Dorastanie:(((

[cruella]

Bardzo proszę mi tu ładnie opisać, jak wasze dzieci (starsze dzieci)
przechodzą/-dziły okres dojrzewania, buntu...

Ja z tego pociągu wysiadam a moje dziecko oznajmiło, że się wyprowadza z
takiego domu

Podnoszą głos? Mruczą pod nosem? Ogłaszają bunt na pokładzie? Uczą się czy też
nie? Permanentnie odmawiają wykonywania obowiązków domowych? Już się pakują,
czy też czekają na wypłatę?

Moje dziecko zmienia się jak pogoda w listopadzie. Mogę wymienić na lepszy
model? A gwarancja???

Myślałam, że PMS to tylko baby mają a tu mojego nastolatka hormony dopadły.

Podrzućcie kilka niezawodnych rad, jak przetrwać te parę lat w ciszy i spokoju.

Dziękuję, obiecuję, że wiedzę nabytą przekażę wnukom)

[osmag]

Mój psycholog wpracy powiedział, że trzeba to przetrwać jak ospę. Mój syn ma
14 lat i dopiero sie zaczyna. Może przeżyję bez strat.

[verdana]

Ja przetrwałam dwa bez wiekszych burz - przeciwnie, wspominam ten okres jako
najsympatyczniejszy w całym wychowaniu. Mlodzi już niemal dorosli, opiekowac
się już nie trzeba, można pogadać jak z człowiekiem.
I nie wiem - czy to moi byli tacy spokojni, czy mnie mało rzeczy w dorastaniu
denerwuje?
No, ale jeszcze trzecie przede mną.

[tomira74]

Płaczą "bo tak".
Awanturują się "bo tak".
Nie odzywaja się "bo tak".
Pyskują "bo tak".
No i inne "bo tak" zależnie od tego jak wieje wiatr.
A ja je kiedyś podusze "bo tak"
No i jeszcze jedno "a on(ona) mi......."w tonacji 1000 decybeli

[goja9]

Moj 13ipół latek rano wstaje jak burza gradowa. Nie można się do niego odezwać
(do śniadania) i najlepiej schodzić z drogi. Po powrocie ze szkoły trochę
lepiej, no chyba że coś naskrobane. Bałagan w pokoju to norma(kompletny brak
potrzeby porządku). Ostatnio trochę większa potrzeba dbania o higienę i
uzywania deo.Dobrze się uczy, ale pały za brak pracy domowej już trzy w tym
semestrze. Pyskowanie, tajemnice, ciche dni. Wszystko to dla mnie nowość i
dopiero uczę się jak z tym radzić, ale za namową bardziej doświadczonych
koleżanek staram się nie przeszkadzać i nie gderać za bardzo. Choć to potwornie
trudne, bo chciałabym syna wychować tak aby kiedyś szanował żonę i swoją
rodzinę, żeby nie wyrósł na egoistę czekającego aż mu wszystko poda się pod nos.
Nie sprzątam w pokoju, nie ścielę łóżka, jak jest "burzowy" nie wypytuję.
Jeszcze gadamy na wiele tematów i dobrze się rozumiemy ale wiem że może za 3
lata będziemy w zupełnie innych relacjach, ale co zrobić...
pzdr

[cruella]

Kochane jesteście, trochę mnie podtrzymałyście na duchu. Wczoraj miał taką wenę,
że chciałam się wyprowadzić.
A dziś...cichutki jak aniołek. Ale mu wczoraj mąż wyraźnie powiedział, ze jakieś
granice w naszym domu obowiązują.
Uczę się i ja, jak postępować z nastolatkiem w fazie buntu. Uczę się z różnym
skutkiem.

[ewencja]

Hej!
Ja mam prawie 20lat, okres dorastania za sobą, cóż Ci mogę powiedzieć.... Chyba
tylko tyle, żebyś...:
1)nie wmawiała synowi swojego zdania, że Twoje jest na wierzhcu, czyli Ty wiesz
lepiej
2)nie zabraniaj wszystkiego, bo NIE
3)Nie zmuszaj do zwierzeń, a jak już syn Ci coś móiw to nie KRYTYKUJ GO powiedz
swoje zdanie, ale nie krytykuj, nawet jak dowiesz się strasznych rzeczy. Chodzi
oto, żebyśn ie mówiła: "Ja w Twoim wieku to siedziałąm na tyłku i się uczyłąm!"
etc.
4)Daj twroichę swobody i ZAUFANIA ale trochę, nie zbyt wiele.
5)Traktuj jak dorosłęgo, a nie jak dziecko nawet gdy syn jeszcze czasem
zachowuje się jak dziecko.
Powyżej napisałam Ci co źle zrobiłą moja mama, co doprowadzało mnie do
szewskiej pasji i teraz to odchorowuję.
Pozdrawiam, aha w razie pytań - słuchan

[cruella]

Dziękuję za cenne rady, każdy kiedyś był nastolatkiem/ką

Nie umoralniam na siłę, nie mówię "bo nie".
Jestem zmęczona jego niechęcią, napadami złości, oporem przed rzeczami
oczywistymi (kąpiel, lekcje.

Poza tym rozumiem, unikam bezpośredniego ataku)

[nangaparbat3]

Zaczęło się jak miała 10, napisała na swoich drzwiach: PUKAC, STAĆ I CZEKAĆ. No
to pukałam, stałam i czekałam.
Chyba czasem był zrzędliwa, czasem jak kaktus, czasem jak gradowa chmura. Ale
gdzies od roku jest nieźle (ma 14), ona chyba stosunkowo wcześnie dojrzała,
właścwie na każdy temat mogę z nią pogadać jak z dorosłą mądrą osobą. Wydaje mi
się, ze postępuję mniej wiecej zgodnie z tym, co pisze Ewencja.
Ale ja mam łatwiej - wbrew panujacym opiniom - jestesmy we dwie, a łatwiej
znajdować sensowne kompromisy we dwójkę niż w trójkę lub czwórkę.

[verdana]

A, to ja miałam super, bo moje nie uczyły się już PRZED okresem dorastania. I
rosnącej niechęci do odrabiania lekcji nie brałam za bunt, tylko za rodzący sie
zdrowy rozsadek.
Bo tak naprawdę - pomijajac durne egzaminy - po co komu 75% rzeczy, ktorych
uczą w szkole? Nie lepiej to poczytać książkę , a lekcje spisać na przerwie?
(jak niżej podpisana).
Nie mówie , ze nie wrzeszczałam i nie denerwowałam się - no owszem - ale nigdy
nie uważałam tego za nastolatkowy bunt...

[kama48]

Tak sobie czytam te objawy dojrzewania i nie wiem, czy się mam cieszyć (bo
gorzej już być nie powinno), czy martwić (bo nie wiadomo, co mnie jeszcze czeka).
Ale moje dziecie, jak weszło w okres buntu 2-latka, tak nie poprzestaje, a ja za
nic nie mogę wyczaić czy - zważywszy na wiek - okres nastoletniego buntu już się
zaczął czy najgorsze dopiero przede mną ...

[nangaparbat3]

verdana napisała:

> Bo tak naprawdę - pomijajac durne egzaminy - po co komu 75% rzeczy, ktorych
> uczą w szkole? Nie lepiej to poczytać książkę , a lekcje spisać na przerwie?

Lepiej.

[kama48]

nangaparbat3 napisała:

> verdana napisała:
>
> > Bo tak naprawdę - pomijajac durne egzaminy - po co komu 75% rzeczy, ktory
> ch
> > uczą w szkole? Nie lepiej to poczytać książkę , a lekcje spisać na przerw
> ie?
>
> Lepiej.

To zależy, jaką ksiazke mamy na myśli. Ta nie-szkolna też może być durna.
A tak na marginesie, podręczniki to też książki

[verdana]

Taaak...
Własnie dzis mój syn ma zadane nauczyć się z podrecznika fastrygi.
Czytanie książek, a uczenie się z podreczników to zupełnie nie to samo.

[nangaparbat3]

kama48 napisała:

.
>
> To zależy, jaką ksiazke mamy na myśli. Ta nie-szkolna też może być durna.
> A tak na marginesie, podręczniki to też książki

Taaak... A podręcznik to po prostu taka książka, co potrafi zohydzić
najciekawszą sprawę.
Niedawno pomagałam córce uczyć sie chemii, czytalam podręcznik i płakać mi sie
chciało od samego czytania.

[ewencja]

Jeszcze coś, przepraszam zapomniałam, nie róbcie z nastolatkami niczego przez
NAKAZY ZAKAZY bo to jest naturalna trampolina do buntu i ja się buntowalam, i
byly jazdy nie z tej ziemii, do tej pory duzo bolu nosze w sobie i mam uraz do
matki, ale to inna sprawa. Nie wyśmiewajcie!

[nangaparbat3]

A ja bym jeszcze dodała, zeby nie dawać do zrozumienia, ze dziecko nas
zawiodło.Pomijajac fakt, że to bez sensu, okropnie ich rani.

[verdana]

No i nigdy nie mówić "ja w Twoim wieku", chyba że porównanie wypada na korzyć
mlodego człowieka.
Ani nie udawać, że zawsze było się rozsądnym, wzorowym uczniem, zawsze
przygotowanym, dziewczyną, która po raz pierwszy pocałowała się po ślubie, a
pierwszy kieliszek szmpana wypiła pod okiem dumnych rodziców na 18-ce.

[ewencja]

Hej!
Hm... A jeszcze nie porównywać z dziećmi znajomych: "Bo Pani Joli Madzia to już
zaliczyła to i tamto, dostała same piątki - widzisz jak chcesz to możesz się
nauczyć!!!" Wrrrr.....