Literatura

[jedzoslaw]

Nowości wydawnicze lat 90-tych, nowe trendy literackie, bestsellery,
literatura na świecie.

[internetauta]

1. Przede wszystkim pojawił się Harry Potter, kontrowersyjny jak wiadomo.
Pojawił sie w umyśle autorki już w 1990 roku, ale praktycznie dopiero pod koniec
tej dekady rozsłynął na całym świecie
2. Złoty okres dla thrillerów prawniczych Johna Grishama i innych
3. Złoty okres również dla wszelkich (bezwartościowych zazwyczaj) Harlequinów.

[ewengarda]

Potter w Polsce pojawil sie dopiero w 2000, a znany stal sie dobry rok pozniej,
premiera angielskojezyczna byla w `1998, wiec wlasciwie to juz schylek lat 90.

W najntisach w naszym kraj upisarska gwiazda stal sie Wharton - ja nie
przepadam, co nie zmienia faktu, ze w naszym kraju sprzedaje sie najlepiej na
swiecie chyba.

Na poczatku lat 90 dzieja sie tez ksiazki mojego ukochanego pisarza Douglasa
Couplanda, ja je poznalam kolo 97-98 roku i wielbie do dzis.

[chomsky]

Wydawnictwo Phantom Press zaczelo wydawac Agathe Christie w fatalnym przekladzie
[wczesniej byly chyba tylko Iskry]. Charakterystyczne okladki z literami ze
zlotej folii, pamietam jak sie zaczytywalam.

[jedzoslaw]

Do Polski dotarł postmodernizm literacki w postaci powieści "Panna Nikt" Tomka
Tryzny. Tak przynajmniej określano tę powieść.

[klawiatura_zablokowana]

Ciekawa rzecz, szkoda, że teraz niemal zupełnie zapomniana. Co prawda
ekranizacja była niewybitna.

[chomsky]

No i jeszcze fatwa na "Szatanskie wersety" Salmana Rushdie.

[jedzoslaw]

A książki "Harlequin" ? )))))))))))

[ewengarda]

jedzoslaw napisał:

> A książki "Harlequin" ? )))))))))))

... to ogrody milosci ))
moja kolezanka z podstaswowki i liczne kobiety w jej rodzinie, kolekcjonowaly
WSZYSTKIE ktore wychodzily. Bardzo mi zaimponowaly

[le_szek]

Wspomniany Wharton, Carroll (bardziej chyba popularni w Polsce niż gdziekolwiek
na świecie). Wreszcie zaczęto wydawać w Polsce zagraniczną fantastykę (wcześniej
tylko nieliczne pozycje) i sensację.

[ewengarda]

Na poczatku dekady kwitlo piractwo, dotyczace takze ksiazek - te same tytuly
wydawane byly przez kilka roznych wydawnictw, w wiekszosci "garazowych" -
niestety oznaczalo to rowniez razace bledy w literaturze polskiej i zenujacy
poziom tlumaczen lit. obcej. Jedyna zaleta - ksiazki trafily "pod strzechy",
byly powszechnie dostepne, glownie na straganach i lozkach polowych, pomiedzy
stanikami i dobrami z bylego Sajuza

Warto tez wspomniec, ze w tym czasie niestety rozpoczal sie stopniowy upadek
bibliotek, glownie w mniejszych miejscowosciach - ogromna strata, pewnie juz nie
do odrobienia.

[lilarose]

Harlequiny - szeroko reklamowane
Saga o Ludziach Lodu

[ewengarda]

lilarose napisała:

> Harlequiny - szeroko reklamowane
> Saga o Ludziach Lodu
>

ha, o Harlequinach napisalam juz wyzej, wiec nie bede powtarzac.
Co do Sagi - sama mam cala kolekcje - co prawda w glebi jednej z biblioteczek i
mocno zakurzona, ale jednak. Dawno juz bardzo nie czytalam, ale pamietam, ze
kiedys mi sie bardzo podobala - ale zawsze lubilam fantastyke taka lekka.
Dzis jestem w koncu wierna fanka Harry Pottera i Swiata Dysku (choc w sumie w
przypadku HP okreslenie "fanatyczka" bedzie blizej prawdy).
Generalnie preferuje dlugie ksiazki, najlepiej wielotomowe - jak juz polubie
swiat i bohaterow, to chce o nich czytac jak najdluzej - tym bardziej, ze
niestety, czytam bardzo szybko

[internetauta]

O, tak- szmatławe Harlequiny. Jeszcze pamiętam jakiegoś/jakąś Danielle Steel
(raczej jakąś)- książki ładniej wydane, ale kryjące ten sam poziom "literatury".

Co do Harlequinów- dzisiaj w skupach i małych antykwariatach często widzę
komplety typu 15 sztuk spiętych sznurkiem po 1,50 zł.

[myniek1]

Saga o Ludziach Lodu, Saga o Czarnoksiężniku, Saga o Królestwie
Światła - autorka: Margit Sandemo. Jak zaczęłam to czytać chyba
miałam z 11 - 12 lat. Do tej pory cała kolekcja spoczywa na
półeczkach w piwnicy. Czasem do niej wracam

My dzieci z Dworca Zoo - to był hicior wśród młodzieży

[ja27-09]

No i pojawiły się pierwsze horrory m.in. Grahama Mastertona. Pamietam, że
pierwszym był "Dżin" i rrrrany, jak ja się bałam.
To były kieszonkowe wydania, straszny kicz, literatura poziomem dorównująca
Harlequinom.

[le_szek]

I 'Manitou'. Chyba wszystkie jego horrory były pisane według sztampy - przez
całą książkę zapewniamy, że złego nie da się pokonać, a potem na ostatniej (lub
przedostatniej) stronie jednym machnięciem ręki główny bohater go wykańcza.
Zdecydowanie bardziej pasował mi King i Koontz.

[chomsky]

Ten Masterton mi przypomnial...Pojawila sie cala masa poradnikow
przedrukowywanych z wydan amerykanskich, o realiach nie przystajacych do
rzeczywistosci postkomunistycznej [trudno to chyba nazwac literatura, ale ten
watek chyba to obejmuje?...].

[pizza_adoloran]

> Pojawila sie cala masa poradnikow
> przedrukowywanych z wydan amerykanskich, o realiach nie przystajacych do
> rzeczywistosci postkomunistycznej [trudno to chyba nazwac literatura, ale ten
> watek chyba to obejmuje?...].

Tak, był - i chyba wznawia się go - "Poradnik życia", jakiegoś radosnego
Amerykanina, który u nas czytało się jako egzotyczną humoreskę. To samo dotyczy
wielu dziwacznych książek kucharskich z przepisami, w których królowały produkty
spożywcze, niedostępne w Polsce.

Z książek modne było też, zwłaszcza we wczesnych latach 90, pisanie wspomnień i
autobiografii/biografii. Ukazały się "Teraz ja..." Ireny Dziedzic, "Alfabet" i
"Jajakobyły" Urbana, książka o Gierku a także słynna "Tygrysica z Magdalenki" o
Violetcie Villas (sama zainteresowana chyba była bardzo nieszczęśliwa, bo nie
została opisana korzystnie).

Z bardziej zbliżonych do literatury pozycji modny był dłuższą chwilę Umberto
Eco. No i oczywiście wszyscy po 1996 nagle zainteresowali się twórczością
Wisławy Szymborskiej, ciekawe czemu.

[jedzoslaw]

Tak, te wszystkie poradniki życia zaczęły wtedy zaśmiecać polskie księgarnie.
Nawet najmniej w USA znani psychoanalitycy znaleźli u nas niszę rynkową i od
tamtej pory mamy multum tej makulatury, która na wszystkie sposoby przekonuje
nas do "keep smiling'u".
Z kolei Szymborską kupowali wszyscy, ale kto naprawdę przeczytał...?

literatura i muzyka

[pizza_adoloran]

jedzoslaw napisał:

> Tak, te wszystkie poradniki życia zaczęły wtedy zaśmiecać polskie księgarnie.
> Nawet najmniej w USA znani psychoanalitycy znaleźli u nas niszę rynkową i od
> tamtej pory mamy multum tej makulatury, która na wszystkie sposoby przekonuje
> nas do "keep smiling'u".
> Z kolei Szymborską kupowali wszyscy, ale kto naprawdę przeczytał...?

Szymborska była chwilowo modna z powodu Nobla i teraz już chyba nie wzbudza
takich emocji.

Przypomniało mi się jeszcze, a propos literatury (choć to bardziej do tematu
muzycznego pasuje)z lat 90, że wychodziły takie małe książeczki, w których były
tłumaczenia tekstów piosenek z płyt. Każda książeczka była mała, srebrna i bodaj
Rock Serwis to wydawał. Była potem jeszcze inna seria, nie wiem kto wydawał, z
nieco większymi książeczkami, ale robiona tak samo: po lewej tekst oryginalny a
po prawej tłumaczenie polskie.

No i zaczęły się w latach 90 ukazywać przedruki bądź pióra naszych
pisarzy/dziennikarzy biografie zachodnich zespołów rockowych. Nirvana, Doorsi
("Nikt nie wyjdzie stąd żywy", swego czasu popularna pozycja)i takie tam.

[jedzoslaw]

Podbijam "zaginiony" wątek literacki i wklejam posty z drugiego literackiego, który miał zastąpić ten stary:

Umberto Eco
pizza_adoloran 20.09.08, 11:40 Odpowiedz
W latach 90 niezwykle "na czasie" było zaczytywanie się nim. Moda, która chyba
już przeminęła. Nie wypowiadam się na temat treści jego książek, bo znam tylko
nędzny skrawek, chodzi mi raczej o zjawisko bycia na czasie: "Czytałeś
ostatniego Eco? Nie? Wszyscy już czytali!"

[klawiatura_zablokowana]

A wyznania niejakiej Anastazji P? Toż to ikona polskiej polityki lat
90.

[staua]

Popularnosca Whartonowi w Polsce dorownywal Jonathan Carroll. Wtedy
byl chyba szczyt.

[maniaczytania]

No i Coelho chyba tez wtedy sie zaczal

[croyance]

'My, dzieci z Dworca Zoo'

i polski 'Pamietnik narkomanki' B. Rosiek

[donmari-2]

Na początku lat 90-tych była jakaś chora moda na te Harlequiny. U
mojej mamy leżą one dziś w piwnicy. Pękłabym ze śmiechu, gdyby ktoś
nazwał to literatutrą. Co do Danielle Steel-czytałam w szóstej
klasie "Dom przy Hope Street". Dno, dno, i jeszcze raz dno.

[es_zet_pe]

Początek lat 90-tych to wielki boom wydawniczy, pojawiło się mnóstwo rodzajów
literatury nieobecnej za komuny:

1. Powieści sensacyjne - za PRL było wydanych tylko kilka pozycji Macleana i
Forsytha, po 1989 pojawiły się masowe nakłady wcześniej nie wydanych książek
tych dwóch autorów, poza tym pojawił się Robert Ludlum (białe okładki ze
złoconymi tytułami, wydawnictwo Amber) i dziesiątki jego naśladowców.

2. Boom na fantasy - trylogia Tolkiena wydawnictwa CiA-SVARO - prawie
obowiązkowy prezent choinkowy dla lubiących czytać nastolatków na gwiazdkę 1990.
W każdej księgarni było pełno książek z cyklu o Conanie Barbarzyńcy itd.
W środkowych latach 90-tych królował Andrzej Sapkowski. Co roku w październiku
ukazywał się kolejny tom z "Sagi o Wiedźminie", pamiętam jak czytałem to jednym
tchem do końca, do późna w nocy...

3. Wharton i Carroll - obowiązkowi autorzy dla uważających się za ambitniejszych
i wrażliwszych licealistów. Prawie kultowy status miała seria wydawnicza
"SALAMANDRA" wydawnictwa Rebis, w której ukazywali się ci autorzy.

4. Różnego rodzaju wspomnienia i wywiady-rzeki polityków komunistycznych i
solidarnościowych - zaczęło się jeszcze w latach 80-tych od "Przerwanej dekady"
czyli wywiadu rzeki Janusza Rolickiego z Edwardem Gierkiem, potem każdy premier,
minister i prezes partii udzielał wywiadu rzeki albo pisał wspomnienia...

5. Hit dekady dla ambitniejszych czytelników - "Wahadło Foucaulta" Umberto Eco.
Książka o któej się rozmawiało wśród studentów i ludzi z wyższym wykształceniem,
było także wokół niej dużo szumu w mediach. Swoją drogą naprawdę dobra...

6. Gunther Grass - też autor dość popularny w latach 90-tych, może w związku z
budzącą dużo emocji problematyką zjednoczenia Niemiec i przewartościowywania
przeszłości Ziem Odzyskanych. Wśród młodzieży dodatkowo "Blaszany bębenek" miał
opinię książki skandalizującej czy obscenicznej (naturalistyczne sceny seksu i
jedzenia węgorzy)

[matti_hautameki]

W 1994 powstał Klub Świat Książki. Wysyłali co miesiąc katalog, z którego trzeba
było wybrać ileśtam pozycji i obowiązkowo zamówić bo inaczej przysyłali książki,
które sami wybierali.

Z tego wydawnictwa do dziś mam chyba ich największy hit:
"Potęga podświadomości" Josepha Murphy'ego

[azjak]

matti_hautameki napisał:

> W 1994 powstał Klub Świat Książki. (...)
> Z tego wydawnictwa do dziś mam chyba ich największy hit:
> "Potęga podświadomości" Josepha Murphy'ego

Fajna książka. Też miałam - pożyczyłam nieodpowied(zial)nej osobie...

[jedzoslaw]

Oj, tak. Mój ojciec był przez lata zapisany do tego Klubu. Też kupiliśmy ową
"Potęgę podświadomości" Murphy'ego, a także m.in. kilka pozycji Ericha von
Daenikena (skutkiem czego przeżywałem, jako nastolatek wielką fascynację
teoriami Autora) oraz "Lekarza domowego", chyba pierwszy tego typu poradnik
lekarski dla pacjentów

[azjak]

oraz "Lekarza domowego", chyba pierwszy tego typu poradnik
> lekarski dla pacjentów

Też mam Wielka księga w żółtawej twardej okładce

[klawiatura_zablokowana]

Ooo szał na Danikena, pamiętamy pamiętamy
Jonathana Carrola i książki Rebisu czytałam także namiętnie, od
Tolkiena zaczęła się fascynacja fantastyką i jeszcze stare dobre ruskie
science fiction wtedy królowało po księgarniach i bibliotekach.
Sapkowskiego łykałam wręcz obsesyjnie. Wharton nigdy mi się nie
podobał, a jak po latach zajrzałam do "Spóźnionych kochanków", to
oooorany jakie to pretensjonalne...

[gazeta_mi_placi]

>W 1994 powstał Klub Świat Książki. Wysyłali co miesiąc katalog, z którego trzeba
było wybrać ileśtam pozycji i obowiązkowo zamówić bo inaczej przysyłali książki,
które sami wybierali.

Pięknie
Potem powstał KDC (Klub Książki Dla Ciebie),który reklamował się tym,że u nich
nie musisz nic cały czas zamawiać i w dowolnej chwili bez konsekwencji można
zrezygnować.

[donmari-2]

Do Klubu Świat Kisążki moja mama zapisana jest do dziś. Wtedy(o ile
pamiętam, bo byłam przedszkolakiem), mieli tam dość fajne pozycje,
przynajmniej dla dzieci-m.in. serię o Martynce Delahaye i Marliera,
do której do dzisiaj mam sentyment-w "Klubie" opjawiła się ok. 1995,
a popularna w Polsce stała się dopiero gdzieś w 2003.Teraz-noco tu
dużo mówić-oferta nie jest taka sama jak wtedy, zepsuła się,
króluje "literatura w szpilkach"(choć np. w roku 2006 miała ofertę
ciekawą, tzn. Bibliotekę Poetycką oraz Arcydzieła Literatury
Światowej) No i obecnie ja nie zamówisz ksiązki to straszą, że
zabiorą ci Srebrną czy tam Błękitną Kartę.