kilka słów o...

[lubna]

Proponuje, żeby każda zostawiła tu kilka słów o sobie, przyjemnie będzie móc znaleźć tu każdego, żeby lepiej się poznać

Ja mam 23 lata podobnie jak mój narzeczony, jesteśmy razem od 3,5 roku, od 2 lat razem mieszkamy, od roku jesteśmy zaręczeni, od kilku dni myślimy o ślubie, koniecznie w maju Mieszkamy i właśnie kończymy studia w Poznaniu na WNS-ie, ale nie tu zapuszczaliśmy korzenie i chyba nie tu spędzimy resztę życia, bo nas nosi Ale tu będzie ślub i przyjęcie, czego już się doczekać nie mogę. Szkoda, że pokryje mi się to jakoś z obroną, ale zakochany człowiek bez trudu porywa się na szaleństwo

[greene3]

Ja mam 25 lat, mój P jest rok starszy. Oboje od roku po studiach i od roku
zaręczeni (oświadczyny zaraz po obronie ). Mieszkamy razem od ponad dwóch
lat. Ślub 9 czerwca 2007 więc przygotownia już w toku. W Poznaniu, który jest
już bezapelacyjnie "naszym" miastem, zapuścimy raczej korzenie na dłuuuużej.
Sam ślub będzie w naszej rodzinnej parafii 60 km od Poznania. Tam też wesele.
Większość jednak przygotowań wiąże się z Poznaniem.

[nives1]

Ja tez mam 25 lat - M. starszy o roczek
Jestem mgr historii hehe - pracuję, moje kochanie kończy dopiero studia i też
pracuje
jestem poznanianką z dziada pradziada i tu bedziemy mieszkać - no razem
jesszzce nie mieszkamy - od oficjalnych zaręczyn mijąja dziś równo dwa tygodnie
ale już w lipcu szukaliśmy sali
Ślub mamy 2 czerwca
Strasznie za sobą tęsknimy kiedy jesteśmy w pracy, moje rachunki telefoniczne
odczuwają codzienne tysiące smsów..
Ale tak to jest w pięciomiesięcznych związkach :p

[greene3]

Dla porządku - zmiana daty ślubu - 11 sierpnia - powody wielokrotnie
opisywałam więc nie będę się powtarzać. Dwa miesiące więcej na przygotowania
niewątpliwie się przydadzą.

[czarodziejkakubusia]

Hejka!Ja już trochę pisałam,więc w ramach skróconej informacji.Jestem 25-
latką,od urodzenia Poznanianką.Narzeczony,o rok starszy,rok temu się
zaręczyliśmy,ślub 16 czerwca 2007 roku.Obecnie mieszkamy w Kaliszu (od 6
miesięcy,stąd pochodzi narzeczony i tu obeje mamy pracę),lecz przyszłośc
planujemy w Poznaniu.Sprawy organizacyjne załatwiam więc na odległość lub w
weekendy.Moje drugie pół męczy mgr (SUM).Fajnie,że mamy to forum.

[alicja7-84]

cześćja mam 22 lata, mój narzeczony prawie 25. Od ponad roku jesteśmy
zaręczeni, od ponad dwóch w związku...slub 11 sierpnia 2007ja studiuje tez na
WNS-ie, a Mój jest juz po studiach i pracujena 100% zostajemy w
PoznaniuP.S.Nie mogę się doczekać kiedy zostanę Jego żoną i zamieszkamy razem

[dziunia6]

Czesc, czesc, czesc.
Przepraszam za opoznienie, ale mialam zawirowania w pracy - targowe i nie
mialam czasu, zeby sie wpisac.
Ale juz nadrabiam zaleglosci
Jestem Magda, mam 29 lat a moj Misiek 30 Wiec jestesmy chyba juz zaawansowani
wiekowo. Namy sie od ponad roku a od konca kwietnia jestesmy zareczeni. Misiek
przeniosl sie z Warszawki do Poznania w lipcu i jest na etapie poszukiwania
pracy. Jestesmy w tej szczesliwej sytuacji, ze po etapie weekedowych podrozy
albo do Poznania albo do Warszawy nareszcie prowadzimy normalne zycie we dwoje
w swoim M Wesele planujemy na 16.06.2007
Pozdrawiam
Madzia

[agata781]

Ja i mój mąż mamy po 28 lat.Ślub odbył sie 1 września(czyli 3 tygodnie temuOn
pochodzi z okolic Wolsztyna a ja z samego miasta.Mieszkamy razem u
mnie,mieszkalismy juz 2 lata przed ślubem.W sumie to parą jesteśmy od 10lat.

[mada.d.n]

Poznaniacy, w wieku 24 i 29 lat, razem prawie 3,5 roku, zaręczeni od lipca
2005, ślub planujemy na czerwiec 2007, poza tym mieszkamy razem prawie 3 lata i
opiekujamy się włochatym stworem - kociakiem o imieniu Pyrda
poza tym wielbiciele Bieszczadów, dobrej kuchni, ja dodatkowo kocham narty i
mam fioła ma punkcie naszego miasta


jeszcze dużo czasu... bardzo dużo...

[lubna]

PYRDA!!! wow )))
A my też się w Bieszczadach zakochaliśmy,
mój luby to tam nawet mieszkac chce,
ale gdzie ja bym tam pacjentów przyjmowała???

[panna_nie_taka_mloda]

no wiec ja tez nas przedstawie.. ja poznanianka 27lat, moj narzeczony z
Bialegostoku 25lat, ale w Poznaniu mieszka juz 5 lat. od prawie 3,5 roku
jestesmy razem. ja lekkoduch z wieloma pasjami (gory, narty, projektowanie
odziezy), a moja druga polowa to pracoholik cudownie sie uzupelniamy ))
pozrdawiam Was dziewczeta

[art-hunter]

No chyba jaszcze ja zaostałam z klubowiczek tego forum! Mam 25lat, nażeczony
27lat, mieszkamy razem z naszym kocurem w Poznaniu (razem 3 lata) ale slub i
wesele plnujemy na prowincji! Nasza data to 7. 7. 2007...w 7 roku znajomosci!!!

[lubna]

oo, bardzo ładnie

[anna262]

Ja mam 25 a mój misiek 26 ślub odbedzie się 8.06.2007 a poznalismy się na
internecie w pażdzierniku 2005 a w grudniu pierwszy raz się spotkalismy i po 6
miesiacach już bylismy zareczeni- nawet rok nie jestesmy razem ( czasem i tak
bywa ) zamieszkamy razem jak tylko wyremontujemy nasz domek. Pozdrawiam

[lubna]

Ooo, jednak można użyć internetu do znalezienia miłości, raczej byłam do tego scpetycznie nastawiona. Gratuluje ) Lubna

[nives1]

My tez poznaliśmy sie w internecie - po kilku dniach spotkaliśmy na zywo - było to 25 kwietnia tego roku - ach aż sie rozmarzyłam

[lubna]

O rety!
No to moja teoria, że to niemożliwe,
została obalona conajmniej podwójnie
Gratuluje
U nas było całkiem "zwyczajnie" -
poznaliśmy się na studiach

Oj, tez się rozmarzyłam,
te jego pierwsze podchody...
Albo kradzież mojego indeksu
w celu wybadania skąd i kim jestem ))
)

Dobrego dnia!!!

obalam po raz trzeci :)

[mada.d.n]

poznaliśmy się na gg 3,5 roku temu
pierwsze spotkanie - po 2 dnia (1 rozmowie i paru smsach), zaręczyny po 2 latach

[lubna]

Jesteśmy z narzeczonym zaszokowani ))) Potrójne obalenie!
A nigdy się nam wierzyć nie chciało, że można zacząć tak elektronicznie )

ja obalam po raz czwarty:)

[listek_a]

Poznalismy sie przez internet 3 lata temu, po 2 miesiacach spotkalismy sie i
tak nam zostało

[dziunia6]

No to w naszym przypadku internet tez sie sprawdzil
Poznalismy sie na gg w maju 2005, przez ponad rok jezdzilismy do siebie
weekendowo, od lipca moje Slonce mieszka w Poznaniu a slub w czerwcu 2007

[lubna]

Mój boże, poczwórne!!!! ))))

Gratuluję kochane, czy tylko ja tu jestem z tych staroświeckich,
co się w sobie zakochują w uniwersyteckich bibliotekach??!! )

[mada.d.n]

oj, staroświeckich od razu
kuzyn poznał swoją żonę na kursie pilotów wycieczek, jego brat - jeszcze nie
żonę - na studiach, tylko, że ona była rok wyżej i chyba się poznali w jakimś
kole naukowym


jeszcze dużo czasu... bardzo dużo...

[nives1]

Ta miłość to w ogóle cała jakaś staroświecka )))))))))))

[mada.d.n]

ale chyba nie jest tak strasznie, skoro ślub szykujecie i nie jest Wam z tym
źle



jeszcze dużo czasu... bardzo dużo...

[madziaaaaa5]

Hmmm... Tak sie sklada ze mojego przyszlego meza na czaterii poznalam dokladnie
5 lutego 2005 roku wieczorem i po godzinnej rozmowie umowilismy sie na drugi
dzien i od tamtego dnia jestesmy razem bardzo szczesliwi. Slub w sierpniu 2007.

[lubna]

To nie do wiary, naprawdę jesteśmy zdziwieni
Ja bym się bała tak w ciemno umawiać na początku,
lubiłam od razu widzieć, na jakie cudo się decyduję,
bez ryzyka, że randka nie wypali, nie mogła nie wypalić,
bo wystarczyło, że mogłabym na niego patrzeć w te jego okularnicze oczy ))

Gratuluję Wam z całego serca

[mada.d.n]

ale w tym ryzyku była przygoda w sumie pierwszy raz się tak umówiłam w
ciemno i udało się (żeby nie było - to nie mój pierwszy facet), a on - umawiał
się tak od prawie 2 lat, czasem nawet po 12 randek w tygodniu hehe
aż w końcu trafił na mnie - najwspanialszą istotkę pod słońcem hihi



jeszcze dużo czasu... bardzo dużo...

To teraz ja coś napiszę o sobie...;)

[agu2005]

Jestemy ze sobą ponad 6 lat od prawie roku zaręczenie, oboje nie z Poznania ale
tutaj zostajemy.Slub i wesele 02.06.2006..

Pozdr

Aga

[lesia79]

Hej - mam 27 lat a moj przyszły 30; ja jestem rodowitą poznanianką a on z
Mazowsza. Zareczyliśmy się w kwietniu 2006 i planujemy ślub na 14.04.07, znamy
się prawie 2 lata. Mój W. pracuje w Warszawie ja kończę doktorat (mam się bronić
jeszcze przed ślubem!!! - nie wiem sama jak to zrobię) I niestety na razie
kursujemy na trasie Poznań-Warszawa co weekend... a przyszłości planujemy
zamieszkać w Wawie i nie wiem jak uda się mi pozostawić ukochany Poznań.

[lubna]

Podobno i w Warszawie wbrew pozorom można się zakochać, ja podejme taka próbę w ten weekend i chętnie zdam relację Rozumiem też strach w związku z łączeniem obrony (ja co prawda mgr) ze ślubem, też tak nam to wypadnie i przyznaję, że dlatego tak teraz wcześnie biorę się za zamawianie sukienki, za robienie zaproszeń itp, żeby nie musieć martwić się tym, gdy okaze się, że poł pracy mam do poprawy, a kto wie, kto wie...

[lesia79]

czekam na relacje. Najciężej poprostu będzie mi się rozstać z gronem przyjaciół
niż z samym Poznaniem, a wiadomo im dalej tym trudniej się utzrymuje kontakty,
zwłaszcza jak się pojawiają dzieci.. a tel, internet to nie to samo co babskie
ploty przy kawie.. A co do obrony - hmmm poprostu damy radę!
Trzymaj się cieplutko

[krzysia2]

Ja też należę do tych "staroświeckich".
Mam 24lata. W tym roku skończyłam pedagogikę. Studiuję jeszcze psychologię. Mam
nadzieję, ze zdążę sie obronić jeszcze przed ślubem. Mój mężczyzna ma 25 lat.
Pracuje i studiuje zaocznie. Jesteśmy razem już ponad 7 lat. Chodziliśmy razem
do liceum,ale co jest dość zabawne, przez 2 lata nie wiedzieliśmy o swoim
istnieniu ,a poznaliśmy się dopiero podczas wakacji w Grecji.
Zaręczyliśmy się już 2,5 roku temu, ale ze ślubem zwlekaliśmy celowo, gdyż
chciałam najpierw skończyć studia. Poza tym ustaliliśmy naprawdę fajną datę,
czyli tę bardzo popularną 07.07.07 - z tym że dla nas ta data jest szczególna,
gdyż jest to rocznica naszego poznania się (niestety już 8 a nie 7)

krzysia

[lubna]

a ja też z psychologii, może się znamy?

[krzysia2]

Lubna, a na którym jesteś roku? Ja na piątym.

ja też na piątym (dzienne :)

[lubna]

no to się pewnie znamy

[krzysia2]

W takim razie na pewno się znamy, przynajmniej z widzenia, bo ja też dzienne

[lubna]

no niesamowity jest ten internet
usiłuję sobie skojarzyć, kto studiował pedagogikę,
ale przychodzi mi na myśl jedynie osoba, która
z niej zrezygnowała
fakt faktem, sporo jest ludzi na roku..
więc pozostaje raczej "z widzenia" - i tak fajnie ;P

z Twojego suwaczka wynika, że ślub w maju,
a z postów - że w lipcu - więc jak?

bo my w maju

ślubujecie w Poznaniu czy gdzieś "wyjazdowo"?

przyjemnego wieczoru życzę,
lubna

[krzysia2]

Lubna, a Twój narzeczony też studiuje psychologie (bo też próbuję Cię
skojarzyć, a po parach na roku na pewno będzie łatwiej) Na jakiej jesteś
specjalizacji? Ja na klinicznej.
Ślub mam w lipcu. W suwaczku był błąd, który juz poprawiłam - dzięki że
zwróciłas mi na to uwagę. Ślubujemy w Poznaniu, bo oboje jesteśmy z Poznania

Pozdrawiam koleżanko z roku

[krzysia2]

Cos mi jednak znowu nie wyszło z tym suwaczkiem, więc próbuję ponownie.

no i mnie masz ;)

[lubna]

tak, oboje studiujemy psychologie,
oboje jestesmy z ps. pracy,
co, rowniez oboje, uznalismy za pomylke zyciowa
i od razu wiadomo, o kogo chodzi..

a teraz jak ja mam skojarzyc Ciebie???

[nives1]

A najlepsze jest to ze teraz na zajęciach będziecie obie strzelac oczami po
wszystkich laskach na roku ))
hie hie hie - może juz sie wymieńcie zdjęciami albo cóś ;P

[greene3]

Kurde kobiety niesamowite jesteście z tym internetowym poznawaniem się. Ja też
bym chyba miała opory - a tymczasem i w sieci można znaleźć miłość My z P.
jesteśmy razem od zawsze, znamy się już z podstawówki, chociaż oczywiście
uczucie pojawiło się później. Wiemy o sobie wszystko, on zna mnie lepiej niż ja
sama siebie hehe. A mimo to potrafimy się zaskakiwać. Niezwykłe, co?

[nives1]

niezwykłe i chyba nawet bardziej niż internetowa miłość (choć ja na swoja nie
narzekam )))

[greene3]

no i właśnie o to chodzi, żeby nie narzekać i wtedy wszystko zdąża w dobrym
kierunku

[nives1]

a ja dziś sobie pocztyałam swoje posty z wczoraj jak byłam wściekła na maksa i
mało nie padłam ze śmiechu hehehe
dobrze że mi przeszlo
a z narzeczonym stwierdziliśmy że sobie przed spotkaniem starych zrobimy kartkę
z odpowiedziami na najtrudniejsze pytania i jakby co przynajmniej bedziemy
zgodni

[greene3]

my już mamy takie spotkanie za sobą i byliśmy bardzo zaskoczeni (in plus
oczywiście) - przede wszystkim okazało się, że jedyne koszty jakie mamy ponieść
to własne stroje ślubne (wcześniej wydawało się, że będzie zupełnie innaczej)
poza tym jedni i drudzy rodzice zgodnie orzekli, że oni służą radą i portfelem
ale my decydujemy (różnie z tym wygląda, ale liczą się intencje) - tak więc nie
przejmujcie się. Jeszcze jedno nasze odczucie - czuliśmy się najswobodniej z
całej szóstki bo to my wszystkich dobrze znaliśmy - oni siebie dopiero
poznawali hehe

[agata_kosynierka]

Odświeżam wątek, piątkowe popołudnie w pracy temu sprzyja... Tak sobie liczę i
chyba jestem tu szósta z "sieciową" miłością .

[greene3]

niesamowite jesteście kobiety z tą ”sieciową” miłością, która przed ołtarz
prowadzi - takie to filmowe dla mnie i niezwykłe - chętnie bym poczytała o
takich historiach - jak się zaczęły i na ile zamierzony był taki ich finał

Kto zaczyna ;D

[nives1]

chyba ja zacznę

[mada.d.n]

data: 12 kwietnia 2003, sobota
miejsce: biuro mojej mamy, które za 3 dni musiała opuścić, a do wykorzystania
abonamentu interentowego zostało kilkadziesiąt godzin
czas operacjny: od 17

prolog: pół roku wcześniej zerwałam ponad 5-letni związek, chciałam się
wyszaleć, wyszumieć, pobyć sama, ani mi w głowie żaden kolejny facet
akcja: koło 17 siadłam do kompa, chcąc wykorzystać wspomniany abonament; koło
20 na gg odezwał się do mnie chłopak (tzn. 26 letni facet hehe); po 2 godzinach
całkiem sympatycznej rozmowy spytał mnie czy sie umówimy. odpowiedziałam: czemu
nie. umówiliśmy się na poniedziałek. nasze 2 godzinne spotkanie było bardzo
miłe, następne ja zaaranżowałam
i jakoś tak się zaczęło kręcić. po pół roku znajomości zamieszkaliśmy razem, w
lipcu 2005 zaręczylismy się (dla mnie to była totalna niespodzianka), a w
czerwcu, po ponad 4 latach znajomości będzie ślub

nie jestem osobą, która wchodząc w związek od razu wyobraża się na ślubnym
kobiercu, nawet nie sąsziłam, że z tego spotkanie coś więcej wyjedzie


127 dni
Przestrzeń sugeruje, by się przemieszczać,
jednak jedynym celem podróży mędrców jest ich dom.

No to teraz ja :D

[nives1]

Nawet podobnie do Magdy ;P
Zakończylam długi i niezbyt udany związek z którego wyplątanie zajęło mi
przeszło rok
Potem tez stwierdziłam ze w zasadzie to jestem duza dziewucha a cały czas byłam
z kimś i kilka następnych miesięcy zajęlo mi uczenie się bycia singlem i
radzenia sobie samemu
Kiedy juz stwierdziłam ze powoli jestem gotowa na ewentualną powazniejszą
znajomość - no to zaczęłam się rozglądać - znajomi zajęci, znajomi znajomych
nieciekawi. No to założyłam profil Na randkach O2 - po paru spalonych
kontaktach odezwał się mój obecny narzeczony - najpierw kilka maili - potem 3
intensywne dni na gg - nie odchodziliśmy chyba od kompów ;D
No i zaplanowaliśmy spotkanie - pod ratuszem - 25 kwietnia g. 17.30 -
planowałam posiedzieć do 20 albo coś - no cóż w domu byłam o 12 w nocy
No i tak zostało. Przez te prawie dziesięć miesięcy nie widzieliśmy się 2 dni -
raz jak marcin był u kolegi a raz jak ja byłam w delegacji - po prostu każdy
dzień bez niego to dzień bez powietrza. zaręczyny były we wrześniu - ale to już
długo po rozpoczęciu planowania wesela i ślubu - od 2 miesięcy razem mieszkamy -
uklada się prawie w każdym miejscu perfekt (prawie bo jesteśmy jedynakami i
mocno sie ścieramy - ale to nam akurat dużo na plus daje)
Ślub 2 czerwca - i nikt nas nie rodzieli )))))))))

[greene3]

nieźle, nieźle
wiesz, nives - ja niby też duża dziewucha a nie wiem jak to jest być singlem,
bo mam Piotrka od zawsze...
teraz tylko zaznaję czasem singlowego życia z racji jego pracy - zostawia mnie
często i na długo - bardzo dużo daje mi to, że mogę poczuć jak za nim tęsknię i
uczyć się radzić sobie sama - ale nie obraziłabym się wcale gdyby pracował
normalnie, codziennie wieczorem tuląc mnie do snu...

w każdym razie historie miłosne zaczynające się w wirtualnym świecie pokazują
jak wiele może dać głupi internet...

jakieś jeszcze historyjki????

[agata_kosynierka]

U mnie podobnie jak u Mady , tylko poprzedni związek był nieco krótszy.
Mieszkałam sama i byłam oswojona z życiem singla, co nie znaczy, że z niego tak
do końca byłam zadowolona . I tez założyłam profil, ale na Sympatii. Parę
nieudanych podejść, a potem pojawił się On. I najpierw listy, potem gg, rozmowy
przez telefon i po paru dniach spotkanie. A potem już został )). Też nie
planowałam sobie, że skończy się to tak szybko na ślubnym kobiercu.
Zamieszkaliśmy razem "nieoficjalnie" po 1,5 miesiaca a po trzech, gdy
wprowadził się już jego komputer, postanowiliśmy, że reszta rzeczy się tez
wprowadzi . Gdyby rok temu ktoś powiedział mi, że w lutym w pełni szczęscia
będę ganiać za kiecką ślubną - nie uwierzyłabym. Niech żyje Internet!!!

[agata_kosynierka]

Hm, pomyliłam osoby - moja historia jest bardziej podobna do historii Nives

[czarodziejkakubusia]

Skoro lecimy internetowo,to się dołączę.My też zaczęliśmy internetowo,lecz wcale
nie na sympatii.On kaliszanin,ja poznanianka,poznaliśmy sie na stronie naszej
pasji-zespołu U2.Kiedyś przyjechał do Poznania,do brata,wtedy mnie
odwiedził.Przegadaliśmy 3 godziny i ani słowa o U2.Nie sądziłam,że jeszcze się
spotkamy,a teraz znamy się już ponad 4 lata i jesteśmy w trakcie urządzania
mieszkanka.

[greene3]

a ja znam kilka rewelacyjnych, wspaniałych osbób, które są samotne i to wcale
nie z wyboru - jak myślicie, czy rada, aby założyli profil na Sympatii czy
jakimś innym portalu to dobra rada czy zbytnie wścibianie nosa - bo aż smutno
się czasem słucha jak poszukują i znaleźć nie mogą a bez miłości nie chcą żyć...

[agata_kosynierka]

Dużo zalezy od tego jak bliskie Tobie są to osoby, jakie masz z nimi relacje
itp. Gdy zaczynałam swoje "poszukiwania" w sieci, jedna z moich kolezanek za
moją namową również zajrzała do netu. Jest szczęśliwą mężatką od roku )).
Teraz namawiam jedną z moich przyjaciółek... Wydaje mi się, że taki sposób
poznawania się staje się teraz czymś zupełnie naturalnym, ale oczywiście to
tylko moja skromna opinia...

[nives1]

No ja zostalam namówiona przez moja świadkową - ona jest mężatką już od kilku
miesięcy - tez internetowa miłość )

[laff.irynda]

greene
to zalezy od tej osoby, ja tez z moim M to internetowi kochankowie (ale o tym
w watku nizej)
ogolnie przed M spotkalam sie z kilkoma facetami a jak sie pozniej okazalo
"lowcami" dziewczecych d... (no wiadomo czego) Gdybym sie wtedy poddala to
pewnie byl tu teraz do was nei zagladala...
To zalezy od nastawienia osoby szukajacej z doswiadczenia wiem ze im bardziej
sie chce to nie wychodzi i trafia sie na samych palantow...

ale podsunac pomysl mozna, niech sami zdecyduja

[laff.irynda]

I ja dolaczam do grona internetowych par i opowiadam nasza historie

lipiec 2004 2 miesiace po rozstaniu z bylym, nie moglam znalezc sobie miejsca i
kuzynka mi dla zartow rzucila haslo "net" no i sie zaczelo randki.o2.pl i
sympatia Po kilku dretwych kolesiach odechcialo mi sie, ale napisal taki
jeden (tez) maniak rowerowy, po ktorkiej rozmowie na GG namawial mnie na
spotkanie jak najszybsze.... i sie zgodzilam, spotkalismy sie w KINEPOLIS
(wyszlam z zalozenia ze jak bedzie kolejna pomylka to sie po filmie zmyje do
domu) no i sie MOOOOOCNO pomylilam, pozniej byl stary rynek i kawiarnia GONG
i dluga pasjonujaca rozmowa do 5 nad ranem (mamcia dzwonila 4 razy i sie pytala
czy nic mi sie nie stalo czasem) Oboje wiedzielismy ze to TO.

Ale zeby nie bylo zbyt pieknie... Dałam mu kosza, chyba nie bylam gotowa zeby
znowu sie angazowac (juz tak mam ze dlugo sie lecze z roznych zadanych mi
przykrosci)...

Odezwalam sie po ok 7 miesiacach, fajnie nam sie rozmawialo a mi sie znowu w
zyciu nagmatwalo i potrzebowalam dobrego rozmowcy zeby sie oderwac od
codziennosci i spotkalismy sie znowu w kinie (16.03.2005) pozniej kawka
herbatka, na zasadzie kumpel kumpela (wyjezdzalam do Kopenhagi na Socratesa za 4
miechy) mielismy sie spotykac na pogaduchy co jakis czas.... ale... nie zdazylam
dojechac do domu i dostalam smska ze mam wymyslac nastepny termin bo on juz sie
nie moze doczekac i jakos tak wyszlo.... kolejne spotkanie 19.03 i pozniej
21.03.05 dalam mu pierwszego buziaka! I tak wbrew wszelkim znakom na niebie i
ziemi przetrwalismy moj wyjazd i jestesmy juz prawie dwa latka, zbieramy na
remont mojej kawalerki zebysmy mogli w niej zamieszkac, rozmawiamy o slubie (ale
nie zareczeni) rozmawiamy o dzieciach i o przyszlosci

I jak tu nie mowic ze przez net tez mozna spotkac tego jedynego

Pozdroowka
A.

P.S. Mam 24 lata (w lipcu koncze) a moj M 27 (skonczyl w Walentynki)

[greene3]

Mój Piotrek też w walentynki skończył 27 lat!!! Hehe - no to się nam rówieśnicy
trafili - niesamowita ta Twoja hisotria, również z tego względu, że taga
zagmatwana i nie po prostu - niby przeszkody, a jednak pokonane
życzę szczęścia i zaręczyn na które pewnie czekasz

[laff.irynda]

Czekam, czekam

Powiedz jeszcze ze jestes z lipca 83'

A nasza historia taka normalna, pisana przez zycie
Mam nadzieje ze niedlugo bede mogla "formalnie" dolaczyc do grona forumowiczek
Pozdrowionka