No to się przywitam.

[petisu]

Nad porodem domowym zastanawiałam się już w pierwszej ciąży (3 lata
temu), ale łykany na przedwczesne skurcze od 30 tygodnia fenoterol
rozwiał marzenia (nie wiem do dziś czy słusznie ten fenoterol
dostałam). Tak czy inaczej miałam seledynowe wody płodowe, więc
podejrzewam, że wylądowała bym w szpitalu.

Poród wspominam raczej niemiło, chociaż żadne makabry się tam nie
działy (no może oprócz mojego krwotoku, groźmy usunięcia macicy itd,
ale mam na myśli stan dziecka), ale to typowy szpitalny, pośpieszany
poród. Nawet opłacona położna nie zmieniła stanu rzeczy.
Teraz jestem w 21 tygodniu i bardzo chcę urodzic w domu, staram się
jeszcze za bardzo nie nastawiac, bo wszystko jest możliwe, ale jak
nie zacznę o tym myślec i planowac, to samo się raczej nie stanie.
Wiem o 2 położnych, które ew. mogły by przyjąc poród w domy (btw
jedna z nich odebrała domowy poród jusder w środę), mam już trochę
literatury i musze się jeszcze zaopatrzyc w anglojęzyczną dla
męża.
Póki co będę czytac i się doksztacac, a i pewnie zapytywac.

Witaj! n/t

[kropkaa]

[sun.pl]

Witaj Petisu, jesteśmy w podobnym wieku ciążowym, więc możemy się wspierać
Pozdrawiam!

[987ania]

Czytajcie, dokształcajcie się i do dzieła!!

[silije.amj]

Witam serdecznie, szczególnie że się już trochę forumowo znamy
Powodzenia!

[petisu]

Dzięki dziewczyny. Na początku ciąży było mi zupełnie wszystko jedno jak moje
dziecko na świat przyjdzie, a teraz się na ten domowy poród nakręcam i jak nie
wypali, to pewnie załamana będę.

[987ania]

w ten sposób się nie nastawiaj, bo zaliczysz depreche jak ja

[oldzinka]

To prawda. Trzeba dać sobie wewnętrzną zgodę na poród w szpitalu,
trzeba się z tym pogodzić i na to nastawić, i nie demonizować, bo z
tego potem traumy się biorą. I cesarki. Wiem po sobie.

[petisu]

Coraz bliżej mi do finiszu-34 tydzień zaczynam. Jestem po pierwszym
spotkaniu z położną poleconą przed jusder i mój plan porodu
domowego zaczyna nabierac realnych kształtów.
Jestem po lekturze "Spiritual Midwifery" (teraz mąż
czyta), "Birthing from within" i zaczęłąm "Hypnobirthing", ale coś
mi sposób napisania nie podchodzi, moze jeszcze strawię.
Za 2 dni mam wizyte u mojego gina, więc zamierzam z nim trochę temat
powałkowac-położna kazała przedyskutowac moje krwawienie po
pierwszym porodzie (moim zdaniem efekt wyciskania ze mnie łozyska,
no ale niech się facet wypowie ). Ciekawam też jak moja szyjka, bo
Młodzizna sporawa jest i znęca się nad szyjką ile może, a z mojej
autooceny to sporo się jej zmiękkło/otworzyło.
Mam tylko problem co zrobic ze starszaczką (3 lata), bo jakoś nie
bardzo mam ją do kogo podrzucic (inaczej-może bym i miałą gdyby ona
taki dzikus nie była), no i chyba pozostaje improwizacja.

[jola-kropek]

walne frazesem, ale prawdziwym... myslec pozytywnie trza to i wszytsko sie uda! hehe

powodzenia, nie dziekuj!

nie rozkrecaj w sobie watpliwosci pod koniec ciazy. im bardziej bedziesz
spokojna i pelna wiary w przekonanie swojego postanowienia, tym wieksza szansa
na sukces trzymam kciuki, mysle cieplo i w ogole wszystkiego naj naj naj....

[petisu]

Co do miejsca porodu jestem przekonana na 100%,chyba tylko dręczy
mnie co zrobic z Luśką, bo ja bym na żywioł poszła-w końcu
mieszkanie jest duże, wszystko się może dziac w nocy, ją łatwo
rozproszyc itd. itp., ale mąż jakiś nie przekonany i chyba stąd mój
niejaki niepokój wewnętrzny (nieprzekonany do zywiołu się znaczy).
Ja sobie myśle, ze jeśli będzie jak za pierwszym razem, to maż sobie
może nawet z Młodą iśc na spacer, bo ja będę w kosmosie przez wiele
godzin, a jesli będzie szybko, to "Krecik" zda egzamin (BTW płyta z
odcinkiem w którym pani zajączkowa rodzi 3 zajączki ).

[gustaw.jelen]

Też mamy tego krecika! Młodsze dziecko mówi: ooo, zobacz, zajączek
jest chory! A starszy poprawia: no co ty, ona jest w ciąży i zaraz
będzie rodzić dzidziusie ))

Nie możesz zakładać, że za drugim razem będzie jak za pierwszym.
Każdy poród jest inny. Musisz mieć plan B, co zrobić z dzieckiem,
jeśli będzie trzeba pojechać do szpitala---pojedziesz sama z
położną, a Mąż zostanie z Córką? Dla mnie wyjściem idealnym były
porody w nocy/późnym wieczorem, po prostu starsi już spali---nie
wyobrażam sobie, żeby się mieli kręcić, kto by się miał nimi zająć w
razie potrzeby? Film ok, działa, ale już sobie wyobrażam, jakby to u
nas wyglądało: mamoooooo, kupa! Mamoooo.... Na szczęście było
tak, jak sobie wymarzyłam, żadnych porodów za dnia
Ale wiem z forum, że wielu dziewczynom nie przeszkadza obecność
rodzeństwa, więc co kto lubi.

[petisu]

Koleżanka z córką w podobnym wieku się zaoferowała, że może Luśkę
wziąśc w razie potrzeby. Też myślę, ze fajnie by było gdybym ją
mogła poprostu gdzieś odesłac i się nie przejmowac, ale...no z tym
nie przejmowaniem to problem, bo to mały dzikus jest czasem i się
zastanawiam czy to wysyłanie jej gdzieś nie będzie dla mnie większym
stresem niż jej obecnośc. A samodzielna jest i nie domaga się
ciągłej obsługi.