Pierwsze starcie

[grulka]

Po przeczytaniu artykułu nasunęła mi się jedna myśl - szkoła to to miejsce,
gdzie dziecku chce się zrobić krzywdę, a nauczyciel to tyran. Każdy
wychowawca ma celu jedynie dobro dziecka i z pewnością nie będzie działał na
jego szkodę. Nie rozumiem dlaczego autorka artykułu porównuje rozmowę
rodzieca z wychowawcą do walki - to nie manewry na froncie. Proszę się
postawić w roli rodzica, który idąc na spotkanie z wychowawczynią swojego
dziecka ma w pamięci Pani przestrogi. Gdybym nie znała pracy nauczyciela,
jako rodzic wręcz bałabym się rozmów z wychowacą. Proszę tak nie demonizować
szkoły, bo krzywdzi to wielu nauczycieli, którzy poświęcają swoim wychowankom
wiele czasu i serca.

[cotozaglupoty]

Ludzie co wy tu piszecie.
"Wychowawca" jest jednocześnie nauczycielem - niestety.
Z uczniami ma taki oto kontakt:
- lekcja wychowawcza - 45minut na 25-30 uczniów, na każdego przypada...max. 2
minuty, to jest raz na tydzień i załatwia sie wtedy sprawy klasowe, na problemy
uczniów nie ma czasu...
- 2-3 godziny zajęć w tym czasie nie obserwuje uczniów tylko ich NAUCZA
(czasem wychwawca ma tylko lekcje z 1/2 klasy jeśli jednoczesnie jest
nauczycielem języka obcego, nie zawsze obie połowki maja z tym samym
nauczycielem wtedy to już zupełnie jest tragedia, ledwo taki nauczyciel wie kto
do jego klasy chodzi...)
- nauczyciel poświęci swój czas waszemu dziecku po godzinach pracy(bo w
przerwach nie ma czasu na to) ale czy wasze dziecko zwróci sie do niego z prośbą
o to i zostanie po lekcjach na rozmowę?
wątpię, po lekcjach to dzieci jak najszybciej znikaja ze szkoły,
zresztą traktuja nauczycieli jak kogoś obcego
(nic dziwnego policzcie ile czasu nauczyciel spędza z waszym dzieckiem)

Kiedy ma poznać więc wasze dzieci?
Zastanówcie się...
Opinię sobie wyrabia tylko wg. tego co mówią inni nauczyciele:
"....ciągle mi przeszkadza", "....jest bardzo miłym uczniem" itd.

[yoka1]

wiecie, zawsze wydawało mi się, zę tego typu rozmowy i spotkania są właśnie wyolbrzymiane, albo przedstawiane ww czarnych barwach, ale obecnie sama jestem w roli rodzica małego 4,5-latka i za nic nie mogę znaleźć zrozumienia,ani oparcia w nauczycielkach z przedszkola. Nie wiem, czy tak pechowo trafiłam? Jedyne rozwiązanie w tej sytuacji jakie widzę, to w miarę możliwości przeniesienia dziecka do innego przedszkola, niestety

Pierwsze starcie

[ulado]

Za pracę wychowawczą nauczyciel dostaje ok. 40 zł miesięcznie. Są to pieniądze
za: systematyczne prowadzenie dziennika klasowego, zliczanie cotygodniowe
frekwencji itp, rozwiązywanie różnych, niestety b. częstych, problemów dzieci,
wywiadówki, dyżury pedagogiczne, wypisywanie arkuszy ocen, świadectw,
organizowanie biwaków, wycieczek itp. Należy nadmienić, że szkoła nie finansuje
ani programów komputerowych do pisania świadectw, ani rozmów telefonicznych z
rodzicami, ani nawet papieru i długopisów A przecież skuteczne wychowanie polega
m.in. na błyskawicznej interwencji, przez komórkę. Ile nauczyciel może dokładać
do tego biznesu? Ile bezpłatnych godzin nadliczbowych w tygodniu może poświęcić
nie dzieciom, a ich rodzicom?

Może dość tego wykorzystywania człowieka przez człowieka?! Może dość o misji
nauczyciela, a wiecej o kapitalizmie

jestem nauczycielką w szkole specjalnej...

[barbara.malgorzata]

tyle co my dokładamy do "naszych" dzieci - nie wie nikt. Znakomita większość
uczniów pochodzi z rodzin patologicznych, biednych i niewydolnych... na nas
spada poniekąd częsć wychowania tych dzieci, nauczenia ich norm moralnych
obowiązujących w zdrowym społeczeństwie. Wielokrotnie "w nocy o północy"
jeździłam szukać ucznia który mając swoje problemy stawiał na baczność
wszystkich np. prysyłając mi sms o treści: "proszę żeby pani przyszła na mój
pogrzeb".... I cóż zabrano nam teraz dodatek procentowy za "wychowywanie" -
tłumacząc nam - że my nauczyciele JESTEśMY OD DYDAKTYKI - czyżby???
Chyba czas zająć się nie dzieckiem a TYLKO wypełnianiem dziennika. Ale jakoś
smutno!!!

Pierwsze starcie

[titta]

"badania pokazuja że jeśli rodzice mają z nauczycielami dobry, pełen wzajemnego
szacunku i zaufania kontakt, dzieci uczą się lepiej i są bardziej zadowolone ze
szkoły" -kto wyciaga wnioski z tych badan? A moze na odwrot - jesli dzieci sie
uczas dobrze (sa inteligentne i ciekawe swiata) i sa zadowolone ze szkoly,
rodzice (inteligentni i otwarci) maja dobry, pelen wzajemnego szacunku kontakt
z nauczycielem (bo sa z niego zadowoleni)? Albo razczej jesli nauczyciel jest
kompetentny i ma otwarta osobowasc to i z rodzicami ma dobry kontakt i dzici
sie dobrze ucza.

[anasz]

pierwsze, szoste i kazde nastepne ...........
szkola jest dla dzieci i ich rodzicow, a dzieci sa najwazniejsze. to pierwsze
co mowilam moim uczniom i ich mamom i tatusiom zaraz na pierwszej "wywiadowce"
a po drugie staralam sie aby zawsze, powtarzam zawsze stawali murem za wlasnym
dzieckiem, bo po to rodzice, opoka i ostoja.
a nauczyciele sa rozni.
ktos napisal o czasie, jaki poswieca, czy wiecie ze własne dzieci nauczycieli
sprawiaja czesto wiecej klopotów niz kazde inne?

[bell10]

Oburza mnie tytuł artykułu, od razu sugeruje, że rodzic walczy z nauczycielem,
a to nadużycie! Jeśli, sugerując się tytułem artykułu, rodzic wybierze się dziś
do szkoły, będzie rozmawiał z nauczycielem jak z przeciwnikiem, a to moim
zdaniem chore (nie piszę tu o sytuacjach patologicznych - nie każdy jest dobrym
nauczycielem i nie każdy jest dobrym rodzicem...)! W końcu zarówno nauczyciel
jak i rodzic chcą, aby dziecko nie sprawiało problemów, było lubiane i odnosiło
sukcesy na miarę swoich możliwości. Nie znam nauczycieli, ani tym bardziej
rodziców, którzy chcą mieć w klasie/rodznie dzieci z mnóstwem
nierozwiązywalnych problemów, nielubiane przez rówieśników i ponoszące porażki.
Chociaż pewnie ktoś, kto dał tekstowi taki ,,chwytliwy" tytuł pewnie zna..., bo
inaczej musiałabym zwątpić w jego świadomy osąd rzeczywistości...

Pierwsze starcie

[naturelovers]

Doszedlem tylko do pierwszego punktu i juz wiem, ze ten artykul nie ma nic
wspolnego z rzeczywistoscia.

Otoz w ogromnej masie przypadkow nauczycielowi NIE chodzi o dobro dziecka, tylko
o swiety spokoj. A to czesto stoi w sprzecznosci.
W zwiazku z tym rzekoma plaszczyzna porozumienia jest ruchomymi piaskami, gdzie
trudno o konsensus.

Pierwsze starcie

[samson.miodek]

No to sie ubawilam czytajac te wytyczne na rozmowe z nauczycielem.jak dzis
pamietam jak brat meza nam mowil jak to chcial porozmawiac z nauczycielka
corki - uciekla.Te trele morele co jest w art. to owszem, pracuje, ale w
normalnych szkolach, w normalnych warunkach i normalnych relacjach szkola -
rodzic, nauczyciel- rodzic, gdzie rodzice nie sa postrzegani jako zlo
konieczne, gdzie sa traktowani jako partnerzy i jak przychodza z problemem
nekajacym ich dziecko to sa wysluchiwani.Takie syt. sa mozliwe w szkole gdzie
uczniowie traktowani sa jak ludzie, jednostki, gdzie nauczycielom, naprawde
zalezy na nauczeniu czegos.Gdzie zarowno uczniowie jak i nauczyciele szanuja
siebie nawzajem.Niestety nie jest to giertychowska szkola.NIe zrozumcie mnie
zle.Owszem znajda sie szkoly w polsce gdzie znajda sie NAuczyciele z powolania,
ale jednak wiecej jest tych nauczycieli ktorym zwisa , ot zeby odbebnic
lekcje.I jezeli klasa nie ma wynikow to znaczy ze leniwi, a nie ze onona nie
potrafi nauczyc.