Szeroko czy wasko?

[Gość: Barbara]

Zeby wsadzic kij w mrowisko pozwolilam sobie na to pytanie. Nie chce przyczyniac sie do sporow
pomiedzy "klasykami" i "modernistami". Co myslicie, a przede wszystkim: dlaczego?

[fibin]

To zależy, co ma być szerokie czy wąskie:) Ale na nartach lubię szeroko...
Pzdr:)

[Gość: andaluz]

Jezeli to naprawde chodzi o narty to powiem tak:
Kiedy ledwo umialem ustac na nartach jakies z podziwem patrzylem na ludzi
jezdzacych tak jakby narty mieli sklejone. Kiedy wreszcie i mnie udalo sie
dojsc do tego mniej wiecej stylu to co uslyszalem ? Od pare lat starszego (!!!)
kumpla ze co? ze teraz to sie juz tak nie jezdzi i ja reprezentuje jakis styl
szczyrczanski (to od Szczyrku). czyli wyszedlem na kompletnego lajkonika.
W dobie carvingow tylko szeroko Basiu tylko szeroko!!!
Pozdrawiam

Dlaczego? (o nartach rozmawiamy)

[Gość: Barbara]

Kiedys to bylo narta przy narcie, nawet kolano w kolano (niepotrzebnie), potem przyszla moda/styl
(zaczelo sie od czasow elanowskich parabolikow) na szeroko rozstawione narty, tlumaczac to bardzej
naturalna postura i stabilna postawa na szeroko prowadzonych nartach . Przeciez jest latwiej i
bardziej naturalnie (wlasnie o posture chodzi) jesli narty sa blizej siebie (ale bez sciskania kolan i
dociskania butow do siebie). Argumenty, ze "tak sie nie jezdzi" to za malo, nigdy mnie nie
przekonywaly i nie przekonuja, bo nie sa argumentami i nie wyjasniaja dlaczego. Dyktatorom
narciarstwa cos tu chyba sie pomylilo. I szkoda, ze, w ogromnej wiekszosci, nie maja ochoty
przyznac sie do bledu.

[Gość: fatalmen]

Basiu w tym nie ma błędu, za to są trzy rozsądne uzasadnienia na szeroką jazdę.
Tylko szeroko, bo jeżdżąc wąsko na taliowanych nartach krzywdę sobie zrobisz.
Pozdrawiam. Fatalmen.

[Gość: Barbara]

Czy Fatalman moze te trzy uzasadnienia przedstawic? Uzasadnienia to b.dobry sposob na udzielenie
odpowiedzi na pytanie "dlaczego?"

[Gość: fatalmen]

Mogę, choć niechętnie bo ostatnio mam wstręt do pisania. Ale dla Ciebie:
wszystko, choć w skrócie.
1. niezależność pracy obu nóg, nieosiągalna przy jeździe wąskiej
2. możliwość zmiany obciążeń krawędzi w trakcie skrętu, nic nie daje przy
jeździe wąskiej
2.a. pochodna powyższego - stwarzanie niebezpieczeństwa skrzyżowania nart i
poprzez ich kształt zahaczenia ich o siebie. Implikacja: odhaczyć trudno =
gleba na twarz
3. stabilność pozycji w płaszczyźnie bocznej = lepsza kompensacja siły
odśrodkowej
Pozdrawiam i polecam książkę "Narciarstwo Współczesne" - jest w księgarniach i
w sieci.

[Gość: Barbara]

Dzieki za przezwyciezenie wstretu. Ja tak krotko nie potrafie, wiec prosze o cierpliwosc w czytaniu. Po
pierwsze, kilka formalnych stwierdzen/definicji(?) n.t. szeroko-wasko. Latwiej jest rozmawiac jesli
terminologia jest tak samo rozumiana. Za miare szerokosci przyjmijmy odchylke (na plus lub na
minus) od "naturalnej" odleglosci mierzonej w pozycji "naturalnej"; ktora oznacza, ze jesli stoimy na
poziomej podlodze, stopy sa pionowo pod stawami biodrowymi, niezaleznie od tego, czy jedno lub
oba kolana sa ugiete, czy tez nie. Inaczej mowiac, jesli stoi sie jedna noga na stolku, a druga noga na
podlodze w tej samej "naturalnej" pozycji, to odleglosc nog jest taka sama jak ta, gdy stoimy obiema
nogami na podlodze. Jeszcze inaczej mowiac, mierzmy te krytyczna odleglosc w plaszczyznach
prostopadlych do kosci nog. Czy mozemy sie na te deficje szerokosci zgodzic? Jesli tak, to teraz w
punktach.
1.O latwosci i wygodzie, nie elegancji.
Ta tak zwana "naturalna" odleglosc (uzywam ciagle cudzyslowu, bo kazdemy Bozia troche inaczej
dala) nagle zmniejsza sie, gdy ruszymy z miejsca, zaczynajac isc. To latwo sprawdzic mierzac
odleglosc sladow ludzkich stop na sniegu w porownaniu z odlegloscia pomiedzy stopami gdy stoimy
w miejscu w tej "naturalnej pozycji". Cialo ludzkie, pewnie z powodu genetycznego lenistwa, albo z
powodu wymagan energetycznej wydajnosci, woli chodzic wasko, bo w czasie chodu trzeba przenosic
ciezar ciala z jednej nogi na druga. Tak samo jak na nartach. Prosze sprobowac zrobic kilka krokow
na przesadnie szerokich nogach. Albo stanac na szerzej rozstawionych nogach I starac sie przeniesc
ciezar ciala z jednej nogi na druga (niby odciazyc wewnetrzna narte I dociazyc zewnetrzna). Srodek
masy musi przesunac sie o znacznie wiekszy dystans. To kawal roboty i duza niewygoda. Narty
wymagaja obciazania raz jednej, raz drugiej nogi, co wymaga przemieszczania srodka masy. Jest
znacznie latwiej tego dokonac, jesli tegoz srodka nie trzeba zbyt daleko przesuwac, dodatkowo mozna
byc znacznie szybszym w zakrecaniu i miec duzo wiekszy wplyw na to co robia narty.
2.O tych jezdzacych w Pucharze Swiata.
Obserwujac ich w TV nie zawsze jest latwo powiedziec czy to co robia jest celowe, czy tez po prostu
bronia sie w trudnch sytuacjach. Wydaje sie jednak, ze w ogromnej wiekszosci skretow maja oni
nogi blisko siebie, czyli jada wasko, szczegolnie w slalomach (w sosunku do "naturalnej" pozycji).
Bedac w znacznym wychyleniu, wewnetrzna noga jest mocno ugieta w kolanie, bo inaczej nie mozna
obciazyc zewnetrznej nogi: nie ma na nia miejsca, wiec wewnetrzny but jest "wyzej"-mierzac wzdluz
nogi-niz zewnetrzny, ale blisko zewnetrznej nogi, wiec jada wasko. Gdyby jechali szeroko, to
wewnetrzne kolano byloby gdzies na wysokosci podbrodka, czy klatki piersiowej, a tak przeciez nie
jest, chyba ze ratowac sie trzeba.
Odpowiadajac na Panskie trzy postulaty:
ad1: niezaleznosc pracy obu nog
Nie moge sie zgodzic. Jesli tylko wewnetrzna noga jest zawsze ugieta w kolanie I gotowa do
aktywnosci, nie widze ograniczen. Jakie sa te ograniczenia? Chyba ze ktos jedzie na wewnetrznej
narcie, ale to bubu niezaleznie od szerokosci.
ad2a: mozliwosc zmiany obciazen krawedzi w czasie skretu. Prosze o dodatkowe wyjasnienia, o jakie
zmiany chodzi, bo jest kilka mozliwych.
ad2b: skrzyzowanie natr. Po co podnosic dziub wewnetrznej natry? Jesli ktos bardzo chce, to lepiej tyl.
ad3: stabilnosc w plaszczyznie bocznej. Czy rzeczywiscie chodzi o kompensowanie sily odsrodkowej?
Mam nadzieje, ze nie.(Mowimy tu o skretach z promieniami rzedu metrow. Wewnetrzna noga 15-20
cm blizej czy dalej chwilowej osi obrotu praktycznie nic tu nie zmienia. Prosze nie zartowac). Czy o
jechanie na obu nartach, t.zn. na obu obciazonych krawedziach? Jesli tak, to rzeczywiscie stoi sie na
szerszej podstawie, ale wtedy zdolnosc reagowania wewnetrzna noga na sytuacje i manewry
wszelakich zmian krawedzi (wlasnie, krawedzi) sa znacznie ograniczona, bo wewnetrzna noga jest
wtedy w pracy i zeby cos drastycznego z nia zrobic, trzeba ja najpierw odciazyc. Zreszta ludzie
generalnie nie maja wiekszych klopotow z rownowaga boczna, bo cwicza ja codziennie chodzac.
Znacznie gorzej z balansem fore/aft.

Moglabym dodac jeszcze kilka argumentow na korzysc waskiej jazdy (w stosunku do "naturalnej"
postury) ale sie zmeczylam.Panska kolej, Panie (Panowie) Fatalmen. BTW, ilu was?

[fibin]

Widzę, że dwaj panowie M. piszą pod różnymi nickami; czyżby wstydzili się
swoich wypowiedzi? A swoją drogą zastanawia mnie pogarda i lekceważenie
niektórych "ekspertów" dla innych użytkowników forum, zwłaszcza tych uczących
się jeździć. Panowie instruktorzy, gdyby nie bylo uczniów Wy też nie bylibyście
potrzebni! Z drugiej strony bardzo gorąco chciałbym podziekować wszystkim
piszącym o nartach, bo bardzo dużo się od Was nauczyłem i dalej uczę.
Ja jako zielony jeszcze narciarz preferuję jazdę szeroko, gdyż wtedy czuje się
pewniej i bezpieczniej. W karate np. większość postaw też jest szeroka i niska
żeby łatwiej utrzymać stabilność i równowagę. Ale koniec z teorią (przynajmniej
na razie), pora na praktykę - jadę do Korbielowa spróbować poslizgać
się "wasko"! Niech zima będzie z nami! Pzdr:)

[Gość: fatalmen]

Tak, rzeczywiście piszę pod dwoma nickami. a to jedynie i tylko w celu, żeby
nie dominować dyskusji i sprowadzać ją do sytuacji ja kontra reszta świata. To
jedno, a drugie to postępujac w ten sposób nie chcę uzywać tego forum jako
platformy reklamowej. To jest zdanie jednego M. Widzisz IP, więc się tak znowu
nie kryję. Miłego dnia. fatalmen.

[Gość: Barbara]

Ja wypowiedzi nie analizuje pod katem nickow i jesli moim pytaniem "ilu was" przyczynilam sie
(mimowolnie) do sporu, to przepraszam. Fatalmen to jednak liczba mnoga, wiec prosze nie dziwic
sie, ze zadalam to pytanie.

[Gość: Remo]

fibin napisał(a):

> A swoją drogą zastanawia mnie pogarda i lekceważenie
> niektórych "ekspertów" dla innych użytkowników forum, zwłaszcza tych uczących
> się (...)

To maluteńki pryszczyk. Żebyś wiedział co się dzieje na grupach o grafice...
:)

[Gość: fatalmen]

Witam ! :))
OK. napiszę i to przez Pani/Pan, bo tak się Pani do mnie zwraca. Dla mnie bez
różnicy.

Ad 0. Odpowiedź na definicję postawy. Znam proste określenie postawy
naturalnej: na szerokość bioder. I tyle. Ale nie można przyjąć Pani definicji,
że jeżeli narciarz porusza się w skręcie, w głębokim pochyleniu i but narty
wewnętrznej będzie w tej samej odległości od kolana nogi zewnętrznej, to dalej
będzie to pozycja naturalna, czy wąska. Chodzi o Pani przykład z krzesełkiem.
Tu nie jest ważna odległość pomiędzy punktem jednej nogi, a punktem drugiej,
tylko rozstaw nart ! To one pracują, a nie jakieś hipotetyczne wzajemne punkty
na nogach. Proszę tego ludzika z krzesełkiem, postawić pod kątem np. 45st. i
dorysować mu stok w przekroju poprzecznym, przechodzący przez krawędzie obu
nart. Proszę uruchomić wyobraźnię, i znaleźć w pamięci obrazy podobnej postawy.
Pomogę – proszę mu nie dawać kijków, tylko rozłożyć ręce. Funcarving ? W
związku z powyższym – nie ma zgody na definicję. Przykro mi.

Ad.1. Naturalna postawa przy chodzeniu nie ma nic wspólnego z naturalną postawą
narciarską, choćby poprzez sposób poruszania się. Nie możemy tego układu
rozpatrywać w sposób statyczny. Tak dla żartu: jeżeli ktoś ma beczkowate nogi i
stoi w butach do chodzenia, to będzie je miał dalej beczkowate i jak zrobi
krok, to nogę wykroczną postawi przed zakroczną. Na nartach nie może tego
uczynić, a poza tym istnieje canting. W związku z tym, cechy poruszania się
pieszego nie maja związku ze sposobem poruszania się narciarza. Ta sama budowa
anatomiczna, ale pracują inne grupy mięśniowe, a z kolei te same pracują w inny
sposób. W sensie wydatku energetycznego, korzystniej jest stać na obu nogach.
Proszę sobie wyobrazić literę A. Szeroka podstawa, środek ciężkości (gratulacje
za użycie pojęcia środka masy, ale w tym przykładzie lepszy będzie środek
ciężkości) zawieszony na poprzeczce w tym miejscu w jakim ma być. Puśćmy
literkę A w skręt. Wszystkie przeguby literki są ruchome - robią za stawy. Jak
się zachowa literka i związany z nią środek ciężkości? Postawmy literkę do góry
nogami – postawa wąska – proszę sobie wyobrazić co się stanie? Cholerne
uproszczenie, ale tylko tak mogę ominąć pojęcia fizyczne.

Ad.2.Co do Pucharu Świata. Slalomy, bo chyba o nich mówimy, są to serie skrętów
sytuacyjnych opartych na technikach bazowych z elementami umożliwiającymi lub
przyspieszającymi jazdę. Obserwacja zawodów jest często złudna poprzez
właściwości obiektywów, szczególnie o dużej ogniskowej. Ponadto to wrażenie
potęguje fakt, że w miejscach skrętu tworzą się rynny, co też sugeruje wąską
jazdę. Odsłona pierwsza: biorę czasem udział w treningach kadry krajów
alpejskich. Reszta wywodu jak wyżej.

Odpowiedzi na odpowiedzi ( nie postulaty – twierdzenia, opinie).

Ad.ad.1. nie ma żadnego „bubu” z wewnętrzną nartą. To mit, stereotyp i temat
tabu. Na narcie wewnętrznej jeździ się bardzo aktywnie i efektywnie, ale to
temat sam w sobie.

Ad.ad.2.a. pisząc „zmiana obciążeń” miałem na myśli zmianę obciążeń nart w
płaszczyźnie bocznej czyli: obciążona dolna, obciążone obie, obciążona górna.
Takie zmiany zachodzą w trakcie skrętu. Oczywiście, że w idealnych warunkach,
przy demonstracji, można wykonać skręt na dowolnie obciążonej narcie (nartach),
ale mówimy o jeździe, gdzie mamy do czynienia często ze skrętami sytuacyjnymi i
zmiennym promieniu skrętu. Do tego można jeszcze dołożyć obciążenia w osi
czołowej czyli przód – tył i dostaniemy 6 kombinacji, z tego kilka (chyba 2)
kompletnie nieefektywne.

Ad.ad.2.b. nie ma potrzeby unosić dziobu wewnętrznej narty, podobnie jak tyłu.
Nawet nie wolno. Nie możemy jednak zakładać, że jedziemy po czystym,
wyratrakowanym terenie, ale często zdarza się nam jeździć w warunkach
nierównych, w świeżym śniegu, w warunkach zlodzonych, gdzie źle prowadzone i
obciążane narty podskakują i dostają czkawki. To i pewnie jeszcze inne
czynniki powodują, że narty nie zawsze są właściwie obciążone. Całkowicie
dociążona dolna narta pójdzie nam w łuku po krawędzi, a odciążona wewnętrzna
pójdzie prosto, no i nieszczęście gotowe. Jak się o siebie zaczepią, to dzięki
profilacji i ostrości krawędzi, nie bardzo chcą się odczepić – po prostu
zacinają się ze względu na kształt. Zanim sobie z nimi poradzimy, to gleba.

Ad.ad.3. ajajaj – właściwie odpowiedź na to pytanie zawiera się w powyższych
odpowiedziach, tylko trzeba je skompilować. Ale spróbuję kilka zdań
porządkujących, bo chyba zawróciłem Pani w głowie – nie ja - moje
wypowiedzi :)). Dokładnie chodzi o skompensowanie siły odśrodkowej. Nie
żartuję. Promień skrętu narty do slalomu giganta to 21-22 metry. Nie bierze
Pani pod uwagę prędkości. Nie chcę używać terminów fizycznych i odpowiedzi na
gruncie kinematyki, żeby nie wyszło, że się wymądrzam. Dopóki istniał skręt z
ześlizgiem (nie znaczy to, że nie istnieje w określonych sytuacjach), nie brano
pod uwagę siły odśrodkowej, bo była kompensowana głównie przez ów ześlizg. W
sytuacji skrętu ciętego, siła odśrodkowa pojawiła w całej okazałości. Przy
prędkości np. 80-90 km/h i promieniu skrętu 22 m, reakcja tułowia na siłę
odśrodkową musi być tak wielka, że w zależności od typu skompensowania jej
(rodzaj pozycji, obciążenie którejś narty) np. poprzez ułożenie tułowia do
środka skrętu, to narciarz prawie leży pod małym kątem do stoku! Oczywiście
istnieją metody, żeby nie doprowadzić do takiej „niesterownej” choć skutecznej
pozycji, ale to znowu inne zagadnienie. Odsłona druga: bywa, że jeżdżę zjazd z
prędkością +/- 120 km/h. Pani stwierdzenie, ze jadąc na obu obciążonych nartach
trzeba odciążyć którąś, żeby coś „drastycznego” zrobić, jest po części słuszne.
Tym bardziej, że użyła tam Pani określenia o „pracy wewnętrznej nogi”, więc
żadne „bubu” o ile dobrze zrozumiałem to słowo. Natomiast wiele da się zrobić
zachowując to równomierne obciążenie poprzez zmianę pozycji w osiach góra-dół,
przód-tył.
Nie pamiętam już (a pora późna więc nie chce mi się grzebać po postach) czy
zapraszałem Panią na moja stronę www.artproject.com.pl z kliknięciem na ski-
project+. Również zapraszam Panią do Klubu pod Misiem i do przeczytania
książki „Narciarstwo Współczesne”.
Mam nieskromna nadzieję na Pani odpowiedź tu lub w Klubie.
Pozdrawiam serdecznie. Fatalmen = Misiu. (to była odsłona trzecia)

[Gość: Barbara]

Troche temat zgubil sie w tym zgielku. Nie musimy zgadzac sie na taka sama definicje
waska-szeroko, jesli zauwazymy, ze pomiedzy Panska (odleglosc miedzy krawedziami chyba) I moja
jest roznica cosinusa kata pochylenia buta: (S1)=(S2)/cos (kat). To nie jest powod do sporu. Godna
sporu jest zasada. Uzylam przykladu chodu zeby wyjasnic, ze male przemieszczenia srodka ciezkosci
(masy, o tym potem) oznaczaja latwosc dociazania i odciazania nart, co daje mozliwosc duzo szybszej
reakcji, szybszego przejscia z krawedzi na krawedz, przez to lepszej/latwiejszej kontroli nart.
Koniecznosc pochylenia ciala przy znacznych predkosciach nie przeczy temu. Jesli ktos jedzie predko,
z sila odsrodkowa trzeba sie zaprzyjaznic i koniec. (Ja przez kompensacje rozumiem cos innego niz
Pan, I stad nieporozumienie). Nie ma natomiast potrzeby jechac szerzej niz jest to konieczne dla
rownowagi, bo to tylko utrudnia. Przy okazji, w Panskim przykladzie skretu ~85km/h, radius ~22m,
jesli z inklinacja tylko, pochylenie mierzone od sniegu bylo by ok.21deg., czy nie przesadzilismy
deczko?
Nymerki paragrafow zapomnialy mi sie, wiec moje odpowiedzi moga wydawac sie haotyczne, (z nowa
numeracja).
1.Nie napisalam, ze jechanie na wewnetrznej narcie to bubu. Na wewnetrznej narcie tylko -to bubu.
Chyba ze balet.
2.W podnoszeniu lekkiej narty nic zlego nie widze, choc lepiej tyl. W slalomach podnosza czesto, choc
pewnie nie zawsze musza. Zreszta gdyby nie podnoszenie lekkiej narty, nie byloby "phantom edging",
a to majstersztyk. Wspomnialam to podnoszenie tylko jako potencjalny powod do krzyzowania nart.
Ciezko mi kupic koniecznosc szerokiej jazdy z powodu tej mozliwosci. Nie, nie kupuje. Wewnetrzna
nieobciazona narta nie musi jechac prosto gdy narciarz skreca na zewnetrznej. Albo narciarz koryguje
podswiadomie, albo, jesli noga wisi w powietrzu operajac sie na dziobie, phanton egding decyduje o
zachowaniu zewnetrznej i obie narty zgodnie jada w dobra strone. Zreszta biodra uniosa lekka noge w
powietrzu ze soba.
3.Nie pisalam, ze trzeba zawsze na zewnetrznej tylko, bo to nie jest prawda. Na przyklad w glebokim
puchu i w muldach jazda na obu (najlepiej wasko, tak mi przykro) to prawie obowiazek.
4.Slalomowcy z niskimi numerami nie maja problemow z trasa (ruts), a nie zauwazylam roznicy. O
teleobiektywach nie chce mi sie pisac.
5.Prosze mi wybaczyc, szczerze, ale stwierdzenie "techniki bazowe z elementami umozliwiajacymi lub
przyspieszajacymi jazde" jest niestrawialne.
6.Przyklad literki A jest b.dobry, tyle ze ja wolalabym literke A tak zbudowana, ze sklada sie z czterech
kresek: dwie pionowe i dwie poziome. Jedna z tych poziomych to linia bioder, druga to barki.
Dodakowo te dwie pionowe kreski (w moim modelu) pozostaja w wychyleniu rownolegle. Zawsze.
Wtedy katy obu stop/butow/krawedzi sa rowne, co jest znacznie latwiejsze. Relacja z cosinusem
bedzie wtedy oczywista.
7.Generalne stwierdzenia. Roznicuje Pan srodek ciezkosci I srodek masy. W ziemskim polu
grawitacyjnym rozmiary czlowieka sa tak pomijalnie male w porownaniu z promieniem ziemi ze
doszukiwanie sie roznic w polozeniu srodka masy a srodka ciezkosci jest akademicko-semantyczne
tylko. Zareczam Pana, ze przelozenie portfela z lewej kieszeni do prawej spowoduje ogromne
przemieszczenie sie srodka ciezkosci/masy w porownamiu z roznica w lokalizacji srodkow ciezkosci I
masy z portfelem pozostajacym w tej samej kieszeni.

Zjawiska dynamiczne mozna z powodzeniem traktowac jako zjawiska statyczne (tu pije do Panskiej
odpowiedzi o sprawie chodu) jesli przlozy cie "fikcyjne" uogolnione sily bezwladnosci zgodnie z tym,
co powiedzial d'Alembert. Jego rownania sa wlasciwie przeksztalconymi rownaniami ruchu Newtona
w ukladzie odniesiena zwiazanym ze srodkiem masy. Mozna wtedy z powodzeniem stosowac
statyczne rownania rownowagi.

8.Przyznaje Panu racje, ze w przypadku fun carving szeroka pozycja (stance) jest konieczna. Wynika to
jednak z faktu, ze fun carving polega na jechaniu ze zbyt mala predkoscia w stosunku do kata
wychylenia krawedzi i narciarza, co wymaga "podpierania sie" wewnetrzna noga. Mowiac fun carving
mam na mysli klasyczny fun-carving. Alez to dziwnie brzmi.
Sama dla siebie nazywam to SDS (Speed Deficiency Syndrome).

Zbyt duzo czasu spedzilam na tym forum. Zycze powodzenia.

[Gość: Misiu]

Przepraszam, że tak późno odpisuję i tak krótko. Tylko teorią nie zbudujemy
narciarstwa.
)Gość portalu: Barbara napisał(a):

) Troche temat zgubil sie w tym zgielku. Nie musimy zgadzac sie na taka sama defi
) nicje waska-szeroko, jesli zauwazymy, ze pomiedzy Panska (odleglosc miedzy
krawedziam i chyba) I moja jest roznica cosinusa kata pochylenia buta: (S1)=
(S2)/cos (kat). To nie jest powod do sporu.

Sorry, ale na tej samej zasadzie można powiedzieć, że dziura w spodniach jest to
fragmentaryczna nieciągłość struktury tekstylnej w dolnych partiach cielesnej
egzystencji. Narciarstwo to pole gdzie teoria spotyka się z praktyka, z tym że
często dominuje empiria, a teeoria służy opisowi.


Godna
) sporu jest zasada. Uzylam przykladu chodu zeby wyjasnic, ze male przemieszczeni
) a srodka ciezkosci
) (masy, o tym potem) oznaczaja latwosc dociazania i odciazania nart, co daje moz
) liwosc duzo szybszej
) reakcji, szybszego przejscia z krawedzi na krawedz, przez to lepszej/latwiejsze
) j kontroli nart.

Chód i jego biomechaniczny opis nie mają nic wspólnego z jazda na nartach.

) Koniecznosc pochylenia ciala przy znacznych predkosciach nie przeczy temu. Jesl
) i ktos jedzie predko, z sila odsrodkowa trzeba sie zaprzyjaznic i koniec.

Proszę się zaprzyjaźnić z wrogiem. Z siłą odśrodkową albo się walczy albo ją
wykorzystuje.

(Ja przez kompensacje rozumiem cos innego niz Pan, I stad nieporozumienie).

Tu nie może być różnic. To że jakiś pawian nazwał kompensacją to co kompensacją
nie jerst tylko jej pochodną, to nie oznacza, że trzeba go naśladować. Polecam
Słownik Kopalińskiego.

Nie ma natomiast potrzeby jechac szerzej niz jest to konieczne dla rownowagi,
bo to tylko utrudnia. Przy okazji, w Panskim przykladzie skretu ~85
) km/h, radius ~22m, jesli z inklinacja tylko, pochylenie mierzone od sniegu
bylo by ok.21deg., czy nie przesadzilismy deczko?

Nie - proszę spróbować to zrobić, to 45 stopni wyda się Pani szleństwem godnym
opowieśći wieczornych. Ja czasem muszę jechać pod takim katem - kwestia
przyzwyczajenia.

) Nymerki paragrafow zapomnialy mi sie, wiec moje odpowiedzi moga wydawac sie hao
) tyczne, (z nowa numeracja).
) 1.Nie napisalam, ze jechanie na wewnetrznej narcie to bubu. Na wewnetrznej narc
) ie tylko -to bubu.
) Chyba ze balet.

Bład - jazda tylko na wewnętrznej narcie to żadne "bubu" - poraz któryś polecam
Pani swoja książke i to nie z niskiej chęci zysku.

) 2.W podnoszeniu lekkiej narty nic zlego nie widze, choc lepiej tyl. W slalomach
) podnosza czesto, choc pewnie nie zawsze musza. Zreszta gdyby nie podnoszenie
lekkiej narty, nie byloby "phantom edging",
) a to majstersztyk. Wspomnialam to podnoszenie tylko jako potencjalny powod do k
) rzyzowania nart.

Nikt w slalomie nie robi tego czego nie musi. Jak już któraś narta straci kontakt
ze śniegiem to jest to błąd, wyjątkiem jest Covilli, ale w jego technice chodzi o
co innego.

) Ciezko mi kupic koniecznosc szerokiej jazdy z powodu tej mozliwosci. Nie, nie k
) upuje. Wewnetrzna nieobciazona narta nie musi jechac prosto gdy narciarz skreca
na zewnetrznej. Albo narciarz koryguje podswiadomie, albo, jesli noga wisi w
powietrzu operajac sie na dziobie, phanton egding decyduje o zachowaniu
zewnetrznej i obie narty zgodnie jada w dobra strone. Zreszta biodra
) uniosa lekka noge w powietrzu ze soba.

Niech mi Pani wybaczy, ale w ogóle nie wiem o co chodzi. Jakie biodra, jaka narta
lekka w górę. Jaka podświadomość, jaki phantom edging, to po prostu nawyk
ruchowy, który działa w podświadomości and nothing else. Jakie opieranie sie na
dziobie - takie głupoty to ja widziałem 30 lat temu na Kasprowym i jeszcze
później, aż przestałem jeździć w Polsce.

) 3.Nie pisalam, ze trzeba zawsze na zewnetrznej tylko, bo to nie jest prawda. Na
) przyklad w glebokim
) puchu i w muldach jazda na obu (najlepiej wasko, tak mi przykro) to prawie obow
) iazek.

Rozmawiamy o technice krawędziowej, czy o freeridzie. Bo jezeli o freeridzie to
wiele tam zostało z techniki tradycyjnej i nie trzeba do tego dorabiać filozofii
i nie ma co być Pani przykro. To oficjalnie. Ale zdradzę pewną tajemnicę: krawędź
wchodzi do freeridu i to w te miejsca gdzie się jej najmniej można spodziewać.
Opisze te techniki w następnym tomie.

) 4.Slalomowcy z niskimi numerami nie maja problemow z trasa (ruts), a nie zauwaz
) ylam roznicy. O ) teleobiektywach nie chce mi sie pisac.

Szczególnie Ci co mają numery 25-30 w drugim przejeździe - za karę, że w
pierwszym byli najszybsi.

) 5.Prosze mi wybaczyc, szczerze, ale stwierdzenie "techniki bazowe z elementami
) umozliwiajacymi lub przyspieszajacymi jazde" jest niestrawialne.

Nie uzurpuję sobie prawa do eksperta polszczyzny, więc inaczej: techniki
podstawowe wzbogacone o inne elementy techniczne, które pomagają pokonać trudne
fragmenty trasy lub wspomóc narciarza w maksymalnym wykorzystaniu sprzętu i
techniki, aby osiągnąć możliwie największą prędkość. Fajny mamy język, nie ?
Dlatego czasem po przeczytaniu 300-stronicowej książki nic nie zostaje w głowie.

) 6.Przyklad literki A jest b.dobry, tyle ze ja wolalabym literke A tak zbudowana
) , ze sklada sie z czterech ) kresek: dwie pionowe i dwie poziome. Jedna z tych
poziomych to linia bioder, druga to barki.

Było to maksymalne uproszczenie, idąc dalej Pani logiką dojdziemy do modelowania
3D.

) Dodakowo te dwie pionowe kreski (w moim modelu) pozostaja w wychyleniu rownoleg
) le. Zawsze.

Błąd jak ode mnie do Kielc - a złamanie w biodrach, czyli drugi wariant reakcji
na siłę odsrodkową ?

) Wtedy katy obu stop/butow/krawedzi sa rowne, co jest znacznie latwiejsze. Relac
) ja z cosinusem
) bedzie wtedy oczywista.

Na płaskim wyratrakowanym białczańskim stoku.

) 7.Generalne stwierdzenia. Roznicuje Pan srodek ciezkosci I srodek masy. W ziems
) kim polu grawitacyjnym rozmiary czlowieka sa tak pomijalnie male w porownaniu z
promieniem ziemi ze doszukiwanie sie roznic w polozeniu srodka masy a srodka
ciezkosci jest akademicko-semantyczne tylko. Zareczam Pana, ze przelozenie
portfela z lewej kieszeni do prawej spowoduje ogromne przemieszczenie sie srodka
ciezkosci/masy w porownamiu z roznica w lokalizacji srodkow ciezkosci I
) masy z portfelem pozostajacym w tej samej kieszeni.

Zależy jaki portfel :)). Pochwaliłem ten śridek masy dlatego, że jest to
określenie bardziej ścisłe fizycznie. Środek ciężkości natomiast, jest bardziej
strawny dla laika.
)
) Zjawiska dynamiczne mozna z powodzeniem traktowac jako zjawiska statyczne (tu p
) ije do Panskiej ) odpowiedzi o sprawie chodu) jesli przlozy cie "fikcyjne"
uogolnione sily bezwladnosci zgodnie z tym, co powiedzial d'Alembert. Jego
rownania sa wlasciwie przeksztalconymi rownaniam i ruchu Newtona
) w ukladzie odniesiena zwiazanym ze srodkiem masy. Mozna wtedy z powodzeniem sto
) sowac statyczne rownania rownowagi.

D'Alembert nie jeździł na nartach, a poważnie to najwłaściwszym potraktowaniem
omawianego układu fizycznego jest układ dynamiczny rozpatrywany w czasie dT, a
nie statyczny mimo licznych podobieństw.
)
) 8.Przyznaje Panu racje, ze w przypadku fun carving szeroka pozycja (stance) jes
) t konieczna. Wynika to jednak z faktu, ze fun carving polega na jechaniu ze
zbyt mala predkoscia w stosunku do kata wychylenia krawedzi i narciarza, co
wymaga "podpierania sie" wewnetrzna noga. Mowiac fun carving
) mam na mysli klasyczny fun-carving. Alez to dziwnie brzmi.
) Sama dla siebie nazywam to SDS (Speed Deficiency Syndrome).

Nazwa śliczna, ale to nie jest tak. Na funach można jechać ze sporą prędkością
(przy 60 km/h normalnemu śmiertelnikowi oczy wciska do środka). Promień skrętu
narty funowej to powiedzmy 11 m. Jeżeli przy tej prędkości zechcemy wykonać skręt
w przybliżeniu podobny do dekretowanego na narcie, to oprócz siły odśrodkowej
wystąpi jeszcze przeciążenie. Ab

[Gość: Gienek]

No właśnie! Czy jest to kwestia "być albo nie być"? Jest taki portal
amerykański, poświęcony nartom "GoSki" w którym pisze często pan Todd
Murchison, mający wiele tytułów, przynależnych ekpertowi narciarskiemu. Kilka
lat temu stał się osobiście fanem nowego szerokiego stylu jazdy, choć
dotychczas jeździł bardzo wąsko, ponieważ ideałem dla narciarzy, jak pisał, był
pewien pan nazywający się Stein Ericson, który był podziwiany za swoją wąską
jazdę. Wszyscy chcieli jeździć jak "Stein". Jak też tak chciałem - choć nie
słyszałem wcześniej o panu Stein`ie. I miałem niezłe osiągnięcia. Doszło do
tego, że musiałem przymocowywać aluminiowe blaszki po wewnętrznej stronie
cholewek butów, aby ich zupełnie nie ściąć krawędzią narty. Do dzisiaj się
widzi jeżdżących z butami przyklejonymi do siebie, rytmicznie poruszających
biodrami. Podobno nazywa się ich "Sperm Turner"(tłumaczenie dowolne). Nawet to
może ładnie wygląda, ale kontrola nart jest żadna. To narty "wiozą"narciarza a
nie narciarz świadomie nimi kieruje. Ja osobiście stałem się ostatnio fanem
szerokiego stylu. Mój Boże, dlaczego nie mam sobie ułatwić życia, skoro
na "karwingach" lepiej mi się tak jeździ!

[joanna.jablonska]

Obecnie uczy się jeździć szeroko na dwóch nartach - nie tylko na dolnej,
zresztą na taliowanych nartach trudno byłoby jeździć wąsko. Dlaczego? Przede
wszystkim stabilność i bezpieczeństwo, łatwiejsze zakrawędziowanie nart, lepsza
jazda, lepsza pozycja, rozłożenie ciężaru ciała, mozliwość szybszego
przechodzenia ze skrętu w skręt. I to jest prawda - wystarczy porównać czasy
przejazdów po np. slalomie gigancie osób jeźdżących wąsko i szeroko. Zresztą
coraz rzadziej spotyka się osoby jeźdżące bardzo wąsko - sama tak się kiedyś
uczyłam...