Szkoła

[sssad]

Witam
Jestem starszym bratem 16 letniego chłopaka, który ma problemy z nauką, chociaż słowo nauka to spore nadużycie w przypadku kogoś kto w ogole się nie uczy.
Zwracam się do Was z pytaniem, które zrodziło się podczas rozmowy z naszą mamą.
Jej zdaniem rodzic nie jest w stanie zrobić niczego więcej oprócz rzucenia kilku słów cztery razy do roku : " weź się za lekcje" ( bo akurat jej przeszkadza) gdyż uważa, że jak dziecko się nie chce uczyć, to się nie będzie uczyć i na tym koniec. Pewnie dlatego od początku roku szkolnego do dzisiaj nie była na żadnym zebraniu i od początku roku szkolnego do dzisiaj nie zna ocen mojego brata, a przecież w tych czasach są elektroniczne dzienniki i wejście na tego typu dziennik zajmuje 2-3 minuty. Do rzeczy, czy nie uważacie, że chłopak w wieku 16 lat potrzebuje więcej uwagi, dyscypliny i większej kontroli, czy mogłoby to coś zmienić? Czy podzielacie zdanie mojej mamy i uważacie, że 16 letni chłopak jest kowalem własnego losu i jeśli nie chce się uczyć, to nie ma co podejmować prób w walce o jego przyszłość?

[sion2]

Ja myślę że czas na działania wychowawcze był wcześniej, niestety. Nic nie piszesz czy brat miał zawsze problemy z nauką czy dopiero w wieku "nastu" lat zmienił postępowanie.
Czy wasza mama ma wykształcenie wyższe czy średnie czy zawodowe? wbrew pozorom to ma znaczenie, ja obserwuję wlasnie u ludzi mniej wykształconych latwiejsze odpuszczanie tematu nauki, wlasnie postawę "nie chce to nie bede zmuszać". NIe jest to regułą bez wyjątków ale jednak zdecydownie bardziej o przyszłość swoich dzieci walczą rodzice z wyższym wykształceniem.

Ja uważam że wiek 16 lat to jeszcze nie czas żeby całkiem odpuścic. Ty jako brat możesz dużo zrobić także w temacie (jesli jesteś kilka lat starszy) bo czasem ględzenie dorosłych spływa a argumentacja rodzenstwa gdzieś tam zostaje.

Nie wszystkie szkoły maja e-dzienniki więc niekoniecznie mama musi miec mozliwosc wejscia do ocen syna. Jednak nieuczestniczenie w zebraniach o czymś świadczy
Jak brat widzi swoją przyszłość, z czego będzie się utrzymywał, z zasiłków? Czy ty tak ułożyłeś swoje życie że mozesz byc dla niego przykładem?
Jeśli chłopak faktycznie nie chce nic zrobić dla swojej przyszłości to należy go informować że od wieku 18 lat nikt nie będzie łożył na jego utrzymanie i potem dotrzymać słowa...

[sssad]

Mama ma wykształcenie podstawowe. Brat w gimnazjum był średnim uczniem, ale i poziom nauczania w tej szkole był średni- wiem za autopsji. Jeśli chodzi o E-dziennik to właśnie oglądam oceny brata, mama nie miała loginu i hasła, czym argumentowała niemożność sprawdzenia ocen, a przecież wystarczyło pojechać do szkoły i poprosić o ponowne ich podanie. Uważam, że mało który chłopak w wieku 16 lat, wie już z czego będzie utrzymywał i kim chce być w przyszłości, to najgorszy wiek kiedy poziom testosteronu w organizmie mężczyzny jak największy, a co za tym idzie. On jest najmądrzejszy i wszystko wie najlepiej.... nic bardziej mylnego. Jeśli chodzi o moją osobę to raczej nie jestem dobrym przykładem do naśladowania. Miałem więcej szczęścia niż rozumu w swoim życiu.
Wkurza mnie to, że ja tak bardzo się tym wszystkim martwię, gdy inni w ogóle jakby o tym nie myśleli..

[sion2]

Mnie się wydaje że jednak sporo rozumu masz Po pierwsze nie robisz błędów podczas pisania a uwierz mi że to nie jest takie oczywiste nawet wśród użytkowników tego forum, po drugie fakt że wiesz jak ważne jest wykształcenie już świadczy o tobie dobrze. Jeśli źle wybierałeś w życiu i ponosisz tego konsekwencje - tym bardziej możesz dotrzeć do brata poprzez ukazanie mu "słuchaj stary ja chcę żeby tobie powiodło się lepiej".
Jeśli mama ma wykształcenie podstawowe tylko to raczej na jej zaangażowanie nie możesz liczyć, widocznie nie należy do rodziców którzy dążą do tego aby ich dzieciom bylo lepiej w życiu niż ich samym było.
16--latek nie musi wiedzieć z czego się bedzie utrzymywał ale zainteresowania konkretnie raczej powinien posiadać, powinien wiedzieć jakie możliwości bedzie miał po szkole średniej (jest w liceum czy technikum?) a jakie po studiach. NIe ustawaj w próbach wpływania na brata.
Czy z zachowaniem też jest źle czy tylko z nauką?

[saszanasza]

Mnie interesuje, jak twoja mama kontrolowała Ciebie i czy w ogóle to robiła. Potwierdzam, że poziom twoich wypowiedzi raczej dobrze "rokuje"
Nie wiem, jakie masz wykształcenie, ale pomijając nawet tą kwestię, na twoim przykładzie widać, że jest możliwe wychować całkiem sensownie myślącego faceta, przy minimalnej ingerencji w jego życie czy edukację. Być może brat z czasem również zmieni swoje podejście do nauki. Moim zdaniem jako starszy brat, masz szansę wpłynąć na zachowanie młodszego o wiele bardziej niż mama.

[saszanasza]

Mnie interesuje, jak twoja mama kontrolowała Ciebie i czy w ogóle to robiła. Potwierdzam, że poziom twoich wypowiedzi raczej dobrze "rokuje"
Nie wiem, jakie masz wykształcenie, ale pomijając nawet tą kwestię, na twoim przykładzie widać, że jest możliwe wychować całkiem sensownie myślącego faceta, przy minimalnej ingerencji w jego życie czy edukację. Być może brat z czasem również zmieni swoje podejście do nauki. Moim zdaniem jako starszy brat, masz szansę wpłynąć na zachowanie młodszego o wiele bardziej niż mama.

[sssad]

Sorry za błędy i dzięki za odpowiedź

Pozdrawiam

[jola_ep]

Może być tak, że chłopak chce się uczyć, ale życie rodzi tyle pokus, że trudno mu się za tę naukę zabrać. Może mieć zaległości, które mu bardzo przeszkadzają. Lepiej wtedy powiedzieć - nie zależy mi, nie warto się uczyć i nic nie robić.