Stare budynki w Strudze

[tadeusz_fesolowski]

Wprawdzie nie jestem mieszkańcem waszego miasta, ale z zakłopotaniem
przyjąłem, być może nieprawdziwą informację, o zamiarze wyburzenia dawnych
budynków infrastruktury Mareckiej kolei dojazdowej w Strudze. Są to budynki
na przeciw ul. Legionowej przy al. Piłsudskiego.

[Gość: Jan]

Dobrze przyjąłeś informację o wyburzeniu starego (zabytkowego) budynku w
Strudze. Gdy wejdziesz na stronę internetową Miasta Marki, przekonasz się nawet
o prawidłowości przetargowej na wtburzenie dawnej poczty oraz kto wykrał
przetarg na wyburzenie pięknego (z zewnątrz)budynku z czerwonej mareckiej
cegły.

[stary.pustelnik]

Gość portalu: Jan napisał(a):

> Dobrze przyjąłeś informację o wyburzeniu starego (zabytkowego) budynku w
> Strudze. Gdy wejdziesz na stronę internetową Miasta Marki, przekonasz się
> nawet o prawidłowości przetargowej na wtburzenie dawnej poczty oraz kto
> wygrał przetarg na wyburzenie pięknego (z zewnątrz)budynku z czerwonej
> mareckiej cegły.

Pozwalam sobie podać dokładny adres strony
marki.bip.ornak.pl/pl/bip/oferty_przetargowe/przetarg_49Pozdrowienia

[stary.pustelnik]

Przepraszam za doklejenie pozdrowień do adresu, starość! ot co.
marki.bip.ornak.pl/pl/bip/oferty_przetargowe/przetarg_49
Pozdrawiam

[Gość: MSP1]

Oburzasz się zpowodu rozbiórki "zabytkowego" budynku, a nawet nie wiesz jak on
wygląda. Napewno nie jest z czerwonej cegły. Czemu przeprowadziłeś się do
nowego domu, a nie mieszkasz w zabytkowym. Nie można każdej kupy starych cegieł
nazywać zabytkiem. Pozdrawiam.

[Gość: Jan]

Gość portalu: MSP1 napisał(a):

> Oburzasz się zpowodu rozbiórki "zabytkowego" budynku, a nawet nie wiesz jak
on
> wygląda. Napewno nie jest z czerwonej cegły. Czemu przeprowadziłeś się do
> nowego domu, a nie mieszkasz w zabytkowym. Nie można każdej kupy starych
cegieł
>
> nazywać zabytkiem. Pozdrawiam.

Szanowny Gościu MSP1
Jednak oburzam się na rozbiorkę, wiem jak wygląda gdyż z chwilą zamknięcia
poczty wtym budynku zamieszkiwała przez pewien czas moja siostra stryjeczna.
Mieszkam w starym zabytkowym budynku (kamienice). Pomyliłeś uszczypliwy adres.
Nadal jestem za wykorzystaniem starego budynku do potrzeb społecznych takich
jak Stowarzyszenia, "Szansa" itd.
Nie wszystko co stare musi być brzydkie jest to budynek w dobrym stanie.
Podejrzewam o możliwości sprzedania placu w dobrym punkcie. Przeszkodą może być
zabytkowy budynek

[Gość: MSP1]

Budynek poczty w Strudze nie jest zbudowany z czerwonej cegły. Jeszcze raz
sprawdź osobiście, albo zapytaj osobę dobrze zorientowaną. Jego elewacja to
poobijany tynk, a pod spodem pewno czerwona cegła, jeśli to masz na myśli.
Pozdrawiam.

[rafal.redel]

Gość portalu: MSP1 napisał(a):
> Budynek poczty w Strudze nie jest zbudowany z czerwonej cegły. Jeszcze raz
> sprawdź osobiście, albo zapytaj osobę dobrze zorientowaną. Jego elewacja to
> poobijany tynk, a pod spodem pewno czerwona cegła, jeśli to masz na myśli.

Może zaszło jakieś nieporozumienie w tej dyskusji? W okolicy jest wprawdzie
całkiem ładny budynek z ceglaną elewacją (zdjęcie tutaj
marki.net.pl/gal_miasto/9.php ), ale on chyba przecież nie będzie
rozbierany?
marki.net.pl/gal_miasto/9.php

[Gość: Jan]

rafal.redel napisał:

> Gość portalu: MSP1 napisał(a):
> > Budynek poczty w Strudze nie jest zbudowany z czerwonej cegły. Jeszcze raz
>
> > sprawdź osobiście, albo zapytaj osobę dobrze zorientowaną. Jego elewacja t
> o
> > poobijany tynk, a pod spodem pewno czerwona cegła, jeśli to masz na myśli.
>
> Może zaszło jakieś nieporozumienie w tej dyskusji? W okolicy jest wprawdzie
> całkiem ładny budynek z ceglaną elewacją (zdjęcie tutaj
> marki.net.pl/gal_miasto/9.php ), ale on chyba przecież nie będzie
> rozbierany?
> marki.net.pl/gal_miasto/9.php

Właśnie ten budynek miałem na myśli. Najpierw była tam stacja kolejki
wąskotorowej, następnie poczta, ktora przeniosła się do innego budynku
specjalnie wybudowanego i który jest własnością prywatną UP.Po wyprowadzeniu
się poczty były tam tymczasowe mieszkania komunalne.A mieszkańcy tych
zajmowanych lokali twierdzili, że mieszkają w budynku po starej poczcie i
według starszych mieszkańców Strugi i Marek budynek ten nazywany był budynekiem
komunalnym po starej poczcie w Strudze. Pozdrawiam

[stary.pustelnik]

rafal.redel napisał:
> Może zaszło jakieś nieporozumienie w tej dyskusji?

Rafale, "jestem pod wrażeniem".
Poważnie.

pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Rafał R.]

Pustelniku Drogi,
Używasz jakichś niedopowiedzeń, a ja prosty człowiek - coraz bardziej
zagubiony jestem próbując ten wątek zrozumieć.
Jeden Rdzenny Markowianin nie może ustalić z drugim Rdzennym Markowianinem,
czy budynek do rozbiórki ma ceglaną elewację czy wcale nie, więc próbuję po
prostu się dopytać. Bardzo będę wdzięczny jeśli ktoś odpowie mi na prosto
zadane pytanie: czy przeznaczono do rozbiórki budynek, którego zdjęcie
załączyłem (jak zdaje sie sugerować Jan) czy też zupełnie inny i wcale nie tak
ładny (jak wydaje się sugerować MSP1)?
Bardzo proszę o odpowiedź, bo wciąż mam nadzieję (a nawet jestem przekonany),
że sprawa nie dotyczy jednak tego budynku "pokolejkowego" z ceglaną
elewacją... akurat taką rozbiórkę uważałbym za błąd.

[Gość: MSP1]

Ludzie! O co Wam chodzi? Żeby podyskutować? Przecież to tak blisko. Idźcie,
albo jedżcie, obejrzyjcie. Poczta ostatnio była w tynkowanym i obdrapanym
budynku, w którym poprzednio była stacja kolejki i ten budynek ma być
rozebrany. Bedzie tam utworzony skwer, który nawet jużma nazwę imienia księdza
Bronisława Markiewicza. Pozdrawiam.

[Gość: Rafał R.]

> Ludzie! O co Wam chodzi? Żeby podyskutować? (..)
A nawet jeśli, to co w tym złego? :-)) Z różnych zajęć ludzkości to jeszcze
nie jest takie najgorsze...

> Przecież to tak blisko. Idźcie, albo jedżcie, obejrzyjcie. (...)
Tu masz rację. Właśnie planowałem to zrobić (i chyba zrobię), bo ta dyskusja
Wasza mi w głowie namieszała.

> Poczta ostatnio była w tynkowanym i obdrapanym budynku, w którym poprzednio
> była stacja kolejki i ten budynek ma być rozebrany. Bedzie tam utworzony
> skwer, który nawet już ma nazwę imienia księdza Bronisława Markiewicza. (...)
No to chyba sprawa się wyjaśniła: pan Jan nieco nas nastraszył, ale - jak
rozumiem - rozebrany będzie budynek o znacznie mniejszej wartości niż ten:
marki.net.pl/gal_miasto/9.php
Swoją drogą, Szanowny MSP1, gdybyś po prostu napisał od razu to co napisałeś
teraz, sprawa wyjaśniła by się znacznie wcześniej. Sam popełniłem parę razy
błąd (także na tym forum) wynikający z mojej niewiedzy i uczę się (lepiej
późno niż wcale) nie wygłaszać ocen zbyt szybko. Jednak im więcej będziemy
dzielić się posiadanymi informacjami, tym mniej takich błędnych (i czasem
krzywdzących) ocen wygłaszać będziemy. /sorry, chyba się przemądrzam i to
jeszcze niejasno, więc kończę :-)/

[stary.pustelnik]

Gość portalu: Rafał R. napisał(a):

> Pustelniku Drogi,
> Używasz jakichś niedopowiedzeń, a ja prosty człowiek - coraz bardziej
> zagubiony jestem próbując ten wątek zrozumieć.

Rafale,
"jestem pod wrażeniem" pochodzi od Wielkiego Brata i dlatego wziąłem w
cudzysłów.
A jestem pod wrażeniem, i to dużym, dlatego że zorientowałeś się szybko w
sprawie, że obaj adwersarze mówią o dwóch różnych budynkach. Obserwowowałem jak
narasta zacietrzewienie , sprowokowane w moim odczuciu przez MSP1. A
wystarczyło trochę dobrej woli żeby rozładować sytuację.
O ile dobrze pamiętam, nie jesteś Rafale, tubylcem mareckim. Stąd moje "jestem
pod wrazeniem".
Pozdrawiam z dużą dozą sympatii.

[Gość: Rafał R.]

stary.pustelnik napisał:
> "jestem pod wrażeniem" pochodzi od Wielkiego Brata i dlatego wziąłem w
> cudzysłów. (...)
Aha, tego nie wiedziałem - chodzi jak rozumiem nie o groźnego orwellowskiego
lecz o tego oswojonego, teleturniejowego?
A co do meritum to zgadzam się, że przy odrobinie dobrej woli ten wątek
wyjaśniłby się znacznie szybciej. Ale przynajmniej jest wreszcie jasne, że
obawy autora wątku i pana Jana o budynek z ceglaną elewacją były - jak
rozumiem - bezpodstawne.
Pozdrowienia oraz równie dużą dozę sympatii, Tajemniczy Pustelniku,
bezwzględnie odwzajemniam :-))

[Gość: MSP1]

Muszę jeszczę raz stawić się do dyskusji. Poczułem się dotknięty, ponieważ
zostałem sklasyfikowany, jako ten co jątrzy. Od samego początku, nie
sprawdzając przyjęliście, że podjęto złą decyzję. Wiadomo, jaka jest władza.
Dyskutujący powinni sprawdzać swoje tezy, nim je postawią, szczególnie jeśli
mogą być dla kogoś krzywdzące. Stary Pustelnik, który odkrył, że jątrzę,
najlepiej powinien wiedzieć, jak wygląda każdy z budynków zajmowanych przez
pocztę w tym mieście. A jak nie wiedział, mógł zapytać, nie potrzebny był mu do
tego internet. Dowiedziawszy się tego, w pierwszym swoim wejściu, powinien to
wyjaśnić i nie było by dyskusji.
Pozdrawiam.

[Gość: Irytek]

No, fajnie. Dosyć długo trwało, zanim się dogadaliście. Dobre i to, że się
wogóle dogadaliście. W takim razie- jedno zakończone. Drugie-czyli ten budynek
do rozbiórki- też już "finito". Sterta cegieł i poziom gruntu. Mogę tylko mieć
nadzieję, że przerwa w wymianie myśli, na naszym forum, nie jest jakimś trwałym
zjawiskiem? A jezeli to prawda, to mam pytanie- padła tu nazwa nowego skweru
(nie przypominam sobie imienia i nazwiska). Pamiętam tylko, że był to jakiś
facet w sukience(kolejny paradoks, zupełnie jak ze Szkotami). Gdybym mógł
poprosić o poinformowanie, kto zacz? I czym się tak zasłużył, że aż
postanowiono nagrodzić Dobrodzieja "własnym skwerem"?
pzdr

Ksiądz Markiewicz

[rafal.redel]

Gość portalu Irytek napisał(a):
> Gdybym mógł poprosić o poinformowanie, kto zacz? I czym się tak zasłużył, że
> aż postanowiono nagrodzić Dobrodzieja "własnym skwerem"?

Ksiądz Markiewicz jest założycielem zgromadzenia księży Michalitów, które ma
swoją siedzibę w Markach. Uważam, że to zgromadzenie robi naprawdę dobrą
robotę - miałem przyjemność pomagać trochę jakieś półtora roku temu przy
tworzeniu pracowni komputerowej na terenie prowadzonej przez Michalitów szkoły
i widziałem, że szkoła jest naprawdę ok. Mimo problemów finansowych zbudowano
na przykład rewelacyjną siłownię dla dzieciaków, w trakcie była właśnie
pracownia komputerowa, oprócz tego szkoła jest na bieżąco remontowana, więc
naprawdę widać włożone starania.

Ksiądz Markiewicz - życiorys cz. 1

[rafal.redel]

Poszukując więcej informacji o księdzu Markiewiczu znalazłem następujący
życiorys (autor - Walerian Więch, pozwoliłem sobie nieco skrócić):
Ks. Bronisław Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 r. w Pruchniku koło
Jarosławia na ziemi małopolskiej. Był jednym z jedenaściorga rodzeństwa.
Pochodził z rodziny mieszczańskiej, która zajmowała się częściowo rzemiosłem i
handlem. [...] Jesienią 1863 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu i
po czteroletnich studiach teologicznych, 15 września 1867 r., otrzymał
święcenia.
[...] W 1885 r. wyjechał z Polski do Włoch, by podjąć nauki u ks. Jana Bosko,
założyciela Zgromadzenia Salezjanów w Turynie. Zgromadzenie to zajmowało się
dziećmi wykolejonymi moralnie, opuszczonymi i bezdomnymi, a naukę i pracę
łączono w nim z przygotowaniem zawodowym w zakresie różnych rzemiosł.
Ks. Bronisław Markiewicz oficjalnie rozpoczął nowicjat w zgromadzeniu
salezjańskim 1 stycznia 1886 r. Głównym jego celem była chęć przeszczepienia na
ziemie polskie idei ks. Jana Bosko. Tutaj zapoznał się z systemem wychowawczym
księży Salezjanów, a po odbyciu nowicjatu 25 marca 1887 r. złożył na ręce
przełożonego śluby zakonne.
[...] W 1892 r. ks. Markiewicz przyjechał na stację kolejową Iwonicz (obecnie
Targowiska), by udać się do parafii Miejsce i rozpocząć tym samym swoje dzieło.
Na nowej placówce zastał starą i ubogą plebanię, w której brakowało
podstawowego wyposażenia. W tym samym czasie, na wiadomość o przyjeździe
salezjanina, do Miejsca różnymi drogami trafiają bezdomni chłopcy. Pod koniec
l892 r. było ich już trzynastu. Ponadto przybywa tutaj również młodzież
dorosła, która pracuje bezinteresownie, ucząc dzieci rzemiosła i opiekując się
nimi.
Pod koniec 1893 r. liczba dzieci wzrosła do 20, a ośrodek otrzymał
nazwę "Zakład ks. Bosko w Miejscu". Nazwa ta przetrwała do jesieni 1897 r.
Jednocześnie ks. Markiewicz tworzył dla swojego zakładu system opiekuńczo-
wychowawczy. Jego celem było pomóc doświadczonym przez los dzieciom i zapewnić
im choćby minimalną szansę życiową. System ten opierał się na dwóch cnotach
chrześcijańskich: powściągliwości i pracy. Przez te cnoty ks. Markiewicz chciał
prowadzić młodzież do pełnego rozwoju osobowości, wskazywał drogę do sukcesu,
wychowując sieroty i opuszczone dzieci oraz przygotowując je do takich
warunków, w jakich przyjdzie im żyć w przyszłości.

Ksiądz Markiewicz - życiorys cz. 2

[rafal.redel]

Ze względu na różnicę poglądów co do sposobu prowadzenia zakładów
wychowawczych, ks. Markiewicz w grudniu 1897 r. powziął decyzję o odłączeniu
się od salezjanów, gdyż jego zdaniem, zgromadzenie to zmieniło pierwotną regułę
ks. Jana Bosko, w szczególności w zakresie ubóstwa. W związku z tym zdecydował
się na założenie nowego zgromadzenia zakonnego trzymającego się pierwotnej
reguły ks. Jana Bosko. Projekt ten nie uzyskał jednak aprobaty władz
kościelnych. W tej sytuacji ks. Markiewicz przystąpił do prawnego
usankcjonowania swego dzieła od strony kanonicznej oraz ustaw państwowych.
Powołał towarzystwo pod nazwą "Powściągliwość i Praca", którego głównym
zadaniem było m.in. zakładanie i utrzymywanie w Galicji i w Wielkim Księstwie
Krakowskim domów i przytułków zapewniających zdobywanie zawodu i pracy. Zakłady
te miały się zajmować wychowaniem i kształceniem dzieci osieroconych, ubogich i
zaniedbanych moralnie. Statut towarzystwa dopuszczał też wydawanie książek i
czasopism.
1 maja 1898 r. doszło do pierwszego walnego zebrania towarzystwa. Na jego czele
stanął ks. Bronisław Markiewicz, który w dwa miesiące później - w lipcu 1898
r. - wydał miesięcznik "Powściągliwość i Praca".
Zakłady typu Markiewiczowskiego nadal się rozrastały, gromadząc coraz to
większe rzesze dzieci i młodzieży. W 1899 r. książę Michał Radziwiłł poprosił o
pomoc w prowadzeniu i kierowaniu sierocińcem "Nazaret" w Warszawie. Przełożony
zdecydował się pomóc i wysłał swoich współpracowników do pracy w tej placówce.
Cztery lata później powstał nowy zakład w Pawlikowicach koło Krakowa. W tym
czasie w zakładzie w Miejscu Piastowym było otoczonych opieką ponad 200
wychowanków. Wzrastała również liczba dziewcząt, mających stać się z czasem
fundamentem nowego żeńskiego zgromadzenia zakonnego. Były to dziewczyny proste,
ubogie i bezdomne; które bezinteresownie pracowały w gospodarstwie zakładu.
Oprócz tego prowadziły ochronkę na wsi oraz opiekowały się chorymi i ubogimi w
parafii.
Choć praca ks. Markiewicza szła w kilku kierunkach, nie zawsze spotykała się z
przychylnością losu. Kapłan ten często się zmagał z trudnościami i
przeciwnościami. I tak np. w nocy 3 lipca 1904 r. wybuchł groźny pożar
drewnianego domu, który zbudowano 7 lat wcześniej. W tym czasie znajdowało się
w nim 100 wychowanków. Dzieci pomimo ogromnego zagrożenia nie doznały jednak
obrażeń i wszystkie uratowano. W 1907 r. ks. Markiewicz przystąpił do budowy
nowego murowanego skrzydła zakładu, a w rok później nowy budynek był już
wykończony. Umieszczono w nim szkołę i wszystkie warsztaty rzemieślnicze,
introligatornię oraz piekarnię. Wkrótce dokonano też zakupu urządzeń
drukarskich w Wiedniu i uruchomiono drukarnię zakładową, w której zaczęto
wydawać czasopismo "Powściągliwość i Praca".
[jeśli ktoś jeszcze dotąd dotrwał, to proszę dać znać - nie wiem, czy warto bym
wklejał dalej, choć moim zdaniem czyta się ciekawie...]

[Gość: MPL]

rafal.redel:
> (...) [jeśli ktoś jeszcze dotąd dotrwał, to proszę dać znać - nie wiem, czy
> warto bym wklejał dalej, choć moim zdaniem czyta się ciekawie...]

Bardzo ciekawe Rafale - może podaj po prostu źródło (URL)?

Pozdrawiam,
Michał P. Lubiszewski

[rafal.redel]

Gość portalu MPL napisał:
> Bardzo ciekawe Rafale - może podaj po prostu źródło (URL)?
No to podaję źródło, ale w takim razie i tak wkleję do końca - bo jako
internetowy szperacz-amator, wiem, że linki lubią znikać... a forum trwa :-)

www.vulcan.edu.pl/eid/archiwum/1998/05/ksiadz.html
No i trzeci fragment (z podsumowaniem):
W ciężkiej pracy i całkowitym poświęceniu się dla tych najmniejszych - ubogich
i sierot - ks. Markiewicz doszedł schyłku życia. Już chory i wyczerpany, w
grudniu 1911 r. zdecydował się przesłać prośbę bezpośrednio do Stolicy
Apostolskiej, wprost na ręce Ojca Świętego, Piusa X, o zatwierdzenie
nowego "Zgromadzenia Zakonnego św. Michała Archanioła". Prośba ta została
spełniona dopiero 29 września 1921 r, w 9 lat po śmierci jego założyciela.
Wkrótce po tym ks. Markiewicz doznał wylewu krwi do mózgu. Poddano go operacji,
ale nie wyszedł już z choroby. Zmarł w aurze świętości 29 stycznia 1912 r.
pozostawiając dzieło, które trwa po dzień dzisiejszy.
Nie sposób w krótkim rysie biograficznym przedstawić zasług i czynów tego
wielkiego człowieka. Pozostawił po sobie wiele osiągnięć, które mają
nieprzemijającą wartość. W swojej dwudziestoletniej działalności w Miejscu
Piastowym dokonał więcej niż niejeden profesjonalny pedagog czy uczony. Owocem
jego myśli i czynów było wychowanie 1514 podopiecznych. Jeżeli dodać do tego
dziewczęta i chłopców, którzy się przewinęli przez zakłady wychowawcze typu
Markiewiczowskiego od śmierci ich założyciela do wybuchu II wojny światowej, to
wykształciły one około 13000 młodych ludzi. Swoją prekursorską działalnością
ks. Markiewicz przyczynił się do złagodzenia jednego z wielu problemów
ówczesnej Galicji, ratując dzieci z "dna przepaści". Zbierał je z ulicy, aby
zwrócić społeczeństwu pełnowartościowych obywateli. Proponował konkretne środki
w rozwiązywaniu problemów społecznych, piętnował nędzę, pijaństwo i
niesprawiedliwość.
Warto więc i dzisiaj sięgnąć do jego dorobku, doświadczeń, postępowych myśli i
czynów oraz do trafnych rozwiązań jego pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej.

[Gość: Irytek]

Dzięki Rafale za tak wyczerpującą informację. Dobrze wiedzieć, czyjego imienia
będzie ten skwerek. Facetowi, za TAKĄ ROBOTĘ , powinni dać o wiele ważniejszą
lokalizację. Ale, jak się opowie własnym dzieciakom, co ten ksiądz zrobił, to
myślę, że pamiętając imię- już hołd oddadzą. A swoją drogą, zawsze mnie
drażniło, że teraz trudno spotkać ludzi z takim celem. O wiele częściej, można
napotkać maniaków budowania nowych świątyń, niż naprawdę potrzebnych
przybytków. Patrząc na realia dzisiejszego życia, mogę śmiało stwierdzić, że
niewiele się zmieniło..........
pzdr

[rafal.redel]

Gość portalu Irytek napisał:
> Dzięki Rafale za tak wyczerpującą informację. Dobrze wiedzieć, czyjego
> imienia będzie ten skwerek. (...)
> A swoją drogą, zawsze mnie drażniło, że teraz trudno spotkać ludzi z takim
> celem. O wiele częściej można napotkać maniaków budowania nowych świątyń, niż
> naprawdę potrzebnych przybytków. Patrząc na realia dzisiejszego życia, mogę
> śmiało stwierdzić, że niewiele się zmieniło..........
Tu niestety się z Tobą zgadzam - budowanie wystawnych plebanii jest bardziej w
modzie niż dbałość o "tych najmniejszych". Zresztą tak było od zawsze. Zauważ,
że ksiądz Markiewicz chciał założyć własny zakon właśnie m.in. ze względu na
odchodzenie - jak twierdził - Salezjan od postulatu ubóstwa. I nie dożył
niestety aprobaty Papieża dla swojego pomysłu...

[Gość: Irytek]

Szkoda. Zawsze to przyjemne jak idea, którą się żyje, okazuje się właściwa i
potrzebna. Zwłaszcza w oczach innych. Myślę jednak, że dla człowieka, który aż
tak wierzył w to co robił, nie jest potrzebna akceptacja innych. A fakt , że
przetrwała świadczy o jej trafności i potrzebie funkcjonowania.
A powracając do głównego, niejako, wątku mojej wypowiedzi- pamiętam, że nie tak
dawno był na forum wątek dotyczący budowy nowego kościoła. O ileż trafniejsze,
moim zdaniem, byłoby wydanie tych pieniędzy na budowę choćby malutkiego
szpitala lub domu dla tych co go nie mają. Zresztą potrzeb jest tyle......że
trudno wymieniać.
pzdr