Dobro z przymusu

[kawa3603]

Pojęcie dobra, wydaje mi się w naszej ludzkiej społeczności, mocno
wykrzywione. Chodzi mi o samą klasyfikację uczynków, pojmowanych jako dobre,
ale takimi nie będące. Wiele osób uważa, że do dobra trzeba się czasem zmusić.
Zrobić coś wbrew sobie i uczynić dobrze innej osobie. Np. chodzenie do
staruszki, której nie cierpimy i sprzedawanie jej dobrego słowa. Wydaje nam
się, że jeśli tak bardzo się poświęciliśmy i wykonaliśmy ogromną pracę to musi
być taka ofiara wielkim dobrem. Czy jest dobrem rzeczywiście ? Czy dobro może
być dobrem, kiedy towarzyszą temu złe uczucia ? Jeśli wzbudza w nas to uczucie
odrazy lub nienawiści. Dla mnie to jest dobro pozorne, przekłamane i
nieprawdziwe. Dobro może wynikać tylko z potrzeby serca i tylko wtedy jest nim
rzeczywiście !!!

[proces7]

Takie smęcące cipki jak Ty czy Jaguś, nigdy nikomu nie pomogły. Bo one
zastanawiają się długo czy pomagać czy nie, a w zasadzie ich możliwości są
gówniane. Pomagają milczące i zahukane mohery.
A najbardziej pomagają ci, którzy wcześniej oskubali innych, wypruli z nich
flaki. Rockefeller, Gates, Buffet, Soros itd. I to jest pomoc odczuwalna, bo oni
znają się na interesach.
Ale już McCartney grający dla głodującej Afryki, robi taką pomocą więcej szkód,
niż pożytku.

[kawa3603]

Tak procesie, a Ty musisz mieć szczególne doświadczenie w pomaganiu innym.
Pewnie też uważasz, że dzięki Tobie ktoś się "zresocjalizował" ? Nie zamierzam
tu pisać o moich doświadczeniach i tym czego ja dokonałam, bo to i tak może mieć
głuchy oddźwięk. Nie wiem czy ten rozgłos to dobry pomysł, ale muszę spróbować.
Zawsze mogę wrócić do praktyk poprzednich i nikt nawet o tym nie będzie
wiedział. A blog i tak będzie się rozwijał oraz to, co mam w nim do przekazania.
Twoje zdanie ani zdanie innych nie liczy się w samej idei. Nie liczę się nawet
ja sama. Chociaż dla mnie samej ma znaczenie to, co robię ;).

[proces7]

kawa3603 napisała:


> A blog i tak będzie się rozwijał oraz to, co mam w nim do przekazania

Jasne, że będzie, tylko nie zapomnij podczas świąt zamęczyc całej rodziny, żeby
to czytali! I każ im się wpisać, bo na 100% będą Ci mówic, ze czytają, choć
czytać nie będą.
Wrzucasz tu link na Forum, zapytaj, kto czytał Twój blog, co?


> Nie liczę się nawet ja sama.

Pewnie, że nie.

> Chociaż dla mnie samej ma znaczenie to, co robię ;)

Urocze. Zapytaj, kto z forum przeczytał Twój blog, ok? Przeciez jeśli nikt nie
odpowie, to nie jest ważne dla Ciebie, Ty się nie liczysz. Ważne to co robisz,
efekty nieistotne. Zatem spamuj dalej.

[kawa3603]

Widzisz proces, w realu jest dużo prościej. Nie zamęczam swymi myślami nikogo.
Chyba nie myślisz, że jestem nudną wariatką ?
Pomagam w rozmowach indywidualnych i wiem, że to potrafię. Nie jednej osobie
pomogłam. Chociaż nie zawsze robiły to, co mówiłam. Mam w tym większe
doświadczenie niż przypuszczasz. Spotkałam jedną przyjaciółkę o podobnym
skomplikowaniu psychiki jak ja, z którą mogę rozmawiać z pełną przyjemnością.
Nie lubię zamęczać sobą innych. Ale tu można.
Na tym forum są sami masochiści ;).

[proces7]

kawa3603 napisała:

> Chyba nie myślisz, że jestem nudną wariatką ?

Nudną pipką, nie wariatką. Tak, myślę, że jesteś.

[kawa3603]

A snuj sobie wyobrażenie o mnie dalej ;). Co to zmienia ?

[inseg]

kawa3603 napisała:


> Pomagam w rozmowach indywidualnych i wiem, że to potrafię. Nie jednej osobie
> pomogłam. Chociaż nie zawsze robiły to, co mówiłam. Mam w tym większe
> doświadczenie niż przypuszczasz. Spotkałam jedną przyjaciółkę o podobnym
> skomplikowaniu psychiki jak ja, z którą mogę rozmawiać z pełną przyjemnością."

Nie wiem kawo czy nie przeceniasz swoich możliwości pod względem
pomocy innym w indywidualny czy w grupowy sposób terapeutyczny jaki
proponujesz na blogu .Jeśli mogę się wtrącić to chciałam tylko
zazanaczyć ,że żaden terapeuta nie odważy się dydktować swojemu
podopiecznemu tego co on ma zrobić. Tu cytuję twoje wypowiedzi " Nie
zawsze robiły ,to co mówiłam.Mam w tym większe doświadczenie niż
przyzpuszczasz " To znaczy kawo ,że jesteś w stanie wyleczyć wszelkie
trudności w których są naruszone harmonie w systemach pomiędzy ludzmi
i ich wewnętrznych konfliktach. Leczysz "sumienia klanowe",zaburzenia
psychiczne,problemy partnerskie ,problemy z dziećmi .Prowadzisz terapię w
zaburzeniach osobowości i uzależnieniach ,zaburzeniach
jedzenia ,depresjach ,lękach i tendencjach samobójczych.W każdej z tych
dolegliwości stosujesz własne techniki , czy może skorzystałaś już w
tych pomocnych psychoanaliz ,terapii poznawczo-behawionalnej ,systemowej czy
krótkoterminowej Hellingera a może ericksonowskiej a może jesteś związana
i przekonana do terapii zorientowanej na proces ?:)Działasz w oparciu o
metodę fenomenologiczną i jestes świadoma ,że taki "pomocnik duchowy" :)
musi sobie zdawać sprawę i być gotowy do odstąpienia z pomocy i umieć
skierować do wyspecjalizowanego człowieka jeśli sam nie potrafi mu
pomóc . Rozumiem ,że współpracujesz z Międzynarodowym Towarzystwem
Rozwiązań Systemowych ( IAG) .Przeszłaś specjalistyczne
szkolenia ,posiadasz zawód psychoterapeuty i jesteś na etapie warsztatów w
konkretnej metodzie na przydkład - metodzie ustawień ...Posiadasz
świadomość ,że niedobrana terapia bądz metoda , technika prowadzi do
nieodwracalnych skutków .

[kawa3603]

Widzisz, nie jestem psychologiem z wykształcenia tylko z zamiłowania. I nie
stosuje terapii grupowych. Poznanie samych terminów i zdobycie wykształcenia, w
danym kierunku, nie zawsze jest równoznaczne z tym, że ktoś jest świetnym
psychologiem. Powiem nawet więcej. U nas w kraju jest bardzo mało naprawdę
dobrych psychologów. Ograniczają się, w dużej części, do serwowania leków
psychotropowych. Przyjmują pacjentów ilościowo, aby czerpać z tego jak
największe zyski. Traktują problem pacjenta przedmiotowo i z tytułu zawodu
zachowują zimny dystans. I tak naprawdę mało komu pomagają. Czasem wprowadzają w
jeszcze większą psychozę. Moja pomoc opiera się na bardzo prostych prawdach. I
wiem, że to ma skutek w praktyce. Podejście samo i chęć rzeczywistej pomocy,
daje czasem większe efekty. Zgadzam się jednak, że w niektórych przypadkach
osoby takie wymagają specjalisty. I jeśli tak się zdarza, mówię im o tym.
Poznałam tutaj nawet psychologa, którego metoda stosowana wydaje mi się bardzo
przekonująca i której jestem zwolenniczką.
I jeszcze jedno, mało kto ze zwykłymi problemami idzie do specjalisty. A co do
narzucania komuś tego co ma robić - masz zupełną rację. Nigdy tego nie robię.

[zakamuflowany1]

Kawo, ja chętnie posłucham o Twoich doświadczeniach i o tym, czego dokonałaś.

[kawa3603]

Nie obraź się, ale nie lubię wracać do tego co już było i opowiadać o tym.
Raczej staram się to sprowadzać do niezbędnego minimum. Kwintesencję doświadczeń
postaram się umieszczać stopniowo na blogu. Nie o wszystkim zresztą mogę mówić.
poza tym w praktyce to jest strasznie nudne i żmudne dla obserwatora.

[proces7]

Aha i pomagać muszą, trzeba ich do tego zmusić, wywołać wyrzuty sumienia u
milionerów. Nie jest to trudne zajęcie.

[kawa3603]

A to Ty tak pomagasz, zmuszasz innych do współczucia innym. No gratulacje
proces, nie wpadłabym na to sama.
Ja zapraszam wszystkich pomagających do współpracy. Prockowi wspólnoty w blogi
nie oddam, bo pomoc jego jest pośrednia. Mnie interesuje tylko pomoc
bezpośrednia. Może ktoś podzieli się ze mną doświadczeniami ?
Kontakt na tlenie : [e-mail]

poprawka: *blogu

[kawa3603]

*blogu

[proces7]

kawa3603 napisała:

> Może ktoś podzieli się ze mną doświadczeniami ?
> Kontakt na tlenie : [e-mail]

Już pędzę! Może daj ogłoszenie do prasy?

[kawa3603]

Dobry pomysł proces. Tylko powiedz mi, gdzie mają bezpłatną rubrykę ;).

[breston]

oj kawo kawo widze ,ze nie zrozumialas mojej sugestii,ze piszesz a sama nie
wiesz o co Ci chodzi > Namawianie przez Ciebie do pomocy innym jest conajmniej
dziwna...pomagam ale nie mowie o tm nikomu ,nie zastanawiam sie co ja wtedy
czuje do tej osoby ani co ja czuje w tej chwili,czy radosc czy smutek .dla mnie
jest wazne ,ze w tej akurat chwili ktos potzrebuje tej pomocy i nie koniecznie
to musi byc czlowiek ...moze byc to tez zwierze. wiesz co?? skoncz pierdolic
juz o tym ,zeby Ci sie zwierzac ...ktos kto potzrebuje pomocy to wie ,ze sa
odpowiednie instytucje ..chcesz eksperymentowac?? zajmij sie Mareczkiem ,On
szuka takie nawiedzone kobiety na czacie jaką jestes Ty ..od dzisiaj juz nie
czytam Cie ,bo nie ma sensu PIERDOLISZ BARDZIEJ NIZ CHORY NA SCHIZOFRENIE !!
Proces ma racje ,jestes PIPA CZATOWA .SPAMUJESZ ,A W SUMIE NIE MASZ NIC DO
POWIEDZENIA !!! ZAJMIJ SIE MARECZKIEM ,I SPROBUJ NAM OBWIESCIC TO ,ZE
WYLECZYLAS GO Z CHAMSTWA I GNOJENIA KOBIET NA CZACIE ...PRZYNAJMNIEJ BEDZIE Z
CIEBIE POZYTEK ,POKAZ CO POTRAFISZ !!!!

[kawa3603]

Breston, chyba mnie nie zrozumiałeś. Ja tutaj tylko zaproponowałam, aby ktoś
jeśli chce opisał swoją historię. Problemu pomocy właściwie wcale tu nie
chciałam poruszać. Ona może się tylko ograniczyć, do spojrzenia innych na dany
problem i może podsunięcia jakiegoś rozwiązania. To co Ty lub ktoś inny o mnie
powie, nie ma dla mnie znaczenia. Ja dalej będę robiła swoje, po cichu, jak do
tej pory. Ataki Twoje lub kogoś innego oraz ocena mało mnie obchodzi, podaruj
więc ją sobie ;).
Blog i moja rzeczywista pomoc to dwie odrębne sprawy.

[kawa3603]

Aha, Mareczkiem się nie zajmę. Po pierwsze pacjent nie wykazuje ku temu ochoty,
po drugie z moich wstępnych obserwacji wymaga opieki specjalisty. Nie tylko on
zresztą ;).

[ruda_strzyga]

Kawo, w życiu nie jest tak wyraziście jak w teorii, że jest wszystko białe albo
czarne. Choć tak byłoby najprościej. Często człowiek nie ma na coś ochoty, a
jednak przełamuje swoją słabość czy niechęć i robi coś nawet wbrew sobie, bo ma
na uwadze czyjeś dobro.
Czy według Ciebie to jest nic nie warte? Nawet jeśli sobie przedtem zaklnie pod
nosem, bo zadanie niewdzięcznym mu się zdaje? Jednak odrzuca negatywne odczucia
i poświęca swój czas, energię, angażuje się w czyjeś życie, bo zdaje sobie
sprawę, że jest jedyną pomocną dłonią. Jak widzisz taka postawę? Czy to jest
czynienie dobra, zła, czy może jest bez znaczenia?

[kawa3603]

Pojmuję to w ten sposób, że czyni dobro komuś, jednak jednocześnie czyni wiele
złego sobie samemu. Myślisz, że na długo mu starczy sił tego czynienia dobra
wbrew sobie ? Prowadzi to, w konsekwencji do zaprzestania takich praktyk w
przyszłości. To jest dobre może dla kogoś na daną chwilę. Ale dla nas samych
jest zabiciem pojęcia dobra. I odwrócenie się do niego plecami. Co mamy więc w
praktyce ? Niechęć do samego pojęcia - zrób dobry uczynek. Dobro musi wynikać z
potrzeby serca, aby nie było wypaczeniem postępowań w przyszłości i aby rodziło
dobro.

[ruda_strzyga]

Kawo, przełamywanie własnych słabości to raczej ciężka praca nad sobą, podobno
to kształtuje charaktery:) Powiem Ci, że ta osoba będzie to robiła przez
nieokreślony czas. Taka sytuacja ma miejsce od dwóch lat i prawdopodobnie będzie
jeszcze długo trwała. Bez względu na to czy uczyni tę osobę lepszą, czy
przyniesie jej szkody. Więc z tym czynieniem dobra nie jest jednak taka prosta
sprawa. Czasami zdarza się tak, że czynienie dobra jest bardzo kosztowne i
zwyczajnie nie każdego na to stać.

[kawa3603]

Nie wiem Katju, czy Ty tu przypadkiem nie podałaś zupełnie innego przypadku.
Czasem robimy coś dobrego nie tylko z potrzeby serca, ale mamy świadomość tego,
że nasze postępowanie jest słuszne. Przełamujemy w sobie lody zniechęcenia i w
ten sposób pracujemy nad sobą. To zupełnie inna sytuacja. Niż robienie czegoś na
przymus i utwierdzanie siebie w tym, że nienawidzę tego lub myślenie - robię to
ostatni raz, czy po co ja się w to pakuję ? Praca nad sobą samym jest możliwa i
tak naprawdę tylko ona daje najlepsze rezultaty. A kiedy nasza świadomość dotrze
do podświadomości otrzymujemy bardzo dobre efekty tej pracy.