PRL jest fajny po latach

[ira.mak]

Ciekawa jestem tej ksiażki.W końcu to sa lata naszej młodosci,moze dlatego
darzę je sentymentem
www.gazetawyborcza.pl/1,75475,4781955.html

[zajbel]

Jak się pominie kolejki po mięso, kolejki po buty, kolejki po
cokolwiek, jeden kanał czarnobiałej telewizji to fajnie bło.

[ira.mak]

Jakby nie patrzeć-nie pamiętam żebym była głodna,obdarta i chodziła na boso.Na
dodatek w roku 74 przyjechalismy do Polkowic,gdzie ze wzgledu na obecnosc kopalń
sklepy miesne byly niezle zaopatrzone.Zle natomiast odbieram filmy w stylu "300
mil do nieba"-czysta bzdura,co zreszta potwierdzili autentyczni bohaterowie filmu.

[aldona1949]

Było szaro, to prawda. Jednak w tamtych czasach urdodziły się moje
dzieci-1972,1977 i 1980. Żadne z nich nie ma anemii mimo żywności na
kartki. Nie chodziły obdarte, mimo,że odzież była na książeczki
zdrowia.Nie brałam urlopów wychowawczych, bo były żłobki. Myślę,że
trzeba przejść przez trudne czasy, aby docenić to co jest
teraz.Wiadomo,że propaganda była wszędzie, ale człowiek średnio
myślący nie dał się zwieść. Mimo,że pracowałam w administracji
państwowej,później w samorządowej , nigdy nie należałam do PZPR. Nie
miałam z tego powodu nieprzyjemności. Teraz żyje się na pewno
lepiej, ale nie należy przekreślać tamtych czasów. One mądrych
zahartowały, a innych pewnie zeszmaciły. Ale tak to bywa.

[ditai-lutek]

Trzeba też dodać, że było duże poczucie bezpieczeństwa i nie obawiano się czy
lekarz przyjmie chorego w Przychodni czy nie. W szpitalu też była dobra opieka i
nikt nie mówił za jaki zabieg masz płacić. Nie pytano ile masz lat tylko
leczono. Dziś bierze się leki bardzo drogie i one nie pomagają, a lekarz
zapisuje następne choć wie, że one też nie pomogą. Taka jest prawda. Chciałabym
mieć te pieniądze, które wydałam na leki przepisywane przez lekarza, bo uważał
"jak nie te, to może te pomogą" zamiast powiedzieć, że choroba jest nie uleczalna.

[aldona1949]

Zgadza się. Ponadto nie obawiałam się, że pracodawca zwolni mnie z
pracy. Wykonywałam swoje obowiązki i byłam spokojna.Czuło się w tym
względzie stabilizację. Chociaż w tamtych czasach panującego ustroju
nienawidziłam.

[ditai-lutek]

Ja też, bo odczułam na własnej skórze, ale nie lubię jak ktoś mówi "za komuny"
a też często młodzi ludzie nie znając historii nazywają nasze pokolenie
komuchami. To bardzo przykre.

[dede43]

Ja też nie lubię, ale tamte lata to była szansa dla wielu ludzi.
Poprztykałam się na ten temat ze swoją siostrzenicą. Gdyby
nie "komuna", o której mówi z taką pogardą jej dziadek i ojciec
pasali by krowy na rowach, a nie robili maturę (dziadek) i studia
(ojciec).

[ira.mak]

Nie tylko jej ojciec i dziadek-ale niejeden z polityków i "wielkich" naszego
kraju.Z niektorymi ustrój obszedł sie żle ale czy np.Wajda nie mógł
reżyserować? Niektore rzeczy załatwiała cenzura ale tyle filmow ile sie w owych
czasach kręciło!Dostęp do kultury przez duże K był o wiele łatwiejszy. Bilety
do teatru czy opery wcale nie były drogie.

Nasza historia

[grenka1]

W necie natrafiłam na taki wiersz, więc pozwolę sobie go skopiować:

"Za carskich czasów, wiemy to sami
Byliśmy zwani wciąż bandytami
Każdy, kto Polskę ukochał szczerze
Kto pragnął zostać przy polskiej wierze,
Kto nie chciał lizać moskiewskiej łapy
Komu obrzydły carskie ochłapy
I wstrętnym było carskie koryto
Był "miateżnikiem" - polskim bandytą.
"Polskich bandytów" smutne mogiły
Tajgi Sybiru liczne pokryły.

Przyszedł bolszewik - znów piosnka stara
Czerwonych synów białego cara.
Polak, co nie chciał zostać Kainem,
Że chciał być wiernym ojczyźnie synem,
Chciał jej wolności w słońcu i chwale,
A że śmiał mówić o tym zuchwale,
Że nie chciał by go więziono, bito,
Był "reakcyjnym polskim bandytą".
I znowu Sybiru tajgi pokryły
"Polskich bandytów" smutne mogiły.

Gdy odpłynęła krasna nawała
Germańska fala Polskę zalała.
Kto się nie wyrzekł ojców swych mowy,
W pruską obrożę nie włożył głowy,
Nie oddał resztek swojego mienia,
Swojej godności, swego sumienia,
Kto nie dziękował, kiedy go bito,
Ten był "przeklętym polskim bandytą".
Więc harde "polskich bandytów" głowy
Chłonęły piece, doły i rowy.

Teraz, gdy w gruzach Germania legła,
Jest Polska "Wolna i Niepodległa",
Jest wielka. Młoda, swobodna, śliczna,
I nawet mówią "demokratyczna".
Cóż z tego, kiedy kto Polskę kocha,
W kim pozostało sumienia trochę,
Komu niemiłe sowieckie myto,
Jeszcze raz został "polskim bandytą".
I znowu polskości tłumią zapały
Tortury UB, lochy, podwały.
O Boże, chciałbym zapytać Ciebie,
Jakich Polaków najwięcej w niebie?

(głos z góry)

Płaszczem mej chwały, blaskiem okryci
Są tutaj wszyscy "polscy bandyci". "

[ditai-lutek]

Czy przypominasz sobie jakie były te filmy? I nie tylko Wajdy, ale pozostałych
znanych reżyserów filmowych. A w czasie festiwalu w Opolu, Sopocie czy nawet
Kołobrzegu ulice były puste. Z zapartym tchem przy kawie w domu oceniało sie
piosenki i ich wykonawców. W poniedziałek w pracy też jeszcze się dyskutowało na
ten temat. Te festiwale pozostawiały po sobie zawsze szlagier (dziś Hit) który
pozostał w pamięci na długo. Dziś im bardziej naga i ruszająca (przepraszam)
tyłkiem wykonawczyni staje się gwiazdą, jakby nie chodziło o piosenkę tylko o
sexaphil. A silikonowa Doda czy czerwonowłosy Wiśniewski, jego reklamówka z
samolotem doprowadza do pasji nie jednego telewidza, a on bierze za nią krocie.
Nie mam pojęcia, co to jest, co nazywa się dziś KULTURĄ. Oglądałam dziś program
Smaczne Go Panie towarzyszące kucharzom (nie wiem po co) z długimi włosami
pochylały się nad talerzami kosztując dania, a panowie kucharze palcami układali
na talerze potrawy. Olga Bończyk biegała między kucharzami przekrzykując ich
dokładni i co mówili nie można było zrozumieć. Jeżeli tak nakładają kucharze
dania w restauracjach, to życzę smacznego. To też kultura i to pokazana w
telewizji.Obrzydliwość!

To do mnie przemawia

[anka125]

Jeśli dzisiaj w remiksach undergroundowych - tworzonych za darmo przez fanów,
nie przez wynajętych producentów - wracają przeboje Bandy i Wandy, Czesława
Niemena czy Mieczysława Fogga, to wynika to między innymi z tego, że we
współczesnej polskiej muzyce pop próżno szukać piosenki tak dobrze zaśpiewanej
jak "Pod papugami" Niemena. Bardzo wątpię w to, czy za kilkanaście lat będą
powstawały jakieś fanowskie remiksy Eweliny Flinty czy Kasi Cerekwickiej.