Piszemy powieść ?? :D

[Gość: anulka]

Deszcz padał z każdą minuta coraz mocniej. Ona nawet tego nie zauważyła.
Stała pośrodku chodnika i ...nie, nie płakała. Nie mogła uronić ani łzy,
choć bardzo chciała. Wiedziała, że to przyniosłoby jej ulgę. A więc stała tak
z twarzą uniesioną w górę i wzrokiem wbitym gdzieś daleko. Co chwila mijali
ją jacyś ludzie patrząc z zaciekawieniem. Wyglądała ślicznie mimo
spływających strug wody- długie czarne włosy , szare oczy, śniada
cera...zupełnie jak z obrazka. Miała na sobie długą niebieską sukienkę i
czarne sandały. W ręku trzymała list...

piszcie dalej heheh co wy na to?

[Gość: krzys]

Deszcz prawie skutecznie zamazal zawartosc kartki,zreszta bylo jej to obojetne
czy pismo zachowa sie czy tez nie.Znala tresc na pamiec,kazde zdanie cielo jej
serce niczym ostry miecz........

[Gość: Richelieu*]

"Twój mąż cię nie kocha. Jego nowa miłość nazywa się Bonifacy Świątkiewicz,
nowy wikary w naszej parafii. Życzliwy" brzmiały słowa listu
Chciała płakać, nie mogła. Zdziwienie pomieszane z oburzeniem brało górę.
- Niech to jasna cholera weźmie, ty pedale!-krzyknęła do deszczu.
Odwrócił się przechodzień jeden z drugim, pomyślał - wariatka - i poszedł
dalej, wariatów na tym świecie całe mnóstwo.
- I co ja mam teraz.. co on.. Boże, co dzieci? On zapomniał, łajdak jeden, że
ma dzieci. Agatka pójdzie do drugiej klasy i jak pójdzie.. jak pójdzie? to
staje się tragicznie śmieszne, za rok do Pierwszej Komunii, a tu ojciec
pierwszokomunijnego dziecka uciekł z wikarym. Uciekł? Jak, gdzie? Przecież
Świątkiewicz jeszcze jest. Jest? Zaraz, dwa tygodnie temu chyba był, Agatka
mówiła, że mszę dla dzieci odprawiał. .. Co za drwiny. Ten mój co to kościół na
kilometr omijał uciekł z wikarym.

[Gość: Skalar]

Najgorsze co z tymi dziećmi. Agatka do komunii -bez ojca. Przed Kajtkiem
świtlana przyszłość w chórze, albo nawet solo, jaka zapowiadał mu pan Wojtek.
Co ja mam teraz zrobić? Znaleźć sobie drugiego męża? Nie mogłabym. Miłość
do 'starego' ciągle nie ustaje. Ale żeby tak bez uprzedzenia z wikarym...
Szła ulicą przed siebie kompletnie bez celu gdy nagle...

[independent-girl]

...wyrósł przed nią proboszcz. Długo się zastanawiała co mu powiedzieć, aż
wreszcie ksiądz przejął inicjatywę.
-Agatko co Ty tutaj robisz w taki deszcz. Wskakuj szybko do mojej beemki i
zawiozę Cię do domu. Albo jeszcze lepiej na plebanie, może będzie tam Twój
mąż. Ostatnio często się u nas pojawia. Ah...nie ma nic piękniejszego dla
księdza jak nawrócona duszyczka.
Agata wsiadła do samochodu, spojrzała na tylne siedzenie i ujrzała...

[Gość: AA]

.... tam komendanta policji objadającego się hamburgerami w towarzystwie
znanego biznesmena ps. "Pershing".
- Po drodze mamy aukcję harytatywną na rzecz tutejszego szpitala pod hasłem "..

[herbata.cytrynowa]

"Zbudujmy razem oddział transplantologiczny dla naszego miasta. Pomagajmy
sobie."

[beannshie]

agata z miejsca doszla do wniosku, ze oddzial transplantacji to wspaniala
propozycja. postanowila, ze zostanie dawczynia organow. zakomunikowala o tym
kierowcy, a on na to...

[Gość: pgr]

O.K., ale musimy po drodze zatrzymać się gdzieś i kupić jakąś gorzałę.
Proboszcz jak nie wypije to... szkoda gadać. Więc jedźmy........

[impostor]

"Bzdura" - pomyslala. - "Przeciez proboszcz sie rozbil swoja toyota, nie zdazyl
uciec kot i od tego czasu juz nie pije.

[Gość: pgr]

Agata była naiwna.Nie wiedziała, że proboszcz nigdy nie wsiadł by do samochodu
wyprodukowanego przez "antychrystów".
Merecedes,czy też BMW od protestatntów - na to proboszcz się zgodzi.
Jechali dosyć długo. Klimatyzacja szumiała cicho, w głosnikach waliła Madonna.
Nagle wzrok proboszcza przykuł.......

[Gość: Eden]

...plakat umieszczony na przystanku autobusowym...Rzeczywiście był bardzo
ciekawy i to sprawiało, że proboszcz nie mógł oderwać od niego wzroku.
"wszak nie przystoi dostojnikowi kościelnemu takie zachowanie" - pomyślał w
duchu, ale przez głowę mknęło tysiąc myśli, tysiące fantazji...Ślina kapnęła na
jego sutannę, kalając szpetnie nieskazitelną czerń...
Z plakatu prężyła się młoda, piękna, prawie naga dziewczyna, która kusiła
wszysskich oczekujących na PKS.
"Jak jej nie wstyd!!!" - rzekł z oburzeniem nader głośno...
W jego myslach krążyła natomiast najdziksza wizja Agaty na jego kolanach...
Kolejna kropla śliny kapnęła, wytrącając go z zamyślenia...
- Więc dokąd jedziemy, szefie? - mruknął szofer.

[Gość: pgr]

Proboszcz wiedział co szofer ma na myśli.
Cholera, że też podkusiło nas zabierać tę Agatę - pomyślał.
Co z nią zrobić ? Przecież nie może jechać TAM z nami.
Proboszcz był intelegentny więc znalazł rozwiązanie.........

[herbata.cytrynowa]

Odwórcił się pwoli i spojrzał chytrze na Agatę. "Jest taka naiwna"-
pomyślał "nic nie podejrzewa, pójdzie mi z nią łatwiej niż myślałem"

[Gość: eden]

...może jednak by nie wypaplała, bo w zasadzie mogłaby się przydać do tego i
owego...Hmmm, bił sie z myslami, nie potrafił się ciągle skupić...Przed oczami
miał jeszcze blondynę z plakatu...
Szofer zaczął pogwizdywac nerwowo. Spojrzał na proboszcza:
- No to jak, kochany? - zapominiał się i wymknęło się z jego ust słowo, które
przeznaczone były tylko na chwile sam na sam.
Ale Agata siedząca z tyłu zdawała się być głucha na rozmowę współpasażerów.
Wtem nagły pisk opon przerwał konsternację całej załogi samochodu, bo...

[herbata.cytrynowa]

Bo auto jechało wprost na olbrzymią cysternę. "Boże żebyśmy przeżyli" Te słowa
miał na ustach prawie każdy pasażer samochodu. Agata jednak myślami była gdzie
indziej. Jakby nie widziała nadchodzącego końca...

[Gość: anulka]

Zderzenie z cysterną doprowadziło do wycieku szkodliwej substancji, która w
każdej chwili mogła doprowadzić do wybuchu. Nasi pasażerowie wyszli z tego bez
szwanku, za wyjątkiem szofera. Kierowca niestety nie miał zapiętych pasów i
wyleciał przez przenią szybę wprost na plamę chemikaliów wydobywających się z
cysterny.

[herbata.cytrynowa]

W zadziwiającym tempie wyciekające chemikalia zmieniły ciało szofera w coś co
nie przypominało niczego dotychczas znanego naszym pasażerom. Jednakże groźba
wybuchu lub zalania chemikaliami uświadomiła im, że muszą uciekać jak najdalej.

[Gość: anulka]

Proposzcz stał nad ciałem modląc się o wybaczenie grzchów umierającego, a
reszta w pośpiechu uciekała jak najdalej. Wtedy Agata ocknęła się z amoku w
którym znajdowała się od czasu przeczytania listu. Wyciągnęła komórkę i chciała
zadzwonić na policję. I znowu wszystko wróciło. Przypomniała sobie swojego męża
w mundurze, wprost policjant ideał. Całe miasto go podziwiało...a tu taki z
niego drań! Jak on mógł! A może to jednak nie prawda? Co chwilę to nowa myśl
przebiegała Agacie przez głowę, nie wiedziała co robić...

[Gość: junior]

...może jednak to nie jest prawda? może on mnie kocha? moze to tylko podpucha z tym listem? musi z nim sie spotkac! musi go zapytac! ale jak i gdzie go znalezc? ze stanu zamyslenia wyrwala ja ogluszajacy huk eksplozji, chemikalia dotarly do ognia i natapil wybuch. wszyscy prztypadli do ziemi, szczatki cysterny, beemki proboszcza oraz jego szofera lataly w powietrzu, kiedy wszystko ucichlo Agata wstala i juz zamierzala szukac swoich towarzyszy podrozy gdy...

[Gość: anulka]

...usłyszała za plecami głos swojego męża. Odwróciła się powoli z obawą i
niepewnością. Zobaczyła go. Stał i patrzył prosto na nią. W oczach miał łzy...

[mika_1]

... bo okazało się, że to wcale nie chodziło o wikarego, a o kierowcę proboszcza... Pal licho wikarego - on zadaje się z komendantem - pewnie stąd ta pomyłka...

[Gość: pgr]

Pomyłki nie było. To był mąż Agaty.
Dlaczego mnie prześladujesz potworze !!!!!!!!
Wszystko co nas łaczyło skończyło się dawno. Nie wykorzystuj sytuacji !
Wal się !!!!!!!.............

[Gość: Richelieu*]

Agata obóciła się na pięcie i już jej nie było. Jacek, mąż Agaty, został na
miejscu katastrofy. Nie wiedział co jest większą katastrofą, czy wyciek z
cysterny, czy jego życie. Zobaczył proboszcza gramolącego się z trudem z ulicy.
- Miał ksiądz szczęście - powiedział
- To mało powiedziane, szczęście, to boska opieka nade mną. Widocznie miły
jestem Bogu więc troszczy się o mnie. - rzekł z pychą w głosie proboszcz - A
ty, jak widzę, niespecjalnie z tą twoją się lubicie?
- E, niespecjalnie. Kochamy się, to znaczy kochaliśmy się do tej pory.-
skonsternowany Jacek kęcił
- A Bonifacy? Zapomniałeś? Po co pozwalałem wam na te wszystkie teremedie u
mnie na plebanii. Co on powie na to, że nie kochasz jego tylko tą ladacznicę.-
krzyknął niemal proboszcz
- Agata nie jest ladacznicą!- zezłościł się Jacek
- Każda kobieta to ladacznica, mój proboszczowski nos to mówi. Nie darmo
założyłem sutannę. Nie ma jak prawdziwy mężczyzna, a nie te baby.
- Ech, jednak Agatę trochę lubiłem.
- Lubiłeś, nie lubiłeś. Ale teraz wszystko skończone. Odejdzie od ciebie i
zabierze dzieci.- wrócił do spokojnego tonu ksiądz
- Dzieci? Nigdy w życiu!- Jacka reakcja była gwałtowna
- Zabierze. Każdy sąd przyzna jej większe prawo do opieki nad dziećmi. Tobie za
zdradę mogą zabrać prawa rodzicielskie.- śmiech proboszcza ocierał się o drwinę
- Chrzanić taki sąd. To jawna dyskryminacja mężczyzn.- nie mógł ścierpieć Jacek
- Oczywiście, że dyskryminacja.
- I co ja mam teraz zrobić?
- Porwij corkę i syna i przyprowadź ich na plebanię. - rzeczowo odparł ksiądz-
Córkę umieścimy u Urszulanek, niedaleko mają swój klasztor z internatem i
szkołą dla dziewcząt. A syna zostawimy na plebanii. Niech rośnie nam na
pociechę, w końcu taki 10-latek już całkiem duży żeby no.. wiesz.
- Co, no.. wiesz, co ty chcesz robić z moim synem?

[Gość: Richelieu*]

- Echm. póxniej ci wyjaśnię. Na pewno nie będziesz miał nic przeciwko.- odparł
proboszcz - A teraz pomóżmy sanitariuszom z tymi ciałami. Przyjechali i pewnie
chcą zidentyfikować zwłoki. Panowie, pomóc wam? - zwrócił się do lekarzy
kręcących się bezradnie wokół miejsca wypadku
- Nic tu po księdzu. Nawet i ostatniej spowiedzi zrobić ksiądz nie zdążył.
chociaż... zaraz... - jeden z sanitariuszy sprawdzał reakcje leżącego - Ludzie
rozstąpcie się, żyje, powietrza, zabieramy, nosze, szybko - krótkie komendy
przecinały dżdżysty dzień - ksiądz był przy wypadku?
- Prawie nie zginąłem, narażalem życie dla kierowcy chcąc zapewnić mu lżejszą
karę w czyśćcu, trochę się pocharatałem
- Trzeba to sprawdzić, bo opary kwasu solnego mogły podrażnić księdzu drogi
oddechowe. Proszę księdza z nami do karetki.
- Jeśli to konieczne - odparł ksiądz
wsiadł ksiądz, umierającego, ale jeszcze żyjącego przypadkowego świadka wybuchu
ułożono na noszach. karetka ruszyła. Jechała mimo deszczu, mimo czerwonych
świateł, mimo korków, mimo robót drogowych. Szybciej, syrena ambulansu wyła,
szybciej, umierający coraz bardziej rzęził, szybciej, ludzie mijani na
przystankach stawali się kolorową smugą, szybciej, wycieraczki karetki nie
mogły nadążyć z utrzymywaniem szyb w porządku, szybciej, nerwowość, szybciej..
wreszcie szpital. Chwila ulgi i głębszego oddechu. I już silne ręce
sanitariuszy niosły nosze z chorym.
- jakie ręce, co też one potrafią z taką siłą robić- rozmarzył się proboszcz,
ale nie zdążył się napatrzeć bo już sanitariusze zniknęli w czeluści szpitala
- Umierający na ostry dyżur, liczne złamania, oparzenia pierwszego stopnia i
podejrzenie zatrucia chemicznego - krzyczeli do dyspozytorki bo dyżurujących
lekarzy nie mogli się dopatrzeć
- Spokojnie, cicho, nie tak głośno- dyspozytorka była wyraźnie niedysponowana-
panowie, nie mamy wolnych łóżek, a lekarze są w tej chwili jakby nieobecni. -
przeciągając każdą głoskę odparła kobieta wyglądająca na pijaną
złość sanitariuszy nie miała granic - Jak to nieobecni! Kurwa mać, krzyknął
jeden z nich, schlali się. Jezus Maria. Jedziemy gdzie indziej. Księże proszę
tutaj zostać, może wreszcie ktoś kompetentny i trzeźwy za parę godzin się
pojawi, tego zatrucia lepiej nie lekceważyć. A my panowie wracamy.. jedziemy do
szpitala na Polnej. Kurde, to drugi koniec miasta - nie mógł powstrzymać się od
przekleństw sanitariusz

[Gość: Richelieu*]

Proboszcz został w szpitalu sam. Dyspozytorka popatrzyła na niego ciekawie i
znowu wpadła w pijacki marazm. Proboszcz nie mogąc ścierpieć widoku pijanej
kobiety, ba, nie mogąc ścierpieć widoku jakiejkolwiek kobiety udał się wzdłuż
korytarza o zachęcającej, różowej barwie. Przystanął przed drzwiami zza których
dobiegały miłe jego uchu męskie głowy. Nieśmiało zapukał i wszedł.

[ras-putin]

A tam libacja na całego. Ordynator z salową leżeli pod stołem, na stole walały
się butelki z wódką. Trzej lekarze zataczali się pod ścianą. Probosz pomyślał
wtedy:

[herbata.cytrynowa]

...a możę by tak sprawdzić jak to jest "być" z kobietą?? w końcu salowa nie ma
oporów... a wroga swego znać trzeba i niewiele już myśląc zabrał się do dzieła
co było tym trudniejsze, że ordynator wciąż był "na" salowej...

[Gość: _michu_]

Tymczasem karetka z poszkodowanym w wypadku pedziła przez ogarniete
popołudniowym szczytem ulice miasta wprost do szpitala na ulicy Polnej.Wśród
sanitariuszy widać było narastającą obawe o życie męzczyzny.
-Kurwa mać, nie damy rady - zakomunikował jeden z sanitariuszy.
- Musimy pojechać szosą, tylko w ten sposób zdążymy na czas - dodał dtugi.
Już po chwili karetka mknela podmiejska drogą z zawrotną predkością. Nagle...
-Cholera- krzykneli razem sanitariusze, a ich oczom ukazał się widok, którego
nie spodziewali się w najgorszych myślach. To Andrzej Lepper karmił owsem
Renate Beger blokując wraz z rolnikami jedyną drogę do szpitala.

[Gość: Richelieu*]

Transparenty rozciągnięte ponad głowami protestujących brzmiały "Lubimy owies
jak koń seks", "Kurwiki zamiast jasnego spojrzenia na polską rzeczywistość".
Rolnicy ustawieni wszerz drogi skandowali
- unijne dopłaty do kwintala kurwika
- unijne dopłaty dla rolnika, a nie do produkcji
- unijne dopłaty do seksu dla konia, nie tylko do suchego chleba dla konia
- unijne dopłaty do owsa dla Beger
- unijne dopłaty do słomy, którą posłowie Samoobrony muszą sobie buty wyściełać

Tyrada grzmiałaby długo gdyby przewodniczący Lepper nie wyszedł przed
protestujących. Usłyszał on bowiem nadjeżdżającą karetkę na sygnale dlatego
chcąc okazać swoje wielkie miłosierdzie rzekł
- Przepuścimy karetkę gdy rząd tu na miejscu spełni nasze postulaty. A więc
przede wszystkim Balcerowicz musi odejść. Na jego miejsce mamy wielu
specjalistów, szerokie zaplecze intelektualne. Na dzień dzisiejszy kandydatem
numer jeden na stanowisko prezesa NBP jest Renata Beger.

Sanitariusze patrzyli z niedowierzaniem na rozochoconego Leppera, który
zamierzał jeszcze długo mówić. Popatrzył jeden na drugiego, wspomnieli ostatni
meeting SLDowski i podjęli decyzję. Choć dwóch z nich było zwolennikami SLD, a
jeden Platformy szybko znaleźli wspólną płaszczyznę. Człowiek umiera, trzeba
się spieszyć, a tu taki gruchot zawalidroga tarasuje szosę swoim przepalonym na
solarium cielskiem. Kierowca nacisnął pedał gazu.

[Gość: as]

a tymczasem Agatka zawołała : przecież to ja jestem główną bohaterką tej
powieści ! Co Was obchodzi Lepper z jego Balcerowiczem. To ja cierpię z powodu
zdrady Jacka. Czy cierpię ? Może to i lepiej pomyślała i i jej twarz
rozpromienił uśmiech. Jeszcze nigdy nie czuła się tak wolna! Trzeba to
wykorzystać pomyślała i....

[herbata.cytrynowa]

i postanowiła zostać kierowcą wyścigowym. A żeby mieć lepsze wyniki została
dziewczyną kierowcy karetki, który także został jej darmowym korepetytorem...

[beannshie]

...i tak zaczela sie wyscigowa edukacja agaty... przejezdzanie na czarwonym
swietle, manewrowanie miedzy autemi, slalom gigant z jednego pasa na drugi... a
to wszystko na sygnale... nie obylo si bez paru stluczek, ale to w koncu zawsze
wina ierowcow samochodiw osobowych...
po niecalych dwoch tygodniach obserwacji agata sama zaczela jezdzic karetka.
ludzie z jej miasta, doswiadczeni przez wydarzenia ostatnich dwoch tygodni,
sami juz wjezdzali do rowow i w drzewa po uslyszeniu sygnalu karetki. reszta
nie ma sie co dziwic, bo agata z kierowca karetki....

[Gość: zonc]

... postanowili wziąć ślub...zaszła w ciąże, postanowli pojechać do
Władysławowa, gdyż świeżę powietrze dobrze robi dziecią... kierowca karetki
zamówił bilety na romantyczny rejs statkiem "Langenort"...

[Gość: pgr]

Władysławowo to mały port więc nie mogło być mowy o pomyłce.
Statek o znanej jej nazwie okazał się starym holownikiem, który swoją młodość
spędził ciężko harując w jakimś Enerdowskim porcie.
Nie mogła podejść bliżej bo dostęp utrudniali bardzo podnieceni młodzieńcy.
Oj te chłopaki - pomyślała.
Czy zawsze są tacy stanowczy ?
Z cumującego opodal jachtu ktoś do niej zawołał:
-Hi baby, have you ever seen sunset on the see?......................

[Gość: Richelieu*]

Agata spojrzała w kierunku jachtu. Na mostku stał mężczyzna w wieku jej dziadka
ledwie trzymający się burty za to w ciuchach, w których nie wypadało mu się
pokazać już wtedy gdy miał 50 lat mniej.
- Kurcze, taki stary rupieć, a jaki chętny jeszcze- pomyślała Agata. I zaraz
uruchomił się w niej zmysł praktyczny.
- Ile on może jeszcze pożyć? 10, 15 lat najwyżej. A ten jacht musiał kosztować
z pół miliona jeśli w środku jest tak samo wycackany jak na zewnątrz. Ten
kierowca karetki to co to za przyjemność. Nawet mój Jacek był lepszy. A taki
dziadek braki fizyczne rekompensuje pieniędzmi.
Pomyślawszy podeszła do nabrzeża przy którym zacumowany był jacht.
- Hello, pretty boy
Dziadek był wyraźnie rozochocony
- Little Polish girl.. I`ve known you want to see the sunset with me.
- The sunsets on the expensive yachts are always beautiful.
- He, he, fanny girl. So let`s go for a stroll to your dreams. Give me your
hand, please
Agata podała staruchowi dłoń gdy wsiadała na jacht. Ze zdziwieniem zobaczyła,
że stary był zupełnie krzepki, bo sam był odwijał liny, sam był sternikiem, sam
kapitanem.
- Boże, stary jest, ale nie wygląda na to aby miał zamiar odwiedzić świętego
Piotra. Obejrzę najpierw ten stateczek żeby przekonać się czy warto czas tracić
dla tego indywiduum. - pomyślała Agata
Pokład był wypucowany, urządzenia pokładowe lśniły nowością, a deski kajuty
jeszcze pachniały drewnem.
- Albo dopiero co okradł bank albo specjalnie kupił tę łajbę na podryw takich
panienek jak ja- myślała
Zeszła w dół, do kajut. Lekkie ażurowe meble, bogate, mięsiste adamaszki
przetykane złotem, puchate dywany. Agata nieśmiało stąpała po tych persach
czując jednocześnie na plecach gorący oddech dziadka. Chciała się spytać skąd
tyle, po co, na co i dlaczego. Nie widziała nigdy jeszcze takiego bogactwa w
jednym miejscu. Z jackiem mogliby całe życie składać, a starczyłoby na takiego
jednego Rubensa, który wisiał na ścianie jednej z kajut. Nie spytała się. Po
co. I tak on pewnie wymyśliłby jakąś historyjkę.
Obejrzawszy wnętrze wyszła na pokład. Byli już daleko od brzegu, słyszała
krzyki mew i plusk fal uderzających w dziób tego Sezamu.
- Tyle kasy ma się zmarnować - intensywnie myślała - przecież i tak on tego do
grobu nie zabierze. Za 10 lat nie umrze, za dobrze wygląda, jeszcze z co
najmniej 20. Szmat życiowej drogi i taki szlaban sobie zrobić. E, nie. lepiej
losowi pomóc..
- Bring me something to drink, please - zwróciła się do dziadka
Kiedy on oddalił się do aneksu kuchennego roześmiała się do siebie - A
najlepsze, że nawet nie wiem jak nazywa się ten komu zaraz podaruję małą
niespodziankę od losu.

[herbata.cytrynowa]

Zaczęła się zastanawiać jaki sposób na pozbycie się krzepkiego dziadziny będzie
najlepszy... czy lepsze jawne morderstwo i ucieczka na wody exterytorialne czy
może zrobić to tak aby wyglądało na wypadek... a może lepiej poczekać i
doprowadzić dziadka do takiego stanu, że podpisałby dokumenty przekazujące
agacie wszystko co miał... ale byłaby z kolei wtedy pierwszą podejrzaną...
Gorączkowo rozmyślała co począć... a tymczasem mężczyzna skończył robić jej
drinka... sytuacja stawała się coraz gorętsza... agacie serce waliło jak
młotem... "teraz -myślała -teraz będzie najlepszy moment... taka chwila możę
się więcej nie powtórzyć..." przyciągneła dziadka do siebie i...

[Gość: pgr]

No nieeeee ! nie mogę tego zrobić.Przecież jestem normalną kobietą -
stwierdziła w myślach Agata.
I mówić polski a little bit zagaił dziadek przerywając chwilę milczenia.
I want you be my teacher, ty być moja nauczyciel jendzyk polski, moja nimfa
i królowa.
Ja nazywać się Simon, you know. Pokaże ci Hawaje my dear, stań za sterem
steruj narazie 38 stopni west..........

[beannshie]

agata spazmatycznym ruchem wyrwala sie z objec starucha i wystrzelila z kajuty
w kierunku burty statku. o, nie! tak byc nie moze! 'nie pojade z nim na zadne
hawaje' - pomyslala. nie lubila tych wysp. zawsze wolala gory. oprocz tego
nigdy w zyciu nie chciala zostac nauczycielka, w szczegolnosci jezyka, i to
jeszcze polskiego... i co tu teraz robic? popatrzyla w kierunku brzegu,
zmierzyla wrokiem odleglosc. 400 metrow jak nic... dobrze, ze potrafila plywac.
zrzucila sukienke i w samej bieliznie ruchem delfina wskoczyla w spienione
fale.

[Gość: pgr]

Płynęła długo. Z lekcji WF-u wiedziała jak rozłozyć siły,kiedy odpoczywać aby
dotrzeć do brzegu.Mimo wysiłku nie udało jej się dotrzeć do Władysławowa.
Prąd wody nieco ją zniósł i wylądowała na plaży w Jastarni.
Wyszła z wody, rozejrzała się wokół.No, chyba mam klopoty - pomyślała.
W tym momencie dobiegło do niej gromkie wołanie:
Te lala, co się tak gapisz............

[Gość: pgr]

Boże, co mi przyszło do łba aby wyskakiwać z jachtu. Staruszek był obleśny,
ale jego fortuna pozwalała widzieć w nim Banderasa.
A tu co ? Te zapijaczone mordy nie wróżą niczego dobrego.
Te lala - powtórzył typ z gębą pooraną bliznami po ospie - chodż do nas,
zabawimy się.
Jezuuuuuuuu, co robić? - pomyślała Agata.
Wiem najlepiej będzie...................

[Gość: zonc]

... jak wezwe swojego najlepszego przyjaciela Obywatela Giertycha
pseudonim "krętacz"... Giertych był super wojownikiem, bohaterem an miare
Batmana... przyleciał i uratował by naszą bohaterke gdyby w jednej z
zapijaczonych mord nie rozpoznał swojego męża... Giertych był gejem, szefem
stwoarzyszenie różowy kaptus...

[Gość: Richelieu*]

Agata spojrzała na nadlatującego Giertycha i na jego tęskne spojrzenia w
kierunku grupy nadbrzeżnych żuli.
- Ha - pomyślała - jeśli to geje to nic mi nie grozi z ich strony - i śmiało
przypłynęła do brzegu
- Hej, lala - krzyknęli
Agacie nie chciało się zadawać z tymi typami, już kierowała kroki w drugą
stronę, gdy nagle ujrzała proboszcza siedzącego między żulami i pijącego z nimi
z tego samego kontenerka wina marki "Ognista dziewica".
- Proboszcz tutaj? - krzyknęła ze zdziwienia
- Jaa, a boo ciooo - wymamrotał proboszcz - nie potopha się cooś?
Agata stała jak wryta i patrzyła na obrazek, którego wcześniej nie potrafiłaby
sobie nawet wyobrazić. Wiedziała, że Jacek za namową proboszcza ukrył dzieci na
plebanii, wiedziała też, że córka jest u Urszulanek, ale jej syn na pewno na
plebanii u ..
- Boże, a ja myślałam, że na plebanii jest przyzwoicie - Agata była coraz
bardziej przerażona.
- Gdzie mój syn? - zwróciła się do proboszcza
- syyn? jakii syyn?
- No tak - westchnęła Agata - przecież z nim teraz nie ma żadnej rozmowy.
Napiszę do kurii żeby coś zrobili z tym alkoholikiem i gejem w dodatku. A
tymczasem zabiorę się stąd czym prędzej bo już Giertych idzie w moją stronę z
flaszką.
- Panienko, za nasze zdrowie
- Nie dziękuję, jestem abstynentem - broniła się przed kwaśnym trnkiem Agata
- Nie wypijesz za nasze zdrowie? - oburzenie Romana nie miało granic - Chłopcy,
kochani moi, pozwolimy żeby ta baba wymigiwala się od zadośćuczynienia tradycji?
- Nigdy!- krzyknęli społem uczestnicy libacji i ruszyli w kierunku Agaty.
Agata zaczęła uciekać, przerażenie dodawało jej sił, ale zakkopujące się coraz
bardziej w juratowkim piachu buty skutecznie uniemożliwiały jej ucieczkę. Żule
dopadli ją.

[Gość: Hiszpan]

... wówczas przekonała się , że żule nie sa zwykłymi gejami, lecz maja
dodatkowe umiłowanie do biseksualnych zabaw sado-maso...
-oj będzie goraco pomyślała...
i nawet się jej spodobała myśl o eksperymentalnym seksie z grupa sado-
masochistycznych żuli..

[Gość: pgr]

Wydawało się, że wypadki potoczą się szybko i orgietka nabierze rozmachu.
Niestety, stało się coś czego nik nie przewidział.
Proboszcz zaryczał - ja będę pierwszy - w końcu jestem najbardziej szanowaną
osobą.
Żule nie chcieli się z nim zgodzić...................

[herbata.cytrynowa]

...rzucili się na księdza. Praktycznie nie miał z nimi szans... zaciekle bili
go aż padł nieprzytomny... wtedy któryś z żuli rąbnął go na poprawkę
kamieniem... trysnęła krew ale nie od ciosu kamieniem zginął ksiądz...
proboszcz zmarł na początku od nieumiejętnego ciosu skręcił kark... agata
przeraziła się... co oni teraz zrobią?? zabiją mnie jako świadka zbrodni?? a
może zgwałcą i potem skręcą kark?? co robić co robić??

[Gość: pgr]

Kurwa jego mać - zklął szpetnie jeden z nich.
Trochę przesadziliśmy - co nie ? - bardziej stwierdził niż zapytał.
Ty nie lituj się nad tym ścierwem, zobacz, panna nam spierdala.
dalej za nią. Wszyscy jak jeden mąż rzucili się do pościgu.
Agata jednak nie dała im szans. W końcu jest absolwentką szkoły sportowej.
Biegła długo. Nie oglądała się za siebie. Słuchała własnego oddechu, który
narzucał jej rytm biegu.
Kiedy zbliżała się do szosy uświadomiła sobie że jest tylko w bieliźnie.
Boże - pomyślała - żeby znaleźć chociaż jakąś chustę.W przeciwnym razie
znowu znajdą się amatorzy moich wdzięków.
Miała rację, w bieliźnie zawsze prezentowała się prześlicznie.............

[Gość: Richelieu*]

- panowie!- krzyknęła do żuli zamierzających wykonać na niej katowską
powinność - mam HIVA.
Zamarli ze zdumienia i przerażenia.
- Zostawcie ją - krzyknął Giertych - zarazicie się
Ale jeden z żuli zlekceważył nakaz szefa mówiąc
- Co mi tam, ja też mam HIVA, nie można dwa razy się zarazić. Ja mogę ją
poćwiartować, zgwałcić, co tylko chcecie chłopcy.
- Ty masz HIVA? - nie mogli wyjść ze zdumienia - i nic nam nie powiedziałeś,
dawałeś nam dupy skurwysynie i pozarażałeś nam wszystkich.
- Spoko kolesie, może się nie zaraziliście - zarażony dopiero terazozumiał co
powiedział - słyszałem, że gdy się jara nie można się zarazić.
- Jak to nie można, pieprzysz głupoty, wypierdzielaj koleś pókim dobry - nie
mógł Giertych zdzierżyć narastającej dezorientacji co do dalszego życia czy
może już i nie życia.
Zarażony rzeczywiście szybko oddalił się zostawiając grupę przerażonych
facetów. Stali tak na nadbrzeżu z bezdenną przepaścią w oczach, serca im
zamierały, płuca buntowały się milionami zapylonych pęcherzyków, włosy na
głowie powstawały ze strachu jakby w ostatniej przedśmiertnej konwulsji.
- Eee, o ssso choozii, czaamuu nie piijyymy? - zabulgotał gdzieś tam z innego
świata proboszcz.
Obudzili się, spojrzeli na pytającego. Proboszcz, sutanna rozpięta, koloratka
zgięta wiwająca wokół szyi, włos rozczapierzony, oczy nalane, z ust jadowita
ślina obrygzująca otoczenie na pół metra. Czy to od widoku proboszcza
najbardziej z nich wszystkich nachlanego, czy od własnych palpitacji
żołądkowych, fakt faktem, że jeden wrażliwszy nie wytrzymał tej ciążącej
chwili, zdążył się tylko obrócić, a jasnobrunatna maź popłynęla z ust jego
grudkowatym strumieniem. Uklęknął na rozgrzanym piasku na którym zakochani
podziwiają najpiękniejsze w ich życiu sunsety i płakał tymi brunatnymi łzami,
że teraz, ożeniony już z panią HIV przyjdzie mu szybko poznać teściową z kosą -
Śmierć.
Agata patrzyła na nich, chwilę wcześniej swoich własnych oprawców, teraz ludzi,
którym już powiedziano szach i mat. Koniec. Game over, wszystkie życia już
wykorzystali. Tylko proboszcz jak dziecko nie zdające sobie sprawy kompletnie z
niczego, usiadł na piasku i szukał butelek. Wziął jedną i zaczął sypać piasek
do niej ciurkiem. Jak dziecko, jak dziecko.
- I u niego jest mój syn - doszła do siebie Agata - wracam do domu, nie
powinnam jeździć do żadnego Władysławowa z żadnymi kierowcami karetek i nie
zadawać się z żadnymi nadzianymi dziadkami. Zaraz, z dziadkami, może on jeszcze
tu jest, może krąży na tym naszym zimnym morzu. Gdybym wcześniej sprowadziła
takiego dziadka tutaj do tych żuli nie żuli to zabiliby za jeden marny jego
portfel nawet jeśli byłby pusty. Wina spadłaby na nich, a ja tymczasem
zajęłabym się Simona jachtem. A tymczasem wszystko przepadło. - myślała
Otrząsnęła nogi z piasku, założyła z powrotem buty i nadmorską ulicą poszła w
kierunku dworca PKP

[Gość: Hiszpan]

Podczas drogi na dworzec PKP zwędziła z płotu cygańskiej zagrody jakieś
zapchlone łachy żeby sie mniej rzucać w oczy ludziom na ulicy. W tych szmatach
faktycznie jej ponętne młode ciało nie prezętowało się tak atrakcyjnie jak w
samej bieliźnie.
Po kilkunastu minutach dotarła wreszcie do dworca PKP.
Niestety z powodu ciuchów została przez miejscowych bezdomnych wzięta za jedną
z lokatorek dworca...

[Gość: pgr]

Te- jesteś nowa? - zagaił obleśny żebrak o ciemnej karnacji skóry.
O ! następny chętny do zawierania nowych znajmości - pomyślała Agata. Szybkim
krokiem ominęła grupę bezdomnych i skierowała się w kierunku peronu.
ZAKOPANE - przeczytała na tablicy zawieszonej na wagonie.Może być i Zakopane,
przecież bywała tam często na obozach narciarskich.
Jak by było świetnie odwiedzić tam znajomego z dawnych lat - zaczęła marzyć.
Tylko czy ten gazda tam jeszcze mieszka ? ten to nie potrafił nigdzie
zagrzać miejsca.
Konduktor zagwizdał i pociąg wolno ruszył.Teraz albo nigdy - pomyslała.
Wskoczyła do ostatniego wagonu i spokojnie zaczęła szukać wolnego miejsca.
Otworzyła przedział i zobaczyła trzech kolejarzy grających w karty.
Czy jet może wolne miejsce ? -zapytała najbardziej zalotnie jak umiała.

[beannshie]

-nie ma! - mruknal pod nosem eden z kolejarzy, katem oka patrzac z odraza na
zebracki stroj agaty. z niekrytym obrzydzeniem pociagnal nosem, ale nic nie
poczul... zdziwiony spojrzal jeszcze raz w strone agaty, tym razem uwazniej...
i zobaczyl najpiekniejsza twarz, obraz swoich najskrytszych snow...
- te, Witus, rzucaj karta, czas leci.... - ponaglil go jeden z kolejarzy. witus
nie reagowal... cala swoja uwage poswiecal na wpatrywanie sie w oczy agaty,
ktora, niezle zdziwiona, odwzajemnila spojrzenie ze zdwojona sila - kolejarz
byl nawet przystojny... i na pewno nie taki stary, jak simon - a srodek
transportu w koncu ma...
- witus, kur**, graj! - ponaglil drugi kolejarz. bez skutku. tymczasem agata
ocknela sie i zadala bardzo intymne pytanie:
-w co gracie?
kolejarze podniesli glowy...

[Gość: luka41]

... w wojne... odpowiedzial jeden z nich, wolno zujac gume Orbit bez cukru. Bez
cukru, bo i w oczy PKP zajrzalo juz widmo restrukturyzacji i czas byl
najwyzszy , zeby zaczac oszczedzac...

[Gość: Richelieu*]

- W wojnę, panowie? - kusząco podjęła Agata - Co o za wojna między mężczyznami
tego samego stanowiska, tej samej pozycji, ba, nawet podobnego wieku i urody.
Nie przyjemniejsza byłaby wojna płci?
- Ppłci? - zająknął się oblany potem Wituś - niee, my tylko tak gramy. Nudzi
nam się, wie pani, do Zakopanego jeszcze 12 godzin, no, 11 i pół
- Nudzi wam się? Biedactwa. Tacy mężni, tacy zapracowani, a rozrywki żadnej -
przysiadając się do Witusia mówiła
- O, o , właśnie, podjął Facet Żujący Orbit Bez Cukru, i jeszcze trzeba co parę
godzin wyjść sprawdzić bilety, a wiesz z kim masz do czynienia w takim pociągu.
Poprosisz grzecznie o bilet to cię wciągną do przedziału i dadzą po mordzie.
- Racja - odparł siedzący przy oknie konduktor z pryszczatą twarzą - raz to
nawet mnie okradli, zdjąłech anzug bo gorąc, żech nie zdąłył się obejrzyć a tu
już anzuga nie mam, a jak jeszcze zobaczyli, że kieszenie puste to mi go
wyciepli sukinkoty za okno. Takie to..
- I ja właśnie w tej sprawie - Agatę olśniło - na dworcu mnie okradli jacyś
włóczędzy. Zabrali nawet ubranie, nie mówiąc już o pieniądzach. Wszystke, które
miałam przy sobie i.. i nawet medalion po babci, która mnie wychowała z
kosmykiem jej włosów - Agacie wyobraźnia pognała niczym koń na Wielkiej
Pardubickiej - i ja teraz jestem zupełnie bez grosza przy duszy i jedyną moją
nadzieją jest pożyczka od ciotki z Zakopanego. A ja nawet na bilet nie mam -
rozpłakała się na dobre
- Pani.. nie trzeba płakać, co tam bilet - pocieszał Wituś - kto ma pani mandat
wlepić kiedy od wlepiania mandatów jesteśmy my
- No jasne - podjął Pryszczaty Spod Okna - ja jadę aże do Katowic to pojadymy
razem. Witek, skocz do warsu po coś do zjydzynia, on też do Katowic.
Wituś ochoczo skoczył, dla takiej laleczki choćby a jednej nodze.
- A ta ciotka w Zakopanem to pożyczy tych piynindzy? - zatroszczył się
Pryszczaty.
- Może pożyczy, ona lubi pożyczać żeby potem kazać się całować po rękach za jej
dobroć. ja dziękuję za taką dobroć, ale co robić, do nikogo więcej nie mogę się
zwócić o pomoc.
- Taka straszna to baba?
- Właśnie o to chodzi, że wszystkim na około oczami świeci swoją dobrocią, ale
dla swoich .. Boże.. wylicza każdy grosz, a potem każe oddawać z procentem.
Witek przyniósł jedzenie. Zaczęli jeść. Agata łapczywie bo to pierwszy posiłek
od.. właściwie nawet nie pamiętała od kiedy. Strach, którego jeszcze niedawno
była uczestnikiem ścisnął jej jelita na tyle, że głodna w ogóle nie była. Teraz
poczuwszy zapach poczuła, że może zjeść choćby konia z kopytami.
Jedli. Pociąg turkotał miarowo, pasażerowie lekko unosili się nad każdym
kolejowym podkładem i opadali i unosili się i opadali i jedzenie pachniało,
piwo w głowach szumiało, coraz bardziej i znowu unosili się i bardziej i
opadali. Zasłonka cuchnąca stęchlizną chwiała się od nocnego przeciągu, brudne
szyby zamazane dodatkowo efektownym graffiti uniemożliwiały kontakt z
rzeczywistością pozapociągową, zresztą i tak nic widać nie było.
- pachnie, smakuje, ale co to jest? - zapytała nasyciwszy się Agata
- Krupniok - roześmiał się Witek - śląskie żarcie, jak to u nas mówią
- śląskie.. panowie ze Śląska? - zwóciła się do Witka i Pryszczatego
- Dyć, że ze Śląska, jo żech z Katowic, a Witek ino z Gliwic - odparł Pryszczaty
- To pewnie ten kurz w pociągu przypomina wam wasze strony?
- Gdzie tam - odparł Witek - jakie nasze strony, odkąd pozamykali prawie
wszystkie koksownie to żadnego pyłu nie ma. Jeszcze nedawno tlenek węhla
przekroczony był prawie o 100% wartości dopuszczalnej, teraz to ho ho, czysto
jak w rezerwacie - roześmiał się
- Nigdy nie byłam na Śląsku - Agata zwęszyła szansę w szczerym i naiwnym
spojrzeniu Witka oraz w niezaobrączkowanych jego palcach, uśmiechając się do
właściciela takich cudownym dla niej rąk
- To żaden problem - rozanielony Witek wszedł na tą kładkę z której zrzucił
później chciała go Agata - dojedzie pani do Katowic a potem pokażę pani co tylo
będzie pani chciała
- No tak, ale w Zakopanem u ciotki mam pokój, a na Śląsku..
- U mnie pani się zatrzyma w Gliwicach. Poogląda pani Śląsk i pojedzie do
ciotki. Tylko, że prakycznie rzecz biorąc to Antek bardziej zna się na śląskiej
tradycji, on to z dziada, pradziada Ślązak, a ja to taki przyszywany
- Nie szkodzi - szepnęła do ucha Witkowi - szopka w dobrym towarzystwie lepsza
jest o niebo od szopki tradycyjnej.
Witkowi włosy powstały na głowie, a oczy zrobiły się mętne. Odpiął górny guzik
od munduru, nie, dwa guziki i wyszedł na korytarz bo gorąco mu się zrobiło.
Otworzył okno. Pociąg jechał, włosy mu rozwiewało a on stał mimo zimna coraz
bardziej rozgorączkowany. Ojciec na głowę mu już wchodził żeby się wreszczcie
ożenił, ale on nie chciał z pierwszą lepszą, on chciał taką którą kochałby, a
nie taką która tylko spodobałaby mu się na raz, na dwa. A ta w przedziale..
Jezuu, nigdy jeszcze tyle krwi w mózgu nie miał z tego przypływu kochania czy
żądzy, sam już nie wiedział czego. Kim była, co sobą reprezentowała, wszystko
jedno. Pojedzie do domu, z nią, pokaże jej Gliwice, Zabrze, Katowice, nawet
samo piekło jej pokaże. A jeśli przez ten czas nie wykjdzie mu ta drzazga z
głowy, którą ona mu zadała to.. ożenię się.

Pociąg jechał, jechał, wjechał w szarugę poranną, wjechał w pierwzse świergoty,
wjechał wreszcie w dzień pełny, dojrzały słońcem wstałym. A Agata spała
jeszcze. Kiedy obudziła się było parę minut po ósmej.
- No, pobudka. Za godzinę wysiadamy. - rzekł z uśmiechem Facet z Orbit Bez
Cukru, ale już bez Orbit bez Cukru
- Już? - tak długo spałam? - Agata przecierała zaspane oczy - Gdzie my jesteśmy?
- Już za Częstochową, jeszcze trochę i was pożegnamy - powiedział Witek,
staliśmy nawet pół godziny w Warszawie, a pani spała w tym czasie tak słodko,
że żal było budzić. Proszę zobaczyć co pani kupiłem na dworcu, wiem to to nie
jest najnowszy krzyk mody, ale zawsze jakiś ciuch do ludzi.
Agata spohrzała na wynik dobrych chęci Witka. Rzeczywiście nie był to najnowszy
krzyk mody, ale też całkiem porządne spodnie i bluzka. Poszła do sąsiedniego
przedziału i się przebrała.
- Skąd pan wiedział, jaki rozmiar noszę - zdziwiła się, o ubranie leżało prawie
idealnie
- Intuicję mam i tyle, ale mam prośbę - powiedział Witek - nie mówmy do siebie
na Pan. Jechaliśmy tyle godzin razem, mamy razem obejrzeć moje miasto,
przejdźmy na Ty
- Dobrze, dla Pana jestem od teraz Agata.
- Śliczne imię, a ja dla pan. o przepraszam, dla Ciebie jestem Witek. Nawet nie
wiesz jak mi z tego powody przyjemnie, że wysiadasz teraz. I jak.. ups. lepiej
pójdę sprawdzić bilety zanim palnę jakieś głupstwo - odchodząc roześmiał się
Witek
Agata została sama, ale nie na długo bo za jakiś czas pociąg wjechał na stację
w Katowicach.
- No, wysiadamy - powiedział Witek.
Wysiedli. Agata, Witek i Pryszczaty. Pryszczaty zaraz jednak poszedł tłumacąc
się autobusem, który za parę minut miał odjechać.
Agata i Witek zostali na peronie sami. No, sami w swoim towarzystwie, popychai
i potrącani przez setki ludzi śpieszących się o dziesiątej na pociąg.
- Co za tłok, jak w Warszawie - zdumiona rzekła
- Jaki tam tłok, o siódmej czy ósmej rano albo o szesnastej to jest tłok. Teraz
to jest luźno. więc co, jedziemy od razu do Gliwic czy może zjemy coś w
Katowicach. Pociąg do Gliwic właśnie przyjechał
- A daleko to?
- Pół godziny, nawet się nie obejrzysz.
- No to od razu do ciebie.
Wsiedli. Po pół godzinie byli na miejscu. Wyszli przed dworzec.

[hiszpan25]

Niestety na dworcu z pociągu z Gorzowa wysiedli na peron zalani w trupa
rezerwiści. Było ich z 50. Wszyscy z trudnościa tzrymali sie na nogach ale na
widok ładnej dziewczyny od razu "otrzeźwieli"...

[Gość: pgr]

Rezerwiści darli się okropnie. Repertuar nie był zbyt wyszukany, ale nikt się
więcej nie spodziewał po pijanej hołocie.
Pięćdziesiąt gardeł ryczało coś o pożegnaniu z pannami, ale ani Agata ani Witek
nie znali słów piosenki.
Witek nie był w wojsku - i nie było tu żadnej kombinacji - z powodów
zdrowotnych. Płaskostopie i hemoroidy wykluczyły go, przynajmniej na jakiś
czas, z obowiązku obrony ojczyzny.
Witek złapał Agatę z rękę i szybko skierowali się do tunelu wyjściowego.
Przemierzyli go szybkim krokiem w oparach moczu i rzygowin. (Rezerwiści tędy
przechodzili).Po wyjściu z tunelu zaczerpnęli świeżego powietrza.( jeśli je
można tak nazwać w Gliwicach).
Witek zagaił - może by tak taksówką ?
Nie czekając na odpowiedź Agaty dodał - jest tylko problem z kasą, ja jej nie
mam.
Agata spojrzała na niego z politowaniem.
Ale ze mnie głupia cipa - pomyślała - jak już spotkam niezbyt szkaradnego chłopa
to zawsze okazuje się, że golas. Simon nie był jednak najgorszy - rozmarzyła
się.
Co mnie podkusiło, aby uciekać z jachtu ? - pytała się w myślach.
Wiesz co Witek - idź ty swoją "kolejarską" drogą, niestety nie pasujemy do
siebie - ale jak się ustawisz to zadzwoń.
Obróciła się na pięcie i odeszła. W duchu się śmiała - ciekawe jak ten głupek
do mnie zadzwoni jak ja nie mam telefonu ?
Skierowała kroki do centrum miasta. Muszę ukraść jakieś ciuchy bo w tym, co mam
na sobie wyglądam jakby mnie z familoka przegnali.
Ujrzała reklamę z napisem TROLL. Badziewie - pomyślała - ale trzeba od czego
zacząć. Do sklepu weszła pewnym krokiem .................

[Gość: Hiszpan]

Niestety juz od wejście zainteresował się nią jakis typ w ciemnych okularach
rodem z MIB. Łaził za nią jak cień nie spuszczając z oka. Pomyślała "no tak w
tych łachach od razu widać że nie stać mnie na nic nowego i mogę sobie tylko
pożyczyć w wieczne nie oddanie nic tu po mnie. Obróciła sie na pięcie i wyszła
na ulicę. MIB za nią...
- Po jakiego grzyba ten się za mną uczepił? pomyślała.
a MIB szedł za nią nadal, mimo, że przyspieszyła kroku...

[Gość: strus_pedziwiatr]

Gość w ciemnych okularkach zawolal do prawie biegnacej juz Agaty: Panienko,
wypadła pani guma orbit...bez cukru. Agata zatrzymla sie błyskawicznie..w koncu
nie po to gwizdnela gume kolejarzom, zeby teraz ja zgubic. Podeszla w strone
krzyczącego.
Promienie porannego slonca rozświetlaly jego lśniącą łysinę. Co za
blask..oslepiajacy...jaka pedantyczność...pomyślala Agata.
Nieznajomy przemówił: Najszanowniejsza Pani, proszę wziąć ode mnie ów Pani
zgube.
Agata wyciągnęła reke, on szarmancko pocałował ją w dłon, zgodnie zreszta ze
staropolska tradycja.
Byla zaintrygowana, skąd u niego takie obycie ...zagaila niesmialo....
Rzadko można spotkac tak uprzejmego nieznajomego...
Uśmiechnął sie i rzekł pozwoli panienka ze sie przedstawie: jestem Hrabia von
Druszlak..........

[beannshie]

...MIB szedl za nia dalej.... zaczela biec, potracajac przy tym zdziwionych
ludzi. uslyszala za soba odglos uderzajacych o ziemie ciezkich butow. zaczela
biec jeszcze szybciej [ooo tak... duzo dala jej ta szkola sportowa...], ale nie
tak szybko, zeby stanac do wyscigu z MIBem. ludzie patrzyli sie na nia jeszcze
ciekawiej, ale nie zauwazala ich. gnala przed siebie pedzona narastajaca z
sekundy na sekunde panika. nagle zatrzymala sie. 'po co ja wlasciwie uciekam?' -
zapytala sama siebie. odwrocila sie, rozejrzala dookola... a MIBa nie bylo. w
tym momencie zaczela troszke zalowac, bo facet byl niczego sobie.... ale zal
nie potrwal dlugo. uczula czyjas reke na ramieniu i uslyszala:
- hej, laska, taka ladna i taka sama, i to jeszcze w takim stroju...

[Gość: Hiszpan]

odwal sie odemnie burknęła do MIBa!! po czym zamaszystym kopem pomiedzy nogi
powaliła go na ziemię! (lekcje życia na podwórku przydały się i tym razem).
MIB padł na ziemię klnąc siarczyście. Poprawiła jeszcze ze dwa razy celując w
nerki i odeszła zadowolona z siebie.
- dobrze mu tak pomyślała... po cholerę lazł za mną...

po jakimś czasie zgłodniała...
no tak nie jadłam nic od ... no właśnie kiedy to ja jadłam coś?
udała sie na poszukiwanie czegoś do jedzenia...

[Gość: Richelieu*]

Stanęła przed najlepsz restauracją w mieście przełykając ślinę. Nie czuła
zapachów, ale majaczące niewyraźnie zza ciemnych szyb z rżniętego szkła
restauracjji hotelu Diamnet Plaza doprowadzali wszystkie soki z jej żołądka do
stanu wrzenia.
Boże - pomyślała - a mnie nie stać nawet na hamburgera z budki.
Wtedy za jej plecami wyrósł Witek.
- Zgłodnieliśmy prawda?- zagadnął
- Oj tak, ten krupniok z pociągu już się strawił. ja wiem, że nie masz
pianiędzy, ale może chociaż parę groszy.
Witek pomyślał o swoim beznadziejnym zakochaniu w Agacie..
- Agatko, ja na taksówkę pieniędzy nie miałem. Autobusy kursują co 5 minut
dlatego uważam, że jeżdżenie taksówkami to zbędny wydatek. Chcesz pojedziemy do
moich rodziców, mama na pewno goruje już najwspanialszy na świecie obiad, bo u
mnie w mieszkaniu same jedzeniowe ogryzki.
Agata wolała obejrzeć mieszkanie Witka, ale żołądek domagał się spotkania z
obiadem Witka rodziców.
- Wspaniale, więc jedźmy - rzekła do Witka
Pojechali.

Południowe słońce ostro świeciło więc szyby willi rodziców Witka lśniły. Wielki
czarny pies zabiegł Agacie drogę gdy wchodziła przez furtkę.
- Nero, spokój - chwycił psa Witek - witaj w moich skromnych progach
Agata spojrzała na posesję
- Taki duży dom - zdziwiła się - a na taskówce oszczędzałeś.
- Gdyby moi rodzice nie oszczędzali nie dorobiliby się takiego domu - odparł -
choć przestawię cię moim rodzicom.
- Są w domu? Przecież jest południe i zwykle ludzie o tej porze pracują.
- Mama jest nauczycielką i dziś ma mało zajęć, tata jest na emeryturze.
- nauczycielka i emeryt to chyba cienko u was
- Ha, ha, cienko? tata ma górniczą emeryturę, 25 lat był sztygarem na dole i
teraz zbiera tylko profity za te wszystkie szychty. No, chodź
Pociągnął Agatę za rękę wprowadzając ją do dość wykwintnie urządzonego salonu.
Wielki pies wbiegł na nimi.

[Gość: luka41]

Ciemne meble z poczatku ubieglego wieku, koronkowa serweta na stole,
porcelanowe figurki, stojacy zegar w rogu pokoju, w drugim rogu otomana
zarzucona poduszkami w artystycznym nieladzie.
-Otomana! - pomyslala Agata.
-Boze !! - wykrzyknela, gdy wzrok juz przywykl do półmroku. BOZE!!!
Okrzyk ten wyrwal sie jej z jej ladnie wykrojonych ust, bo na otomanie
siedzial.....

[Gość: pgr]

Obleśny, tłusty, różowy prosiak. Przewracał ślipiami przewrotnie a gęsta piana
spływała
mu z ryja. Oj, przepraszam cię Agato – znalazł się Witek. To jest Jerry,
przyjaciel naszego domu. On tylko tak głupio wygląda, ale uwierz, że jak na
prosiaka jest bardzo inteligentny.
„przyjaciel domu”- Witek, ty chyba nieźle dziś zaprawiłeś – zapytała z
niedowierzaniem Agata.
Nie żartuj Agatko- oburzył się Witek. Ostatnią działkę amfy przywaliłem 2 lata
temu
na zabawie w zawodówce.
No mam nadzieję – powiedziała. Przyznam ci się szczerze, że wszyscy faceci,
których znałam
albo chlali, albo ćpali, że o kurewkach nie wspomnę.
Biedna – powiedział.
Z kuchni zapachniało przepysznie i niemal jednocześnie kobiecy głos zawołał :
Dzieci, jesteście głodne ?

[Gość: Richelieu*]

Agata była i to jeszcze jak, aż oczy mgłą zachodziły z głodu.
Weszła drobna kobieta niosąca parującą wazę.
- Mamo, pozwól, że ci przedstawię Agatę. Jechała ze mną aż znad morza, okradli
ją więc zaprosiłem ją do najwyworniejszej restauracji w pl€dniowej Polsce,
czyli do ciebie - rzekł Witek pokropując każde słowo synowską miłością
- Witaj Agato w naszym domu - Matka otworzyła szeroko ramiona w którym Agata
zniknęłaby zaraz gdyby była niższa.
- Ddzięn dobry.. bardzo mi miło - nie wiedziała co powiedzieć na taką
serdeczność, którą widziała po raz pierwszy w życiu
- No to jedzmy bo wystygnie - Kobieta wzięła talerz Agaty i nalała dwie
głębokie chochle tłustego rosołu z własnoręcznie robionym makaronem.
W tym momencie do jadalni wszedł wysoki mężczyzna.
- Patrz Jerzy, gościa Witek nam przyprowadził.
Agata dygnęla niczym pensjonarka przed dystyngowanym ojcem Witka
- Ho, ho, nigdy jeszcze Witek nie przyprowadził tak uroczej pani na obiad.-
Ojciec był wyraźnie zadowolony z powodzenia Witka

Jedli w ciszy przerywanej tylko stukotem łyżek o porcelanę. Kiedy zaspokoili
pierwszy głód Kobieta poszła do kuchni po drugie danie, a Mężczyzna zwrócł się
do Agaty.
- I jak podoba ci się u nas?
- Bardzo mi się podoba - rzekła Agata zgodnie z prawdą, bo prawdę rzekłszy
okolica taka sama jak i w Warszawie, ale tej gościnności ze świecą by tam
szukać. - Ale.. jakoś tak inaczej niż myślałam.
- Inaczej? - zdziwiła się Kobieta wnosząc dużą porcjowaną kaczkę
- No bo gdzie kominy, gdzie familoki, gdzie zatrute powietrze, gdzie.. - Agata
miała jeszcze całą litanię swoich wyobrażeń na temat Śląska.
Roześmieli się wszyscy.
- familoki są, resztki, za niedługo albo się rozlecą albo staną się zabytkami -
rzekł Witek
- No, nie przesadzaj - zaoponował Jerzy - jest jeszcze trochę familoków, ale w
Gliwicach to na palcach jednaj ręki można by je policzyć, tyle ich jest. Pewnie
chciałaś zobaczyć typową śląską rodzinę, a tu śląskości ani widu ani słychu -
uśmiechnął się Jerzy.
- Prawda, zupełnie jak u mnie w domu, tylko.. milej - rozrzewniła się Agata -
bo tam .. ech nie chiała mówić o zabranych dzieciach i o mężu zdradzającym ją
z wikarym.
Tym wyznaniem zaskarbiła sobie momentalnie sympatię rodziców Witka, a ojciec
już widział w niej swoją synową choć starsza od syna dobrą dekadę.

Po obiedzie Helena wyszła przed dom wylać resztki od obiadu do korytka przy
którym strczał już niecierpliwie Jerry.
- Wiesz - zwróciła się do Agaty - to taka rasowa świnia, zwykle zamknięta jest
w szopce, ale czasem ją wyłamuje i włazi do domu brudząc mi podłogi. Przyjaciel
domu.. ale ten Witek ma poczucie humoru - rzekła

Agata stała i chłonęła ten leniwy urok słonecznego popołudnia.
Muchy latały czasami, pszczoły bzyczały zapylając kwietnik przed domem, czarny
pies położył swój wielki łeb na jej stopach i zapadł w swoją psią drzemkę
przerywaną merdaniem gdy natrętne owady przeszadzały mu w jego słodkiem
nicnierobieniu. Siedziała tak na schodach, najedzona, pocieszona, wyspana, jak
mała dzieczynka której wszystkie kłopoty usuwali kochający rodzice z drogi.
- Co za odmiana - myślała - po tych eskapadach proboszczowskimi beemwicami,
karetkami zwiastującymi armagedon czy Simonami siedzącymi an żyle złota. Tutaj
też biednie nie jest - spojrzała na ogromny dom i na podobne domy sąsiadujące.
I pomyśleć, że zamerzałam w pociągu okraść zapyziałe mieszkanie z familoka, a
teraz nie chcę okradać takiej willi. Bo.. ludzie kochani tu mieszkają więc
dlatego.
Znowu wpadła w bezoddechową zadumę
- A właściwie dlaczego Witek jest tylko kolejarzem? - zastanowiła się -
przecież rodzce wykształceni, a syn tylko po zawodówce? - muszę jakoś
delikatnie wybadać tą sprawę - postanowiła

[Gość: Hiszpan]

Jak postanowiła tak uczyniła...
- hej dlaczego Twoi rodzice są wykształceni i żyja na poziomie a Ty jestes
kolejażem po zawodówce? zapytała z wrodzona sobie delikatnością...
- uczyć sie nie chciało co?

- Bo widzisz to wszystko przez to, że ja tak na prawdę nie jestem ich synem...
Adoptowali mnie z domu dziecka pięć lat temu... Teraz mam w planach tez się
uczyć a moze nawet pójde na studia. Strasznie interesuje mnie prawo. Wiesz
czasami nawet na długich trasach czytam sobie kodeks cywilny czy prawo karne.
To pasjonująca lektura wiesz?

[Gość: pgr]

Pasjonujące ? Hmm, może i tak, szkoda tylko, że mój ojciec z niektórymi
przepisami KK zaznajomił się dopiero na sali sądowej – powiedziała Agata.
Zabrakło mu bowiem Witkowej ciekawosci i wnikliwości. Mnie też kiedyś
pasjonowała
Fizyka – niestety matura z tego przedmiotu okazała się dla mnie barierą nie do
przebycia.
Wiesz co Witek – jesteś dobrym chłopcem, pomogłeś mi.
Co ja mogłabym zrobić dla ciebie ? – zapytała filuternie Agata.
Witek nie usłyszał pytania, bowiem mocował się z Jerrym, który upodobał sobie
wędrówki z chlewa do salonu. Bo skończysz w piekarniku głupi knurze – skarcił
go Witek.
Agata nie wiedziała, że Witek żartuje. Tak naprawdę był z Jerrym bardziej zżyty
niż ze swoimi przybranymi rodzicami.
Dzieci ! dobiegło do nich wołanie z przedsionka. Ojciec Witka stał w drzwiach z
okazałą butelką. Chodźcie, takiego bimbru jeszcze nie piliście – stwierdził.
Agaty i Witka nie trzeba było długo namawiać, niemal jednoczesnie udali się w
kierunku domu.

[Gość: eden]

...az tu nagle...
"Nikt nie spodziewa sie Hiszpanskiej Inkwizycji! Nasza glowna metoda to
zaskoczenie. Zaskoczenie i
strach. To dwie metody. Strach, zaskoczenie i bezwzgledna skutecznosc - trzy
metody. Strach,
zaskoczenie, bezwzgledna skutecznosc i niemalze fanatyczne oddanie papiezowi.
Cztery..
Nie! Wsrod naszych metod... Wsrod naszych metod sa takie elementy jak strach,
zaskoczenie...
Wejdziemy jeszcze raz."


...do pokoju wpadło kilku jegomosci w cudacznych ubrankach...

[Gość: eden]

"Nikt nie spodziewa sie Hiszpanskiej Inkwizycji! Wsrod naszych metod sa tak
rozne elementy
jak strach, zaskoczenie, bezwzgledna skutecznosc i niemalze fanatyczne oddanie
papiezowi oraz
piekne czerwone mundurki. Psiakrew! Nie umiem tego powiedziec, ty sprobuj."

[Gość: eden]

Dziwny gość: Co?
Gość z halabardą: Masz powiedzieć ten kawałek "Nasze główne metody to..."
DG: Nie potrafię!
(Wychodzą.)
GzH: (Zupełnie znudzonym tonem.) Nie spodziewałem się hiszpańskiej inkwizycji.
(Wpada Hiszpańska Inkwizycja.)
DG: ...Nikt nie...ee...
GzH: "Spodziewa"!
DG: ..spodziewa... Nikt nie spodziewa się... ee... Hiszpańskiej...
GzH: "Inkwizycji"!
DG: Wiem, wiem! Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! A ci, którzy
się spodziewają...
GzH: "Nasze główne metody to"!
DG: Nasze główne metody to... ee...
GzH: "Zaskoczenie"
DG: ...zaskoczenie,...
GzH: Dość! Zaczekaj. Nasza główna metoda, to zaskoczenie! Kardynale?
Odczytajcie akt oskarżenia!
Gość w dziwnych spodniach: Jesteś oskarżona o to, że w różne dni dopuszczałaś
się aktów herezji przeciw kościołowi. Mój stary mawiał...
GzH: Starczy! Przyznajesz się?
Agata: Jesteśmy niewinni!
GzH: Ha ha! (Diaboliczny śmiech, a po chwili diaboliczne gesty.) Zaraz zmienisz
zdanie! Strach, zaskoczenie i niemalże fanatyczne... Kardynale? Na kratę z nią!
DG: (Wyciąga kratę z suszarki do naczyń spod szat.)
GzH: Ty...! Dobra! Przywiąż ją!
(Przywiązuje kratę do Agaty.)
GzH: Przyznajesz się?
Agata: Jestem niewinna!
GzH: Ha! Sama tego chciałaś! Kardynale? Rozciągnij kratę!... O rany! Rozciągnij
odrobinkę kratę.
DG: (Wyraża swe zdziwienie.)
GzH: Wiem, że to niemożliwe. Nic nie mówiłem, chciałem tylko odwrócić ich uwagę
od twojej gafy. Przez ciebie wszystko wygląda idiotycznie!
DG: No to może...

[Gość: Richelieu*]

Dziwny Gość zawstydził się
Gość z Halabardą rzekł ; Zawstydziłeś się, nie do składu z porcelaną twoja
dziwność
Agata na to ; spokój panowie bo czuć tu coraz wyraźniej - pociągnęła nosem -
kabaret Potem ale teraz nie potem i może to potem śmierdzi a nie kabaretem. I
weźcie odczepcie się odde mnie wy kłujące części kratki!
Nie jesteśmy kłujące - rzekły Kłujące Części Kratki - jesteśmy przeznaczone dla
czarownic bluźniących przeciw Świętej Inkwizycji
- Ale ja nie bluźnię, ja na prawdę widziałam spitego proboszcza zabawiającego
się z juratowskimi chłopaczkami - broniła się Agata
- Trzeba było zamknąć oczy - rzekła Niekłująca Kłująca krata od Suszarki do
Naczyń - maluczkim nie godzi się patrzeć na chwilę odpoczynku wielkich.
Kardynale - zwróciła się Krata do Kardynała - wyrok brzmi na śmierć przez
zakratowanie?
- Tak, tak, tak, przez zakratowanie rzekł Kardynał Armand du Plessis de
Richelieu herbu Zielona Gęś - i jeszcze jeden wyrok
- Tak? Słuchamy Wasza Eminencjo, co tylko rozkażesz Wasza Eminencjo - odrzekł
chór Naczyń Stołowych
- wyrok 200 lat więzienia w zburzonej Bastylii w celi numer pięć dla Dziwnego
Gościa za niewytarcie butów gdy wszedł był do czystego wątku
- Ooo, jak strasznie - powiedziały strasznie przestraszone Naczynia Kuchenne
skapujące na Kracie od Suszarki do Naczyń
- Nie, nie, litości - rzekł budzący litość Dziwny Gość - już nigdy nie będę
wchodził bez wycierania butów i nawet zapukam, ale jak miałem wytrzeć buty
kiedy nie ma do tego wątku wycieraczki?
- Wycieraczkę trzeba było kupić w sklepie 1001 droobiazgów i przy okazji
wstawić nowe drzwi do wątku z zamkami Gerda, nie kupiłeś więc teraz siedź -
bezlitość kardynała Richelieu nie miała granic
- Ale ja wolę stać, please - dziwny Gość próbowałz mniejszyć wyrok bez adwokata
- Będziesz siedział. błogosławieni, którzy siedzą albowiem oni odbywają
posiedzenia i jeszcze za to mają diety 20 tysięcy kalorii za 5 średnich
krajowych. Siedź więc przeto i się paś jak ta rasowa świnia co to dobiera się
do twoich butów myśląc, że to zmielone kartofle z kaszą.
- Świnia? Jaka świnia? - rzekł Dziwny Gość bo buty zabrali mu za niewytarcie
- Świnia? Jaka świnia? - rzekły Naczynia Kuchenne obciekające na Kracie od
Suszarki do Naczyń
- Świnia? Jaka Świnia? - rzekła Agata porszturchiwana ryjem wypasionej rasowej
Zwisłouchej przychodząc do świńskiej rzeczywistości


Amfetamina zatańczyła pierwsze tango

[Gość: luka41]

...
Czy moge Pania prosic do tanga? - Agata uslyszala aksamitny baryton, ktory
poruszyl jakas strune w jej sercu. POdniosla oczy, opierajac sie wygodniej na
kracie. ....Przed nia stal Gajowy Marucha. Poczula drzenie kolan.
Jak dobrze, ze jestem przywiazana do tej kraty- pomyslala. Ani chybi padlabym
na twarz zemdlona.
-Tak- odpowiedziala jasnym glosem.- Bardzo chetnie!
Ale Gajowy Marucha nie patrzyl na nia. Nie ja, Agate, prosil do tanga.
Spojrzala w dol.. tak!! to ONA, ta swinia, byla tą szczesciara!!! Wybranka!!
... to musi sen, pomyslala w ostatnim przeblysku swiadomosci....

[sheyrena]

Ale to nie był sen... Agata zamdlała z wrażenia, wciąż wisząc na nieszczęsnej
Suszarce Do Naczyń. Gajowy zaś, nie zaszcycając jej ani jednym spojrzeniem,
zaczął tańczyć tango ze świnią, ale tego Agata już nie zobaczyła. A było na co
popatrzeć, oj, było... W czasie tańca Gajowy pocałował świnię w ryj, a ona
zmieniła się w piękną dziewczynę w ciuchach, które były ostatnim krzykiem
mody...

[Gość: Richelieu*]

Amfetamina zatańczyła następne pas.

I świnia jako dziewczyna-cud, i gajowy bez Czerwonego Kapturka choć powinien
jako, że antykoncepcja w paranoidalnym śnie nie śnie jest niezbędna do
zatrzymania wilka z lasu w ryzach.
I tańczyli gajowy i świnia nie świnia i nie gajowy
koła kwadratowe
przyjemny chłód lejący się żarem
i ciekłość suszy mokrego piachu

zimno skostniałego płomienia obejmowało umysł Agaty
Nie wiedziała, nie czuła, nie patrzyła tylko leciała małodziewczynkowatością na
łąkę, na łąkę, na łąkę zrywać kwiaty i wić wianki, wianki, wianki

kurwa mać, zabierzcie tą sukę z mojego mieszkania umysłu, niech nie gryzie psia
mać to ścierwo mojego życia, cia, a

mamo, popatrz, motylek fruwa i pszczółka, jak ładnie

oj dziecko drogie, za moich czasów

szszsz

napijemy się i jeszcze jedno krążenie, no żawawo tam, pani Agato bo zaliczenia
nie dostaniemy,raz dwa, raz, dwa,

szszsz

to pani syn, gratuluję, prawie 4 kilo waży
waaaa, waaa

chrum chrum bo do tanga trzeba dwojga

i następne kółeczko i następne


panowie szybko, doktorze ciśnienie dobre? nosze, szpital, szpital? nie to amok
poamfetaminowy, stany paranoidalne



Witek stał bezradnie nad leżącą Agatą. Otworzyła oczy, mrużąc jednocześnie
przed ostrym słońcem.
- Agatko - nic ci nie jest, kochana ty moja, nic.
Wielkie, coraz większe oczy Agaty na widok Witka budziły w jego sercu grozę.
- Nie bój się, to ja Wiek, nie pamiętasz?
Źrenice rozszerzały się, usta otworzyły, a język przysechł jej do podniebienia
- Kochana, zaczekaj, gdzie idziesz ode mnie - krzyknął
Uciekła przez las duchów, Jezus Maria, wszyscy święci i tak dalej czy jak to
było
- Panie Witoldzie - rzekł lekarz badający Agatę na podwórku domu jego rodziców
0 Agata jest na głodzie, może przeżywać stany od maksymalnej euforii do stanów
lękowych. Proszę ją pilnować bo może sobie zrobić krzywdę
Witek przełnknął ślinę i
- O mój Boże, narkomanka
łza, druga łza na wypielęgnowany dywan trawy

[Gość: jojo]

Otworzyla oczy...Za oknem snieg przykryl gruba czapa drzewa.
Mroz wymalowal na szybie piekne kwiaty.
Gdzie ja jestem, co sie dzieje - pomyslala Agata - gdzie moj stary i me
dziatki?

Ocknela sie, ocknela, SIOSTRO, SIOSTRO!!!! -krzyczy gruba kobieta z
sasiedniego lozka, sciszajac radio.
Lekarz dyzurny zrywa sie z krzesla i biegnie co sil w nogach...Toz to
sensacja tyle misiecy nieprzytomna i nagle taki cud...A juz mielismy ja
odlaczyc - krzyczy do pielegniary.

Nikt nie wiedzial nawet jak sie nazywala. W szpitalu na Slasku ktos zyczliwy
zostawil ja na schodach, nieboraczke z kartka na szyi:
"Niestety wole swinke. Witek".
Specjalny helikopter zabral ja do Warszawy, gdzie polozono ja w stanie
beznadziejnym na detoksie. Przez ponad 6 miesiecy nie odzyskiwala przytomnosci.

Doktorze, jeszcze po jednym kielisz... - nie dokonczyla pielegniarka wchodzac
na sale chorych i widzac ozywiona pacjentke siedzaca przy oknie.
Toz to jakis cud - zdazyla wyszeptac i osunela sie na ziemie jak to zwykle
byla czynic po dwoch butelczynach o piatej nad ranem.
Cos musialo trzymac ja przy zyciu...- zastanawial sie Doktor dyzurny.

To moje radio Rymaja, gram non stop - powiedziala dumnym glosem gruba kobieta
z sasiedniego lozka - o a teraz graja mixy z choru chlopiecego.

Moze to ten lek, ktory jej podawalem wczoraj - zastanawial sie Doktor.

Ale nikt nie mial racji. To wewnetrzna sila i energia Agaty. To jej upor i
odwaga, ktora wykazala w Jastarni. To milosc do dziatek, ktore tesknia za swa
mama i wreszcie szczescie, ktore ja nie opuszcza pozwolily jej przetrwac
najgorsze.

Pal licho ze staruchem z jachtu, zawsze moge pojechac na Floryde i puscic sie
z jakims bogatym Zydkiem, pal licho z mezem - pedal cholerny, pal licho z
Witkiem i tak nie dostanie doplat na swinie gdy wejdziemy do Uni i zostanie
zawsze biednym kolejarzem. Ale co sie dzieje z proboszczem. Za duzy to byl
spryciula zeby zginac. Mial te swoje sztuczki z ketchupem jeszcze z czasow
teatrzyku szkolnego...

Cudom nie bylo konca. W radiu Ryjmaja ojciec prowadzacy, wystepujacy pod
pseudonimem Ojciec R. oglosil sluchaczkom i sluchaczom, zwyciezce w dorocznym
konkursie na najlepszego proboszcza. Szczegolne wyroznienie zwyciezca otrzymal
za opieke nad bezdomnym chlopcem.
Jejcie...toz to nikt inny jak...- logicznie dochodzila Agata - MOJ SYN!!!!!!!

A wiec PROBOSZCZ ciagle zyje!!!!!!!!!!!!!!!

Nie czekala dlugo. Zerwala sie z lozka i wybiegla bosymi stopy na zimny snieg.
Lekki wiatr muskal jej lica, a jej piersi falowaly delikatnie gdy biegla na
przystanek tramwajowy. Biedaczka nie wiedziala, ze czworka ma objazd i czekala
skostniala ponad godzine nim przygodny przechodzien zlitowal sie nad nia i
wskazal droge do metra.

Drzwi trzasnely z hukiem, niepotrzebny byl jej nawet klucz. Przebiegla do
przedpokoju...
O nawet cieply - pomyslala dotykajac drzaca reka kaloryfera.
Ale nie czas na strate czasu. Porwala kluczyki do Merolka i zbiegla do garazu.
Wciaz odziana bardzo skapo i zwiewnie jak na ta pore roku odpalila silnik.
A co mi, jade na maxa...- pomyslala wlaczajac klimatyzacje w aucie.

Jej auto smignelo na skrzyzowaniu wzbijajac tuman bialego puchu. Cel byl juz
tylko jeden: PARAFIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Drzwi plebanii otworzyl jej Ojciec R. Roman Giertych zakladal wlasnie buty i
szykowal sie do wyjscia.

Czy jest PROBOSZCZ, ten ktory zmarnowal mi zycie?!!!!! - powiedziala
stanowczym glosem. Drzwi otworzyly sie szeroko.
Staszek, jakas do ciebie - krzyknal Ojciec R. po czym zniknal w sieni.
Giertych uklonil sie grzecznie Agacie - czy my sie skads nie znamy kotku? -
zapytal i nie czekajac odpowiedzi minal ja w drzwiach lekko szturchajac. Nie
minela minuta i BMW serii siodmej zniknelo za rogiem.

W drzwiach stanal PROBOSZCZ...

[Gość: czytelnik]

( Na marginesie) - jojo - Paulitzer dla Ciebie ! Z glebokim
szacunkiem i podziwem. Czekam na ciag dalszy nastapi.

[matbli]

W pewnym momencie wszystko co Agata widziała przed sobą zaczęło się powoli
rozmywać. Tak nagle, jak wszystko co się do tej pory wydarzyło, ocknęła i
uświadomiła sobie, że wciąż siedzi w czarnym BMW proboszcza. Czyżby to wszystko
co przeżyła począwszy od wybuchu cysterny było jedynie złym snem? Na to
wyglądało. Musiała na chwilę usnąć.
Nie zastanawiając się dłużej nad tym co robi i dokąd w ogóle zmierza, na
najbliższym czerwonym świetle wykorzystała okazję i bez ostrzeżenia wysiadła z
BMW, biegnąc tak szybko jak tylko mogła.
Przed swoim domem zatrzymała się, ale postanowiła nie wchodzić do środka.
Deszcz padał z każdą minuta coraz mocniej. Ona nawet tego nie zauważyła. Stała
pośrodku chodnika i ...nie, nie płakała. Nie mogła uronić ani łzy, choć bardzo
chciała. Wiedziała, że to przyniosłoby jej ulgę. A więc stała tak z twarzą
uniesioną w górę i wzrokiem wbitym gdzieś daleko. Co chwila mijali ją jacyś
ludzie patrząc z zaciekawieniem. Wyglądała ślicznie mimo spływających strug
wody- długie czarne włosy , szare oczy, śniada cera...zupełnie jak z obrazka.
Miała na sobie długą niebieską sukienkę i czarne sandały. W ręku trzymała
list...

[ma.la.wi]

"zegnaj na zawsze" - czytala z trudnoscia, bo wszystkie litery zlewaly sie w
Jego twarz... - "nie moglem dluzej tego ciagnac. wiem co sadzisz o takich jak
ja - tchorze. rozsyp moje prochy nad adriatykiem - wiesz, ze zawsze o tym
marzylem. 1/4 zatrzymaj. wsyp do woreczka i nos w swoim medalioniku, obok
kosmyka wlosow babci. zegnaj, mala. zawsze Cie kochalem. zygmunt". przed
oczami przelecialo jej tyle wspolnie spedzonych chwil. szalone minuty na
karuzeli w heide parku. romantyczne wieczory na molo w sopocie. i to wszystko
nagle sie skonczylo. z zamyslenia wyrwal ja czyjs dotyk. poczula reke na swoim
nagim ramieniu. kiedy sie odwrocila...

[independent-girl]

...zobaczyła kobietę, obcą, ale jakoś dziwnie znajomą. "Gdzie ja ją
widziałam?" - pomyślała Agata - "Wiem! Matka Witka to jest!!!" Nagle
uświadomiła sobie, że Witek to był sen, a więc i jego matka była tylko zjawą,
a kobieta, która stała teraz na wprost niej to nikt inny jak sąsiadka z
parteru. Nikt jej w kamienicy Agaty nie lubił, bo każdy wiedział, że jest
prostytutką w okolicznej agencji i wyjątkowo tanio daje dupy, ale fizycznie
była niczego sobie: włosy pani Willas, tyłek J.Lo i nogi koloru
rumuńskiej "czekoladki"
- To chyba Twoje - powiedziała i wyciągnęła do Agaty rękę, w której trzymała...

[Gość: Richelieu*]

majtki koloru lila-róż z koronką calais, które miała na sobie w dniu w którym
otrzymała list, ten który trzyma teraz w ręku, który otrzymała wtedy, kiedy, na
boga, kiedy

'a świstak siedzi i zawija je w te sreberka' mówił facet w czapeczce z reklamy
Milki w telewizorze ze sklepu RTV przed którym stała.
- a świstak siedzi, jak w dniu świstaka- pomyślała Agata spoglądając na majtki,
które powinna mieć teraz na sobie - zaraz, muszę sprawdzić, bo nie pamiętam co
mam na sobie.
Weszła do pierwszego sklepu z odzieżą, wzięła jakiś ciuch i poszła po
przymierzalni
- Mam majtki lila-róż z koronką calais, więc czyje majtki dała mi sąsiadka
jeśli nie moje. Ale jak nie moje kiedy z wyhaftowaną literą A. - nie mogła
dojść do ładu - więc czy te majtki które mam na sobie są prawdziwe? ale jak
mogą być nieprawdziwe kiedy je dotykam i czuję wyraźnie gładkość jedwabiu i
szorstkość koronek. Ale co z tego, że czuję kiedy w ręku mam drugie takie same,
z tą samą wyhaftowaną przeze mnie literą A, a ja wyszyłam tylko jeden majtki.
Ale może wyszyłam dwie pary i nic nie pamiętam. Boże, to za trudne.

Agata wyszła z przymierzalni zostawiając osłupiałe sprzedawczynie mówiąc, że
ciuch w rozmiarze 34 był za szeroki.
Wyszła na ulicę, spojrzała na witrynę sklepową. Widziała siebie, wysoką,
czarnowłosą, w niebieskiej sukience i opaloną skórą.
- To ja, bo przecież widzę siebie. To ja. Dzień letni, ciepły.. - układała
życiowe puzzle w głowie - jak to letni, przecież przed chwilą była zima, śniło
mi się, co za sen - roześmiała ię, a w duszy od tego porządku zrobiło się
cieplej.
Nagle usłyszała przeraźliwy wybuch, jakieś krzyki, coś jakby rozbite szkło.
Pobiegła.
Trzy przecznice dalej beemka wjechała w cysternę z której wyciekła zawartość.
Ktoś leżał w plamie chemikaliów coraz bardziej podobny do bezkształtnej masy.
Zobaczyła proboszcza z trudnem gramolącego się z ulicy

- Miał proboszcz szczęście - chciała powiedzieć, ale nie powiedziała bo kilka
metrów dalej usłyszała;
- Miał proboszcz szczęście

dejavou i co teraz. Czy mi się to dalej śni czy cholera wie co z tą
nierzeczywistą rzeczywistością. Widzę, myślę, czuję, ale nic nie wiem. A czym
więcej widzę tym mniej wiem. boże

- To mało powiedziane szczęście - rozmowa kilka kroków dalej toczyła się, a
Agata z przerażeniem zobaczyła sibie idącą szybkim zdecydowanym krokiem już
paręset metrów dalej.
Przestarszyla się, a chwilę potem zaciekawiła i zaczęła biec za sobą nie za
sobą.
- Proszę pani - zawołała do wysokiej śniadej kobiety w niebieskiej sukience.
Kobieta zatrzymała się i obróciła. Rozejrzała się dokoła,a że nikogo nie
zobaczyła poszła dalej tym samym energicznym krokiem tonąc w zdenerwowaniu i
wzburzeniu.
Agata stanęła, spojjrzała na ręce, zobaczyła te swoje dwie 35-letnie, wyraźnie
linie papilarne i ślady tuszu po liście który się rozmazał. Widziała. Tylko
dlaczego Agata, hm, ta druga ja, mnie nie widziała. Co jest?

[Gość: pgr]

Sobowtór agaty nie mógł widzieć Agaty ponieważ mimo, że był Agatą miał od niej
znacznie słabszy wzrok. tak to bywa z sobowtórami.
Niestety proboszcz okazał się proboszczem.
Gdzie się szlajałaś kurwo - zaryczał do niej z właściwą sobie agresją.
Gdzie cię można szukać szmato ? czy ty myslisz ,że ja szanowana osoba będę
za tobą latał po kraju ? Mylisz się dodał.
Spierdalaj teraz do domu ogarnąć się - warknął.Ja się teraz spieszę na mszę,
więc muszę już iść - warknął zadowolony z siebie.
Punktualność bowiem była jego obsesją.
Wieczorem widzę cię na plebanii - krzyknął odchodząc.

[Gość: nell]

Nagle pojawił się latający spodek SS Słowacki i wysłał wiązkę błękitnego
światła, która przeanieliła księdza, a Agatę zamieniła w motylka.
"Jak mi dobrze" powiedział motylek. "Czuje się tak lekko. Chyba polecę coś
zapylić".

[beannshie]

[na marginesie: sorryyy....... za dlugo pisalam, ktos mnei ubiegl... ech...
sorki ze teraz minelam sie z tematem... to bylo niechcacy;)]

[beannshie]

agata przystanela. po co probszcz chcial zaprosic ja na plebanie, skoro tak sie
na nia zdenerwowal? i za co? co chcial jej zrobic? zaczela zastanawiac sie nad
mozliwoscia ekskomuniki... a, z reszta! i tak byla w sumie ateistka, wiec po co
jej pozwolenie na chodzenie na msze? postanowila mimo strachu wybrac sie do
proboszcza.
wieczorem, gdy juz zapalily sie latarnie, cichutko wymknela sie ze swojej
kwaterki i wyszla na ulice prowadzaca do plebanii. kropil lekki deszcz, ale nie
przejela sie tym. przebiegla te kilkaset metrow. lekki deszczyk spelnil jednak
swoja powinnosc... agata zapukala do drzwi proboszcza calkowicie przemoczona.
sukienka lepila sie jej do ciala uwydatniajac ejj idealne ksztalty. otworzyl
proboszcz. bez slowa wciagnal agate do srodka. bylo ciemno. czula tylko jego
reke w swojej. prowadzil ja do jakiegos pokoju. plebania byla sredniowiecznym,
mrocznym dworem, wygladem zakrawajacym na zamek. skrzypnely drzwi. proboszcz w
dalszym ciagu nie kwapil sie zapalic swiatla. gwaltownie puscil agate. poczula
pod swoim calem jakies miekkie podloze. 'tapczan' - pomyslala. w istocie.
tapczan skrzypnal lekko. proboszcz usiadl kolo niej. oparla sie plecami o
poduszki. byla gotowa. tymczasem proboszcz, w dalszym ciagu nie zapalajac
swiatla, przemowil lagodnym glosem:
- agato, dziecino moja, z twoim umyslem jest cos nie tak...
weschnela z dezaprobata. proboszcz ciagnal dalej:
- obawiam sie, ze zostalas opetana przez szatana... czy zgodzisz sie, zebym
wyslal do ciebie egzorjutro wieczorem?
agata zamyslila sie. hm... egzorcysta... to brzmi calkiem niezle. taki ktos
moze byc calkiem atrakcyjny, mlody zdolny...
- tak - odpowiedziala. - jutro wieczorem.

[Gość: Richelieu*]

Przypomniał jej się Boccaccio i metody pustelników na wypędzenie diabła z ciała
czy wpędzenie go do piekła.
- Może podrzucę proboszczowi Dekameron. Jeśli ma odrobinę uczuć wyższych
powinien zawstydzić się, zbereźnik jeden. Mam mało czasu, godzina zero już
wieczorem

[Gość: luka41]

Tymczasem w Pierwszym Sklepie z Odzieżą zaczely sie dziac rzeczy dziwne. Dwie
kobiety, ktore zetknely sie z Agata, przymierzajaca swoje-nieswoje desusy w
kolorze lila-róż, przez dluga chwile tkwily w stuporze. Ich nieruchomosc byla
wrecz przerazajaca - szklany wzrok, zesztywniale ciala, a wokolo damska
bielizna. PO chwili wrocilo zycie- dziewczyny otrzasnely sie, zaczely krzatac
sie z przy polkach z bielizna, porzadkujac i dotykajac kolorowych skrawkow
materialow i koronek. POd ich dotykiem wszystkie te szmatki , o roznym pzreciez
przeznaczeniu, zmienialy sie w....
-Czy mi sie zdaje, czy szefowa zamowila tylko te rozowe figi?? - zapytala
mlodsza z dziewczat, smiszna pulchniutka blondynka.- Gdzie nie zajrze,wszedzie
ten okropny lila-róż z wyhaftowana litera A.
-To jakies koszmarne przywidzenie- powiedziala druga- wspolczesna wersja mitu o
Midasie w swiecie komercji i taniej odziezy dla masowego klienta, hihi... Jutro
mam zajecia na temat mitologii , analogie jak znalazl.
Studiowala bowiem zaocznie na Uniwersytecie Warszawskim Marketing i
Zarzadzanie w Mitologii Greckiej, 1430 Euro za semestr.

[Gość: pgr]

Analogia nie była tak czytelna i oczywista dla wszystkich pań obecnychch
sklepie.Agata nie widziała żadnych analogii. Skończyła bowiem tylko zawodówkę
handlową, a mitologii grecekiej tam nie nauczano.
Zaraz zwymiotuję od tego koloru różowego - pomyślała.
Nic jeszcze dzisiaj nie zaprawiłam, w szystko takie różowe, no i te wstrętne
gacie rozmiar A. Czyżby fatum ?
Wybiegła ze sklepu i udała się w kierunku skrzyżowania. tam doznała kolejnego
szoku.
Ruchem na skrzyżowaniu kierował nie kto inny tylko proboszcz w stroju bikupa
pomocniczego. No nieeeeee.....

[Gość: pgr]

Czyżby to koniec mojej (powieści) wędrówki - pomyslała Agata.

[ma.la.wi]

- nie! to nie moze byc koniec! - zdecydowanie postanowila agata i ruszyla do
ksiedza. nie mogla patrzec jak ten nieborak sie meczy. okazalo sie, ze wcale
nie kierowal ruchem, ale sutanna zaplatala sie w kratke sciekowa na srodku
skrzyzowania. agata rączym galopem pognala mu na pomoc. serce jej sie krajalo
gdy widziala ludzka krzywde.
- prosze ksiedza, prosze ksiedza, ja ksiedzu chetnie pomoge! ale mam jeden
warunek... - agata nagle wpadla na wspanialy pomysl.
- wal smialo, dziecinko, byles mi pomogla, bo ja tutaj juz cholery dostaje! -
proboszcz zgodzil sie bez wahania, bo korek na ulicy robil sie coraz wiekszy.
- musi mi ksiadz oddac mego syna! - wypalila szybko agata.
proboszcz glosno przelknal sline. nagle wszystko dookola zawirowalo. dzwiek
klaksonow nieznosnie wibrowal mu w uszach. szalone mysli uprawialy pod jega
lysa czaszka danse macabre. co robic, co robic... kazde wyjscie wydalo sie
niewlasciwe...
- ale proboszcz zbladl, wszystko w porzadku? - w agacie odezwalo sie
wspolczucie dla tego biednego czlowieka, ktory musial zyc w celibacie... ona
nie wyobrazala sobie dnia bez malego tete-a-tete. przeciez musiala z czegos
zyc, a praca w agencji towarzyskiej doskonale wtapiala sie w jej hobby.
- dziecko... - zaczal proboszcz lamiacym sie glosem - pomoz mi z ta cholerna
sutanna... wszystko ci wyjasnie, przejdziesz sie ze mna do plebanii...
agata pochylila sie, aby wyplatac czarna szate ksiedza z kratki. rzecz okazala
sie bardziej skomplikowana niz myslala, ale jej zwinne palce szybko sobie z
tym poradzily. przeprowadzila proboszcza na chodnik i wreszcie kilometrowy
korek mogl ulec rozladowaniu.
- dziekuje ci, dziecino. zobaczysz, ktos z gory kiedys ci to wynagrodzi... -
westchnal proboszcz i otarl pot z czola.
- alez, prosze ksiedza, ksiadz mi to moze wynagrodzic i to zaraz! -
przypomniala agata i usmiechnela sie proszaco.
proboszcz, jak to duchowny, wszystko zrozumial na opak... chwycil agate za
reke i nie baczac na tabuny ludzi przewijajace sie przez ulice w godzinach
sZczytu, przyciagnal te watla kobietke do siebie...

[Gość: pgr]

Cudzołożnico - zasyczał jej do ucha.
Nie wódź mnie na pokuszenie, bom człowiek słabego charakteru, całkowicie
nieodporny na kobiece wdzięki. Zlituj się !
No i co z tego ? - zapytała ze zdziwieniem Agata. Jakoś do tej pory
nie odpuściłeś żadnej. No może przesadzam trochę, bezpieczne były tylko
te szpetne, boś człowiek wyjątkowo wrażliwy pod względem estetycznym.
Oddaj mi syna , a nie będziesz żałował -Agata ponowiła prośbę i lubieżnie
oblizała wargi.
Proboszcz aż zawył z pożądania. Dobra, spotkamy się u organisty, załatwimy
formalności, ale potem..........

[mihal_04]

Co potem? - spytala Agata, ale odpwiedzia bylo tylko spluniecie proboszcza na
chodnik. Kiwnal jej jeszcze glowa, moze na pozegnanie, a moze mialo to byc
ostrzezenie, odwrócil sie na piecie i oddalil niespiesznym krokiem. Agata tez
chciala juz odejsc gdy ktos poklepal ja po ramieniu
-Agata Wieracz?
-Kto pyta?
Pytanie nalezalo do kanonu debilnych bowiem przed nia stal wyjety z bilboardu
listonosz Poczty Polskiej w pelnym rynsztunku z wypisana na twarzy powaga godna
herolda Jego Królewskiej Mosci.
-To ja. Co jest?
-Prosze pokwitowac..taaak...to dla pani.
Spojrzala na kartke wreczona przez listonosza. Byla to widokówka z jakichs
wysp...Bahama?! Co do cholery! Poszukala wzrokiem lawki i dostrzegla w
niedalekiej odleglosci przystanek. Ruszyla tam szybkim krokiem w ostatnim
momencie uprzedzajac zdyszanego kombatanta. Tak, to zdecydowanie ponad jej
sily. Jak ten listonosz ja znalazl? Skad wiedzial jak wyglada? Odwrócila
wreszcie kartke, druga strona byla powyklejana literkami wycietymi z gazet.
Ukladaly sie w taki szereg:

"Drodzy Panstwo!

Ta powiesc juz dawno zatracila sens, a co gorsza brak w nim mysli przewodniej i
wyraznego odzielenia glównego watku. Aby ja uratowac powzialem radykalne, acz
niezbedne kroki. Ze zmiana naracji na pierwszosobowa wlacznie. Pani Agato,
prosze zajrzec do kieszeni"

Agata odruchowo wlozyla reke do pierwsej lepszej kieszeni w swoich lachmanach.
Juz nie ze zdziwnieniem, z przerazeniem wyciagnela buteleczke i dwie pigulki.
Jedna byla niebieska druga czerwona. Przyblizyla dlon do zmeczonych
oczu. "zjedz mnie" - mówil napis na czerwonej. "podazaj za chomikiem!" - z
trudem odczytala druga. Na butelce, mimo dokladnych ogledzin, nie zdolala
znalezc zadnych informacji, nawet tak absurdalnych jak poprzednie. Podniosla
glowe i rozejrzala sie po ulicy. Niezle, wszyscy emeryci pouciekali. W tych
szmatach, z podejrzanymi specyfikami w dloniach musiala wyladalc jak ostatnia
cpunka. Miala to w dupie i przystapila do realizowania podjetej przed chwila
decyzji. Moze to przeznaczenie, choc jesli tak, to przemawialo do niej w
zaiscie idiotyczny sposób...
Odkrecila buteleczke, ze srodka nie dobywal sie zaden zapach. Okazalo sie
równiez, ze ciecz jest przezroczysta a blekitny kolor nadaje jej kolor naczynia
w którym sie znajduje. Wrzucila obie tabletki do srodka, zakrecila, energicznym
rchem zamieszala, znów otworzyla i prztknela szyjke do ust. Ostatnia chwila
wahania, decyzja. Wypila wszystko jednym duszkiem.
Po kilkunastu sekundach bezruchu powoli osunela sie z lawki na brudny chodnik a
twarza uderzyla o wlaz kanalizacyjny przez co glowe jej ogarnely szare
smierdzace opary.


...


Siwadomosc wracala powoli...z oddali uslyszalem swój glos
-BUEEEEE!!!!!!!!!! Co za sen!!!
I kobiecy, zaspany
-Ciiii Bogus, daj spaac...
Wszystko sobie przypomnialem w ciagu sekundy. Zuze, wieczór na dancingu,
alkohol, seks u mnie w mieszkaniu...to nie powinno sie przytrafic. Nie tutaj.
Spojrzalem na nia niechetnie...nawet ladna nie byla.
-Bogus??? - wycharczalem - Dla ciebie Porucznik. Pan Porucznik. Pan Porucznik
Borewicz. A teraz wyjazd, musze zadzwonic
-Junior, spotkamy sie jeszcze?
-Kurwa, pierwszy raz w zyciu mi sie snilo, ze jestem kobieta...co za pojebany
sen...
-Spotkamy, Bogus...?
-Wyyyjazd!
Odprowadzilem ja wzrokiem do drzwi. Zdecydowanie nie powinienem tyle pic. Ale
ostatnio tyle na glowie. Jezu, co za sen. Dlaczego przysnil mi sie Pershing?
Przeciez sprzatneli go pare lat temu, nawet Baraniny juz nie ma. Czy to znak?
Moze tam w wybuchu zginal sobowtór? Trzeba porozmawiac z sekrerka, zawsze cos
sensownego poradzi...komórka powinna gdzies tu byc. Jak zlapie Pershinga tatko
wreszcie bedzie ze mnie dumny i przestanie sie do wszystkiego przypierdalac.
Wreszcie przestane zyc w jego cieniu, skonczy sie zycie mlodszego aspiranta
Borewicza. A zacznie sie...zastepcy komisarza? Wykrecilem numer
- Tu ja 08, zglaszam sie...

[Gość: Richelieu*]

- Scan Mózg, słucham? - odezwała się sekretarka
- Cześć Renatko, masz chwilę?
- O, witam, oczywiście, że mam
- Słuchaj, miałem strasznie dziwny sen. Śniło mi się, że jestem kobietą. Mówię
ci, taki długi sen że całą powieść możnaby napisać, co słucham?
- Pani prezes, co pani mówi? Jaki sen o byciu kobiecie?
- No sen, że mąż, że proboszcz, że Jastarnia, że Gliwice, że lila-róż
- Proszę pani, jeśli mogłabym coś delikatnie zasugerować, proszę udać się do
pani psychoanalityka. Nie jestem specjalistą i nie chcę nic wyrokować, ale co
to ma oznaczać, że miała pani sen o byciu kobietą. Przecież pani jest kobietą.
- Jestem kobietą? - Agata nie mogła wyjść ze zdumienia

Wyłączyła telefon. Chciała włączyć pojmowanie rzeczywistości.
- Co to za tabletki zjadłam? Śmieszne. Jakie tabletki. Matrixa się naoglądałam,
a potem te przywidzenia. Że też takie realistyczne. Szkoda tylko, że równie
realistyczny nie mógłby być Reves. Swoją drogą to byłoby przeżycie. Kochać się
z Reves, choć na prawdę tkwić w fotelu podłączonym do 100V. E, głupoty gadam.
Reves wcale mi się nie podoba. Co innego pójść na randkę z takim Pacino, dostać
od niego kwiatek z farbowanego ziemniaka i liścia sałaty nadzianego na widelec,
pójść w ślepe, niepatrzące na konwenanse tango przy pieśni drugiego Wielkiego
Zachwycającego Cohena.

Agata zamknęła oczy będąc na środku chodnika i potrącana przez setki
przechodniów czuła jakby ich poszturchiwania były pieszczotą tego co narodziło
się w strunach głosowych Cohena. Brzmiał w jej głowie jego głos, coraz głębszy,
coraz bardziej wibrujący, coraz bardziej .. Nie starczyło jej w tym tłumie
zmysłu wewnętrznego słuchu. Poszturchiwana odbierała to jako głaskanie jej 2
metrów kwadratowych skóry, uwagi aby zeszla ze środka chodnika często
powiedziane zbyt głośno i zbyt nerwowo odbierała jako komplement i zachętę. A
głos Cohena wprawiał w drżenie każdą komórkę jej ciała.

Zaczął znowu deszcz padać. Kropił najpierw nieśmiało, siłując się jeszcze ze
słońcem. Ale wkrótce niebo zaszło chmurami i rozpadało się na dobre.
Zagłębienia w ulicy wypełniły się szybko wodą, krople bębniły o dachy
pozostawionych na parkingu samochodów. Coraz szybciej i mocniej.

A Agata nadal nieotrząśnięta ze swojego stanu stała i coraz wyraźniej słyszała
pojedynczymi neurytami pieść miłosną na jej cześć.

Lało. Drzewa przyduszone mocą protestowały szszanownemu niebu szszemrzrząc lecz
zginając się w pół przed Jego Wielką Łaskawaością Wiatrem. Wiatr był łaskawy.
Aż zbyt łaskawy. Przestał wiać, zrobiło się tak cicho, że słychać było radosne
pobrzdękiwanie każdej pojedynczej kropli. Błysk. Grzmot. Blisko gdzieś
przestraszyły się bratki w klombie, a przydrożna jarzębina westchnęła z ulgą,
że to nie w nią uderzyło.
Agata stała.
Błysk. Grzmot. Coraz bliżej choć i tak blisko. Jarzębinowe słoje skurczyły się
i przywarły do siebie. Szczur przebiegł do kratki kanalizacyjnej prawie pod
nogami Agaty.
Agata stała.
Sypnęło. Nagle, szybko, niespodziewanie. Grad.
Jak groch, jak groch małe, kłujące, dźgające ciało Agaty w cieniej niebieskiej
sukience niby ugryzienia tej piosenki - kochanka. Krótko acz dość boleśnie.
Jak orzechy laskowe, jak orzechy laskowe gładkie jak opuszki palców duże.
Jak orzechy włoskie jak orzechy włoskie pełne i mocne, uderzające silną
delikatnością szybko topniejących bryłek lodu na jej rozgrzanej skórze.
A pieśń brzmiała, docierała wszędzie, ocierała się o wszystko i wycierała
najdalsze zakamarki Agaty ego. Stała tak niewiadomo czy jak przegrana zmokła
kura, czy jak najszczęśliwsza bliska ekstazy melomanka.
- Jacku.. gdzieżeś ty.. - powiedziała jej reszta świadomości

[mihal_04]

Halo??? Haaaloo???
Piskliwy glos jak dluga szpila nakuwal mi poszczególne miejsca w czaszce. Co
ciekawe, zawsze trafial w najczulsze punkty. Co jest? Porwanie UFO? Wszczepiaja
mi implant, ale dlaczego nie znieczulili...? Pewnie nie znaja ukladu nerwowego.
Tak. Zadziwiajace, jak sprawnie moze pracowac umysl krojonego przez kosmitów
czlowieka.
Halo, panie aspirancie!!
Aspiryna? Trzy prosze.
Jakies klopoty? Mam wyslac posilki?
Kosmici? Nie, to Renata. Ale kto to Renata?
-Nie, zadnych posilków - wykrztusilem
Nie bylem glodny.
Wlasciwie to chcialo mi sie rzygac.
Renata, moja sekretarka. Ale po co dzwoni?
Otworzylem oczy. Czy ta zdzira Zuza nafaszerowala mnie jakimis prochami? To co
sie ze mna dzialo tej nocy znacznie przekraczalo objawy zwyklego derlium
tremens. Kurwa, a moze ona pracuje dla kogos? I co do diabla tak brzeczy mi w
uszach? A tak, przyniosla ze soba te glupia plyte. Krawczyk czy Niemen. Koen?
Tak, Koen.
Noga wcisnalem wylacznik na wiezy.
-Pani Renato, zadzwonie pózniej. Wszystko w normie. A wlasciwie to nie, nie
zadzwonie. Za godzine bede na komendzie. Niech pani sprowadzi proboszcza.
-Jakiego proboszcza? Cos sie stalo?
-Nie, niech pani zostawi proboszcza! Spotkajmy sie za godzine w komendzie!
Bedzie pani?
-Ale...ja...ja przeciez caly czas...w komendzie
-Za godzine. Niech sie pani nie spózni
Rzucilem telefon na lózko po czym wbrew wszelkim prawom fizyki zaczalem sie z
niego podnosic. Jesli ktos z was kiedykolwiek wykonywal salto mortale, zrozumie
cala powage sytuacji. Innym musi wystarczyc, ze jakos dotarlem do drzwi
lazienki. Napierajac na nie calym ciezarem wtoczylem sie do srodka i walac na
oslep po scianie zapalilem swiatlo. Po krótkim odpoczynku wysilem wszystkie
miesnie karku i unioslem glowe.
Wierzcie mi, jestem twardy, lata wlepiania mandatów robia swoje, ale na widok
który ukazal sie moim oczom na dluzsza chwile zapomnialem, na czym polega
oddychanie. Obraz lazienki zaczal niknac jakby ponownie zgaslo swiatlo. Po paru
sekundach, gdy pluca znów zaczely funkcjonowac wydobyl sie z nich nieprzyjemny
skrzek. Bylo to imie, które zdolalem juz zapomniec. Imie kobiety stojacej w
brudnych szmatach w kabinie, calej mokrej od lecacej z natrysku zimnej wody.
Moje imie.
-Agata?!

[Gość: pgr]

Wyjrzała z kabiny prysznicowej, zerknęła w lustro.
Tak, nie wyglądam dziś najlepiej, no i skąd to męskie ubranie ? - myśli goniły
w jej głowie.
Zakończyła kąpiel, szybko wyskoczyła spod prysznica. Rozejrzała się po pokoju.
W rogu stała szafa udająca starszą niż była w rzeczywistości.Zajrzała do niej i
już po 2 godzinach przymiarek była ubrana w gustowną (jej zdaniem)garsonkę.
Podeszła jeszcze raz do lustra. No, nieźle - skomplementowała się w myślach.
Nagle zza okna dobiegł ją przeraźliwy dżwięk. Zadrżała przerażona, ale kobieca
ciekawość kazała spojrzeć przez okno. Zamarła z osłupienia. Wokół, jak okiem
sięgnąć stały potężne chlewnie. Boże, gdzie ja jestem ?
Wybiegła na zewnątrz. Skąd ten dziwny dżwięk ? Co jest grane ? żadnych ludzi.
Zobaczyła uchylone drzwi do jednego z chlewów. Weszła cicho. To co zobaczyła
ani ją nie przeraziło, ani rozśmieszyło. Wszystkie niemal zgromadzone tam świnie
grały w karty i wesoło chrumkały. Potężny knur z wielką szramą na ryju grał na
gitarze.
Jerry ? Ty tutaj ? - zapytała.

[Gość: Hiszpan]

- no nie tego już dosyć... Niewiem co to był za bimber ale czachojeb z niego
niesamowity... nigdy więcej bimbru!!! - postanowiła...
- Boże jakie ja mam po nim zwidy i omamy... gorsze nawet niż po mieszance LSD,
grzybków i antydepresantów... co to było?!

nadal nie mogąc dojść do siebie wyszła z chlewu i poczłapała w kierunku cienia
przespać się...

może jak zduszę komara to lepiej się poczuję pomyślała padając twarzą na
ziemię...
znów straciła przytomność...

[ma.la.wi]

obudzila ja meska, owlosiona dlon, przesuwajaca sie delikatnie po jej
alabastrowym policzku. otworzyla jedno oko i ujrzala szereg czarnych guzikow.
otworzyla drugie i przed jej oczami stanela snieznobiala koloratka...
- nieeeeeeeeeeee!!! - agata zaczela sie nerwowo szczypac po calym ciele.
- dziecinko, chcesz o tym porozmawiac? przysnilo ci sie cos zlego? - zapytal
proboszcz zachrypnietym glosem (wczorajszego wieczora swietowali imieniny
organisty).
agata z przerazeniem zaczela myslec o tym, co teraz bedzie. czy ma uciekac?
czy poddac sie po raz kolejny urokowi proboszcza? czy poprosi proboszcza o
zwrot edwarda - jej poltorarocznego synka...?

- to wszystko i jeszcze wiecej juz dzis o 20 w dwojce. zapraszam serdecznie! -
jolanta fajkowska usmiechnela sie i operator wylaczyl kamery.
z oddali bylo slychac czyjs skrzekliwy glos: "kur*a, ile mam czekac na te
pier***ona dziunie, gdzie ta charakteryzatorka???". jolanta f. usmiechnela sie
do siebie i pomyslala cieplo o swojej kolezance z pracy - agacie, zwanej przez
wszystkich na woronicza po prostu "mlynarka". jola odpiela mikrofon i
sciagnela przepocony zakiet. "wreszcie weekend..." - ta mysl wypelnila ja
blogoscia. jednak slodkie marzenia zostaly przerwane przez brutalne wibracje z
torebki jolanty. szybko znalazla telefon, wcisnela zielona sluchawke i
uslyszala przejety glos...

[Gość: pgr]

Jolka ! , widziałem cię w pudle, które ludzie nazywają telewizorem - zaryczał
do telefonu Jerry.
Jak na starą rurę całkiem dobrze wyglądasz - wychrumkał najbardziej szczery
komplement w jego świńskim życiu.
Jolanta zarumieniła się z podniecenia. Czego ten zboczony knur może od niej
chcieć -pomyślała i zaraz sama sobie odpowiedziała : chce się ze mną spotkać !!!
Jerry rozwiał jej marzenia - nic z tego oczym myślisz Jolu - szukam Agaty !

[ma.la.wi]

- mowilam, dzis o 20 w dwojce... - warknela jolanta i juz miala odlozyc
sluchawke, ale uslyszala w niej pelen slodyczy meski glos z lekka nutka
dekadencji.
- halo, pani jola? TA pani jola? ta z telewizji? czy ja moglbym prosic o
autograf? moze byc MMSem! albo faksem. w ogole to witek jestem, jerry to moja
swinia! juz podaje num...
jolanta odlozyla sluchawke, bo nie lubila nachalnych fanow. wystarczyly jej
tabuny rozhisteryzowanych nastolatkow, ktore dzien w dzien spotykala tuz pod
swoja furtka. nie miala ochoty wracac do domu. pomachala wszystkim
telewizyjnym kolegom i wyszla na dziedziniec. nie wiedziala zupelnie co ze
soba zrobic. miala ochote na cos szalonego... "tak, pojade TAM...!!!" -
pomyslala nagle jolanta, zwana przez przyjaciol po prostu "fajka". podciagnela
kusa spodniczke, wystawila udo na jezdnie i rozpuscila wlosy. juz po chwili
siedziala na przednim siedzeniu turkusowego malucha, pedzac przed siebie, w
nieznane TAM...

[Gość: sss]

Kierowca byl Mariusz. Joli to nie przeszkadzalo, ale gdyby byl troche bardziej
przystojny to zaczelaby z nim rozmowe. Moze doszloby do "czegos" ale pedzili
dalej malym FIATEM. Nagle samochod zatrzymal sie. Mariusz oznajmil ze nie
pojada dalej gdyz zatankowal paliwo w jednej ze stacji z "czarnej listy" i
silnik mu sie zatar. Jola lekko zdenerwowana zadzwonila do znajomych by ktos
po nia przyjechal, ale nikogo nie bylo. Zblizal sie wieczor. Jola musiala
przenocowac w Maluchu wraz z nie znajomym.

[mihal_04]

-No to co - rzekl Mariusz - Idziemy spac
Po czym zdjal adidasy i rozlozyl sobie fotel. Jola nieco skonsternowana
zaczela grzebc w torebce. Czesto pomagalo jej to w rozwiazywaniu trudnych
sytuacji. Niektórzy w tym celu sie kapia, inni chodza drapiac sie po tylku, ona
grzebala w torebce.
-Pali pani? - mruknal odwrócony Mariusz
-Nie, dzieki. Musze dbac o zeby. Ale dym mi nie przeszkadza - dodala nie chcac
wchodzic w konflikt z czlowiekiem, który byl teraz panem jej losu
-A mi tak! Nie znosze dymu i musialbym pania wyrzucic gdyby pani zapalila
-Nie mam zamiaru
-Pewnie pani kiedys palila. I co jakis czas nocy powraca glód, tej nocy bedzie
to samo...
-Nie palilam
-To moze pani zacznie? Niektórzy pózno zaczynaja.
-Nawet nie mam papierosów!
-Moze pani pójsc na stacje...
-Tu nie ma stacji!
-Gdzies pewnie jest. Nalogowcy to zdeterminowani ludzie
-Nie palilam, nie pale i nie bede. Nie wybieram sie na zadna stacje. Dobranoc.
Zapadla cisza, dzieki czemu Jola mogla skoncentrowac sie na torebce...
-Pani chrapie?
-Slucham?
-Czy pani chrapie. Bo ja nie móglbym zniesc chrapania, doprowadza mnie do
bialej goraczki. Trace nad soba kontrole.
-Nie chrapie
-Dlaczego?
-Slucham?
-Wie pani, kazdemu sie wydaje, ze nie chrapie, póki ktos go nie uswiadomi. Ja
nie chce byc tym kims
-Wiec pan nie bedzie. Nie chrapie. Przepraszam, musze przemyc twarz - rzekla
Jolanta i siegnela po paczke chusteczek. Zwilzyla je paroma kroplami
Naleczowianki i przetarla spocona skóre. Szkoda, ze tamten nie myje nóg,
pomyslala zdejmujac szpilki. Cóz, trzeba jakos przezyc te noc. Rozlozy fotel,
polozy sie (na ile to mozliwe w tej klitce) i postara zapomniec o tym, ze
siedzi w maluchu z obcym smierdzacym facetem, ktory byc moze jest psychopata.
Rozlozenie fotela okazalo sie jednak trudniejsze niz myslala. Gdy zdolala juz
odnalezc dzwignie i zrobic z niej uzytek, oparcie niezmiennie pozostawalo w
pozycji pionowej, mimo ze napierala na nie z calej sily. W koncu, nie widzac
innego sposobu, usiadla okrakiem na siedzeniu, oparla sie plecami o deske,
nogami próbujac pokonac opór jaki stawial zdezelowany mechanizm. Wreszcie cos
drgnelo, ale oparcie zmienilo polozenie raptem o pare stopni.
-Nie gasi pani swiatla? - burknal Mariusz
-Zarz, tylko rozloze siedzenie - z trudem wystekala Jola
-Nie da rady. Zepsute
-O...dziekuje. Ze pan uprzedzil
-Nie ma za co. Tak wiec czyta pani przed snem? - syknal - Ja jestem niezmiernie
wrazliwy na swiatlo.
-Nie, rzadko czytam. Bardziej mnie interesuje telewizja.
-A gdyby wlasnie teraz pania naszlo?
-Nie mam zadnych ksiazek
-Ale tu jest jedna. Mrozek
-Wlasciwie to jestem analfabetka - westchnela Jola wracajac na poprzednia
pozycje
-A zdjecia?
-Co zdjecia?
-Pewnie ma pani jakies magazyny, bedzie pani ogladac fotografie.
-Nie mam
-Zdjecie chlopaka
-Rzucilam wczoraj - i jego, i zdjecie
-No to pewnie bedzie pani sie przegladac w lusterku, malowac i tak dalej. Nie
znióslbym...
Zamilkl bo w tym momencie zgaslo swiatlo a za chwile w ciemnosci trzasnely
drzwi malucha. Jola przebiegla pare metrów, by za chwile wrócic z ciezkim
kijem. Dwa uderzenia wystarczyly zeby rozbic przednie reflektory.
-To zeby cie swiatlo nie draznilo, Mariuszku! - krzyknela uciekajac w ciemny
las. Mój Boze, pomyslala, tylko co ja teraz zrobie? Chyba trzeba jednak szukac
tej stacji.

[ma.la.wi]

jolanta szla poboczem z coraz bardziej zrezygnowana mina. po jej glowie
kolataly sie tysiace mysli. co robi teraz jej corka? przeciez nie zostawila
jej kartki, ze wieczorem bedzie robila cos szalonego i w zwiazku z tym ma
odgrzac sobie obiad... nagle zrozumiala, ze nie zaplanowala do konca swojego
szalonego wypadu. "na woronicza pewnie sie o mnie martwia. nie wiem gdzie
jestem i nie wiem kiedy wroce...". jolanta desperacko siegnela do torebki, aby
w niej pogrzebac, ale w tym samym momencie nadjechal czarny kabriolet.
- te, laska... - na dzwiek tego glosu jolanta odwrocila sie i oslupiala -
eeeeee... znam cie malutka skads, tylko, kurde, nie wiem skad... eee, to ty
dzis zapowiadalas moj serial!
jola po uslyszeniu tych slow byla juz pewna z kim ma do czynienia. postrach
wszystkich kobiet... nieokielznany buhaj... nieustraszony deflorator... tak,
to byl PROBOSZCZ. pod kruczoczarnymi wlosami jolanty zaswitala natychmiast
mysl o ucieczce, ale zaraz opamietala sie i uroczo usmiechnela do proboszcza.
wskoczyla ochoczo do kabrioleta i zdarla z siebie koszule.
- to gdzie jedziemy, ksiezulku?

[fitit]

Okryj się trochę lubieżnico - skracił Jolantę proboszcz.
Twoje piersi nie skuszą już nawet wyposzczonego księdza - dodał obłudnie.
Jolanta założyła bluzkę i spojrzała zaszokowana na proboszcza. Ta obłudna
świnia ma czelność zwracać uwagę gwieździe TV. O niedoczekanie- pomyślała.
Zatrzymaj samochód, chcę wysiąść - ucięła krótko.
Proszę zatrzymaj samochód - powtórzyła. Proboszcz zauważył, że są obserwowani
przez ludzi z mijających samochodów. Zahamował z piskiem jednocześnie
otwierając jej drzwi.
Wynocha ladacznico, zejdź z mych świętobliwych oczu.
Jolanta wysiadła szybko i odchodząc pokazała proboszczowi palec dłoni w znanym
geście.

[Gość: kinja]

i co bylo dalej?:)

[zalef1]

Poskarżyła się biskupowi a biskup wystąpił w obronie księdza. Rzeczony ksiądz
podczas kazania wykluczył ją ze społeczności kościelnej jako ladacznicę.Jak to
bywa w małych miasteczkach , interwencja policji w sprawie molestowania
seksualnego nie przyniosła rezultatu.

[doris2599]

I wtedy zaprzysiegla zemste. Wyjedzie z tego grajdola do stolicy i zostanie
zakonnica. Zalozy grupe zwana " siostry milosci" i z innymi siostrami beda
gwalcic napotaknych ksiezy. Tylko w ten sposob odplaci sie pieknym za nadobe.
Pozostal tylko jeden problem...