Tibia- pytanie

[tonya4]

mam pytanie do grajacych w te gre.Niedawno rozpoczął w nia grac moj syn( 12 lat) i mam kilka obaw, czy dobrze robie pozwalajac mu na to. Sama nie gram i nie bardzo znam sie na tego typu grach. Poprosilabym o Wasze opinie.

[jach-mann]

Wydaje mi się, że skoro jest spokojny to nie przejmowałbym się, bo osobiście nie
grałem w tą grę, ale widziałem ją trochę. Myślę, że należałoby szukać
rozwiązania gdyby przejawiał jakąś nerwowość, poniewarz gry takie strzelanie do
ludzi czy coś różnego typu to wywołują pewną presję, napięcie czasem nerwowość,
ale Tibia nie sądzę. Widziałem w kafejkach pełno takich szkrabów i tylko w to
grają. Tak czy siak wszystko jest dla ludzi, każda gra. Należy obserwować jego
nastawienie jeśli jest nerwowe to powodem może być gra, ale nie musi. Ludzie
różnie reagują, a ja z tego co pamiętam w tym wieku już grałem w quake 1 czyli
strzelanie do ludzi itp.
I to jest taki wiek, że się uwielbia takie gry i myślę, że nie powinno zabierać
się tej przyjemności, bo to tak jakby zabrać im dzieciństwo. Ja przez to się nie
zmieniłem na gorsze i on też się nie zmieni jeżeli jest dobrze wychowywany.
Wychowanie to podstawa, a gra wpływa na niewiedzę jak dziecko nie potrafi
odróżnić dobro od zła , a kiedy się z nim rozmawia i dobrze wie, że to nie
rzeczywistość i w rzyciu tak sie nie robi to jest ok Takie jest moje zdanie
jako studenta informatyki.

Pozdrawiam i miłego grania rzyczę ))

[kiszony_patison]

bron cie panie boze! do poprzednka: to nie strzelanka!!! gorzej to gra RPG,
osobiscie nie mam nic do tego typu gier ale tibia jako gra on line wciaga
niesamowicei, prymitywna grafika prymitywna fabula etc ale fakt ze w kazdej
chwili mozna zasiasc przed kompem i pograc...
kilka miesiecy temu skonczylem moja przygode z tibia.bylem uzalezniony gralem po
8 godz dziennie bo musialem byc najlepszy miec coraz wyzsze skile lepsza bron i
zbroje, odkrywac nowe tereny zabijac coraz grozniejsze potwory, takze ODRADZAM
BO MOZE SIE TO ZLE SKONCZYC tzn POWAZNYM UZALEZNIENIEM, utrata znajomych,
pogorszeniem wynikow w nauce, ogolnym stanem zdrowia zwlaszcza psychicznego jak
w mom przypadku. pozdrawiam i zycze przemyslanej decyzji

[jach-mann]

Jeżeli nie lubisz gier to Twoja sprawa, ale są ludzie co lubią, a uzależnienie
to przejściowe zjawisko i wcale nie musi być, a jeżeli jest to nic złego bez
przesady to dobrze, że gra wciąga i interesuje inaczej znudziła by się po
chwili. Niech tylko potrafi odróżnić świat wirtualny od rzeczywistości, a
wszystko będzie ok
Nie mówię tego dlatego, że jestem napalonym graczem, ale przechodziłem przez to
i uwarzam, że nie ma nic wspanialszego niż gry szczególnie w tym wieku Niech
robi przerwy czasem na rozprostowanie się jeżeli długo gra. Ludzie głupoty
gadają, że gry źle wpływają na nasze postępowanie. To nie gra przenosi to w
realia tylko niewiedza, którą rodzice nie wpoili dziecku, że to nie
rzeczywistość. Z dzieckiem trzeba rozmawiać i zrozumie i będzie dobrze
podchodzić do tego. Ludzka niewiedza prowadzi do złych wniosków. Jak to prosto
obwiniać wszystko dookoła tylko nie siebie. To jakim będzie człowiek w
przyszłości zależy od wychowania rodziców tylko i wyłącznie, a nie rzeczy
martwych. Pozdrawiam