Jakie kary dla 6 latki?

[emilli3]

Jak karac 6 letnią dziewczynke gdy np.pyskuje, nie słucha ogólnie
jest niegrzeczna.

[truscaveczka]

A nie prościej porozmawiać z nią, pokazać, ze osobie opyskowanej
jest przykro, ze jeśli będzie tak postępować, utraci szacunek i do
siebie, bo ludzie nie będą jej dobrze traktować?

Bo jak nie, to w papę i do lochu, co się będziemy oszczędzać...

[morekac]

Może najpiwer zdefiniuj to pyskowanie, niesłuchanie i ogólną
niegrzeczność...

[lila1974]

Pyskuje, bo chce, żebyście ją zrozumieli, zaakceptowali, że może mieć własne
zdanie, bo chce się wyrwać spod dyktatury rodziców ... wiem, bo tez pyskowałam.

Zatem zamiast karać za pyskowanie, znajdź do niej drogę. Zastanów się, czy nie
wydajesz masy niepotrzebnych nakazów i zakazów w dodatku tonem nie znoszącym
sprzeciwu.

Pozwól jej stanowić o sobie w dość dużym stopniu.
Umawiaj się
Negocjuj
Uprzedzaj

A przede wszystkim słuchaj co ma do powiedzenia i okaż, ze rozumiesz targające
nią emocje.

Nie próbuj wmawiać, że nie czuje tego co czuje, np. załóż sweter, bo zimno! "ale
mi jest ciepło" - załóż sweter powiedziałam!

nie rycz, przecież to nie bolało! itp.

Okaż jej szacunek ... jest dużą szansa, że zmniejszy się ilość powodów do buntu
i pyskowania.

A kary, jeśli już będą potrzebne, niech będą adekwatne do przewinienia.

Za co musisz ją karać?

[pam_71]

Lila - masz rację ... i tylko dopowiem, że zapewne Mama i córka mają
podobne charaktery (stanowcze i uparte ;-p). To zawsze powoduje
mieszankę wybuchową.

[stypkaa]

>ogólnie
> jest niegrzeczna.

"Uwielbiam" takie stwierdzenia

[laura_fairlie]

Są bardzo 'precyzyjne'

[emilli3]

Dzięki dziewczyny za rady, może macie racje.Staram się z nią
rozmawiac i tłumaczyć.Charakterek to ma po tatusiu,oni to wogóle nie
mogą się dogadać Przykład taki był u nas jej kuzyn pare dni ma 9
lat nie mogli się dogadać co chiwle kłutnie i bicie, jak prubowałam
ich rozdzielić żeby jedno w jedym pokoju drugie w drugim żeby się
uspokoili,proszę córke że ma chwile posiedzieć sama w pokoju a ona
od razu mnie naśladuje, ucieka z tego pokoju,krzyczy że się
doigrałam, a jak lekko chwyce ją za ręke to krzyczy że ją leje.Mam
wyrzuty sumienia że poświęcam jej za mało czasu bo jeszcze mam
drugie dziecko ma 19 m-cy

[lila1974]

"Mam wyrzuty sumienia że poświęcam jej za mało czasu bo jeszcze mam
drugie dziecko ma 19 m-cy"

Myślę, że tu jest pies pogrzebany.
Ona jest zazdrosna, zła, sfrustrowana, bo oto pojawił się na świecie ktoś, kto
zabiera jej rodziców. Ten bunt, choćby nawet nieuświadomiony, musi dać o sobie
znać. Temperament dziecka, też nie jest bez znaczenia.

Wyrzuty sumienia nic dobrego nie dadzą, tylko wpędzą cię w poczucie winy.

Myślę, że warto, abyś w swojej starszej córeczce nadal widziała dziecko i to
dość male dziecko, bo mając mlodsze myślę, że możesz mieć tendencje do
postrzegania pierwszej jako starszej niż jest. I wobec tego masz większe
oczekiwania.

Z tłumaczeniem też bez przesady ... warto, ale można wpaść w pułapkę traktowania
dziecka jako równego sobie, a jego logika naszej jeszcze bardzo ustępuje.

Zachęcam Cię serdecznie do sięgnięcia po lekturę "jak słuchać, żeby dziecko do
nas mówiło ..." oraz "Rodzeństwo bez rywalizacji". Mnie te dwie pozycje
pozwoliły znaleźć drogę do spokojniejszej komunikacji i większego wzajemnego
szacunku.

[emilli3]

Tak zgadza się.Córka często mówi że młodszemu poświęcam więcej czasu
niż jej . Przy mlodszym więcej obowiązków jest do tego często
choruje.Staram się corce poświęcać wolne chwile jak mam ale to za
mało.

[laura_fairlie]

Może być też tak, że zwracasz na nią uwagę, wtedy gdy
jest 'niegrzeczna', a nie wtedy gdy jest 'grzeczna'.

[lila1974]

To nawet nie jest kwestia czasu, jaki jej poświęcasz, to jest kwestia sygnałów
jakie przekazujesz.

[yula]

znajdź czas wyłącznie dla niej, nie wolne chwile bo tych może być za mało a np.
ustalcie jakiś wieczór czy popołudnie że tata zajmuje sie młodszym, a córka ma
ciebie tylko dla siebie. Możecie razem coś poczytać gdzieś wyjść. I nie będziesz
nasłuchiwać czy oglądać sie na młodszego.

[stypkaa]

Mam
> wyrzuty sumienia że poświęcam jej za mało czasu bo jeszcze mam
> drugie dziecko ma 19 m-cy

To dużo wyjaśnia. Wyjaśnie, ale nie usprawiedliwia. Dziecko
półtoraroczne to już nie jest niemowlę, może je też zacząć uczyć, że
czasem musi na coś poczekać chwilkę, bo akurat zajmujesz się
starszą.
Podobnie jak Lila polecam książki Mazlish i Faber. Dużo wyjaśniaja i
jest tam mnóstwo praktycznych rad.
Życzę powodzenia.

[joanka-r]

Najpierw rozmawiać jak nie pomoże rozmowa i tłumaczenie to moze jakieś kary wprowadzać. choć bardziej działa sytem nagradzania niż karania

[emilli3]

Nie ma możliwość żeby tata zajmował się młodszym bo cały dzień w
pracy,czasami syn idzie do babci do pokoju obok bo mieszkamy razem
ale tam ma cały czas włanczane ma bajki,więc to odpada.Dzisiaj
bawiłyśmy się z córką rysowałyśmy i wymyślałyśmy bajke ale młodszy
też był z nami,dałyśmy mu kredki i kartke i też rysował. A co do
nagradzania to córka często dostaje to co chce,lubi chane montane i
ma jej gadżetów mnóstwo.Problem jest jeszcze jak idziemy na zakupy
to ona zawsze chce żeby kupić jej coś słodkiego a jak dostaje odmowe
to się wścieka w sklepie a mi jest wstyd

[lila1974]

I co się stanie jeśli przez pół godzinki poogląda bajkę?

Jak idziecie na zakupy, to się z nią umów, że dzisiaj nie będziesz kupowała
słodyczy, ale możesz kupić jej miętową gumę. Niech ona o tym wie, zanim
wyjdziecie z domu. Potem jeszcze przypomnij przed wejściem do sklepu. Jak będzie
mamrotać w trakcie, to przypomnij, co mówiłaś.

Możesz też inaczej - daj złotówkę i niech wyda ją sama.

Na prawdę z dzieckiem można się w wielu wypadkach dogadać. Trzeba się jednak
wysilić i spróbować znaleźć nowy sposób, skoro stare zawodzą.

[emilli3]

Nie pisz mi że się nie wysilam bo się wysilam,tylko po prostu
czasami nie daje rady. A co do oglądania bajek to nie chodzi tylko o
pół godziny,czasami jak zostawiam u babci młodszego to tam telewizja
leci naokrągło nie tylko bajki a on gapi się w ten telewizor a
babcia ma to gdzieś.

[lolinka2]

emilli3, czy ty aby na pewno umiesz czytać?

głęboki oddech, łyk herbaty - i czytamy wypowiedź lila1974 powyżej:
"ale się trzeba wysilić". Co to znaczy? Nic ponad to, że trzeba się
wysilić.
- czy lila1974 napisała że się nie wysilasz? nie
Lila1974 napisała wyłącznie, że takie postępowanie wymaga wysiłku.

Pozwól, że podam przykład idiotycznie wręcz kolokwialny. Usiłujesz
zrobić kupę. Masz jednak zaparcie. Defekacja wymaga zatem wysiłku.
W ramach wysiłku sprzątasz na błysk całe mieszkanie, czyszcząc
przestrzenie m. płytkami szczotką do zębów, sprzątasz starannie w
każdej szafce.
Pytania:
a) czy można powiedzieć, że się nie wysilałaś? - nie
b) czy osiągnęłaś zamierzony efekt? - też nie

Morał: wysilałaś się, może nawet mocniej niż było trzeba, ale nie w
tę stronę co potrzeba kierowałaś swoje wysiłki. Myślę, że coś
takiego właśnie lila1974 miała na myśli.

[lila1974]

Nie zarzucam Ci, że się nie wysilasz, daleka jestem od napadania na Ciebie

Pisząc, ze trzeba się wysilić, mam na myśli spojrzenie na swoje dziecko w inny
sposób, kreatywnie poszukać do niego drogi.

W codziennej pogoni posługujemy się schematami, dużo od naszych dzieci
wymagając, zakładając z góry, że przecież to czy tamto jest logiczne i oczywiste
... dla nas ... dla naszego dziecka niekoniecznie.

Natomiast pisząc, że pół godzinki u babci przed telewizorem, to tez nie o babci
zwyczajach, a o tym, że możesz młodsze na te pół godzinki babci podrzucic a
zając się tylko starszą i np. zagrać z nią w grę.

[emilli3]

Dzięki dziewczyny za wszystkie rady.Chciałabym zmienić nasze relacje
bo zdaje sobie sprawe że im będzie starsza tym będzie gorzej.Proszę
męża o wsparcie jak ma wolny dzień ale z tym ciężko,on ma mało
cierpliwość do córki i od razu są zgrzyty.

[lila1974]

Jestem od dwóch miesięcy bez dzieci (no, w weekendy je odwiedzamy) i trwa
sielanka. To mi uświadomiło, jak bardzo konfliktogenne i frustrujące jest zycie
z 2 dzieci pod jednym dachem

My, mamy, staramy się jak najlepiej spisać w naszej roli i chyba jestesmy jej
bardziej świadome niż nasi mężowie. Kiedy jednak oceniam na chłodno, to
stwierdzam, że nasze "chciejstwo" i wtłaczanie w nie również męża (robienie z
niego ojca idealnego) przynosi więcej szkody niż pożytku, bo nasze dzieci i tak
kochają swego ojca, nawet jeśli doskonały nie jest.

Zatem i tobie i sobie życzę spokoju ducha

lila1974

[emilli3]

Co ty zrobiłaś że pozbyłaś się dzieci na dwa miesiące? Ja bym
chciała żeby moje ktoś chociaż na jeden dzień wziołPozdrawiam.

emilli

[lila1974]

Posiadam cudownych rodziców i teściów
Jako, że w tym roku nie mogliśmy wziąć urlopu, to dzieci rozjechane po rodzinie
plus starsza na 2 tyg. kolonii.

Spotykaliśmy się w weekendy, bo moi rodzice 40 km a teściowie 110 km od nas.

Dziewczynki rozdzielone również między sobą, żeby żadnym dziadkom nie było zbyt
ciężko, choć jedni i drudzy zapewne chcieliby obie na 2 miesiące

[morekac]

Z problemem słodyczowo-sklepowym spróbuj tak jak radzi Lilka. Jeśli
jednak młoda rzuci się z przyzwyczajenia na glebę - spróbuj
zapomnieć o wstydzie, o zgorszonych ludziach, tylko
przeczekaj.Najlepiej byłoby od razu ewakuować się ze sklepu, nawet
bez zakupów, ale 6-latka jest na to zbyt duża.