Jedno pytanie...

[Gość: Cygnus X-1]

Znany polski podróżnik Remigiusz Mielcarek napisał: "małżeństwo, to śmierć
duchowa podróżnika."
A Wy, co o tym myślicie?

[Gość: avva]

Powinien dodać "z domatorem" ;-)

[aborygenmiejscowy]

Kolega Remigiusz nie znał mojej żony.

[Gość: migueluski]

dobry temat
masz sporo racji
idealne wyjscie z sytuacji to znalezc odpowiednia zone ,ktora rozumie, ze
mezczyzna nie jest monogamiczny a podroze to cos wiecej niz ruiny.
ja spotkalem wiele par podrozujacych razem i czasami widac bylo zgode na ciche
przyzwolenie "glebszego poznania nowych kultur".
z drugiej jednak strony sorry, ja no to bym nie poszedl. taki maly meski
szowinizm.
co by tu madrego powiedziec ?
Carpe diem

[Gość: avva]

To samo tyczy się męża;-)
Chyba ,że zakładamy , że podróżują tylko faceci ...;-)

[aborygenmiejscowy]

Razem, osobno (podróże)- jakie to ma znaczenie. Moja żona nie znosi roweru, na
morzu rzyga - a to są moje dwie dziedziny szaleństwa. Innym srodkiem
komunikacji zwiedziła całą Europę i ciagle wraca do mnie.

[Gość: Cygnus X-1]

Dziękuję za dotychczasowe wypowiedzi, ale chciałbym, abyśmy się dobrze
rozumieli. Podróżnik, to jest ktoś, dla kogo podróżowanie jest sposobem na
życie. Ktoś, kto po powrocie z jednej wyprawy natychmiast zaczyna planowanie
następnej. Sam Mielcarek np. odbył kilka rocznych podróży dookoła świata i
wiele krótszych, wielomiesięcznych po różnych kontynentach i regionach.
Podróżować wtapiając się w tłum, korzystając z lokalnych środków transportu,
nocując w tanich hotelikach, często biwakując na dziko, to nie to samo, co
dwutygodniowy wyjazd letnią porą do Grecji. W małżeństwie zaś są z reguły dzieci
(słusznie), które wymagają opieki, podróże kolidują z ich obowiązkiem szkolnym,
rodzina wymaga utrzymania, etc. Czy w tej sytuacji rezygnacja z żeniaczki nie
jest również przejawem odpowiedzialności?
Czy właściwszym jest uciekać od żony (jakże często po latach nieznośnej), czy
nie żenić się wcale? No i ta swoboda, która pozwala na „dogłębne” poznawanie
innych ludzi i kultur... :)

[Antyreklama]

Palenie tytoniu przejawem ludzkiej głupoty.

[Gość: Agnieszka]

Z punktu widzenia faceta, potencjalnego podróżnika, małżeństwo rzeczywiście
może być przeszkodą w realizacji jego planów, nie mówiąc już o dzieciach.
Jeżeli ktoś wybiera taki sposób na życie, lepiej aby nie wiązał się z kimś
tylko po to, żeby następnego dnia tą osobę opuścić.
Aczkolwiek jedno nie wyklucza drugiego, czego przykładem może być małżeństwo
Tony’ego Halika i Elżbiety Dzikowskiej. Nie tylko robili to co kochali, ale im
jeszcze za to płacono, poza tym robili to razem – rzadkie, ale się zdarza ;-)

Pozdrawiam,
Agnieszka

[Gość: avva]

Ja piszac o podrozach nie mialam na mysli wczasow;-)
Serio.
Raczej nieodłączne uczucie, ze zaraz , teraz, natychmiast trzeba ruszyc w droge . Miec plany do konca zycia i swiadosc , ze zycie nawet do 100 jest za krotkie...
Czy dobrze sie zrozumielismy ;-)

pozdrowienia Avva

[Gość: Cygnus X-1]

Rozumiemy się awa. Z dotychczasowej wymiany zdań wynika, że w związku dwojga
ludzi problem sprowadza się do tego, aby, jak w starym powiedzeniu "dwoje
chciało naraz" (tego samego).
Niestety, faceci mogą mieć z tym kłopot, bo, jak zauważyłem, mężczyźni są
bardziej aktywną częścią rodzaju ludzkiego (chodzi mi o czynności inne niż
codzienne, "standardowe"). Ciekawe czemu tak jest?


-------------------------------------------------------------------------------

Poprawna wersja "antyreklamy" z 8.04. (jest to napis, jaki ma być umieszczany
na paczkach papierosów po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej):

Palenie tytoniu przejawem głupoty
Minister Zdrowia

bardzo ciekawe pytanie...

[Gość: avva]

Pierwsza odpowiedź jaka przychodzi mi do głowy to wpływ społeczeństwa.
Trochę to ogólne , ale chyba wiadomo o co chodzi.
W kulturach pierwotnych nie było takiego podziału, owszem obowiązki różniły
się, ale był to podział naturalny. Chyba nikt nie wyobraża sobie indianina, czy
aborygena
(dziecinny przykład;-) który mówi
- ty się w to nie baw to nie dla kobiet, musimy iść przez las (pustynie) , ale
ja cię poniosę ;-)))
Wszelkie tezy , że jest to uwarunkowane biologicznie mnie dobijają, jak ktoś to
udowodni to może odszczekam.
Póki co uważam , ze kobiety po prostu w dużej mierze się boją i tu też są rożne
przyczyny, najpopularniejsze to (moim zdaniem)
przekonanie , ze na ‘słabą kobietkę’ za własnym progiem czeka stado rabusiów ,
gwałcicieli i dzikich zwierząt;-)
Kolejną – przeświadczenie, że sobie zwyczajnie nie poradzi,
Jeżeli ma męża i dzieci to rodzina będzie jej to wybijać młotkiem z głowy.
Sama nie pojedzie bo byłaby wyrodną matką ( zanim dziecko podrośnie można
całkiem zgnuśnieć ), męża nie zostawi , bo biedaczek umrze z głodu .

Pomijam przyczyny finansowe, bo to dotyczy wszystkich.

Chcę podkreślić , że jest to spojrzenie ogólne, NIE UWZGLĘDNIA WSZYSTKICH.
Jednak 7 na 10 ze znanych mi kobiet ma takie dylematy.
Drugą sprawą jest to , ze niektórzy (większość) ludzie nie czują , nie mają
potrzeby podróżowania , niezależnie od płci.
Zaznaczam , że znam wiele kobiet które są doskonałym przykładem na to , że
wszystkie te obawy są wyssana z palca. Mąż i pociechy żyją, nikt ich nie
napadł ;-)))

Często jest też tak , że facet podróżnik kiedy już zdecyduje się zaobrączkować
to szuka cichej domatorki, która będzie jak port do którego można przybić po
sztormie , dostanie się obiadek, zrobi pranie (samo się zrobi ?;-) i za chwilę
fruuuuu z domciu.

Może dam takie ogłoszenie matrymonialne ? ;-D

P.S. Znam babkę która ma swój ‘port’ w każdym miejscu do którego zawita i to
bardzo ułatwia sprawę ;-) o mężczyznach już nawet nie wspomnę ....

Pozdrawiam znad porannej kawy Avva

[aborygenmiejscowy]

No i bardzo dobrze Awo, że nie masz takich problemów. Wielu ludzi obojga płci
tworzy sobie sztuczne bariery twierdząc, że to ich wybór. Więc niech tyłka nie
zawracają, że ich to gniecie - bo to właśnie ich wybór albo
ubezwłasnowolnienie - no czasem też wygoda.

[Gość: avva]

Pamiętasz turystykę w Polsce?;-)
Zrobiłam przegląd i na razie mam bardzo szczegółowy opis dworów o Pałaców
Mazowsza- ukazały się trzy tomy książki o tym tytule, ale z rycinami-
zainspirowały mnie.
Ja na rowerku je objechałam i mam fotki. W tym roku powtórzę , bo zaszły
istotne zmiany.
Kilka bardziej porosło mchem , ale trzy znalazły właścicieli i są gruntownie
odnawiane pod kontrolą KP . Jedna ekipa to ludzie z Lwowa, trochę se
pogawariłam i zostałam oprowadzona. Nawet piwnice na wino trzymają fason ,
zostało kilka org. stelaży. Będzie kryty gontem ( Prace Duże), cała Adamowizna
się wali, ale jak by zrobić prezentacje to może by ktoś kupił?
Inne to cała historia, Młochów- coś cudnego, park ,wyspa , pałac. Teraz są
problemy by wejść, ale jak się zagada... sale balową przerobili na stołówkę i
pomalowali z lamperią na zielono. Teraz czeka na właściciela.
Rozalin właścicielka odbiła siła PAN. Wynajęła agencje i zajęła teren , już
kilka lat się barykaduje, tam jeszcze nie byłam. Chce w tym roku.
Jest ich z 200, mam opisy 70. Muszę się bardziej postarać. Dodatkowo robię
trasy na rower ( las młochowski - poziomki i jagody do zemdlenia;-)
Radziejowice mnnnnn... Dom Pracy Twórczej, można dostać natchnienia;-)
Najlepsze są sytuacje gdy w jakiejś wsi mieszkańcy sami nie wiedza ze cos
takiego tam jest, czasem to zagajnik w b.PRG . ;-)
Do tego dochodzi baza agro, najczęściej tworzona z natury, z polecenia można
usłyszeć wiele historii.
Na samym Mazowszu S znalazłam 3 miejscowe duchy (damy;-), równie ciekawe jak te
powszechnie znane.
Nie mam siły tego dokończyć, co roku trochę , około 25, + trasy po rezerwatach
i parkach , ostatnio Chojnowski.
Wyszukuje stadniny, i tu tez prowadzę spis na żywo, jazdy w terenie.
Właścicielka stadniny na której wszystko się zaczęło (moja pasja do koni) ,
pomaga mi w dodarciu nawet do tych małych. Razem jest to dla mnie b.duzo, bo
lubię mieć wszystkie drobiazgi, ciekawostki, zdjęcia robię tylko przy ładnej
aurze...to na tyle. Marzy mi się to samo na Polesiu i Mazurach, ale czasu mi
brakuje. Jednak porządny serwis nawet samego Mazowsza byłby dla mnie wielką
radością.

Pozdrowienia Avva

P.S. Przeczytałam to jeszcze raz i straszliwy tam chaos;-)
Mam nadzieję, że zorientujesz się o co mi chodzi . Tak to jest jak się pisze z
pracy;-)

[Gość: Cygnus X-1]

Awa, skąd informacja o dworkach, pałacach i stadninach w tym wątku? A może Ty
nie kawę piłaś dziś rano :)?

proszę o wybaczenie;-)

[Gość: avva]

jakoś tak wyszło.....z pewną takąś nieśmiałością...przyznaję się;-))

To było coś co obiecałam aborygenowi;-))))

Na swoją obronę chcę zaznaczyć ,że to też o podróżach tylko tych mniejszych.
Spokojnie można wziąść żonę , albo męża ;-)

pozdrawia Avva, która wysłała swój pierwszy spam

[aborygenmiejscowy]

No muszę przyznać, że mnie zaskoczyłaś - w pozytywnym słowa tego znaczeniu.
Tak bardzo pochwalam to co czynisz - proponuję abysmy to czynili wspólnie -
zapraszam , ponownie na emila - aby nie zkłucać powagi forum. [e-mail]

no to ja prosze o pomoc

[Gość: miguelsuki]

jestem migueluski z watku "wakacje do konca zycia"
teraz jestem na samotnym zeslaniu-kontrakcie w chinach, ale juz za miesiac,
zaczna sie moje kilkumiesieczne , roczne , dwuletnie diabli wiedza wakacje.
z poprzednich podrozy mam kilka takich "portow" , z ktorych zaloga jestem w
stalym kontakcie.
i co mam robic , podrozowac samemu, znaczac swiat biala rasa, odkrywac nowe
przystanie, a nastepnie szybko je porzucac i szukac nowych, czy tez moze
zabrac z soba jakis egzotyczny "balast", ktory jednak troche pewnie mi
ograniczy moja "zlota szlachecka wolnosc".
pomocy!!! :)

[Gość: avva]

hmmmmmmmmmm;-)
Jako stała czytelniczka wątku wakacje powiem:
- to co już przeżyłeś budzi podziw, gratuluje i też tak chce ;-)
- nie lubisz długo zagrzewać się w jednym miejscu i moze gdybyś zdecydował się
na stały balast to tez po jakims czasie zaczalby Ci ciązyc ?
Jestem pewna , ze zaliczasz sie do ludzi ktorzy gdziekolwiek sie nie znajda to
odrazu sa u siebie. Ja tak mam i wiem , ze to rozwiazuje 3/4 problemów,
gdybys podrodze zabierał kogos ze sobą 'na dłuzej' upewnij się co do tej
cechy;-)
Znam takich co sa wspanialymi ludzmi na 'swoim terenie', ale nie potrafia sie
odnalezc w innej kulturze. Gdzieby nie wyladowali to zawsze ostatecznie ladują
w przysłowiowym Jackowie :-(

Co do wątku wakacje - mój typ to wyspy greckie/ Ameryka Południowa.
Najlepiej Kubę przenieśc na Cyklady lub odwrotnie;-)

Ile kosztuje kwarera w Hawanie? Wystarczy woda i materac.

pozdrowienia ze słonecznej Warszawy Avva

havana

[Gość: migueluski]

co do havany , to trzeba sie troche potargowac. za pierwsza noc nie mniej niz
10 dolarow poczatkowa chca 25-15 ( casa particular), czyli u kogos w domu.
na ulicy od razu ktos ci zaproponuje wskazanie miejsca gdzie maja pokoj dla
obcokrajowcow.
ale z kazdym dniem mozna zbijac cene, do jakies 100 dolarow za miesiac. troche
trudniej w sezonie lipiec-sierpien. np, sliczne santiago de cuba duzo tansze i
milsi ludzie.

co do reszty to masz racje, ostatnio naczytalem sie o somalijkach i nie wiem
co ze soba zrobic :)

[Gość: Ewa]

A mnie w waszej dyskusji najbardziej spodobala sie definicja
podroznika. Wedlug niej jest to taki osobnik, ktory tuz po powrocie
z podrozy planuje nastepna.Jestem zatem podroznikiem. Wprawdzie w moim
przpadku czasokres planowania jest znacznie dluzszy niz podrozy, ale to
niewazne,i tak zaliczam sie do rasy podroznik. Co do zwiazkow osobistych
to nie ulega watpliwosci ze brak sedanteryzacji zaburza ciaglosc stabilnego
bytu we dwoje. Chyba ze ma sie partnera bardzo, bardzo tolerancyjnego.
Pzdr.

Coś jeszcze

[Gość: avva]

Czytając to jeszcze raz , zastanawiam się , czy istnieje taki podróznik
którego jednakowo 'pociaga cały świat'?
Sprawdziłam na sobie i stwierdzam, ze najlepiej się czuje w kulturach , które
dużo tańczą , dużo piją , głośno mówią i zyją dniem. Stwierdzenia bardzo
ogólne, ale wskazują raczej na obszary południowe. Marzę o Nepalu, o fiordach,
o Nowej Zelandii, ale żyć tam na stałe ( czyt. dłużej niż 2 lata;-) nie
dałabym rady . Chyba w pewnym miejscu granica wyciszenia przeszłaby w stan snu
zimowego. Nie pociągają mnie też społeczeństwo informacyjne. Wiedza daje
władze , ale to jedyne założenie z którym się zgadzam. Człowiek wlożony w
schemat, ciągły wyscig, klapki na oczach....to nie dla mnie. Ostatnio
najlepsze stwierdzenie jaka poznałam brzmi

Świat jest jak księga, a czlowiek który nie podrózuje czyta tylko jedną kartkę.

To mi pasuje ;-) lubię czytac.


Avva

[Gość: migueluski]

Life is made up of moments . . . and we have to enjoy them.
carpe diem.

co do mnie to postanowilem, przyjezdza do mnie suicide black :)

Nic dodać ;-)

[Gość: avva]

Powodzenia ;-D

[Gość: migueluski]

oj ewa dlaczego mi to zrobilas ? :) zamieszalas mi w glowie z tymi etiopkami.

jak pewnego dnia obudze sie i bede wiedzial co chce to zycie bedzie dla mnie
duzo latwiejsze.

trzymajmy sie kaloryfera i cokolwiek by sie dzialo nie stawiajmy roweru kolo
lodowki. ( nie probujecie tego zrozumiec taka zyciowa madrosc rodem z
Pabianic.)

[Gość: Cygnus X-1]

Awa, nie sposób nie przyznać słuszności Twoim wywodom znad porannej kawy z
11.04.2003. Tyle, że ja pisząc o większej aktywności brzydszej części rodzaju
ludzkiego, miałem na myśli każdą formę aktywności określanej jako hobby, pasja,
zainteresowanie etc. Kiedyś pytanie identyczne jak na tym forum skierowałem do
mojej znajomej i otrzymałem od niej krótką odpowiedź: bo mają więcej czasu.
Niestety, nie zgadzam się z tym, wiem ile czasu ludzie, także kobiety, spędzają
przed telewizorem. Przeszkodą nie są też pieniądze, no chyba, że ktoś się
uprze – albo to drogie hobby, albo żadne inne. Pośród kilku moich pasji jest
jedna, z którą nie wiążą się praktycznie żadne koszty, można to robić w różnych
miejscach, ale najlepiej w pewnym odosobnieniu, jej nazwa rozpoczyna się na
literę "p". Jeśli zgadniesz (za pierwszym razem) o jaką czynność chodzi,
zaproszę Cię na;
kawę, piwo, lody, kolację, wycieczkę*
* - (niepotrzebne skreślić).

Pozdrawia Cię patologicznie uzależniony od fotografowania
Cygnus X-1

pasje..

[Gość: avva]

na p...?

wiem! nie , nie wiem, a może , a może nie;-))

Nie strzelę w ciemno, za dużo mam typów :-)

Co do drogich hobby to na to jest też rada. Konno jeździłam przez kilka lat
wyłącznie za pracę , najpierw zwykła harówka, a potem instruktor. Chyba zawsze
jest jakieś wyjście, jednak wymówki są łatwiejsze ;-)

Co do fotografii ;-) Doradź- cyfrowy, czy lustrzanka. Do 2 tyś. Z naciskiem na
umieszczenie ich w sieci ...

Hobby na p...?

Myślę , myślę , myślę , myślę ,.....;-)

[Gość: Cygnus X-1]

Awa, czas minął, nie zgadłaś. Tą "zagadkową" pasją jest pisanie (widać są we
mnie jakieś grafomańskie ciągoty). Przykro mi, ale nie wygrałaś nagrody
głównej, ale mam dla Ciebie nagrodę pocieszenia. Proszę wybrać z listy poniżej:
kawa, piwo, lody, kolacja, wycieczka.
Cyfrowy czy lustrzanka? Nie potrafię dobrze doradzić, bo nie mam aparatu
cyfrowego, moje poglądy na technikę i sprzęt foto możesz znależć tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=127&w=4782150&a=5585716
Wydaje mi się jednak, że jeśli chodzi Ci o umieszczanie zdjęć w sieci to
najwygodniej będzie fotografować aparatem cyfrowym, a jakość zdjęć
umieszczanych tylko na stronach wwww nie będzie razić.

Cytat: "Sprawdziłam na sobie i stwierdzam, ze najlepiej się czuje w kulturach ,
które dużo tańczą, dużo piją, głośno mówią i zyją dniem. Stwierdzenia bardzo
ogólne, ale wskazują raczej na obszary południowe. Marzę o Nepalu, o fiordach,
o Nowej Zelandii, ale żyć tam na stałe ( czyt. dłużej niż 2 lata;-) nie dałabym
rady. Chyba w pewnym miejscu granica wyciszenia przeszłaby w stan snu zimowego."
Widzę tu zasadniczą sprzeczność - w miejscu gdzie "jedzą, piją, lulki palą,
tańce, hulanki, swawola" chcesz szukać wyciszenia?
Jaka jesteś Awo?

[Gość: avva]

Może źle to ujęłam;-)
To wyciszenie o którym wspomniałam , odnosiło się do Azji. Wiem, że pod pewnymi
względami ja i tamtejsza kultura nie pasujemy do siebie. Oczywiście nie zmienia
to faktu, że Azja mnie fascynuje.

Południe (w szerokim znaczeniu) daje mi skrzydła. To uczucie trudno mi opisać.

W Polsce często mam uczucie, ze trochę "odstaję" , uśmiecham się na ulicy , w
autobusie , nie mam oporów przed rozmową o niczym. Ten smutny , szary tłum mnie
dusi. U nas widoczna radość nie kłuje w oczy tylko u małych dzieci. Od 5 lat w
górę budzi podejrzliwość:-( !
Na południu też jest bieda , przemoc i inne plagi , ale poza tym jest jeszcze
to coś co sprawia , że chcę tam być.
Mogę mieć mały domek na Naksos i kozy pasać, wolę to niż zimną , szarą klatkę.

P.S. Najlepsze wyciszenie przychodzi po nocy pełnej salsy, gdy siedzisz w pracy
i marzysz o sjeście ;-)

rozkojarzona Avva

Zamknięcie

[Gość: Cygnus X-1]

Dziękuję za wszystkie wypowiedzi. Wątek uważam za zamknięty.
Życzę spełnienia planów podróży i obyście przebywając w różnych dalekich
krajach, ciesząc oczy i nozdrza pięknem egzotycznych kwiatów zatęsknili czasem
do zapachu naszych starych, poczciwych lip.

[Gość: migueluski]

sorry, sorry, ze sie wtracam skoro to juz ma byc koniec.
ale ewa, chyba jeszcze nie spotkalem zadnego Polaka, Polki ,z kim mialbym tyle
wspolnego. mam nadzieje , ze zobaczymy sie na margaricie.
jest tam taka mikro-dyskoteka na plazy. siedzisz przy barze, cos tam sobie
saczysz, dwa kroki w tyl , jestes na parkiecie, troche tanca, nudzi ci sie,
kilkanascie metrow po plazy , fale obmywaja ci stopy, wyciszenie totalne.
pzdr

[Gość: Ewa]

Mile to co piszesz migueluski(rozumiem przyjacielski).Mam podobne odczucia.
Najprawdopodobniej bede w tej dyskotece na plazy i jak mi sie znudzi pojde
w kierunku morza aby fale obmyly moje nogi. Tym niemniej quien sabe?
Pzdr.