Ernest Wiechert

[rita100]

Ernest Wichert i Ernest Wiechert

Jak ich rozróżnić i dlaczego ich nie powinno się mylić ?
Kim oni byli dla Warmii i Mazur ?

Ci jednak co patrzą
do dna źródeł - dzieci,
zwierzęta, matki , starcy
i poeci - widzą wciąż jeszcze
oblicze tej tragicznej
smutnej ziemi, zobojętniałej
- jak za kratami -
w głebokiej melancholii.
Ernest Wichert

Wybitny i utalentowany pisarz wschodniopruski, Ernest Wiechert ( nie mylić z
Ernestem Wichertem, autorem powieści historycznych z dziejów Prus Wschodnich)

[tralala33]

To na pewno były dwie różne osoby?

[rita100]

Tak , własnie Wankowicz , zwraca uwagę byśmy ich nie mylili. Zresztą widać , że
róznią się jedną literka tylko te nazwiska.

[rita100]

Chyba znalazłam różnice - jest ona w imionach.
Jeden ma Ernest a ten drugi Ernst

[rita100]

Literaci Warmii i Mazur (część 4)
Ernst Wiechert - syn mazurskich lasów.

Ernst Wiechert był największym pisarzem pochodzącym z terenu dawnych Prus
Wschodnich. Często nawet jest porównywany z innymi wielkim literatami tej epoki:
Tomaszem Mannem i Hermanem Hesse. Wiechert urodził się 18 maja 1887 roku w
leśniczówce Kleinort (obecnie Piersławek w powiecie mrągowskim), która była
mieszkaniem służbowym jego ojca Emila Martina. Dom pisarza stoi do dziś i jest w
nim stała ekspozycja poświęcona jego życiu i twórczości. W Piersławku i
otaczających go lasach Ernst spędził dzieciństwo i młodość, do których tak
często powracał w swoich książkach. Ten czas miał olbrzymi wpływ na
kształtowanie się umysłowości przyszłego literata. Wychowywał się w środowisku
odizolowanym, całymi dniami spacerując po lesie i czytając literaturę klasyczną.
Ze światem zewnętrznym zetknął się dopiero podjąwszy naukę w królewieckim
gimnazjum. W 1905 roku zdał maturę i podjął studia na sławetnej Albertynie
(Uniwersytet Królewiecki). Studiował przyrodoznawstwo, filozofię, filologię
germańską i angielską. Zaczytywał się Nietzschem i Schopenhauerem filozoficznie
podbudowując swe rozstanie z wiarą w Boga, do której powrócił dopiero po wielu
latach. Wszystkie przerwy wakacyjne spędzał w rodzinnej leśniczówce. Studia
ukończył w 1911 roku i podjął pracę nauczyciela w jednym z królewieckich
gimnazjów. Niedługo po tym jego matka Henrietta popełniła samobójstwo.

cdn
olsztyn-pamiatki.pl/index.php?m=page&s=drswy29nfdc1b7agjmfjya1qnxj46xqj&id=7210

[rita100]

Wybuch I wojny światowej to czas identyfikacji narodowej Wiecherta. Choć
odczuwał w sobie korzenie germańskie, słowiańskie i romańskie to wychowywany był
na niemieckiego patriotę. Wstąpił do armii i cztery lata spędził na froncie. Po
przegranej wojnie powrócił do pracy w szkolnictwie pracując na różnych
szczeblach administracji. W 1929 roku żona Wiecherta popełniła w dość
spektakularny sposób samobójstwo. Jego przyczyną był romans pisarza z kobietą
pochodzącą ze wschodniopruskich elit towarzyskich. W Królewcu zrobiło się dość
głośno na ten temat i Wiechert zdecydował się wyjechać do Berlina. Tam, w latach
1930-1933 piastował urząd radcy szkolnego w gimnazjum Keisera- Augusta. Po
dojściu Hitlera do władzy podał się do dymisji i zamieszkał w niewielkim domku
nad jeziorem Starnberger w Ambach w Bawarii. Wówczas, będąc już autorem kilku
nowel i powieści poświęcił się całkowicie pracy pisarskiej. Choć nie udał się na
emigrację, to realizował program emigracji wewnętrznej. Głosząc protesty przeciw
militaryzmowi, antysemityzmowi i dławieniu swobody przekonań naraził się władzom
i został aresztowany, a następnie osadzony w obozie koncentracyjnym w
Buchenwaldzie jako numer 7188. Zrodziło to protest międzynarodowej opinii
publicznej i Wiecherta zwolniono po dwu miesiącach spędzonych w obozie. Pozostał
jednak pod nadzorem gestapo, zabroniono mu publikowania i wyjazdów
zagranicznych. Całą wojnę spędził w swym domu nieustająco pisząc.
cdn
olsztyn-pamiatki.pl/index.php?m=page&s=drswy29nfdc1b7agjmfjya1qnxj46xqj&id=7210

[rita100]

Po upadku III Rzeszy wierzył w duchowe odrodzenie narodu niemieckiego. Jednak
już po trzech latach owa wiara osłabła, a przeciw Wiechertowi zaczęła się toczyć
kampania na łamach prasy. W 1948 roku przeprowadził się do Szwajcarii, gdzie
zamieszkał w Rütihof nad Jeziorem Zurychskim. Zmarł 24 sierpnia 1950 roku w
pobliskiej miejscowości Uerikon. Ernst Wiechert na stałe wpisał się w historię
literatury. Głównie dzięki powieściom, ale także wierszom, których najwięcej
napisał w ostatnim okresie swego życia. Publikować zaczął zaraz po I wojnie
światowej. Pierwszą książką, Die Flucht (Ucieczka), napisaną pod przybranym
nazwiskiem Barany Bjell wydał w 1916 roku. Niedługo potem ukazały się następne,
podpisane już prawdziwym nazwiskiem: Der Wald (Las w 1922 r.), Der Totenwolf
(Wilkołak w 1924 r.), Die blauen Schwingen (Niebieskie wzloty w 1925 r.), Der
Knecht Gottes Andreas Nyland (Sługa Boży Andreas Nyland w 1926 r.), Der Silberne
Wagen (Srebrzysty wóz w 1928 r.), Die Klaine Passion (Mała Pasja w 1929 r.), Die
Flöt des Pan (Fletnia Pana w 1930 r.), Jedermann (Każdy w 1931 r.) i Die Magd
des Jürgen Doskocil (w 1932 r.). Dwie ostatnie książki z tego okresu zostały
nagrodzone. Powieść Jedermann została wyróżniona nagrodą Schünemanna, za to, iż
ukazuje wojnę jako najgorsze zło zniewalające człowieka i zdejmujące ciężar
odpowiedzialności za indywidualne wybory. Niewielka książka Die Magd des Jürgen
Doskocil mówiąca o opuszczonej kobiecie próbującej uratować małżeństwo dostała
nagrodę literacką Fundacji im. Wilhelma Raabego.
olsztyn-pamiatki.pl/index.php?m=page&s=drswy29nfdc1b7agjmfjya1qnxj46xqj&id=7210

[rita100]

Następne powieści Ernsta Wiecherta powstawały już w jego Bawarskiej samotni. Z
tego okresu pochodzą książki: Die Majorin (Pani Majorowa w 1934 r.),
Hirtennovelle, (w 1935 r.), Das heilige Jahr (w 1936 r.), Wälder und Menschen
(Lasy i ludzie w 1936) i inne. Kolejne książki wydawać zaczęto po II wojnie
światowej. Wtedy ukazały się: Der Totenwald (w 1945 r.), Demetrius (w 1945 r.),
Der brennende Dornbusch (w 1946 r.), Märchen (dwa tomy w 1946 r.), Jahren und
Zeiten (w 1949), Die Jerominkinder (Dzieci Jerominów, dwa tomy w latach 1945 -
1947) i Missa sine nomine (w 1950 r.). Część utworów Wiecherta ukazywała się na
łamach prasy.

Największą popularność przyniosły Wiechertowi w Polsce Dzieci Jerominów. Powieść
jest sagą rodu żyjącego w niewielkiej wsi mazurskiej Sowiróg. Książka w swej
wymowie głosi hasło powrotu do natury, prostego życia wypełnionego pracą, ale
wolnego od klęsk, jakie przyniosła nam cywilizacja przemysłowa.

Marcin Wakar

[artwilk]

Ja w innym wątku piszę o tym, czym obaj panowie się różnią, a tu Rita do zacnego
źródła dotarła. Dodam do tego jeszcze, że grób żony i synka Wiecherta można do
dziś zobaczyć w Strzałowie nad Majczem Wielkim. Mam gdzieś w swoim „archiwum”
fotkę tego miejsca, postaram się znaleźć.

[rita100]

Już przeniosłam, żeby i tu był wpis. Ale mam problem z czytaniem , za małe
litereczki a nie wiem gdzie się powiększa strony. Szukam , szukam lupy tam i nie
widać.
A zdjęcie grobu matki i syna to z miłą ochotą zobaczymy.
A co z synem sie stało ? Andrzej Wakar nie wspomina.

Autor: artwilk

Było ich dwóch i choć obaj byli pisarzami pochodzącymi z Prus, to sporo ich
dzieliło. Ernst Wiechert urodził się w 1887, E. Wichert miał już 57 lat. Ten
pierwszy przyszedł na świat w Piersławku k. Piecek (dziś jest tam niewielkie
muzeum), Wichert pochodzi z Wystruci (niem. Insterburg, dziś Czerniakowsk w
Obwodzie Kaliningradzkim). Książki Wiecherta (czytałem) to powieści obyczajowe,
oparte o jego życie i tęsknotę za utraconą ojczyzną. Dzieł Wicherta nie znam,
ale z tego co czytałem w opracowaniach, pisał powieści i sztuki historyczne.
Tyle wiedzy. A jeśli jesteś Rito ( i nie tylko) ciekawa twórczości Ernsta
Wiecherta, to wejdź na stronę www.ernst-wiechert.de - tam możesz przeczytać
większość jego książek po polsku. Miłej lektury

[rita100]

Wiesz, Artwilk, kupuje tą ksiązkę na internecie, jest nawet na allegro.
www.allegro.pl/item165648187_e_wiechert_dzieci_jerominow_tom_i_i_ii.htm12797:
Dzieci Jerominów,T.1-2l

Ale jest dwóch ochotników, to kupie w antykwariacie.
Jednak na internecie nie da się czytać , to sa dwa tomy i trzeba w spokoju
przeczytać. Jakoś wolę mieć ksiązkę w rękach.

[artwilk]

Ja też wolę mieć książę w ręku, niż na ekranie, więc Cię rozumiem. A „Dzieci”
kup, bo warto. Raz przeczytasz i będziesz do niej wracać.
A co do synka Wiecherta - Ernsta Edgara - to zmarł dzień po narodzinach. Pisarz
nawet go nie zobaczył, był wtedy wcielony do armii, trwała I wojna światowa.

[gajowy555]

artwilk napisał:
> Ja też wolę mieć książę w ręku, niż na ekranie, więc Cię rozumiem.

No jó...
"Książka jest jak ogród noszony w kieszeni" - (przysłowie chińskie)

[rita100]

Gajowy, tego powiedzenia nie znałam , ale mogę powiedzieć , że książki tego typu
to pachną tą ziemią z której jest się zrodzonym. Wszystko mogę podziwiać , cały
Kraków cenić, ale gdzies tam w sercu głęboko jest schowany jej zapach, jak
flaszeczka z amforą. To pewnie ma każdy.

Rok Wiecherta

[artwilk]

Właśnie wyszperałem informację, że w Mrągowie rok 2007 jest obchodzony jako rok
Ernsta Wiecherta - 18 maja mija 120 rocznica urodzin pisarza. Proponuję, aby na
tym forum zrobić podobnie i jeśli nie cały rok, to chociaż maj uczcić jako
miesiąc tego pisarza.

[rita100]

Wspaniały pomysł. Na pewno Tralala i Gajowy coś wymyślą, a ja do tego czasu
muszę poznać jego książki. Znów bardzo dziękujemy za tak cenną informację.
Zauwazyłam ta datę w czytaniu życiorysu i tez tak pomyślałam. Dobrze , ze
Mrągowo o tym pomyślało.

[tralala33]

Przyznam, że kiedyś, dosć już dawno temu pożyczyłam książkę "Dzieci Jerominów'
bo słyszałam, że to powieść napisana przez dawnego mieszkańca Wschodnich Prus i
była ciekawa, jakie miał spojrzenie na tą naszą ziomeczkę, ale nie udało mi się
wczytać w tę powieść. Po kilku albo kilkunastu stronach poddałam się. Ale
teraz, z okazji Wiechertowskiego Roku postaram się do tej powieści wrócić. Może
już do niej dorosłam

[rita100]

Tralala, mam ją w rękach. Stanowczo powiem , ze trzeba dorosnąc do niej, trzeba
poznać zwyczaje by ją zrozumieć. Przeczytałam pięć kartek , a tyle w niej sie
dzieje, te dialogi, ten humor, te opisy przyrody, te noce księzycowe - to mnie
tak zauroczyło, że cięzko mnie oderwac od niej. Nie da się jej przeczytać hop
siup i po łebkach , bo czar tej ksiązki w drobiazgach.

Nie czytałam lepszych opisów kobiety wpatrzonej w księżyc, ale co będę godać -
znasz mnie - będzie energiczne klikanie.

[rita100]

Artwilk - trafiłeś z tą ksiązką w dziesiątkę, co za bogactwo językowe, wierzeń,
dialogów - to był wspaniały pomysł z poleceniem tej pozycji. Tu na Forum jest
jej miejsce jak najbardziej w pierwszym rzędzie.

[rita100]

Cikawostka z życiorysu.
Okazuje się , że kiedy malutkim chłopczykiem był Ernest Wiechert to Ernest
Wichert był bardzo sławnym pisarzem i każdy mówił do małego Ernesta , ze będzie
taki sławny jak Ernest Wichert, a malutki Erneścik odpowiadał, że będzie jeszcze
bardziej sławniejszy..... i tak się stało.

[rita100]

A dzisioj łukończyłam am cytoć "Dzieci Jerominów"
Ni zabocze ło niyj, ni zabocze, psiankna ksiójżka.
Aże żal co jó skończyła cytać. Trzeciej cziajści ni nopisoł Wiechert, bo na to
brakuje słów i żadna literatura nie obejmie ogromu tragedii.
Chyba tak to zrozumiałam, ten końcowy akcent.

[rita100]

Jak to wspaniale, że był taki Ernest Wiechert. Mam w rękach bajki Wiecherta,
dopiero co - cicho - będę czytała, ale przeglądałam , również wspaniałe.
Tak się cieszę.
No i maj tuż , tuż i 18 maja rocznica, a my mamy zrobić miesiąc Wiechertowski.
Jak to zrobić , macie pomysł ?
Artwilk, pomożesz ?

[rita100]

18 maja mija 120 rocznica urodzin pisarza.

www.it.mragowo.pl/index.php?show_art=20

[rita100]

"Kiedy ofiarujemy innym swe serce, wtedy zawsze zdarza się cud "

Ernest Wiechert

[rita100]

"To leśniczówka, w której urodził się słynny pisarz Ernest Wiechert. Dzisiaj
znajduje się tu muzeum poświęcone jego pamięci. Dalej udajemy się do przyjemnego
hotelu w Mrągowie na nocleg."
www.masuren2.de/pl_mu.htm

[rita100]

Rok 2007 w Mrągowie obchodzony będzie jako Rok Ernsta Wiecherta. W tym roku mija
bowiem 120 rocznica urodzin pisarza. Rozpoczęły się przygotowania do uroczystych
obchodów. Wezmą w nich udział między innymi nauczyciele i uczniowie z Mrągowa i
Piecek oraz lokalni działacze. Powstał już komitet organizacyjny z udziałem
samorządu miasta.

Ernst Wiechert nie należy w Polsce do pisarzy zbyt znanych. Nie jest w kanonie
lektur szkolnych, a jego skromna obecność na rynku wydawniczym ogranicza się
prawie wyłącznie do naszego regionu. Bardziej doceniają go Niemcy - w 2000 roku
wydali nawet znaczki pocztowe z podobizną pisarza. W Polsce przetłumaczono i
wydano kilka jego książek — Mała Pasja, Las Umarłych, Lasy i ludzie, Pani
Majorowa, Baśnie, Missa sine nomine i Dzieci Jerominów. Książki te naprawdę
warto przeczytać.
www.mragowo.um.gov.pl/AKTUALNOSCI_2007/ernest.html

[rita100]

Kiedy osiągnie się pewien określony wiek, trzeba przestać się śpieszyć.
E. Wiechert

[rita100]

"Gdzie trzeba coś przemilczeć, tam zawsze dużo się mówi"
Ernest Wiechert

[rita100]

Czym byłyby nasze dni, gdyby nie było nocy.
E.Wiechert

[rita100]

Wiecie co, mamy rok Wiecherta, a mnie się marzy ujrzeć kiedy atrape czy jak to
sie nazywa, malutką atrapę tej małej wsi z 'Dzieci Jerominów' z chatką 'Biednej
Grzesznicy', z chatką 'Domu Krasnolotków' z mielerzem i tą drewnianą szopą, z
domem Jerominów pod klonem nad jeziorem, z pałacem pana von Balka, polem Czai
gdzie Czaia wiecznie orze pole i jego białego wiecznego konia, czy karczmą
Czwalliny, czy ze szkołą wiejską i kościołem, moczarami Goguna, i Piontka
grającego na rogu itd.
Po przeczytaniu tej ksiązki widzę to wszystko jak na dłoniach, całe dawne zycie
wiejskie. Ta wieś jest gdzieś w okolicach Pisza, gdzie Jons studiował.
Kurde bele, jakby trzeba było taką wieś odtworzyć, prosi się ona - choćby na
cześć Ernesta Wiecherta.
Warmia i Mazury mają perełki, perełki o ktorych mało kto wie, takie niedoceniane
perełki.

[gajowy555]

No jó, to je pomysł przedni. Trza by buło zainteresować tym burgemajstra ze
Pisza, abo staroste piskiego. Może chto by sie dołónczył i pomógł to zrealizować.
Łokazyjo po tymu je...

[rita100]

Weno tym to sia pozinni zajóńć Fani Wiecherta, takie Stowarzyszenie pozinno
powstać coby głosno ło nich buło wszandzie i promować swe idee. A i atrakcja no
regionu zianksza.

[rita100]

A oto co napisał Andrzej Wakar w "Dzieciach Jerominów"
"Autor tej ksiązki urodził się 18 maja 1887 roku w leśniczówce w Pieresławku w
powiecie mrągowskim, stanowiące mieszkanie służbowe jego ojca.
(Dom ten wyszedł cało z pożogi pierwszej i drugiej wojny światowej i w chwili
publikacji książki znajduje się w posiadaniu administracji leśnej.)
Sądził , ze jego ród wywodził się z imigrantów niemieckich, którzy przed wiekami
przybyli na Mazury. Miał krewnych Polaków, miał też przodków Francuzów. Marzył
więc w dzieciństwie - jak o tym wspominał po latach - że stanie się rzecznikiem
zbratania trzech nacji, których krew płynęła w jego żyłach. Wierzył, że los, że
natura przeznaczyła go do tej roli."
cdn

[rita100]

"Już też w dzieciństwie wykazywał uzdolnienia literackie. W owym czasie, na
przełomie wieków XIX i XX, modny był w Prusach Wschodnich twórca wielkiej
powieści historycznej, noszący to samo imię co przyszły autor "Dzieci Jerominów"
i jednakowo brzmiące nazwisko: Ernst Wichert. Chłopakowi z Pieresławka wróżono,
że osiągnie kiedyś taką sławę, jaką cieszył się jego imiennik.
"Będę o wiele sławniejszy" - odpowiadał malec, czym niezmiernie bawił słuchaczy.
Miał jednak rację.
Dzieciństwo i wczesną młodość spędził wśród ludu mazurskiego. Znał jego mowę i
zwyczaje, i nim rozpoczął studiować filozofię i przyrodę na uniwersytecie w
Królewcu, dobrze poznał krainę mazurską i filozofię życiową ludzi, którzy w niej
mieszkali.

[rita100]

Po ukończeniu studiów pracował od 1911-1933 roku na róznych stanowiskach w
administracji szkolnej. W pismach, ulotkach i w przemówieniach protestował
przeciw zbrodni, ktorej na imię było hitleryzm.
Gdy nieustraszony nie ugiął się po pierwszych ostrzeżeniach, został w 1938 roku
aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie jako numer 7188.
Działo się to przed wojną jeszcze to władze hitlerowskie musiały jeszcze się
liczyć z opinią świata. Po dwu miesiącach więźnia zwolniono, ale pozostał pod
nadzorem gestapo.
Wiechert wierzył, ze po wojnie nastąpi szybkie moralne odrodzenie narodu
niemieckiego. Niestety ujrzał, iż w Niemczech Zachodnich pieczołowicie
regeneruje się siły i tradycje kryptofaszystowskie. Rozczarowaniu swemu dał
wyraz w kilku wystąpieniach publicznych. Naraził się na szykany pogrobowców
hitleryzmu. Wielkiego pisarza znowu nazwano zdrajcą Niemiec. Tym razem udał się
na emigrację. Osiedlił się w 1948 roku w Uerikon w Szwajcarii, gdzie zmarł 24
sierpnia 1950 roku.

[rita100]

Od Andrzeja Wiecherta
"Akcja "Dzieci Jerominów" rozgrywa się na Mazurach. Również bohaterami kilku
innych utworów Wiecherta są Mazurzy. Można by było więc uznać Wiecherta mutatis
mutandis za pisarza mazurskiego, gdyby nie to, że ideom głoszonym w tych
utworach autor pragnął nadać charakter nie regionalny, ale uniwersalny. Owi
Mazurzy to dla Wiecherta przykład prostych ludzi, prowadzących proste życie, das
einfache Leben. Niemal tak samo jak przed dwoma wiekami Jan Jakub Rousseau,
autor 'Dzieci Jerominów' głosił hasło powrotu do natury, mocno patriarchalnego,
ale przecież wolnego od tych klęsk, które na świat sprowadziła cywilizacja
przemysłowa. Militaryzm i faszyzm uznawał za nieodrodne dzieci tej cywilizacji.
Był antyfaszystą, dalekim wszakże od socjalizmu. Niemniej wierzył w ideały
wolności, równości i braterstwa.
Dochował wierności marzeniom swego dzieciństwa. Zawsze był rzecznikiem zgody
między narodami. Zawsze też był przyjacielem Polaków. Dał temu wyraz również w
"Dzieciach Jerominów".
cdn

[rita100]

> Od Andrzeja Wiecherta

łoj, łod Andrzeja Wakara

przepraszam

[rita100]

Powieść "Dzieci Jerominów" powinna być dla czytelnika polskiego szczególnie
bliska. Odnajdzie on bowiem na mapie Pojezierza Mazurskiego wioskę Sowiróg,
odgadnie bez trudu, ze miasto powiatowe, o którym mowa w powieści to Pisz,
odkryje, ze ci ludzie z lasów i znad jezior mówią po polsku, aczkolwiek mazurską
gwarą, a gdy zajrzy do ksiąg meldunkowych we wsiach wokół Puszczy Piskiej trafi
tam na tyle nazwisk, które poznał w powieści. Przecież jeden Jeromin, a może nie
jeden, współpracował z polską patyzantką w walce przeciw zbrodni, której na imię
było hitleryzm.

Czytelnik polski otrzymał też w przekładzie "Der Totenwald" ("Las umarłych"). Po
ukazaniu się pierwszego wydania tej książli przełożono i opublikowano w Polsce
jeszcze dalsze książki Wiecherta "Las i ludzie", "Pani Majorowa" oraz "Baśnie".

Pięknie nam wyjasnił i objaśnił idee przesłania Wiecherta Pan Andrzej Wakar -
Psianknie dziankujewam.

[rita100]

Psianknie dziankujewam
Ernstowi Wiechertowi za ksiójżki, za mniłość do Mazurów, za to co mogliśwa
poznoć jiych żucie. Tak psianknej ksiójżki downo am ni cytoła. Kożda literka,
kożde słowo i kożde zdanie je ucztó no czytelnika. Móndrość tej ksiójżki je
łogromna.
Psianknie dziankujewam tyż tłumaczom za to że przetłumaczyli Wiecherta i co
możem cytoć i poznoć jednego z najwspanialszych pisarzy. Nie pomylę się jeśli
postawię Ernsta Wiecherta na półkę obok Dostojewskiego, Tołstoja czy, autora
książki "Nędznicy" i wielu innnych wspaniałych pisarzy. którzy znajdują się na
szczytach literackich.
Poznoć ksiójżki Wiecherta to poznoć Mazury.

[rita100]

Z kalendarium

1887- W leśniczówce Piersławek (do 1945 r. Kleinort) koło Piecek niedaleko
Mrągowa urodził się Ernst Wiechert, wybitny pisarz niemiecki. Jego mazurskie
strony ojczyste to także leśniczówki Strzałowo i Lisunie, jeziora Wągiel oraz
Mały i Wielki Majcz. Autor m. in. powieści ,,Las umarłych” (1946) oraz
dwutomowej powieści ,,Dzieci Jerominów" (1947), której akcja rozgrywa się w
zagubionej w Puszczy Piskiej wsi Sowiróg koło Pisza. Zmarł 24 sierpnia 1950 roku
i został pochowany w Szwajcarii, gdzie mieszkał w ostatnich latach życia. Przez
37 lat pisarstwa opublikował 13 powieści, około 50 nowel i opowiadań, 40 bajek,
cztery sztuki teatralne, trzy tomy wspomnień i sześć publicznych przemówień. Po
śmierci pisarza opublikowano również jego listy i wiersze.

[rita100]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=62696470
Ku pamnieńci

[gietpe]

mojemazury.pl/149366,Sowirog-wies-Dzieci-Jerominow.html#axzz2PWGOHve8

[warnija]

Fejn Gietpe, co yś nom przybaczuł ło tam. "Dzieci Jerominów" to je ksiojżka, co jo brok przecytoć.
Tak artikel co yś noma do niygo linka podał, tyż no potomności podam w całości.

Sowiróg: wieś uwieczniona w powieści Wiecherta "Dzieci Jerominów"

Sowiróg (Sowirog, 1934-1945 Loterswalde) nieistniejąca wieś leżąca niegdyś nad jeziorem Nidzkim. Powstała w 1563 r., zniknęła z map w 1948 roku, kiedy ostatni Mazurzy wyjechali do Niemiec.



Chociaż tak naprawdę ostatni Mazur umarł razem ze swoją wsią. Nazywał się Rydzewski i jako jedyny nie chciał wyjechać do Niemiec. Mieszkał w Sowimrogu samotnie do śmierci. Jego zwłoki odnaleziono, kiedy robotnicy przyjechali rozebrać jego dom.

Dzisiaj jedynymi śladami po dawnej wsi są resztki fundamentów, pozostałości dawnego cmentarza i zdziczałe drzewa owocowe.

Sowiróg jednak żyje. A to dzięki sławnemu pisarzowi niemieckiemu Ernstowi Wiechertowi, który umieścił akcję swojej mazurskiej sagi „Dzieci Jerominów” właśnie w Sowimrogu.

W 2010 roku z inicjatywy stowarzyszenia "Sadyba" cmentarz odnowiono i postawiono tablicę z informacją o historii wsi.

Dojazd leśnymi drogami przez Wiartel i Jaśkowo (od strony Pisza, 15 km). Z Rucianego-Nidy przez Szeroki Bór i Wiartel lub przez Zamordeje (17 km).

Igor Hrywna