dziecko-co Wy na to?

[weraole]

Mam 23 lata, na imię Weronika,mieszkam w Poznaniu, od czterech miesięcy
jestem zaręczona z mężczyzną mojego życia;). W październiku zacznę ostatni
rok studiów, potem zamierzam znaleźć pracę i założyć rodzinę...no właśnie,
dopiero wtedy będę mogła pomyśleć o dziecku, a bardzo już na moje maleństwo,
które jeszcze nie istnieje, czekam. Moja ciąża

[weraole]

za szybko użyłam entera;))teraz dokończę - moja ciąża śni mi się po nocach i
marzy za dnia, ale mój wrodzony rozsądek mi na nią nie pozwala (najpierw
studia, potem praca,...itd.)Czujecie podobnie, czy uważacie, że przyjdzie na to
czas?

[lunalovelight]

mam 25 lat i dziecko planuje za jakies 4-5, jesli juz... nie czuje instynktu,
nie lubie dzieci, nie rozczulam sie nad wozkami :). mozliwe, ze sie to zmieni i
nagle mi na mozg padnie np. za 2 lata, ale tak czy inaczej dziecko raczej na 30
urodziny. i nie chce miec wiecej, niz 1. w ogole na razie samo wyobrazenie
faktu, ze moglabym byc juz albo niebawem matka jest wiecej niz abstrakcyjne. ale
kobity sa rozne :).

[ida37]

Też podobnie myślałam mając tyle lat, co Ty....obecnie mam 29 (prawie) i moje
myślenie nie zmieniło się...ja jakiś alien jestem:-(

[zuza_233]

Witam,też myślałam podobnie.Obecnie mam 23 lata i czteromiesięczną córeczkę
Zuzię bez ktorej nie wyobrażam sobie życia.Pamietam jak mama i siostra mówiły
mi że jak bede mieć swoje to zmienię zdanie.Teraz przyznałam im rację.Tok
myślenia zmienia się już podczas ciąży,badanie USG,bicie serduszka, pierwsze
ruchy, świadomość ,że nosisz w sobie tak maleńką istotke która bedzie tylko
twoja(i męża oczywiście,hihihi).Wszystko to powoli uswiadamia nam ,że to
przecież cód wszystko inne przestaje się liczyć jak bierzesz w ramiona takie
maleństwo.Też zawsze myślałąm ,że ja sie nie nadaję na matkę,że nie czuję
tego,denerwowały mnie dzieci.Poza tym bałąm sie ciąży,żę stracę figurę,żę
przestanę być atrakcyjna,do tego bałąm się rozstępów.Teraz wszystko to jest
najmniej ważne kiedy patrzę na Moją kochaną,roześmianą tak słodko bużke
Zuzi......tylko to się liczy!Dziewczyny...każda z nas jest inna,nie sugerujcie
się opowiadaniami(możecie wziąć je pod uwagę,ale bez przesady)koleżanek,
znajomych,mam.Wszystko i tak się ułoży ,każdej w swoim czasie.Pozdrawiam.Zuza

[nowika21]

Nie planuje narazie dziecka. Moja siostra ma dwójkę dzieciaczków, często się
widujemy. Nawet za często:) Są naprawde słodkie ale szybko mnie męczą. mam 21
lat i chyba nie byłabym teraz dobrą matką.

[aedo]

Mam całkiem podobnie, z tym że mam 25 lat.

[weraole]

a ostatnio w mojej rodzinie urodziło się pięcioro dzieci(4 dziewczynki i
chłopiec), a w grudniu pojawi się na świecie kolejna dziewczynka-nie mogę się
na nie napatrzyć!!! a kobiety w ciąży wzbudzają we mnie zazdrość(ale oczywiście
tylko tą pozytywną)!

[kabaste]

Przyznam szczerze, że ja gdyby nie to że jeszcze nie wybudowaliśmy naszego
wymarzonego domku chciałabym już mieć dzieciaczki - ale czekamy z mężem aż
postawimy dom i urządzimy w nim słodki pokoik dla dziecka - dopiero wtedy
zaczniemy się starać. Ale gdybyśmy dom już mieli to pewnie dziecko też by już
było :-)

[bitch.with.a.brain]

Nie marzę o dziecku,nie planuje ale jak zdarzy się wpadka nie bede rozpaczać

[guapisima]

Nigdy nie lubiłam dzieci, nie mam z nimi kontaktu, nie wyobrażam sobie
posiadania dziecka w najbliższej przyszłości, ale nie zakładam z góry, że
zawsze tak będzie. Szanuję jednak zdanie tych, co chcą bądź mają dzieci w wieku
dwudziestu kilku lat. Tylko dlaczego NIEKTÓRZY nie zawsze szanują zdanie tych,
co myślą tak jak ja? Dlaczego powinnam skakać z radości, gdy znajoma zapyta,
czy chcę wziąć dziecko na ręce albo się rozczulać na widok jakiegoś bobasa w
wózku?

W ogóle to boję się jednej rzeczy. Co jeśli będąc w przyszłości w jakimś stałym
związku instynkt "macierzyński" pojawi się u mojego partnera, a u mnie nie?
Byłam raz z facetem, który uwielbiał dzieci - bawił się z nimi, mówił do nich,
podczas gdy ja (jeśli akurat są cicho) traktuję je jak powietrze - nie
rozczulam się, nie biegnę by obejrzeć i powąchać, po prostu stanowią dla mnie
element krajobrazu.

[lunalovelight]

moge sie podpisac pod Twoja wypowiedzia :).

[ladyblue]

to ja zupełnie inaczej ;)

nie planuję i nie chcę mieć dzieci. ani teraz ani w przyszłośći. zero instynktu
macierzyńskiego. i wiecie co? dobrze mi z tym :)

[guapisima]

Cieszę się, że są dziewczyny, co myślą podobnie do mnie. Oby tylko LPR itp. nie
wprowadziła obowiązku posiadania dziecka;-)

[tr12]

Ja rowniez do tej pory nie poczulam instynktu macierzynskiego i ostatnio
wyobrazam siebie w przyszlosci jako kobiete bezdzietna. To jest oczywiscie moje
zdanie na dzien dzisiejszy, wiec moze ulec zmianie. Mam 25 lat. Zdenerwowalam
sie ostatnio, gdy moja ciotka zaczela mi cos na ten temat mowic - stwierdzila,
ze teraz to czas dla mnie na dziecko, bo "jestem mloda i mam sile na ganianie
za szkrabem". Zagotowalo sie we mnie...

jestem za.

[shameeka]

a ja mam wsobie ogromny instynkt macierzynski.moze dlatego ze mam starsze rodzentwo, ktore ma jzu dzieci. i w jakiejs czesci to ja sie nimi zjamuje i za nimi tesknie.. gdy ich nie ma.
marze zeby skonczyc studia - wyjsc za maz- i urodzic dziecko a wlasciwie dwoje. jednak mysli myslami a rzeczywistosc rzeczywistoscia :) ale gdybym miala mozliwosc bardzo chcialabym urodzic od razu po studiach dziecko.
ale mam marzenie zeby keidys miec taka radosc w mym zyciu.

ach, mam 24 lata.

[mama007]

jestem w Twoim wieku, moja cora wlasnie konczy 3 lata :)) ja dzis dokladnie
koncze 23 ;)
pozdrawiam
aga

[capuccino_days]

Sto lat sto lat sto lat:)
i dla Ciebie i dla Asi(?)

[mama007]

capuccino_days napisała:

> Sto lat sto lat sto lat:)
> i dla Ciebie i dla Asi(?)

dzieki ;) szczerze mowiac wlasnie tu weszlam i bylam zdziwiona, ze jest tu moj
post. przynajmniej wiem o ktorej skonczylam impreze urodzinowa wczoraj, skoro o
5 rano pisalam posty na forum, sic! ;)

glowa mnie boli :)
aga

[ewelina23-20]

Nie lubie dzieci
Nie krzywdze ich , czasem jakies malutkie potrzymam ;), ale jakos nie mam tego
niby instynktu. Nie zachwycam sie dziecmi jak zobacze (niektorzy piszczą:)w
wózku.
Nie planuje ich w najblizszym czasie ,chyba że wpadne:)

[kinggaaa]

a ja mam dziecko, kamilke. Ja mam 21 lat ona 10 mies.
studia, praca, dzidzi.
czasami jest ciezko ale na moja slicznotke moge patrzec godzinami, i smiac sie z
jej minek.
dziecko zdystansowalo mnie do swiata, juz sie tak nie przejuje jak kiedys i
jestem bardziej pewna siebie

-------------

zycie jest jedno, nie bedzie powtorek

[malpazuza]

Witam!!!
ja za 17 dni kończe 28 lat moja córka ma 2,5 roku nie byłam przygotowana na
ciążę po porstu wpadliśmy.Oboje byliśmy zszokowani tym co miało się stać, teraz
jesteśmy najszczęśliwszymi rodzicami pod słońcem codziennie po kilka razy
dziennie pytam moja córkę wiesz kto kocha cie najmocniej na świecie? a ona
odpowiada - mamusia. I tu kończy sie nasz ludzki i kobiecy egoizmi,nie raz ma
dość i chcę uciec bo jestem zmęczona, ale ma dla kogo żyć a ten ktoś to cząstka
mnie i drugiej osoby którą kocham.Przeciez to jest cudowne..... i wszystkie mamy
o tym wiedzą

[ladyblue]

malpazuza napisała:
> I tu kończy sie nasz ludzki i kobiecy egoizmi, (...)

wolę być szczęśliwą "egoistką" niż nieszczęśliwą matką nieszczęśliwego dziecka.

> Przeciez to jest cudowne..... i wszystkie mamy
> o tym wiedzą

dla Ciebie to cudowne, dla kogoś może wręcz przeciwnie.

każdy ma swoje własne życiowe wybory.

ja nie dyskryminuję kobiet, które chcą mieć dzieci, a sama jestem czasami za
brak tej chęci dyskryminowana.

[lunalovelight]

otoz to. i wcale nie wszystkie mamy o tym wiedza... nie mam na mysli patologii
typu matki topiace swoje dzieci czy trzymajace w beczkach :(. zwyczajnie, znam
przynajmniej dwie kobiety, ktore maja juz kilkuletnie dzieci, a macierzynstwo
okazalo sie nie dla nich (po kilka m-cy po porodzie to kazdy wyskakuje z
depresja poporodowa). niby wszystko jest ok, rodzina funkcjonuje etc., ale
powaznie - nie kazda jest stworzona do bycia matka i NIE jest to wynaturzenie.

ciesze sie szczesciem mlodych i nienlodych matek, fajnie, ze tak sie tym ciesza,
swietnie, ze dzieciom dobrze. ale ja sama ze swoim, ehem..., niezachwycaniem sie
'maluszkami' jestem postrzegana jako dzikuska i nienormalna. przykre, bo
tolerancja winna tyczyc obu postaw zyciowych.

przynaje sie do tego, ze dziecko pewnie bede miala, bo moj partner glownie
bedzie tego pragnal. nie wiem, czy to dobre rozwiazanie... zreszta, na razie to,
jak napisalam pare postow wyzej, ogromna ABSTRAKCJA dla mnie.

[malpazuza]

nie namawiam Cię do rodzenia dzieci, napisałam o moim macierzyństwie, moje jest
cudowne, ale nie zachęcam nikogo,żyjemy w wolnym kraju, mamy prawo wyboru i nikt
nikogo do niczego nie zmusza.Moje macierzyństwo jest piękne i zyczyłabym każdej
kobiecie właśnie takiego....
pozdrawiam

[ladyblue]

malpazuza napisała:
> Moje macierzyństwo jest piękne i zyczyłabym każdej
> kobiecie właśnie takiego....

no widzisz, a ja nie życzyłabym KAżDEJ kobiecie macierzyństwa, jakkolwiek
wspaniałe by nie było, tylko tej, która chce być matką.

niby niewielka różnica ale jednak.

też pozdrawiam

[mama007]

nikt Was przeciez nie namawia do rodzenia dzieci.
ja osobiscie nie zamienilabym mojego zycia, mojego dziecka, na nic innego na
swiecie - chociaz zycie mam maksymalnie zakrecone i trudne.

i nie rozumiem argumentu - dziecko pewnie bede miala, bo partner chce. jesli nie
jestes gotowa na macierzynstwo i po prostu nie chcesz - to po co? bedziesz matka
na sile? tylko dlatego, ze tak chce ktos/ presja spoleczenstwa/ tak powinno byc/
itp.
jakbym nie chciala to bym dziecka nie miala, i koniec. nie rodzisz dziecka dla
kogos...

[malpazuza]

jestem tego samego zdania...

[lunalovelight]

nie napisalam, ze chce, ale ze pewnie bedzie chcial. a partner to ktos, kogo
kochamy, prawda? (w kazdym razie ja nie wyobrazam sobie byc z kims z innego
powodu, niz milosc i przyjazn). zwiazek = kompromisy, stad pewnie kolo 30tki
powije dziecko - nie pod presja czyjakolwiek, bo takowa mnie nie dotyczy, ale z
milosci do kogos, kogo to uszczesliwi. o ile wiem juz cos o sobie, to dla mnie
bedzie to wydarzenie neutralne, potem bedzie mi pewnie ciezko, zle, bede
zalowac, cholera wie. najlepiej by bylo, gdybym miala partnera, ktory tez nie
chce za bardzo dzieci, ale mam takiego, ktory za te pare lat chce je miec.

pax, puellae :).

[mama007]

ale ja po prostu zupelnie nie moge zrozumiec jak mozna miec dzieci, keidy "ktos
chce"??
chyba ze wyrazilas sie niescisle i chodzi Ci o to, ze pod wplywem partnera Ci
sie "zachce" za kilka lat. wtedy ok. ale jak traktujesz to jako dopust bozy i
cos, co "no nie musi byc, ale bedzie bo......." to po prostu szkoda mi dziecka.

uscislij to co piszesz, bo nie wydajesz mi sie jakas malo inteligentna osoba
(wrecz przeciwnie), wiec moze po prostu zle sie zrozumialysmy... ?
aga

[malpazuza]

dręczy mnie jedno pytanie dlaczego piszesz
o ile wiem juz cos o sobie, to dla mnie
> bedzie to wydarzenie neutralne, potem bedzie mi pewnie ciezko, zle, bede
> zalowac, cholera wie. najlepiej by bylo,
- to ty chyba nie kochasz swojego partnera sory ,ale dla mnie jesteś conajmniej
dziwna i na twoimmiejscu nawet gdy twój partner bedzie tego chciał nie "powijała
bym" tego dziecka bo może nie go wyrosnąc nie zły psychopata.Żyć w domu i nie
byc kochanym przez własną matkę odrażające....

[ladyblue]

nie naskakujcie od razu na lunę.

w internecie bardzo łatwo nadinterpretować czy nie zrozumieć czyichś słów.

[goldengirl]

hmmm dziecko to dla mnie abstrakcyjny temat...mam 26 lat ale zero instynktu macierzynskiego, dzieci
jakos mnie nie "kreca". jestem chrzestna 2-letniej dziewczynki, owszem jest slodka czasem sie z nia
pobawie ale jakos nie czuje potrzeby posiadania wlasnego dziecka.
Czasami sobie mysle, ze moze kolo 30 pojawi sie ten instynkt, niestety czesto sie nie pojawia, moze
nawet cos takiego nie istnieje? i co wtedy? na razie jakos sie tym specjalnie nie przejmuje.

[latajacamysz]

Witajcie,
Mam 25 lat i 2 dzieci: Michał 2 latka i Antek 3 miesiące. Nikogo nie namawiam
do macierzyństwa, bo kiedy ma przyjść pora to przyjdzie.
My (ja konkretnie) postanowiłam szybko mieć dzieci, bo uważam że studia i
karierę można zaczynać po 40-tce, a dzieci wtedy rodzić jest trudniej.
Teraz jestem w domu od 3 lat i jeszcze ze 2 tak będzie jak młodszy pójdzie do
przedszkola to ja na studia zaoczne lub firma.
Pomysłów mam wiele, zobaczymy co się z nich wykluje.
Natomiast za 15 lat będę mogła bez obaw karierą się zajmować i podróżować, a
dzieciaki będą szły w świat bez trzymania się mojej spódnicy :) Oczywiście w
granicach rozsądku! :))

pozdrawiam wszystkich,

[chantal10]

Ja mam 21 lat a dziecko chciałabym juz miec, powstrzymuje mnie jedynie
rozsądek, bo mam studia, pracę jedynie na sezon, i przede wszystkim brak
funduszy :(

[irenka82]

ja i moj chlopak nie chcemy dziecka. z wygody.

nadal brak uczuć macierzyńskich

[ida37]

dzisiaj wpadłam na pomysł, aby wypożyczyć od kogoś dzidziusia na tydzień i
przekonać się, jak będzie;-)
kiedyś sikałam po nogach na widok niemowlaka, a teraz??? zero reakcji, jak
słyszę płaczącego dzieciaka w sklepie, to tracę nerwy (sorki mamuśki):-)

chcesz trzylatke?????

[mama007]

chetnie Ci pozycze na jakis czas, zeby wyzdrowiec psychicznie :))))

[agin210804]

a ja sie PANICZNIE boje dzieci, przeraza mnie przyszlosc i mozliwosc wpadki,
najbardziej martwi mnie to ze moj maz juz powoili na mnie naciska ze kiedy
dzieci, on nie chce byc ojcem - staruszkiem (on ma 27 ja 22 lata)jego mlodszqa
siostra ma juz 3 letniego synka wiec tym bardziej on twierdzi ze to juz czas, a
ja jestem przerazona, kocham go bardzo ale boje sie ze z tego powodu moze dojsc
nawet do rozwodu, bo ja poki co nawet nie nmoge o tym myslec, po prostu nie
trawie dzieci i juz,
moze w przyszlosci pojawi sie u mnie instynkt ale jak na razie to masqakra.
i nie chodzi tu tylko o moj zwykly egoizm, ale tez o to ze nie chce dac zy7cia
dzieckui dla ktorego zie bede dobra mama, nie chce zeby bylo ono nieszczesliwe

[trawiasta]

Podobnie jak kilka dziewczyn powyżej, ja nie chcę mieć dzieci. Nie posiadam
instynktu macierzyńskiego; dzieci toleruję jeśli są ciche i najlepiej do tego
nieruchome (czyli, jak któraś z dziewczyn napisała,'są elementem krajobrazu';-)
Nigdy się nie rozczulałam/nie piszczałam nad żadnymi; rozczulają mnie zwierzaki,
czasami ludzie dorośli, ale dzieci - nigdy. Nie czuję potrzeby przytulenia czy
pocałowania takowego; w takim samym stopniu, jak nie czuję potrzeby pocałowania
np. krzesła.
To zaś, co niesamowicie mnie irytuje, to fakt, że kobieta niechcąca mieć dzieci
spotyka się bardzo często z negatywnymi reakcjami innych: od pobłażliwości czy
pogardy zaczynając (i np. tekstów: 'a po 30 to ci się włączy zegar biologiczny i
wtedy i tak będziesz miała dzieci, zobaczysz') aż po agresję i nienawiść (jak
nie chcesz mieć dzieci, to lepiej żebyś się sama nigdy nie urodziła! / Jesteś
potworem itp.)

[voxis]

mam 21 lat i 13 miesięcznego szkraba.
moje podejście do dzieci: przed zajściem w ciążę - ZEROWY kontakt z dziećmi,
jak któraś z Was napisała: były dla mnie elementem krajobrazu. w życiu nawet
nie trzymałam niemowlaka na rękach, dzieci istaniały dla mnie od 10 lat wzwyż,
z młodszych nawet nie zauważałam. hormony i dzidziuś pod sercem, którego
pokochałam prawie od zobaczenia dwóch kresek na teście [a już totalnie
oszalałam na jego punkcie jak poczułam ruchy] sprawiły, że nie mogłam się
doczekać porodu. Teraz jest naszym Szczęściem największym, nie wiem jak
mogliśmy żyć bez niego :-)
ale pamiętam co czułam ZANIM i dlatego w pełni rozumiem kobiety, które nie chcą
mieć dzieci. tak to już jest, jedne mają instynktu macierzyńskiego w nadmiarze
inne w ogóle.
dodam jeszcze, że synek to była tzw. "planowana wpadka" tzn. zaplanowaliśmy,
ale jak przyszło co do czego to się zawahaliśmy i wtedy zaciążyłam ;-)
mój małż chciał wcześniej - ma teraz 29 lat i twierdzi,ze to późno...

[t.ina]

Hej voxis, zazdroszcze ci troszke :) Tez chcialabym miec juz takiego szkraba,
tymbardziej ze okres zaczyna sie dla mnie sprzyjajacy, powoli koncze studia..
Moje o 10 lat starsze kochanie tez by chcialo.. Ale jak zaczal wyliczac
powody, dla ktorych powinnismy jeszcze poczekac to.. latwiej jest dostac wize do
stanow niz zajsc z nim w ciaze ;) A chcialabym zeby roznica miedzy ojcem a
dzidzia nie wynosila dwoch pokolen.. eh.. A jak czytam te wszystkie opracowania
o wplywie wieku ojcow na zajscie i przebieg ciazy to czuje sie juz strasznie
spozniona.. :)

[olianka]

Mam 22 lata, jestem z moim NieMężem od czterech, oboje studiujemy i mam
nadzieję, że za jakieś trzy będę mogła zostać mamusią.
Pzdr. O.

[esiaesia]

Hihi mam to samo, też się boję, chociaż jakbym wpadła to bym nie usunęła :), a
nawet mam chwile, że bardzo chciałabym dziecka (głównie gdy pomyślę o tym, że
gdy kiedyś w przyszłości mi się zachce mieć to nie będę mogła - mam drobne
problemy ginekologiczne). Tyle że my nie jesteśmy małżeństwem (więc nie dojdzie
do rozwodu :), no i mój narzeczony mimo prawie 28 lat jeszcze nie naciska -
woli chyba najpierw się 'dorobić' i zwiedzić kawałek świata niż siedzieć w
pieluchach ;)

[cioccolato_bianco]

prawde mowiac to moglby byc nawet juz teraz.. niestety jednak nie bedzie, bo
nie ma z kim i szczerze watpie na szybka zmiane sytuacji ;)

[rokit28]

Z moim mężem znamy się 14 lat, od 4 lat jesteśmy razem, od roku jesteśmy
małżeństwem. Myślę, że ze względu na to jak szczęśliwi czujemy się ze sobą
postanowiliśmy zwiększyć nasze szczęście dając życie dziecku, które razem
wychowamy i postaramy się dać mu z siebie to co najlepsze. jestem w 6 m-cu
ciąży. bardzo się cieszymy, jesteśmy jak najbardziej gotowi na dziecko. mam 28
lat, mąż 30. wybawiliśmy się wystarczająco. przyszedł czas na kolejny wspaniały
etap życia!!!
o to NAM w życiu chodzi.
myślę, że do tego żeby poczuć chęć urodzenia dziecka kobiecie bardzo przydaje
się poczucie bezpieczeństwa, naprawdę dobra relacja z partnerem, jego chęć bycia
tatą, również zabezpieczenie przynajmniej podstaw ekonomicznych (np. stała
praca). chyba szczęśliwe, kochające się pary po jakimś czasie wspólnego życia
(może roku, może 5, może 10?) czują potrzebę przekazania swojej miłości komuś
jeszcze..... małej, własnej, bezbronnej, zupełnie zależnej od nich istotce.
pozdrawiam wszystkie kobietki, które wiedzą czego chcą lub czego nie chcą.

[renia85]

Zdania, jak w każdej kwestii, są podzielone. Moim zdaniem możliwość urodzenia
dziecka jest wspaniałym skarbem dla kobiety, mężczyźni mogą nam tego
pozazdrościć ;). Jednak lepiej, aby kobiety, które nie czują powołania do
macierzyństwa nie miały dzieci, niż żeby były nieszczęśliwe one same, ich dzieci
i całe rodziny.
Pozdrawiam!

[urbanskaewa]

Dokładnie to ujełaś. Nieszczęśliwa matka=okropne dzieciństwo=kolejna
nieszczęśliwa matka. Poprostu błędne koło.

[monalajza]

Mam 21 lat.
nie czytalam watkow bo dorwalam sie do kompa tylko na chwile...szkoda
czasu....kiedy indziej...ale widze ze wasze 20-stkowe forum super:)
nie mam odpowiedniego kandydata na dziecko...
a dziecko...bardzo bym chciala juz...ale jeszcze 3 lata studiow przede
mna...trzeba poczekac...

chcialabym...i pozdrawiam was serdecznie dziewuszki:)

Monika

[piguleczka22]

hmm...ja mam 22 lata, skonczylam studia, znalazlam prace, mam domek z ogrodkiem,
czyli swietne warunki dla dziecka...i co? ano wlasnie: bardzo chcialabym juz
miec dziecko, tyle ze kandydata na ojca na razie brak... :(

[adsa_21]

25 lat to dobry czas na dziecko.
p.s gratuluje faceta:-)

[archi_joa]

Mam 21 lat...powolutku chyba budzi się we mnie instykt macierzyński, ale
poczekam jeszcze na pewno 6-7 lat, możliwe, że nawet 10 i więcej. Według mnie do
macierzyństwa potrzeba dużej stabilizacji, zarówno materialnej, emocjonalnej,
dojrzałości poglądów i decyzji. Poza tym jeszcze 5 lat studiów :)...ale na 100%
będę chciała mieć dziecko, bo widzę jaka to radość i poczucie pełni życia. A
jesli chodzi o różnice wieku pomiedzy mna i partnerem a dzieckiem, to kontakt
zalezy chyba tylko od charakteru i chęci porozumienia a nie wieku - mój tata
mial 36 lat gdy sie urodzilam, teraz ma 57 i mamy swietny kontakt, ma podobne do
mnie spojrzenie na swiat, takie same poczucie humoru, nigdy nie czulam tego, ze
moj tata jest sporo starszy od ojcow kolezanek..czasem nawet o 15-16 lat!

[mk.1981]

ja ma 25 lat i 2,5 letnie dziecko
obecnie jestem w 11 tygodniu ciąży

[kasjopeja84]

Ja mam 22 lata, instynkt macierzynski az za bardzo rozwiniety, od zawsze
uwielbialam dzieci zwlaszcza te najmniejsze, uwielbiam sie nimi zajmowac.
Strasznie chcialabym miec dzidziusia, ale wiem ze na razie jest to niemozliwe.
Tak sobie mysle ze dzidzie bym chciala miec jeszcze jak jestem na studiach, ale
jak to wyjdzie to nie wiem... Czekam na moment kiedy wreszcie bede mogla miec
malenstwo... Poza tym zyje w obawie ze nie moge miec dzieci albo ze z powodow
dziedzicznych w pewnym momencie bede pozbawiona tej mozliwosci... To tez w
pewien sposob wywiera na mnie presje...

[monalajza]

oj rozumiem cie az za dobrze....a jka cos sie stanie ze nie bede pgla miec
dziecka?? a jesli nikt nie bedzie wart bycia ojcem maluszka?? nie chce byc
egoistyczna matka i plodzic dzieci tylko dlatego ze chce miec przy sobie kogos....

nawet imiona juz mam ..antoś i emilka..tak na poczatek:)

[baslab]

czesc
ja mam 22 lata i jeszcze rok temu bardzo bałam sie ciazy i nie widzialam siebie
w roli matki
ale jakos powoli to sie zaczeło zmieniac i teraz bardzo chce miec dziecko
z jednej strony wiem ze powinnam poczekac dorobic sie itp
z 2 chce juz je miec
moj facet woli poczekac i to dobrze bo pewnie juz bym z brzuszkiem latała:)
a tak przyjdzie pora i bedzie
ale juz sie nie moge doczekac:)
pozdro

[urbanskaewa]

Wszystkie kobiety które nie czują tego czegoś, myślę że to nie ich wina.
Przecież nie da się raczej tego nażucić lub nakazać. W ich przypadku
przypadkowa ciąża to był by koszmar nie tyle dla nich ile dla dziecka. To samo
myśle jest u par które kalkulują, kombinują i wyliczają. Jeśli w równaniu z
paroma niewiadomymi wyjdzie im że to już jednak pora na dziecko to raczej
będzie brakować całej otoczki i magi macieżyństwa. Jeśli da się uprawiać sex
bez miłości (chyba) to napewno nie da się wychować szczęśliwego człowieczka bez
instyktu i prawdziwej miłości do dziecka. A jeśli jest on tylko jednym z
elementów tego równania i to mało ważnym to mamy prosty sposób na dzieci które
w dorosłym zyciu będą tak samo myślały. Najbardziej mnie przerażają posty w
stylu,, bo tak jest wygodniej albo jak już to góra jedno" Jak to dobrze że nasi
rodzice tak nie myśleli. Wogóle trudno mi zrozumieć jak mozna żyć dla rybek w
akwarium lub rasowego kotka. Próbujemy zmienić naturę? Wymówką są studia na
uczelni o której nikt nie szłyszał i po której i tak nię będziemy mieć dobrej
pracy. Nie potępiam nikogo i dobrze że są dziewczyny które otwarcie o tym
mówią. Nie czują tego i już. Rozumiem ich też gdy ciocia usiłuję przekonać je
że są w błędzie. Ale zastanawia mnie w którym momencie przekracza się tą
granicę za którą zaczynają denerwować płaczące dzieciaki itp. Przecież kobieta
rodzi się praktycznie tylko w jednym celu, kontynuacji gatunku. Cała reszta to
już naginanie natury do naszych zachcianek. Jeśli większość kobiet utraci
potrzebę macieżyństwa poprostu ludzkość zniknie. Statystyka na tym forum jest
nieubłagana. Większość nie chce dziecka, jeśli już to pożniej (po 30)
Szczęśliwe mamy to opozycja. Czyli coś tu nie tak. Kultura konsumpcyjna też się
dokłada. Bo dziecko to spory wydatek za który można kupić tyle ciekawych
rzeczy. Ciąża popsuje mi figurę i co? Stanę się nieatrakcyjna? Mąż przestanie
mnie kochać? Jeśli tak to zmień męża. Jeśli chodzi o to że nie będe atrakcyjna
dla innych facetów to już wogóle paranoja. Dzieciata mężatka też jest sexy.
Pozdrowienia dla młodych mam (tych przed 30), same wiecie że nie da się tego
opisać gdy dziecko mówi ,,mamo"

[paulina-w]

Gdyby każda kobieta czekała na odpowiedni moment w życiu do urodzenia dziecka
to chyba nigdy nie urodziłaby. Żaden moment nie jest idealny, zawsze coś Ci
wypadnie i dziecko będziesz odkładać, odkładać a jak będziesz miała 30 lat to (
nie daj Boże) okaże się, że już za późno dla Ciebie. Ja mam 22 lata i staram
się o dziecko ( a właściwie staramy kiedy tylko nie kłócę się z mężem hee) ,
mam problemy, leczę się, bo w tej chwili nie mogę zajść, a przynajmniej będzie
to bardzo trudne. Studiuje na 2 roku, dostałam prace,ale dziecko jest
najważniejsze :)

[urbanskaewa]

To mi się podoba, trzymam kciuki. A co do tego co napisałaś to cała prawda,
żaden moment nie jest idealny. Ale takie jest życie. Wymówka żeby tylko jeszcze
nie teraz zawsze się znajdzie. Tak więc trzymam za was kciuki, dziecko jest
najważniejsze.

[lolarun]

A ja mam 25 lat i tak naprawdę to wcale nie wiem czy chciałabym mieć dziecko.
Mam wielkie, wielkie wątpliwości. Oglądam tysiąc programów na ten temat jeszcze
więcej czytam i i tak nie wiem. Bo dziecko to pewnie że chcę mieć, ale. No
właśnie zawsze są ale. Przede wszystkim chodzi o pracę. Na razie jest i jeśli
dobrze pójdzie to w przyszłym roku powinnam dostać umowę na stałe, ale nawet
wtedy wiem, że gdy tylko wróce z urlopu macierzyńskiego to nie mam już tam
czego szukać. A czy znajdę wtedy nową. I proszę nie mówić, że to nie jest
istotny problem, bo jest. I nie chodzi o to, że musi być mnie stać na
nie_wiadomo_co, ale muszę (znaczy się musimy być wstanie utrzymać dziecko a
zjednej pensi nie da rady trzech osób i domu. A druga kwestia, taka bardziej
egoistyczna boję się, że wszystko będzie na mojej głowie i nie dam rady. Bo
przecież nie będę mogła powiedzieć, że jestem zmęczona, mam zły humor i zostać
cały dzień w łóżku. Przynajmniej na początku. A jak ten początek będzie długo
trwal? Kto wie. Boję się dziecka bardzo. Boję się, że nie dam rady i nie
podołam takiej odpowiedzialności. Ja wiem że nie jestem sama i mam męża i to
super męża, który na pewno będzie tatą roku, ale chciałabym żeby mama też nie
była gorsza a tego nie mogę zagwarantować. Czasem sobie myślę, że najłatwiej by
było gdybym wpadła, wtedy już by nie było odwrotu, fakt dokonany i już. Ale coś
podświadomie chyba wie że to nienajlepszy pomyśl bo skutecznie się
zabezpieczam. Może któraś z was mi coś doradzi, podpowie.

[urbanskaewa]

Fajnie napisałaś, cytuję:
-tak naprawdę to wcale nie wiem czy chciałabym mieć dziecko
-bo dziecko to pewnie że chcę mieć
Ale to nic, wiem o czym piszesz. Jestem od ciebie rok starsza. Z pracą masz
rację, chory system że po macieżyńskim nie masz już czego szukać w ,,byłej"
pracy. Cała reszta to tylko lęk przed nieznanym. Obawy typu nie wiem czy dam
rade itp. to normalna sprawa. Ale zauważ że masz to szczęście posiadania super
męża który będzie super tatą. Przy takim układzie nie ma rzeczy niemożliwych.
Pozdrawiam Ewa

[lolarun]

rzeczywiście nie jasno się wyraziłam, chodziło mi że dziecko chciałabym mieć
nie jestem jedynie pewna czy w realiach takich jakie są i z miomi obawami bym
je chciała mieć. To znaczy gdybym nie miała obaw i posiadała pewną sytuację
zawodowo - materialną to wszystko byłoby inaczej. I wtedy nie musiałabym się
specjalnie zastanawiać.

dziecko

[velika]

Dziecko to ciężka sprawa. Ja mam teraz dopiero 20 lat i nie wyobrażam sobie że
mogłabym zajść w ciążę. To byłaby dla mnie tragedia. Mam studia które chcę
skończyć dziennie, nie mam warunków materialnych, brak mieszkania... Dziecko
zniszczyłoby mi życie. Tak jak zniszczyło w pewnym sensie życie mojej przyszłej
teściowej, która wpadła mając 17 lat:/ Przez to musiała zrezygnować ze studiów i
skończyła je po 30. Nie wiem kiedy zdecyduję się na dziecko, teraz mój instynkt
macierzyński wynosi 0, nie znoszę dzieci, boję się ich, boję się
odpowiedzialności za nie. Pewnie za parę lat się zdecyduję, zwłaszcza że mój
chłopak chętnie miałby już własne. Ale dziecko oznacza tyle problemów że nie
wiem czy im podołam.

[prawiemama1]

Też mam 23 lata ("kalendarzowo" 24). Niedawno wyszłam za mąż, zaszłam w ciążę.
Kończę studia. Nie mamy własnego domu (w sensie budynku oczywiście), ale mamy
dobrą sytuację materialną i dobre perspektywy.

Nie chcieliśmy już dłużej czekać, bo po co. Nie chcieliśmy czekać do dnia, gdy
niespodziewanie się okaże, że już za późno. Bo czekać można długo. Zawsze
znajdzie się jakiś powód. A potem lata starań, badań i stresu, i wyścig z czasem
- nie, to nie dla mnie ;)

[lady_agacia]

Ja jeszcze do niedawna wrecz niecierpialam dzieci i do dzisiaj jeszcze niektore
nieznosne dzieciaki mnie przerazaja,ale powoli zaczynam myslec,ze jednak swoje
bym chciala i pewnie wdaloby sie w mamusie i byloby grzeczne:)Na razie mam 22
lata jestem na 3 roku weterynarii(jak dobrze pojda poprawki;) i pewnie dziecko
wywrociloby moje zycie do gory nogami,ale wiem ze moglabym liczyc na pomoc
rodziny w razie czego.Ale niestety do tanga trzeba dwojga,a ja poki co singielek
jestem;)
U mnie na roku jest kilka mlodych matek i niezle sobie radza,a ich dzieci maja
duzo ciotek i wujkow,ktore w razie czego zawsze moga sie dzidzia zajac:)

[madelaine150]

Mam 20 lat przede mna 2 lata studiów no i czas na znalezienie stałej pracy bo
dzidzie juz bym chciała mieć ale rozsądek na to nie pozwala.a żeby było w
odpowiedniej kolejności to chcemy przed dzidzią wziąść ślub.gdyby wpadli to
pewnie bym się cieszyła;)