Dodaj do ulubionych

Eszcze roz bojki w gwarze

18.02.08, 21:57
Cobyśwa nie zaboczyli ze mowam gwołt bajeczek w gwarze to przibacam linki i
eszcze dopsisze kila zapodanych w Literaturze Ludowej.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=38887491&a=38887491
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=40083733&a=40083733
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=38776679
Obserwuj wątek
    • rita100 Re:O dwóch córkach i diable w rasztubie 18.02.08, 21:59
      O dwóch córkach i diable w rasztubie
      Jek tu kedaj w naszy wziosce, to buła rasztuba (buda), co tam tyn lyn
      łobrobziali. No, to tam tłukli i przyndli tan lyn, bo to buło na polu
      postawzióne. Datemu, bo jek lyn, to sia poluł pryndko, coby wioska sia nie
      spoluła, to w polu wibudowali. Takó chate do tygo lnu.

      Wtedi we wiosce buł jena kobziyta, nała dwa córki. A jena buła łod macochi, a ta
      starszo, a ta młodszo to juz buła łod nij. To ta starsza łod macochi, to musiała
      zawdi do ty rasztuby chodzić prszuńć w noc-i.
      Ano poszła, prszyndzie tam i prszyndzie. Ij sie zachciało jeść, uwarzuła sobzie
      breji. Tam łóno breje jy, bo tutaj mniauczy coś pod dźwiyrzami. A, to mówi,
      pewnie kot byndzie. Roztworżuła. Jo, bo kot prszyjdzie. Taki czorni kotek.
      Ón mniauczy. Mówzi: "Moze byś chcioł breji ?"
      A łón kot mniauczy, łogonek podnosi, tam jo buko.
      Wziuła go na kolana, dała mu berji.
      Sia kotek najod i tegy go łostaziuła na kolanach, tlo warczoł, no marmotoł
      (mruczał).
      Ali tutej dwanasto głodzina, ło wali chtóś w dźwirze.
      Jo.
      Prszyńdzie wujż, prszyndzie wujż,
      a na łokciu broda,
      roztwórsz, roztwórsz
      dziywczyneczko młoda.

      Kotku, jek mom mówzić ?
      Mów: "Wszelki duch Pana Boga chwoli".
      Łóna mówzi: "Wszelki duch Pana Boga chwoli".

      Przestało i poszło.

      A jó. A jek juz sia rozjośnało, bo łóna do domu, patrzi, bo mo pełnó szpulke
      złotych mniciów.
      Teroz co ?
      Ano taka rada buła ta córka macochy , co polecioła z tó szpulko do domu.
      A tero zaćkojta do jutra, dalij łopoziem, choć pewno znata jek sia bajka kóńczy
      bo mowam jó w swoich zbziorach smile
      • rita100 Re:O dwóch córkach i diable w rasztubie 19.02.08, 22:11
        Tero, łóna macocha łoglundo. Ale szie dziwuje !
        Na, mówzi, zaćkoj, ti teroz pójdziesz, mówi, prujńść, zachitrszała ji na to
        swojo córke.
        To na drugo noc wisłała to swojó córke do oni rasztuby przuńść. To poszła.
        Prszyńdzie i prszyńdzie, bo tutaj ji sie zachciało jeść. Breji uwarzuła. Bo
        mniauczy coś pod dźwiyrzami.
        Roztworżi, bo włazi kot. To kiedi siyngła drapakie!
        Kota drapakó wignała precz! O.
        Ali tutaj dwanasto godzina bo:

        Prszyńdzie wujż, prszyńdzie wujż
        a na łokciu broda
        roztwórsz, roztwórsz
        dziywczineczko młoda.

        Tero łóna mo strach, kołkiym ustała i co ?
        Tak do trzech roz, nic nie poziedała.
        Bo wlyzie taki łolbrżym i weźnie jó za łeb złapoł, łeb ukrynciuł, i flaki
        łobsnowoł wkoło chałupi. I dobrze.
        Przestało znowu.
        A tutaj juz teroz słonko wschodzi, a łóni córeczki ni ma. Łóna matka łoglunda
        sie ji patrzi tak pod słónko tam na tó chate. A mówzi, kiej to ta moja córka ale
        naprszyndła, aż kole chałupi jeszcze łoprszyndła.

        No a ju, ale to wszystko niczym. Czko i czeko. No i zaś łóni tu prszydó. Ba, bo
        to flaki wkoło chałupi. Wlyzie tam - łeb ukryncóny.
        To dopsiero tedy lamyntowała i sie stało.

        Pytanie: A co to było złe ? Co tak przyszło w nocy ?

        - No, diabuł buł. W taki rasztubie to diabli chodzili !
        • rita100 Re:O dwóch córkach i diable w rasztubie 19.02.08, 22:12
          Dobryj Nocki moi mnili , tlo nie chodźta na nocke do rajsztuby, bo tam sztraszne
          diabli siydzo.
          Cichutko sia posmykajwa w łóżecko abo w wyrecko i spokojnej nocki.
          Cosik mnie chyba grypira bzierze abo jeki diobeł
          • gajowy555 Re:O dwóch córkach i diable w rasztubie 20.02.08, 13:31
            No jó, take straszne bojki na noc ! To ji nie dziwota, co potam wojny spsik
            przynosi, abo grypyra.
            Tak trza poziedać:
            "Wszelki duch Pana Boga chwoli" i wtenczas tyn diobeł i grypyra pójdo precz smile
            • rita100 Re:O złotym wieprzku 20.02.08, 22:36
              To wszelki duch Pona Boga chwoli i inszo bajeczke zapodamy na noc, a achtujta ,
              bo to nocke brok achtować smile

              O złotym wieprzku
              Bajke zapodaje Augustyna Zielonka z Klebarka Małego.
              • rita100 Re:O złotym wieprzku 20.02.08, 22:38
                Jeden ojciec miał trzi s-ini. I mniał jeden psiankny łogródek. A w tem łogródku,
                to zawdy coś ryło. A łóny ne wziedzieli co. To tyn starszy mówzi:
                - Ojcze, jo pude na, wartować i łobacze, co tam w tem naszem łogródku tak ryje.
                I tedy łón, a matka mu upiekła nolepszego kucha, i wina, i co tam buło, dała mu
                z sobó. I łón poszed.
                I jek poszed, to sziedział, sziedział, jek przyszedła ta godzina dwunasta, to
                łón łusnoł.
                I znów tam przyszło tam to, i znów poryło. I łón nie wzidzioł, co to biło.
                Na drugi dziań ten łojciec go wykrzyczał, mówzi:
                - O ty, mówzi, spisz, mówzi, chciałeś iść, a jenaś nic nie
                uwarowałeś !

                Fejn co mym nie musiwam nic wartować, jeno spokojnie spać, a na drugo cziajść
                bajeczki jutro prosza.
                Ale poznalim nowe słóweczko - wartować, czyli wachować, achtować, pilnować,
                czuwać...... i mniłej nocki
                • rita100 Re:O złotym wieprzku 21.02.08, 22:54
                  Tedy tan drugi mówzi:
                  - Łojcze, to jo puda. Jo bande lepsiej wartował
                  I łóni znów dali tak jek tamu, na - naszikowali tam do jedzenia i poszed.
                  I znów to samo to biło. Dwanasto godzina, ón usnuł, a to przyszło i znów poruło
                  cały łogródek jeszcze gorzyj jek było.
                  Ojciec zgniewany, że znów ten jidzie, mówzi:
                  - Na cóz synie, cóś uwarowoł ?
                  - Nic nie biło ! - łodpoziada sin
                  - No ale biło co, jest poriti !
                  Nó, go wykrzyczał. Nic.
                  A mnieli takego głupsiego. Tyn trzeci był tak nierychtyk przy rozumie. Ale mówzi:
                  - Łojcze jo pude.
                  A, ty, mózi łojciec, te mundre nie uwartowali, a ty głupi nasz uwartować ? To
                  nie, ni.
                  - Ale jo puda ! - goda trzeci syn.
                  A matka tedy co mniała zrobzić ? Ze złosci, co łón chiał iść, wziuła mu
                  łupsiekła z łotrambów kucha i łón wziuł, i szklaneczka kawy. Poszed.
                  Sziedzioł, sziedzioł i sobzie podgwizdywoł.
                  A juz go ta manczy tan sen.... co nie usnoł, tlo mnie zmorzuło i jutro woma
                  łopoziem jek buło dalij.
                  dobryj nocki
                  • rita100 Re:O złotym wieprzku 22.02.08, 22:26
                    Sziedzioł, sziedzioł tamój i tak sobzie podgwizdywoł.
                    A juz go tak manczuł tan sen, łón ni móg. Ale jenaż !
                    Łoj, jidzie taki złoti zieprzek ! Patrzi, a tyż to i ładny taki złoty zieprzek !
                    No, wziuł.
                    Tak szed, szed pomalenku, uficiuł łónego zieprzka. Trzymoł go w ranku i idzie do
                    radości do łonego domu.
                    Przyszed.
                    A te bracio, obaj, to juz ze złościo, łón niesie, tyn niesie. Co mnieli zrozbić
                    ? Poszli mu naprzećko. I jek wzidzieli co łón z daleko idzie i niesie takie
                    złote tamój w ranku, a mówzi: "To teroz mówzi, co mom zrobzić?
                    Mówzi: "Wiesz ty co bracie, mówzi, my go zabzijem".
                    I co ten buł, zgodzili szie i wziyli tygo brata głupsiygo, zabili i go zakopali
                    w dziura.
                    A na tym, to wziyli kijok postazili, na to mogiła, gdzie łón tam rosł. I tan
                    kijek tam buł.
                    I szpetni bracia poszli z tam zieprzkiem dóma.
                    Co sia dali stało bandzie jutro.
                    • rita100 Re:O złotym wieprzku 23.02.08, 23:04
                      Prziszli dóma bracia, Ale łojciec mówzi:
                      - A co tamój, ale skund to macie ?
                      "No, mówzi , szlim, mówzi, i ten prazie ruł, ten zieprzek, mówzi, mi to uficilim."
                      "Ano, a ten, mówzi, brat gdzie jest, tyn głupi ?"
                      "Tygo niy ma, mówzi, ten chtoś gdzie poszed i go nie ma".
                      I wziyli, o takie byli redzi, co tu tamój łonygo zieprzka majó złotygo.
                      Ale niedługo, bo urusł na tym, gdzie łón tan kijek wetchnuł, to tako wziyrzba,
                      wejdy, tako urosła. I łod ty wejdy, łod tyj wzierzby, to wziuł i ten głupi szed,
                      nie?
                      Niy! Tak: I szed ten starszi i urznuł tamój ten tak sobzie tako laska łod tygo.
                      I jek to ronzio takie fletki, nie ?
                      To tedy łón urznuł i zrobziuł flytka i zaczuł grać.

                      Groj, braciszku, graj,
                      Bóg ci pomagaj.
                      Tyś ci mie zabziuł
                      młodszi mie pochowoł.
                      Za łónygo, za łónygo
                      zieprzka złotygo,
                      co w łogródeczku ruł.
                      • rita100 Re:O złotym wieprzku 24.02.08, 22:53
                        Ale co sie tu nie robzi ! A łón juz tutaj w domu, tutaj groł. Łón ojciec słyszy
                        - "Co to by ?" Bzierze, mówzi:
                        bierz ty, synie drugi. Ale łón bzierze, zagra:

                        Groj, braciszku, graj,
                        Bóg ci pomagaj.
                        Tyś ci mie zabziuł
                        młodszi mie pochowoł.
                        Za łónygo, za łónygo
                        zieprzka złotygo,
                        co w łogródeczku ruł.

                        Ale, to tedy grał łojciec, matka grała, wszyscy.
                        A tedy łóni łodkopali ten wundołek i szukali, gdzie ta flytka buła, to szukali.
                        I znaleźli tygo zabzitygo brata. Co tam buł. To dopsiero ojciec wziedzioł, że
                        ten, te zabzili i łón ukwyciuł tygo wzieprzka.
                        I tedy tak buło. No, to juz tam kóniec.
                        Dobryj Nocki
                        • gajowy555 Re:O złotym wieprzku 25.02.08, 10:13
                          Tak łobaczta keni chciwość prowadzi - do zbrodni. Tacy braciszkozie za złote runo krew bratnió łutoczyli. Jano muzyczka jich wydała i oprawcy pewnie zgniłi we ciurmie...

                          Groj, braciszku, graj,
                          Bóg ci pomagaj.
                          Tyś ci mie zabziuł
                          młodszi mie pochowoł.
                          Za łónygo, za łónygo
                          zieprzka złotygo,
                          co w łogródeczku ruł.
                          • rita100 Re:O złotym wieprzku 25.02.08, 22:33
                            Aż żol rodziców, bo stracili dzieciuków. Pewno synom jam jim nie wybaczuli.
                            Bajka ta buła tak popularna, ze ło niej i psieśni śpsiewano.

                            Oj, że nie tak mocno, mój ptaszeczku groj
                            bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
                            Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
                            za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.

                            Ojże, nie tak mocno, mój łojczulku graj
                            bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
                            Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
                            za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.

                            Ejże, nie tak mocno, mój braciszku graj
                            bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
                            Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
                            za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.
                            • rita100 Re:O złotym wieprzku 25.02.08, 22:33
                              Abo druga taka psieśniczka:

                              Żyjsi, żyjsi kamnień na mojym sercu ciójży
                              Tan jedan brat mnie zabziuł, a tan drygi mnie skruł
                              za łónego wieprzulinka co w łogródku ruł.
                              • rita100 Re: 26.02.08, 23:00
                                Nowo bajke zapodała Anna Białuszewska z Nowej Kaletki na Warmii. A titel bajecki je:
                                "O trzech zbójcach i trzech gospodarskich córkach"
                                Długasi titel, nie ?
                                • rita100 Re:O trzech zbójcach i..... 26.02.08, 23:02
                                  To byli takie gospodorze. Mnieli trzi córki. A tam w leszie byli zbójcy. Potam
                                  łóne, te córki, bułi psiankne, to je zbójce tak zawdi wachowali na niych aż tak
                                  długo, aż jiych wykradli. By jych tam wziyli w dalekie stróny.
                                  Onam tam buło mocno dobrze tam córkom, bo te zbójce, to zawdy chodzili i kradli,
                                  i znosili jam. To mnieli w czam chodzić i co jeść, i wszistko jam buło dobrze.
                                  Potam kożda sia łożaniuła z tami zbójcami. Kożdo wziyła jenygo i mnieli dzieci.
                                  Kożdo mniała jenygo chłopca.
                                  Potam tam tak dobrze dopsiyro mnieli, jek mniałi te dzieci.

                                  hehe i tu powziniśwa bajecke łukończyć, bo buło i żuło sia mocno dobrze. Ale....
                                  to bajecka ło mocnych nerwach, a dzisioj mnieli Uolstiniacy nerwowy dzionek z
                                  Prezydentem w tylewizórze zianc jutro dokończym.
                                  Dobryj nocki, eszcze puda kniksek (ukłon) zrobzić.
                                  • rita100 Re:O trzech zbójcach i..... 27.02.08, 22:58
                                    Potam roz poszłi psieluchi płukać do takij strugi. Tak tam płuczó te psieluchy,
                                    ale łobaczuły chłopoka. I tan chłopak przyszed do niych. Ale sia potam tam
                                    dogadali, to buł jich brat. Tam sobzie poziedali, no, toby to ucieknunć do ónego
                                    domu.
                                    Ale jek ? To-ć łóne nie trafió, bo łóne byli mocno daleko. A łón mówzi tak: "Jo
                                    mom kłambek ziołny (wełny). To tan koniec ich woma dum i tak sobzie wyślydźta,
                                    gdzie bandzieta mnieli iść."
                                    I łón jim doł tyn kóniec ziołny, a łon z tam kłambkam poszed. I poszed aż do
                                    swojygo domu.
                                    No, potam łóne sia tak radowałi, co pójdo do domu. A tych zbójców prawzie nie
                                    buło tam, nie buło. Łóne zbójce prziszli, łóne zaczyli śpsiewać, łóne kobziety
                                    łónam dzieckom. To jena mówziuła:

                                    Oj, lulojże, lulojże
                                    pójdziewa do domu.
                                    Pójdziewa do domu
                                    oj, lulojże, lulojże.

                                    A potam ta drugo mówziuła:

                                    A te dzieci komu,
                                    jek pójdziewa do domu ?
                                    Oj, lulojże, luleczko

                                    A te małe zbójczanta,
                                    potopsiwa szczanianta.
                                    oj, lulojże, lulojże.

                                    A potam ten jedan zbójca: weno wej, mówzi, bracie, co to łóna mi je ? Ale, mówi,
                                    Redyjan, łóna to tak sobzie spsiywała. Gdzie łóni tam do dómu, mówzi, pójdo.

                                    Dobryj nocki, jutro bandzie dali.
                                    • rita100 Re:O trzech zbójcach i..... 28.02.08, 22:58
                                      A potem, jek te zbójce w nocy sia porazlatowali tam po tych, po tych tamój
                                      lasach, to łóne sia zebrały, te dzieci potopsiuły i poszły do domu. Tam śladam.
                                      Aż tutaj, bo to taki słuchajó szum. Szum za niami i to, bo te zbójce leco. Łóne
                                      wlazłi tam na takie wisokie jeglije (ćwirk, ćwirk u woj mówio na jeglije). Tak
                                      mocno wisoko wlazły i tam siedziałi
                                      A łóne przyleciały, łóne zbójce pod to jeglije. A potam łóne, i zaczeli jych tak
                                      szturchać. Mózi: "Kieby jo tak swoja, mówzi tak napotkoł, tobym go zaroz tak
                                      posztychtowoł". mówzi.
                                      "A jo swoja tyż". A tan trzeci mózi: "Jo tyż jó bym tak sztychowoł. I ich tak
                                      posztychowali, co jam krwe leciała z tych nogów.
                                      "A wej, mózi, wan wej, bracie, mózi, deszcz pado".
                                      "A, mózi, to pado deszcz, to juz chyba sia cofniewa. Ale jaki to, mózi, ciepłi.
                                      Jo, mózi, taki ciepłi. Ale to je dyszcz.
                                      I łóne zbójce sia cofnyli. A łóne z tych pozlatuwałi i uciekli.
                                      Aż łóne zbójce przydó do domu, łobaczó, bo to krew na sukniach. To dopsiyro sia
                                      doziedzieli, w co łóni tak szturali. A to w nich tak szturali.
                                      I po bojce. Tak !

                                      posztychowali - pocieli
                                      • rita100 Re: 03.03.08, 23:01
                                        O sierocie Lencysku i czarownicy
                                        Bajecke zapodała Anna Anucz z Wiśnowo Ełckie.
                                        • rita100 Re:O sierocie Lencysku i czarownicy 03.03.08, 23:03
                                          Buł sobzie bziedny chłopiec, sierota, który pasł świnki u czarownicy i znalazł
                                          jedną malinę i jagódkę. Aby świnki malinki i jagódki nie zjedli, zbudował na
                                          dwóch dębach domeczek. Od domku do ziemi przymocował dwa sznury czarne, po
                                          których mógł wychodzić i schodzić.
                                          Pewnego ranku, jak swinki wygnał w pole, to pobiegł zobaczyć do domku i wołał:
                                          "Malinko, jagódko, spuscajta snory do ziemi, wlaze do was !"
                                          W tym samym czasie podsłyszała i podpatrzyła, co się tam dzieje, czarownica.

                                          I hopsasa do łóżasa, bo nie badziem jek czarowanica jich podpatrywać. Łostawiamy
                                          w pokoju malinke, jagódke, świniopasa i podglóndajonco czarownice.
                                          Dobryj Nocki póki co.
                                          • rita100 Re:O sierocie Lencysku i czarownicy 04.03.08, 23:31
                                            W dniu następnym, jak sierota znowu wygnał świnki w pole, czarownica wlazła po
                                            snorach do domu i pozerła jagódke i malinke.
                                            Po powrocie sierotki z pola znowu wołał:
                                            "Malinko, jagódko, spuscaj snory do ziemi, wlaze do was !"
                                            Po tym wołaniu spuściły sia snory i sierotka wlaz do domku i ku jego wielkiemu
                                            zdumieniu zamiast malinki j jagódki siedziała czarownica. Więc najprędzej
                                            spuścił się na snorach i na nich sie powiesił.
                                            Świnki jego przylecieli i zobaczyli, ze ich Lencysek wisi. Mocno zakrzyczeli i
                                            zaśpiewali na koniec pieśń:

                                            Obwiesiuł sia nasz Lencysek
                                            mniandzy dwóma dembkoma
                                            czerwonymi sznurkoma
                                            skneru weru !

                                            I sia skónczuło
                                            • rita100 Re:Józef Olk z Leszna 05.03.08, 23:05
                                              A tero wystómpi Józef Olk z Leszna z Warniji.
                                              Łopozie noma bajecke " Jek muzykont z Lyszna uczuł niedźwiydzia grać na krzipkach".
                                              A zianc tak, słuchojta...
                                              • rita100 Re:Jek muzykont łuczuł grać 05.03.08, 23:06
                                                To tu z Lyszna to chodziuł jedyn muzikant do Roszynga, jek to tamój w tercie,
                                                abo co tam w niydziele. Jek im sia zachciało, jek to prszód troche na
                                                krzipeckach zagroł, to juz tanczyli. Bo ludzie byli weselsze niż teroz. Teroz to
                                                juz jym trzeba łorkestry, coby chtóro poszła tanczyć. A prszód, to ji na
                                                skrzypkach kiedy jedyn buło dobrze.
                                                Ale łón poszed, a tedy jek nazod po ti muzyce, szed nazod do domu w lesie. Tam
                                                chłopi rumbali drżewo, były kliny, jesce siekiyra łostała i to.
                                                Wtedy jidzie nazod, a to niedźwiydź w lesie. A no. Strachata sia. Ustoł na dwa
                                                łapy łón niedźwiydź, a łón buł podpsity, mówzi:
                                                "No, towarziszu, nie tak bistro na mnie".
                                                A łón niedźwiydź mozi:
                                                "Może biś ti mnie grać wyłuczuł ?"
                                                Mówi: "Ale jó, mówzi, jo cie wyłucze".
                                                Taki buł psiyn (pień), zerżniento buła chójka.
                                                Mówi: "Pódź no ło woj, połóż no tyn łogón na tyn psiyn".

                                                I co myślita, strachata sia barzij ?
                                                Nie łuciekajta esce do wyrek, zaro bandzie kónic wink))
                                                • rita100 Re:Jek muzykont łuczuł grać 05.03.08, 23:08
                                                  Siykiero zaciuł, psiyn (pień) rozczypoł, wziuł klin i mu w klin łón łogón, w łón
                                                  psiyn łonymu nedźwiedzioziu. Niedźwiydź sie niy moze dostać. I tedy mu zaczuł
                                                  spsiywać:

                                                  Mom nożiczki
                                                  dupe gole,
                                                  mom kańczuczek (bicz)
                                                  dupe smole,
                                                  nałucze cie grać
                                                  aż ci bandzie
                                                  w dupie znać !

                                                  Kóniec smile
                                                  • rita100 Re:Jakub Bem 06.03.08, 22:52
                                                    Wzitojta Warnijoki i jo cosik na nocka woma łopowziem. Mniano moje Jakub Bem, z
                                                    samiuśkiego Gietrzwołdu na Warniji choć urodzon jo am je w Pluskach.
                                                    Poziam woma bajecke ło gburze Grzegrzu i młodyj bziołce.
                                                    Ta no. Wom noprzód powiem, czy to sie łopłaci tam przez to godać.
                                                    No to słuchajta lorbasy i stinole.
                                                  • rita100 Re:O gospodarzu Grzegorzu i żonce. 06.03.08, 22:55
                                                    To buł taki gospodorz, moze mnioł sztyrdzieści - no czygo ? Jek myślita - lot ?
                                                    Nie, mnioł sztyrdzieści morgów roli. No jo. A bziołke mnioł... ajajajaj jek
                                                    psiankno, młodo, a dziod gbur juz siedemdzisiont lot stari. Ale ta zónka zawdy
                                                    choro, zawdy choro.
                                                    A łón tan gbur mniyszkoł przy kościele. Joł, przi kosciele, to tam łorganista ji
                                                    ksiundz czasem tam podchodzili może.
                                                    No może jek długie i szerokie. Ale my sobzie gadu gadu a tu brok dali
                                                    łopowziadać, escze z Gajowym łotokniewa sobzie po jenam, bo łón zna zyty
                                                    (tradycje) warnijskie.
                                                    Bez gorzałeczki ni bandziewa splytkować.
                                                    No i ta bziałka wciójż chora buła, a to jo głowa balała, a to paluszek, a to
                                                    główka. A łóni nie znali esszcze takiego polskiego powziedzenia co paluszek i
                                                    główka to szkolna wymówka, datemu lżej jam buło żyć.
                                                    Oj, kranci sia w głowie i paluszki juz nie te do klikania, poczkajta do jutra co
                                                    bandzie dali. Fejn ?
                                                    Dobryj Nocki
                                                  • rita100 Re:O gospodarzu Grzegorzu i żonce. 07.03.08, 22:35
                                                    Tero dajta pozor, bo tekst bandzie ciajżki i brok dużo mysleć.
                                                    No, ale naroz, bo sia zjawił taki krzywy tamój chłopok i żeby go przyjuńć. Zima
                                                    sia zroziuła ło Morcinie, a łod Morcina do Morcina to służyli tak u gospodorzy.
                                                    Łon (gbur) by juz nie przyjoł, bo som pracowoł, no ale bziołka mówi:
                                                    - Grzegorzu, a Grzegorz sia nazywoł, mówi, ale weź tygo człowzieka, to bandzie
                                                    nom lepsi dobrze szło.
                                                    - Ale dobrze, jo.
                                                    Wzioł, przyjoł go. A mówzi, a mito, to mito dać łod zarobku ?
                                                    - A, mózi (parobek): mito, to mi dosz wtedy Grzegorzu, kedy kukowka na izbzie
                                                    zakuko, a wilk za psiesem zawije.
                                                    Dobrze.
                                                    A tak naprzód niy, bo prziszed ten Grzegorz, gospodarz i mówzi:
                                                    - Wiysz co Iwanku, mówi, inaczej nie łozdrowzieje moja żónka, aż mom jiść do
                                                    morza na wodi.
                                                    - Przyniyś z morzo wody - goda Iwanek - To jek sia tygo napsije i to zdrowszo
                                                    bandzie.
                                                    Dobrze. Bziołka go tam wyparawiła, dała mu tam torba, jek były piyrwyj takie
                                                    torby skórzanne, nie. Nakłod sobzie tygo rozmajitygo. I gbur Grzegorz mnioł juz
                                                    jiść w rejze. A tedy Iwanek mówzi:
                                                    - To jek pójdzieta tam, to eszcze wlyźcie tu do stosoły do mnie, mówzi, bo to
                                                    tak wszystko nie je, co tam mocie chodzić do, bo umar-zniecie i dobrze.

                                                    Jo juz ziam co wy myślita, co gbur Grzegorz pudzie w morze, a bziołka z Iwankiem
                                                    bara bara bandó rozbić.
                                                    Niech i tak bandzie, bara bara i lygnijta sobzie spokonie w wyreczko.
                                                    Dobryj Nocki
                                                  • rita100 Re:O gospodarzu Grzegorzu i żonce. 09.03.08, 21:28
                                                    No, mózi Iwanek do gbura, wlyźcie tam do sójcieka. Założuł go tam snopkami.
                                                    A łóna, ta chora żónka wlecioła:
                                                    Jiwanku, Jiwanku, utnij drzoszczków i ładnych dreweczków, mówzi, dzisioj
                                                    bandziem mnieli wesele !
                                                    E, tako czerwóno. Tam napsiekła jojek, jojecznicy, plynców takiych, co tam. Bo
                                                    przyszed łorganista, przyszed ksiundz.
                                                    - No, widziecie, mówzi Iwanek, co sia rozbzi ?
                                                    Tero jo, mówzi, zaniose w jednem, włoze tam drewko, tych drzoszczków, a mówi, w
                                                    drugam to wy Grzegorzu wlyziecie wy w ten wór.
                                                    Bo tam takom mnioł moda w koncie zwsze postawić te drewka. Postawiuł i taki
                                                    dembniok tak dembowy cienki urznuł, postawił przy tam worze. Bo sia juz
                                                    zmiyrzchało, ciamno buło, postoł.
                                                    No, zaczyli wtedy tam psić, kawa psić i jeść, ulać i hulać tam. A łóna:
                                                    Jiwanku, Jiwanku zaśpsiewoj pioseneczka, mówi, bo dzisioj mowa ładne wyprawe.
                                                    A, mówi Iwanek: niech pani noprzód zaśpsiewo. A łóna:

                                                    Mniałam chlopka Grzegorza,
                                                    posłałam go do morza.
                                                    Łón sia nazod nie wróci
                                                    mnie sie syrce nie smuci.
                                                    Kukuk, kukuk, kukuk.

                                                    A łón: A jo pani (...), jo tero pani zaspsiywom:

                                                    A słyszysz-że Grzegorzu
                                                    co godajo o morzu ?
                                                    Zruć wór z siebzie
                                                    stoji kij kiele ciebzie
                                                    Roz żónka, dwa ksiunżka
                                                    zatrzymom jo (...) psienionżka ?

                                                    Jak jam zaczoł loć ! Roz żonce, drugi roz ksiendzu. A łorganista bez dźwiyrza,
                                                    ksiundz bez łokno pouciekali.
                                                    Wej, mówiz, tero. Teroz, mózi, sia skonczuło.
                                                    Naroz zginuł Iwanek, nie wiedziała gdzie. Zginuł łón.
                                                    A Grzegorz wyloz z wora, potam żuli dobrze sobzie. Już wziancej nie wyprowiała
                                                    bziołka i nie buła chora.
                                                  • rita100 Re:O niezgodzie bziałki z menzem 26.03.08, 22:25
                                                    Jena bziołka zyła z mynzym nie w zgodzie. I parobek to jymu pozidzioł. Bo jek
                                                    łón odjechoł kiedy, to tedy ta bziałka ksiyndza dała zawołać.
                                                    Ale jenego razu łón sia wybroł do młina i pokryjomu przyjechał do domu, co łóna
                                                    nie wiedziała.
                                                    A tyn parobek, to musział tyn, plewy noszić na góre.
                                                    Workiym. Tedy wżiuł tyn worek i przised do izby, a tam buł juz ksiundz ji, ji
                                                    łóna z niem psiła. Szie najedli ji napsili. I tedy łón, mówiła, co to spsiywać majó.
                                                    Tedy łóna naprzód pocyła śpsiywać:

                                                    Mniałam jo mynza Adama
                                                    do młina go wisłała.
                                                    Dajze, Boze, szie nie wróciuł,
                                                    syrca mygo nie krusuł.

                                                    A tedy śpsiwał ksiundz:

                                                    Najedlim sia, napsiłem
                                                    pódziewa spać po fsili.
                                                    Ty łod brżega, ja łod ściany,
                                                    sarum barum mniandzy nami.

                                                    A potam parek, tyn parobek sztuknuł tego w szyle i mówił:

                                                    A słysał ti, Adamie
                                                    twojej żóny śpsiewanie ?
                                                    Weźmij kańcuk (bicz) na ramnie
                                                    dwa po boku, trzi łod ściany
                                                    sarum barum mniandzy wami.

                                                    No, to gbur wyloz i tedy lał jam tam karbacem (biczem)!

                                                    Dobryj Nocki
                                                  • rita100 Re:Zdrowa pani chorzała 28.03.08, 21:42
                                                    Gwołt psieśniczek je na tymat tyj lygendy, jedno zapodam tero:

                                                    Zdrowa pani chorzała
                                                    ziymnej wody zundała
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Pan po wode do jyziora
                                                    pani sobzie po dochtora
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Pan sie z wodo powraca
                                                    dochtor panio przewraca
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Pan drzwiczkami zaskrzypnuł
                                                    dochtór z łoża wyrypnuł
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    A co tez tu sia stało
                                                    co tak łóżko potargało
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Myski kotka sie ganiali
                                                    to tak łóżko potargali
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Chtóż tam leży pod łożem
                                                    trzeba by go powrozem
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Oto bziedny Łazarz jest
                                                    trzeba by mu taler dać
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Jednom nocke z panio spał
                                                    esce mi pon taler dał
                                                    tola um tam tam tam
                                                    tila um tam tam.

                                                    Dobryj Nocki
                                              • mgolc Re:Józef Olk z Leszna 23.04.21, 16:55
                                                Dzień dobry! Jestem niesamowicie wzruszona, Józef Olk i Monika Olk to moi pradziadkowie. Nie znałam zupełnie tych bajek. Prababcia zmarła gdy miałam 4 lata ... czy mogę prosić o informację gdzie znajdę te opowiadania i piosenki moich pradziadków? Pozdrawiam serdecznie
                                                • warnija Re:Józef Olk z Leszna 30.05.21, 12:19
                                                  Zitojta na Warniji !
                                                  Gdzieś się ten wpis zawieruszyl w tej pandemii, ale po szczepieniu się odnalazł smile
                                                  Miło nam bardzo, że odnaleźli państwo dzięki Warniji jeszcze więcej miłych pamiątek po swoich przodkach.

                                                  "Bajki warmińskie i mazurskie zostały przygotowane do druku przez mgr Halinę
                                                  Kurowską, ktora dokonała wyboru materiałów zebranych na terenie. Dązeniem tej
                                                  pracy było jak najściślejsze zachowanie wszystkich własciwości fonetycznych,
                                                  gramatycznych czy składniowych języka bajek, ale nawet i toku opowiadań."

                                                  Proponuję skorzystać z możliwości internetu i wyszukać więcej informacji na podstawie tego co podaliśmy wyżej.

                                                  Psianknie Waju pozdroziom, a nie zaboczta steczki na Warnijo !
                                                  • warnija Re:Józef Olk z Leszna 30.05.21, 12:37
                                                    Gajowy podpowiada, że można poszukać w Antykwariacie Mazurskim Retman w Dąbrównie.
                                                    smile

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka