oswoić starośc

[zajbel]

wiadomosci.onet.pl/1551272,2679,1,oswoic_starosc,kioskart.html
Warto przeczytać i pomyśleć co zrobić aby za 20 - 30 lat móc cieszyc
się życiem.

[aga-kosa]

wiem ,że przyjdzie taka godzina.
Młynarski śpiewał: trzeba cenę swoją znać ,kochanie
trzeba wiedzieć kiedy wstać kochanie
Trzeba wiedzieć kiedy wstać i wyjść...Chciałabym żeby to było tak jak wyjście
do sklepiku.Teraz jesteśmy oboje aktywni a tak bardzo nie chciałabym być dla
kogoś ciężarem.Jak pomyślę ,że jedno z dzieci musiałoby rezygnować z pracy ,bo
mama jest potrzebująca,to mi przykro.Wiem ,że będą się opiekować bo nauczone są
na przykładzie,ale...
Jak wiele prawdy jest w słowach Bułata .."rozumu nie odbieraj mi..."aga

[maria73]

Przeczytałm taki fragment:

" Powinniśmy nauczyć się, jak czuć się dobrze, gdy jesteśmy sami i
czerpać przyjemność z drobnych rzeczy jak podziwianie przyrody czy
słuchanie muzyki. Dzięki tym umiejętnościom, nawet jeśli w
przyszłości będziemy niesamodzielni, jeśli będziemy jeździć na
wózku, życie zachowa dla nas swe uroki. "

i dlatego dopóki mogę nie zamykam się w czterech ścianach,łapię
chwile bo wiem ,że kiedyś będę miała co wspominać.Zawsze wolałam być
niż mieć i może teraz okaże się, że postępowałam słusznie??

[pia.ed]

wiadomosci.onet.pl/1833111,11,polacy_najbardziej_schorowanym_narodem_ue,item.html


Troche NIE na temat, ale czy na pewno? Bo przeciez chory czlowiek,
ktory nawet nie doszedl do szescdziesiatki, nie bedzie mial
mozliwosci pelnego cieszenia sie zyciem, czy mozliwosci korzystania
z tego zycia.
Czasem moga to byc po prostu bariery psychiczne ...


"– Po pięćdziesiątce zwykle odzywają się choroby cywilizacyjne
wynikające z niezdrowego trybu życia – potwierdza w rozmowie
z "Polską" Katarzyna Bukol-Krawczyk, specjalista medycyny rodzinnej
z jednej z warszawskich przychodni prywatnych. Są to najczęściej
choroby układu krążenia takie jak nadciśnienia i cukrzyce, a także
otyłość, choroby nowotworowe, zwyrodnienia i depresje."

[jaga_22]

Ja z nudów na pewno nie umrę.Zawsze sobie znajdę zajęcie
Dla mnie dzień jest za krótki,a noc za długa.

[jaga_22]

Pracujemy na swoją starość lepiej ,czy gorzej,ale ona nieuchronnie
przychodzi.Nie zawsze się jest kowalem swojego losu,choć tak się mówi.
Jestem pogodna,ale nie da się nie myśleć o pewnych sprawach.
To już siedzi we mnie.Co z tego ,że na chwilę zapominam i jest
mi dobrze,niestety takie myśli wracają jak bumerang.
Na razie jest dobrze,bo jesteśmy razem i jako tako podtrzymujemy się na duchu i
pomagamy sobie wzajemnie.
Dzisiaj mąż mówi....nie wiem dlaczego,ale jestem jakiś taki roztrzęsiony i
czegoś się boję.Dałam mu Valerin,ale czuję już
niepokój u siebie.Nie ma wyjścia,dopóki żyjemy będziemy się bać jak nie o siebie
,to o bliskich.
Najbardziej to się boję uzależnienia od innych osób.

[chochlik5]

Starość po sześćdziesiątce to jeszcze nie była starość. to tylko
emerytura. Gorzej z tą starością po osiemdziesiątce.

[dede43]

chochlik5 napisała:

> Starość po sześćdziesiątce to jeszcze nie była starość. to tylko
> emerytura. Gorzej z tą starością po osiemdziesiątce.

Otóż to moje miłe, otóż to. Zasyłam ukłony tym prawdziwie starszym
(emerytka w już męskim wieku emerytalnym)

[pia.ed]

Wlasnie "jesteśmy razem", tu lezy sedno sprawy!
Ale ile jest starszych, samotnych kobiet ktore nie maja wsparcia w
nikim, bo maz nie zyje
a dzieci gdzies daleko ... wtedy trudno o ten optymizm ktorego chce
nas nauczyc autorka artyklu.




jaga_22 napisała:
> Na razie jest dobrze,bo jesteśmy razem i jako tako podtrzymujemy
się na duchu i
> pomagamy sobie wzajemnie.

[waliakon1]

Rzeczywiście jaga, być zależnym od drugiej osoby jest przykre. zawsze stawia się
pytani: dlaczego nie mogę sama tego zrobić, tylko ta druga osoba musi mi pomóc.
A jak dobrze, że ona jeszcze jest.

[pia.ed]

O ile wiem to Jaga sobie dobrze radzi, a to "wsparcie" to raczej
symboliczne.
Mnie wlasnie tego brakuje, bo uslugi moge kupic, a wsparcia
moralnego
i czyjejs pomocy przy podjeciu trudnej decyzji - nie ...

[chochlik5]

pia.ed napisała:

> O ile wiem to Jaga sobie dobrze radzi, a to "wsparcie" to raczej
> symboliczne.
> Mnie wlasnie tego brakuje, bo uslugi moge kupic, a wsparcia
> moralnego
> i czyjejs pomocy przy podjeciu trudnej decyzji - nie ...

Brak wsparcia jest rzeczywiście przykry. Nie kazde towarzystwo
spełnia potrzeby emocjonalne. Ważne żeby mieć blisko kogoś kto
potrafi zrozumieć Twoje potrzeby , nim Ty je wypowiesz. Poprostu
potrzebna Ci jest "Bratnia Dusza". Dobrze ze masz internet.
Przesyłam Ci mój wierszyk nigdzie nie drukowany napisany w chwili
samotności.
Starość

W kalendarzu wiosna,
A na dworze zima.
Kaloryfer jeszcze grzeje,
A we mnie jesień życia.
I za oknem pada śnieg

Światło żarówki razi
Nie mogę długo czytać,
bo moje oczy łzawią
pokonując drobny druk.
Za oknem już zmierzch.

Nie jestem samotna.
Rozmawiam z telewizorem,
Rozmawiam z komputerem,
Czasem zadzwoni telefon.
A za oknem pada śnieg.

Telewizor przynosi wieści
Z szerokiego świata.
Komputer bez sprzeciwu
Notuje moje myśli.
Mijają godziny, dni, czas.
08.04.2002

[pia.ed]

Naprawde piekny wiersz, dziekuje ...

Mnie potrzeba tej drugiej osoby do podejmowania decyzji np.przy
powaznym zakupie czegos,
czy np.remoncie mieszkania.
Stanowczo za duzo czasu zabiera mi podjecie decyzji, czasem po
prostu rezygnuje z jakiegos projektu, bo jestem serdecznie zmeczona
mysleniem i tym, ze jesli niewlasciwie zdecyduje, to nawet nie bede
miala na kogo zwalac ...

[polnaro]

Chochliku, piękny wiersz i zupełnie jak na tę wiosnę i jej humory.
Twój optymizm, stosunek do świata jest dla mnie "żywą wodą", tą z bajki.