Królowa Węgier

[hanys_hans]

Królowa Węgier

Maria była jedyną córką Kazimierza bytomskiego. W 1306r. gdy o korony
sąsiednich Czech, Węgier i Polski zaczęły się znowu walki, z bytomską
ksieżniczką ożenił się pretendent do tronu w Budzie (dziś część Budapesztu)
Karol Robert Andegaweński.

Małżeństwo Marii nie było szczęśliwe. Była bezpłodna. W tamtych czasach była
to okropna wada. Król rozgoryczony, zdradzał żonę bez żenady. Jedna z kochanek
urodziła mu w 1317r. syna Kolomana (później biskupa Gyor). Zimą tego samego
roku zmarła Maria. Pomogła zaistnieć na wegierskim dworze swoim braciom.
Kolejną żoną Karola Roberta została inna polska księżniczka, Elżbieta
Łokietkówna. Za jej wstawiennictwem z braci Marii, Bolesław został
arcybiskupem Ostrzyhomia. Mieszko przeor joannitów, objął biskupstwo w Nitrze,
a potem w Weszpremie.
Dzielić, dzielić, dzielić...

W pierwszej połowie XIV w. w czasie gdy ziemie polskie próbował zjednoczyć
Władysław Łokietek, Górny Śląsk wszedł w okres największego rozbicia
dzielnicowego. Synowie Mieszka cieszyńskiego, zpodzielili księstwo na dwie
części ze stolicami w Cieszynie i Oświęcimiu. Księstwo Kazimierza bytomskiego
rozpadło się na ziemie: toszecką, bytomską, gliwicką i kozielską. Z księstwa
opolskiego wyłoniło się dodatkowo niemodlińskie i strzeleckie. Jedynie ziemie
wokół Raciborza połączone z księstwem opawskim Przemyślidów nie uległy
podziałowi, ale też nie na długo.

[ballest]

"W pierwszej połowie XIV w. w czasie gdy ziemie polskie próbował zjednoczyć
Władysław Łokietek, Górny Śląsk wszedł w okres największego rozbicia
dzielnicowego."

ZIEMIE POLSKIE?

Mamusia Łokietka

[grba]

wiecie kim była?

[sloneczko1]

4. Konrad Mazowiecki
zm. 31 sierpnia 1247
2. Kazimierz I Kujawski
zm. 14 grudnia 1267
5. Agafia Rurykowicz
zm. po 31 sierpnia 1247
1. Władysław Łokietek
zm. 2 marca 1333
6. Kazimierz I Opolski
zm. 13 maja 1229 lub 1230
3. Eufrozyna Opolska
zm. 4 listopada po 1291
7. Viola z Bułgarii
zm. 7 września 1251

[sloneczko1]

Konrad Mazowiecki
> zm. 31 sierpnia 1247 + Agafia Rurykowicz
> zm. po 31 sierpnia 1247 = Kazimierz I Kujawski
> zm. 14 grudnia 1267


Kazimierz I Opolski
> zm. 13 maja 1229 lub 1230 + Viola z Bułgarii
> zm. 7 września 1251 =Eufrozyna Opolska
> zm. 4 listopada po 1291


Kazimierz I Kujawski
> zm. 14 grudnia 1267 +Eufrozyna Opolska
> zm. 4 listopada po 1291 =Władysław Łokietek
> zm. 2 marca 1333

[szwager_z_laband]

Einzige Tochter des Herzogs Heinrich II. von Schweidnitz-Jauer aus dem Hause
der PIASTEN und der Katharina von Ungarn, Tochter von König Karl II. Robert

Anna von Schweidnitz-Jauer, deutsche und böhmische Königin
----------------------------------

[szwager_z_laband]

In dem Wunsche, Gründer einer großen Dynastie zu werden, ließ KARL keine
Trauerzeit verstreichen, sondern knüpfte im März bei einem Fürstentreffen in
Wien Kontakte zu seinem ehemaligen Schwiegersohn Ludwig I. an, an dessen Hof
die vierzenjährige Anna von Schweidnitz, seine und Nichte des kinderlosen
Herzogs Bolko II. sowie Großnichte des polnischen Königs Kazimierz III.,
erzogen wurde, die er früher einmal als Gemahlin seines inzwischen verstorbenen
Sohnes Wenzel eingeplant hatte. Schon am 27. Mai fand in Ofen die Trauung
statt, wobei KARL die Anwartschaft auf das letzte noch nicht zur Krone Böhmens
gehörende Herzogtum Schweidnitz-Jauer eingeräumt wurde und er auf die von
seinem Vater 1330 erkämpfte Lehnsabhängigkeit von Plock in Masowien
verzichtete. Allerdings mußte sich KARL bis 1361 gedulden, bevor Anna nach der
Tochter Elisabeth 1358 den wiederum WENZEL getauften Kronprinzen zur Welt
brachte.
Über Mantua, von wo aus er das ihm zur Kaiserkrönung zustehende Geleit im Reich
anforderte und seine Gemahlin Anna ersuchte, ihm im Schutz eines größeren
böhmischen Kontingents nachzukommen, erreichte er am 4. Janaur 1355 Mailand. In
Pisa trafen Königin Anna, die von namhaften Baronen begleitete böhmische
Heeresabteilung und schließlich auch Kardinal Petrus von Ostia, der die Krönung
vornehmen sollte, bei KARL IV. ein, der jetzt über eine kampfkräftige Truppe
verfügte.
Offiziell zog KARL dann am Ostersonntag, dem 5. April 1355, mit großem Gefolge
in die Ewige Stadt ein. Nach dem Festakt ritten der Kaiser und seine mit ihm
gekrönte Gemahlin Anna über die Engelsbrücke und vorbei am Capitol zum Lateran,
wo das Festmahl stattfand. Noch am Abend verließ das kaiserliche Paar
vereinbarungsgemäß Rom wieder.
Am 26. Februar kam in Nürnberg der langersehnte Sohn zur Welt, der nach dem
Landesheiligen Wenzel (Vaclav) getauft wurde. Die Absicherung und Erweiterung
der Hausmacht seiner Dynastie sowie das Bemühen, dem Erben nicht nur in Böhmen,
sondern auch im Reich frühzeitig die Nachfolge zu ermöglichen, bestimmten in
der Folezeit die kaiserliche Politik. Selbst der Tod seiner jungen Gemahlin
Anna von Schweidnitz am 11. Juli 1362 im Kindbett konnte den Tatendrang des
Kaisers nicht aufhalten.