Jak zmniejszyć podatki? UPR...

[Gość: Gość]

www.bankier.pl/wiadomosci/article.html?article_id=1150928
Wolę oddać swój głos UPR niż PO.

Pełen artykuł

[Gość: pawel-l]

Podatki jako narzędzie manipulacji społeczeństwem

Niewiele osób w Polsce i niewiele na świecie wie, jak działają podatki. Między
rokiem 1918 a 1930 (w Rosji koniec NEP, w USA New Deal Roosevelta) nad całym
światem zapadła noc etatyzmu - czy, jak pisał w 1935 r. Ferdynand Zweig -
nastąpiła „Zima Ludów”. Podatki zaczęły służyć nie jako środek do znalezienia
pieniędzy na utrzymanie króla, wojska i policji, lecz jako narzędzie
manipulacji społeczeństwem.

W efekcie ostatnia książka nt. podatków ukazała się w Polsce w 1924 r. I
słusznie - nie ma sensu badać życia jeleni, gdy wszystkie jelenie zapędzone są
do zagrody, wykonują komendy na gwizdek i jedzą to, co da im się do żłobu. Nie
ma nawet na kim prowadzić obserwacji. Z tych samych powodów nie było sensu
badać, jak na zmianę podatku zareagują centralnie sterowane firmy.

Wprawdzie ostatnio pogląd, że państwo powinno traktować podatki tylko jako
środek do napełniania Skarbu, powraca, jednak razem z nim idzie niesłuszne
przekonanie, że system podatkowy jest tym lepszy, im więcej pieniędzy spłynie
do kasy. Nawet zwolennicy nis- kich podatków argumentują („punkt Laffera”!), że
należy je obniżać, bo po zmniejszeniu stopy podatkowej do Skarbu wpłynie więcej
pieniędzy.

Innymi słowy, zamiast zastanawiania się: „Na administrację, wojsko i policję
potrzebujemy 40 mld zł; jak zdobyć te pieniądze od obywateli w sposób
racjonalny?” (tzw. zasada Vigny'ego) lub: „Od ludzi możemy ściągnąć 40 mld zł -
co za te pieniądze najlepiej nabyć?” - myślimy: „Jak ściągnąć od ludzi jak
najwięcej pieniędzy”. Potem zawsze znajdą się chętni, by je wydać. I tych
pieniędzy zawsze jest za mało.

Tymczasem złotówka w ręku obywatela jest o ok. 40 proc. (tzw. prawo Savasa)
wydajniejsza niż w ręku urzędnika. Kraj rozwija się więc lepiej, gdy mniej
pieniędzy przechodzi przez bud- żet. Z tych samych powodów, dla których huta na
Śląsku działa lepiej kupując prąd bezpośrednio od elektrowni na Śląsku niż
przez Centralną Dyspozytornię, np. w Gdańsku.

Prawdą jest - a potwierdza to przykład Rosji, która zmniejszyła podatek
dochodowy z 40 proc. na 13 - że po zmniejszeniu stopy podatku rośnie liczba
pieniędzy w budżecie (ludzie przestają oszukiwać, a krajowi i zagraniczni
inwestorzy zaczynają inwestować). Jest to jednak tylko argument za tym, by
stopę nadal zmniejszać! Wpływy będą rosły, ale zgodnie

z krzywą Laffera tylko do czasu. Gdy zaczną maleć, należy je nadal zmniejszać -
tak długo, aż w budżecie pozostaną tylko pieniądze na administrację, wojsko i
policję. Nie wiemy, czy nastąpi to przy podatku 2- czy 3-proc., ale zapewne
mieści się to w tym zakresie. Przy omawianiu systemu podatkowego trzeba
rozważyć co najmniej 3 aspekty.

Ile się płaci?

Tu mówiąc: „Zwiększyć podatek!” często myli się wysokość stopy z wysokością
sumy wpływającej do Skarbu. Zgodnie z prawem Savasa, podatek 95-proc. może być -
paradoksalnie - dla kraju korzystny (!!), jeśli zgodnie z krzywą Laffera cała
gospodarka zejdzie, przy powszechnej cichej aprobacie, w podziemie, a do Skarbu
wpłyną tylko sumy wystarczające na administrację, wojsko i policję!!! Pod
warunkiem, że cała administracja zostanie skorumpowana i będzie tolerowała
czarną strefę. Ważne, by do Skarbu Państwa nie wpłynęła ani jedna złotówka
ponad to, co jest tam koniecznie potrzebne, oraz by unikanie podatku nie było
zbyt fatygujące.

Kto płaci?

Tu spotykamy się z najbardziej przeraźliwymi błędami powodowanymi emocją oraz
istnieniem „obrońców interesu grupowego”. W rzeczywistości na ogół jest to
obojętne!!! Przykład? Jeśli sprzedaję samochód, inkasuję 10 tys., a nabywca
płaci jeszcze np. 1 tys. podatku. Gdyby istniał Związek Nabywców Aut, jego
działacze niewątpliwe domagaliby się, by podatek płacił sprzedawca, „który
przecież ma pieniądze - a nabywca nie ma, choć na ogół musi jeszcze potem
inwestować w ten używany grat”. Gdyby jednak nawet Sejm ustąpił i zmienił tę
zasadę na odwrotną, nie zmieniłoby się nic poza tym, że podniósłbym cenę do 11
tys. i sam zaniósł ten tysiąc do izby skarbowej.

Podobnie nie zmieniłoby się nic, gdyby Sejm zniósł podatek od młynarzy, a
podwoił od piekarzy. Członkowie Związku Zawodowego Młynarzy by tryumfowali,
członkowie ZZ Piekarzy rwaliby włosy z głowy i grzmieli o niesprawiedliwości. W
rzeczywistości nastąpiłby (to zadanie dla II roku studiów ekonomicznych) spadek
ceny mąki dokładnie kompensujący zmianę podatku.

Sejmowi wydaje się, że rządzi - w rzeczywistości powoduje tylko kolejne
zaburzenia w gospodarce (bo o ile cenę samochodu podniosę w sekundę po wejściu
w życie ustawy, to dostosowanie cen zboża i mąki nastąpi dopiero po parunastu
tygodniach - a przez ten czas Sejm może wydać kolejną nowelę ustawy!!!). A
trzeba jeszcze pamiętać o tym, że Polska nie jest izolowana: mąkę i zboże można
przywozić zza jej granic.

W rzeczywistości podatku nie płaci chłop, młynarz, piekarz ani sklep z
pieczywem: całość podatku płaci nabywca chleba! Sejm decyduje tylko o tym, kto
zanosi podatek fiskusowi. Wszyscy producenci pracują de facto na drugim etacie
jako poborcy podatkowi - co pokazuje, ile osób jest obecnie naprawdę
zatrudnionych w administracji.

Jak się płaci?

Podatek powinien być nie tylko jak najmniejszy i jak najmniej kłopotliwy dla
obywateli w płaceniu, ale też jak najprostszy i niedający okazji do oszustw.
Rozpatrzmy kilka.

Podatek dochodowy to forma dziś powszechna, w rzeczywistości nonsensowna.
Powinien być jak najszybciej zlikwidowany. Występuje w dwóch zasadniczych
formach: progresywnej i liniowej.

Podatek dochodowy progresywny (p.d.p.) jest oczywistym absurdem, gdyż oznacza,
że ten, kto dwa razy efektywniej pracuje, płaci cztery razy większą grzywnę.
Między podatkiem a np. grzywną za złe zaparkowanie samochodu nie ma - o czym
zapominają ustawodawcy - żadnej różnicy. P.d.p. narzucili w XX w. socjaliści.
Socjaliści, podobnie jak większość wyborców, są zbyt ograniczeni, by zrozumieć
to, co napisałem powyżej, i myślą, że nałożenie podatku na „bogatych”
zlikwiduje nierówności społeczne. Notabene nierówności w ogóle nie należy
likwidować, bo są motorem rozwoju - ale ciekawe jest, że socjaliści nakładając
p.d.p. nie tylko zahamowali rozwój gospodarki światowej, ale też nie
doprowadzili do równości: w Szwecji przeraźliwa progresja podatkowa nie
przeszkodziła rodzinie Wallenbergów skupić ok. 60 proc. majątku Królestwa; a
wręcz w tym pomogła. Ta nierówność nie jest jednak twórcza, gdyż Wallenbergowie
noszą się skromnie, więc ich bogactwo nie rzuca się w oczy i nie wywołuje
chęci, by „kąpać się, jak oni, w szampanie”. Podobnie w Polsce, mimo p.d.p.,
nierówności (choć ukrywane) są ogromne. P.d.p. bowiem jest karą nie dla tych,
co mają dużo, lecz dla tych, którzy efektywnie pracują!

Podatek dochodowy liniowy (p.d.l.) jest też absurdem, choć mniej oczywistym:
kto dwa razy więcej pracuje, płaci dwa razy większą grzywnę! Jest zdumiewające,
że choć podatek dochodowy istnieje dopiero od ok. 100 lat (w USA od 1913 r.),
traktowany jest jako coś oczywistego - i wszyscy reformatorzy systemu
podatkowego poruszają się w narzuconym przez socjalistów kredowym kole.
Tymczasem jest to pomysł rodem z przeklętego XX w. - a żyjemy już w wieku XXI.
Jednak niewielki podatek liniowy byłby i tak znacznym postępem w stosunku do
progresywnego.

Tak naprawdę jednak na to, by ludzie pracowali efektywnie, trzeba ich
podatkować (czyli nakładać kary pieniężne) nie za to, co zrobili dobrze, lecz
za to, że mają potencjalne możliwości. Stąd opodatkowani mogą zostać:

Ludzie - ryczałtowym podatkiem osobistym (p.r.o); wszyscy mężczyźni, a także
kobiety pracujące poza domem; te ostatnie proponuję podatkować tylko dlatego,
że nieopodatkowane byłyby na rynku pra

święta prawda

[Gość: skiv]

święta prawda. jak zwykle u Korwina. ale cóż z tego? mądrzy zrozumieją, głupcy
jak zwykle nazwą go "oszołomem".

Dodałbym tylko

[nowytor]

że tak zbudowany system podatkowy powoduje, że wszyscy - często o tym nie
wiedząc - stają się przestępcami.
Więc nie tylko element manipulacji, ale i szantażu: "Nie podskakuj, bo US cię
sprawdzi"
A dlaczego pomija się to wszystko mileczeniem? Z logiką i prawdą się nie
dyskutuje, a jeżeli jest nie na rękę np. politykom, to się to po prostu pomija
milczeniem.
Taka "nowomowa michnikowa"
Nowy