Klyjmens na Zielgónoc

[warnija]

Klymens na Zielgónoc

Jó, w kóncu i do noju ziosna droga nolazła. Bo ty zimy to łuż mnielim spraziedlizie wciórke dosić. No mnie somygo to razu by ji nie musiało być. I eszcze jeno dobre co ta zima poszła precz. Jek tak sobzie człoziek po Łolstynie, ale i po wsiach szpacyruje, to sprowdy gwołt łuziyrzchnych kobziytów wszandzie zidać. Nosz rzónd mniołby sprowdy stracha, coby mu tygo becikowygo no wciórkych nie stało jekby sia ta zima nie skónczuła. Ale ni ma co jamrować, boc chto sia na dzieciuki nie raduje?

Zielgónoc łuż za progam, wszandzie co roz to i ziancy zielóno sia robzi, to i nie dziwota co markotnych ludziów prazie tyż łuż nie łoboczysz. Kożdan sia raduje. A na Warniji to sia ludziska kedajś noziancy na Zielgónoc radowali i doczkać sia ji ni mogli. Noprzód z somygo rena do kościółka ło sucham pysku, a potam rychtyczny frysztyk z coluśkó famelijó przy jenam stole i zielgónocnam warnijskam barankam na środku. Boc tan baranek to nosze warnijske godło.

Jo aż nie lejduja co na drugi dziań Zielgónocy sia młode tó wodó łoblywajó. Na Warniji tygo wprzód nie łoddało. Mym dziywczoki kadykam pod kitlami po nogach smagali. I lepsi coby sia tu łu noju dali tak łostało. Bo to i zdrozi i to noszo staro warnijsko zyta. A noziancy to sia Zielgónocy dzieciuki doczkać ni mogli i tygo co jam zajónczek zawdy łostaziuł.

Dzieciuki zaro z rena chućko do lasa lecieli coby w kadykach, abo jekych drugych krzokach zajóncowych gniozdków szukać. Zawdy tam pora fejnych jojków i gwołt słodkościów noleźli.

Tedy mniast bez cołe Śwanta tlo kele stoła siedzić i sia futrować, abo w tan tylewizór ślypsiać, weźta ano Łolstynioki swoje dzieciuki na śwyże pozietrze do lasa. Lasów dołobkoła Łolstyna mowam gwołt i kadyków tyż w niych nie brok, a łuciechy stonie i no coły fameliji. To bandzie tak rychtyk po warnijsku i no zdrozio lepsi.

Śwantujta ta Zielgónoc w zdroziu, radujta sia z ziosny i niech sia Woma szczajści. Alleluja!



Z warmińskiego na nasze:

... a jekby chto nie ziedzioł to:

cejtunek - gazeta

jadozić - denerwować się

powadziuł - pokłócił

klepsie - bredzi

mowam - mamy

nie wadzi - nie przeszkadza

godki - gawędy

łuziyrzchno kobziyta - kobieta w ciąży

jamrować - narzekać

ło sucham pysku - na czczo

frysztyk - śniadanie

lejdować - lubić

nie łoddało - nie było

zyta - zwyczaj

chućko - szybko, prędko

gwołt - dużo


Źródło: Gazeta Wyborcza Olsztyn

[warnija]

Klyjmensa, czyli Edwarda Cyfusa na Zielgónoc yśwa pocytali a łof mowam łopoziedanie ło Zielgónocy, co nom napsisoł Łukasz Ruch. Mniarkuja, co Łón sia na Warnijo nie zjadozi, jek łof ta gyszychta zapodam
Łón som tak psisze we Gazecie Dyzickiej nr 42, s. 3:

CytatSiytóm lot tamu nazot, na Zielgónoc, am napsisoł swojó psiyrszó godka no Woju. Dzisioj, jek tak na nia ślypsiom, to sprowdy mi wstyd, bo po naszamu to łóna cole tak aż nie buła. Bez to dzisioj, w gyszanku no Woju łuredziuł am jó cołkam łod nowa, rychtycznie
po warnijsku napsisać, cobyśta łoboczyli, czegój am sia bez tan cias nałuczuł. A ziyrzta mi sprowdy, co bez noszygo dyzickiygo cejtunku i Woju pewno bym sia i nie nałuczuł.

No jó, a na ta Zielgónoc, choć latoś za mojam łoknam cole i ziosny jeszcze nie zidać, zinszuja woma wszystkygo, co nolepsze i coby Woma take gupoty w to śwanto nie przyśli, jek ty godce.


Zielgónoc po Warnijsku

Jek wszystke ziyta, to my Warnijoki sówam za gwołt gościnne. Lubziwam jek chtóś sia do noju na zieś sprowodzo. Tedy to je ło czam poklepać! Abo to nowo chata postozió, abo ołto kupsió, abo i jeszcze co drugygo łumyśló. No i jek am tak łostotno ślypsioł bez moje łokno
na Hubertowó i ty noszy Warszazioczki chałupa, to mi tako jena zielgónocno łopoziostka do łba przyszła. No jó, to buło tak!

Pora lot tamu nazod przyjechoła do noju tako nowo kobziyta. Wszystke baby we wsi i noszo Hildka móziuły, co łóna bodoj z ty Warszawy je i w cejtunku robzi.
Przyjechała, to przyjechała. Jena zawdy we ziosce ziancy. Tero to kożdan jedan
człoziek sia przydo, bo z tam cołam przyrostam naturowam, to i łu noju je już nie nolepsi. Ale djochli z tam przyrostam, lepsi łopoziam woma, co dali buło z tó babó.
No jó, to przyszła ta Zielgónoc. Noszo nowo chcioła sia trocha noma pokozać i tak jek my to śwanto fejrować.
Kupsiuła sobzie ta kobziyta ksiójżkow, pewno ze sztyrnoście i cytoła. Noprzód buło fejn. W
niydziela przed Śwantami zrobziuła tako palma z koćków i brzozowych zitków. Pośwanciuła jó. Tlo potam wycytała, co brok tych bziołych kulków pozryć, coby gordziyl w nowam roku nie boloła. Ale nie zidziała, co w ksiójżce stojało, coby pora pozryć! No i pożerła wszystke,
co na ty palmnie byli. Jek łóna sia po tam rozchorzała, co jó do spsitola zazieźli, ale cołe szczajście chućko wyzdrozioła. W zielgi psióntek pościuła, jek na Warnijoka przystoji. W sobota poszła jojka śwancić, tlo tygój to kedajś nie robzilim łu noju. My dopsiyru tero jydło śwanciwam, ale niech łóna robzi sobzie, co chce.
Wszystko buło znowój fejn, tlo jek przyszła niydziela, to ta noszo nowo wycytoła,
co łu noju na Waniji to sia panny w psiyrszy dziań śwanta do naguśka rozwlykały i potam kómpały w taki wodzie, co na wschód jidzie. Jek w ksiójżce stojało, tak zrobziuła,
choc łóna sprowdy pannó już nie je.
Ło czworty sia z łoża zebrała, rozwlekła sia i poleciała ty wody, co na wschód jidzie,
szukać, tlo ni jek ji nolyźć ni mogła, bo łu noju w koło tlo some bagna só. Jek ty wody
nie nolazła, to łumyśluła sobzie, co sia w tam Hubertowam bagnie wykómpsie. Jek łóna tamój skokła, jek w to błoto wleciała łod somygo brzega, to sia rycho nie łutopsiuła. Cołe szczajście Hubert jó łoboczuł i łodratowoł. A jek już wylazła, to sia tlo za dupa ficiuła przed Hubertam i poleciała precz. Bziydny Hubercik, bodoj jeszcze za to łodratowanie łod Hildki po łbzie dostoł. Ale djochli z Hildó i ji chłopam.
Co buło z Warszazioczkó?
Jek tlo do chaty dolazła, to już prazie szósto buła i do kościoła jiść brok buło. No to łóna
sia chućko łoptoknóła w tam jekuzu czy jekoś tak. Tero to rozmajitygo pracharstwa narobzili, razu człoziek nie ziy, jek to sia mózi. No i poleciała. A jek przylazła nazod z kościoła, to wzióła te wszystke ksiójżki i jych w kónt cisnóła.
No jó, to tak sia skonczuła ta warnijsko-warszawsko Zielgónoc.
Ciykow am je, jek latoś noszo siójsiodka bańdzie to śwanto fejrować? Ale tak sprowdy woma
poziam, co ni ma tygój złygo, coby na dobre noma nie poszło. Bo taki Zielgónocy,
to każdan jedan człoziek nie zaboczy na zawdy.

To do zidzanio i tedy drugi roz.
Łukasz Ruch

Jek byśta nie ziedzieli:

poklepać – pogadać, poplotkować,
cejtunek – gazeta,
fejrować – świętować, obchodzić,
Zielgónoc – Wielkanoc,
koćki – bazie,
zaboczy – zapomni.

Łukasz Ruch

Gazeta Dywicka