"Trzeci Stan" Kota Schroedingera

[t0g]

Nieprawdą jest, że Kot Schroedingera moze wystepować tylko w dwóch stanach,
tzn,. kot żywy i kot martwy. Sa to tylko czyste stany kwantowe, czyli
eigenstany, innymi słowy, stany bazy. Oznaczmy je, odpowiednio, jako |kż> i |km>.

Stany te musza spełniać warunek ortonormalności, no i "closure relation", które
w tym wypadku jest nieskomplikowana, mianowicie |kż><kż| + |km><km| = I, gdzie I
to oczywiscie operator toższamościowy, przkształcający dowolna funkcję w siebie
samą.

Jednak stany Kota Schroedingera, jak w przypadku każdego układu kwantowego, nie
musi być wyłacznie w stanie będącym któryms z eigenstanów - może być w stanie
mieszanym, inaczej mówiąc superpozycyjnym, będącym kombinacją liniową stanów
bazy. Najgorszy możliwy przypadek jest wtedy, gdy mamy superpozycję stanów bazy
w równych proporcjach. Kot jest żywy więc sobie łazi, ale w połowie martey, więc
się przy tym rozkłada. Jeśli po kilku dniach nastąpi akt pomiaru i kolaps
funkcji falowej, to może byc rezultat dwojaki: albo objawi się czysty eigenstan
|kż> i wtedy jest OK - ale z równym prawdopodobieństwem może objawić się |km>,
no i taki stan po kilku dniach może już mocno cuchnąć trupim zapachem.

W praktyce to wyglada zazwyczaj tak - otwieramy np. szufladę, a tam zdechły,
cuchnący trupem Kot Schroedingera. Jeśli juz z kociego trupa pociekło, a w
szufladzie były np. jakieś wazne dokumenty, to.... brrrrr!!! Lepiej w ogóle
nie mysleć.


Stan superpozycyjny kota możemy wygenerować, jak każdy stan, działając
operatorem stanu mieszanego, ktory w tym przypadku ma znów nader prosta postać,
(rho)m = C1*|kż><kż| + C2*|km><km|. Trzeba więc bardzo uważać przy doborze
wspólczynników
C1 i C2 i nie "przestrzelić" z tym ostanim, bo wtedy zdechły kot w szufladzie
czy szafie to rzecz niemal murowana.

Operator stanu mieszanego kota, jak łatwo sprawdzić, komutuje z kocim
Hamiltonianem, więc stany własne Hamiltonianu sa zarazem eigenstanami samego
kota. Niestrożna zabawa z Hamiltonianem może więc doprowadzić do przypadkowego
wygenerowania kota w stanie mieszanym, więc należy zalecić daleko posunięta
ostrożność. Najlepiej z kocim Hamiltonianem w ogóle nie robić żadnych zabaw.

[bonobo44]

Jak już masz te wykłady zahaczające o kota, to może zdobyłbyś się na
jakąś niestandardową interpretację ontologiczną?
Istotnie wierzysz w to, że kocisko
> jest żywy więc sobie łazi, ale w połowie martwy,
> więc się przy tym rozkłada
przez cały ten czas, gdy nie otwierasz szuflady?
A jej otwarcie w "magiczny" sposób powoduje, że
w częściowo rozłożoną połówkę kota wstępuje nowy wigor?
Czy masz zamiar zadowolić się konstatacją paradoksu
na rzecz gawiedzi, jak z braku laku i czasu postępuje większość wykładowców?

[t0g]

Zauważ, że stan mieszany kota to tylko funkcja falowa, czyli obiekt, którego
niemożemy mierzyć ani nawet widzieć. Użycie słowa "łazi" przeze mnie było czymś
nieprecyzyjnym.

Zauważ, że wspólczynniki w rozwinięciu kota na stan mieszany muszą tylko
spełniać warunek |C1|^2 + |C2|^2, więc mogą nawet być czysto urojone, więc i
cała funkcja falowa będzie wtedy czysto urojona co już zupełnie kładzie wszelką
mozliwośc zobaczenia jej na oczy.

Chociaż moze to niedobry argument - bo eigenstany chyba moga być zespolone, więc
funkcja miała by wtedy jednak część rzeczywistą. Więc trzeba by jednak bliżej
sie przyjrzeć tym eigentanom.

Ale funkcja falowa to nie jest żadna obserwabla, więc tak czy siak nie dało by
sie jej zobaczyć?

Byc może, jak by sie myszy nawpuszczało do domu, to kot by sie zmaterializował.

A propos, u mnie w domu akurat taki eksperyment wlasnie trwa - tyle, ze myszy
same sie nawpuszczaly. Kot sie jednak nie materializuje i tu jest problem. I w
tym, taż, że ja nie znoszę niczego zabijać. Ale udało mi się wreszcie opanowac
sztuke używania łapek, które nie robią myszce zadnej krzywdy (niestety, moja
elektroniczna pułapka z tyrysttorem wciąż w proszku, ale mozna kupic takie
prosciutkie mechaniczne pułapki z drzwiczkami,które sie zatrzeskuja, jak myszka
wlizie do środka). Złapały sie w sumie cztery. Dwie wywiozłem już do obory
(nie, krów nie mam, ale na naszym uniwerku - jak na wsiowy uniwerek przystało -
jest spory wydział rolniczy i oni mają ogromny zespół obór). Dwie pozostąłe
zamierzam im podrzucic dziś do towarzystwa. Wygląda na to, że to była mama i
trzy młode. Czyli na tych czterech może się nie skończyć, bo mioty z jednej
samicy potrafią być znacznie większe, niż trzy sztuki.

Sztacheta

[bonobo44]

Mechanika kwantowa to teoria opisująca w poprawny ilościowo sposób
prawdopodobieństwo zaobserwowania jakiegoś możliwego do zaobserwowania
zdarzenia w układzie fizycznym (stąd obserwabla związana z operatorem
obserwowania /mierzenia/ związanej z nią obserwowalnej wielkości fizycznej).
Operator taki (z samej jego definicji jako "wykonujący operację na układzie")
zmienia stan układu wchodząc z tym układem w interakcję
każdorazowo gdy próbujemy cokolwiek "zaobserwować" (zmierzyć), zmieniając
zarazem także ową obserwowaną cechę ("uzewnętrzniającą" stan) układu.

Badany układ niewątpliwie fizycznie istnieje, a to, co mierzymy, uzyskujemy w
istocie z prawdopodobieństwem znalezienia (zaobserwowania) tego układu w danym
stanie (nawet jeśli do tej pory był w (z)mieszanym 8),
na marginesie - dodajmy - prawdopodobieństwem opisywanym kwadratem jego
amplitudy zespolonej (gęstości prawdopodobieństwa wprowadzonej przez Borna),
której to amplitudy ewolucja opisywana jest właśnie ewolucją funkcji falowej
(funkcji reprezentującej stan układu) wg r. Schrodingera.

W tym sensie QM nie jest niczym ponadto, jak jedynie realistyczną (mającą
odniesienie do realnego świata) teorią prawdopodobieństwa zajścia następujących
po sobie sekwencji zdarzeń składających się na procesy fizyczne (w realnie
obserwowanym przez nas "od środka" świecie).

Także część urojona tej amplitudy wnosi wkład do owego prawdopodobieństwa.
Z liczbami zespolonymi nie ma tu w istocie większego problemu niż z naturalnymi
("natura" jednych i drugich jest równie niepojęta wbrew całej "naturalności"
owych drugich;
łaczy je to, że jedne i drugie służą skutecznie do "liczenia" jakiegoś aspektu
rzeczywistości).
(W metryce pseudoeuklidesowej w STW nikt nie czyni jakichć szczególnych
problemów z tych pierwszych...
tylko w kwantach są one od początku "podejrzane" i
opisują "nierzeczywistość"... Kopenhaskiej syrenki 8)

Inną sprawą jest ukrywająca się za nią głęboko nieintuistyczna struktura
rzeczywistości.
Pozwalamy sobie na różne jej "wizualizacje" zwane interpretacjami, z których
jedna, ta najbardziej "ugruntowana" - Kopenhaska właśnie - odmawia atrybutu
realności funkcji falowej, inna - fali pilotującej - rozwiązuje
problemy ze szczelinami w płocie, ale raczej - jak mniemam - słabo radzi sobie
z kotami przełażącymi lub nie przez owe szczeliny ;)
Pozostaje cała grupa różnych interpretacji, które próbują stwierdzić, jaki
obraz uzyskamy, gdy uznamy funkcję falową za W PEŁNI realną (z całym
dobrodziejstwem kociego inwentarza ;).
Opis kota na kwantowym płocie staje się wówczas nad wyraz przejrzysty, ale - co
dla wielu najdziwniejsze i nie-do-pojęcia-nie-do-przyjęcia
- kosztem właśnie ilości sztachet w płocie (nie jest to już dłużej jedynie
jedna "namacalna" sztacheta, wokół której kręci się cała akcja zabawy w kotka i
myszkę, niczym w jakiejś czysto wirtualnej, bo ograniczonej do tej jednej
jedynej sztachety zagrodzie ;)

[bonobo44]

> ukrywająca się za nią głęboko nieintuistyczna struktura rzeczywistości.

altruistycznie i niehumanistycznie ;) poprawiam się: "nieintuicyjna", rzecz
jasna 8)

[pomruk]

Tak nawiasem - to już Alicja zauważyła. Kota rozbawionego można opisać jako
superpozycję dwu stanów:
stan alfa - kot bez uśmiechu
stan beta -uśmiech bez kota.
W trakcie obserwacji funkcja falowa zapada się ("is collapsing") do stanu alfa
lub beta. niestety, prawdopodobieństwo tego ostatniego przejścia jest znikome.

[Gość: pomruk]

Ja sobie zażartowałem, ale mówiąc tak serio - to okropnie trudny temat. Nie
wiem, czy wielu respondentów zrozumie, o co chodzi!

[t0g]

Gość portalu: pomruk napisał(a):

> Nie
> wiem, czy wielu respondentów zrozumie, o co chodzi!

Nie mówiąc już o samym załozycielu tego wątku!

[Gość: pomruk]

Ha, ha! Ja też mam okropne trudności.. Podobno ludzie dzielą się w tej kwestii
na 3 kategorie: jedna udaje, ze wszystko właściwie rozumie, druga ni cholery nie
rozumie (ale potrafi uzasadnić, dlaczego nie rozumie), trzecia też nie rozumie,
ale nie wie dlaczego ;).

[Gość: pomruk]

Jak przeczytałem to, co przed chwila napisałem, to zauważyłem, ze wyszedł mi
krótki kurs fizyki kwantowej ;)

[Gość: kanibaal]

i to jest najpiękniejsze, szczególnie permutacje kota.

[Gość: kanibaal]

ubolewam nad wycięciem tego wątku z FS i pozbawieniem go wielu postów,i zakon
czeniem tej tworczej dyskusji na tematy wszechświata.
Co to jest Hamilton ?

Koty tak łatwo nie umierają 8)

[bonobo44]

często po prostu przenoszą się na inne sztachety w kwantowym płocie ;)
--
Rozpaczliwy stan mechaniki w USA
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=396&w=35512017

[Gość: kanibaal]

ponieważ mogą w każdej chwili znajdować się jedocześnie w różnych miejscach
przestrzeni.

[bonobo44]

ogrodu o rozwidlających się ścieżkach 8)

[bonobo44]

> Rozpaczliwy stan mechaniki w USA
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=396&w=35512017

Oho! Ktoś otworzył szufladę - kot wyleciał 8(

[losiu4]

t0g napisał:

> Nieprawdą jest, że Kot Schroedingera moze wystepować tylko w dwóch stanach,
> tzn,. kot żywy i kot martwy

zdaje sie, że już ktos to na fizycznym układzie cząstek udowodnił :)

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: kanibaal]

kot Schroedingera ma strukturę widmową ?

[losiu4]

Gość portalu: kanibaal napisał(a):

> kot Schroedingera ma strukturę widmową ?

mógłbyś przybliżyc swój problem?

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: coto]

Kot nie jest w dwoch stanach "rownoczesnie", nie jest w superpozycji, to
czastka, ktora ma zdecydowac o jego losie jest w dwoch stanach "rownoczesnie"
zanim rozprawi sie z kotem. Dalem slowo "rownoczesnie" w "", bo jest to tylko
zludzenie rownoczesnosci, ale zludzenie dla nas ostateczne, tak jak ostateczne
sa dla nas 3 wymiary. Kot w pudle zakloca czastke i w ten sposob determinuje jej
stan w momencie, gdy ona chce zdeterminowac jego. Oczywiscie glowy za to nie
dam, przede wszystkim z tego powodu, ze mam tylko jedna, ale gdybym mial dwie,
to kto wie.
Dodam, ze kot jest w kilku stanach rownoczesnie, ale z powodu samego siebie, a
nie atakujacej go czastki, ale to inna historia.

[maureen2]

wywod pozbawiony oparcia naukowego i logiki.calkowicie niezrozumiały.

[gliwin]

> wywod pozbawiony oparcia naukowego i logiki.calkowicie niezrozumiały.
A co dla Ciebie jest logiczne, ze kot jest rownoczesnie zywy i martwy? Nikt przy
zdrowych zmyslach w to nie uwierzy. A to jest wlasnie podstawa calego "paradoksu".

[Gość: coto]

Naukowa podstawa jest to, ze fakt obecnosci kota w pudle determinuje czastke.
Nie sadze, ze gdyby mnie zamkneli w pudle, to doswiadczylbym superpozycji, to
samo jest z kotem, nigdy nie bedzie przeciez swiadomie w dwoch stanach
rownoczesnie. Skoro tak, skoro w rzeczywistosci ani ja w pudle, ani kot w pudle
nie doswiadczymy superpozycji, to ktos stojacy na zewnatrz pudla i zaprzeczajacy
temu namacalnemu dla mnie faktowi, po prostu sie myli. Pytaniem jest na czym jak
wytlumaczyc te omylke? Trzymajmy sie wlasnie logiki. Natomiast, to ze czastka
jest w 2 roznych stanach "rownoczesnie", zanim zaatakuje kota, to zupelnie inna
sprawa.

[Gość: downconversion]

uwaga: stan mieszany to zupelnie cos inneg niz superpozycja.
to o czym mowi autor spotu to superpozycje.

istonie kot moze wystepowac w nieskonczenie wielu roznych superpozycjach,
ale dotatkowo pomiar stanu kota moze rozrozniac dwie "ortogonalne" superpozycje
i wtedy po pomiarze kot tez nie bedzie ani zywy ani martwy.

[gliwin]

> istonie kot moze wystepowac w nieskonczenie wielu roznych superpozycjach,
> ale dotatkowo pomiar stanu kota moze rozrozniac dwie "ortogonalne" superpozycje
> i wtedy po pomiarze kot tez nie bedzie ani zywy ani martwy.
>
Widzial juz ktos takiego kota?

[maureen2]

czy można prosić o wypowiedż autora teorii superpozycji i stanów kota, w celu
rozstrzygnięcia wątpliwości ?

[Gość: z]

downconversion napisał(a):

> uwaga: stan mieszany to zupelnie cos inneg niz superpozycja.
> to o czym mowi autor spotu to superpozycje.
>
> istonie kot moze wystepowac w nieskonczenie wielu roznych superpozycjach,
> ale dotatkowo pomiar stanu kota moze rozrozniac dwie "ortogonalne" superpozycje
> i wtedy po pomiarze kot tez nie bedzie ani zywy ani martwy.
>

Pytanie, jak dokonać pomiaru w np. bazie (|km>+|kż>)/sqrt{2), (|km>-|kż>)/sqrt{2)

[maureen2]

to jest funkcja liniowa a nie falowa i nie ma zastosowania do pomiaru stanu
kota !!

[Gość: z]

maureen2 napisała:

> to jest funkcja liniowa a nie falowa i nie ma zastosowania do pomiaru stanu
> kota !!

?

Przecież to nie funkcja, tylko dwa wektory bazowe...

[Gość: kanibaal]

jeżeli tak, to znaczy,że kot jest nieżywy.

[Gość: z]

_Jeśli_ dokonaliśmy pomiaru w w.w. bazie - to nie, nie jest nieżywy. Jest albo w
stanie (|kż>+|km>)/sqrt(2) (który możemy nazwać 'półżywym'), albo w stanie
(|kż>-|km>)/sqrt(2) ('półmartwy'). Stan 'kot nieżywy' byłby superpozycją tych
dwóch stanów.

[Gość: kanibaal]

stan kot nieżywy nie jest superozycją,tylko stanem bazowym, w zw. z powyższym
stan kota nieżywego /na skutek anihilacji z wyzwoleniem energii/ przeszedł do
stanu kota żywego, tylko czy powstaly w ten sposób kot żywy jest rownie żywy
w znaczeniu energetycznym jak na początku pomiaru stanu ?

[Gość: z]

kanibaal napisał(a):

> stan kot nieżywy nie jest superozycją,tylko stanem bazowym, w zw. z powyższym

Przecież to zależy od _wyboru_ bazy właśnie. Jeśli wybierzemy bazę {|kot
półżywy>, |kot półmartwy>}, to |kot nieżywy>, podobnie jak |kot żywy>, _jest_
superpozycją.

Problem z kotem Schroedingera nie polega tylko na tym, że w wyniku pomiaru
otrzymujemy stan bazowy, a superpozycje znikają; ale także na tym, że nie ma
powodów, by wybrać tę jedną konkretną bazę - z matematycznego punktu widzenia
{|kot półżywy>, |kot półmartwy>} to tak samo dobra baza, jak {|kot żywy>, |kot
martwy>}. Pytanie więc brzmi - dlaczego nasz świat faworyzuje konkretne wektory
bazowe.

[t0g]

Gość portalu: downconversion napisał(a):

> uwaga: stan mieszany to zupelnie cos inneg niz superpozycja.
> to o czym mowi autor spotu to superpozycje.
>

Nie zgadzam sie z tym stwierdzeniem. U jednych autorow - to samo, u innych - nie
to samo. Nie ma jednoznaczej terminologii.

Superpozycja mieszanych stanów splątanych ;)

[bonobo44]

To jeszcze nic, stany mieszane mogą być na dodatek... splątane 8)

[t0g]

Przejrzalem troche stron internetowych i wycofuje sie, istotnie, obecnie juz w
"slowniku QM" istnieje dokladne rozroznienie miedzy stanami superpozycyjnymi a
mieszanymi. Ja jestem z terminologia mniej wiecej "w epoce" Leonarda Shiffa, w
ktorej np. jedyne, co sie mowilo, na przyklad, o quantum entanglement, polegalo
nma przytoczeniu slawnej wypowiedzi Schroedingera na ten temat: "If that damned
quantum entanglement really exists, I regret I have discovered the equation",
czy cos takiego. Musze sie troche slownikowo update-nac, widze.

[Gość: kanibaal]

w związku z anihilacją kota i wytworzeniem energii,która ocieplił martwego kota
prosze o sporzadzenie nowego wzoru ujmującego nowy stan zywego kota.

[maureen2]

oczywiście anihilacja dotyczyła 2 kotów martwych wyrażonych w wektorach
bazowych.

[devegas]

Doświadczenie z Kotem Schroedingera jest nie tylko ciekawe w znaczeniu fizycznym ale w filozoficznym bardziej.
Dla mnie najciekawsza jest kwestia obserwacji i redukcji funkcji falowej( czyli zaobserwowano że kot jest żywy albo martwy).
Co to znaczy zaobserwowano czy jeżeli obserwator A otworzył pudełko i stwierdził kot martwy ( jest redukcja funkcji) a następnie zamknął pudełko i fiknął na zawał nie mówiąć nikomu o stanie kota to co ?. Dla drugiego obserwatora kot jest nadal "niezredukowany". Albo inaczej, pierwszy otwiera pudełko i robi zdjęcie że kot martwy i zamyka pudełko. Pokazuje drugiemu zdjęcie martwego kota, ale obserwator drugi mu nie wierzy, uważa że to nieprawdziwe zdjęcie, to dla drugiego kot jest nadal żywy?
Te rozważanie wg mnie pokazują że całe to doświadczenie to jest kwestia nie tylko obserwacji fizycznej ale także uświadomienia sobie obserwacji . Czyli pomiar fizyczny stanu kota nie powoduje redukcji funkcji falowej aż do momentu uświadomienia przez "obserwatora świadomego" co zaobserwował. Mówiąc inaczej samo zdjęcie martwego kota nie będzie świadczyło że kot jest żywy lub martwy ( chociaż na zdjęciu jest martwy).
Całe to rozważanie prowadzi do ciekawego wniosku filozoficznego, że właściwie cała materia w kosmosie występuje w rozmyciu falowym ( nieokreślonym) dopóki istota świadoma go niezaobserwuje.

[europitek]

Z tego co napisałeś wynika, że nie tylko "zaobserwuje", lecz również jednoznacznie "zinterpretuje".

[broonek]

Kota zywego i martwego jednoczesnie widzial tylko Chuck Norris.

Polaczyl teorie kwantowa z grawitacja. Tak, Chuck Norris stworzyl zunifikowana
teorie pola.

Newton, Maxwell, Einstein, Bohr, Schrodinger, Heisenberg byli uczniami Chucka
Norrisa. Ojcem fizyki jest Chuck, matematyki zreszta tez.

Q-Chackoty z Dakoty

[bonobo44]

Taak... nareszcie! Kwantowa teoria pola potraktowana
ogólną teorią względności z półobrotem cechowania
zaowocowała miękko opadajacym na 44 łapy
w silnym polu grawitacyjnym kwantowym kocim d(r)eszczem Norrisa:

Opadające w 10-ciu wymiarach koty dokonują w wyniku półobrotu w 11-ym wymiarze
redukcji stanu z nawpółżywej superpozycji 11-stu kotów o 44-ch łapach do
pełnego wigoru Chackota z Dakoty.

8)44

[Gość: kanibaal]

niejasny jest spin Chacota, wymaga on analizy teoretycznej, i możliwości znajdo
wni się w innym wymiarze na sutek obrotu,gdzyż jest tu pewna sprzeczność.

Chuckoty z Czukotki

[bonobo44]

Gość portalu: kanibaal napisał(a):

> niejasny jest spin Chacota


Nie została też do końca wyjaśniona kwestia łamania praw symetrii C(hacota)PT
przez Chucka Norrisa:


Łamanie symetrii CPT zarządzeniem dziekana:
==========================================

<<Temat: Zarządzenie dziekana [dr hab.inż. Chucka Norrisa]
Od: [e-mail] (w)
Grupa: student.forum
Organizacja: Politechnika Rzeszowska, ZSR
Data: Jan 14 2005 12:24:16

Zarządzenie dziekana z dnia 7.01.2004

Ze wzgledu na zbliżającą się sesję następuje zmiana w rozkładzie dni w
tygodniu:

wtorek parzysty = wtorek nieparzysty;

środa parzysta = poniedziałek parzysty, chyba, że ktoś ma piątek nieparzysty
w czwartek parzysty, to w takim wypadku wtorek nieparzysty będzie traktowany
jako środa popielcowa;

od 28.01. do 05.02. będą następować kolejno po sobie, na przemian, czwartki
parzyste i nieparzyste, przeplatane co trzeci dzień środą nieparzystą
poczynając od poniedziałku parzystego, który w tym tygodniu będzie piątkiem.

w każdy nieparzysty wtorek, który jest środa parzysta będą godziny
rektorskie od 11.15 do 13.00 w przypadku gdy nastąpi ona po czwartku
nieparzystym i od 13.15 do 15.00 gdy nastapi ona po sobocie parzystej.

Zmiany obowiazują do odwołania.

Prosimy zapoznać sie z rozporządzeniem>>

student.prz.rzeszow.pl/news/article.php?id=546&group=student.forum

[Gość: kanibaal]

czy przejście do 11 wymiaru zostało uzyskane przy pomocy cyklotronu ?

[bonobo44]

Gość portalu: kanibaal napisał(a):

> czy przejście do 11 wymiaru zostało uzyskane przy pomocy cyklotronu ?


Nie, raczej przy pomocy kwantowej miotły Chucka Norrisa 8)
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_r/karuzela_motla.jpg

Drogi tylko dla Q-chuckotów 8)
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/znak.jpg
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/slup_solo.jpg
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/promienie.jpg
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/zakret80.jpg
w tym rowerowe:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/drowerowa.jpg
i kolejowe:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/ciekawe-zjawisko.jpg
schody:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_r/sanok_stacja.jpg
objazdy dla Q-chuckota:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/objazd_poznan.jpg
place po części dla Q-chuckota 8)
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/place.jpg
Podwójne wejście dla Q-chuckota
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/drzwi_krasn.jpg
Chuck Norris po corridzie:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/cow.jpg
i jako pilot-oblatywacz:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/pilot_przelatywacz.jpg

Media Markt w Czeladzi nie dla chuckotów:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/media_markt.jpg

Q-Chuckoty z Dakoty a Hugh Everett III

[bonobo44]

Kiedyś 2 złoczyńców usiłowało uciec Chuckowi. Jeden pobiegł w prawo, drugi w
lewo... Chuck Norris za nimi.

To znakomita ilustracja sposobu rozwiązania paradoksu kota Schroedingera przez
Hugha Everetta III.

to nie moze byc prawda

[Gość: &POD]

bo to nie jest poezja - kot Szredingera po prostu smierdzi zdechlym kotem!;(

Czekam na wypowiedz KOTA. Moze on sam wyjasni

[Gość: LUCYFER]

homo sapiens, ze ludzka logika nie jest jedynym narzedziem badawczym, mimo
tego, ze potrafi wspomoc poznanie swiata materialnego.

[Gość: tymek]

Nareszcie zaczynam cos rozumieć. Bo kiedyś waracam wieczorem, widzę: kot. Ale on
mglisty jakis i potrójny. jak się przyjrzałem, to nagle jeden i wyraźny.
Myślałem: za duzo powa, ale teraz już wiem: funkcja falowa.

Miało być: piwa, nie powa

[Gość: tymek]

Kot obserwatorem funkcji falowej

[hokopoko]

Może zaproponuję nieco zdrowego rozsądku (czy też, w zgodzie z naukową
poprawnością polityczną - spojrzenia kontekstowego).
Redukcja funkcji falowej następuje w momencie pomiaru, a więc w chwili gdy
przyrząd pomiarowy rejestruje rozpad atomu: zadziałanie czujnika
jest "obserwacją"; dalej akcja kryminału rozwija się już według reguł
klasycznych.
(Nie bardzo rozumiem używany przez Was termin "cząstka atakująca kota";
przeciętny bury kot składa się z jakichś 10^25 (dziesięć do dwudziestej piątej)
atomów, więc cząstka, choćby nie wiem jak nabuzowana energetycznie, nie ma tu
nic bezpośrednio do powiedzenia.)
Wszystkie dywagacje dotyczące "kota dryfującego na falach prawdopodobieństwa",
a zwłaszcza uzależnianie redukcji funkcji falowej od świadomej obserwcji to
moim zdaniem jakaś mieszanka magii i antropocentryzmu. Jeżeli jednak ktoś się
przy tym upiera (sam czasami miewam wątpliwości, ale zdarza się to jako reakcja
na "czarne myśli" natury ogólnej), niech mi pomoże rozwiązać następujący
problem:
Zakładamy że:
1.Pudło z kotem nie jest całkiem szczelne.
2.Pudło stoi w sypialni obserwatora.
3.Obserwator o kocie zapomniał i pudło stoi i stoi...
4.Pewnego dnia obserwator zaczyna "czuć" kota.
Więc czy redukcja funkcji falowej nastąpiła:
a)w chwili gdy obserwator "poczuł" kota
b)w chwili gdy sobie uświadomił, ze "czuje" tego właśnie kota
c)w momencie gdy wreszcie zajrzał do pudła
A jeśli do chwili zajrzenia do pudła obserwator nie był pewien, że czuje kota,
a nie co innego?
I w końcu:
A jeżeli kot zdechł z głodu?
Hę?

[Gość: kanibaal]

jeżeli funkcja falowa jest urojona, to w jaki sposob kot może ją obserwować,
szczególnie,że kot nie ma zdolności abstrahowania i tworzenia takich pojęć jak
funkcja.

[t0g]

Gość portalu: kanibaal napisał(a):

> jeżeli funkcja falowa jest urojona, to w jaki sposob kot może ją obserwować,
> szczególnie,że kot nie ma zdolności abstrahowania i tworzenia takich pojęć jak
> funkcja.

Ale kot moze sobie cos uroic i to rekompesuje brak mozliwosci abstrakcyjnego
myslenia

[Gość: kanibaal]

otóż dowiedzenie,że kot ma urojenia jest niemozliwe, o ile nie odmawia się ko-
tom uczuć /przywiąznia,sympatii,agresji,poczucia humoru /, to badanie procesów
poznawczych kota, tj, nie tylko spostrzegania ale przede wszystkim procesów myś-
lowych / urojeni dotyczą procesów myslowych /,tj tworzenia teorii,rozważań
abstrakcyjnych, jest niemozliwe.Zdolność abstrahowania jest cechą ludzi.

[stefan4]

kanibaal:
> otóż dowiedzenie,że kot ma urojenia jest niemozliwe

...chyba, że samemu jest się kotem.

,,Dowiedzenie'', że CZŁOWIEK ma urojenia, właściwie też jest niemożliwe. Skąd
masz wiedzieć, co ja mam w mojej głowie?

[Gość: kanibaal]

rozważania błędne, o prawidłowości myślenia wnioskujemy na podstawie wypowiedzi
to one są przedmiotem oceny i wycigania wniosku o mysleniu.Innej możliwości nie
ma.

[stefan4]

kanibaal:
> o prawidłowości myślenia wnioskujemy na podstawie wypowiedzi to one są
> przedmiotem oceny i wycigania wniosku o mysleniu.

No to skąd wiesz, czy niemowy myślą abstrakcyjnie? Dla ułatwienia podam Ci
prawidłową odpowiedź: bo porównujesz ich do siebie i oprócz nieumiejetności
mówienia nie znajdujesz żadnych dramatycznych różnic. Dlatego jesteś skłonny
uznać ich za podobnych do siebie.

Z kotem tego nie możesz zrobić, bidaku, bo ludzie w ogóle są beznadziejni w
umiejętności porozumiewania się z innymi stworzeniami. Twój kot znacznie lepiej
rozumie Twoją mowę niz Ty jego. Czyli w Waszej rozmowie kot mówi i słucha; a Ty
tylko mówisz, bo jesteś głuchy na kocie pozy i zapachy.

Czyżbyś się upierał, że idee abstrakcyjne mówić wyrażać tylko słowami?

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

[maureen2]

osob głuchoniema może wyrażać swoje myśli na pismie.

[hokopoko]

Gość portalu: kanibaal napisał(a):

> jeżeli funkcja falowa jest urojona, to w jaki sposob kot może ją obserwować,
> szczególnie,że kot nie ma zdolności abstrahowania i tworzenia takich pojęć jak
> funkcja.


Jeżeli twierdząc, że funkcja falowa jest urojona, masz na myśli, że uroili ją
sobie naukowcy, to niech Cię Bóg przed nimi chroni...

[bonobo44]

muzeumhumoru.onet.pl/_i/_r/wc.jpg

Shrodinger is cool... 8) and his 44 cats too... 8)

[bonobo44]

Shrodinger is cool 8)
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/pomylka.jpg
and his cat too... 8)
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/sarna.jpg

- Czym sie różni przejechany kot Schrodingera od przejechanego Chucka Norrisa ??
- Pomiędzy kotem i jego uśmiechem są ślady hamowania. Co do Chucka Norrisa nikt
nie ma żadnych zahamowań.

- Dlaczego Chuck Norris musiał odwołać swój występ z kwantowego Qkickboxingu w
Polsce, polegający na robieniu kwantowych uników przed własnymi kopami z
półobrotu?
- Nikt nie był nim zainteresowany. W Polsce nie jest niczym niezwykłym, gdy coś
znika.

- Dlaczego nie powinieneś potrącać Chucka Norrisa jadącego na kwantowym rowerze?
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/rowery_duzo.jpg

Politechnika Rzeszowska. Egzamin z fizyki kwantowej. Dziekan dr hab.inż. Chuck
Norris, który wstał lewą nogą zaczyna pytać pierwszego delikwenta.
- Jedzie pan autobusem i jest straszliwie gorąco. Co pan zrobi ?
- Otworzę okno.
- Bardzo dobrze - mówi dziekan-eksterminator - A teraz proszę wyliczyć jakie
zmiany w termodynamice kwantowej autobusu zajdą po otwarciu okna ?
- ???
- Dziękuję panu. Dwója. Następny proszę.
Wchodzi drugi student. Dostaje to samo pytanie, ten sam stopień i wychodzi.
Po godzinie wynik meczu profesor vs studenci brzmi 9 : 0.
Jako 10 wchodzi śliczna studentka. Profesor pyta :
- Jedzie pani autobusem i jest straszliwie gorąco. Co pani robi ?
- Zdejmuję bluzkę. - odpowiada studentka
- Pani mnie nie zrozumiała. Jest naprawdę bardzo gorąco.
- To jeszcze zdejmuję spódnicę.
- Ale żar jest nie do zniesienia - dalej utrudnia profesor.
- To zdejmuję stanik.
Dziekan aż oniemiał z wrażenia a studentka mówi :
- Panie docencie mogę nawet zdjąć majtki, ale tego okna nie otworzę.

Student przychodzi na egzamin z logiki kwantowej do dziekana Politechniki
Rzeszowskiej dr hab.inż. Chucka Norrisa i na bezczelnego pyta
- Pan się łapie w tej logice panie dziekanie?
- Oczywiście, co za pytanie.
- To ja mam taką propozycję, panie dziekanie, zadam panu pytanie i jeśli pan
nie odpowie stawia mi pan 5, a jeśli pan odpowie wywala mnie pan na zbity pysk.
- OK... niech pan pyta
- Co obecnie jest legalne, ale nielogiczne, logiczne ale nielegalne, a co nie
jest logiczne ani legalne?
Dziekan nie znał odpowiedzi (rzecz niesłychana dla TEGO dziekana), postawił
studentowi 5 , woła swojego najlepszego studenta i pyta go o odpowiedź. Ten mu
natychmiast odpowiada:
- Ma pan 66 lat i jest pan żonaty z 25-letnią kobietą, co jest legalne, ale
nielogiczne. Pana żona ma 20-letniego kochanka, co jest logiczne ale
nielegalne. Pan stawia kochankowi swojej żony 5 , chociaż powinien go pan
wywalić na zbity pysk i to nie jest ani logiczne ani legalne.


Jeden żołnierz mówi do drugiego :
- Chodź porobimy sobie jaja z dowódcy jednostki.
Na to drugi :
- Wiesz co? Odwal się, już porobiliśmy sobie jaja z dziekana.


--
Jak powstało światło ?
biblioteka.inteko.com.pl/wat/fotki/bog.jpg

Kwantowe rozszczepienie polskich kadr naukowych...

[bonobo44]

Dziekan Politechniki Rzeszowskiej, dr hab.inż. Chuck Norris, jest zarazem
Dyrektorem Zespołu Szkół Nr 60 w Warszawie. Ale w polskiej kadrze naukowej
takie zjawisko kwantowego rozszczepienia kadr nikogo od dawna nie dziwi.

[...]

[Gość: BO]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[bonobo44]

To atak wymierzony nie tylko w t0g (765 postów na samym FN)
ale i we mnie (797) ("podpis" BO stanowi czytelną insynuację).

Możemy oczywiście obaj zamilknąć. O ile dla mnie nie stanowi to
większego problemu (nie jestem aż do tego stopnia uzależniony
od Internetu), o tyle w stosunku do otwartego t0g (który utrzymuje
tę watłą nitkę łączącą go z Polską kosztem własnego czasu
i z wielkim - jak uważam - pożytkiem dla młodych uczestników FN)
to jest zwyczajne świństwo...

[t0g]

Wyluzuj się... Potraktuj człowieka z humorem... Mnie osobiście on rozweselił!

[...]

[t0g]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Mityczny kot Schroedingera, czyli test na intelige

[dokowski]

Warto w tym miejscu przypomnieć, że ten rzekomy paradoks jest prostym testem na
rozumienie fizyki, a nie żadnym paradoksem. Kot S. oczywiście istnieje w stanie
dobrze określonym a nie mieszanym z bardzo prostej przyczyny - eksperyment
myślowy jest błędnie skonstrowany, co łatwo pokazać, jeżeli rozumie się prawa
fizyki.

[losiu4]

Doku, nie żeby co, ale z tego, ze jakikolwiek eksperyment jest błędnie
skonstruowany nie wynika jednoznaczność czegokolwiek :)

Pozdrawiam

Losiu

Na tym polega test

[dokowski]

losiu4 napisał:

> Doku, nie żeby co, ale z tego, ze jakikolwiek eksperyment jest błędnie
> skonstruowany nie wynika jednoznaczność czegokolwiek

Zrozumienie tego błędu od razu pozwala pokazać, że stan kota jest określony a
nie mieszany

[t0g]

Ten eksperyment jest przede wszystkim sprzeczny z prawami regulującymi stosunek
człowieka do zwierząt! A wszystko czynione niezgodnie z prawem jest nieważne. Amen!

W poście niżej wyjaśniłem, dlaczego powinni ...

[dokowski]

t0g napisał:

> prawami regulującymi stosunek człowieka do zwierząt!

... wkładać fizyka do pudełka, wyjaśniłem też dlaczego wkładają tak jednak
kota - robią to tylko dla utrudnienia rozwiązania zagadki osobom wierzącym.

[losiu4]

doku :) jesteś jednak the best jesli chodzi o uniki :)

Pozdrawiam

Losiu

Zupełnie mnie nie doceniłeś, popatrz na post niżej

[dokowski]

losiu4 napisał:

> jesteś jednak the best jesli chodzi o uniki

Jestem the best w dziedzinie oświecania

rzekomy paradoks ? jak dla kogo ?

[bonobo44]

dokowski napisał:

> ten rzekomy paradoks


zapewniam Cię, doku, że nie jest to bynajmniej żaden
"rzekomy paradoks" mechaniki kwantowej, lecz wręcz najbardziej
"paradoksalny paradoks" całej współczesnej fizyki, przynajmniej wg
obowiązującego na dziś jej paradygmatu...

i nie zmienia tu niczego fakt, że jest on dla wielu nie-fizyków mniej wyraźny
(a przez to i mniej dotkliwy ;) niż paradoksalne zachowanie się cząstki
przechodzącej JENOCZEŚNIE przez dwie RÓŻNE szczeliny i interferującej SAMA ZE
SOBĄ na ekranie po drugiej stronie takiej przeszkody

8)bo44

Chcesz mnie sprowokować, żebym od razu zdradził...

[dokowski]

bonobo44 napisał:

> zapewniam Cię, doku, że nie jest to bynajmniej żaden
> "rzekomy paradoks" mechaniki kwantowej, lecz wręcz najbardziej
> "paradoksalny paradoks" całej współczesnej fizyki

... rozwiązanie. Wykaż jeszcze troszkę cierpliwości, dajmy innym szansę.

Zapewniam cię, że nie ma w tym żadnego paradoksu, że jest to tylko zagadka
logiczna dość popularnego rodzaju, polegająca na tym, żeby znaleźć błąd w
rozumowaniu pozornie poprawnym, ale prowadzącym do fałszywego wniosku. Zgadzam
się, że jest to zagadka trudniejsza niż inne takie zagadki, ponieważ dotyczy
ona fizyki, a więc wymaga rozumienia praw fizyki i swobodnego nimi operowania w
umyśle, co z kolei wymaga wysokiego IQ.

Jeśli jsteś fizykiem, to możesz potraktować to po prostu jak trudny test na
inteligencję. Kto zna odpowiedź, nie sie jeszcze troszkę wstrzyma.

[Gość: niteran]

dokowski napisał:

> ... rozwiązanie. Wykaż jeszcze troszkę cierpliwości, dajmy innym szansę.
>
> Zapewniam cię, że nie ma w tym żadnego paradoksu, że jest to tylko zagadka
> logiczna dość popularnego rodzaju, polegająca na tym, żeby znaleźć błąd w
> rozumowaniu pozornie poprawnym, ale prowadzącym do fałszywego wniosku. Zgadzam
> się, że jest to zagadka trudniejsza niż inne takie zagadki, ponieważ dotyczy
> ona fizyki, a więc wymaga rozumienia praw fizyki i swobodnego nimi operowania
> w umyśle, co z kolei wymaga wysokiego IQ.
>
> Jeśli jsteś fizykiem, to możesz potraktować to po prostu jak trudny test na
> inteligencję. Kto zna odpowiedź, nie sie jeszcze troszkę wstrzyma.

Oświeć więc nas, dokowski. Powiedz, dlaczego kot nie może istnieć w stanie
superpozycji, a atomy mogą. Powiedz, dlaczego obserwujemy tylko dwa konkretne
stany bazowe, a innych nie.

Oto rozwiązanie zagadki.

[dokowski]

Gość portalu: niteran napisał(a):

> Oświeć więc nas, dokowski.

Po to pisuję na tym forum (i nie tylko na tym), żeby świecać.

> Powiedz, dlaczego kot nie może istnieć w stanie
> superpozycji, a atomy mogą. Powiedz, dlaczego obserwujemy tylko dwa konkretne
> stany bazowe, a innych nie.

Trzeba skojrzyć dwie rzeczy:

Pierwsza, to teoria względności, a dokładniej mówiąc, zasada względności,
mówiąca, że każdy (spośród pewnego zbioru U) obserwator jest równoprawny, tzn.
że świat widziany, mierzony i liczony przez każdego obserwatora (należącego do
U) jest tak samo prawdziwy. Wniosek praktyczny z tej zasady jest następujący:
jeżeli z pewnego układu odniesienia nie widać jakichś szczegółów, to weź inny
układ odniesienia (z U) i zobacz, jak to w nim wygląda.

Druga rzecz, ta jest z dziedziny fizyki statystycznej (kwantowej), potrzebna do
skojarzenia i rozwiązania zagadki jest następująca. Otóż autorzy zagadki w taki
sposób opisują swój eksperyment myślowy, aby czytelnik uwierzył w takie
założenie implicite, że kot w środku pudełka i obserwujący pudełko z zewnątrz
fizyk to nie są obserwatorzy z tego samego zbioru U. A to jest nieprawda.

Prawdą jest, że kot i fizyk należą do tego samego zbioru U. Obserwacje dokonane
przez kota są równie prawdziwe, jak obserwacje dokonane przez fizyka. Z
fizycznego punktu widzenia fizyk może zawsze spytać kota, co dzieje się w
środku pudełka. Tylko wiara w istnienie duszy może być przyczyną wątpliwości,
czy kot może być dobrym obserwatorem.

Zwrócmy uwagę na fakt, że zagadka ta ma nazwę (specjalnie dla celów
dydaktycznych przekręcę nazwę, aby zwrócić uwagę na słowo kluczowe): "paradoks
kota w pudełku" a nie: "paradoks fizyka w pudełku". Słowem kluczowym tej
zagadki jest "kot". Słowo to użyte jest celowo, aby czytelnik nieświadomie
założył, że kot nie może być obserwatorem. Jednak z fizycznego punktu widzenia
ten sam paradoks powinien wystąpić, gdyby w pudełku zamknąć fizyka, a nie kota.

Mamy więc teraz już sytuację czystą. Wyobraźmy sobie, że mamy fizyka, który
naprawdę wierzy w to, że fizyk zamknięty w pudełku może być źródłem jakiegoś
paradoksu. Załóżmy, że istnieje fizyk, który wierzy, że jego kolega fizyk
zamknięty w pudełku może istnieć w stanie superpozycji, tak jak atomy.

Aby w coś takiego uwierzyć, w tekście zagadki znajduje się explicite (chociaż
niby to mimochodem) założenie, że fizyk z pudełka nie może kontaktować się z
fizykiem na zewnątrz pudełka. A to założenie jest fałszywe, bo sprzeczne z
prawami fizyki statystycznej. Niezależnie od tego, jak skonstruujemy pudełko i
co z nim zrobimy, zawsze będzie istniała możliwość kontaktu między fizykiem z
pudełka a fizykiem z zewnątrz - jest to prosta konsekwencja II zasady
termodynamiki. Obydwaj fizycy należą do tego samego zbioru U, a więc wyniki
obserwacji fizyka wewnątrz pudełka są dostępne dla fizyka z zewnątrz, a to
oznacza, że obydwaj obserwują konkretne stany, a nie ich superpozycję.

Każdy kto uwierzył w istnienie paradoksu dał się nabrać na zdanie: "wyobraź
sobie, że ścianki pudełka doskonale izolują nas od fizyka zamkniętego w
środku". Takie wyobrażenie jest sprzeczne z prawami fizyki.

Jak zwykle w fizyce rzecz zawsze okazuje się nie tak prosta, jak się wydaje,
gdyż fizyka jest nauką mówiącą prawdę o prawdziwym świecie, a ten nie jest
prosty. Otóż istnieje takie pudełko, w którym zamknięty fizyk nie należy do
żadnego zbioru U, do którego my należymy. Takim pudełkiem jest czarna dziura.
Tak więc "paradoks kota S." w rzeczywistości może zaistnieć, ale tylko wtedy,
gdy napiszemy, że kot S. znajduje sie wewnątrz czarnej dziury.

Tylko czy to rzeczywiście jest paradoks? Czy kogoś dziwi, że wewnątrz czarnej
dziury wszystko znajduje się w stanie superpozycji? Mnie to nie dziwi. Czarna
dziura jest tworem czysto kwantowym - jej powierzchnia jest przecież równa jej
entropii, co oznacza, że czarna dziura jest kwantową geometrią w czystej
postaci.

Takie właśnie jest pełne rozwiązanie zagadki paradoksu kota S. - istnieje tylko
jeden rodzaj pudełka, w którym kot znajduje się w stanie superpozycji - tym
rodzajem pudełka jest czarna dziura (ale wtedy nie trzeba zakładać, że w
pudełku istnieje jakiś promieniotwórczy mechanizm spustowy).

Czy to istotnie rozwiązanie zagadki ?

[bonobo44]

masz rację, Doku, co do tego, że nie ma znaczenia, czy uda nam się
namówic jakiegoś fizyka na zastąpienie kota, czy nie?

masz też rację pisząc, że dziś nie potrafimy zbudowac takiego pudełka dla kota
(nie mówiąc o fizyku)...

dlatego eksperyment na szczęście dla kota (i wielu samozwańczych fizyków-
eksperymentatorów) jest jedynie eksperymentem myślowym...

muszę Cię jednak również rozczarować, ale mylisz się, Doku,
tak jak mylisz opis statystyczno mechaniczny z kwantowomechanicznym,
co do samej zasady takiego pomiaru...

otóż nie musi to być kot (ani fizyk), ale wystarczy takie dzidko, jak
komputer kwantowy... a to właśnie nic innego, jak komputer w izolowanym
pudełku...

pierwsze takie komputery (wykonujące operacje na pojedynczych Qbitach)
już stworzono... jedynie kwestią czasu jest budowa 44-Qbitowców 8)

Nigdy nie będziemy potrafili

[dokowski]

bonobo44 napisał:

> masz też rację pisząc, że dziś nie potrafimy zbudowac takiego pudełka dla kota
> (nie mówiąc o fizyku)...

Gdyby to było możliwe, to II zasadę termodynamiki nazywalibyśmy hipotezą a nie
prawem.

> dlatego eksperyment na szczęście dla kota (i wielu samozwańczych fizyków-
> eksperymentatorów) jest jedynie eksperymentem myślowym...

... i dlatego nie ma nic wspólnego z opisem świata - nie należy do fizyki, jest
tylko zabawą intelektualną. Popularyzatorzy fizyki nie powinni tej zagadki
przedstawiać jako realnego problemu w rozumienie fizyki (kwantowej), gdyż tego
problemu nie ma.

> wystarczy takie dzidko, jak komputer kwantowy... a to właśnie nic innego,
> jak komputer w izolowanym pudełku...
>
> pierwsze takie komputery (wykonujące operacje na pojedynczych Qbitach)
> już stworzono... jedynie kwestią czasu jest budowa 44-Qbitowców 8)

To jest zmiana tematu. To zupełnie inny eksperyment, nawet jeśli potraktować go
jako eksperyment myślowy. Komputer kwantowy nie jest dobrym analogiem układu
odizolowanego, ale raczej przypomina cząstkę elementarną pomiędzy dwoma aktami
jej detekcji.

Kot w pudełku jest przykładem tego, jak niezręczna popularyzacja fizyki mąci w
głowach bardziej niż gdyby nie podać tego przykładu w ogóle. Opowieści o
komputerach kwantowych nie zmienią tego faktu, ponieważ są nie na temat.

Nigdy nie mów nigdy 8)

[bonobo44]

dokowski napisał:


> Gdyby to było możliwe, to II zasadę termodynamiki nazywalibyśmy hipotezą a
> nie prawem.

Jest prawem fizyki statystycznej (nic ponadto) - patrz wyżej.

> Komputer kwantowy nie jest dobrym analogiem układu
> odizolowanego, ale raczej przypomina cząstkę elementarną pomiędzy dwoma
> aktami jej detekcji.

Obecny - i owszem! Co do przyszłego - nic nie stoi na przeszkodzie, aby była to
superAI bijąca na głowę każdego pojedynczego naukowca, a nawet całą ludzkość
z całym jej przeszłym i przyszłym dorobkiem naukowym 8)

Nadal jednak będzie to komputer kwantowy, a nie...

[dokowski]

bonobo44 napisał:

> Obecny - i owszem!

Przyszły też

> Co do przyszłego - nic nie stoi na przeszkodzie, aby była to
> superAI bijąca na głowę każdego pojedynczego naukowca, a nawet całą
> ludzkość z całym jej przeszłym i przyszłym dorobkiem naukowym

... a nie coś podobnego do kota czy fizyka z krwi i kości, nawet jeśli
zamkniesz ich w pudełku. Kot zawsze będzie obserwatorem w określonym stanie, a
komputer kwantowy nie. Komputer kwantowy możesz porównać tylko do mechanizmu
spustowego, który zabija kota, ale nie możesz porównać go do kota.

Istnienie komputerów kwantowych w żaden sposób nie podważa mojego dowodu
formalnego, że kot S. znajduje się w określonym stanie, a nie w superpozycji.

[Gość: niteran]

dokowski napisał:

> ... a nie coś podobnego do kota czy fizyka z krwi i kości, nawet jeśli
> zamkniesz ich w pudełku. Kot zawsze będzie obserwatorem w określonym stanie, a
> komputer kwantowy nie. Komputer kwantowy możesz porównać tylko do mechanizmu
> spustowego, który zabija kota, ale nie możesz porównać go do kota.

Przecież to wszystko jedno. Nie ma żadnej fundamentalnej różnicy pomiędzy kotem,
komputerem kwantowym czy mechanizmem spustowym - no chyba że faktycznie
wierzysz, że obserwacja kolapsu funkcji falowej to jakieś magiczne, nieunitarne
działanie dozwolone dla żywych stworzeń, a nie komputerów kwantowych.

Oczywiście, że tak. Wszyscy mamy naturę kwantową

[dokowski]

Gość portalu: niteran napisał(a):

> Nie ma żadnej fundamentalnej różnicy pomiędzy kotem
> komputerem kwantowym czy mechanizmem spustowym

Takie jest też moje zdanie. Kot S. jest takim samym "paradoksem" jak każdy inny
kot. Napisałeś innymi słowami to, czego ja dowodzę tutaj w pierwszym poście tej
gałęzi.

Ja jednak pokazuje też coś jeszcze. Pokazuję, że opis na nieco innym poziomie
niż fundamentalny mówi nam, że stany kota S. powinny być opisywane językiem
fizyki statystycznej i biologii, a nie językiem fizyki kwantów. Natomiast stany
komputera kwantowego i mechanizmu spustowego mogą być opisane także z użyciem
fizyki kwantów

[bonobo44]

dla kociego ;) i kocio-podobnego obiektu tej dyskucji nie jest ważne,
co w jakim języku MOŻE zostać opisane,
ważne jest natomiast to, który z tych opisów zbliża się
(i) najgłębiej do(tyka) samej istoty (faktury tkaniny) rzeczywistości

innymi słowy: statystyczna analiza wzorów na tkaninie nie wyjaśni nam
istoty jej osnowy

jest ona miarą naszej bezradności co do (wynikającej z niemożnosci ujętej w tym
paradoksie) oglądu samej owej faktury (stąd [kwantowa] fizyka statystyczna -
jako narzędzie opisu makroskopowych efektów/przejawów zjawisk fizycznych ale
nie ich [kwantowej właśnie] istoty)

[Gość: niteran]

dokowski napisał:
> Gość portalu: niteran napisał(a):
>
> > Nie ma żadnej fundamentalnej różnicy pomiędzy kotem
> > komputerem kwantowym czy mechanizmem spustowym
>
> Takie jest też moje zdanie.

No ale przecież usiłujesz dowieść, że kot _nie może_ znajdować się w
superpozycji... więc dlaczego komputer kwantowy - nie różniący się od kota -
opiera swoje działanie właśnie o superpozycje?

> Ja jednak pokazuje też coś jeszcze. Pokazuję, że opis na nieco innym poziomie
> niż fundamentalny mówi nam, że stany kota S. powinny być opisywane językiem
> fizyki statystycznej i biologii, a nie językiem fizyki kwantów. Natomiast stany
>
> komputera kwantowego i mechanizmu spustowego mogą być opisane także z użyciem
> fizyki kwantów

Czyli na poziomie fundamentalnym paradoks kota wciąż istnieje?

paradoksu nie ma na poziomie fundamentalnym

[dokowski]

Gość portalu: niteran napisał(a):

> Czyli na poziomie fundamentalnym paradoks kota wciąż istnieje?

Prawa fizyki nie mają w sobie nic paradoksalnego, gdyż w najprostszy sposób
opisują sedno rzeczywistości. Paradoksy pojawiają się dopiero w głowach ludzi,
którzy żonglują różnymi pojęciemi tam, gdzie nie mają one zastosowania. Ileż
było paradoksów w logice i teorii mnogości, zanim nie powstała teoria modeli!
Ileż paradoksów zniknęło, gdy Godel udowodnił najważniejsze twierdzenie w
historii! Dzisiaj paradoksy służą jedynie rozrywce i zagadkom dydaktycznym.

Ale wróćmy do kota. To co w tym poście nazwałeś "paradoksem kota" jest tym
samym paradoksem, co "paradoks fizyka" i nie wymaga wcale zamykania nikogo w
żadnym pudełku. Pudełko jest tylko sztuczką, która pozwala zrozumieć intencję
osoby zadającej zagadkę. Intencją tą jest pokazanie, że prawa i pojęcia fizyki
kwantowej mogą służyć do tworzenia paradoksów, gdy używa się ich do opisu życia
(w tym: myślenia, obserwowania i umierania). Pojęcia fizyki kwantowej po prostu
nie służą do tego.

Kiedy jednak obserwujemy cząstki i atomy, to nagle znikają wszelkie paradoksy
fizyki kwantowej, gdyż jej pojęcia i prawa opisują po prostu to, co dzieje się
w świecie cząstek, co widzimy gołym okiem w postaci interferencji, tunelowania
i innych zjawisk, gdzie pojęcia "superpozycji" i "nielokalności" są tak proste
i naturalne, jak pojęcia "życia" i "śmierci" w biologii. Źródłem paradoksów
jest mieszanie pojęć z różnych dziedzin lub tworzenie analogii między nimi.

Oczywiście możemy mówić o "życiu" cząstki, kiedy jej stan nie jest określony, o
o "śmierci" (kolapsie, dekoherencji czy jak tam to jeszcze nazywają), gdy jej
stan zostanie zaobserwowany. Jednak zawsze musimy pamiętać, że "śmierć" w
świecie kwantów ma charakter nielokalny, podczas gdy w biologii stale umierają
różne komórki (żywego kota), a śmierć organizmu odbywa się stopniowo, najpierw
umiera jeden organ kota potem sąsiedni itd. Podobnie musimy pamiętać,
że "życie" cząstki w stanie mieszanym jest także czymś zupełnie innym niż życie
kota lub fizyka.

Nie mogę jednak zaprzeczyć, że ludzie o przeciętnej inteligencji potrzebują
analogii i mieszania pojęć, gdyż łatwiej im przyswoić nową wiedzę z użyciem
istniejących ośrodków skojarzeniowych, niż zrozumieć coś nowego i stworzyć nowy
ośrodek skojarzeniowy. Paradoksy są dla tych ludzi bardzo ważne, gdyż pokazują
im stale, że wciąż jeszcze nie zrozumieli nowej wiedzy. Paradoks kota wciąż
wywołuje konsternację w umysłach tych, którzy nie rozumieją fizyki kwantowej,
zmuszając ich do tego, aby obracali w umyśle nowymi pojęciami jeszcze raz i
jeszcze... aż wreszcie coś zaskoczy, aż stanie się oczywiste, że dopóki
elektron (lub pozytonu) nie zostanie "zaobserwowany", dopóty wykreowana para
cząstka/antycząska jest wciąż jednym bytem, tym samych, który wcześniej
opisywaliśmy pojęciem kwant gamma.

Nielokalność i superpozycja są oczywiste i konieczne w świecie cząstek.
Na poziomie fundamentalnym nie ma żadnych paradosków.

[bonobo44]

Doku wyraża tu najgłębsze przeświadczenie także każdego fizyka,
że obecność paradoksu źle świadczy nie o rzeczywistości a o naszym jej opisie.
Dlatego właśnie paradoksy są najbardziej poszukiwanym i
rozchwytywanym "towarem" na rynku "osobliwości";) fizycznych.
Pozwalają one bowiem jasno określić granice stosowalności danej teorii i/albo
punkty wymagające jej rozszerzenia do bardziej uniwersalnej.
W przypadku mechaniki kwantowej jest nieco inaczej: Jej paradoksy pojawiają się
w momencie, gdy fizycy zwyczajnie nie są gotowi W PEŁNI uwierzyć w opis
rzeczywistości, jakiego ona dostarcza - i tu ponownie Doku ma rację.

Dla tych, którzy przezwyciężyli w sobie ten opór (wzdraganie się umysłu
ludzkiego przed czymś "czego przecież nie może być!"), paradoksy te znikają
niczym piana za rufą łódki.
Najlepszą łodzią zdaje się płynąć dziś po tych falach rzeczywistości David
Deutsch.
To właśnie z jego jachtu, na całym morzu, jak okiem sięgnąć, nie widać
kwamntowej piany wysp paradoksów.
Całe rzesze fizyków zabrały się już na pokład tej łodzi wyposażonej w
najnowocześniejszy system nawigacji oparty na... procesorze kwantowym. Należy
też oczekiwać, że już wkrótce to właśnie jego multiversum stanie się
obowiązującym paradygmatem naukowym w fizyce.
Nie znaczy to, bynajmniej, że kiedyś nie natkniemy się ponownie na jakieś
kolejne rafy paradoksów 8)

A ja mam nadzieję, ze nie

[dokowski]

bonobo44 napisał:

> gdy fizycy zwyczajnie nie są gotowi W PEŁNI uwierzyć w opis rzeczywistości

co się wtedy dzieje?...

> Należy też oczekiwać, że już wkrótce to właśnie jego multiversum stanie
> się obowiązującym paradygmatem naukowym w fizyce

... wtedy tworzą fantazje w rodzaju multiversum, który pokazuje po prostu że
wyznawcy mutliversum nie są gotowi W PEŁNI uwierzyć w opis rzeczywistości.

A nasz świat jest jaki jest: nieokreślony i nielokalny. Jeżeli mamy foton o
dostatecznie dużej energii w stanie nieokreślonym, to jest to samo, co byśmy
mieli parę elektron/pozyton w stanie nieokreślonym.

Kiedy dokonamy obserwacji, to możemy np. zobaczyć, jak ten foton zjonizował
atom wodoru. Co jest dziwnego w tym, że taka obserwacja ma charakter nielokalny?

Ale możemy też zaobserwować wykreowaną parę elektron/pozyton - taka obserwacja
naturalnie też ma charakter nielokalny, nawet jeśli w chwili obserwacji
elektron był (już?) bardzo daleko od pozytonu - to był przecież wciąż ten sam
foton w stanie nieokreślonym. Śmiesznym jest wyobrażanie sobie jakiejś
komunikacji między elektronem i pozytonem, które jeszcze nie istnieją.

Hipoteza multiversum jest tylko przejawem bezradności sztywnych umysłów wobec
natury kwantowej mikroświata.

"Śmiesznym jest wyobrażanie sobie

[bonobo44]

jakiejś komunikacji między elektronem i pozytonem, które jeszcze nie istnieją."

Dla wielu jest śmiesznym wyobrażanie sobie elektronu, pozytonu czy neutronu
inaczej niż jako "rozmytej" kulki w przestrzeni euklidesowej.
Dla innych może być śmieszne wyobrażanie sobie tego samego neutronu inaczej niż
jako "rozmytej" cienkiej (15-minutowej) myśliwskiej kiełbaski w pogiętej
czasoprzestrzeni lokalnie pseudoeklidesowej.
Dla jeszcze innych może być śmieszne wyobrażanie sobie tego samego neutronu
inaczej niż jako lokalnie dobrze określonej cienkiej (ca.15-minutowej)
myśliwskiej kiełbaski o globalnie mocno wydłużonych (na wiele minut)
gaussowskich (?) końcach w pogiętej "rozmytej" czasoprzestrzeni lokalnie
pseudoeklidesowej.

O ile to pierwsze łatwo sobie wyobrazić, to już to drugie, nie mowiąc o trzecim
napina zwoje do granic wytrzymałości miary odległości pseudoeklidesowej między
początkiem i końcem samego procesu wyobrażania sobie.

[maureen2]

tu muszę zareagować,wyjąsniając,że rozciągliwość wyobrażni jest bliska nieskoń
czoności.Krzywa kiełbaska- krzywa Gausa ,jest tworem bardzo prostym i nie wymaga
nawet posługiwnia się narzędziem wyobrażni, tylko wzrokiem,można ją uzyskać na
skutek zastosowania grilla,w sposób całkiem spontaniczny.Odgięte,wąskie końce i
wzniesiony,szeroki odcinek środkowy,odpowidają rozkładowi naturalnemu i są po-
twierdzeniem teorii.

[Gość: ZG22]

Chyba nie masz, niestety, racji. Mam książkę "Duch w atomie" kt traktuje o tym
zagadnieniu . Jakieś 30 nazwisk (Nobliści etc.) Ponad połowa uznaje to za
wyjątkowo dziwne zagadnienie. Sam proces "zapaści/ redukcji" funkci falowej
jest wyjątkowo podejrzany.

[bonobo44]

Przechodząc ulicą Schroedinger zauważył jak grupa wyrostków pompuje benzyną
kota. Kot wyrwał się, przebiegł kilka metrów, po czym padł martwy.
- Skończyła się benzyna - pomyślał Schroedinger.

Pewnego razu Schroedinger znowu pomyślał. Spodobało mu się, więc pomyślał
jeszcze raz. I tak od tego myślenia dostał kota.

Wiedia izuczenia po interferencyji izłuczenia zariażonnych czastic
Schroedingier strielial zariadami iz 2 pistolietov po oczeriedi...
oczeried kriczała i razbiegalas.

Schroedinger wyprowadza w nocy swojego kota na spacer po ogrodzie o
rozwidlających się ścieżkach. Zamyślił się, jak to miał we zwyczaju i nagle
widzi przed sobą na drzewie duże oczy
- Sowa - pomyślał Schroedinger
- Sam jesteś sowa - pomyślał kot i uśmiechnął się od ucha do ucha 8)

Schroedinger miał już dość wychodzenia co wieczór z samym tylko kotem do ogrodu,
kupił więc sobie psa. Ale wkrótce i to mu się znudziło.
Kazał więc w drzwiach wyciąc dwa otwory przez które zwierzaki same mogły
wychodzić kiedy tylko tego zapragnęły nie interferując ze sobą: jeden - duży -
dla psa, drugi - mniejszy - dla kota.

--
Literatura:
- George Alec Effinger - Kociątko Schrodingera (Schrodinger's Kitten) SERIA:
Don Wollheim Proponuje 1989
- Damien Broderick - Pies Schrodingera (Schrodinger's Dog) SERIA: Najlepsze
opow. SF 1996

O interferencji kociątek Newtona 8)

[bonobo44]

zważywszy na "prowadzenie się E.S." (patrz niżej) ewidentnie nie mam racji
przypisując mu incydent ze szczelinami w drzwiach, przez które miał jakoby
przepuszczać swoje interferujące z psami koty (nota bonobo jakoś nikt nie
spróbował interferencji różnych gatunkowo cząstek - np. mionów i elektronów /a
też powinny/ - nowa dziewicza droga do całego morza dysertacji i 'Noblańskiego'
deszczu);

w innym miejscu prostuje to brat alicji:

<<anegdote o I. Newtonie, ktory duza czesc
swego zycia spedzil w Cambridge (Trinity College). Mial on ulubiona kotke
i wycial u dolu drzwi otwor by mogla ona latwo wychodzic i wchodzic do jego
pokoju. Ale kiedy kotka powila kocieta - dodal obok dla nich mniejszy otwor.>>
--
[alicja] forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=26429889&a=34237062

[bonobo44]

Natknąłem się właśnie na fantastyczny wątek na FH,
któremu FN może tylko pozazdrościć, a ja nawet nie odważę się w nim zagościć
(ze względu na pewną - że tak to ujmę - przyciężką niekomutatywność własną 8)
Przytaczam kilka wypowiedzi n/t Schrodingera, jako najbardziej a propos
i mam tylko nadzieję, że ich autorzy nie sponiewierają mnie tu za plagiat:

<<opinia o E.S. (pochodząca z lat 30-tych
XX wieku): "W tym czasie w Oksfordzie źle było mieć jedną żonę, ale dwie -
to było niesłychane." >>
[Onufry]
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=26429889&a=35549891

<<W latach 20-tych co chwila pojawiała się w fizyce nowa idea burząca
dotychczasowy obraz świata. W 1924 r. książę Louis de Broglie w swej pracy
doktorskiej zasugerował, że każdemu elektronowi odpowiada pewna fala. W
listopadzie 1925 Schroedinger wygłosił na swym uniwersytecie w Zurychu
seminarium omawiające hipotezę de Broglie'a. Jeden ze studentów, którzy
słuchali tego seminarium, zasugerował, że skoro mamy do czynienia z falą,
powinno istnieć równanie falowe. Schroedinger wziął to sobie bardzo do serca.
Tuż przed Bożym Narodzeniem wyjechał w góry zostawiając żonę, a biorąc ze sobą
dwie perły i aktualną kochankę. Perły służyły mu do zatykania uszu, aby odciąć
się od świata, a kochanka - wiadomo... Po paru tygodniach wrócił do Zurychu z
gotowym równaniem.>>
[meehow1]


<<Pod koniec lat 20. ubiegłego wieku Erwin Schroedinger zobrazował niezwykłość
mikroskopowego świata kwantów w eksperymencie.

Do szczelnego pudła wkładamy kota, źródło promieniotwórcze emitujące średnio
jedną cząstkę na godzinę oraz detektor, który w chwili wykrycia cząstki uwolni
trujący gaz.

Po zamknięciu pudła i odczekaniu godziny mamy 50-procentowe prawdopodobieństwo,
że kot jest martwy, i takie samo, że jest żywy.

Tak sugerowałby zdrowy rozsądek. Z opisu kwantowo-mechanicznego wynika jednak
coś innego - przed otwarciem pudła kot jest jednocześnie i żywy, i martwy!

Znajduje się w dziwnej mieszaninie (tzw. superpozycji) wszystkich możliwych
stanów.

Dopiero otwarcie pudła i sprawdzenie jego zawartości redukuje układ do jednego
stanu - kot wyskakuje przerażony z pudła albo zostaje w nim martwy.

- Hipotetyczny kot Schroedingera wcale nie zachowuje się dziwnie - po prostu
żyje w tej połowie wszechświatów, w których przeprowadzono eksperyment, a w
drugiej jest martwy! - mówi David Deutsch, fizyk z University of Oxford,
wyróżniony prestiżowym Medalem Diraca.

Uczony uważa, że przy takim zdarzeniu następuje podział wszechświata zachodzący
lokalnie - zaczyna się od jednej cząstki elementarnej, po czym stopniowo, z
prędkością mniejszą od prędkości światła, rozszerza się na wszystkie te rzeczy,
z którymi cząstka oddziałuje.

- Nie powstają żadne nowe wszechświaty. Istnieje Multiversum, które jest jak
rzeka, dzieląca się na wiele kanałów o różnej szerokości - mówi uczony.>>

[pomruk]

Ależ to wszystko szczera prawda, w łącznie z żonami. Czysta nauka, więc nie
rozumiem, gdzie tu humor?!?!?!?!?

[bonobo44]

dlatego właśnie uważam, że wątek ten idealnie mógłby pasować do FN
(chociaż i dobrej miary humoru na pewno tam nie brakuje 8)

[maureen2]

właśnie pracuję nad zastosowaniem metody dyfrakcji neutronów do badania stanu
kota Schroedingera w warunkach zimowych.

[maureen2]

czy jest możliwe badanie strutkury kota przy pomocy wiązek neutronów i jak zmie
ni się stan kota w trakcie tego badania,czy wzrośnie jego tempertura,jeżeli tak
to do jakich wartości może ona wzrosnąć.Jaki będzie skutek potraktowania kota
bardzo "szeroką" wiązką neutronów.

[bonobo44]

maureen2 napisała:

> właśnie pracuję nad zastosowaniem metody dyfrakcji neutronów do badania stanu
> kota Schroedingera w warunkach zimowych.

uważaj, bo jeśli będą to bardzo zimne neutrony, to zwłaszcza zimą
mogą one - jak sądzę - wywołać kwantową hipotermię u miaucidae

[maureen2]

z moich rozważań wynika,że kot może uzyskać energię cieplną w trakcie badania,
stąd warunek przeprowdzania tego badania w warunkach zimowych /naturalnych/,
a pytanie sprowadza się do wyjasnienia naukowego,co dzieje sie z energią neutro-
nów ?

A wszystko to... przez jakiegoś neutrona 8)

[bonobo44]

Spotykaja sie 2 atomy wodoru.
- Czemus taki smutny?
- Stracilem elektron.
- Are you positive?

--
z serii 44 parafraz zasłyszanych gdzie indziej, wg [biolog]
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=26429889&a=32878350

[maureen2]

przypuszczm,że nie ukradli mu go,tylko był to skutek bliskich kontaktów fizy-
cznych z innym,nie wspominając nawet o bójce.

[bonobo44]

bójkę bym tu raczej wykluczał
neutron zachował się tu raczej jak kwantowy Chackot,
przed którym przestrzegała owa tablica:
muzeumhumoru.onet.pl/_i/_h/pilot_przelatywacz.jpg
(uwiódł elektron ze sobą i porzucił zanim ten zdążył się otrzepać;)
dlatego nie sposób tu mówić o kradzieży, podobnie jak w świecie ludzi
absurdem jest mówienie, że ktoś komuś "ukradł" żonę/męża (to nie przedmioty 8)

nie mówiąc o tym, że przedmioty elementarne w świecie cząstek elementarnych są
zwyczajnie nierozróżnialne (innymi słowy nie będzie ten, to będzie inny, a
proton i tak się nie pozna 8)

[maureen2]

jeżeli neutron dobrał się do protonu /H/ to co mogło z tego powstać ? parka
homo-neutronów z wyrzuceniem elektronu,czy para hetero-neutron+proton ? A co
z temperaturą /energią c./?

[bonobo44]

Gdy już mamy ten elektron z głowy, to bardzo zimny neutron
zimową porą w trzaskajace mrozy z Twojego doswiadczenie na
miaucidae (nota bonobo zabronione ze względu nie tyle na wybitny
poziom "humanitaryzmu", co raczej niewątpliwie przechowywane
w archiwach wyniki analogicznych doświadczeń na zwierzętach)
powinien oczywista utworzyć raczej heterogeniczne jądro deuteru,
o ile tylko - pomimo nikłej energii - obie uczestniczące cząstki
nie ulegną na sobie rozproszeniu dajmy na to z wymianą elektronu
(analogia osobliwego stosunku przypominająca wymianę
pierwszorzędnych cech płciowych - być może praktykowane w jakimś innym
układzie planetarnym przez nieznane nam formy życia 8)

[maureen2]

czy oznacza to powstanie nowego "życia" z odrobiną dreszczu elektronowego ?
Gdyby teraz kot znalazł się w tej sytuacji,to co z niego powstanie lub zostanie?

[bonobo44]

wszystko (w szczególności zamiana zimnego dreszczu w zabójcze dreszcze) zależy -
jak mniemam - od natężenia samego deszczu, a właściwie zimnego "gradu" takich
neutronów w wiązce naświetlającej...
oczywiście przy przekroczeniu pewnych progowych wartości nie może wyjść to kotu
na zdrowie, bo poza w miarę niegroźnym zastępowaniem wodoru deuterem (kot
zaobserwowałby niepokojący wzrost kociej wagi bez przyrostu tkanki
tłusczowej ;), obserwować możemy - niewątpliwie - radio-uaktywnianie innych
pierwiastków wchodzących w skład kociego organizmu...
nie jestem specjalistą, ale w wolnej chwili (powiedzmy, że "maniana", jeśli
wcześniej nie zgłosi się t0g lub ktoś równie 'oblatany' w tej materii) mogę
spróbować sprawdzić, co się tu może wytworzyć...

nie należy też zapominać o tym, iż te, które nie zostaną pochłonięte, "błąkając
się" po ciele kota wcześniej niż później rozpadną się na proton i elektron
o zgoła zabójczej już dla kocura en mass energii jonizującej...

"maniana", to już - niestety - dzisiaj 8)

[bonobo44]

Poniewaz t0g najwyrazniej jest zajety, zgodnie z moimi przewidywaniami,
a slowko sie rzeklo, zatem czas na probe doprowadzenia kobylki do plotu:

pamietam, ze neutronami zainteresowalem sie szczegolnie przy okazji wykladu
z jadrowki... to bylo jednak praktycznie wszystko, a poniewaz moje notatki
cieszyly sie szczegolnym wzieciem wsrod kolegow nie majacych tyle szczescia
w pierwszym terminie (mnie po wpadce z CPT uratowaly wowczas wlasnie...
neutrony 8), to niewiele z tych zainteresowań mi pozostało...

zatem raczej nie bede rownie kompetentny jak t0g, ale niech tam:

"lodowate" neutrony to te o energiach rzedu meV... sa jak bezrobotni krewni
tracacy mieszkanie i "zatrzymujacy" sie u nas "na chwile", by tak naprawde
zostac na zawsze (to juz nie sa kurtuazyjne wizyty towarzyskie z rozpraszaniem
mniej lub bardziej elastycznym)
wydatkuja przy tym sporo energii promienistej (próbując nas oczarować swym
wdziekiem osobistym, majacym "uzasadnic" "prawo" do korzystania z zasobow
naszej lodowki i... portfela);
działa tu słynne prawo 1/v (odwrotnej proporcjonalności naszych zasobów do
stopnia mobilności tych naszych nieszczęsnych krewniaków)...
przypuszczam (nie mam co do tego należytej pewności), że - jak to zwykle bywa w
reakcjach jądrowych - są to kwanty gamma... jeśli mam rację, to kocisko
uzyskuje niezłą "aurę", promieniując energią, że aż mi i mu włos się jeży na
grzbiecie ;)

zatem sprawdzam i... mam rację: (A,Z)X+(1,0)n -> (A+1,Z)X + gamma właśnie

a teraz, skoro mam już ten materiał przed sobą, to trochę o tym, co tam jeszcze
może powstawać promieniotwórczego:

dla lekkich jąder mamy przykłady zamieszkania krewnych poczynając od ciasnych M3
3He(n,p)3H po ciut tylko większe M-ki, z ktorych najbardziej typowe to
mieszkanie M10 w naszej willi w borze (od tego momentu te nasze domostwa stają
się już często nie-do-poznania zmienione 8):
10B(n,alfa)7Li
znany jest również (z efektu datowania metodą 14C ;) schemat pochłaniania
14N(n,p)14C

zarówno 3H (tryt) jak i 14C są promieniotwórcze (gdy tych ostatnich powstanie
nazbyt wiele - od pewnego progu kocisko może mieć problemy z przeczołganiem się
przez inny próg, próg naszego domu, którego z reguły nie zauważa, przekraczając
go dostojnie z tagiem ogona w pozycji |)

nie wiem, ile boru jest w zwyklym kocie, ale zakladajac, ze w znudzonym (Bored
cat) moze go byc calkiem sporo, rozwazmy i ten najbardziej popularny efekt...
w jego wyniku powstaje hel, ktory jest szczegolnie dotkliwy dla pretow
regulacyjnych z weglika boru (B4C) stosowanych w reaktorach BWR i tych predkich
FBR, powodujac ich puchniecie i pekanie... w reaktorach magnoksowych probuje
sie to obchodzic stosujac stal borowa (o zawartosci boru nie wiekszej niz 3%),
jednak nawet ona w końcu "puchnie".

Zatem im bardziej znudzone jest nasze kociatko Schrodingera, tym bardziej
puchnie, a w koncu peka niczym drugi Wawluś 8)

Dobre pochlaniacze, to takze grafit, kadm, hafn, europ, gadolin i samar.
Kocisko nafaszerowane takimi pierwiastkami promieniuje jak wieloryb
zamieszkujacy wiadoma okolice Morza Barentsa 8(

w przypadku grafitu, to wspominana juz reakcja (n, gamma), ktora da kocisku
rownie dobrze popalic, co lobuzy ze wspomnianego wyzej dowcipu o kocie
Schrodingera...

no i inne pierwiastki, nawet jesli sa slabszymi pochlaniaczami, to
przy odpowiednio duzych natezeniach wiazki neutronow, wiadomo...

szczesliwie w kocisku nie obserwujemy reakcji rozszczepiania jader,
zarezerwowanych dla tych najciezszych: 233 i 235U, 239Pu i paru innych...

[Gość: kanibaal]

czy jest możliwe,aby kot w czasie badania jego stanu nagle zniknął ?

[bonobo44]

dla Q-chuckota z Dakoty nie ma niczego niemożliwego 8)

[bonobo44]

nawet to, że grafit jest pierwiastkiem, hi! hi!
a to mogłoby wynikać z mojego poprzedniego wywodu
(mam nadzieję, że będzie mi to odpuszczone ;)

podobnie jak "głęboko zakamuflowana" sugestia w poprzednim, że wyłapywanie
neutronu przez wodór jest procesem bezpromienistym...

[Gość: kanibaal]

hel jest gazem, to kot poddny metamofrozie z wytworzeniem helu powinien mieć
lekkośc poruszania się,a nawet lotność.

"Trzeci Stan" Kota Schroedingera wg mistrza Zen 8)

[bonobo44]

<<Mistrz Zen zapytany czym rozni sie od nieoswieconych ludzi odpowiedzial:
- Kiedy jem, to jem. Kiedy czytam, to czytam.
Pewnego dnia jeden z uczniow przylapal go na tym jak jadl obiad i jednoczesnie
czytal gazete, i oburzony wykrzyknal:
- Mistrzu! Przeciez mowiles, ze kiedy jesz to jesz, a kiedy czytasz to czytasz!
A przeciez teraz czytasz kiedy jesz?!
Mistrz ze spokojem odparl:
- Kiedy jem, to jem. Kiedy czytam, to czytam. Kiedy jem i czytam, to jem i
czytam.>>
--
[Onufry]

[maureen2]

w sprawie neutronów i kota oczekuję wypowiedzi autora t0g.

[bonobo44]

no to sobie jeszcze poczekasz...

obawiam się, że t0g będzie długo jeszcze zajęty zgłębianiem/odgrzewaniem
tajników wiedzy tajemnej na temat kwantowego poplątania z pomieszaniem na
użytek swoich studentów ;)
żeby tylko nie łyknął bakcyla i nie złapał (bez urazy t0g) kota...
Schrodingera za ogon ;)

[Gość: gość]

Przybliżę ten "problem" osobom mniej zainteresowanym Schroedingerem.Autor w
uproszczeniu wybiera do opisu bazę X,Y i pyta się jak to możliwe,że została
wybrana baza X,Y.Nic mądrego.

Nic mądrego albo myszy i koty 8)

[bonobo44]

X - myszy:

- Dlaczego w Etiopi nie ma już żadnych kotów ?
- Bo tubylcy wszystkie myszy zjedli...

Y - koty:

Maly murzynek w afrykanskiej wiosce wola do mamy :
- Mamo mamo ja nie chce kotka
- A mama na to .... Jedz, co Ci mamusia ugotuje !