Zdzisław Ambroziak: Dyktatura sukcesu

[mastat]

Nie będzie już zarywania nocy przy transmisjach z turniejów i
fascynujących pojedynków Lindsay Davenport:(

Szkoda, ze rezygnuje

[Gość: Tanis-fan]

Bardzo mi zal, ze Martina Hingis odchodzi z profesjonalnego
tenisa. Byla to dla mnie zawodniczka, ktora grala taki tenis
jaki mnie fascynuje - bazujacy bardziej na technice i
przewidywaniu niz sile. Byla tez ostatnia, ktora pokonala obie
siostry Williams (rok temu w Sydney).

Chcialbym jeszcze dodac, ze zanim przyszlo ogloszenie konca
kariery w prasie pojawialo sie mnostwo bzdur (ze Hingis znudzil
sie tenis, jaka to ona rozkapryszona). Prawda okazala sie
bardziej prozaiczna - po prostu nie byla w stanie do konca
wyleczyc kontuzji.

Mam nadzieje, ze luka po Hingis jakos sie z czasem zapelni i
bedziemy ogladac nie tylko babo-chlopy w stylu Williams ale
takze 'drobniejsze' ale genialne zawodniczki, ktora potrafia
udowodnic, ze prawdziwym atutem czlowieka jest glowa a nie sila.

A byc moze bedziemy swiadkami 'come-back' Martiny Hingis za dwa-
trzy lata. W koncu taki Hermann Maier tez przez kilkanascie
miesiecy nie trenowal i odnosi sukcesy.

[Gość: Gatsby]

za dwa lata będzie i tak młodsza, niż Capriati w momencie powrotu (25)

[chevymorgan]

Budowanie kariery sportowej dzieci przez rodzicow jest bardziej
naturalne i kariery sportowe sterowane przez panstwo.To co sie
dzialo w NRD,w ZSRR,Rumunii czy obecnie w Chinach to jest
wynaturzenie sportu.PRL tez kreowal sportowcow za wszelka cene-
dzis kalekow .Sport plus opieka madrych rodzicow daje mlodym
talentom olbrzymia szanse i Hingis umiala to wykorzystac.A w
jej przypadku, od tenisa odciagaja ja sprawy sercowe.I
dobrze.All you need is love.