Wielka Improwizacja - Gustaw Holoubek

[hiperrealizm]

pl.youtube.com/watch?v=MGkY9oPfAzo&feature=related
pl.youtube.com/watch?v=UbD2Q7R6_hk&feature=related

[stephen_s]

Holoubek świetny, natomiast Mickiewicz jak bez sensu, tak bez sensu :)))

[a000000]

Stef, zejdź z Mickiewicza, nieszczęście Ty moje!!!
po pierwsze primo - dlaczego bez sensu?
po drugie primo - u poety i to nawiedzonego sensu szukasz????
To jest POETA!!!- mistrz słowa. Nie logik-matematyk.

Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.

A Holubkiem jako aktorem się nie zachwycam.
Raz się zachwyciłam - gdy był posłem chyba w ostatnim komunistycznym sejmie -
coś mówił z mównicy, co - już nie pamiętam, coś o upadku kultury, ale JAK to
mówił!!! Prawie Wielka Improwizacja.... Wyraźnie, melodyjnie, z dykcją.... to
było coś pięknego.
Stał jak na scenie, cedził słowa, modulował... prawie słychać było jak
łańcuchami dzwoni...

chciałoby się rzec - ostatni w Sejmie co tak słowo wodzi...

[stephen_s]

Jak to, czemu bez sensu? A powiedz, co takiego super jest w "Wielkiej
Improwizacji", pomijając oczywiście warsztat poetycki?

Mickiewicza nigdy nie lubiłem, z polskich poetów romantycznych znacznie
ciekawszy jest Słowacki.

[diabollo]

stephen_s napisał:

> Jak to, czemu bez sensu? A powiedz, co takiego super jest w "Wielkiej
> Improwizacji", pomijając oczywiście warsztat poetycki?
>
> Mickiewicza nigdy nie lubiłem, z polskich poetów romantycznych znacznie
> ciekawszy jest Słowacki.
>

Czcigodny Stephenie,

"Mickiewicz wielkim poetą był". Aksjomat.

JP2 wielkim folozofem był. Aksjomat.

Na jakim Ty świecie żyjesz?
Kłaniam się nisko.

Mickiewicz nie był wielkim poetą.

[hiperrealizm]

conajwyżej bywał poetą.
Jego największym osiagnieciem jest III cz. Dziadów z Wielką
Improwizacją własnie!
Na miano wielkich poetów zasługują:
Baczyński, Norwid, Herbert no i Słowacki od biedy.

Mickiewicz BARDZO WIELKIM poetą był

[a000000]

zaznaczam: POETĄ. To był mistrz słowa. Nie filozof czy socjolog, lub cusik
innego mądrego.

[stephen_s]

A Tuwim?

[a000000]

co Tuwim? jakim był poetą???? - przeciętnym.

[stephen_s]

No żartujesz sobie. Tuwim to dopiero był mistrzem słowa...

[a000000]

niektóre wiersze Tuwima są OK. Szczególnie te dla dzieci.

pierwszy z brzegu, który mi nie pasi:

Ciemna noc

Człowieku dźwigający,
Usiądź ze mną.
Pomilczymy, popatrzymy
W tę noc ciemną.

Zdejm ze siebie
Kufer dębowy
I odpocznij.
W ciemną noc wlepimy razem
Ludzkie oczy.

Mówić trudno. Nosza ciężka.
Chleb kamienny.
Mówić na nic. Dwa kamienie
W nocy ciemnej.

[diabollo]

a000000 napisała:

> niektóre wiersze Tuwima są OK. Szczególnie te dla dzieci.

A najpiękniejszy wiersz pana Tuwima przepięknie trawestowany przez czcigodnego
Fnolla z refrenem "całujcie mnie wszyscy w dupę"?

Kłaniam się nisko.

[a000000]

akurat to nie było z cyklu wierszy dla dzieci.

To było o "pyskatych pindach" - forumowych koleżankach, czyli również i mnie.
Diabollo, żart jest wówczas, gdy wszyscy się śmieją.

[stephen_s]

> niektóre wiersze Tuwima są OK. Szczególnie te dla dzieci.

NIe róbmy z Tuwimy pisarza dziecięcego, błagam!!!

> pierwszy z brzegu, który mi nie pasi:

No i to jest o wiele ciekawsza poezja niż narcystyczne uniesienia Mickiewicza...

[a000000]

stephen_s napisał:

> NIe róbmy z Tuwimy pisarza dziecięcego, błagam!!!

ależ tylko wiersze dla dzieci sie mu udały... inne to jakieś takie wydumane
dziwolągi. Nie narcystyczne, za to neurotyczne. To ja już wolę to pierwsze.

Kuku-ryku? Kuku-ryku?
nie pozwalam, rozbójniku!
Ryku - choć do jutra skrzecz...
ale KUKU - moja rzecz...

tak jak Marszałkowi wybaczamy zamach stanu

[hiperrealizm]

tak Mickiewiczowi wybujały narcyzm.
Wielkość WI polega jej uniwersaliźmie oraz wieloznacznosci.
Sadze że AM wyszło to przypadkiem.

[diabollo]

stephen_s napisał:

> A Tuwim?
>

Bajki - dla dzieci - niezłe.

A z poezji: "każda dziwka majtki pierze" (na bal w operze), a "na tajniaka
tajniak mruga", coż, to chyba jakaś, kurwa, pezja jest.

Kłaniam się nisko.

[diabollo]

hiperrealizm napisał:

> conajwyżej bywał poetą.
> Jego największym osiagnieciem jest III cz. Dziadów z Wielką
> Improwizacją własnie!

E, tam. Moim zdaniem Wieszcz Mickiewicz wielkim poetą był tłumacząc fajne bajki
i romanse, coś jak "Rękawiczka" (jak to "Emrod przeskoczył zapory" itp); fajnie
się to czyta dzieciom.

Jako "narodowy romantyk", cóż, poza ładnym warsztatem, moim zdaniem to tylko
emigranckie masturbacje intelektu (znaczącego intelektu) były.
Najlepszy dowód na to, że wszelkie tłumaczenia tych epopei, czyli spojrzenie na
te dzieła z dystansu są literacko bezwartościowe.

A z "narodowej epopeji" "Pan Tadeusz" osobiście najbardziej podobała mi się XII
Księga, ale chyba akurat tego Wieszcz nie napisał.


> Na miano wielkich poetów zasługują:
> Baczyński, Norwid, Herbert no i Słowacki od biedy.

Generalnie mało poetycki jestem, ale chyba tak, czcigodny Hiperrealizmie.

Kłaniam się nisko.

stefan litości!

[hiperrealizm]

Ten tekst sięga fundamentów Wiary! Poeta wchodzi w spór z Bogie~!
Jest to akcja na miarę Bibli! A jak pięknie to czyni!
Ja osobiście uwazam że, wbrew pozorom jest to wyznanie wiary!
No ale cóż o tym moze wiedzieć ateista...

[a000000]

też odbieram Wielką Improwizację jako wyznanie wiary, takie przez ból, łzy, bunt...

włąsnie przez bunt

[hiperrealizm]

odwieczne pytania
o sens cierpienia
jego przyczynę
dlaczego tak jest a nie inaczej
wreszcie
o milczenie Najwyższego!
No i duma...
ludzka duma się gajaca uniwersum
i
bezgraniczna wiara w moc słowa.

[a000000]

widzisz, to jest takie wołanie o miłość, o jedno spojrzenie..... jak małe
samotne dziecko wołające do matki: nienawidzę cię... w nadziei na zauważenie..

masz rację

[hiperrealizm]

WI jest dziełem wielowymiarowym , a przez to uniwersalnym i wciaż
aktualnym.

[stephen_s]

> Ten tekst sięga fundamentów Wiary! Poeta wchodzi w spór z Bogiem! '

Jak dla mnie, to w tym tekście poeta bredzi i głaszcze swoje narcystyczne ego...

"Jestem Milion, bo kocham i cierpię za miliony"... Poważnie? Jak trzeba być
zadufanym w sobie, by coś takiego powiedzieć..?

Powtórzę wniosek, do którego doszedłem już w liceum: Gustaw / Konrad jest idiotą :P

[diabollo]

hiperrealizm napisał:

> Ten tekst sięga fundamentów Wiary! Poeta wchodzi w spór z Bogie~!

Chyba sekciarskich fundametów herezji, no ale nawet z
Litwina-sekciarza-Mickiewicza "polityka historyczna" zrobiła "Polaka-katolika.

Kłaniam się nisko.

[a000000]

Co jest super to już hipcio powiedział.

Osobiście też wolę Słowackiego. Ale chylę głowę przed mistrzostwem Mickiewicza.

[diabollo]

a000000 napisała:

> A Holubkiem jako aktorem się nie zachwycam.

No, jasne.
W dodatku taki inteligent, a używał w towarzystwie wulgaryzmów, że aż łza się w
oku kręci. Nie to, co dzisiejsze awansowane mieszczaństwo z aspiracjami.

www.gazetawyborcza.pl/1,76498,5001641.html
Kłaniam się nisko.

[a000000]

Diabolciu, nie interesuje mnie życie codzienne pana Holoubka. Mówię wyłącznie o
jego sztuce aktorskiej.
Jak dla mnie - zbyt pozowany i nawiedzony. Kiedyś nawet śpiewał - bez sukcesu
nawet na poziomie kabaretowym.
Nie wątpię, że pięknie słowo mówił, pięknie deklamował.... ale aktor to coś
więcej niż słowo.

to był aktor posągowy...

[hiperrealizm]

w bardzo dobrym tego słowa znaczeniu.
To co zrobił z Wielką Improwizacja to jest mistrzostwo świata!

[a000000]

zgadzam się, aktor posągowy. Perfekcyjny w każdym zdaniu, intonacji... nic
dodać, nic ująć.
Ale aktor to jeszcze ruch, mimika...nie tylko słowo.
I tak jak słowem się zachwycam, tak tą resztą nie bardzo.

grać jedynie słowem

[hiperrealizm]

to dopiero sztuka...
Pan Gustaw nie mial warunkow na amanta azerko :)

[a000000]

Może i nie miał zewnętrznych warunków na amanta, ale miał to coś, co przysłania
opakowanie... był KIMŚ.

Podobno miał niewydolność nerek i był dializowany.
Epoka Wielkich powoli się kończy.

[marcinlet]

a000000 napisała:

> Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
> Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
> Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
> Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
> Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
> Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
> Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
> A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedzą
> Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Proste rymy z Częstochowy
Same pchają się do głowy.

[a000000]

Widzisz Marcinku, POEZJA to jest coś takiego, o czym powiesz: ach, jakie to
piękne... brzmi jak muzyka, maluje obrazy...

Dla mnie cuś w podobiu: bagnet na broń, trzeba krwi ... poezją nie jest właśnie.
Niech to będą i rymy częstochowskie choć trzynastozgłoskowe... czyli wyższa
szkoła jazdy.

Widzisz, ja jestem nieco szkolona muzycznie - dla mnie Mickiewicz śpiewa,
niezależnie od kryjącej się pod słowami treści.

on nie wie co to jest trzynastozgłoskowiec

[hiperrealizm]

mylisz sie

[hiperrealizm]

nie tylko rymy (w wierszach biłaych brak ich) decydują o jakiści
poezje.
Jeśli chcesz być uczciwym kryrykiem to
wieź pod uwage strukturę zdań, rytm, brzmienie melodię oraz treść i
sens.

oj stefa, stefan

[hiperrealizm]

Mickiewicz genialny... Holoubek genialny...
tylko ty bez sensu.
Ale tak już jest - by docenić geniusza trzeba mieć pod ręką idiotę!

[stephen_s]

Rozumiem, że tym "idiotą" jestem ja?

[hiperrealizm]

stephen_s napisał:

> Rozumiem, że tym "idiotą" jestem ja?
========
nadinterpretujesz, ale to twoja sprawa.

Zemsta na wrogach

[hiperrealizm]

pl.youtube.com/watch?v=Lfvv52Q6TvA

Zemsta na wroga - Hipciu

[a000000]

Pieśń ma była już w grobie, już chłodna, -
Krew poczuła - spod ziemi wygląda -
I jak upiór powstaje krwi głodna:
I krwi żąda, krwi żąda, krwi żąda.

Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga,
Z Bogiem i choćby mimo Boga!

[stephen_s]

Mówiłem? Narcyz i arogant :)

[a000000]

czy ja wiem? Stef, pamiętaj, że to jest ROMANTYZM...
czyli uniesienia ducha, bujanie w obłokach, krew i ojczyzna.... a do tego
okupant, walka wyzwoleńcza... młodzi, którym z czubów się dymiło...
Mickiewicz w wieku późniejszym był może trochę narcyzem, ale bardziej był
nawiedzony pod wpływem ideologii Towiańskiego, świra patentowego, oderwanego od
rzeczywistości.

[stephen_s]

Nie wiem, dla mnie przez całą swoją twórczość Mickiewicz zdradzal objawy
totalnej bufonady i samozachwytu...

[isma]

Eeeee. A wiesz, co to jest harmonika szklana?

[stephen_s]

Nie wiem :) No ale co to ma do meritum?

[a000000]

pl.wikipedia.org/wiki/Harmonika_szklana

[stephen_s]

Wow, dzięki. Nie znałem tego instrumentu...

[isma]

A zebys slyszal, jak to brzmi. Zwariowac mozna, autentycznie. To sa
jakies takie przedziwne czestotliwosci, ktore swidruja az do mozgu ;-
(((. Spokojnie tym torturowac mozna.

No wiec, jak sie np. czyta Wielka Improwizacje jako bredzenie
szalenca, ktory chce wciagnac caly swiat w te transowe majaki
zestrojone z harmonika, ktora on wprawia w ruch, to sie zaczyna
robic b. ciekaweie ;-))).

[stephen_s]

A, no fakt, taka interpretacja jest ciekawa :))) Tylko pytanie, czy
o to Mickiewiczowi chodziło...

[kohei]

> o to Mickiewiczowi chodziło...
To jest zupełnie nieistotne. Dzieło po opuszczeniu pracowni staje
się własnością odbiorcy i interpretacja zależy tylko od niego.
Rany, jak mnie wkurza wdrukowana w naszą edukację szkoła czytania
literatury "co poeta miał na myśli".

[isma]

Zgodze sie po czesci. Tzn. lubie postmodernistyczne zabawy z dzielem
literackim, ale jednak sadze, ze one powinny nastepowac po dosyc
dokladnym obeznaniu sie z tradycyjna metoda analizy tekstu.

Ale akurat to z ta harmonika to jest kierunek interpretacji dosyc
dobrze osadzony w realiach i epoki, i zainteresowan samego
Mickiewicza. To wlasnie byly czas roznych spirytystycznych
eksperymentow z harmonika, co lektura korespondencji i Mickiewicza
i, zwlaszcza, Krasinskiego, potwierdza.

To ze Konrad moze byc szalony lub opetany (a nie patriotycznie
zatroskan), to nie jest jakas szczegolnie wymyslna interpretacja
wbrew autorowi ;-))).

[kohei]

Czy aby 'metoda tradycyjna' (zwana tak, od kiedy Francuzi
zastrzegli 'metodę szampańską';) sprowadza się do "co a-u-tor chciał
przez to powiedzieć"?

Tak się złożyło, że na kilka dni przed smutnymi wieściami
obejrzałem "Lawę". Rozczarowanie. Wielka Impr brała mnie, kiedy
byłem mrocznym nastolatkiem. W ustach dojrzałego, czy właściwie
starego mężczyzny brzmiała mi niewiarygodnie; patos i
pretensjonalność tego tekstu nie śmieszą tylko wstawione w nawias
szaleństwa lub młodzieńczego buntu (czy jednego i drugiego). Ani
Holoubek czterdziestoletni, ani siedemdziesięcioletni na takie
zawieszenie niewiary mi nie pozwala.
Znacznie większe wrażenie zrobiła na mnie pieśń Konrada w wykonaniu
Żmijewskiego. On miał w oczach obłęd.

[isma]

A to ja sie zgadzam. Ja tez wole Mala Improwizacje. Ona jest wlasnie
extra brut ;-))).

[stephen_s]

A ja tam myślę, że "Lawa" to chyba kiepski film... :)

jeden z nalepszych polskich filmow to jest n/t

[hiperrealizm]

[stephen_s]

Mnie Wielka Improwizacja nie brała nawet wtedy, gdy byłem mrocznym
nastolatkiem ;))))

Mnie wtedy właśnie brał Tuwim. I "Lalka" (szczególnie elementy
science fiction ;))...

brawo! nalepszy post jaki ostatnio czytałem!

[hiperrealizm]

pełna zgoda!
twórca i dzieło to byty niezalezne.
Nie isteniej realcja autor - odbiorca.
Mozna mówić jedynie o zupełnie niezależnych relacjach
autor - dzieło
dzieło - odbiorca

Dzięki :)

[hiperrealizm]

już poprawiłem.

[maria421]

Wielka Improwizacja jest Dzielem przez duze D, a Mickiewicz niczym nie ustepuje
jemu wspolczesnym zachodnim romyntykom, np. Byronowi.

Ale , oczywiscie, nie kazdemu musi sie podobac.