Mentalnosc tych z domkow i tych z blokow

[Gość: bar]

Zabawnie zmienia sie ludzka metalnosc; jak bylem maly cieszylem sie ze
mieszkam w bloku a nie w domku (bo w domku to jak na wsi). Teraz doroslem i
chce mieszkac w domku... Mysle ze jest to wplyw presji spolecznej nad
kolektywna radoscia przebywania razem.
Co o tym myslicie?

[clooney_g]

Gość portalu: bar napisał wiersz:

> Mysle ze jest to wplyw presji spolecznej nad
> kolektywna radoscia przebywania razem.
> Co o tym myslicie?


Procz tego, ze skladnie jest do luftu, to : jaka kolektywna radosc ?

[Gość: bar]

Kolektywna radosc - duzo dzieci do wspolnej zabawy (patrzac z perspektywy dziecka)

Co do skladni - zgadzam sie, moj jezyk sie rozpada a ja powoli nie umiem
logicznie myslec i wyslawiac sie.
Ale co tam! Smiejmy sie z tego bo zycie jest smieszne (jak powiedzial bandyta
ktoremu w trakcie napadu na bank spadly spodnie)

[Gość: barka]

Wojcech Man powiedział kiedys, że np. szeregowce ,to jak blok
połozony na boku. Stado ma się tam dobrze.

[Gość: asdf]

Mi tam nigdy się nie podobało mieszkanie w bloku. Dzieci sąsiadów puszczające
"umcy umcy" na full, sąsiedzi którzy nie chcą smrodzić sobie petami w domu więc
wychodzą na klatkę żeby zasmrodzić reszcie mieszkania, psie g...a bo komuś się w
nocy nie chciało wyprowadzić psa na dwór - widziałem już wszystko. Nie ma takich
grubych ścian żeby wygłuszyć wszystko co się dzieje, więc o ewentualnych
urodzinach muszą wiedzieć od razu dwa piętra. No i na koniec te klaustrofobiczne
klitki zwane pokojami (nie miałem jeszcze okazji widzieć w starym budownictwie
obszernego pokoju) i przestrzeń balkonowa - 4 metry długości i 1 szerokości

[Gość: kixx]

bo ,Ty,gosciu w slamsach mieszkales,a nie w bloku

[clooney_g]

Gość portalu: bar napisał bardzo udanie (gratulacje,nie jest z Toba
tak zle, by popasc w nurty samokrytycyzmu :) ):

> Smiejmy sie z tego bo zycie jest smieszne (jak powiedzial bandyta
> ktoremu w trakcie napadu na bank spadly spodnie).


Brawo !

[Gość: Moni]

No widzisz, a ja wyroslam na wsi i jako dziecko bylam z tego powodu
bardzo nieszczesliwa. Tak to wtedy bylo, ze na kazdej kolonii czy
obozie, dzieci ze wsi byly traktowane jako dzieci gorszej kategorii.
Cale dziecinstwo marzylam o mieszkaniu w wielkim miescie. No i tak
sie zlozylo, ze dzis mieszkam w Montrealu, a marze o tym, aby znowu
moc mieszkac na wsi....

[towditowdi]

To tak jak ja, tylko na mniejszą skalę: wychowywałem się w domku
myśląc o bloku. Teraz mieszkam w bloku i marzy mi się domek.
Pozdrawiam

[Gość: dziwne było...]

nie wiem, czy ja gorsze, ale na pewno, inne; miałam nieszczęście trafiać na
kolonie z takimi dziwadłami, które się zamartwiały tym, że rodzice sprzedali
krowę, a oni się z nią nie pożegnali... żenada... pies przywiązany do budy im
nie przeszkadzał...; o świecie te dzieciaki nie wiedziały kompletnie nic...
jakby żadnej książki nigdy nie przeczytały; nie było żadnego tematu, na który
można by z nimi pogadać...

[towditowdi]

Wiesz, dziwadłami to ja bym ich nie nazwał. Po prostu wychowani w
swoim środowisku. Mećka codziennie mleko na śniadanie dawała,
codziennie trzeba było jej żreć dać albo na popas na łąkę wygonić to
każdy by się przywiązał do zwierzaka. Mój pradziadek (wiem to z
opowiadań bo zmarł zanim ja się pojawiłem na świecie) bardziej dbał
o konia niż o żonę i dzieci. Bo koń utrzymywał całą rodzinę. Dodaj
do tego mleko (i jego pochodne) od krowy, jaja kurze, pierze z gęsi.
I masz odpowiedź dlaczego ludzie byli tak przywiązani do zwierzaków.
A pies łańcuchowy miał za zadanie tylko utylizować to co zostało po
obiedzie. Co do wiedzy o świecie to masz rację. Ale to przez to, że
dzieci ze wsi mają trochę mniejsze szanse niż te z miasta. Mniejszy
dostęp do przedszkola, mniejsze możliwości wyboru szkoły, niższa
świadomość rodziców, ma na to wpływ również różny status materialny.
Oczywiście uogólniam, nie w każdym przypadku tak musi być. Ale
badania prowadzone na przestrzeni lat pokazują, że różnice
zmniejszają się, a więc jak Twoje dziecko pojedzie na kolonie to
tych ze współczesnej wsi (czyt. zamożnych, którzy uciekli od
wielkomiejskiego zgiełku) będzie postrzegało inaczej niż Ty swoich
kolegów ze wsi. Poza tym niebagatelne znaczenie dla kształtowania
świadomości dzieci mają ich rodzice. Sprzedana krowa aby dziecko
mogło pojechać na kolonie jak inne dzieci albo by kupić komputer nie
rozwiązują sprawy i nie wyrównują szans. Pozdrawiam.

[Gość: Moni]

No, my akurat zadnych zwierzat hodowlanych nie mielismy, sam fakt,
ze wychowalam sie na wsi szufladkowal mnie jako dziecko drugiej
kategorii, choc wcale dzieci z miast nie byly ani madrzejsze ani
bardziej obyte. Poza tym kilkulatki czy nawet kilkunastolatki nie
rozmawiaja ze soba o ksiazkach. A jeszcze jak ta kolonia byla w
gorach i wiele bylo konkursow na rozpoznanie nazw roslin czy
zwierzat, to te miejskie dzieci g.... za przeproszeniem wiedzialy a
ich obycie bylo o tyle wieksze, ze zobaczyly w kinie E.T kilka
miesiecy wczesniej niz ja. Patrzac na to, jak moje dzieci dorastaja
w miescie po prostu mi ich zal, gdy przypomne sobie, jak ja hulalam
po lasach i lakach, objadalam sie jagodami, malinami czy jezynami
prosto z krzaczkow, pieklam "placki" z blota w mojej "kuchni", ktora
miescila sie pod balkonem, podczas gdy dzieci z miasta w tym samym
czasie bawily sie na osiedlowym trzepaku albo ogladaly telewizje.
Wiejski tryb zycia jest znacznie zdrowszy i ciekawszy i uwierz mi,
mam porownanie po wielu latach spedzonych i na wsi i w miescie. Nie
kazde wiejskie dziecko to dziecko rolnikow, nie wszyscy zyjacy na
wsi posiadaja konie i krowy i wiaza psy na lancuchu przy budzie,
wiec postrzeganie ludzi w tych kategoriach jest niezbyt trafne.

[Gość: naiwna]

Mieszkanie w "domku" w Polsce wcale nie oznacza izolacji od świata
przecież. Ja wychowałam się na wsi i zawsze miałam dość towarzystwa
do zabawy. Chyba że mieszkasz gdzieś na farmie w Michigan i nie masz
dzieci ani żadnej "osoby towarzyszącej", to rzeczywiście do
najbliższego sąsiada możesz mieć ładnych parę kilometrów...

[Gość: naiwna]

a tak na marginesie to "domek" kojarzy mi się z domkiem dla lalek
albo domkiem na drzewie... W Polsce ludzie raczej mieszkają w
domach. W takim np. USA "normalni ludzie" (nie bogacze) mieszkają w
domach nie większych. Tak więc niepotrzebnie zdrabniasz. :) No
chyba, że w porównaniu z blokiem dom jednorodzinny wydaje ci się
taki maciupki :D Ale zauważ, że w bloku masz tylko mieszkanie, które
raczej nie jest większe od domu.

[Gość: etno]

Określenie "domek" sugeruje, że autor wątku pochodzi z Ciechanowa. Tam się tak
mówi na domy jednorodzinne;))

[Gość: jaija]

Wydawało mi się, że wszędzie się tak mówi na domy jednorodzinne.

[Gość: etno]

No jednak nie wszędzie;))

[aiczka]

Ale myślę, że w takim razie dość powszechnie w mazowieckiem. Od dzieciństwa
pamiętam, że na pobliskie osiedle mówiono zawsze "osiedle domków
jednorodzinnych". Może rzeczywiście utarło się tak mówić w czasach, kiedy
niewskazane było wyróżniać się zamożnością i chodziło o podkreślenie, że to nie
jakaś wielka rezydencja, tylko mały domek. No i z wyglądu także te domki były
skromne - albo parterowe albo jednopiętrowe, najczęściej takie proste kosteczki
z płaskim dachem.

[ewamaj5]

Określenie domy "jednorodzinne" to chyba wytwór czasów socjalizmu. Ja mieszkam w
domku. Wcale nie małym i nie w Ciechanowie.

[Gość: naiwna]

Nawet jeśli określenie dom "jednorodzinny" to "wytwór czasów
socjalizmu" (niby czemu zresztą? przecież bywają domy dwurodzinne,
również np. w USA, w których komuniści jak na razie do władzy nie
doszli...)

A skoro tak się upierasz przy określeniu "domek" na normalnej
wielkości dom, to chyba po prostu bardzo swój dom kochasz, i stąd to
zdrobnienie. Jeśli zaś nie jest to objaw twojej miłości do własnego
domu, tylko w twoim pojęciu normalnej wielkości dom w języku
ogólnopolskim nazywa się "domkiem", to co nazwiesz domem?

Różnica pomiędzy domkiem a domem

[Gość: MW]

Domek to raczej taki nieduży szeregowiec z bardzo małym ogródkiem
przed wejściem. Różnicę pomiędzy domem a domkiem tworzy przestrzeń
dookoła domu.

[aiczka]

> Nawet jeśli określenie dom "jednorodzinny" to "wytwór czasów
> socjalizmu" (niby czemu zresztą? przecież bywają domy dwurodzinne,
> również np. w USA, w których komuniści jak na razie do władzy nie
> doszli...)
Mnie się wydaje, że kiedyś było jednak oczywiste, że albo się mieszka w domu
należącym do konkretnej, jednej rodziny (i wtedy dookreślenie "jednorodzinny"
nie jest konieczne) albo w kamienicy czynszowej. A np. po wojnie zrobiło się
tak, że nawet mieszkania były często wielorodzinne (przez dokwaterowanie ^_^),
nie mówiąc już o całych domach. Obecnie wciąż istnieją takie zjawiska jak
przedwojenna willa podzielona na mieszkania. Sama mieszkam w sąsiedztwie takiej.
Ma duży ogród itd., ale domem "jednorodzinnym" nie jest.
Może określenie "domek jednorodzinny" powstało jako połączenie dwóch myśli
propagandowych - z jednej strony "oto nasz obywatel może mieszkać sam ze swoją
rodziną" ale z drugiej "to nie jest jakiś badylarz, tylko prosty robotnik, więc
ma tylko uczciwy domek - ciasny ale własny".
Ja tu tylko snuję refleksje ^_^ Nie wiem, jak było naprawdę ^_^

co za idiotyzm

[Gość: architekt]

Niezle przesadzasz wymyslilas sobie idee i dorabiasz teraz
uzasadnienie, domek jednorodzinny - takie nazewnictwo wynika z prawa
budowlanego a nie z komunistycznego propagandy.
Prawo budowlane w polsce, sama sztuka budowlana jak i nazewnicto w
duzej mierze oparte jest na niemieckim prawie budowlanym (po prostu
czerpalo z dobrych wzorcow europejskich).
Takie okreslenia jak dom jednorodzinny, dom blizniaczy (blizniak),
zabudowa szeregowa czy dom wielorodzinny, istnieje rowniez w jez
angielskim a tam komunizmu przeciez niebylo.

[aiczka]

Po pierwsze - to jest Forum Humorum i można tu sobie wymyślać dowolne idee ^_^ a
szczególnie wskazane jest dorabianie uzasadnień. ^_^
Po drugie - sam piszesz o nazwie prawnobudowlanej "DOM jednorodzinny", a w
dyskusji mowa raczej o przyczynie rozpowszechnienia w mowie potocznej określenia
"DOMEK jednorodzinny".
Po pierwsze - po co zdrobnienie? Czy jest związane po prostu z częstym w
mazowieckiem "zdrabnianiem wszystkiego"? ^_^
Po drugie - jak już "domek", to po co dodawać "jednorodzinny" (skoro, z nazwy
sądząc, mały, to raczej nie wielorodzinny moloch)?
W mowie potocznej często rezygnuje się lub upraszcza różne ścisłe terminy. Mówi
się np. o cieple jako o energii a nie jako o sposobie przekazywania energii. A w
przypadku "domku jednorodzinnego" niczego się nie upraszcza ^_^. Dodatkowa
sylaba jest do powiedzenia ^_^
Dlatego tak sobie snujemy durne dywagacje ^_^

[amenominokanoushi]

Określenie "domek " na dom po prostu funkcjonuje w języku polskim dość
powszechnie jak się przekonałem i możesz po wyjaśnienia pisać do prof. Miodka,
on ci na pewno wytłumaczy.
Mieszkam w bloku i też często używam słowa domek, może ma to związek z
określaniem wspomnianych prędzej domów w kształcie sześcianu, musisz jednak
zaznaczyć co to dla Ciebie normalny rozmiar. Z drugiej strony czy warto
zaprzątać sobie głowę takim szczegółem jak nazewnictwo - "domek" zwyczajne
zdrobnienie jakich pełno w języku polskim. Powinniśmy się cieszyć z bogactwa
językowego a nie nad nim narzekać - bo nie to jest tematem rozmowy.

A wracając do tematu to często jest tak, że chcemy mieć to czego nam w danej
chwili brakuje. Wydaję mi sie ponadto, ze nie nastąpiła zmiana mentalności a
potrzeb. Jako dziecko fajnie jest mieć kumpli z bloku po których wystarczy
zawołać i wszyscy są gotowi do zabawy. Nawet wychodząc przed blok masz dużą
szansę, że spotkasz kogoś znajomego, innymi słowy w młodości życie towarzyskie
toczyło sie głownie na świeżym powietrzu: czy to przed blokiem, na podwórku czy
w innym miejscu.
Jako osoba dorosła, samodzielna masz inne potrzeby. Najtrafniejsze jest tu chyba
angielskie powiedzenie: "My house is my castle", które dużo tłumaczy.

[Gość: naiwna]

amenominokanoushi, ależ ja się bogactwem naszego języka bardzo
cieszę :) Do prof. Miodka jednak nie będę pisać; pamiętam jakiś jego
program w którym wypowiadał się na temat zdrobnień i zdaje się, że
ma do ich nadmiaru (używania w sytuacjach kiedy ani nie określają
rzeczy małych rozmiarem, ani nie są wyrazem sympatii do określanego
nimi obiektu czy też do rozmówcy, ani nie są użyte ironicznie) taki
sam stosunek jak ja, czyli raczej nie pochwala go.

Normalny rozmiar domu to dla mnie ok. 100-120-150 metrów
kwadratowych.

Domkiem nazywam konstrukcję dla lalek, "szałas" dla dzieci na
drzewie, lub wyjątkowo dom mieszkalny jednopiętrowy, bez piwnicy,
który tak naprawdę jest wielkości M2 lub M3, tyle, że z trawnikiem
dookoła.

I na koniec jeszcze raz powtórzę, że mieszkanie na wsi wcale nie
oznacza samotnego dzieciństwa; wręcz przeciwnie. W każdym razie
w "tradycyjnych" społecznościach; tzn. tam, gdzie wieś istnieje już
od dziesięcioleci co najmniej i mieszkańcy znają się a nawet są z
sobą zżyci. Do wsi mojego dzieciństwa zaczęli się ostatnio (w ciągu
ostatnich powiedzmy 10 lat) sprowadzać ludzie spoza wsi i gminy, a
może nawet spoza powiatu (jest nawet małżeństwo polsko-zagraniczne) -
ich dzieci są świetnie zintegrowane z dziećmi tych, których
dziadowie i pradziadowie zakładali wieś.

[Gość: pieróg]

"My aunt is from Pcim!"

[Gość: karola12341]

jak byłam mała to nie zastanawialm sie za czesto nad tym bo
mieszkałam na blokowisku i nie mialam wielu kolezanek z domków, ale
teraz jak sobie przypominam to wydawalo mi sie ze ci mieszakjacy w
domkach maja gorzej bo my w bloku to tworzymy taka duża rodzine
(komune)tym bardziej, że do sasiadek z pietra mowialm ciociu, a ci w
domkach to sa samotni i nie moga wychodzic za płot heheh

[Gość: naiwna]

hłe hłe... nie mogą wychodzić za płot :P Znaczna część uroku
dzieciństwa na wsi polegała właśnie na przechodzeniu przez płoty :D

[Gość: hella]

chyba tutaj raczej chodzi o różnicę między tymi, co mieszkają w domach w mieście czy pod miastem (a to nie jest wieś) a tymi, co mieszkają w blokach - ogólnie chodzi o miastowych:] jakoś nie wyobrażam sobie, zeby dzieciaki w willowej dzielnicy latały przez płoty :P

[Gość: MW]

A mnie mali sąsiedzi z dołu terroryzowali - wracając ze szkoły bałem
się, że będą czekać na mnie na klatce schodowej. Bili wszystkich
dookoła. W innym bloku póżniej nie za bardzo znałem nawet nazwiska
sąsiadów z klatki. Teraz mieszkam w domu jednorodzinnym pod Warszawą
i znam większość sąsiadów z ulicy wraz z ich historiami rodzinnymi.
Możecie poprosić sąsiada,by odebrał twoje dzieci z przedszkola i
przechował parę godzin ? Bo ja tak mam.

[Gość: Julka]

A u nas, w bloku mieszkała kiedyś pewna Aldonka. Dość dawno
wyprowadziła się do "domku", ale śmieci wciąż wyrzuca do "naszego"
śmietnika. Ostatnio ptrzywiozła i zostawiła na śmietniku starą
wersalkę.
Dlaczego ona to robi???

[Gość: karola12341]

to Wy nie macie koszy na śmieci zamykanych na klucz?? u nas tak było każdy blok
miał swój kosz na klucz, to była masakra. Zawsze tłumaczyłam tym z domków, że
zamykamy śmietnik bo nam śmieci kradną :D i wierzyli

[Gość: Nowa]

Zazdrość - straszna rzecz:)

[Gość: pisczyk]

Prawie co rano widzę jak taki jeden z bloku idzie i wyrzuca puszkę
po piwie sąsiadowi za płot, jakby nie miał swojego śmietnika
zamkniętego na klucz. Albo w zeszłym tygodniu takich dwóch frajerów
z bloku obok zaczęło malować sąsiadowi bramę we wzorki graffiti, bo
murki i klatki w swoich blokach już tak upaskudzili, że nie widać
ich twórczości.

[Gość: Julka]

to chamstwo, ale wiesz...puszka to nie zamolona wersalka:)))
Zważ na objętość!

[jacksparrow1]

A czy ci mieszkajacy w domach/domkach nie musza placic za wywoz
smieci zwlaszcza tych wiekszych gabarytowo?Bo jak tak to masz
odpowiedz na pytanie dlaczego przywozi swoje smioeci do starego
smietniska.

[Gość: Moni]

Moze jej sie wydaje, ze skoro wyprowadzila sie do domu to jest teraz
wielka pania, a ci w blokach to takie biedaki, ze byc moze jej
rupieci komus z bloku moga sie przydac :P Wiec wywozi te stare
wersalki na wasz smietnik myslac, ze ktos z tych blokowych biedakow
jest akurat w potrzebie.....

[Gość: braat1]

> Moze jej sie wydaje, ze skoro wyprowadzila sie do domu to jest
teraz
> wielka pania, a ci w blokach to takie biedaki, ze byc moze jej
> rupieci komus z bloku moga sie przydac :P Wiec wywozi te stare
> wersalki na wasz smietnik myslac, ze ktos z tych blokowych
biedakow
> jest akurat w potrzebie.....


Moze wielka Pania nie jest, ale faktem jest, ze stare meble
zostawione na smietniku znikaja w ciagu kilku godzin. wiec chyba sa
komus potrzebne...

[Gość: Julka]

Nie w tym przypadku.
Była to staaara, czerwona wersalka. Stała prawie tydzień, aż
wywiozła ja śmieciarka.
Ta pani Aldona, zaoszczędziła parę groszy na wywózce śmieci:)

[Gość: stadowilqw]

ja to bym chciał mieć domek na blokowisku
hahahaha śmiejmy sie z tego bo świat jest śmieszny ;]

[yanca1]

Ja od zawsze mieszkam w "domku", jak byłam mała lubiłam mówić, ze w willi :),
bo tak ładnie brzmi. Zazdrościłam dzieciom z bloków, że do szkoły mają bliżej, a
one mi, że mam duże pokoje i mogę zapraszać dużo koleżanek, że mój pies ma budę
i nie muszę z nim latać na spacer wkoło bloku :P.W sumie miałam tu fajne
towarzystwo "domkowe" i gdybym miała w domu windę to byłaby już pełnia radości.
A dodam, że nie czułam się jak na wsi, bo do centrum miasta mam bliżej niż moje
ówczesne "blokowe" koleżanki.

[Gość: hella]

e mój pies ma budę
> i nie muszę z nim latać na spacer wkoło bloku :P"

acha, to rozumiem, że twój pies spacer miał od wielkiego dzwonu (o ile w ogóle) i sikał i srał gdzie popadnie w "ogrodzie" ?

[Gość: Tom]

Chyba nigdy psa nie miałaś. Jeżeli ma wolną przestrzeń (ograniczoną ogrodzeniem)
to sam wybiera stałe miejsca do "sikania i srania", z reguły w najdalszym kącie.

Jakoś wątpię aby zwierze mające swój "własny" kawałek ogródka i przyzwoitą budę
zazdrościło "tym z bloków", a miałem niejednego psiaka, zarówno przy domu jak i
w mieszkaniu.

[zewszad_i_znikad]

Bardzo nie lubię wartościowania tego, czy ktoś mieszka we własnym
domu, czy w mieszkaniu w bloku. Po pierwsze Polska to nie USA, tu
się zwykle zarabia mniej - ale czy to, że kogoś niezbyt stać na
własny dom albo woli wydać pieniądze na co innego, oznacza, że taki
ktoś to hołota? Po drugie mieszkam sama, zamążpójścia, innych
relacji miłosnych ani zakładania rodziny nie planuję - więc byłoby
trochę bez sensu dla jednej osoby kupować dom. Owszem, posiadam
wielki księgozbiór i jak na osobę mieszkającą samotnie mam bardzo
duże mieszkanie. I blok, i domek mają swoje wady, ale po co zaraz
szukać Typu "Mieszkaniec Bloku" i absolutyzować różnice?

[Gość: kl]

cena mieszkania w tzw.bloku jest często wyższa,
od ceny domu pod miastem.

[croyance]

Urodzilam sie i wychowalam w bloku. Cala moja klasa prawie mieszkala
w tym samym bloku zreszta :-) Bylo fajnie; duzo ludzi, mozna bylo do
kumpla pojechac winda na szoste, gadac na klatce schodowej etc. Jak
moi rodzice kupili domek jednorodzinny za miastem, wybuchlam placzem
i plakalam, plakalam, plakalam :-D

Blok=klatka dlla szczurów i karaluchów,

[admjb]

tylko w domu jednorodzinnym ( nie szeregowcu ) jest normalne życie.

admjb to debil

[Gość: kloss]

najwyrazniej nigdy nie mieszkales w centrum miasta durniu jeden

A tak a propos

[Gość: Krociech]

do ludzi z domów z psami:
gdzie Wasze psy robią kupę:
- na terenie posesji (podnosicie i wyrzucacie / nie podnosicie - duża posesja, to jakoś się rozłoży)
- przed posesją sąsiada?

[Gość: luka]

najczęściej na trawniku przed blokiem!

[iza-bel]

moge tylko napisac o moich psach, ale wszystkie zachwowywały się
podobnie jak obecny więc zakładam, że to może być regułą:)
pies załatwia się z reguły w jednym miejscu w
ogrodzie/działce/podwórku( jak zwał tak zwał)
co jakiś czas trzeba tam po prostu posprzątać

działkę mamy dużą ok 4 tys m a on wybrał sobie akurat peryferia:)

Po psie na własnym podwórku trzeba

[admjb]

sprzątać, ja po zebraniu na łopatę wrzucam do wykopanego na to dołka
w kącie. Niemiłe ale trzeba to robić i nadal uważać pod nogi.

[Gość: to]

Mój robi dokładnie tak samo. W najdalszym kącie ogrodu :)

[Gość: tulipanna]

Przez 12 lat mieszkałam w kamienicy w centrum miasta. Z tego okresu
pamiętam podwórko-studnię i plotkujące starsze panie na ławeczkach.
Potem 12 lat mieszkałam w domu jednorodzinnym na osiedlu. Pamietam z
tego czasu ciągłe koszenie trawy ;)), ptaki ćwierkające w koronach
drzew, rosę na trawniku. Teraz mieszkam "na swoim", w małym
mieszkanku w bloku - jest głośno, mnóstwo dzieci, nie mozna głośniej
krzyknąc bo sąsiad.. Refleksja jest taka może mało oryginalna -
wszytsko ma swoje wady i zalety ;))

[Gość: fifion]

Ja wychowałam sie w bloku i nie chcialabym juz mieszkac w
blokowisku. Jednoczesnie nie odpowiada mi domek z ogrodkiem - za
duzo roboty z utrzymaniem domu i ogrodu, a a jestem leniwa.
Pozostaje mi luksusowy apartament w srodku miasta:)

[heca7]

Mieszkam od urodzenia na osiedlu gdzie nie było wogóle bloków. Całe
osiedle powstało po wojnie i tylko gdzie niegdzie stały/stoją
kwaterunkowe świdermajery. Wychowałam sie właśnie w szeregowcu i
rzeczywiście się znaliśmy z sąsiadami i większość z nich mieszka w
nim do dziś, często następne pokolenie.Teraz mieszkam na tym samym
osiedlu tylko w bliźniaku a w drugiej części mój brat więc nie jest
to dom jednorodzinny. Psy załatwiają się w ogrodzie a w sobotę rano
mój mąż z grabkami usuwa balaski;) Ale działka duża. W szkole nie
było podziału na bloki i domki tylko na domy własne i kwaterunek.
Dzieci z kwaterunku były biedniejsze, miały gorsze oceny, brzydsze
ubrania. Tym bardziej to było widoczne bo tu duzo prywaciarzy
mieszkało, którzy byli w stanie swe dzieci nawet wtedy wystroić jak
papugi.

[Gość: sfdsg]

jak sie ma nascie lat to w bloku jest fajniej- mozna spotykac sie z kolegami i
kolezankami w ilosci albo grupie ktorej do domu by sie nigdy nie zaprosilo, ale
w pewnym wieku mieszkanie w bloku to masakra.
wracasz z pracy piekny wiosenny dzien a ty nie masz gdzie wyjsc posedziec bo
przed blokiem niewygodna lawka okupowana przez emerytów a balkon 1x4 metry,
wlasny ogrodek to jest to a jak komus nie chce sie przy nim robic to zasadzic
trawke i kosic raz na miesiac :)

[Gość: Mela]

Jako dziecko mieszkałam w domku z Rodzicami. Podobało mi się, że moi
znajomi mieszkają w blokach, bo wydawało mi się, że na osiedlach
jest wesoło :). Teraz już mi to przeszło.

[sanni_only]

Mieszkajac kiedys w wielkim bloku znalam prawie wszystkich ,teraz
miszkam w domu i do tej pory /10 lat/ nieznam polowy osob z mojej
ulicy .

[Gość: dama z apartamentu]

domki to marzenie życiowe takich cienkich bolków, co to milipnów n ie zarobi,
ale te parę-paręnascie tysiączków zarabia zapie..jąc od świtu do nocy. po
paru latach pojawia się marzenie pt. domek. oczywiscie na willę w miescie nie
stać kmiota, więc dorabia sobie ideologię, że świeże powietrze, kawka na
werandzie, ogróek dl adzieci. brnie w kredyty albo buduje latami metodą
gospodarczą z teściem i wujem zbychem. w końcu stoi domek, niezbyt wypasiony i
architektonicznie nieudany, no ale są te cztery pokoiki w poorywach do pięciu.
obowiązkowo kuchnia-z-salonem-i-jadalniom hehe. no to teraz pozostaje tylko stać
w korkach po 4 godzinki dziennie, by dojechać do miasta i zapie..ć na kredyty
i odliczac lata, kiedy dzieci pójdą na swoje i z czystym sumieniem będzie można
wrócić do miasta.

[Gość: andy]

Chcialas dodac, a zapomnialas: "dama z apartamentu o wysokosci 2,4 metra" :)

[tiuia]

Pogielo Cie? Na starosc do miasta?
Ja sprzedaję na starosc mieszkanie w 'wielkim miescie' i kupuję przytulny domek w jakims fajnym miejscu. No, jest tez opcja z szałasem na Karaibach i jachtem mieszkalnym.
Ale żeby do miasta... na starość... strasznie głupi pomysł
:D

[Gość: senna]

Wszystko ma swoje plusy i minusy. Na wsi trudniej się zyje. Daleko
do sklepu, ogrzewanie i ciepla woda niekoniecznie non stop, mniejsze
szanse na rozwoj dziecka (chodzi mi o edukacje). Zamkniecie w bloku
czy szeregowcu też koszmar. Inaczej jest tez jak sie ma rodzine niz
jak sie jest singlem. Ja mam dwa domy. Jeden na wsi z dużą działką,
ale przyjeżdżam tam na krótko, ładuję akumulatory :-) I mieszkanie w
mieście, w bloku, z tym, że kupując zwracałam uwagę na dzielnicę i
widok z okna :-) Moim zdaniem to najlepsze rozwiazanie:-)

[Gość: tom]

Najbardziej w domu na wsi lubię ranny spacerek - prosto z łóżka do ogrodu - oczywiście latem. Połazić po rosie, pogapić na kwiatki, wytarzać się z psiakiem. Ta chwila rekompensuje wszystkie niedogodności :)

[drzejms-buond]

Gość portalu: tom napisał(a):
kolektywna radość?????????
:-D))))))))
to, tylko na forum humorum

w sąsiadach nie ma "NIC DO ŚMIACIA"

wrrrrrrr...
przynajmniej w moich sąsiadach.
:[

[Gość: www]

ja też mowię domek, mam szeregowy fajna sprawa jestem na emeryturce
i swietnie mi się tak wypoczywa.

[Gość: www]

mam też domek w lesie, ale tam przebywam tylko w lecie, wchodze
sobie w piżamce rano, ptaszki śpiewają luz i bluz.

[Gość: naiwna]

www, "jesteś na emeryturce", i pewnie dlatego mieszkasz też
w "domku", listonosz przynosi ci raz w miesiącu "pieniążki", za
które kupujesz codziennie "chlebuś" itd :P

Ja po prostu mam uczulenie na nadmiar zdrobnień. Myślę, że profesor
Miodek też.

[Gość: asd]

Wieszanie brudnych szmat od mycia podłogi na blokowych poręczach klatki schodowej...