powrót do pracy

[olkaa80]

myślałam, że wrócę do pracy najwcześniej jak mała skończy rok, czyli w okolicach sierpienia, po wakacjach nad morzem, ale okazuje się, że chyba będę musiała wrocić wcześniej, i tal mnie wczoraj serce ścisnęło. nie rozumiałam innych matek, że mają problem z pozostawieniem dziecka z kimś, przecież to normalne, a wczoraj napadł mnie taki wielki żal, wyobrażałam sobie, jak ktoś inny, opiekunka przewija ją, daj jej jeść, bawi się, tuli i jest mi ciężko. pewnie to normalne wkońcu już 7 miesięcy non stop jesteśmy razem, ale do pracy trzeba wrócić. a jak jest u Was, te jeszcze niepracujące i już pracujące Mamy!

[asuzi]

Wróciłam do pracy 8 stycznia, Zuzia miała 6 miesięcy (prawie). Opiekuje sie nią
teściowa. Czasem mi smutno jak widze, że ona ją uczy czegoś, jak mała mówi
bababababa a mama jeszcze nie, jak rano płacze kiedy znikam, ale trudno, chcę
pracować, bo zwariowałabym w domu, a dwa - finanse. Zaczęłam doceniać teściową,
za to że opiekuje się małą. A małej poświęcam cały swój czas po pracy, bawię sie
z nią karmię, itp. Cieszymy się sobą. I jest mi z tym dobrze.

[malenkie7]

Wczoraj skonczylo mi sie zwolnienie na Piotrusia. Do 23 kwietnia
przelożony zaakceptował mi urlop (zalegly za 2006 i 2007 rok).
Teoretycznie powinnam pojawic sie w pracy 24 kwietnia. Ale nie wiem,
czy to zrobie. Po tym, jak inni zawiedli moje zaufanie (mam tu na
mysli mojego gina, i personel obecny przy porodzie) nie wiem, czy
bede potrafila zaufac jakiejs niani czy opiekunkom w zlobku. Poza
tym jestem przekonana, ze ja najlepiej zaopiekuje sie moim
dzieckiem;)
Chce patrzec jak sie rozwija, jak mowi pierwsze slowka, a na pewno
chce zobaczyc jego pierwszy kroczek.

I bije sie z myslami, bo odejscie na wychowawczy bedzie oznaczalo
rezygnacje z posady - na moje miejsce zostanie zatrudniony ktos
nowy... NIe wiem co robic i cierpie od wczoraj z tego powodu
okrutnie.

[ciakaciak]

Ja wracam do pracy od kwietnia. Co prawda tylko na trzy dni w
tygodniu, ale i tak mi ciężko. Jest tyle wątpliwości, np. czy mała
będzie chciała jeść od babci. Jeżeli macie jakieś ciekawe
doświadczenia dodające otuchy, piszcie o tym. Mnie troszkę pociesza
fakt, że niektóre mamy zostawiają mniejsze dzieci. A moja w-ce
dyrektorka była zmuszona przerwać urlop macierzyński i wrócić do
pracy!!! I sobie poradziła, choć karmiła piersią. Ale i tak mi
smutno...