jak ludzie robią na drutach

[Gość: lerax]

www.youtube.com/watch?v=9tzga6qAaBA
Miliony woltów, iskry na metr, i nic.

Ciekawe jakie jest napięcie między ziemią a stratosferą, albo Księżycem.
Pewnie biliardy V.

[petrucchio]

Gość portalu: lerax napisał(a):

> Ciekawe jakie jest napięcie między ziemią a stratosferą, albo
> Księżycem.
> Pewnie biliardy V.

Między powierzchnią Ziemi a górnymi warstwami jonosfery jest ok. 200-300 kV (w
zależności od sezonowych wahań). Oczywiście większe, mega- a nawet gigawoltowe
różnice potencjałów mogą być chwilowo generowane w chmurach burzowych. Przy
powierzchni ziemi pole elektryczne w kierunku pionowym jest dość silne

napięcie w próżni?

[Gość: lerax]

> Między powierzchnią Ziemi a górnymi warstwami jonosfery jest ok. 200-300 kV

Jak coś takiego zmierzono?
Jeśli przeciągniemy drut, to nie zmierzymy różnicy potencjałów bez drugiego
drutu, który zamknie obwód, a wtedy wszystko się zrównoważy i wyjdzie U = 0 V.


Może słyszałeś o tym wypadku w kosmosie -
ciągnęli tam jakiś przewód, bardzo długi, i nagle strzelił w tym drucie tak
potężny impuls, że coś tam spaliło, czy nawet przepaliło kompletnie ten drut...
Wszystko było robione poprawnie, w NASA nie potrafili wyjaśnić tego zdarzenia.

Pewnie tam trzeba również wyrównywać potencjały takim jak z tym śmigłowcem.
Czyżby napięcie w próżni?

[petrucchio]

Gość portalu: lerax napisał(a):

> Jak coś takiego zmierzono?
> Jeśli przeciągniemy drut, to nie zmierzymy różnicy potencjałów bez
> drugiego drutu, który zamknie obwód, a wtedy wszystko się
> zrównoważy i wyjdzie U = 0 V.

Przeciąganie drutu chyba w ogóle niewiele da, bo powoduje "zwarcie" zaburzające
rozkład potencjału. Te dość wysokie napięcia (generowane przez burze, a pewnie
też jakoś doładowywane przez wiatr słoneczny) utrzymują się dzięki temu, że
powietrze jest bardzo dobrym izolatorem. Ładunki, jakie biorą w tym udział są
stosunkowo nikłe, dlatego nawet nie odczuwamy ich przepływu, spacerując nawet w
pogodny dzień w polu elektrycznym, w którym różnica potencjału między wysokością
naszej głowy a stopami wynosi kilkaset V. Nie znam się dokładnie na pomiarach
pola elejrycznago Ziemi, ale wiem, że przy gruncie używa się mierników natężenia
pola elektrycznego takich jak np. ten:

www.campbellsci.com/documents/lit/b_cs110.pdf

Takie pomiary są użyteczne w meteorologii, ale o napięciach między powierzchnią
Ziemi a górnymi warstwami atmosfery mówią niewiele, bo pole "przygruntowe" jest
bardzo silnie zaburzane przez zmiany pogody. Natomiast dość stabilne pola,
dające pojęcie o tym, co się dzieje w magnetosferze i jonosferze, mierzy się na
30-40 km za pomocą balonów stratoferycznych. Tu jest trochę na ten temat:

www.ukssdc.ac.uk/gbdc/bluebook/balgbbbw/node7.html

> Czyżby napięcie w próżni?

Nie bardzo wiem, o jaką historię chodzi, ale żeby było napięcie, muszą być
jakieś ładunki (co jest możliwe w kosmosie, gdzie zjonizowanych molekuł nie
brakuje, tyle że te gęstość ładunku jest tam minimalna, bo gaz międzyplanetarny
jest skrajnie rozrzedzony), no i jakiś mechanizm rozdzielający ładunki o różnych
znakach, żeby powstała różnica potencjału. Żeby spalić kabel, trzeba by
przepuścić przez niego prąd o dużym natężeniu, a do tego potrzebny jest duży
ładunek w krótkim czasie. Skąd i jakim cudem taki ładunek miałby się wziąć
gdzieś na orbicie okołoziemskiej? Nie znając szczegółów, wolę się na ten temat
nie wypowiadać.

[cs137]

petrucchio napisał:

Oczywiście!

> Przeciąganie drutu chyba w ogóle niewiele da, bo powoduje "zwarcie" zaburzające
> rozkład potencjału.

Soviershenno vierno!, kak Fracuzy govorjat.

Nie znam się dokładnie na pomiarach
> pola elejrycznago Ziemi,...

Kilka lat temu Scienticic American podał recete na zbudowanie domowym sposobem
elektrometru, ktorym można było doskonale zmierzyć pole w poblizu powierzchi
ziemu. Jest wiele typów elektrometrow, jeden klasyczny to po prostu kondensator
z oscylujacymi okladkami, inna znow uzywa kondensatora nieco podobneg do takich,
którymi sie stroiło dawne odbiorniki radiowe ("stator" składał się z wielu
równolegych płytek, a "rotor" z płytek, kore miedzu nie wchodziły).
Ten amatorski elektrometr chyba, o ile pamiętam, był na zasadzie obrotowego
kondensatora wykonanego z takiej aluminowej "jednorazowej brytfanki" która
kupuje się do robienia kruchych ciast w kształcie głębokiego talerza. Ponadto
trzeba było miec prosciutki silniczek na batryjke i op-amp 741, do nabycia
pewnie w cenie złotówka/sztuke, jakies tam drobne oporniki i chyba
miliamperomierz - i to wszystko.

Przypuszcam, że napięcie stratosfery wyznaczono po prostu całkujac zmierzone
nartęzenie pola na róznych wysokościach.

[petrucchio]

cs137 napisał:

> Przypuszcam, że napięcie stratosfery wyznaczono po prostu całkujac
> zmierzone nartęzenie pola na róznych wysokościach.

Pewnie tak, zwłaszcza że na tych wysokościach to natężenie jest już stabilne i
zmienia się gładko, ale same pomiary są dość wymyślne, jak wyczytałem w tym
podlinkowanym tekście. Miernik ma postać obracanej przez silniczek sondy z
dwiema parami elektrod na długich wysięgnikach z włókna szklanego i ze
wzmacniaczami ładunku, a żeby zminimalizować wpływ obecności balonu na pomiar,
sonda zwisa pod balonem na stumetrowej lince. Czego to ludzie nie wymyślą...