mój syn nie chce jechać na oboz letni

[mag-ia1]

ma 12lat, nigdy jeszcze nie wyjeżdżał na wakacje z dziećmi i w dalszym ciągu
nie chce, czy mimo jego oporu zapisać go i posłać,czy poczekać aż sam dojrzeje
do takiej decyzji

[verdana]

Zależy na czym Ci zależy. Na dwutygodniowym spokoju i odpoczynku od dziecka? To
mozesz spróbować. Na wypoczynku i przyjemności dziecka - to zaczekaj.
Dla mnie obóz był horrorem, zawsze. Moje dzieci obozy uwielbiają.

[mag-ia1]

zależy mi na tym,żeby dziecko spędziło część wakacji w gronie rowieśników, a nie
jak co roku z mamą i tatą.
Przez chwilę miałam wrażenie,że moj syn nawet miałby ochotę pojechać, ale im
częściej z nim rozmawiamy o tym wyjeżdzie tym jego nie jest bardziej zdecydowane.
Może dając mu wybór chcesz,czy nie wysyłamy mu jakiś komunkikat, ktory powoduje
u niego niechęć do wyjazdu

[judytak]

dać mu konkretną, pozytywną propozycję w stylu "zobacz, taki fajny obóz dal
ciebie znalazłam, tam będzie tak i tak, chciałabym, żebyś pojechał"
jego pytań (co będzie, jak będzie, a co jeśli, itp.) nie traktować, jako
wątpliwości, tylko jako zbieranie informacji
oczywiście nie wysyłać w razie zdecydowanego protestu, ale wachania typu "a
może, a może nie" składać na karb braku doświadczeń, nie ignorować, ale też nie
traktować śmiertelnie poważnie

on pewnie i chętnie by spróbował, ale nie chce się sam na to decydować, żeby w
razie niepowodzenia mieć furtkę "to nie ja chciałem"
taka startegia dla zachowania dobrego samopoczucia ;o)

pozdrawiam
Judyta

[kszynka]

judytak napisała:

> dać mu konkretną, pozytywną propozycję w stylu "zobacz, taki fajny obóz dal
> ciebie znalazłam, tam będzie tak i tak, chciałabym, żebyś pojechał"
> jego pytań (co będzie, jak będzie, a co jeśli, itp.) nie traktować, jako
> wątpliwości, tylko jako zbieranie informacji
> oczywiście nie wysyłać w razie zdecydowanego protestu, ale wachania typu "a
> może, a może nie" składać na karb braku doświadczeń, nie ignorować, ale też nie
>
> traktować śmiertelnie poważnie
>
> on pewnie i chętnie by spróbował, ale nie chce się sam na to decydować, żeby w
> razie niepowodzenia mieć furtkę "to nie ja chciałem"
> taka startegia dla zachowania dobrego samopoczucia ;o)

bardzo rozsądne podejście

[zarembski]

kszynka napisał:


> > on pewnie i chętnie by spróbował, ale nie chce się sam na to decydować, ż
> eby w
> > razie niepowodzenia mieć furtkę "to nie ja chciałem"
> > taka startegia dla zachowania dobrego samopoczucia ;o)
>
> bardzo rozsądne podejście

Dokładnie! Czasami trzeba pomóc dziecku, które ma w sobie "strach przed
nieznanym". Potem będzie dziękowało.

[lucusia3]

A może porozmawiać z synem czego się obawia. Pytanie na ile to ty mu wkładasz do głowy, to co powinien myśleć. Nie wiem jakie masz z nim stosunki, czy on Ci mówi, to co czuje, czy stara się nie urazić mamy, która "tak się starała".
A może niech sobie poszuka takiego obozu, na który ON będzie miał ochotę jechać, a nie "popatrz, jaki fajny obóz ci znalazłam" .Mam syna w tym samym wieku i to on decyduje jaki obóz odwiedzi latem - rycerski, naukowy, przetwania. Ja tylko wyznaczam granicę cenową. Mam wrażenie, że mamy mają skłonność raczej do mówienia (przekonywania, tłumaczenia, namawiania), niż do słuchania własnych dzieci i urządzania im życia w "fajny", swoim zdaniem, sposób.

[scandia]

onet.pl

[atari800xl]

ta..i prosic i przekonywac. im wiecej takiego czegos tym dzieciak bardziej
bedzie si eopieral, bo ma wrazenie, ze cos chcemy mu wcisnac, a sami i tak nie
wiemy czy bedzie fajnie.
jezeli go postawisz przed faktem dokonanym to bedzie wiedzial, ze na pewno
jsetes pewna tego obozu i ze wiesz, ze bedzie tam bezpieczny.

poza tym o ile zrobi tragedie w domu to na dworcu lub przed autobusem bedzie mu
juz glupio.






> kszynka napisał:
>
>
> > > on pewnie i chętnie by spróbował, ale nie chce się sam na to decydo
> wać, ż
> > eby w
> > > razie niepowodzenia mieć furtkę "to nie ja chciałem"
> > > taka startegia dla zachowania dobrego samopoczucia ;o)
> >
> > bardzo rozsądne podejście
>
> Dokładnie! Czasami trzeba pomóc dziecku, które ma w sobie "strach przed
> nieznanym". Potem będzie dziękowało.
>

[regata7]

mój syn z "obcymi" dziećmi też nie chciał jeździć - czyli jakieś kolonie, obozy
z pracy czy biur turystycznych nie wchodziły w rachubę.
Wakacje tylko z nami.
Pierwszym wyjazdem bez rodziców była zielona szkoła w drugiej klasie.
Syn od zerówki trenuje karate - i kiedy w klubie okazało się, że jego najlepsi
koledzy jadą na obóz, to też poprosił o zapisanie - a po "zielonej szkole" i my
i on wiedzieliśmy, że sobie poradzi.
Pojechał i teraz chce jeździć zawsze i latem i zimą - ale tylko z klubu (mimo,
że nie wszystko mu tam odpowiada, to przebywanie z kolegami jest ważniejsze .
Teraz rozważa jeszcze obóz harcerski ze "swoją" drużyną.
Teraz na 12 lat. Nie zmuszamy go, sam dojrzewa do swoich decyzji.

Może właśnie wyjazd z kolegą byłby do zaakceptowania dla Twojego syna?

[nie_zapomnij]

Istotne jest to, dlaczego Twój syn nie chce jechać na taki obóz. Jeśli wiesz,
napisz, co mówi, a jeśli nie wiesz, koniecznie się dowiedz Druga kwestia, czy
ma dobre kontakty z rówieśnikami w szkole na codzień? Czy lubi towarzystwo
innych dzieci i jak spędza z nimi czas? Generalnie - sądzę, że na pewno nie
zmuszać, a dawanie możliwości wyboru jest właśnie najlepszym trybem
postępowania, jaki można wybrać: Pozdrawiam

[fundakk]

Skoro mówisz że im częściej rozmawiacie, tym jest mniej zdecydowany, to może
spróbuj powiedzieć mu że przemyślałaś i że lepiej by nie jechał. Spróbuj ze dwa
razy do niego zagadnąć w tym stylu. Jeżeli zobaczysz że bardziej jest skłonny
jechać to znasz drogę jak go przekonać do wyjazdu. Zakazany owoc bardziej kusi.
Ale nie myślę że nie należy tego robić w sposób zdecydowany "nie pojedziesz"
tylko walcz z nim jego własną bronią, wachaj się bardziej w kierunku nie.
Według mnie najpierw należałoby tak spróbować. Jeżeli jednak nie zadziała taki
sposób, to najlepszym wyjściem jest rozwiązanie judytak. Jest to konkretna
propozycja, typowo zachęcająca.

[be_lata1]

Czy nie byłoby dobrze zapytać dlaczego? Może nie chce jechać sam. Wolałby
pojechać z jakimś kolegą? Ja też mam syna, który nie lubi nigdzie jeździć
jeżeli nikogo nie zna.

[jovanka5]

A może byłaby dobra taka formuła, gdzie obóz/kolonie sa połaczone z wczasami
rodzinnymi. Dziecko może wtedy spędzac czas z rówiesnikami uczestnicząc w
zajęciach kolonijnych, wycieczkach itp. a rodzice (babcie) sa "na wszelki
wypadek". Wtedy oswoi się z życiem kolonijnym i może w następnym roku juz
pojedzie sam

[regata7]

to jest dość fajna forma dla dzieci, które bardzo się boją samodzielności, dla
najmłodszych, dla rodziców bo "dopilnują", ale straszna dla pozostałych dzieci,
do których nikt nie przyjdzie poukładać na półkach, uprać majtki, nie
przyniesie łakoci, nie da buziaka na dobranoc. Jedne dzieci czują się lepsze,
inne gorsze - opuszczone (tego uczucia nie ma, kiedy wszystkie dzieci są bez
opiekunów).

W klubie, gdzie ćwiczy mój syn też niektórzy rodzice tak robili i były duże
problemy, pozostali rodzice protestowali. Teraz robiony jest jeden wybrany
turnus, na który mogą jechać opiekunowie, a pozostali rodzice mają tę
świadomość i najczęściej zapisują na inne turnusy albo umawiają się na wspólną
opiekę jednej "cioci".

[lika13]

Z moim było dokładnie tak samo jak z Regatowym
Sam nie bardzo,ale z klubu pojechał jak miał 8lat pierwszy raz.
Potem były kolonie szkolne też gdzie wiadomo,ze dzieciaki sie znają ,bo z jednej szkoły są.

Moze takich form poszukaj ,żeby kogoś znał.
A moze zwyczajnie da sie umówić z dwoma trzema kolegami i wysłać dzieciaki razem na obóz jakiś?
Czasem to nawet ze szkoły angielskiego sa organizowane wyjazdy

[megan26]

ja też nigdy nie byłam na rzadnym obozie czy koloni pamietam jak raz pojechałam
na zieloną szkołe miałam może z 13 lat po tygodniu dziadek odebrał mnie z
tamtąd zapłakaną, myslę że skoro nie chce jechać to po co zmuszać

[maadzik3]

Zdecydowanie poczekać.
M.

[jola_ep]

> ma 12lat, nigdy jeszcze nie wyjeżdżał na wakacje z dziećmi i w dalszym ciągu
> nie chce, czy mimo jego oporu zapisać go i posłać,czy poczekać aż sam dojrzeje
> do takiej decyzji

Poczekać. Ja jeździłam na kolonie w wieku 11 lat - koszmar.
Dwa lata później był obóz harcerski z koleżankami z klasy i było fantastycznie.

Moja córa ma prawie 12 lat i jedzie na obóz z aikdo: będą jej ulubione koleżanki, opiekunowie też są dobrze znani
Rok wcześniej nie chciała jechać.

Pozdrawiam
Jola

[sylwia06_73]

Moj syn ma prawie 13 lat i tez nie chce jechac.Woli siewloczyc Tirem z moim mezem po Europie

[ryza_malpa1]

Tez bym wolała

[agnieszka_azj]

Jako dziecko bardzo źle się czułam na koloniach z pracy rodziców, gdzie nikogo
nie znałam. Na obozach harcerskich i żeglarskich z ludźmi, których świetnie
znałam z pracy w ciągu roku, odnajdywałam się znakomicie.
Moje córki na razie jeździły na obozy harcerskie z własną druzyną. Ania była
raz na obozie narciarski organizowanym przez firmę i, mimo że były tam z nią
znajome dziewczynki, nie chciała jechać więcej.

Czy Twój syn ma mozliwość takiego wyjazdu, który jest naturalną konsekwencją
zajęć w ciągu roku (obóz sportowy, harcerski itp.) czy proponujesz mu wyjazd "w
ciemno" z obcymi dziećmi i kadrą ? W tym drugim przypadku też bym nie chciała,

[mag-ia1]

obóz jest organizowany przez szkołę tenisową do której syn uczęszcza więc zna
trenera i dzieci z którymi gra , poki co nie wiemy ,ktore dzieci jadą i chyba to
stanowi dla niego największy problem, bo wczoraj po kolejnej rozmowie
powiedział,że on wie /nie wiem skąd/,że takie wyjazdy są fajne,"bo są
koledzy",ale byłoby super gdyby mógł pojechać z kimś z klasy.

[lolek_do_kfadratu]

Czemu nie chcesz szczerze napisac ze synek ma 12 lat i waży 90 kg?

[washoe]

Moim zdaniem powinnaś poczekać aż syn sam wyrazi chęć uczestniczenia (jeżeli
usłyszy od kolegów, że jest fajnie sam będzie chciał pojechać). Nie warto
naciskać bo tylko można zrazić. Może syn woli jeszcze spędzać wakacje z Wami, a
może np. boi się trenera (od razu przypomina mi się głośna sprawa trenera tenisa
ze znanej warszawskiej sportowej szkoły, który okazał się pedofilem).
Moja druga połówka miała właśnie nadopiekuńczą mamusię, która wszystko chciała
mu organizować, chciała być przyjacielem na dobre i na złe (on nie chciał się
przeciwstawiać bo wiedział jakie to dla niej ważne). Teraz chodzi na terapię,
żeby pozbyć się niechęci i wrogości wobec własnych rodziców!!! Pomyśl też o tym
aspekcie, nic na siłę. Pozdrawiam i życzę udanego rozwiązania sprawy.

[zecia555]

Przede wszystkim do niczego go nie zmuszaj - najgorsze co możesz zrobić to
sprawić, że dla dziecka stresem stanie się myśl o wakacjach.
Porozmawiaj z nim o tym dlaczego nie chce jechać na obóz, ale nie neguj tego co
mówi tylko słuchaj uważnie nawet jeśli wydaje Ci się to trochę absurdalne
Mojej przyjaciółki córka nie lubiła kolonii i ciągle był ten sam scenariusz.
Efekt ostateczny byłtaki, że matka odpuscila - rok poźniej córka pojechała na
obóz.

Broń boże nie wysyłaj go na siłę!

[naprawdetrzezwy]

Poczekaj aż będzie miał 48 lat i wtedy spróbuj wysłać go z dziecmi.


(chyba, że to dziecko jest dzieckiem specjalnej troski - wtedy jedź z nim)

[evaww]

Ma do tego prawo.Czy Ty chciałabyś pojechać do sanatorium? Bo ja nie, choć inni
to lubią. Często jestem wychowawcą na koloniach i za naprawdę udane uważam te,
na których są znane mi dzieci, lub dzieci, których rodziców znam. Wrzucić
dziecko w całkiem obcy świat - to ryzyko nawet, gdy jedzie z kolegą. Tym
bardziej, że obecnie trudno jest wydalić karnie z kolonii typka, który
delikatnie mówiąc nigdy i przez nikogo nie był wychowywany. I Twoje dziecko
jest zmuszone do niekoniecznie miłego towarzystwa. Dlatego nie jeżdżę już na
obozy "z otwartym naborem". Jako dziecko, w latach 60 jeździlam co roku na
kolonie, ale to były naprawdę inne dzieci i inne czasy.

[mentice]

Zacznij od krotszego, miniobozu, np. 2-3 dniowego. I sprawdz czy sie lepiej
czuje wsrod nieznanych obozowiczow, czy tez woli mic dookola znajome twarze,
np. ze szkoly czy podworka.

Hahaha co za koleś.A mleko jeszcze pije z butelki?

[jvenables14]

Z domu czasem sam wychodzi? Hehe pierwszy raz pojechałem na kolonię sam jak
miałem 10 lat i nie pamiętam jakiejś traumy. Za to był jeden koles i dziewczyny
wiecznie wiszące na komorkach do mamy i placzace na schodach, że chcą do domu.
Żenua i tyle. Dwie dziewczyny rzeczywiście wróciły wcześniej, a typek lał
autentycznie w łożko, więc siła rzeczy byl raczej na obrzezach grupy. Ale do
konca jakoś tam dotrwal. Jeśli twoj syn jest z tego samego typu to ma rację, że
nie chce jechac. A z doświadczenia wiem, że prawie na każdej kolonii albo
obozie masz takiego delikwenta zaplakanego za mamą hehe

[kamila163]

Ile masz lat? Sądząc po twojej wypowiedzi mało. Użycie zwrotu "Z doświadczenia" kłóci się z poziomem całej twojej wypowiedzi.

Nic sie nie kłoci półinteligentko, żeby miec dosw

[jvenables14]

iadczenie nie trzeba miec stu lat. Bylem za to na kilku wyjazdach i koloniach,
więc wiem co mowie, a ty bredzisz.

[fatalna_jendza]

Czyli ze jesteś dzieciakiem. 12 lat to też dzieciak, tak samo, jak 14 czy ile
tam masz. Wszystko zależy od charakteru.

[jvenables14]

> Czyli ze jesteś dzieciakiem. 12 lat to też dzieciak, tak samo, jak 14 czy ile

I co z tego? Ale nie zachowuje sie jak 5-latek co sie boi na tydzien wyjechac
od mamusi.

Mądrala się znalazł...

[hollowcat]

14 to liczba lat czy IQ? Tak czy siak zrozum dzieciaku, że ludzie są różni i jednym odpowiada takie spędowisko, a innym nie. Ja nienawidę, jeśli ktokolwiek mówi mi gdzie mam iść i co robić. W wieku 10-ciu lat wolałem wyjazd w Tatry z rodzicami. Obóz to takie zbiorowisko dzieciaków, których rodzice mieli dość i wysłali gdziekolwiek byle się ich pozbyć z domu. Samodzielność czy ćwiczenie charaktetu to bzdura - i tak nie można zrobić nic wiecej niż opiekun pozwoli. Jakakolwiek samodzielność zaczyna się dopiero po 20-tce, człowiek jest samowystarczalny, odpowiedizalny i dorosły i może robić co chce. Wcześniej tego się nie osiągnie można conajwyżej zestresować kogoś przymusowym wywozem na obóz.

[jvenables14]

> 14 to liczba lat czy IQ?

IQ podzielone przez 10.

Obóz to takie zbiorowisko dzieciaków, których rodzice mieli dość i wysł
> ali gdziekolwiek byle się ich pozbyć z domu. Samodzielność czy ćwiczenie
charak
> tetu to bzdura - i tak nie można zrobić nic wiecej niż opiekun pozwoli

Nie wiem czy mieli dosyć, ale wiedz że można zrobić duzo wiecej niż opiekun
pozwala. Ale masz rację cioty niech lepiej nie jeżdzą , po co stresowac ich i
innych obozowiczów ich widokiem hehe

[kleo51]

proponuję posłać go z kolegą. Łatwiej będzie mu się "oswoić" z nową sytuacją.
Na następne będzie już chciał jeździć sam

[fifka199]

Są dzieci które uwielbiają obozy i kolonie, a są takie które ich nienawidzą. I
wcale nie jest to wynikiem mazgajstwa. Są dzieci, które nie lubią ograniczeń
typu pobudka o 7-mej, wejście do wody tylko na 15 minut, bo następna grupa
czeka. A także nie mają ochoty na dyscyplinę.
My sami z rodziną wyjeżdżając na wakacje nie lubimy ograniczać się godzinami
obiadu i kolacji, dlatego nigdy tego nie zamawiamy.
Czytając Twoje posty mam wrażenie, że wciąż rozmawiacie o tym obozie. Ja na
pewno nie zmuszałabym dziecka do wyjazdu. Proponuję przedyskutować za i przeciw
i dać synowi jakis tydzień do namysłu. I przez ten czas nie wracać do tematu,
nie drążyć. A po wszystkim uszanować jego decyzję. To już nie jest mały
chłopczyk.

[j215]

Nie wysyłaj na siłę.Słuchaj to co on mówi i czego chce.

Dziecki uczy sie samodzielności od małego

[palestina1]

w tym przypadku lepiej wcześniej niż później,na siłę to możesz zrobić z dziecka
wroga.

Jest coraz więcej złych obozów, gdzie nic

[roztoka]

się nie dzieje. Często z winy uczestników, czyli rozleniwionej młodzieży, która
najchętniej pobyczyła sie na plaży alno poszła do McDonalda lub jakiegoś
sklepu. Tacy olewają wszystkie ambitniejsze i ciekawsze propozycje
organizatorów. Na sposób spędzania czasu przez starszą młodzież również bardzo
wpływa coraz większa popularność pubowsko-kawiarnianego stylu zycia. Moi
znajomi, doświadczeni organizatorzy zniechęceni tym totalnym rozleniwieniem
rezygnują z pracy z młodzieżą.
Również wielu organizatorów nie staje na wysokości zadania i idzie po linii
najmniejszego oporu. Tak więc wyjazd na obóz teraz jest wielka loterią.

Jest coraz więcej złych obozów - jaka alternatywa?

[majaaaaa]

roztoka napisał:

> się nie dzieje. Często z winy uczestników, czyli rozleniwionej młodzieży,
> Również wielu organizatorów nie staje na wysokości zadania i idzie po linii
> najmniejszego oporu. Tak więc wyjazd na obóz teraz jest wielka loterią.

Całkowicie popieram. I zawsze mnie dziwią rady: poczekaj, aż będzie starszy.
Tymczasem większy strach wysłać na nieznany obóz nastolatka niż 8-latka. Jakos o
malucha niespecjalnie sie boje, nawet jak popłacze i przyjedzie brudny to świat
się nie zawali. Dziwie się natomiast mamom, które w dzisiejszych czasach bez
mrugnięcia oka puszczają na obóz młodzieżowy dorastającą latorośl z nieznanym
towarzystwem i opiekunami, płaca kupe forsy i jeszcze na siłę namawiają dzieciaka.

Choć z drugiej strony, jaka jest alternatywa? Jak spędzają wakacje Wasze 13-17
latki? Kiszenie się w dużeym mieście, to też żadna alternatywa, a i regeneracji
sił nie służy.

Natomiast w przypadku Twojego syna należałoby dociec, jaka jest przyczyna
odmowy. Może to po prostu typ spokojnego introwertka, który męczyłby się tam
jedynie? A moze kwestia towarzystwa? Dobrani koledzy (wszystko jedno czy
wczesniej znani czy nie) to KONIECZNY warunek udanego wyjazdu. Inaczej to
wyrzucone pieniądze i niepotrzebny stres.

i ma rację

[mary_elx]

Ja jakoś nigdy nie byłem na "obozie" (cóż to za nazwa!!!!!!!) ani na koloniach
(karnych?). Nie pociągało mnie życie w kołochozie ani idiotyczne kolonijne
zabawy pod nadzorem i bez nadzoru opiekunów. Jakoś mi to w życiu nie
zaszkodziło. Zycie towaryszkie w grupie rówiesniczej zacząłem uprawiać pod
koniec liceum i na studiach - ale z osobami na odpowiednim poziomie i mających
szersze zainteresowania niż tylko nachlanie się wódy (co nie znaczy, że nie
oddawałem się w ich towarzystwie tzw. niewyszukanym rozrywkom - takim jak
alkohol, substancje odurzające i przygody seksualne). jeżeli chcesz, żeby synuś
nauczył się już w tym wieku chlać piwsko i wódę, palić i kraść abo żeby stał
się ofiarą rozwydrzonej gównarzerii, jeżeli odmówi udziału w takich zabawach -
no to go wyślij na ten "obóz". jeżeli zrobisz to jednak wbrew jego woli -
pamiętaj że synuś może się na tobie zemścić.

obozy są bleeee

[hollowcat]

Mi też taki obóz nie przypadł by do gustu. I też życie towarzyskie zacząłem pod koniec liceum i całe studia. Jakoś nic złego ze mnie nie wyrosło i nigdy nie mieszałem się z "motłochem"
Rodzicom miałbym bardzo za złe gdyby mnie wysłali na taki kołchoz. sNie wysłali mnie bo we wspomnieniach mają kolonie na które wysyłali ich dziadkowie i mi tego oszczędzili.

[titta]

Ja po pierwszym steroryzowaniu przez rodzicow (do dzis sie zastanawiam jak
mogli osmioletnie (!),"dzikie", nieumiejace plywac dziecko wyslac samo na oboz
zeglarski (!) na dwa tygodnie - koszmar ale o dziwo bez traumy, tylo wstret do
wody pozostal jezdzilam bez problemu, gdzie tylko sie dalo. Z moim bratem to
juz nie przeszlo. Godzil sie na wyjazd (po stosownej ilosci rykow tylko i
wylacznie z dziecmi znajomych (lub ze mna w roli opiekunki). I moze jest to
rozwiazanie: wyslac go z kims, kogo juz zna?

[mamagda3]

Mój syn ma lat 13 i za nic nie chce nas opuścić. Nie naciskam tak do bólu,
chociaż marzę, żeby troche się usamodzielnił, bo wiem, że na razie jest
nieprzejednany i czułby się bardzo nieszczęśliwy. Na mniej upartych polecam
opcję "wybierz obóz jaki chcesz - piłkarski, jezykowy, modelarski itp" i pojedż
z ulubionym kolegą. Plus argument koronny (podziałał w ubiegłym roku, kiedy
wysłaliśmy go samego z dziadkami) - jak będzie źle, to przyjadę i cię zabiorę!
Powodzenia!

[vombatus]

Bardzo mi się podoba Twoje podejście, szczerze

Jeśli chodzi o mnie, nigdy nie dałem się wysłać na obóz i przyznam, że nigdy
później tego nie żałowałem. Nie mam też problemów z nawiązywaniem kontaktów z
ludźmi
Co prawda moja żona okazjonalnie nabija się ze mnie, że 20 lat temu musiałem być
strasznie dziki, ale cóż... dzieci chyba są różne w tym wieku?

[jannow1111]

Miałem taki sam problem" za jaką karę mam jechać przecież dobrze się uczę".W
wieku 12 lat, powiedziałem dosyć jedziesz i koniec.Po tygodniu otrzymałem
telefon od zaprzyjaznionego kierownika kolonii ,przyjedz bo nic z tego nie
będzie. Wziąłem nieplanowany urlop ,spakowałem plecak i pozostałe dwa tygodnie
spędziliśmy na pieszej wędrówce wzdłuż wybrzeża. Do dzisiaj 33 letni chłop
twierdzi że były to jego najfajniejsze wakacje. Samodzienie na obóz Wojtek
pojechał za dwa lata.Nie zmuszaj , twój syn sam dojrzeje do decyzji
samodzielnego wyjazdu.

[burza4]

zależy od dziecka.

jeśli twój syn jest nieśmiały, ma problemy z nawiązywaniem kontaktów - można
poczekać, albo spróbować zorganizować wyjazd w towarzystwie, które on zna, z
jakimś kolegą.

jeśli nie, chłopak jest zaradny, towarzyski - forsowałabym kwestię obozu, bo z
własnego doświadczenia z córką wiem, że negatywne nastawienie do wyjazdu mija
jak ręką odjął. Istotne jest tylko, żeby wybrać fajną ofertę, wówczas dziecko
ma dobrą zabawę. Nie ma w ogóle porównania z dawną ofertą koloniją, naturalnie
jeśli wybierze się odpowiedniego organizatora - najlepsze wg mnie są obozy
tematyczne, tam jest więcej zajęć i ogólnie są lepiej przygotowane.

Nie wierzę z kolei w ogóle w to, że sam dojrzeje - raczej umocni się w niechęci
bo póki sam nie spróbuje to nie będzie wiedział co traci. Tak czy inaczej -
szkoda żeby chłopak w tym wieku spędzał wakacje w domu, a nie oszukujmy się -
wakacje z rodzicami dla nastolatka też nie są szczególną frajdą.

Poczekaj, do niczego nie zmuszaj.

[petrosp]

Zmuszanie dziecka do wyjazdu z domu na obóz lub kolonię nie ma sensu.
Krzywdzisz i dziecko i siebie. Niektóre dzieci już w wieku 6 lat są gotowe do
wyjazdów, a niektóre nawet w wieku 15 lat bezpieczniej czują się w domu niż na
obozie.

[burza4]

wg mnie to nie jest kwestia "poczucia bezpieczeństwa" a po prostu braku
odpowiedniej zachęty, nawet jeśli ta zachęta to wysłanie dziecka niechętnie z
początku nastawionego. Zazwyczaj to nastawienie zmienia się już w autokarze.

Patrzę np. na moich kuzynów - chłopy kończą liceum a NIGDZIE nie byli, spędzają
lato w domu nudząc się jak mopsy, oglądają w kółko TV. Dla nich to norma - i to
jest smutne, bo rodzice nie zaszczepili w nich żadnej ciekawości świata,
potrzeby posiadania hobby, zamiłowań, jakiejś życiowej pasji.

Rolą rodzica jest pokazywać dziecku świat i możliwości - zaprowadzić do teatru,
pokazać muzeum, otworzyć oczy, słowem - wypchnąć z domu. Mówimy o nastolatkach -
jaka jest alternatywa wakacyjna? siedzenie na osiedlowym trzepaku? spędzanie
wakacji przed telewizorem? przecież to ogranicza, z takich dzieci wyrastają
potem "kanapowi" dorośli, którym obca jest jakakolwiek aktywność.
Wg mnie jeśli dziecko w wieku 15 lat bezpiecznie czuje się tylko w domu i z
rodzicami, to coś jest z nim nie tak.

[degrees]

na obóz to syna wypychasz, a jak bedzie mial 15 lat to za nic go nie puścisz
na samodzielne wakacje z kumplami