Czy wstydzicie sie ...

[krytyk2]

okazywać dobroć a moze ogoleniej-wszystkie pozytywne uczucia wobec
ludzi?

[shachar]

oj, i tak wiadomo co kto napisze

[elissa2]

shachar napisała:

> oj, i tak wiadomo co kto napisze
>
Jasnowiedzący słodzik!
)))))

[shachar]

hmm.. to nie jest tylko wstyd, to kompilacja uczuc dajaca w efekcie
uczucie dyskomfortu, bo: wystawianie sie tym samym na niewiadoma, z
domniemaniem, ze reakcja bedzie zaskakujaca.
a ostatnio krytyku przeczytalam cos takiego,ze nawet bodzce mile sa
stresujace i budza tym samym dyskomfort, bo nie sa codziennoscia

co bys zrobil, gdyby Imre rzucil Ci sie w ramiona? tak z
przyjazni ?

[elissa2]

shachar napisała:
>
> co bys zrobil, gdyby Imre rzucil Ci sie w ramiona? tak z
> przyjazni ?
>
Co byś zrobiła gdybym rzuciła Ci się w ramiona i bardzo, bardzo
spontanicznie i serdecznie Cię wyściskała???
))

[shachar]

jejku! na serio? to nie wiem, prawdopodobnie zesztywnialabym tak
jak ta malpa doswiadczalna, wiesz ktora, ale to wszystko da sie
naukowo wyjasnic, nie jestem niczym wiecej niz produktem spolecznego
wychowania
i dopiero poprzez dumanie nad tym i czestsze cwiczenia D moglabym
reakcje swa odmienic ;P
to ten,..kiedy pierwsza sesja?

[elissa2]

shachar napisała:

> jejku! na serio? to nie wiem, prawdopodobnie zesztywnialabym tak
> jak ta malpa doswiadczalna,
>
Nic nie szkodzi.
Wiele osób tak reaguje a potem dzioby mają uśmiechnięte i dobry
humor ich nie opuszcza i jakoś tak z rozbawieniem i ukontentowaniem
zerkają na otoczenie, zapewne po to by sprawdzić czy ich
niezwyczajne zachowanie bardzo rzuca się w oczy. ))
>
> wiesz ktora, ale to wszystko da sie
> naukowo wyjasnic, nie jestem niczym wiecej niz produktem
> spolecznego wychowania i dopiero poprzez dumanie nad tym i
> czestsze cwiczenia D moglabym reakcje swa odmienic ;P
> to ten,..kiedy pierwsza sesja?
>
A daj bosze oby jak najprędzej! ))

a i jeszcze cos opowiem

[shachar]

spotkalam ci ja niedawno pewnego zyda, tego lolcia, z rego park
no i tego zyda koncepcja na sianie dobra zwiazana z jego
kabalistycznymi pogladami nt giving and sharing i dawanie
potrzebujacym, byla taka, ze podczas naszego niedlugiego spotkania,
on romienil piataka i dal kazdemu zebrakowi ,ktorego spotkalismy.
zapytalam go czy uwaza ze robi im przysluge, a on odpowiedzial, ze
to oni robia jemu przysluge, bo inaczej nie mialby komu ofiarowac
tego, co ma.
podumalam troche nad tym
oraz nad tym ze to jego dawanie malo szczesliwym overall go czynilo,
bo sie znieczulal trawa namietnie.
mialabym lepsza fuche dla niego, stanie na ulicy i rozdawanie tzw
free hugs, bo generalnie ludzie sa zdeprywowani dotykowo i mysle ze
free hug wiecej by sie przyczynil do prostunku tego i owego niz dany
dolares
ale latwiej dac dolara

Hugs for Free! :)

[elissa2]

www.freehugscampaign.org/

[krytyk2]

shachar napisała:


> podumalam troche nad tym
> oraz nad tym ze to jego dawanie malo szczesliwym overall go
czynilo,
> bo sie znieczulal trawa namietnie.
> mialabym lepsza fuche dla niego, stanie na ulicy i rozdawanie tzw
> free hugs, bo generalnie ludzie sa zdeprywowani dotykowo i mysle
ze
> free hug wiecej by sie przyczynil do prostunku tego i owego niz
dany
> dolares
> ale latwiej dac dolara

Twoje rozwiązanie nie dośc ,że skuteczne to bardziej oszczędne)
Wydaje mi sie ,ze każdy tu odkrywa swój system wartości.Jesli ktos
stawia na dobra materialne ,to gdzies stale będzie zakładal ,że
źrodlem szczęscia sa pieniądze a nieszczęścia -ich brak.Nie
zrozumie ,ze goni za wlasnym ogonem ,bo wlasnie pogon za pieniądzem
jest chorą odpowiedzią na brak miłości...
Rozdając pieniądze porusza sie w dokladnie tym samym ,chorym
systemie wartości jak wtedy gdy je komus /np jako zgred
kapitalista /zabiera.Dlatego charytatywne dzialania sa utrwalaczem
chorej całości.

[krytyk2]

> co bys zrobil, gdyby Imre rzucil Ci sie w ramiona? tak z
> przyjazni ?

ja mam jakies wyobrażenia nt jego stosunku do mnie, i nie sa to
wyobrażenia calkiem wyssane z palca,więc takie jego zachowanie
przyjąłbym jako przejaw obłudy i zgrywy

a co do tego stresu -to każda sytuacja ,na ktora nie jesteśmy
przygotowani lub nie jestesmy zdolni w ogole odpowiedzieć rodzi
stres.
Skoro nie potrafie przyjmować to tez nie potrafie okazywać-i kółko
sie zamyka
Lecę na zajęcia

[elissa2]

Wstydzić się tego? Nie wolno!!!

Może i slogany ... Ale czy nie są prawdziwe?

Agresja rodzi agresję.
Dobroć rodzi dobroć.


A muzyka łagodzi obyczaje.
))

[krytyk2]

wiesz Elissa,mnie chodzi nie o znajmośc słowa dziekuje ,tylko o tzw
asertywnośc/w 'starozytnym" znaczeniu tego słowa/przy jego
wypowiadaniu a głownie o emocje,ktore temu towarzyszą

[kryskaedka]

To zależy od kultury .. ostatnio pocałowałam jedna Finkę w
policzek na pożegnanie bo wydala mi się taka sympatyczna a ona mało
co z krzesła nie spadła ..ze zdziwienia....!!! natomiast z
Argentynką ściskałam się na dowidzenia i cmokałam aż łzy
poleciały….i nie były to bliskie mi osoby w sensie długoletniej
znajomości.

[krytyk2]

kryskaedka napisała:

> To zależy od kultury .. ostatnio pocałowałam jedna Finkę w
> policzek na pożegnanie bo wydala mi się taka sympatyczna a ona
mało
> co z krzesła nie spadła ..ze zdziwienia....!!! natomiast z
> Argentynką ściskałam się na dowidzenia i cmokałam aż łzy
> poleciały….i nie były to bliskie mi osoby w sensie długoletniej
> znajomości.

Zrobiłaś drobny unik Kryska
Jako naukowiec pewnie wiesz,ze chodzi o badanie cechy w
stałych ,dokładnie tych samych warunkach/w tej samej kulturze
polskiej/
Więc :czy są takie sytuacje/emocje,ludzie/,w których słowo dziekuje
np nie może ci przejśc przez gardło albo słowo kocham ,lubię cię?

[kryskaedka]

no Cośty mi nie moze przez gardło??! ja to wylewna jestem ale
powiem Ci ze dzieki tej bezposredniosci i łatwosci wyrazania
uczuc..otwiera sie wiele dzwi..mówi sie o kims takim: ciepła osoba

[krytyk2]

a o pomoc prosisz bez krępacji i trudności wewn?

[kryskaedka]

wale prosto z mostu i robie sarnowe oczy czasami gdy potrzebuje
konsultacji merytorycznej pisze maila bez krępacji.. itd..czego tu sie
wstydzić? ze jesteśmy niedoskonali..ze czegoś nie wiemy? ze nie dajemy
sami rady...to takie ludzkie jest przecież

[lola165]

-buhahaha, krytyku tego sie nie spodziewales.no ale ja sie zgadzam
z kryska.ludzie, ktorzy maja pokore wobec zycia,tzn nie patrza na
innych z perspektywy wlasnego ego()sa nieskrepowani w wyrazaniu
swoich potrzeb i wdziecznosci i wspolczucia i tam innych emocji.
-nie mylic z tupeciarstwem i rednectwem.

[krytyk2]

lola165 napisała:

> -buhahaha, krytyku tego sie nie spodziewales

Lola,drążę temat ,zeby dokładnie poznac stanowisko i osobowośc
Kryski.A moje założenia sa mi potrzebna czasem po to tylko ,żeby je
móc obalić)

[kryskaedka]

oo ale mi milo.. nie dosc ze Lola sie ze mna zgadza to jeszcze
Krytyk chce poznac moja osobowosc)!

jeny jeny czuje sie zaszczycona..ale nic ciekawego sie nie
dowiesz..jestem prosta (zyciowo i umysłowo) jak drut, praktyczna
jak robot kuchenny oraz prózna jak kazda kobieta co che byc piekna
az do 90..ki! ;))

[7zahir]

NIE - to moja specjalność - taka jestem na codzień.
Inaczej nie potrafię

a drobne drgnienia

[krytyk2]

z zakamarków duszy?

[7zahir]

krytyk2 napisał:

> z zakamarków duszy?>

Drobne drgnienia?

Nie bardzo rozumiem co masz na mysli?

Dzika kobieta we mnie podpowiada mi
że reagując spontanicznie i otwarcie
zamieniam drobne drgnienia na czytelne
sygnały odbierane wszystkimi zmysłami

[e_w_a_g_5]

ciężkie pytanie, ciężkie myślenie
Nie lubie prosić o pomoc i nie lubie ściskania.Lubie natomiast reagować
spontanicznie i bezpośrednio, kiedy widze, że moja pomoc jest wskazana.
I wcale nie oczekuje wdzieczności, a już boże mnie broń przytulania
i obcałowywania.
Kiedys mi powiedziała przyjaciółka dziwne zdanie: ty pomagasz w tak
szorstki i naturalny sposób, że nie obligujesz do wdzieczności
I dobrze. o to chodzi

Wiecie, miałam kiedys bliska sąsiadke. Stara kobieta, dzieki której
poznałam w dużym stopniu własne mozliwości. Była pod koniec życia
zdana na łaskę innych.Miała życzliwych ludzi, zawsze sowicie wynagradzała każda
pomoc. Szorstka i trudna z niej była osoba.
Mieszkała piętro niżej, pode mną. A ja, wiadomo znany lekkoduch, niepoznany z
najlepszej strony i takie tam.
Zastkała w sufit szczotką, kiedy sie przewróciła idąc z łazienki.
Potem, bardziej osmielona, z żanenowaniem i bezradnością osoby
zależnej,poprosiła mnie o umycie.
Nie była to arcymiła czynnośc. Z dokładnym podmywaniem włacznie.

Potrafiłam /o co nigdy bym sie nie posadzała/ w tak naturalny sposób, bez cienia
obrzydzenia, to robic, że ze kiedys ze zdumieniem powiedziała mojej mamie: ja
nie wiedziałam, że ta twoja ewa, jest
taka dobra.

Kurde, wcale nie chciałam byc dobra i nie jestem dobra. Dziekuje
Bogu, że miałam ja na swojej drodze. Wiecej mnie to dało, niż ja jej

[krytyk2]

e_w_a_g_5 napisała:
> Kiedys mi powiedziała przyjaciółka dziwne zdanie: ty pomagasz w tak
> szorstki i naturalny sposób, że nie obligujesz do wdzieczności
> I dobrze. o to chodzi

To nie "obligujesz do wdzięczności" jest bardzo chwiejna granica
pomiedzy "naturalną lekkością w dawaniu" i tym samym -nie zmuszaniu
kogos obdarowanego do zaciągania tzw dlugu wdzięczności a ludzka
niewdzięcznościa i szybkim zapominaniem o tym ,ze sie zostało
obdarowanym.Musze Ci Ewo pogratulowac tej umiejetności)
Mnie sie częsciej zdarzalo tak dać,że sluch po obdarowanym szybko
zaginął.

Z drugiej strony strategia niektorych ludzi na niedawanie z tego
powodu,ze nie otrzymuja wdzięczności,tez prowadzi donikąd,bo
czlowiek potrzebuje do normalnego funkcjonowania wymiany z innymi.

[ala.l]

krytyk2 napisał:

> okazywać dobroć a moze ogoleniej-wszystkie pozytywne uczucia wobec
> ludzi?


nie wstydze sie,"dobroc "to moja natura..
wstydze sie okazywnia zlosci .

[krytyk2]

ala.l napisała:

> krytyk2 napisał:
>
> > okazywać dobroć a moze ogoleniej-wszystkie pozytywne uczucia
wobec
> > ludzi?
>
>
> nie wstydze sie,"dobroc "to moja natura..
> wstydze sie okazywnia zlosci .

Ja czasami też...ale jeszcze bardziej boje sie okazać złość ,bo jej
ilośc we mnie jest tak duża ,że moglbym kogoś nieopatrznie zmieśc z
powierzchni ziemi.(
Psychologowie twierdzą ,ze powinna istnieć rownowaga pomiędzy
zdolnościa do okazywania uczuc pozytywnych i negatywnych.

[ala.l]

krytyk2 napisał:

> ala.l napisała:
>
> > krytyk2 napisał:
> >
> > > okazywać dobroć a moze ogoleniej-wszystkie pozytywne uczucia
> wobec
> > > ludzi?
> >
> >
> > nie wstydze sie,"dobroc "to moja natura..
> > wstydze sie okazywnia zlosci .
>
> Ja czasami też...ale jeszcze bardziej boje sie okazać złość ,bo jej
> ilośc we mnie jest tak duża ,że moglbym kogoś nieopatrznie zmieśc z
> powierzchni ziemi.(

)
ja w takich chwilach powtarzam sobie
zabije scierwo pojde siedziec za czlowieka..pomaga
bardziej niz madre porady psychologow,ktore nieraz nie maja nic wspolnego z
rzeczywistoscia..
mysle ze w czlowieku jest rowmiez miejsce na zlosc,
tyle ze nauczono nas sie tego wstydzic i panowac nad tym..
ciekawe dlaczego radosc uwaza sie za cos pozytywnego?
> Psychologowie twierdzą ,ze powinna istnieć rownowaga pomiędzy
> zdolnościa do okazywania uczuc pozytywnych i negatywnych.

[krytyk2]

pewnie dlatego ,ze w czasie cieszenia sie rodza sie jakies
pozytywnie dzialające na caly organizm substancje chemiczne.Na
skutek tego nasza energia zostaje mocno skanalizowana w kierunku
tworzenia a nie niszczenia nas samych i wszystkiego na zewnątrz

[elissa2]

krytyk2 napisał:

> wiesz Elissa,mnie chodzi nie o znajmośc słowa dziekuje ,tylko o
> tzw asertywnośc/w 'starozytnym" znaczeniu tego słowa/przy jego
> wypowiadaniu a głownie o emocje,ktore temu towarzyszą
>
Tak. Tak to zrozumiałam.
O naturalny odruch, że tak powiem z potrzeby serca a nie wytrenowany
na meetingach motywacyjnych lub w szkole dla dyplomatów.


Rodzice uczą dzieci, że tak trzeba, że tak należy ... Później młody
człowiek musi zrozumieć jak ważne jest serdeczne, przyjazne
nastawienie do innych.
Po prostu:
"Traktuj innych tak, jakbyś chciał być przez nich traktowany"

[krytyk2]

> Tak. Tak to zrozumiałam.
> O naturalny odruch, że tak powiem z potrzeby serca a nie
wytrenowany
> na meetingach motywacyjnych lub w szkole dla dyplomatów.


O,o to mi wlasnie chodziło!Dzięki

[jan_stereo]

elissa2 napisała:

> Po prostu:
> "Traktuj innych tak, jakbyś chciał być przez nich traktowany"

Czyli innymi slowy stare i oklepane : 'kochaj blizniego swego jak
siebie samego', albo 'nie czyn drugiemu co tobie nie mile'...

[elissa2]

jan_stereo napisał:

> elissa2 napisała:
>
> > Po prostu:
> > "Traktuj innych tak, jakbyś chciał być przez nich traktowany"
>
> Czyli innymi slowy stare i oklepane : 'kochaj blizniego swego jak
> siebie samego', albo 'nie czyn drugiemu co tobie nie mile'...
>
Tak. I pewnie buddyści np. jeszcze w jakieś inne słowa to
przyobierają, inni jeszcze inaczej ... a wszystko sprowadza się do
tego samego:
"Miej serce i patrzaj w serce"
))

hihihi ...
przyszła mi na myśl taka dowcipna wyliczanka, wszyscy to zapewne
znacie, jakaś prozaiczna czynność czy podstawowa prawda w różnych
interpretacjach, wyznawców różnych religii, filozofii,
przedstawicieli różnych profesji ... ))

[krytyk2]

negatywne też w sumie duzo mówia o nas,ale z założenia stanowią
obronę,ukrycie prawdy o nas samych,ucieczke przed światłem...
w pozytywnych stajemy odarci z udawania,bezbronni

[e_w_a_g_5]

nie czyń drugiemu .....
to mi sie niezmiennie kojarzy, kiedy w dzieciństwie weszłam do
publicznego klopa, a tam wisi napis "pozostaw to miejsce w takim stanie w jakim
chcialbys je zastać". wiele rzeczy zapomniałam po drodze, ale
nie wiem czemu, ten napis wryl mi sie jak nic inego

[krytyk2]

e_w_a_g_5 napisała:

> nie czyń drugiemu .....
> to mi sie niezmiennie kojarzy, kiedy w dzieciństwie weszłam do
> publicznego klopa, a tam wisi napis "pozostaw to miejsce w takim
stanie w jakim
> chcialbys je zastać". wiele rzeczy zapomniałam po drodze, ale
> nie wiem czemu, ten napis wryl mi sie jak nic inego


Bo w światyniach dumania można pomedytować i przyjrzec sie wszelkim
napisom z bliska)))

[mskaiq]

Nie wstydze sie okazywac pozytywne uczucia wobec ludzi. Wstyd to
strach przed soba Krytyku2.
Serdeczne pozdrowienia.

[krytyk2]

mysle że wstyd to uwewnętrzniony strach przed oceną i opinią innych
ludzi

[jan_stereo]

Zalezy od sposobu okazywania tych uczuc, ja raczej nie czuje pociagu do wpadania w jakies wielkie gestykulacje ani lzawienia oczu, wole bardziej oszczedne sposoby na okazywanie owych dobroci/pozytywnosci...generalnie sie wiec nie wstydze tegoz :")

[shachar]

no wlasnie w tym sek,niektorzy sa tak oszczedni, ze w ogole nie
wiadomo o co chodzi

[jan_stereo]

shachar napisała:

> no wlasnie w tym sek,niektorzy sa tak oszczedni, ze w ogole nie
> wiadomo o co chodzi


ja wersji,obdarowywania dla niewidomych, nie przewiduje :")

[elissa2]

jan_stereo napisał:

> shachar napisała:
>
> > no wlasnie w tym sek,niektorzy sa tak oszczedni, ze w ogole nie
> > wiadomo o co chodzi
>
>
> ja wersji,obdarowywania dla niewidomych, nie przewiduje :")
>
Hmmm, ciekawa wielce sprawa ... ))
Tak czytam, czytam ... I tak z kontekstu to by wynikało ... hmmm ...
Czy Ty aby, Jaśku, nie miałeś jednak na myśli wersji dla ...
głuchoniemych? Bo wiesz, niewidomi to akuratnie mają taaak czułe
sensory ... Oni nawet kolory "widzą" ... opuszkami palców!
))

[jan_stereo]

elissa2 napisała:


> Czy Ty aby, Jaśku, nie miałeś jednak na myśli wersji dla ...
> głuchoniemych? Bo wiesz, niewidomi to akuratnie mają taaak
>czułe sensory ... Oni nawet kolory "widzą" ... opuszkami palców!

Kontekst byl odnosnie gestykulacji i lzawienia, niewidomi raczej
tego nie zobacza, a co do ich czulych sensorow, to rzeczywiscie,
wielce bym byl powsiagliwy, gdybym sie czule sciskal i przytulal by
te 'kolory' mogli oni ze mnie wymacac :"))

[elissa2]

jan_stereo napisał:

> elissa2 napisała:
>
> > Czy Ty aby, Jaśku, nie miałeś jednak na myśli wersji dla ...
> > głuchoniemych? Bo wiesz, niewidomi to akuratnie mają taaak
> >czułe sensory ... Oni nawet kolory "widzą" ... opuszkami palców!
>
> Kontekst byl odnosnie gestykulacji i lzawienia, niewidomi raczej
> tego nie zobacza, a co do ich czulych sensorow, to rzeczywiscie,
> wielce bym byl powsiagliwy, gdybym sie czule sciskal i przytulal
by te 'kolory' mogli oni ze mnie wymacac :"))
>
Oj, ja żartowałam ... Tak się troszku droczyłam ...
Dlatego nie będę już dalej polimeryzować z tym co tu powyżej
napisałeś.
))

[krytyk2]

dokladnie to samo pomyślalem co shachar!!!
pies leży pogrzebany w stosunku do emocjonalności!
Gdy słysze ,ze ktos nie lubi/i dodaj sobie całą skale tego
nielubienia,łącznie z "brzydzi sie"/okazywać uczuć i nie lubi być
nimi "obsypywany",wzbudza to moje podejrzenie,ze wlaśnie chodzi o
czucie sie skrępowanym,zawstydzonym...
Czasem niechęc jest tylko efemizmem i maską dla nieumiejętnosci
otwarcia się...

[jan_stereo]

krytyk2 napisał:

> dokladnie to samo pomyślalem co shachar!!!
> pies leży pogrzebany w stosunku do emocjonalności!

W tym przypadku (jesli sie odnosisz do mojej wypowiedzi)chodzi o
umiejetnosc zobaczenia owej emocjonalnosci przekazywanej w
oszczednej formie, a majacej te sama wage/ilosc, co rozedrgane serce
wychodzace u niektorych oczami i jezykiem z pominieciem mozgu :"))

> Gdy słysze ,ze ktos nie lubi/i dodaj sobie całą skale tego
> nielubienia,łącznie z "brzydzi sie"/okazywać uczuć i nie lubi być
> nimi "obsypywany",wzbudza to moje podejrzenie,ze wlaśnie chodzi o
> czucie sie skrępowanym,zawstydzonym...

Wlasnie, tu chodzi o forme czesto, nie tyle o samo
przekazywanie, 'obsypywanie' nas dobrocia, emocjami, uczuciami...
Dla mnie to jak roznica pomiedzy serialem 'M jak milosc' (chyba taki
kiedys widzialem), a ksiazka 'W imie rozy'(a tak mi sie
przypomnialo), tu uczucia i tu,ale inaczej.

> Czasem niechęc jest tylko efemizmem i maską dla nieumiejętnosci
> otwarcia się...

To zalezy co nazywasz otwarciem, czy ma to byc jak po wybuchu
bomby,kiedy pozostali przy zyciu ludzie z radosci padaja sobie w
ramiona na chybil trafil, czy tez mila i refleksyjna konwersacja
przy kawie,dajaca radosc ze spotkania sie szczerego...

[krytyk2]

jan_stereo napisał:

> krytyk2 napisał:
>
> > dokladnie to samo pomyślalem co shachar!!!
> > pies leży pogrzebany w stosunku do emocjonalności!
>
> W tym przypadku (jesli sie odnosisz do mojej wypowiedzi)chodzi o
> umiejetnosc zobaczenia owej emocjonalnosci przekazywanej w
> oszczednej formie, a majacej te sama wage/ilosc, co rozedrgane
serce
> wychodzace u niektorych oczami i jezykiem z pominieciem mozgu :"))


Do Twojej - a do czyjej żesz?)
Kluczowy jest tu stosunek,czyli sposob widzenia tych spraw przez
osobę zainteresowaną:dla Ciebie,Janka S.,skąpe/czy jakiekolwiek inne
dokladnie takie a takie/wyrażanie uczuc jest byc może
olbrzymim/nadal z Twojego punktu widzenia/wybuchem
emocjonalnym/nadal:forma odpowiada treści Twoich uczuć/.
Obserwujący ten wybuch ktos inny pomysli sobie:"ale ten Jasiu
opanowany i oszczędny w wyrazie emocjonalnym".Bo obserwator wie ,w
jakiej jestes mniej wiecej sytuacji/ -np wygrałes w
tototlotka,oswiadczasz sie kobiecie,ktora kochasz ,czy tez wlasnie
zmarla Ci matka/
Sa pewne standardy wyrażania uczuc i pewne typy reagowania na te
standardy.Dla mnie żywiołowa radośc czy żywiołowa rozpacz-jeśli nie
widze dzialan pod publikę-sa bardzo cennymi zachowaniami i nie
ujmowałbym ich w kategorii głupoty osób ,ktore je przejawiają.
Wiem,ile kosztuje zamkniecie emocjonalne.

> To zalezy co nazywasz otwarciem, czy ma to byc jak po wybuchu
> bomby,kiedy pozostali przy zyciu ludzie z radosci padaja sobie w
> ramiona na chybil trafil, czy tez mila i refleksyjna konwersacja
> przy kawie,dajaca radosc ze spotkania sie szczerego...
>
Wydaje mi sie ,ze jest czas na takie zachowania i na takie.I -znowu
uczynie zastrzeżenie-jesli ktos zachowuje sie spontanicznie!Czasem
sytuacja oddala mózg na kilometry i to też trzeba przeżyć

[jan_stereo]

krytyk2 napisał:

> Sa pewne standardy wyrażania uczuc i pewne typy reagowania na te
> standardy.Dla mnie żywiołowa radośc czy żywiołowa rozpacz-jeśli
>nie widze dzialan pod publikę-sa bardzo cennymi zachowaniami i nie
> ujmowałbym ich w kategorii głupoty osób ,ktore je przejawiają.
> Wiem,ile kosztuje zamkniecie emocjonalne.

To zalezy kto nas postrzega, osoba nas znajaca, czy tez obca, albo
niedostrzegajaca tak szybko tego co zobaczyc mozna,jesli sie uwaznie
patrzy. Dalej, nalezy rozdzielic tak zwane wydarzenia wielkie, od
tych codziennych, jesli dana osoba ich nie stopniuje, to bedzie sie
tak samo martwila (zewnetrznie) z pogrzebu przyjaciela jak i plamy
na ubraniu, jako ze widac inaczej nie potrafi, lub tak jej
naturalniej. U mnie owa naturalnosc ma pewne odcienie i wynika z
rownowazenia sytuacji, tego jak ja odbieramy, jesli nie odbiore
czegos bardzo emocjonalnie (choc zdarzenie tak jest postrzegane,
wygrana w totka), to i nie bede tez okazywal radosci w takowej
skali. A w zasadzie dochodzi tu jeszcze jeden element, tego w jakiej
skali sie ogarnia to co nas dotknelo,jesli wezmiemy (i mamy tak
zazwyczaj)szeroki horyzont, to nasze emocje wydadza sie malymi.
Uwazam, ze tu nie tyle chodzi o pokazywanie emocji w sposob wyrazny
dla innych (choc to tez moze byc temat do rozwazan) co nie tlumienia
w sobie emocji. Tak wiec dla jednych owa oszczednosc moze byc
odebrana jako hamowanie sie,kiedy u mnie bedzie to pelnia uczuciowa.
Co do przypisywania temu glupoty, ja tego nie nazywam glupota, co
raczej stopniem dojrzalosci w danym temacie.

> Wydaje mi sie ,ze jest czas na takie zachowania i na takie.I -
>znowu uczynie zastrzeżenie-jesli ktos zachowuje sie spontanicznie!

No pewnie, ze naturalnie, bywa ze ten czas trwa wiecznie dla pewnych
przypadkow (co powyzej dotknalem). Dla mnie spontanicznosc, to
podazanie za pierwsza reakcja,ktora jednakze wcale nie musi wygladac
zawsze jak spontaniczna (w szeroko rozumianym tego slowa znaczeniu).

>Czasem sytuacja oddala mózg na kilometry i to też trzeba przeżyć

Naturalnie (choc jak sie wglebimy, to wyjdzie, ze to mozg caly czas
tam wszystko kontrolowal)nie ma to jak poklepywanie sie z
najlepszymi kumplami w ramach potwierdzenia slusznosci danych
spostrzezen/wypowiedzi, kiedy mozg zmeczony lub zbyt leniwy by ubrac
to nalezycie szybko w odpowiednio emocjonalne slowa.

[krytyk2]

na podane przez Ciebie relatywizacje sytuacyjne -zgoda.
Jednak jesli całkowicie rozpiszemy reakcje kazdego czlowieka na
takie relatywizacje -zniknie problem.A problem moim zdaniem jest.
Albo uznamy prawo każdego do reagowania wg jego indywidualnych
standardow i wtedy będziemy mieli problem -jak np wytłumaczyć takie
sytuacje jak ostatnio w szkole w Finlandii.Albo przyjmiemy,ze sa
jakies obiektywne granicy powsciągliwości w sytuacji gdy ktoś
podejdzie do stołu w restauracji i wyleje Ci Twoja kawe na Twoją
głowę

[jan_stereo]

Jesli sytuacja nie pozwala reagowac wedle naszych standardow
emocjonalnych (jako, ze mamy jeszcze inne standardy podlog,ktorych
oceniamy czy to jest na miejscu czy tez nie). Wowczas pozostaja tak
zwane okazje organizowane specjalnie w celu wyrownania owych
emocji,ktore sie w nas zakisily,to stad sie wziely wszelakie zabawy
taneczne, picie alkoholi, karuzele, horrory, dreszczowce, komedie
itp....Problem w tym, by sie umiec pielegnowac systematycznie w tej
sferze...

ps. a z wylaniem mi kawy na glowe w restauracji, to sie czasu swego
umawialem na forum z jednym forumowiczem,ktorego nigdy wczesniej nie
spotkalem, to mialo byc takie performance,przelamujace dotychczasowa
psychologie odnosnie zachowania wobec siebie nieznajomych osob.

[shachar]

jasinek, czego bysmy tu niepowiedzieli, to na koncu koncow zdaje m
isie ,ze radosc tzw niepohamowana naturalnie znajduje ujscie w
jakowyms wybuchu niedorzecznym i dzieciecym na pierwszy rzut oka, a
to machaniem rak sie objawia i dzwiekami z paszczy, a to mruganiem
powiekami szybkim i szczerzeniem sie... to ja sie teraz szczerze

a nie tak dawno ktos kogo naprawde moge podejrzewac o umiejetnosc
obserwacji ludzi powiedzial mi, ze po mnie nie widac emocji, podczas
gdy mnie sie zdawalo ze uzewnetrzniam sie w sposob nadmierny, ze
jeszcze moment, a otre sie o wyglup i egzaltacje co bedzie wstydliwe
dla mnie i ambarasujace dla otoczenia
a okazalo sie ze nikt by sie nie domyslil nawet, ze cos tam mnie
ucieszylo ha! ten oschly telefon do Ciebie to byl wyraz straszliwej
sympatii, w zyciu bys sie nie zgadl, co?

i jak zwykle w takich przypadkach bywa, nie jest tak, ze zachowania
bardziej wylewne sa poza spektum ekspresji, one sa po prostu
tlumione, bo ja od reszty oczekuje jak najbardziej radosnych
kwikow

ps: kwiki moga byc,tylko niech to sie kupy trzyma, a nie jakies
bzdury PP

[jan_stereo]

shachar napisała:

>ten oschly telefon do Ciebie to byl wyraz straszliwej
> sympatii, w zyciu bys sie nie zgadl, co?

Nie odebralem go jako oschlego, wrecz slychac bylo, ze dzwoni
szczera Chec Zadzwonienia, nie bylem tylko swiadomy z kim
rzeczywiscie rozmawiam (Ale to przez Ale)

[krytyk2]

jan_stereo napisał:

> Jesli sytuacja nie pozwala reagowac wedle naszych standardow
> emocjonalnych (jako, ze mamy jeszcze inne standardy podlog,ktorych
> oceniamy czy to jest na miejscu czy tez nie). Wowczas pozostaja
tak
> zwane okazje organizowane specjalnie w celu wyrownania owych
> emocji,ktore sie w nas zakisily,to stad sie wziely wszelakie
zabawy
> taneczne, picie alkoholi, karuzele, horrory, dreszczowce, komedie
> itp....Problem w tym, by sie umiec pielegnowac systematycznie w
tej
> sferze...

A wg mnie problem w tym ,żeby umiec reagować od razu i nie kisic i
nie dusić.Wczoraj mialem wlasnie bardzo nieprzyjemna rozmowe z
kimś,komu musialem wygarnąc wszystko, co mi sie uzbierało przez
kilka miesiecy znajomości.No i efekt był ten sam-gościu nic z tego
nie zrozumial.Niektorzy maja szczelny system obronny..
A ja sobie przyrzeklem ,ze bede od razu wywalał,co mi nie pasuje..

[jan_stereo]

krytyk2 napisał:

> A wg mnie problem w tym ,żeby umiec reagować od razu i nie kisic i
> nie dusić.

To chyba wspominalem powyzej, aby nie dusic w sobie emocji, co na
jedno wychodzi. Czasem jednak nie mozna walnac kogos maczuga w leb,
wowczas pozostaja inne, bardziej kulturalne sposoby odreagowywania,w
strone ktorych w ostatnim poscie podszedlem.

Naturalnie, ze sam sposob wygarniania tez ma znaczenie, trzeba
bowiem znalezc owe,wlasciwe 'trybiki slowne' w mozgu rozmowcy, tak
zeby dojrzal nie tyle nasze wzburzenie, co rowniez jego istote, bo o
to nam chodzi.

Wstyd?

[elissa2]

Wstydzeniem się nazwać tego chyba raczej nie można. Nie, uważam że
to coś innego.
Ale co?

W pierwszej kolejności postawiałabym na nieumiejętność okazywania
ciepła, serdeczności, spontaniczności. Myślę, że najczęściej wynika
to z tego, co ktoś "wyniósł" (a raczej czego nie wyniósł) z
dzieciństwa; znam kilka takich przykładów z własnego otoczenia. Sama
kiedyś doradzałam kumpelce żeby tego nauczyła swojego męża. Również
moją najserdeczniejszą przyjaciółkę tego nauczyłam. Najmłodsza z
pięciorga dzieci (4-ech starszych braci i ona); matka surowa,
zasadnicza, twarda kobieta choć kochająca; ojciec kochający ale też
bardzo powściągliwy ...

[krytyk2]

Wczoraj wpadł mi w ręce ostatni numer Twojego Stylu.Jest tam cieakwy
artykuł nt roli dotyku w...no wlasnie -w całym naszym zyciu -
począwszy od dotyku ,ktory dostajemy lub nie we wczesnym
dziecinstiwe i jego wplywie na rozwój lub jego zahamowanie
dziecka /dotyczy to np -co mnie tez zdziwiło-nawet wzrostu
dziecka!/a skonczywszy na rozwoju chorob wieńcowych ,nowotworiowych
w zyciu doroslym.Autorka wysnyuwa wniosek ,ze rozpowszechniajaca sie
w naszym spoleczenstwie niechęc do dotykania jest symptomem i
zapowiedzia kryzysu rodziny.Chodzi w tym dotykaniu np wszystkim o
przytulenie powitalne,pocałunki,ścisniecia wyrazajace poczucie
solidarności ,zrozumienia,wspólczucia...

Tonizujące uczucia

[elissa2]

Już kiedyś to opisywałam ...
To było rok temu. Moja babunia wylądowała w szpitalu, na oddziale R.
To był ciężki kryzys. Z uwagi na okres grypowy ordynator zakazał
odwiedzin na oddziale. Biorąc pod uwagę stan mojej babuni, po
przebadaniu mnie i stwierdzeniu, że jestem zdrowa, pozwolił mi na
odwiedziny. Lekarz dyżurny i pielęgniarka byli świadkami wpływu
mojej wizyty na stan zdrowia babuni.
Po pół godzinie mojego pobytu (była nieprzytomna, czule przemawiałam
do niej, głaskałam ją po twarzy, po głowie, całowałam,
przytulałam ...) rytm serca zaczął się normować, zaczęła swobodniej
i spokojniej oddychać, po 1,5 godzinie ciśnienie zadowalająco się
unormowało ... Oni "walczyli" 2 doby ...

antropozofia w medycynie ...

[7zahir]

elissa2 napisała:

> Już kiedyś to opisywałam ...
> To było rok temu. Moja babunia wylądowała w szpitalu, na oddziale
R.
> To był ciężki kryzys. Z uwagi na okres grypowy ordynator zakazał
> odwiedzin na oddziale. Biorąc pod uwagę stan mojej babuni, po
> przebadaniu mnie i stwierdzeniu, że jestem zdrowa, pozwolił mi na
> odwiedziny. Lekarz dyżurny i pielęgniarka byli świadkami wpływu
> mojej wizyty na stan zdrowia babuni.
> Po pół godzinie mojego pobytu (była nieprzytomna, czule
przemawiałam
> do niej, głaskałam ją po twarzy, po głowie, całowałam,
> przytulałam ...) rytm serca zaczął się normować, zaczęła
swobodniej
> i spokojniej oddychać, po 1,5 godzinie ciśnienie zadowalająco się
> unormowało ... Oni "walczyli" 2 doby ...
>
> antropozofia w medycynie ...>

Wzruszający dowód na to, ze wszyscy mamy
umiejętność "leczenia" dotykiem i miłością.
Szkoda, że o tym zapomnieliśmy.
Dotyk jest jedym z pierwszych zmysłow,
którego wartość poznajemy przychodząc na świat.
Jest dla nas gwarantem poczucia bezpieczeństwa.
Nie przypadkiem nasze ciało zostało obdarzone tym zmysłem,
więc dlaczego tak rzadko z niego korzystamy?

[synvilla]

Nie.