Annopol

[kamil_1911]

Ostatnio pojechałem sobie na pętle Annopol, i zaciekawiło mnie to miejsce.
Mógłbymi ktoś o nim bardziej szczegółowo napisać (o historii tego miejsca,
jego aktualnej roli).
PS. Czy Annpopl to część Bródna?

[magoo_king]

Annopoly należ terytorialnie do białołęki.

"Lasek Bródnowski jest pozostałością po Puszczy Bródnowskiej.
Wieś Bródno istnieje bez zmian pomiędzy Malborską a Trasą Toruńską.
Obecne bloki postawiono w miejscu Nowe Bródna, które powstało w II połowie XIX
wieku.
Pelcowizna, Aleksandrówek (późniejsze Ugory), Konstantynów (obecnie Podgrodzie),
Czerwona Droga, Annopol i Ustronie to były oddzielne osiedla i z Nowym i Starym
Bródnem nie należy ich łączyć."

Annopol teraz bardziej jest znany jako ulica Annopol, przy której kiedyś
istniał zakład przetwórstwa mięsnego. Obecnie po zakładzie nie ma śladu, a na
terenach wielkich powstał "Żerań Park". Ja osobiście i Annopol i żerań
zaliczyłbym do Bródna, gdyż dla mnie od zawsze granicą był kanał żerański
(zwany również Królewskim). Przy Annopolu istnieje między innymi Coca-cola,
Hotel Annopol i chyba najbardziej oblegany budynek WORD (zdres odlewnicza, ale
to mniej ważne).

[Gość: bleff]

annopol przed wojna byl oddzielna dzielnica, bylo to miejsce gdzie mieszkali
ludzie biedni i z marginesu spolecznego, to tam budowano drewniane baraki dla
biedoty

[pbd2]

Dzielnica baraków zbudowana ok. 1930 roku dla eksmitowanych mieszkańców
Warszawy (podobny pomysł miały władze miasta w 2005 r. w stosunku do Siekierek,
ale upadł) została częściowo zniszczona w czasie wojny, jednak niektóre
budynki przetrwały i stały do końca lat 60 - tych. Do dziś w okolicach pętli
przy ul. Annopol można oglądać betonowe fundamenty części z tych obiektów.
Obok, przy ul. Marii Magdaleny i kilku sąsiednich zaułkach nadal istnieje dawna
wieś Annopol, granicząca z Trasą Toruńską i terenami poprzemysłowymi w
północnej części dawnego osiedla dla eksmitowanych - tak to przynajmniej
wyglądało, gdy byłem tam latem zeszłego roku. Tradycję budowania w tym rejonie
osiedli dla biedoty kontynuuje obecnie Centrum Pomocy Bezdomnym "Markot" przy
ul. Marywilskiej, równoległej do ul. Annopol.

[przemyslaw.burkiewicz]

Baraki dla bezdomnych na Annopolu, wzniesione w latach trzydziestych, nie były
przedsięwzięciem filantropijnym. Warszawski Zarząd Miejski spełniał po prostu
swój ustawowy obowiązek, zapewnienia ‘minimum’ egzystencji tym, których
nazywano ‘najbardziej potrzebującymi’. Jeszcze w 1939 roku w 113 barakach
Annopola gnieździło się 11 – 12 tysięcy osób’- tak pisał w 1973 roku na
łamach „Życia Warszawy” znany varsavianista Jerzy Kasprzycki. Dziś
zapomnieliśmy już o istnieniu jakiegoś tam Annopola, a na samo wspomnienie
słowa „bieda” przechodzą nas ciarki. Nic dziwnego. Baraki annopolskie zmiecione
zostały z powierzchni ziemi pod koniec lat 80. XX wieku, gdy w ich miejscu
zaplanowano wzniesienie budynków przemysłowych. Nie ocalały, niestety, żadne
chyba zdjęcia dokumentujące egzystencję tej ultrabiednej, brudnej, i nade
wszystko zapomnianej osady.

Kilkadziesiąt baraków dla najuboższych przedstawicieli plebsu wzniósł magistrat
warszawski w latach 1925 – 1933. W dobie Dwudziestolecia Międzywojennego
Annopol zyskał sobie nadzwyczaj złą sławę. Znany felietonista, Stefan Wiech –
Wiechecki, jako adres ciemnych charakterów ze swych felietonów podawał właśnie
meldunek w barakach. Budynki wzniesione były z drewna, jak i betonu. O dziwo,
II wojnę światową przetrwały w większości „drewniaki” – jak pieszczotliwie
nazywali je lokatorzy. „Pozostały 24 baraki, około 300 izb, 450 rodzin, ponad
200 osób; w tym około 400 dzieci w szkole nr 42. Każde mieszkanie składa się z
jednej izby, w niektórych dobudowane są przybudówki na składziki lub kuchnie.
Pokój ma wymiary 16m2, lub 18 m2.” – czytamy w tekście Haliny Michalikowskiej z
1985 r. zamieszczonym w książce „Bródno i okolice w pamiętnikach mieszkańców”.
Mieszkania przerażały brudem i niechlujstwem.
W barakach pierwotnie mieszkali „degeneraci”- jak sami mówili o swoich
sąsiadach mieszkańcy Nowego Bródna, Aleksandrówka czy Pelcowizny. Byli więc
bezrobotni i bezdomni, złodzieje i uliczni oszuści, tramwajowi kieszonkowcy. Z
biegiem lat znaleźli się tu ludzie pracujący: „Annopol nie jest dziś kolonią
bezrobotnych; każdy może dostać pracę, ale nie zawsze chce. Najstarsze
pokolenie dziadków przeważnie na rencie, babki najczęściej analfabetki,
zarabiają, jak mówią, ‘dorywczo’, to oznacza sezonowy handel na bazarze lub
prywatne sprzątanie” – informowała ówczesna kierowniczka Poradni Społeczno –
Wychowawczej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Halina Michalikowska.
Dzieci annopolskie nie zawsze jadały w domu ciepły posiłek. Kąpane były
bardzo rzadko – „Matki reklamują przed nami swoją czystość, podkreślając, że
kąpią dzieci raz na tydzień w balii (prawdopodobnie kilkoro dzieci w tej samej
wodzie). Wspólne ubikacje na dworze, rzadko sprzątane, zatruwają powietrze w
najbliższym otoczeniu” – alarmowała Michalikowska. Dzieci z baraków były po
prostu brudne. Nie miały w najbliższym otoczeniu wzorców do naśladowania, gdyż
całą tę „dzielnicę” zamieszkiwał jednorodny typ mieszkańców. Brak możliwości
rozwoju, tragiczne wprost warunki mieszkaniowe i mentalność rodziców hamowała
ich ambicje naukowe. Uczniowie już od najmłodszych szkolnych lat uciekali z
lekcji, trwoniąc czas na jałowe rozrywki. Młodzież grała w karty na pieniądze,
wyłudzała gotówkę i paliła papierosy. Reakcją na nie zaliczenie klasy było
bicie sznurkiem od żelazka bądź pasem.

PS Ulica Marii Magdaleny to żaden Annopol. To relikt dawnej Kolonii
Aleksandrów - osady tramwajarskiej. Dziś stoi tam jedna rudera a w sąsiedztwie
wyrastają coraz to nowe wille.Tak samo pozostałe - Bałtycka, Wenecka i
Pisankowa (d. Gdyńska). Mogę podesłać parę fotek z Aleksandrówka, które robiłem
podczas wycieczki po kolonii, zorganizowanej przez TPW.

Pozdrawiam :-)

[palker]

No tak, wszyscy chca pamietać Annopol o którym Elzbieta Szemplińska-Sobolewska
pisała w 1938 roku:
"Tu nędza jest zlokalizowana jak zaraza, wywieziona w szczere pole. Usadzona na
piaskach. Pozbawiona zębów i pazur. Taka nędza do oglądania, pokazowa,
kliniczna, ujęta w system, bezpieczna jak zwierzęta w rezerwacie, zatruwająca
swym jadem tylko samą siebie. Nędza bez porównania i bez kontrastu.
Beznadziejna.”

Pierwsze wzmianki o Annopolu pojawiaja się dopiero w połowie XIX. Był tu 100-
morgowy folwarczek i osada włościańska. Wedle spisu z 1897 zamieszkiwało tu
raptem 25 osób (przykladowo w Białołęce - 688, Brzezinach - 499 i Żeraniu
342,zaś w Lewandowie - 15 i Lewicpolu – 28). Aministracyjnie Annopol należał do
gminy Bródno. W 1900 do Warszawy przyłączono Golędzinów, potem do Golędzinowa
dołączono Annopol i od 1916 roku jest on w granicach Warszawy:-)
-

[badziewiak_leon]

Tak może poza tematem - opis obyczajów z Annopola całkiem dobrze pasuje również
do tego co widywałem w dzieciństwie spędzonym na Nowej Pradze (tzw. Trójkąt) w
latach 70-tych. Syf, bieda, zaniedbanie, brudne dzieciaki snujące się po ulicy.

A powracając do Annopola lat jeszcze niedawnych - mieszkańcy Bródna powinni na
kolanach odmawiać nieustające modły dziękczynne za zlikwidowanie Zakładów
Mięsnych. Miałem kiedyś przyjemność pracować naprzeciwko tego przybytku - co
kilka godzin w dzień i w nocy emitował on chyba spust pary używanej w ubojni -
czad z nigerią razem wzięte przy tym wymiękają. Przy północno-zachodnim wietrze
fetor rozchodził się głęboko w blokowiska Bródna. Całe Bródzienko pachniało
wtedy wybornym trupkiem.

[magoo_king]

Jeszcze kilka lat temu dość ostro "capiło". Pamiętam, że jak z kolegami
jechaliśmy nad kanałek to lepiej było na dwa przystanki wstrzymywać oddech.

[kamil_1911]

Serdecznie dziękuje za ten bardzo obszerny tekst

[lelu]

Wszystkie te stare nazwy funkcjonowały jeszcze wśrod nas w latach 60-tych. W
moim domu do dziś, chociaż wcale nie ma już Czerwonej Drogi i Pelcowizny. W
barakach na Annopolu też do końca tychże lat dalej mieszkali ludzie podobni do
tych sprzed wojny. Baraki te znajdowały się tuż za TT w kierunku Żerania.
Kiedy "Annopol" przyjeżdzał do kina "Świt" lepiej tam było nie chodzić.
Niektórzy z nich, których znałem, handlują teraz zniczami pod Cmentarzem
Bródnowski, są naprawde ludźmi godnymi szacunku, chociaż ślady burzliwej
młodości pozostawiły ślad na ich twarzach.

[pbd2]

Właśnie dlatego, że takie osiedla tak właśnie wyglądają, cieszyć się należy, że
pomysł wzniesienia identycznej osady na Siekierkach spalił na panewce. Co by
nie mówić o Trójkącie, jest to jednak kawał normalnego miasta, choć
specyficzny - ostatnio w GW był reportaż o hodowcach groźnych psów z tej
okolicy. Jednak - w przeciwieństwie do osiedli typu annopolskiego - zawsze
istnieje szansa na "społeczne podniesienie", jak się kiedyś mówiło, takiej
dzielnicy. Trójkąt kandyduje do rewitalizacji - Annopola nikt nigdy nie
zrewitalizował i do końca mieszkali tam tylko ludzie z samego dna, podobnie jak
to się dzieje w wybudowanym na niemal identycznych zasadach osiedlu dla biedoty
na Palisadowej (za Hutą) czy nieco bardziej "luksusowym" getcie na Koziej
Górce...
Inna sprawa to całkiem realny problem: co zrobić z ludźmi, którzy nie płacą za
mieszkania, a tym bardziej z tymi, którzy je demolują i stanowią zagrożenie dla
sąsiadów?

[Gość: gosc]

wiekszosc mieszkancow Annopola a wlasciwie ich dzieci potem otrzymaly
mieszkania na Torunskiej, Lojewskiej, Turmonckiej

[pbd2]

I dlatego Bródno blokowiskowe pod względem skladu spolecznego od początku
przypominalo Bródno przed blokami 9starzy mieszkańcy twierdzą, że po
wybudowaniu bloków zrobilo się nawet gorzej). Już pod koniecx lat 60 - tych
tygodnik "Stolica" martwil się, że mlodzi mieszkańcy nowych bloków na Bródnie
wykazują zadziwiającą awersję do nauki w liceach i z uporewm wybierają szkoly
zawodowe... Niektórzy mieszkańcy mają zresztą osobliwa mentalnośc. Rozmawialem
kilka lat temu z taksówkarzem zamieszkalym na Bródnie. Skarżyl się, ze w nocy
strach wozić tam klientów, a u niego w bloku mlodzież regularnie podpala w
bloku windy, wybija szyby i urządza libacje na klatkach, "że strach wieczorem,
panie, wracać". Pytam, co na to dorośli. "No jak to co? Mamy im zwracać uwagę?
Panie, przeciez to by bylo niefajnie, nieuczciwie, bo jak sam bylem mlody to
też po pijaku te szyby bilem!" Sposób myślenia godny potomków Annopola...