chorzy psychicznie - co myślicie?

[nikusia85]

takie refleksje mi się nasunęły w związku z kierunkiem studiów, życiem...
jak odnosicie się do osób chorych psychicznie (zarówno takich z depresją, czy
zaburzeniami ,,łagodnego" typu, jak i takich, których problemy widać ,,gołym
okiem" - mówią do siebie, uważają za inne osoby itp.)?
czy uważacie, że są to osoby, które powinny być wykluczone ze społeczeństwa,
pozbawione praw (niekoniecznie wszystkich)?
podobno ,,miarą jakości społeczenstwa jest jego stosunek do osób
niepełnosprawnych" (osobiście uważam, że takie osoby są w pewien sposób
niepełnosprawne), więc chciałabym poznać Wasze zdanie...
zaleciało trochę filozoficznie, ale co tam :-)

[paenka]

a dlaczego wylaczac te osoby? Moim zdaniem zbyt ogolnikowo jedna miara ich
wzielas, bo to zwe ktos ma depresje np Ty tez mozesz ja miec ale nie zdajesz
sobie z tego sprawy, albo ja moge ja miec a osoba, ktora ma ewidentne zachwiania
osobowsic...jest roznica? No moim zdaniem ogromna.

Ale nie wykluczac ich w jednakowy sposob. Tych z depresja nie trzeba ale tych z
powaznymi chorobami, ktore moglyby tez innym zaszkodzic to po prostu pomagac
leczyc i powracac do spolecznej normalnosci zeby ich zachowanie miescilo sie w
granicach jakiejs tam normy.

[nikusia85]

ogólnikowa miara wzięła się z tego, że chciałam uniknąć odniesienia do
siebie...niestety mam zaburzenia depresyjne i to stwierdzone przez lekarza, a
że nie ma się czym chwalić, więc nie ujawniałam tego na początku...
nawet nie wyobrażacie sobie, jak bardzo boję się reakcji znajomych, kiedy z
jakichś powodów się dowiedzą :-( bo w wirtualnym świecie, takim jak to forum,
jakoś zniosę określenia ,,wariatka", ,,świr" itp., którymi będę określana...

[nerri]

Jeszcze zależy na jakich ludzi trafisz...miałam kiedyś koleżankę ze
schizofrenią...i to była całkiem normalna koleżanka.Była pod opieką lekarza,z
tego co wiem.O tym,że jest chora wiedzieli wszyscy i jakoś nikt nie traktował
jej jakoś inaczej.

Dla mnie każdy człowiek ma prawo do życia wśród innych ludzi.

A izolowałabym wszystkich tych nietolerancyjnych,którzy potrafią tylko
krytykować innych nie patrząc na siebie.

Pozatym...dziewczyny...co to jest"normalność"? Bo mi się kojarzy li tylko z
szarą masą...takim przeciętniactwem...

[paenka]

no nerri normalnosc wg mnie to statystyczna wiekszosc ktora ma szerokie
granice, i to te szerokie granice to sa wlasnie wahania zmiennej objasnianej,
ktora jest pojeciem wzglednym :D

nikusia mi sie wydaje, ze nie masz co sie wstydzic, kryc czy krepowac ze masz
problem. Wielu ludzi je ma. Gdzies zcytalam ze wiecej niz polowa ludzi ma stany
depresyjne i nawet o tym nie wie. Ja np jestem pewna ze mam depresje, ktora mi
powraca i powraca ale jakos tam sobie wymyslilam jakz nia radzic a do lekarza
nie poszlam zeby to zdiagnozowal bo sie boje ze mi to zdiagnozuje i kaze jakies
dziwne rzeczy brac. Znajomy kiedys mial naprawde powazna depresje taka juuuzz
ekstremalna to pan doktor zapytal czy "usmiechaja sie do niego ludzie w tv". no
i teraz chlopak ma raczej unromowane zycie ze tak powiem, bo bardzo dobrz ego
znam. Ma jakies nawroty ale jest opid opieka lekarza i da sie z nim zyc:)
Bardzo go kocham:)

Mysle ze ni ema co tak naprawde sie na sile chowac z tym. Z reszta jak nie
pytaja to nie mowisz.Ja bym taka strategie przyjela. A jak zapytaj to odpowiesz
temu komu bedziesz miala ochote powiedziec i juz:)

A moja mama to juz w ogole ma cos z glowa..... wydaje mi sie ze to przez
nadchodzaca menopauze ale jesli nie tooo..... o moj boze.

[goscinnie_ino]

moim zdaniem należałoby zacząć od edukacji społeczeństwa. dlaczego ludzie
ukrywają swoje zaburzenia nawet przed znajomymi? a no dlatego, że reakcja
tychże znajomych jest dość prosta do przewidzenia. dla wielu człowiek z
zaburzeniami osobowości czy depresją to zwykły "świr", "wariat", "debil".
rzadko kto ma ochotę na bardziej skomplikowane zastanawianie się nad
przyczynami jego zachowań, po co, jeżeli można parschnąć śmiechem pod nosem,
pokazać palcem sąsiadce i (co najwyżej) na koniec litościwie pomachać głową.
edukacja społeczeństwa - raz. a dwa, walka ze stereotypami. jak myślicie
dlaczego coraz więcej ludzi gada do siebie w autobusie, biega boso w środku
zimy, wyklina na czym świat stoi wszystkich polityków od starożytności po dzień
dzisiejszy, itp. a no dlatego (m.in. oczywiscie), że czegoś gdzieś tam nie
udało im się osiągnąc, pękł pod wpływem społecznych wymagań (tu moze
niesłusznie pomijam tych, którzy są chorzy "somatycznie"). ja tak to odbieram i
widząc takich ludzi cholernie się boje, że i ja może kiedyś tak skończę...

czy izolować ich ze społeczeństwa? chyba nie koniecznie

[nikusia85]

nerri => krytykowanie innych i barnie pod uwagę własnych ,,ułomności" to jeden
z objawów pewnej choroby psychicznej (bpd.szybkanauka.net) :-(

goscinnie_ino => niekoniecznie? to kiedy Twoim zdaniem powinno się? :-)


a tak w ogóle - boję się reakcji, bo jak ktoś kiedyś powiedział ,,nawet
przeziębienie widzisz gołym okiem, a depresja to choroba, której nie widać"...

[goscinnie_ino]

hmm, nie wiem kiedy. może wówczas, gdy zagraża bezpieczeństwu otoczenia, tylko
jak to ocenić? i w jaki sposób izolować? pytania można mnożyć, a odpowiedzi
zawsze będą niepełne. ludzie się głowią nad tym od wieków, trudno znależć
rozwiązanie takiemu laikowi jak ja :-)

[nikusia85]

nie-laikom też trudno :-)

[kwiat_gruszki]

Nikusiu, jestem psychologiem. To, do czego pijesz, nie jest chorobą psychiczną.
Dlatego jestem gorącą zwolenniczką edukacji społecznej. Tak na marginesie -
stany depresyjne równiez z chorobą mają niewie wspólnego. Stanowią reakcję na
rózne nierozwiązane problemy, konflikty wewnetrzne, toksyczne realcje,
nieuporządkowane wspomnienia itp. Łykanie proszków w tym przypadku to pomyłka.

[ebusia_fam_fatal]

goscinnie_ino napisała:

> moim zdaniem należałoby zacząć od edukacji społeczeństwa. dlaczego ludzie
> ukrywają swoje zaburzenia nawet przed znajomymi? a no dlatego, że reakcja
> tychże znajomych jest dość prosta do przewidzenia. dla wielu człowiek z
> zaburzeniami osobowości czy depresją to zwykły "świr", "wariat", "debil".

wiesz, ja np conieco ukrywam z innych powodów... wiec chyba nie ma co generalizowac

[more.words]

ja uważam ze wszyscy oni potrzebują pomocy

[sundry]

Z takimi problemami zetknęłam się trochę osobiście(moja ciocia już od kilku lat
leczy się ze schizofrenii,druga ciocia dwa lata temu pod wpływem depresji
popełniła samobójstwo).Uważam,że to są bardzo trudne i bolesne
sprawy,oddziałujące na całą rodzinę.Nie do końca wiedziałabym jak się zachować w
zetknięciu z taką osobą.Co do pozbawiania praw,również to nie takie proste,w
okresach odwrotu choroby jest normalnie,i taka osoba przestaje brać leki..
Na pewno nie jest dobrym pomysłem izolowanie chorych,szczególnie w dobrym
stanie(czytałam o restauracji,prowadzonej wyłącznie przez schozofreników,mówili
że to jest dla nich najlepsze co,może być,że żyją prawie normalnie).

[ewelina23-20]

nikusia85 napisała:

> takie refleksje mi się nasunęły w związku z kierunkiem studiów, życiem...
> jak odnosicie się do osób chorych psychicznie (zarówno takich z depresją, czy
> zaburzeniami ,,łagodnego" typu, jak i takich, których problemy widać ,,gołym
> okiem" - mówią do siebie, uważają za inne osoby itp.)?
> czy uważacie, że są to osoby, które powinny być wykluczone ze społeczeństwa,
> pozbawione praw (niekoniecznie wszystkich)?
> podobno ,,miarą jakości społeczenstwa jest jego stosunek do osób
> niepełnosprawnych" (osobiście uważam, że takie osoby są w pewien sposób
> niepełnosprawne), więc chciałabym poznać Wasze zdanie...
> zaleciało trochę filozoficznie, ale co tam :-)

[sumire]

moja przyjaciółka od lat ma depresję.
nigdy nie przyszłaby mi do głowy myśl, że takich ludzi trzeba izolować.

[mala_mi80]

w rodzinie
wśród znajomych
wśród "klientów"
mam wiele takich osób
ot, osób
bo każdy z nas może do tego grona dołączyć
lub próbować się z niego wyrwać - szczególnie wiedząc, na jaki ostarcyzm
społeczny jest narażony...

[ona123]

ja stykam sie z takimi ludzmi na codzien( pracuje jako nauczycielka w szkole
specjalnej, wiec mam do czynienia z mlodymi ludzmi z roznymi schorzeniami)
trzeba zaakceptowac ich odmiennośc, nie bac się z nimi wspolpracowac i mieć
dla nich więcej serca:)
pozdrawian serdechno

[nikusia85]

dzięki :-* trochę podniosłyście mnie na duchu, chociaż wiem, że lekko nie
będzie...

do nikusia85

[crrazy]

nikusia robisz specjalizację z psychologii klinicznej? czy już praktyki?
bo ja zaczęłam w tym semestrze w/w specjalizację i myślę nad praktyką..
a co do chorych, to to choprzy jak samo słowo wskazuje. chorym trzeba pomagać,
dbać itd.. i ułatwiać normalne życie.. mam siostrę cioteczną ze schizofrenią i
jest zupełnie normalna w kontaktach. natomiast wiadomo jak jest z nawrotami..

[nikusia85]

generalnie studiuję pedagogikę specjalną (integracyjne wychowanie przedszkolne
oraz pedagogikę opiekuńczą i socjalną),więc nie mam możliwości wybrania takiej
specjalizacji...
mogę służyźć jedynie jako królik doświadczalny dla osób,które mają taką
możliwość,bo prawdopodobnie niedługo sama ,,wyląduję" na leczeniu w szpitalu...

Chory psychicznie - def

[maryshaa]

... Słowo chory psychicznie,psychiatra, czy nawet psycholog od razu nasuwają
skojarzenia typu psychol, czubek, wariat - wstydzimy się chorób psychicznych w
rodzinie, ukrywamy swoje problemy, a przecież to jest po pierwsze niezależne od
nas i po drugie, jest to choroba jak każda inna... ale gdy coś dotyka nie
naszego ciała a umysłu, od razu przyjmujemy postawę obronną i odgradzamy się
murem...
Kiedyś przecież traktowano chorych psychicznie jak kryminalistów... a sławetne
Narrenturm były nie tylko "azylem" dla chorych, ale przede wszystkim więzieniem
mającym odseparować ich od reszty społeczeństwa... boimy się chorób
psychicznych i dlatego je wyszydzamy, separujemy...żeby w tym geście obronnym
oddalić je od siebie...to smutne:-(

[esiaesia]

Myślę że nikt nie jest do końca normalny :)

[nikusia85]

też tak myślę, co nie zmienia faktu, że niektórzy mają na to papier :-)

[esiaesia]

owszem, ale wtedy mówimy już o poważniejszych przypadkach.
ja też chodzę do psychologa i nie czuję się z tego powodu nienormalna, wręcz
przeciwnie. Uważam że jeśli ktoś zdaje sobie sprawę ze swojego problemu i szuka
pomocy jest to jak najbardziej normalne :)

Kieroński

[paenka]

:) dziewczyny akurat cos w temacie:D
Siedzę sobie s moim kumpelkami z grupy pod wydzialem i nagle podchodzi do nas
facet taki no po prostu zapuszczony ale nie menel-pijak i pyta sie jakie studia
robimy bo on to przed chwila byl u naszego dziekana i wszystkim wykladowcom
rozdal swoj wyklad i jak chce to moze nam wyklad z etyki zrobic i dal taka
kseroweczke, swoj wywod ktorej tytul brzmi
"krzysztof kieronski czlowiek- ja mam swiatopoglad naukowy, wiara to
irracjonalizma, nie ratio ......" i w dalszej czesci czytamy
ze p. Krzysztof jest demiurgiem, jedynym normalnym , za bilion, heksylion lat
(cytat!) bedzie rownoczesnie rok 1410, 1940 i ktorys tam jeszcze i fredi
merkury bedzie w piekle spiewal szhow must too go, ze ludzie sie dziela na zywe
gowna i normalnych, swiat sie psuje w wyniku starzenia sie atomow, cos o
akceleratoprze w puszcze pisal tez no generalnie takie....ehhh czlowiek sie
naprawde zagubil.

I powiem wam tak. Nie mam nic przeciwko takim ludziom ale ja sie balam ze jak
powiem mu ze nie chce tego czytac to ze ten pan zacznie mnie bic, byl taki
przejety i tak podeksytowany i nabuzowany zloscia ze az strach.

[baby1girl]

ale depresja t5o nie choroba psychicznie..

[paenka]

a jaka choroba?

depresja, z tego co pamietam z roznych programow publicystycznych i ksiazek to jest choroba psychiczna, ktora jest czesto mylona ze stanami depresyjnymi, ktore same w sobie nie sa choroba ale moge sie mylic oczywiscie

[baby1girl]

depresja sa to zaburzenia.
nie ma to nic wspolnego z osobami chorymi psychicznie.

[paenka]

sory ale az musialam sprawdzic i na kazdej stronie ktora odwiedzilam jest napisane ze to jest choroba, ktora leczy sie u psychiatry no wiec w takim razie co to jest??

A ty chy7ba przeczytalas pierwsze zdanie z wikipedii albo co wyskoczylo w tytulach stron w wyszukiwarce w googlach bo rzeczywiscie tak to wygląda

depresja to jest zespol zaburzen a nie zaburzenie

tak na moje laickie oko ale tu chyba byla jakas pani psycholog wiec moze ma pojecie w tym temacie

[nikusia85]

bazując na swoich ,,doświadczeniach" mogę stwierdzić,że depresja jest chorobą
psychiczną...pojęcie stygamtyzujące,ale jednak tak jest