Przepis na miłość

[nadziejkaa]

Czy taki w ogóle istnieje?
Chyba nie, bo byłabym pierwszą osobą, która by z niego skorzystała. Teraz,
kobieca prasa wręcz prześciga się w wymyślaniu recept na „doskonałą miłość”.
Powód. Wiadomy. Walentynki.
W jednym z takich właśnie artykułów wyczytałam taką oto wypowiedź
francuskiego psychiatry:
Znam ludzi, którzy mówią: „Jako dwudziestolatek miałem jedną żonę, jako
trzydziestolatek drugą, a teraz jeszcze inną”, choć wciąż są z tą samą sobą.
Ona się zmienia, on też. Cała rzecz w tym, żeby zmieniać się razem, choć
niekoniecznie tak samo. Dzięki temu jesteśmy dla siebie wciąż pociągający.

Myślę, że coś w tym jest.

Errata

[nadziejkaa]

> Znam ludzi, którzy mówią: „Jako dwudziestolatek miałem jedną żonę, jako
> trzydziestolatek drugą, a teraz jeszcze inną”, choć wciąż są z tą samą so
> bą.

(..)choć wciąż są z tą samą Osobą

[woow2306]

nadi, myślę, że ten ktoś miał wiele racji... tyle, że nie receptą na miłość bym
to nazwała... raczej definicją udanego związku... a recepty nie ma... chyba, że
te stare....sprawdzone;): pół pazura jaszczura, oko żaby, kwiat paproci,
szczypta jadu żmii(sic!), naparstek lubczyku, 100 ml wody święconej
wykradzionej z kaplicy przycmentarnej o północy podczas pełni, wszystko
wymieszać... zagotować na żywym ogniu z gałązek jałowca... uzupełnić do pół
litra Absolutem, ewentualnie Finlandią i kazać wypić "duszkiem" około 20:00
ukochanemu... albo padnie i pójdzie spać albo pokocha na całą noc;)... rano
zaaplikuj mu sok pomidorowy, dwie aspiryny i red bulla... a około południa
ogórkową... miłość dozgonną gwaranutję;)

[proces7]

Pisałaś o swojej babci. Przypomnij sobie, co Ci mówiła i przeczytaj "Greka
Zorbę" Nikosa Kazantzakisa. Jak będziesz bystra, to dowiesz się wszystkiego.

[nadziejkaa]

Dzięki za radę. Na pewno skorzystam, a póki co, zaczytuję się namiętnie
w "Kodzie Leonarda da Vinci"