Na lądowisku był zegar i neon

[pol-a]

Taką pocztówkę (1971 r.) z Rondem Waszyngt. można wylicytować
www.swistak.pl/aukcje/556368.html
Zwróćcie uwagę, że na lądowisku dla helikopterów na dachu punktowca jest
zegar i reklama-neon(?) jubiler. Pamiętacie to może?

[Gość: Mat]

No pewnie że pamiętacie. Jeszcze z 15 lat temu wyglądało to dokładnie tak jak
na tym zdjęciu.

[pol-a]

No i w tym wypadku to bym krzyknął „komuno wróć”! Dziś ten pierwszy
prawobrzeżny wysokościowiec wraz z resztą zabudowy ronda jest oblepiony pstrymi
reklamami jak hurtownia glazury. Dodatkowo „okrąglaki” opanierowali
styropianem. W jednym nawet się nie chciało inwestorowi odtworzyć klinkieru na
elewacji.

[Gość: Mat]

Po prostu taki mamy malinowy gust w narodzie... A jak budynek jest zbyt nowy na
bycie zabytkiem tudzież nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, lub ten
co jest nie jest dość szczegółowy - to nie sposób malinowemu gustowi rodaków
się nijak przeciwstawić. Tez uważam że "okrąglaki" są w tej chwili znacznie
brzydsze niż były, szczególnie ten pojechany na żółciutko...

Co do helikopterów to jakoś nie chce mi się wierzyć by tam rzeczywiście było
jakiekolwiek lądowisko. Pierwsze zresztą słysze. Skąd ten pomysł?

[e-mka]

to tam naprawdę lądowały helikoptery?? wojskowe czy cywilne? kto nimi latał? bo
brzmi jak science-fiction : )

[pol-a]

To lądowisko chyba dla helikopterów przylatujących do szpitala przy
Niekłańskiej. Ale żaden tam nigdy nie wylądował. Nie wiem dlaczego? Wiem
natomiast, że początkowo budynek miał szklaną elewację i wsparty był na
kolumnach (?). Przebudowano go wkrótce, bo były jakieś problemy technologiczne.
Może ktoś zna dokładniej historię i przypomni? Jak budynek wtedy wyglądał?

[Gość: Mat]

O tym szkle i przebudowie mówiła mi kiedyś babcia (która mieszka na Kępie
gdzieś od początku lat 50-tych) i jej nie za specjalnie wierzyłem... A tu no
proszę... Muszę mamę podpytac, choc jak znam życie to babcia mimo wieku będzie
więcej wiedzieć niż ona, za mojej kadencji ten budynek zawsze wyglądał jak na
tym zdjeciu...

Byłbym BARDZO ciekaw zobaczyć jak ten budynek wyglądał w oryginale jeśli to
wszystko jest prawdą.

[pol-a]

To jest na 1000 proc. prawda, w jakiejś mądrej książce czytałem. Ale zdjęcia z
epoki szkła nie było.

[pol-a]

Już mam. Hanna Faryna-Paszkiewicz w monografii Saskiej Kępy o ”epoce szklanej”
pisze. Zbudowany w 1962 r. punktowiec wg proj. Marka Leykama miał elewację od
str. Waszyngtona ze szkła i wsparty był na podporze w kształcie litery V.
Przegrał z naszym klimatem w wyniku czego przeszklenie zmniejszono o połowę,
wprowadzono pasy okien i tynków, zatracając cechy oryginału, jak na owe czasy
b.nowoczesnego.
O lądowisku wspomina Maria Leśniewska w atlasie architektury W-wy lat 1945-65.
Pozostaje prośba do Tych, Którzy Pamiętają Szklaną Elewację, żeby podzielili
się z nami opisem i wspomnieniami. Może ktoś z forumowiczów był we wnętrzu tego
gmachu?

[Gość: Mat]

Ja chcę zdjęć a nie opisów ;-)

Dzięki Pol-a, jestem pod wrażeniem.

[Gość: Esmeralda_pl]

Pamiętasz wątek o neonach - pisalam tam o nim :)

[Gość: kawamarago]

Oczywiście, że elewacja od strony Waszyngtona była szklana.
A "lądowisko" może służyło tylko wronom i gołębiom.
Równie dobrze iglica PKiN mogła służyć go kotwiczenia sterowców.

Na pewno lądowisko?

[echo66]

W latach '80 w warszawskim Mostostalu wisiała na ścianie kopia starej
wizualizacji tego budynku. Jego szczyt wieńczyła przeszklona budowla w
kształcie mocno spłaszczonego walca, który (według pracującychn tam inżynierów)
miał obracać się wokół własnej osi i mieścić reprezentacyjną kawiarnię lub bar,
z którego naród mógłby podziwać swoją stolicę. Z opowieści pamiętam coś o
spartaczonym wykonawstwie czy też oszczędnościach, które uniemozliwiły
wykończenie tego rewelacyjnego jak na owe czasy projektu. O ladowisku nie było
mowy, a może to moja pamięć nawala? Jednym z opowiadających tą historię, był
ojciec mojego kolegi, mam z nim kontakt, postaram się dowiedzieć czegoś więcej.
Sam zegar chodził jeszcze do połowy lat '80 ale zarówno jego jak i neon
podświetlano jedynie w okolicach świąt państwowych.

Pozdrawiam

[palker]

pamietam, ze realizacja projektu Leykama wzbudziła we mnie entuzjazm. To była
bardzo nowoczesna forma jak na ówczesne czasy. Budynek zrealizowano chyba dla
pracowników MKiS (spółdzielnia?) i miał byc ucieleśnieniem idei szklanych
domów. Projekt pokonała niestety dostępna wówczas technologia. Gdyby teraz dać
Leykamowi współczesne materiały budowlane i swobodę twórczą, byłby to dom
idealny

[eizoo]

To nie jest lądowisko

[palker]

eizoo napisał:

> To nie jest lądowisko

[konrad.boryczko]

Jedyne ladowisko na naszym terenie ktore kojarze, to szpital MON (obecnie WAM)
na Szaserow. Ciagle cos nad glowami lata. Obecnie ladowisko pieknie widac z
ulicy, czesto tam stoi pomaranczowy sprzet ratownictwa.
Pzdr.

Jak był przeszklony

[pol-a]

No to mamy go. Pocztówka-rarytas. Wieżowiec z ronda z przeszklona fasadą w
całej krasie. Jaki lekki się wydaje. Szkoda, że ta wersja nie dotrwała do
naszych czasów. Bo dziś to jednak mało spektakularny blok, a nie wieżowiec
mieszkalny.
www.allegro.pl/show_item.php?item=50427266
Ktoś coś ustalił na temat lądowiska dla helikopterów? Może ktoś z mieszkańców
się odezwie?

[andrzej_b2]

Pamiętam ten szklany dom. Gdy zamieszkali w nim szczęśliwi lokatorzy okazało
się, że brak im elementarnej intymności, a w zimie zimno od szklanych ścian
szczytowych. Z ulicy można było obserwować całe życie rodzinne. Wówczas to
pamiętam kampanię prasową na rzecz zastąpienia ścian szczytowych innym
materiałem budowlanym. Po dłuższym czasie oczekiwania przystąpiono do
przebudowy, o ile pamiętam było to w połowie lat 70-tych. O lądowisku nigdy
wówczas się nie mówiło, może to jakieś tajne pomysły speców od obrony cywilnej?

[pol-a]

Czy sciany szczytowe wiezowca tez byly szklane? Bo na tej pocztowce wyglada, ze
tylko fasada. Do przebudowy przystapiono natomiast duzo wczesniej, ok. polowy
lat 60. Widzialem zdjecia z tego okresu, na ktorych gmach prezentuje sie tak,
jak dzisiaj.

[palker]

było zimno zimą, za to latem powstawał tzw. efekt szklarniowy.
Nie to było jednak najgorsze. Był to "gadajacy dom". Wszystkie odgłosy od
parteru po najwyzsze pietro mieszały sie ze soba i przenosiły wzdłuż szklanych
scian. Zawsze było słychaś szum, jak w ulu. Podobno mozna się było do tego
przyzwyczaić, ale byli tacy, którzy popadali z tego powodu w depresję.

[andrzej_b2]

Nie jestem budowlańcem, więc nie opiszę konstrukcji fachowo, ale budowla
kojarzyła mi się jakby była obłożona gigantycznymi plastrami miodu, w których
przeszklono wszystkie komórki.

[Gość: gosc]

czyżby już go nie było??

[andrzej_b2]

Dom przebudowano, tafle szyb zastąpiono ściankami i "normalnymi" oknami.