Eszcze roz bojki w gwarze

[rita100]

Cobyśwa nie zaboczyli ze mowam gwołt bajeczek w gwarze to przibacam linki i
eszcze dopsisze kila zapodanych w Literaturze Ludowej.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=38887491&a=38887491
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=40083733&a=40083733
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=38776679

[rita100]

O dwóch córkach i diable w rasztubie
Jek tu kedaj w naszy wziosce, to buła rasztuba (buda), co tam tyn lyn
łobrobziali. No, to tam tłukli i przyndli tan lyn, bo to buło na polu
postawzióne. Datemu, bo jek lyn, to sia poluł pryndko, coby wioska sia nie
spoluła, to w polu wibudowali. Takó chate do tygo lnu.

Wtedi we wiosce buł jena kobziyta, nała dwa córki. A jena buła łod macochi, a ta
starszo, a ta młodszo to juz buła łod nij. To ta starsza łod macochi, to musiała
zawdi do ty rasztuby chodzić prszuńć w noc-i.
Ano poszła, prszyndzie tam i prszyndzie. Ij sie zachciało jeść, uwarzuła sobzie
breji. Tam łóno breje jy, bo tutaj mniauczy coś pod dźwiyrzami. A, to mówi,
pewnie kot byndzie. Roztworżuła. Jo, bo kot prszyjdzie. Taki czorni kotek.
Ón mniauczy. Mówzi: "Moze byś chcioł breji ?"
A łón kot mniauczy, łogonek podnosi, tam jo buko.
Wziuła go na kolana, dała mu berji.
Sia kotek najod i tegy go łostaziuła na kolanach, tlo warczoł, no marmotoł
(mruczał).
Ali tutej dwanasto głodzina, ło wali chtóś w dźwirze.
Jo.
Prszyńdzie wujż, prszyndzie wujż,
a na łokciu broda,
roztwórsz, roztwórsz
dziywczyneczko młoda.

Kotku, jek mom mówzić ?
Mów: "Wszelki duch Pana Boga chwoli".
Łóna mówzi: "Wszelki duch Pana Boga chwoli".

Przestało i poszło.

A jó. A jek juz sia rozjośnało, bo łóna do domu, patrzi, bo mo pełnó szpulke
złotych mniciów.
Teroz co ?
Ano taka rada buła ta córka macochy , co polecioła z tó szpulko do domu.
A tero zaćkojta do jutra, dalij łopoziem, choć pewno znata jek sia bajka kóńczy
bo mowam jó w swoich zbziorach

[rita100]

Tero, łóna macocha łoglundo. Ale szie dziwuje !
Na, mówzi, zaćkoj, ti teroz pójdziesz, mówi, prujńść, zachitrszała ji na to
swojo córke.
To na drugo noc wisłała to swojó córke do oni rasztuby przuńść. To poszła.
Prszyńdzie i prszyńdzie, bo tutaj ji sie zachciało jeść. Breji uwarzuła. Bo
mniauczy coś pod dźwiyrzami.
Roztworżi, bo włazi kot. To kiedi siyngła drapakie!
Kota drapakó wignała precz! O.
Ali tutaj dwanasto godzina bo:

Prszyńdzie wujż, prszyńdzie wujż
a na łokciu broda
roztwórsz, roztwórsz
dziywczineczko młoda.

Tero łóna mo strach, kołkiym ustała i co ?
Tak do trzech roz, nic nie poziedała.
Bo wlyzie taki łolbrżym i weźnie jó za łeb złapoł, łeb ukrynciuł, i flaki
łobsnowoł wkoło chałupi. I dobrze.
Przestało znowu.
A tutaj juz teroz słonko wschodzi, a łóni córeczki ni ma. Łóna matka łoglunda
sie ji patrzi tak pod słónko tam na tó chate. A mówzi, kiej to ta moja córka ale
naprszyndła, aż kole chałupi jeszcze łoprszyndła.

No a ju, ale to wszystko niczym. Czko i czeko. No i zaś łóni tu prszydó. Ba, bo
to flaki wkoło chałupi. Wlyzie tam - łeb ukryncóny.
To dopsiero tedy lamyntowała i sie stało.

Pytanie: A co to było złe ? Co tak przyszło w nocy ?

- No, diabuł buł. W taki rasztubie to diabli chodzili !

[rita100]

Dobryj Nocki moi mnili , tlo nie chodźta na nocke do rajsztuby, bo tam sztraszne
diabli siydzo.
Cichutko sia posmykajwa w łóżecko abo w wyrecko i spokojnej nocki.
Cosik mnie chyba grypira bzierze abo jeki diobeł

[gajowy555]

No jó, take straszne bojki na noc ! To ji nie dziwota, co potam wojny spsik
przynosi, abo grypyra.
Tak trza poziedać:
"Wszelki duch Pana Boga chwoli" i wtenczas tyn diobeł i grypyra pójdo precz

[rita100]

To wszelki duch Pona Boga chwoli i inszo bajeczke zapodamy na noc, a achtujta ,
bo to nocke brok achtować

O złotym wieprzku
Bajke zapodaje Augustyna Zielonka z Klebarka Małego.

[rita100]

Jeden ojciec miał trzi s-ini. I mniał jeden psiankny łogródek. A w tem łogródku,
to zawdy coś ryło. A łóny ne wziedzieli co. To tyn starszy mówzi:
- Ojcze, jo pude na, wartować i łobacze, co tam w tem naszem łogródku tak ryje.
I tedy łón, a matka mu upiekła nolepszego kucha, i wina, i co tam buło, dała mu
z sobó. I łón poszed.
I jek poszed, to sziedział, sziedział, jek przyszedła ta godzina dwunasta, to
łón łusnoł.
I znów tam przyszło tam to, i znów poryło. I łón nie wzidzioł, co to biło.
Na drugi dziań ten łojciec go wykrzyczał, mówzi:
- O ty, mówzi, spisz, mówzi, chciałeś iść, a jenaś nic nie
uwarowałeś !

Fejn co mym nie musiwam nic wartować, jeno spokojnie spać, a na drugo cziajść
bajeczki jutro prosza.
Ale poznalim nowe słóweczko - wartować, czyli wachować, achtować, pilnować,
czuwać...... i mniłej nocki

[rita100]

Tedy tan drugi mówzi:
- Łojcze, to jo puda. Jo bande lepsiej wartował
I łóni znów dali tak jek tamu, na - naszikowali tam do jedzenia i poszed.
I znów to samo to biło. Dwanasto godzina, ón usnuł, a to przyszło i znów poruło
cały łogródek jeszcze gorzyj jek było.
Ojciec zgniewany, że znów ten jidzie, mówzi:
- Na cóz synie, cóś uwarowoł ?
- Nic nie biło ! - łodpoziada sin
- No ale biło co, jest poriti !
Nó, go wykrzyczał. Nic.
A mnieli takego głupsiego. Tyn trzeci był tak nierychtyk przy rozumie. Ale mówzi:
- Łojcze jo pude.
A, ty, mózi łojciec, te mundre nie uwartowali, a ty głupi nasz uwartować ? To
nie, ni.
- Ale jo puda ! - goda trzeci syn.
A matka tedy co mniała zrobzić ? Ze złosci, co łón chiał iść, wziuła mu
łupsiekła z łotrambów kucha i łón wziuł, i szklaneczka kawy. Poszed.
Sziedzioł, sziedzioł i sobzie podgwizdywoł.
A juz go ta manczy tan sen.... co nie usnoł, tlo mnie zmorzuło i jutro woma
łopoziem jek buło dalij.
dobryj nocki

[rita100]

Sziedzioł, sziedzioł tamój i tak sobzie podgwizdywoł.
A juz go tak manczuł tan sen, łón ni móg. Ale jenaż !
Łoj, jidzie taki złoti zieprzek ! Patrzi, a tyż to i ładny taki złoty zieprzek !
No, wziuł.
Tak szed, szed pomalenku, uficiuł łónego zieprzka. Trzymoł go w ranku i idzie do
radości do łonego domu.
Przyszed.
A te bracio, obaj, to juz ze złościo, łón niesie, tyn niesie. Co mnieli zrozbić
? Poszli mu naprzećko. I jek wzidzieli co łón z daleko idzie i niesie takie
złote tamój w ranku, a mówzi: "To teroz mówzi, co mom zrobzić?
Mówzi: "Wiesz ty co bracie, mówzi, my go zabzijem".
I co ten buł, zgodzili szie i wziyli tygo brata głupsiygo, zabili i go zakopali
w dziura.
A na tym, to wziyli kijok postazili, na to mogiła, gdzie łón tam rosł. I tan
kijek tam buł.
I szpetni bracia poszli z tam zieprzkiem dóma.
Co sia dali stało bandzie jutro.

[rita100]

Prziszli dóma bracia, Ale łojciec mówzi:
- A co tamój, ale skund to macie ?
"No, mówzi , szlim, mówzi, i ten prazie ruł, ten zieprzek, mówzi, mi to uficilim."
"Ano, a ten, mówzi, brat gdzie jest, tyn głupi ?"
"Tygo niy ma, mówzi, ten chtoś gdzie poszed i go nie ma".
I wziyli, o takie byli redzi, co tu tamój łonygo zieprzka majó złotygo.
Ale niedługo, bo urusł na tym, gdzie łón tan kijek wetchnuł, to tako wziyrzba,
wejdy, tako urosła. I łod ty wejdy, łod tyj wzierzby, to wziuł i ten głupi szed,
nie?
Niy! Tak: I szed ten starszi i urznuł tamój ten tak sobzie tako laska łod tygo.
I jek to ronzio takie fletki, nie ?
To tedy łón urznuł i zrobziuł flytka i zaczuł grać.

Groj, braciszku, graj,
Bóg ci pomagaj.
Tyś ci mie zabziuł
młodszi mie pochowoł.
Za łónygo, za łónygo
zieprzka złotygo,
co w łogródeczku ruł.

[rita100]

Ale co sie tu nie robzi ! A łón juz tutaj w domu, tutaj groł. Łón ojciec słyszy
- "Co to by ?" Bzierze, mówzi:
bierz ty, synie drugi. Ale łón bzierze, zagra:

Groj, braciszku, graj,
Bóg ci pomagaj.
Tyś ci mie zabziuł
młodszi mie pochowoł.
Za łónygo, za łónygo
zieprzka złotygo,
co w łogródeczku ruł.

Ale, to tedy grał łojciec, matka grała, wszyscy.
A tedy łóni łodkopali ten wundołek i szukali, gdzie ta flytka buła, to szukali.
I znaleźli tygo zabzitygo brata. Co tam buł. To dopsiero ojciec wziedzioł, że
ten, te zabzili i łón ukwyciuł tygo wzieprzka.
I tedy tak buło. No, to juz tam kóniec.
Dobryj Nocki

[gajowy555]

Tak łobaczta keni chciwość prowadzi - do zbrodni. Tacy braciszkozie za złote runo krew bratnió łutoczyli. Jano muzyczka jich wydała i oprawcy pewnie zgniłi we ciurmie...

Groj, braciszku, graj,
Bóg ci pomagaj.
Tyś ci mie zabziuł
młodszi mie pochowoł.
Za łónygo, za łónygo
zieprzka złotygo,
co w łogródeczku ruł.

[rita100]

Aż żol rodziców, bo stracili dzieciuków. Pewno synom jam jim nie wybaczuli.
Bajka ta buła tak popularna, ze ło niej i psieśni śpsiewano.

Oj, że nie tak mocno, mój ptaszeczku groj
bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.

Ojże, nie tak mocno, mój łojczulku graj
bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.

Ejże, nie tak mocno, mój braciszku graj
bo na mojem sercu, barzo kamnień ciójży.
Starszy brat mnie zabiuł, młodszy brat mnie skruł,
za łónego zieprzka, co w łogrodzie ruł.

[rita100]

Abo druga taka psieśniczka:

Żyjsi, żyjsi kamnień na mojym sercu ciójży
Tan jedan brat mnie zabziuł, a tan drygi mnie skruł
za łónego wieprzulinka co w łogródku ruł.

[rita100]

Nowo bajke zapodała Anna Białuszewska z Nowej Kaletki na Warmii. A titel bajecki je:
"O trzech zbójcach i trzech gospodarskich córkach"
Długasi titel, nie ?

[rita100]

To byli takie gospodorze. Mnieli trzi córki. A tam w leszie byli zbójcy. Potam
łóne, te córki, bułi psiankne, to je zbójce tak zawdi wachowali na niych aż tak
długo, aż jiych wykradli. By jych tam wziyli w dalekie stróny.
Onam tam buło mocno dobrze tam córkom, bo te zbójce, to zawdy chodzili i kradli,
i znosili jam. To mnieli w czam chodzić i co jeść, i wszistko jam buło dobrze.
Potam kożda sia łożaniuła z tami zbójcami. Kożdo wziyła jenygo i mnieli dzieci.
Kożdo mniała jenygo chłopca.
Potam tam tak dobrze dopsiyro mnieli, jek mniałi te dzieci.

hehe i tu powziniśwa bajecke łukończyć, bo buło i żuło sia mocno dobrze. Ale....
to bajecka ło mocnych nerwach, a dzisioj mnieli Uolstiniacy nerwowy dzionek z
Prezydentem w tylewizórze zianc jutro dokończym.
Dobryj nocki, eszcze puda kniksek (ukłon) zrobzić.

[rita100]

Potam roz poszłi psieluchi płukać do takij strugi. Tak tam płuczó te psieluchy,
ale łobaczuły chłopoka. I tan chłopak przyszed do niych. Ale sia potam tam
dogadali, to buł jich brat. Tam sobzie poziedali, no, toby to ucieknunć do ónego
domu.
Ale jek ? To-ć łóne nie trafió, bo łóne byli mocno daleko. A łón mówzi tak: "Jo
mom kłambek ziołny (wełny). To tan koniec ich woma dum i tak sobzie wyślydźta,
gdzie bandzieta mnieli iść."
I łón jim doł tyn kóniec ziołny, a łon z tam kłambkam poszed. I poszed aż do
swojygo domu.
No, potam łóne sia tak radowałi, co pójdo do domu. A tych zbójców prawzie nie
buło tam, nie buło. Łóne zbójce prziszli, łóne zaczyli śpsiewać, łóne kobziety
łónam dzieckom. To jena mówziuła:

Oj, lulojże, lulojże
pójdziewa do domu.
Pójdziewa do domu
oj, lulojże, lulojże.

A potam ta drugo mówziuła:

A te dzieci komu,
jek pójdziewa do domu ?
Oj, lulojże, luleczko

A te małe zbójczanta,
potopsiwa szczanianta.
oj, lulojże, lulojże.

A potam ten jedan zbójca: weno wej, mówzi, bracie, co to łóna mi je ? Ale, mówi,
Redyjan, łóna to tak sobzie spsiywała. Gdzie łóni tam do dómu, mówzi, pójdo.

Dobryj nocki, jutro bandzie dali.

[rita100]

A potem, jek te zbójce w nocy sia porazlatowali tam po tych, po tych tamój
lasach, to łóne sia zebrały, te dzieci potopsiuły i poszły do domu. Tam śladam.
Aż tutaj, bo to taki słuchajó szum. Szum za niami i to, bo te zbójce leco. Łóne
wlazłi tam na takie wisokie jeglije (ćwirk, ćwirk u woj mówio na jeglije). Tak
mocno wisoko wlazły i tam siedziałi
A łóne przyleciały, łóne zbójce pod to jeglije. A potam łóne, i zaczeli jych tak
szturchać. Mózi: "Kieby jo tak swoja, mówzi tak napotkoł, tobym go zaroz tak
posztychtowoł". mówzi.
"A jo swoja tyż". A tan trzeci mózi: "Jo tyż jó bym tak sztychowoł. I ich tak
posztychowali, co jam krwe leciała z tych nogów.
"A wej, mózi, wan wej, bracie, mózi, deszcz pado".
"A, mózi, to pado deszcz, to juz chyba sia cofniewa. Ale jaki to, mózi, ciepłi.
Jo, mózi, taki ciepłi. Ale to je dyszcz.
I łóne zbójce sia cofnyli. A łóne z tych pozlatuwałi i uciekli.
Aż łóne zbójce przydó do domu, łobaczó, bo to krew na sukniach. To dopsiyro sia
doziedzieli, w co łóni tak szturali. A to w nich tak szturali.
I po bojce. Tak !

posztychowali - pocieli

[rita100]

O sierocie Lencysku i czarownicy
Bajecke zapodała Anna Anucz z Wiśnowo Ełckie.

[rita100]

Buł sobzie bziedny chłopiec, sierota, który pasł świnki u czarownicy i znalazł
jedną malinę i jagódkę. Aby świnki malinki i jagódki nie zjedli, zbudował na
dwóch dębach domeczek. Od domku do ziemi przymocował dwa sznury czarne, po
których mógł wychodzić i schodzić.
Pewnego ranku, jak swinki wygnał w pole, to pobiegł zobaczyć do domku i wołał:
"Malinko, jagódko, spuscajta snory do ziemi, wlaze do was !"
W tym samym czasie podsłyszała i podpatrzyła, co się tam dzieje, czarownica.

I hopsasa do łóżasa, bo nie badziem jek czarowanica jich podpatrywać. Łostawiamy
w pokoju malinke, jagódke, świniopasa i podglóndajonco czarownice.
Dobryj Nocki póki co.

[rita100]

W dniu następnym, jak sierota znowu wygnał świnki w pole, czarownica wlazła po
snorach do domu i pozerła jagódke i malinke.
Po powrocie sierotki z pola znowu wołał:
"Malinko, jagódko, spuscaj snory do ziemi, wlaze do was !"
Po tym wołaniu spuściły sia snory i sierotka wlaz do domku i ku jego wielkiemu
zdumieniu zamiast malinki j jagódki siedziała czarownica. Więc najprędzej
spuścił się na snorach i na nich sie powiesił.
Świnki jego przylecieli i zobaczyli, ze ich Lencysek wisi. Mocno zakrzyczeli i
zaśpiewali na koniec pieśń:

Obwiesiuł sia nasz Lencysek
mniandzy dwóma dembkoma
czerwonymi sznurkoma
skneru weru !

I sia skónczuło

[rita100]

A tero wystómpi Józef Olk z Leszna z Warniji.
Łopozie noma bajecke " Jek muzykont z Lyszna uczuł niedźwiydzia grać na krzipkach".
A zianc tak, słuchojta...

[rita100]

To tu z Lyszna to chodziuł jedyn muzikant do Roszynga, jek to tamój w tercie,
abo co tam w niydziele. Jek im sia zachciało, jek to prszód troche na
krzipeckach zagroł, to juz tanczyli. Bo ludzie byli weselsze niż teroz. Teroz to
juz jym trzeba łorkestry, coby chtóro poszła tanczyć. A prszód, to ji na
skrzypkach kiedy jedyn buło dobrze.
Ale łón poszed, a tedy jek nazod po ti muzyce, szed nazod do domu w lesie. Tam
chłopi rumbali drżewo, były kliny, jesce siekiyra łostała i to.
Wtedy jidzie nazod, a to niedźwiydź w lesie. A no. Strachata sia. Ustoł na dwa
łapy łón niedźwiydź, a łón buł podpsity, mówzi:
"No, towarziszu, nie tak bistro na mnie".
A łón niedźwiydź mozi:
"Może biś ti mnie grać wyłuczuł ?"
Mówi: "Ale jó, mówzi, jo cie wyłucze".
Taki buł psiyn (pień), zerżniento buła chójka.
Mówi: "Pódź no ło woj, połóż no tyn łogón na tyn psiyn".

I co myślita, strachata sia barzij ?
Nie łuciekajta esce do wyrek, zaro bandzie kónic ))

[rita100]

Siykiero zaciuł, psiyn (pień) rozczypoł, wziuł klin i mu w klin łón łogón, w łón
psiyn łonymu nedźwiedzioziu. Niedźwiydź sie niy moze dostać. I tedy mu zaczuł
spsiywać:

Mom nożiczki
dupe gole,
mom kańczuczek (bicz)
dupe smole,
nałucze cie grać
aż ci bandzie
w dupie znać !

Kóniec

[rita100]

Wzitojta Warnijoki i jo cosik na nocka woma łopowziem. Mniano moje Jakub Bem, z
samiuśkiego Gietrzwołdu na Warniji choć urodzon jo am je w Pluskach.
Poziam woma bajecke ło gburze Grzegrzu i młodyj bziołce.
Ta no. Wom noprzód powiem, czy to sie łopłaci tam przez to godać.
No to słuchajta lorbasy i stinole.

[rita100]

To buł taki gospodorz, moze mnioł sztyrdzieści - no czygo ? Jek myślita - lot ?
Nie, mnioł sztyrdzieści morgów roli. No jo. A bziołke mnioł... ajajajaj jek
psiankno, młodo, a dziod gbur juz siedemdzisiont lot stari. Ale ta zónka zawdy
choro, zawdy choro.
A łón tan gbur mniyszkoł przy kościele. Joł, przi kosciele, to tam łorganista ji
ksiundz czasem tam podchodzili może.
No może jek długie i szerokie. Ale my sobzie gadu gadu a tu brok dali
łopowziadać, escze z Gajowym łotokniewa sobzie po jenam, bo łón zna zyty
(tradycje) warnijskie.
Bez gorzałeczki ni bandziewa splytkować.
No i ta bziałka wciójż chora buła, a to jo głowa balała, a to paluszek, a to
główka. A łóni nie znali esszcze takiego polskiego powziedzenia co paluszek i
główka to szkolna wymówka, datemu lżej jam buło żyć.
Oj, kranci sia w głowie i paluszki juz nie te do klikania, poczkajta do jutra co
bandzie dali. Fejn ?
Dobryj Nocki

[rita100]

Tero dajta pozor, bo tekst bandzie ciajżki i brok dużo mysleć.
No, ale naroz, bo sia zjawił taki krzywy tamój chłopok i żeby go przyjuńć. Zima
sia zroziuła ło Morcinie, a łod Morcina do Morcina to służyli tak u gospodorzy.
Łon (gbur) by juz nie przyjoł, bo som pracowoł, no ale bziołka mówi:
- Grzegorzu, a Grzegorz sia nazywoł, mówi, ale weź tygo człowzieka, to bandzie
nom lepsi dobrze szło.
- Ale dobrze, jo.
Wzioł, przyjoł go. A mówzi, a mito, to mito dać łod zarobku ?
- A, mózi (parobek): mito, to mi dosz wtedy Grzegorzu, kedy kukowka na izbzie
zakuko, a wilk za psiesem zawije.
Dobrze.
A tak naprzód niy, bo prziszed ten Grzegorz, gospodarz i mówzi:
- Wiysz co Iwanku, mówi, inaczej nie łozdrowzieje moja żónka, aż mom jiść do
morza na wodi.
- Przyniyś z morzo wody - goda Iwanek - To jek sia tygo napsije i to zdrowszo
bandzie.
Dobrze. Bziołka go tam wyparawiła, dała mu tam torba, jek były piyrwyj takie
torby skórzanne, nie. Nakłod sobzie tygo rozmajitygo. I gbur Grzegorz mnioł juz
jiść w rejze. A tedy Iwanek mówzi:
- To jek pójdzieta tam, to eszcze wlyźcie tu do stosoły do mnie, mówzi, bo to
tak wszystko nie je, co tam mocie chodzić do, bo umar-zniecie i dobrze.

Jo juz ziam co wy myślita, co gbur Grzegorz pudzie w morze, a bziołka z Iwankiem
bara bara bandó rozbić.
Niech i tak bandzie, bara bara i lygnijta sobzie spokonie w wyreczko.
Dobryj Nocki

[rita100]

No, mózi Iwanek do gbura, wlyźcie tam do sójcieka. Założuł go tam snopkami.
A łóna, ta chora żónka wlecioła:
Jiwanku, Jiwanku, utnij drzoszczków i ładnych dreweczków, mówzi, dzisioj
bandziem mnieli wesele !
E, tako czerwóno. Tam napsiekła jojek, jojecznicy, plynców takiych, co tam. Bo
przyszed łorganista, przyszed ksiundz.
- No, widziecie, mówzi Iwanek, co sia rozbzi ?
Tero jo, mówzi, zaniose w jednem, włoze tam drewko, tych drzoszczków, a mówi, w
drugam to wy Grzegorzu wlyziecie wy w ten wór.
Bo tam takom mnioł moda w koncie zwsze postawić te drewka. Postawiuł i taki
dembniok tak dembowy cienki urznuł, postawił przy tam worze. Bo sia juz
zmiyrzchało, ciamno buło, postoł.
No, zaczyli wtedy tam psić, kawa psić i jeść, ulać i hulać tam. A łóna:
Jiwanku, Jiwanku zaśpsiewoj pioseneczka, mówi, bo dzisioj mowa ładne wyprawe.
A, mówi Iwanek: niech pani noprzód zaśpsiewo. A łóna:

Mniałam chlopka Grzegorza,
posłałam go do morza.
Łón sia nazod nie wróci
mnie sie syrce nie smuci.
Kukuk, kukuk, kukuk.

A łón: A jo pani (...), jo tero pani zaspsiywom:

A słyszysz-że Grzegorzu
co godajo o morzu ?
Zruć wór z siebzie
stoji kij kiele ciebzie
Roz żónka, dwa ksiunżka
zatrzymom jo (...) psienionżka ?

Jak jam zaczoł loć ! Roz żonce, drugi roz ksiendzu. A łorganista bez dźwiyrza,
ksiundz bez łokno pouciekali.
Wej, mówiz, tero. Teroz, mózi, sia skonczuło.
Naroz zginuł Iwanek, nie wiedziała gdzie. Zginuł łón.
A Grzegorz wyloz z wora, potam żuli dobrze sobzie. Już wziancej nie wyprowiała
bziołka i nie buła chora.

[rita100]

Jena bziołka zyła z mynzym nie w zgodzie. I parobek to jymu pozidzioł. Bo jek
łón odjechoł kiedy, to tedy ta bziałka ksiyndza dała zawołać.
Ale jenego razu łón sia wybroł do młina i pokryjomu przyjechał do domu, co łóna
nie wiedziała.
A tyn parobek, to musział tyn, plewy noszić na góre.
Workiym. Tedy wżiuł tyn worek i przised do izby, a tam buł juz ksiundz ji, ji
łóna z niem psiła. Szie najedli ji napsili. I tedy łón, mówiła, co to spsiywać majó.
Tedy łóna naprzód pocyła śpsiywać:

Mniałam jo mynza Adama
do młina go wisłała.
Dajze, Boze, szie nie wróciuł,
syrca mygo nie krusuł.

A tedy śpsiwał ksiundz:

Najedlim sia, napsiłem
pódziewa spać po fsili.
Ty łod brżega, ja łod ściany,
sarum barum mniandzy nami.

A potam parek, tyn parobek sztuknuł tego w szyle i mówił:

A słysał ti, Adamie
twojej żóny śpsiewanie ?
Weźmij kańcuk (bicz) na ramnie
dwa po boku, trzi łod ściany
sarum barum mniandzy wami.

No, to gbur wyloz i tedy lał jam tam karbacem (biczem)!

Dobryj Nocki

[rita100]

Gwołt psieśniczek je na tymat tyj lygendy, jedno zapodam tero:

Zdrowa pani chorzała
ziymnej wody zundała
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Pan po wode do jyziora
pani sobzie po dochtora
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Pan sie z wodo powraca
dochtor panio przewraca
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Pan drzwiczkami zaskrzypnuł
dochtór z łoża wyrypnuł
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

A co tez tu sia stało
co tak łóżko potargało
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Myski kotka sie ganiali
to tak łóżko potargali
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Chtóż tam leży pod łożem
trzeba by go powrozem
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Oto bziedny Łazarz jest
trzeba by mu taler dać
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Jednom nocke z panio spał
esce mi pon taler dał
tola um tam tam tam
tila um tam tam.

Dobryj Nocki

[mgolc]

Dzień dobry! Jestem niesamowicie wzruszona, Józef Olk i Monika Olk to moi pradziadkowie. Nie znałam zupełnie tych bajek. Prababcia zmarła gdy miałam 4 lata ... czy mogę prosić o informację gdzie znajdę te opowiadania i piosenki moich pradziadków? Pozdrawiam serdecznie

[warnija]

Zitojta na Warniji !
Gdzieś się ten wpis zawieruszyl w tej pandemii, ale po szczepieniu się odnalazł
Miło nam bardzo, że odnaleźli państwo dzięki Warniji jeszcze więcej miłych pamiątek po swoich przodkach.

"Bajki warmińskie i mazurskie zostały przygotowane do druku przez mgr Halinę
Kurowską, ktora dokonała wyboru materiałów zebranych na terenie. Dązeniem tej
pracy było jak najściślejsze zachowanie wszystkich własciwości fonetycznych,
gramatycznych czy składniowych języka bajek, ale nawet i toku opowiadań."

Proponuję skorzystać z możliwości internetu i wyszukać więcej informacji na podstawie tego co podaliśmy wyżej.

Psianknie Waju pozdroziom, a nie zaboczta steczki na Warnijo !

[warnija]

Gajowy podpowiada, że można poszukać w Antykwariacie Mazurskim Retman w Dąbrównie.