koszmary nocne

[irma1]

Witam ! Czy sa tu mamy ,których dzieci maja koszmary nocne? Moja mała ma
prawie co noc, jeszcze nigdy nie przysniło jej się cos miłego.Juz od
urodzenia czesto krzyczała w nocy i choc teraz ma 6 lat nadal jej nie
przeszło. Zawsze ją wtedy budze i naprawde długo tule bo nie może zasnąc,
zaznacze ze nie oglada ani nie czyta bajek przesiakniętych przemoca , nie
pozwalam tez na oglądanie wiadomosci, czy innych programów informacyjnych.
Jak myslicie czym jest to spowodowane?

[kokolores]

Nie jestem ekspertem , ale probowalas jej nie budzic. Moze to tylko chwilowy,
zly sen i mala obudzi sie rano i nie bedzie nic pamietac. Moja corka czasem mowi
przez sen nawet (czasem) "walczy".Rano wstaje jednak pogodna i nic nie pamieta.
Pozdrawiam.

[cruella]

A rozmawiałaś z nią o tych koszmarkach?
Może ona boi się ciemności, samotności w swoim pokoiku.

Mój 8-latek ostatnio dostał swój wymarzony osobny pokój. Radość trwała do
pierwszej nocy. Od małego miał wspólny pokój z bratem a teraz śpi sam. Przez
kilka nocy przychodził do nas spać, przytulał się, sam powiedział, że boi się
sam spać. Teraz już mu przeszło

Są takie malutkie wtyczki-lampki do kontaktu, dają dyskretne światło. Może to by
ją uspokoiło.

[ja-sarenka]

jak dokładnie wyglądają te koszmary?czy syn wybudza się,czy jest z nim
kontakt,słyszy Cię?
Czy może krzyczy, placze, mowi cos we śnie, wykonuje bezładne ruchy?
Mój syn w wieku właśnie 6-ciu lat miał taki kilkumiesięczny epizod- we snie
mowił coś(tak jakby "od rzeczy"), płakał,nie było z nim kontaktu-uspokajanie
nic nie dało.Rano wstawał pogodny i nic nie pamiętał.Neurolog powiedział,że to
taki naturalny etap rozwojowy-rozwija się wyobraZnia itd..Minęło jak reką odjął-
teraz spi jak suseł.Może u Twojego jest to samo,czego Ci zyczę..
Pozdrawiam

Pa,pa

[irma1]

A więc tak, bywa ze krzyczy , można powiedzieć że wiszczy i wtedy musze
naprawde sie postarac żeby ja obudzić, ale bywa ze sama sie budzi przybiega do
naszej sypialni i nie moze zasnąc. To nie tak że pojawiło sie jej w tym wieku ,
ona ma tak od urodzenia , jak miała dwa trzy miesiące to potrafiła tak w nocy
wiszczeć( zaznaczam przez sen)ze musiałam ja budzic zawsze napedzała nam
strachu.Muwiłam o tym lekarce, ale ona powiedział ze to moze być od alergii, że
pobudzone sa nerwy.No ale od dwuch lat jest odczulona, a problem nadal jest.To
prawda że wyobraznie to ona ma i to nieżle rozwinięta.Ale tak sie zastanawiam
czy to nie przez to że urodziła sie w zamartwicy ,nie mogłam jej odrazu
przytulic , tak naprawde na ręce mogłam ją wziąść na trzecia dobe, bo była w
bardzo cieszkim stanie.Czy przez to moze w ogóle dziecko byc jakby dalej
wystraszone??Ztąd te koszmary?Wczorajszej nocy śniło jej sie że mi głowa
odpadła,pół nocy miałysmy z głowy a potem jeszcze cały dzień o tym mówiła.Nie
wiem co o tym myslec , jesteśmy normalną kochającą sie rodzina, do niczego jej
nie zmuszamy, i nie dostarczamy jej wrazen na które nie jest gotowa.Staram sie
nie skupiać jej uwagi na tych snach, ale doszło do tego że ona przy wieczornej
modlitwie prosi Boga żeby jej koszmary się nie sniły, a mnie prosi zebym
odgoniła te złe sny.Pozdrawiam

[ja-sarenka]

nie, to nie to co miał mój syn.Więc nie wiem jak Ci pomóc..ja na Twoim miejscu
wybrałabym sie do neurologa.Bo jak widać Mała cierpi, a WY razem z NIą.A
lekarze są od tego by Wam pomóc.
Pozdrawiam
I zyczę by problem szybko sie rozwiazał..

[maak3]

wiesz co, jeśli te koszmary nocne nie przechodzą i jak piszesz uspokajanie małej
nie przynosi skutku - wybierz się sama do psychologa z tym - opowiedz co jak,
może profesjonalista pomoże Ci pomóc córce, czasmi jedna, dwie wizyty dużo wnosi
i bywa pomocna!

[irma1]

Tak tez zrobie , wpierw pójde do neurologa a potem do psychologa. Dziekuje
bardzo za pomoc.Pozdrawiam