którą szkołę wybrać?

[jagoda2]

Mam spory dylemat, jeśli chodzi o wybór szkoły podstawowej dla
dziecka. Ciekawa jestem, jakie jest spojrzenie na tę kwestię innych
osób.
Szkoła pierwsza: publiczna - atuty:
1. darmowa
2. w miarę blisko domu
3. klasy integracyjne do 20 uczniów
4. religia na początku/końcu zajęć (dla nas to bardzo istotne)
5. dobra atmosfera w szkole, duża życzliwość w stosunku do uczniów,
tolerancja
6. szkoła mała, bezpieczna
7. liczne, interesujące zajęcia pozalekcyjne
Wady:
1. język angielski tylko w obowiązkowym wymiarze 2 godzin tygodniowo
w klasach I-III, w klasach IV-VI - 2 godziny niemieckiego, tylko 1
godzina angielskiego
2. szkoła "półtorazmianowa" - w I semestrze dzieci chodzą na 8, w
drugim na 10.30 do 16.30
3. kiepskie wyniki egzaminów na koniec klas 6-ych (poziom "średni")
4. szkoła nie oferuje dodatkowej nauki języków obcych w żadnej
formie (odpłatniej, nieodpłatnej)
Szkoła druga: prywatna - atuty:
1. przez cały etap edukacji w klasach I-VI 3 godziny angielskiego
tygodniowo, dodatkowo płatna możliwość nauki angielskiego (i innych
języków) po lekcjach na terenie szkoły
2. małe klasy do 12 uczniów
3. szkoła mała, bezpieczna
4. dla dzieci nie uczęszczających na religię godziny religii
są "zagospodarowywane" pod postacią innych zajęć dodatkowych (np.
dodatkowy angielski, lekcje wyrównawcze, itp.)
5. lekcje w godzinach od 8.30 do 13.00, w klasach IV-VI do 14.20
6. po lekcjach można korzystać z zajęć dodatkowych, kółek
zainteresowań
7. możliwość nauki dodatkowych języków obcych (np. francuskiego) na
terenie szkoły
8. znakomite wyniki na koniec 6 klasy (na najwyższym poziomie)
Wady:
1. płatna (chociaż samo czesne obiektywnie nie jest zbyt wysokie)
2. dosyć daleko od domu, ale jest to odległość akceptowalna
3. wszystkie zajęcia dodatkowe, pozalekcyjne, kółka zainteresowań
dodatkowo płatne (oprócz czesnego)
4. obowiązkowa biała i zielona szkoła (dodatkowe koszty w sumie ok.
2000/rok)
5. nie ma czegoś takiego jak świetlica. Każdy uczeń ma indywidualny
plan zajęć pozalekcyjnych i jeżeli zostaje po lekcjach na terenie
szkoły to może się to odbywać tylko pod postacią dodatkowo płatnych
zajęć dodatkowych (skądinąd pożytecznych i ciekawych).

Powiem wprost: jedyną rzeczą, która mnie odpycha od tej konkretnej
szkoły publicznej jest wymiar godzin języka angielskiego. Tego, co
mnie do niej przyciąga jest znacznie więcej.
Dlaczego taką wagę przywiązuję do nauki angielskiego? Ano, bo chcę,
aby moje dziecko idąc do gimnazjum jako język kontynuowany wybrało
właśnie angielski. Obawiam się, że szkoła publiczna ze swoim
wymiarem godzin, zwłaszcza w klasach IV-VI (sic!) nie daje córce
takich możliwości. Oczywiście, mogę ją posyłać dodatkowo na
angielski już od I klasy, ale czy o to chodzi, żeby już od I klasy
posyłać dziecko na korepetycje? Pomijam kwestie finansowe, czasowe i
logistyczne.
Szkoła prywatna w znacznym stopniu mi to gwarantuje, niestety jest
płatna, co nie jest dla mnie bez znaczenia. Jednakże za dodatkowe
lekcje angielskiego też będę zmuszona płacić i jeszcze tę naukę
organizować uwzględniając wiele różnych aspektów. Najważniejszym
argumentem "przeciw" szkole prywatnej są kwestie finansowe.

Może to niepoważne, że rozważam te kwestie na forum publicznym, że
sugeruję się opiniami innych osób, ale uwzględniając te wszystkie
aspekty, za i przeciw, naprawdę trudno mi podjąć dobrą decyzję. Może
pojawią się jakieś argumenty lub opinie, które po prostu ułatwią mi
podjęcie decyzji?
Za wszystkie spostrzeżenia, uwagi i opinie z góry dziękuję.
Jagoda

[srebrnarybka]

Myślę, że dodatkowy angielski mniej kosztuje, niż szkoła prywatna,
która wcale nie ma wielu innych zalet. Jeśli więc zależy Ci na
angielskim, to zorganizuj te lekcje, wyjdzie Ci taniej niż wozić
dziecko do prywatnej szkoły i za to placić. Nie mówiąc o wadach
szkoły prywatnej - np. to, że dziecko będzie stykało się z większą,
niż gdzie indziej, liczbą dzieci snobistycznych nuworyszy, gdy w
szkole państwowej jest bardziej zróżnicowane środowisko. Co do
dodatkowych godzin angielskiego - myślę, że warto rzecz
przekonstultować z doświadczonym nauczycielem angielskiego, ale nie
na forum, i sprawdzić, czy w ogóle będzie to potrzebne w klasach I-
III, skoro jest tam 2 godz. angielskiego.

[verdana]

Jak dla mnie szkoła niepubliczna ma jedną , absolutnie
dyskwalifikująca wadę (ocenianą przez wielu rodziców jako zaleta).
12-osobowe klasy. W szkole podstawowej, gdzie róznice płci sa
istotne, a zabawy zwykle w "jednopłciowym" gronie oznacza to, ze
dziecko moze kompletnie nie mieć wyboru - tylko kilka kolezanek czy
kolegow. A jak będzie nieparzysta liczba - to jeszcze gorzej - bo
szczególnie w wypadku dziewczynek oznacza to często, ze jedna
zostaje z boku. Dziewczynki w tym wieku mają tendencję do łączenia
sie w grupy, a warunkiem łaczenia jest wykluczenie kogoś - poczytaj
sobie kilka dramatycznych postów na ten temat.
W większych klasach jest z kogo wybierac - nie ta grupa, to inna.Nie
ma tez możliwosci "zmowy" wszystkich dzieci - a w malutkiej klasie
trzy dziewczynki bez problemu wyrzucą z towarzystwa czwartą.
Język w grupie w pierwszych klasach w ogóle się nie sprawdza, w
wypadku większosci dzieci. I tak będzie potrzebny dodatkowy, o ile
Ci zalezy.
Wyniki egzaminow nie świadcza o poziomie szkoły, tylko o tym, ze
dzieci zadbane zdaja lepiej - a takich dzieci w szkole płatnej,
gdzie rodziców stac na korepetycje, jest po prostu wiecej. szkola
moze uczyć tak samo, a nawet gorzej, a wynik egzaminu i tak będzie
lepszy - bo nie jest zaniżony przez grupę słabszych dzieci.

[aluc]

ja wybrałam publiczną (z tym, że w ogóle nie brałam pod uwagę
prywatnej, ale pewnie rozkład argumentów za i przeciw byłby bardzo
podobny)

dla mnie ważne jest to, że publiczna rejonówka jest blisko domu,
więc syn będzie miał szansę na stworzenie sobie kręgu własnego
sąsiedzkiego koleżeństwa, szybciej będzie go można usamodzielnić
względem poruszania się po mieście, będzie miał kontakt z różnymi
dziećmi

nie boję się o 30-osobowe klasy, bo moje dziecię poradzi sobie i w
takiej, co zresztą już na zajęciach adaptacyjnych dla pierwszaków
pokazuje

publiczna szkoła nie może odmówić przyjęcia ucznia potencjalnie
słabego - więc wyniki szkół publicznych uwzględniają również te
dzieci, które do wielu szkół prywatnych by się nie dostały, z tych,
czy innych względów, ważniejszy jest chyba rozkład wyników w ramach
szkoły, niż wartość bezwzględna

na zajęcia dodatkowe i tak będzie chodził częściowo poza szkołą -
czy to będzie plastyka, czy angielski, nie ma dla mnie większego
znaczenia, i tak od trzech lat robię jako szofer do dzieci na pełen
etat

w zasadzie szukałam ewentualnych minusów, które tę wybraną szkołę
absolutnie by zdyskwalifikowały - nie znalazłam, a kolejne z nią
kontakty tylko utwierdzają mnie w mojej decyzji

[kkokos]

jagoda2 napisała:

> Dlaczego taką wagę przywiązuję do nauki angielskiego? Ano, bo chcę,
> aby moje dziecko idąc do gimnazjum jako język kontynuowany wybrało
> właśnie angielski. Obawiam się, że szkoła publiczna ze swoim
> wymiarem godzin, zwłaszcza w klasach IV-VI (sic!) nie daje córce
> takich możliwości.


Obawiam się, że za sześć lat twoja córka także będzie miała coś do powiedzenia
na ten temat. A może akurat angielski jej nie przypasuje i będzie się mocno
buntować przeciwko twoim planom? Nie próbuj takich rzeczy jak "kontynuacja
języka w gimnazjum" planować dziś. mieszkam tuż koło gimnazjum i liceum
specjalizujących się w niemieckim, miałam nadzieję, że mój syn tam pójdzie -
niestety. ma w podstawówce niemiecki, a prywatnie angielski - angielski idzie mu
bardzo dobrze i go lubi, niemieckiego nienawidzi. jego koleżanka z klasy uczyła
się angielskiego na dodatkowych lekcjach organizowanych przez szkołę - w efekcie
nienawidzi angielskiego, a niemiecki bardzo lubi i nie wyobraża sobie, by w
gimnazjum się go nie uczyła. syn mojej przyjaciółki miał w społecznej
podstawówce hiszpański i angielski, teraz w gimnazjum ma niemiecki i angielski -
niemieckiego nie znosi, angielski jest mu obojętny, hiszpański uwielbia i uczy
się go dalej poza szkołą. tak więc nie zgadniesz, jak to się potoczy.

ja bym się bardziej bała tej półtorazmianowości - ale jeśli dla ciebie to nie
jest techniczny problem (dla mnie by był), to w ogóle się nie zastanawiaj.
publiczne szkoły podstawowe w zasadzie nie miewają superwyników z testu
szóstoklasistów, bo w rejonie zawsze jest grupa dzieci, które średnią zaniżą (no
chyba że w okolicy mieszkają sami profesorowie, choć to też o niczym nie
przesądza, bo w grupie dzieci najlepiej uczących się w klasie mojego syna jest
dwoje czy troje dzieci, których rodzice mają tylko podstawowe wykszłtacenie, a
dzieciaki naprawdę świetne).

[verdana]

Eh, moje dziecko to profesorskie dziecko i na pewno zaniży wyniki...

[kkokos]

verdana napisała:

> Eh, moje dziecko to profesorskie dziecko i na pewno zaniży wyniki...

[myszmusia]

i tu i tu możesz trafić super a możesz bardzo kiepsko.Najwięcej w I-III zależy od dobrej nauczycielki, która potrafi sensownie poprowadzić klase (czy małą czy dużą).
JUz to gdzieś pisałam ale w dobrej szkole (przy dobrym nauczycielu)raczej nie ma konieczności dodatkowych lekcji np. języka obcego.
I moim zdaniem przy takiej decyzji trzeba umiec ocenić czy w szkole z jak sama napisałaś "średnimi" wynikami twoje dziecko raczej będzie miało tendencje do bycia tym średnim - czy słabszym (bo np. koledzy wyśmieją kujona ) czy do bycia dobrym - czasem nawet na przekór rówieśnikom.
A w mniejszej klasie - szkole łatwiej zauwazyc czy opanowac jakąkolwiek patologię i na ogół (pisze na ogół a nie zawsze - to tez sprawa konkretnego przypadku) nauczycielom bardziej się chce.

[verdana]

Mylisz się - uczyłam w takiej klasie. Patologia patologia, ale
usuniecie 1-2 dzieci z takiej klasy to dla szkoły klęska finansowa.
Więc nic sie nie robi...

[myszmusia]

verdana napisała:
> Mylisz się

A ty generalizujesz na jednostkowym przykładzie.Widocznie ja znam inne szkoły niż ty .

> Więc nic sie nie robi...

zalezy gdzie - w dobrej się robi. I niekoniecznie od razu polega to na wyrzucaniu.

Napisałam, że źle mozna i tu i tu trafić - trzeba albo miec szczeście albo bardzo starannie wg swoich preferencji wybrać. Co autorka wątku stara sie własnie zrobić.

[jagoda2]

o których sama nie pomyślałam, np. o tym, czy moje dziecko będzie na
tyle "silne", by być dobrą uczennicą (może nawet bardzo dobrą) w
bardzo przeciętnej klasie. Otóż pewnie nie będzie, a jeśli nawet, to
się nie ujawni ze swoją wiedzą i umiejętnościami.
Podobnie argument, że dziecko sobie świetnie poradzi w dużej grupie
rówieśników (ok. 30-tki dzieci) - nie poradzi sobie, bo zginie w
tłumie.
Piszę to na podstawie obserwacji i znajomości swojego dziecka, które
jest - owszem - grzeczne, ułożone, dobrze wychowane, ale przy tym
delikatne, wycofane, raczej nieśmiałe i zupełnie nieprzebojowe,
nawet bronić się za bardzo nie potrafi. Nawet, jeśli będzie chciała
się odezwać na lekcji, to nikt jej nie usłyszy - tak cicho mówi.

Jeśli chodzi o wybieranie języka kontynuowanego w gimnazjum -
zgadzam się, że to właściwie nie jest moment, w którym powinno się o
czymś takiem decydować, ale w poznańskich gimnazjach zdecydowanie
dominują klasy z kontynuowanym językiem angielskim i wielce
prawdopodobne jest, że w pewnym momencie okaże się, że córka nie
zostanie przyjęta do wybranego gimnazjum z powodu języka. Osobiście
znam takie przypadki, gdzie wszystkie plany dziecka musiały zostać
zmienione z tego powodu, że w podstawówce głównym językiem był
niemiecki, a wybranych klasach w gimnazjach językiem kontynuowanym
był angielski. Nauczona doświadczeniem innych osób, chcę uniknąć
takiej sytuacji, bo chociaż może to zabrzmi patetycznie - w pewnym
sensie o życiu dziecka już teraz być może zdecyduję podejmując taką,
a nie inną decyzję.

Dziękuję za Wasze spostrzeżenia i proszę o kolejne, jeśli się nasuną.

Jagoda

[marina2]

argumenty verdany i srebrnejrybki są identyczne z moimi.wybrałabym
publiczną szkołę i dorzuciła angielski.może rozejrzyj się za jakąś
szkołą językową blisko domu? albo ang z dostawą do domu.
12 osob w klasie to absurd mówię z własnego doświadczenia.a jeszcze
jak większość to chłopcy? właśnie w płatnych szkołach w tak małych
klasach potrafią się spotkać dzieci z domów snobistycznych w kółko
maćku gadające o kasie ,nakręcające licytację.i właśnie w takich
szkołach nierzadko spotyka się dzieci z problemami - zapracowany
rodzic odstawia pociechę na zasadzie płacę niech szkoła się
zajmie.pytanie czy to szkołą czy grupa terapeutyczna.i czy szkola
jest zainteresowana rozwiązaniem problemu.czy jest w niej szkolny
pedagog.też mówię z własnego doświadczenia niestety.jestem za
tym,że by dziecko miało jak najbliżej do szkoły,kolegów za ścianą
czy płotem.w większej klasie ma większy wybór nie ta grupka to inna
w mniejszej ręce związane.dojazdy tylko na poczatku wydają się
nietraszne.i nie wiem w której części Poznania mieszkasz,ale ja
wjeżdżając do Waszego miasta,które bardzo lubię daję sobie zawsze
dobre 40min naddatku na korki z wyjątkiem 5 rano...a pożyczanie
zeszytów jak mała zachoruje?ok można skanować i mailem-też
ćwiczyłam.ech..dobrze,że to przeszłość.poza tym nie każdy musi być
przebojowy,a i tak sobie w życiu poradzi

[mim288]

To też generalizowanie. Nie mam jeszcze goświadczenia ze szkołą,
ale mam z przedszkolem. Moje dziecko chodzi do niepublicznego i z
tego co zauważyłam znacznie mniejszą uwagę przykładają (i rodzice
i dzieci) do kwestii materialnych - absolutny brak "odskoków" w
zakresie szpanerskich zabawek, ciuchów etc.- naprawdę
niejednokrotnie znacznie mniej niż w przedszkolach publicznych, do
któych chodzą dzieci częśći znajomych.
Podobnie może być ze szkołą - wszystkie dzieci w takiej szkole są
pewnie na podobnym poziomie finansowym i dość zamożne - czym tu
szpanować, jak każdy ma mniej więcej to samo.
Małych klas bym nie demonizowała - człowiek musi też nauczyć się
żyć w niedużej grupie - w całym życiu nie często funkcjonujemy w
grupach 25-30 osobowych, gdzie można sobie "wybrać" tych co nam
pasują. Zresztą 12 osób to spora grupa.

[myszmusia]

jagoda2 napisała:

> o których sama nie pomyślałam, np. o tym, czy moje dziecko będzie na
> tyle "silne", by być dobrą uczennicą (może nawet bardzo dobrą) w
> bardzo przeciętnej klasie. Otóż pewnie nie będzie, a jeśli nawet, to
> się nie ujawni ze swoją wiedzą i umiejętnościami.
> Podobnie argument, że dziecko sobie świetnie poradzi w dużej grupie
> rówieśników (ok. 30-tki dzieci) - nie poradzi sobie, bo zginie w
> tłumie.


dobrze,że to weźmiesz po uwagę

> Piszę to na podstawie obserwacji i znajomości swojego dziecka, które
> jest - owszem - grzeczne, ułożone, dobrze wychowane, ale przy tym
> delikatne, wycofane, raczej nieśmiałe i zupełnie nieprzebojowe,
> nawet bronić się za bardzo nie potrafi.

i jak dla mnie ocena własnego dziecka jest w tym najistotniejsza.
Przerabiałam to kilka lat temu - córka chodzi do nie państwowej szkoły.
Dowiedz się może masz możliwośc iśc na "dni otwarte"(chociaż lepsze jest pozwolenie na uczestnictwo w normalnym dniu) - poznac szkołe i nauczycielke i zobaczyć jak twoje dziecko się tam czuje. Tylko wez poproawkę na to,że na dzień dobry wszyscy chcą się pokazać z najlepszej strony(szczególnie na pokazówkach - dlatego lepszy zwykły dzień)

[5_monika]

no właśnie
mój ma w IV kl.2 godz.angielskiego i wybrałam prywatne zajęcia raz w tygodniu
(lektor przychodzi do domu), koszt 1 h-50 zł.
pzdr

[protozoa]

Wady szkoły publicznej są bezsporne.
Wybrałabym szkołe niepubliczną. Niski poziom egzaminu po VI klasie
świadczy o szkole. Nienajlepiej, niestety.
Zmianowość - dobre dla niepracujących matek - moim zdaniem poważna
wada.
Nauka języków - im wczesniej i więcej tym lepiej. Ktokolwiek mysli
inaczej dopasowuje ideologię do faktów.
Dodatkowym atutem szkoły niepublicznej sa małe klasy. Pomyśl o tym.

[mama-zuza]

Tez właśnie rozwazam jaka szkole wybrac panstwowa czy społeczna.
dodam jeszcze kolejne minusy publicznych:
-zerowka ma zajecia do powiedzmy 13 a ja prace koncze o 16 i mala w
tym momencie musialaby byc w swietlicy po klka godzin.Jeszcze
przeciez musze dojechac do tej szkoly zeby ja odebrac
-języki obce:oczywiscie mozna posłać do państwowej poczym dodatkowo
jeszce wysylac na zajecia z j.obcych ale ma je wtedy 2 razy w tyg
(zazwyczaj tak jest na kursach) i po calym dniu meczacym w szkole i
zabawie w swietlicy dziecku moze sie juz nie chciec isc na dodatkowe
zajecia.Bedac w szkole społecznej gdzie wszystkie dzieciaki ucza sie
tych jezykow maly czlowiek traktuje to jako normalne a nie ze moge
sie nauczyc ale jak sie nie naucze to nic sie nie stanie.Sama
chodzilam do prywatnej.
-towarzystwo.Oczywiscie fajnie bo beda kolezanki z dzielnicy/osiedla
ale .....ja np nie mieszkam w ciekwej dzielnicy i nie chce by moje
dziecko mialo doczynienie z malymi"penerkami"
-duze klasy wcale nie sa fajne bo nauczyciel nie ma wtedy dobrego
kontaktu z kazdym uczniem.
Dlatego ja sie zdecyduje na społeczną.

[agatka_s]

Moje dziecko wlasnie konczy edukacje na poziomie podstawowym i
zaliczylo zarowno szkole publiczna i spoleczna. Moje spostrzezenia:

-w szkole podstawowej, cos takiego jak poziom szkoly NIE ISTNIEJE,
nauka na poziomie podstawowym naprawde jest podstawowa, wiec bardzo
trudno mowic tu o jakis roznicach
-w szkole podstawowej niezwykle istotni sa poszczegolni nauczyciele,
szczegolnie w klasach 1-3 nauczycie nauczania poczatkowego- tak
naprawde to ten nauczyciel decyduje o tym czy dziecko robi postepy,
czy nauczy sie uczyc
-dla dziecka w szkole podstawowej jest wazne aby:
1. szkola byla blisko (tak zeby dziecko od 2 giej klasy moglo juz
chodzic samo)
2. szkola byla wygodna (bez zadnych 2 gich zmian)
3. szkola byla milym miejscem (ladny budynek, czyste toalety itp)
4. wazne aby dziecko mialo cala nauke w jednym miejscu-moim zdaniem
ganianie dzieciaka na dodatkowe zajecia (w duzej ilosci) nie jest
dobre, lepiej jak nauka jest w szkole, a po szkole to juz tylko
przyjemnosci
5. ilosc dzieci w klasie jest moim zdaniem rzecza drugorzedna-
zarowno duza nie bardzo przeszkadza , i mala tez nie, (bo jesli kasy
sa male, to zazwyczaj duzo zajec robionych jest np dla 2 klas naraz
i zycie towarzyskie w takich malych kameralnych szkolach nie
ogranicza sie tylko do zycia klasowego)
6. moim zdanie bardzo wazna w podstawowce jest kwestia wychowania
fizycznego, sportu-jesli szkola prowadzi zajecia wf na korytarzu, a
basen jest tylko w 2 klasie-to moim zdaniem jest powazny mankament
takiej podstawowki


Od strony rodzica- szkola publiczna-jest jednostka administracji i
tu przede wszystkim licza sie przepisy i zeby bylo zgodnie z
wytycznymi, szkola spoleczna-to miejsce duzo bardziej elastyczne i
szybciej reagujace na potrzeby i postulaty rodzicow. W szkole
publicznej-rodzic nie musi sie udzielac, moze oddac dziecko i jak
sie uprze-zapomniec, w szkole spolecznej-od rodzica oczekuje sie
duzo wiecej, przynajmniej jakiegos minimum zaangazowania,
zainteresowania, no a jesli rodzic chce to moze angazowac sie bardzo
powaznie.

No i argument finansowy: moim zdaniem w szole podstawowa
niekoniecznie trzeba inwestowac, bo zdarzaja sie bardzo dobre
podstawowki publiczne. Jesli ktos nie jest zamozny ja srodki
finansowe zostwilabym raczej na gimnazjum-tu moim zdaniem ryzyko ze
trafi sie na bardzo kiepskie gimnazjum publiczne jest duzo wieksze i
lepiej byc foinnsowo przygotowanym na finansowanie edukacji dziecka
na tym poziomie.

I jeszcze jedno:

Szkola platna jako miejsce gdzie jest 100% snobow i nowobogackich-to
straszny stereotyp i poprostu nieprawda. Szkola platna to zazwyczaj
miejsce gdzie rodzice podejmuja wysilek innego wyboru niz tylko
szkola publiczna-bywaja i rodzice bardzo zamozni, ale to nie jest
regula.

[srebrnarybka]

> Szkola platna jako miejsce gdzie jest 100% snobow i nowobogackich-
to
> straszny stereotyp i poprostu nieprawda. Szkola platna to
zazwyczaj
> miejsce gdzie rodzice podejmuja wysilek innego wyboru niz tylko
> szkola publiczna-bywaja i rodzice bardzo zamozni, ale to nie jest
> regula.

- a skąd rodzice niezamożni mają pieniądze na szkołę prywatną?
- ja o tym już parę razy pisałam nie na podstawie sterotypów, tylko
na podstawie doświadczeń z moim bratankiem, który chodzi do szkół
prywatnych, musi mieć wyłącznie odzież markową, ubolewa stale nad
losem ciosi, która cierpi, bo nie ma w komórce gier, zna wszystkie
możliwe marki wszystkiego, a do fryzjera musi chodzić takiego, u
którego strzyżenie męskie kosztuje 70 zł (dla mnie, baby 50 zł, to
za drogo). Oczywiście niektórym takie efekty wychowania w szkołach
prywatnych nie przeszkadzają.

[agatka_s]

srebrnarybka napisała:

> > Szkola platna jako miejsce gdzie jest 100% snobow i
nowobogackich-
> to
> > straszny stereotyp i poprostu nieprawda. Szkola platna to
> zazwyczaj
> > miejsce gdzie rodzice podejmuja wysilek innego wyboru niz tylko
> > szkola publiczna-bywaja i rodzice bardzo zamozni, ale to nie
jest
> > regula.
>
> - a skąd rodzice niezamożni mają pieniądze na szkołę prywatną?
> - ja o tym już parę razy pisałam nie na podstawie sterotypów,
tylko
> na podstawie doświadczeń z moim bratankiem, który chodzi do szkół
> prywatnych, musi mieć wyłącznie odzież markową, ubolewa stale nad
> losem ciosi, która cierpi, bo nie ma w komórce gier, zna wszystkie
> możliwe marki wszystkiego, a do fryzjera musi chodzić takiego, u
> którego strzyżenie męskie kosztuje 70 zł (dla mnie, baby 50 zł, to
> za drogo). Oczywiście niektórym takie efekty wychowania w szkołach
> prywatnych nie przeszkadzają.


Aby placic 1000 zl na miesiac za dziecko (standard warszawski), albo
nie daj Boze za kilkoro dzieci wielokrotnosc tej sumy, naprawde
trzeba dysponowac odpowiednimi dochodami (czasem pomagaja
dziadkowie, ale tak czy siak raczej dla biednych szkolnictwo
niepubliczne-platne nie jest przeznaczone). To jasne.

Ale tak jak nie kazdy kto jest salowa, albo sanitariuszem nie ma nic
do pwiedzenia pani Doktor z zasady, tak samo nie kazda osoba ktora
zarabia duzo i ktora stac na szkole niepubliczna jest snobem i
nowobogackim. Wsrod osob zamoznych naprawde bardzo duzo jest milych
i "normalnych" ludzi- slowo harcerza !!!

Jesli Twoj bratanek jest snobem,i ma lekcewazacy stosunek do
pieniedzy to niestety jest problem jego wychowania i jego rodzicow,
i tyle. Nic wiecej.

[mim288]

Takie efekty wychowania swobodnie można mieć i w szkole publicznej -
zapewniam na podstawie z kolei mojego bratanka. A - jak pisałam
wyżej - w prywatnym przedszkolu mojego dziecka absolutnie
szpanowania kasą nie ma.
Rodzice niekiedy nie bardzo zamożni mają dzieci w szkołach
niepublicznych bo to ich wybór - nie kupią super tv, nie wymienią
bryki, a poślą dziecko do wybranej szkoły, którą uważają za dobrą.
Snoby i nowobogackie czasami na szkołę właśnie skąpią - po co się
wysilać, jak można dzieciaka do najbliższej i za darmo posłać i
jeszcze odwozić przez pół miasta nie trzeba, bo samo pójdzie, wolą
wydać na esktfa furę, wakacje na barbados i inne luksusy w tym
stylu.

[srebrnarybka]

Uczniowi w szkole jednak potrzebny jest przede wszystkim kontakt z
rówieśnikami, a nie z nauczycielem. Kontakt z nauczycielem jest
ważny dla rodziców.
Gdy chodziłam do podstawówki dawno temu w odległej galaktyce w
mieście Łodzi (znowu ta Łódź i to jest prawda), to po pół roku nauki
w całkiem fajnej klasie w szkole po drugiej stronie ulicy rodzice
zabrali mnie i przenieśli do innej, bo ich zdaniem wychowawczyni
była chamowata. Nowa szkoła była kilka ulic dalej, przejścia etc.,
wychowawczyni do IV klasy bardzo kulturalna, żona profesora
medycyny, co dla moich rodziców było najważniejsze, natomiast klasa
składała się w 80% z dzieci prostytutek i alkolholików, znaczna
część uczniów była przerośnięta. O jakiekolwiek kontakty koleżeńskie
było bardzo trudno, bo ta klasa była czymś troszeczkę łagodniejszych
od poprawczaka. Ilekroć płakałam mamie w mankiet, że nie mam
koleżanek, odpowiadała mi, że ona wychowywała się przed wojną we
dworze jako panienka i też koleżanek nie miała i żyje. W ogóle nie
rozumiała takiej potrzeby, natomiast rozmawianie z panią profesorową
na wywiadówkach (mama sama była panią profesorową) podnosiło jej
samoocenę, bo nie musiała omawiać spraw swojego dziecka z kimś
gorszym. Na szczęście w liceum spotkałam dużą część mojej starej
klasy z poprzedniej podstawówki i dziś wiem, że była to strasznie
fajna klasa, a ja bardzo dużo straciłam przez błędną decyzję
rodziców, których w ogóle nie interesowało, czy córka będzie miała
kolegów, tylko, czy jest przyjemnie pogadać z panią wychowawczynią.
Możliwość kontaktów z rowieśnikami jest strasznie ważna i nie
lekceważcie tego.
A w 12 osobowej klasie musi być po prostu nudno.

jeszcze jeden argument absolutnie subiektywny

[aluc]

mam znajomych zamożnych i bardzo zamożnych, których dzieci chodzą do
publicznych rejonówek (mam również takich, którzy posyłają do
drogich szkół prywatnych, dla równowagi)

powiększa mi się również lista znajomych, którzy dzieci przenieśli
ze szkoły prywatnej do publicznej, z różnych powodów poza jednym -
finansowym, nie znam natomiast nikogo, kto wykonałby ruch w
odwrotnym kierunku

oczywiście, mój wybór rejonówki publicznej jest wyborem oświeconym,
a nie wyłącznie ideologicznym gdyby to była fatalna szkoła w
fatalnym miejscu, to młody by do niej nie poszedł

myślę natomiast poważnie o opcji niepubliczne gimnazjum (i potem
niewykluczone, że powrót do publicznego liceum)

i zupełny OT do srebrnej rybki - do której podstawówki i którego
liceum chodziłaś?

[agatka_s]

to juz znasz

Ja przenioslam z podstawowki publicznej do niepublicznej. Choc
poczatkowo nie bylam zadowolona (mielismy super podstawowke, tylko
niestatety tak przeladowana ze tam sie nie dalo funkcjonowac), teraz
z perspektywy 3 lat po decyzji jestem bardzo zadowolona.

[srebrnarybka]

Jesteś z Łodzi? Próbowałam odpowiedzieć na priv, ale coś tak
pozmieniali, że nie mogę się połapać. Jako pogardzana przez część
forum humanistka nie do końca sie rozumiem na tych elektronicznych
zabawkach. Spróbuję jakoś dotrzeć.

[aluc]

oryginalnie z Łodzi a pytam, bo mi się skojarzyło ze znanymi mi
podstawówkami i liceum

[srebrnarybka]

OK, nie konspirujmy. Dobra podstawówka ze złą panią: 178 przy
Narutowicza blisko pl. Dąbrowskiego, z dużą częścią klasy spotkałam
się potem w VIII LO, ul. Pomorska, wówczas Nowotki, róg Wierzbowej,
zła podstwówka z dobrą panią nr 70 na Reowlucji 1905, koło
Wschodniej. Sąsiedztwo Wschodniej wyjaśnia wszystko.

[aluc]

no to typowałam SP 173 i SP 96 oraz III LO w każdym razie
pozdrawiam

[srebrnarybka]

Nie znałam tych szkół. III była w parku Sienkiewicza, taki okaały
budynek z basenem?

[srebrnarybka]

Oczywiście pozdrawiam

[michal_powolny12]

Ja typowałem SP 20 (Jaracza). Dzieciak który potrafi się dogadać z
każdym ma większe szanse na udane życie. Nawet z tak zwanym
elementem można się zaprzyjaźnić. Nie znoszę profesurskich rodzin
gardzących ludźmi mnij wykształconymi od siebie. Tak wychowywane
dzieci wytastają na cyborgów które nie potrafią żyć w normalnym
świecie.

[srebrnarybka]

Ja się przecież generalnie zgadzam i przez cały wątek usiłuję
namówić jego autorkę, by posłała dziecko do szkoły publicnzej ze
wszystkimi, a nie do prywatnej ze snobami i nuworyszami. Nikim nie
gardzę, a pracuję obecnie w prowincjonalnej uczelni i uczę
studentów, którzy na dobrą sprawę nie powinni mieć matur, ale
dostali sie na studia i kształcić ich trzeba. Możesz się popytać,
jak ich traktuję, ciekawe, czy Ci powiedzą, że nimi gardzę. Do
fajnej klasy w szkole 178 nie chodziły same dzieci profesorkie, ale
klasa była normalna, tzn. był przekrój i różnorodność. A w 70 miałam
80% marginesu społęcznego - to nie jest norma i trudno wymagać od
8latki, by resocjalizowała zdemoralizowanych kolegów.
Od rodzin profesorskich znacznie bardziej denerwują mnie rodziny
nowobogackich snobów, którzy uważają, że jak mają kasą, mogą gardzić
wszystkimi. Profesorowie miewają jednak umiejętności, które nie
każdemu dano i często pielęgnowali je kosztem dużych wyrzeczeń, a to
jest warotść godna szacunku. Jestem dumna z tego, że do V klasy w
szkole 70 jedyna w klasie nie miałam telwizora, bo mojego ojca
profesora nie było na to stać, w odróżnieniu od mam-prostytutek
moich koleżanek.

[anndelumester]

v> jest warotść godna szacunku. Jestem dumna z tego, że do V klasy w
> szkole 70 jedyna w klasie nie miałam telwizora, bo mojego ojca
> profesora nie było na to stać, w odróżnieniu od mam-prostytutek
> moich koleżanek.

No jakoś mnie nie zachwyca robienie wartosci z braku telewizora, ale
sie ladne to wszystko komponuje w calosc.
Powod do dumy widzialabym raczej w swiadomym wyborze - stac mnie,
ale nie uwazm tego za konieczne. Albo w analogcznej postawie, tylko
jakies sto kilkanascie lat wczesniej. No ale kazdy racjonalizuje jak
potrafi, takie prawo.

[michal_powolny12]

Profesora nie było stać? Nie żartuj, wykładowcy nie zarabiali w PRL
dramatycznie źle. Zgadzam się z tobą iż problemem są dzieci
wychowane w nowobogackich domach. Jednocześnie nie mogę zapomnieć z
jaką wyższością profesurskie dzieci które znałem traktowały
dzieciaki z prostych a i niekiedy patologicznych domów. To było
chore. I takie potem idą do mediów, sądów,szpitali,urzędów,wykładają
na wyższych uczelniach,pracują w biznesie. Pokolenia cyborgów bez
empatii, bez zadnych normalnych relacji międzyludzkich. Dobrze że
twój dom ciebie inaczej ukształtował. Widać normalnych ludzi z
dyplomami trochę jeszcze jest.

[verdana]

Jako profesorskie dziecko z lat 60- tych (a wtedy mowimy o
telewizorach jako o luksusie) potwierdzam. Rodzice telewizor kupili
nawet wczesnie, ale ja za to chodzilam do szkoly dramatycznie źle
ubrana, w przerabianych ubraniach mamy. Rodziców nie było stac na
porzadne ciuchy dla dziecka, tyle że nie pamiętam, aby to byl jakis
problem.
Zmienilo się to bardzo gwaltownie za Gierka. I te czasy pewnie
pamietasz.

[michal_powolny12]

Jam rocznik 1973. I z opowieści świętej pamięci dziadka i ojca (obaj
pracownicy naukowi) wiem że nawet w latach 60 nie żyło im się źle.
Nie przesadzajmy. Inteligencikom zawsze żyło się dobrze a niektórym
bardzo dobrze. Ich spora część miała przecież kontakty z
zachodem.Państwo płaciło często nie za realnie wykonaną pracę a za
jej udawanie. I dlatego nie rozumiem jak dzisiaj wychowane w
cieplarnianych warunkach mamusie i tatusiowie mogą grymasić że ich
dziecię spotka w szkole realny świat. Jak chcecie to sobie chodujcie
cyborgów. Wybierajcie luksusowe podstawówki i gimnanzja tak aby taki
cyborg nie spotkał dzieci gorzej urodzonych. Niech te cyborgi (bo
tego dzieckiem nazwać nie potrafę) idą do szkół-ferm przeznaczonych
dla nich i potem na studia. I nie dziwcie się że będą musiały
mieszkać na zamkniętych osiedlach. Bo nikt normalny cyborga za
sąsiada nie będzie chciał.

[anndelumester]

Odnosze wrazenie, ze kazdy ma taki realny swiat w jakim przebywa.
Dla mnie zule i bejzbole to nie jest realny swiat, a raczej jego
peryferje. I nie mam potrzeb wnikania w to srodowisko, ani bratania
z nim mojego dziecka.
Ale de facto mieszania społecznego nie było nigdy, oprócz
przymusowego z lat 1945-1989, a i tak klasy i warstwy społeczne
trzymaja sie razem. I tego nawet najszczersze checi ideologow nie
zmienia. Dlatego nie rozumiem na czym polega Hodowanie cyborgów.
Po prostu dziecko obraca sie w srodowisku swoich rodziców , krewnych
i znajomych rodziców. Pewnie gdybym była z połswiatka dziecko
miałoby inne towarzystwo.
W calej dyskusji widze tylko jeden - nie ujawniony wprost problem.
Kwestie opłaty za edukacje. Dla kogos, kogo rodzina od pokolen
zdobywała wiedze i płaciła czesne za szkole czy studia, nie jest to
cos nadzwyczajnego. Dla "ynteligencji" PRLowskiej przyzwyczajonej do
wszystkiego darmowego i punktow za pochodzenie jest to problem.
Oczywiscie jest jeszcze skromna liczba osób o przekonaniach bardzo
socjalistycznych (w rozumieniu XIX wiecznym), ale umowmy sie , ze
rewolucja bolszewicka wystarczajaco skompromitowała społeczenstwo
bezklasowe i równe pod kazdym wzgledem, ze lepiej spuscic na taka
dyskusje zasłone milczenia.

[myszmusia]

anndelumester napisała:
> W calej dyskusji widze tylko jeden - nie ujawniony wprost problem.
> Kwestie opłaty za edukacje. Dla kogos, kogo rodzina od pokolen
> zdobywała wiedze i płaciła czesne za szkole czy studia, nie jest to
> cos nadzwyczajnego. Dla "ynteligencji" PRLowskiej przyzwyczajonej do
> wszystkiego darmowego i punktow za pochodzenie jest to problem.
> Oczywiscie jest jeszcze skromna liczba osób o przekonaniach bardzo
> socjalistycznych (w rozumieniu XIX wiecznym), ale umowmy sie , ze
> rewolucja bolszewicka wystarczajaco skompromitowała społeczenstwo
> bezklasowe i równe pod kazdym wzgledem, ze lepiej spuscic na taka
> dyskusje zasłone milczenia.
>


w paru miejscach się ujawnił

[srebrnarybka]

Ja akurat pochodzę z rodziny inteligenckiej od wielu pokoleń
(najstarszy doktorat w rodzinie, którym mogę się legitymować, w I
poł. XIX w.) i opowiadam się za szkołą publiczną. I to dla dobra
edukacji dzieci: po prostu szkoły płatne wcale nie są lepsze od
szkół bezpłatnych. Przy czym te bezpłatne nie są, jak się nam uiłuje
wmówić, darmowe. Przecież płacimy na nie podatki. Podobnie, jak
rzekoma darmowa służba zdrowia, na którą płacę co roku ponad 3 tys.
zł.

[myszmusia]

to może i w oświacie i w służbie zdrowia zlikwidowac fikcję? Bo tak to jedni płaca dwa razy albo płacą na innychA inni sądzą,że im "się należy"

[anndelumester]

ja jestem bardzo za .
Płatne jedno i drugie m.in. z powodu powszechnie znanego w
psychologii zjawiska, ze jak za coś płacisz to szanujesz.A od lat 60
w Polsce szacunku do edukacji nie ma. Bo nalezy sie jak psu buda,
musi byc za darmo, i spora czesc dzieci i ich rodziców robi łaske,
ze do szkoly chodzi. Chodzi, bo trudno te czynnosc nazwac uczeniem
sie.
Dla zainteresowanych wiedza stypendia - ale nie socjalne, tylko
naukowe. Wszelka pomoc socjana li i jedynie demoralizuje.

[myszmusia]

> Dla zainteresowanych wiedza stypendia - ale nie socjalne, tylko
> naukowe. Wszelka pomoc socjana li i jedynie demoralizuje.
>

albo kredyty, łatwe do spłacania albo umarzane na bardzo konkretnych warunkach. Córka znajomych tak studiuje w Anglii w tej chwili.

Dac wędke a nie rybę

[srebrnarybka]

Ja spotkałam się z czymś odwortnym: studenci, którzy płacili za
studia, uwaali, że za samo płacenie należy im się dyplom, a
uczelnia, nie wyrzucając ich ze względów komercyjnych, ugruntowywała
to przekonanie. Wiekszości studentów zależy przecież na dyplomie, a
nie na wiedzy, więc skoro płącą, to produkt im się należy. Natomiast
ci, któzy studiowali bezpłatnie, miewają niekiedy poczucie, że dano
im szansę i starają się wykorzystać. Niestety nie wszyscy, ale
miewają taki odruch.

[srebrnarybka]

Jaką fikcję? Płacę onad 3000 zł rocznie na NFZ, a moje leczenie w
ciągu roku tyle nie kosztuje z pewnością. Więc te świadczenia, które
są mi niezbędne, w oczywisty sposób mi się należą, bo za nie
przepłaciłam. Dlaczego mam płacić jeszcze więcej?
A co do oświaty: to nie jest produkcja guzików i nie może kierować
się wyłącznie kryteriami ekonomiczymi. Verdana już pisała o
niewyrzucaniu złych uczniów ze szkół prywatnych, bo przynoszą zysk.
Z podobnym zjawiskiem spotkałam się na prywatnej wyższej uczelni i
po paru latach zrezygnowałam z pracy, bo uznałam, że to narusza moje
sumienie. Wysiłek większości studentów ograniczał się płacenia
czesnego i nir robili NIC więcej, bo uważali, że zapłacili za
dyplom, a wyrzucić ich nie można było. Przygotowywałam kiedyś do
egzamiu na studia maturzystkę z prywatnego liceum, której
nowobogaccy rodzice płacili za to liceum. Panna miała tam zajęcia z
historii filozofii i dlatego wiedziała, że istniał filozof Plotyn
(inna rzecz, że pewnie nie rozumiała, co takiego głosił), ale nie
wiedziała, w jakim kraju leży Bukareszt. No, ale rodzice uważali, że
zapewnili jej świetną edukację. Oczywiście gorzkie lądowanie
nastąpiło na egaminie na studia. Stosowanie tylko rachunku
ekonomiczneog do dziedzin, które się temu nie poddają, nie jest
właściwe.

[myszmusia]

generalizowanie,że cała edukacja za pieniądze jest tylko dla nieuków tez nie jest właściwe. Sa prywatne i szkoły i uczelnie,które reprezentują obiektywnie wysoki poziom. Egzaminy sprawdzane zewnętrznie to potwierdzaja .

Płacę onad 3000 zł rocznie na NFZ, a moje leczenie w
> ciągu roku tyle nie kosztuje z pewnością. Więc te świadczenia, które
> są mi niezbędne, w oczywisty sposób mi się należą, bo za nie
> przepłaciłam. Dlaczego mam płacić jeszcze więcej?

NIe płacić więcej tylko płacić za konkretny "pakiet" na siebie a nie na wszystkich.

[srebrnarybka]

Ale po co mam płącić więcej za pakiet, skoro 3000 zł to i tak dużo,
a moje leczenie tyle z pewnością nie kosztuje, więc nadwyżka idzie
na lecznie osób ciężej chorych ode mnie? Uważam, że te 3000 zł
całkowicie wystarczy. I nie jest żadną fikcją, to są całkowicie
prawdziwe, a nie fikcyjne pieniądze.

[anndelumester]

Chyba cie zmartwie - na najstarszej i szanowanej uczelni w Polsce
tez nie wyrzuca sie studentów, bo generuja zysk. Dlatego na 4 roku
miałam studenta, który studiujac nauki historyczne miał kłopoty z
datami wybuchy i zakonczenia drugiej wojny swiatowej. Brak
umiejetnosci czytania ze zrozumieniem był powszechny. Prace pisemne
mam do dzisiaj - pokserowne dla potomnosci i ku pamieci jak to
kwiat inteligencji polskiej buduje zdnia i swoje wypowiedzi.
Dzisiaj te osoby sa magistrami. Mało tego kilka pan zapragneło robic
doktoraty, ale ktos je przytomnie uwalił.
Zapewniam Cie, ze szanujaca swoj wizerunek i majaca spojna wizje
przyszłosci placówka edukacyjna pozbywa sie idiotow błyskawicznie.
Molochowi zerującemu na publicznych pieniadzach na niczym nie
zalezy. On trwa siłą rozpedu.

[mim288]

Nie jestem dziecko z rodziny profesorkskiej (ale skażonej "tylko"
dktoratem), ale według Twoich klasyfikacji nie powinnam być
cyborgiem, bo chodziłam do szkoły bardzo "różnorodnej" ze znacznym
udziałem rodzin nieco dysfunkcyjnych (łagodnie rzecz ujmojąc).
TYle, że z perspektywy czasu jakoś nie mogę dostrzec tego szeregu
zalet takiej edukacji i takiego "prawdziwego życia". Nawiasem
mówiąc nie uważam za "prawdziwe życie", że ojciec regularnie się
upija i tłucze matkę i dzieciaki jak się nawina pod rękę. Nie
specjalnie więc dołączam się do peanów na rzecz pełnych
róznorodności podstawówek publicznych i moje dzieciaki pewnie w
prywatnej wylądują (choć w wybranej akurat nie widziałam
dzieciaków, które określiłabym jako "dzianych snobów",
czy "cyborgów" tylko zwykłe dzieciaki, które potrafią
powidzieć "dzień dobry", jak ktoś starszy wchodzi do szkoły, nie
klną jak szewcy i nie są bite przez rodzicieli w ramach
odreagowania frustracji życiowych (nie chcę broń Boże powiedzieć,
że w publicznych podstawówkach wszytkie dzieci są zaniedbane, bite
etc, co najwyżej chcę powiedzieć, że można łatwiej znaleść szkołe
nie publiczną, w której takich dzieci nie ma i tylko tyle).

[srebrnarybka]

Jeżeli Twoja podstawówka nie przypominała mojej, tzn. przedsionka
poprawczaka, z którego duża część uczniów lądowała w szkołach
specjalnych, to nie widzę problemu. A moja szkołą była patologią
nawet na tle miasta Łodzi (znowu ta Łódź) i jest to wypadek
wyjątkowy. Prędzej posłąłabym dziecko do prywatnego przedszkola: do
przedszkoli i tak nie chodzą wszystkie dzieci i wychowanie ma
charakter bardziej zidntywidualizowany, a 4latek i tak pewnie nie
jest w stanie zrozumieć, że ma droższą zabawkę czy ubranie niż
kolega. A opieka może (chociaż nie musi) być lepsza. Ale szkoła jest
po to, by nauczyć się żyć w społeczeństwie, takim, jakie ono jest.

[protozoa]

Verdano, nie demonizuj, że profesorskie dzieci chodziły obdarte, bo
rodziców nie było stać. Moja matka ( rocznik 1944) nie chodziła
ubrana dramatycznie, choć w domu dziadków telewizor pojawił sie w
1958 roku!!! Przywieziny przez dziadka profesora z ZSRR. Należała do
pokolenia dzieci-kwiatów i sama szyła sobie bardzo oryginalne
stroje. Dziadków było stac na sporo więcej niż kasjera Kowalskiego.
P.S. Telewizor w latach 60 nie był juz luksusem. Jestem rocznikiem
1967 i odkąd pamiętam dziadkowie mieli samochód. Moi rodzice, jako
bardzo młodzi lekarze, pierwsze auto kupili za wczesnego Gierka.
Był to maluch.

do protozoi i MIchała Powolnego.

[srebrnarybka]

Jestem od Was obojga starsza i trochę inną rzeczywistość pamiętam.
Lekarze, owszem, mieli zawsze dobrze i może lepiej problemu lekarzy
nie poruszajmy na tym forum, bo co nieco miałabym w tej sprawie do
powiedzenia. Np. otym, kiedy lekarz po I zawale mojego Ojca (wynik
przepracowania) brał 300 zł za wizytę domową, trzeba było jeszcze
kupować lekarstwa i wobec tego z matką w kuchni wcinałyśmy przez
parę tygodni suche pyry na obiad, bo na nic innego jż kasy nie
zostało. Trudno się dziwić, że ten lekarz miał samochód, a mój
Ojciec nie. Co do wyjazdów zagranicznych naukowców: nie było o nie
tak łatwo, za Gomułki i wcześniej praktycnzie niemożliwe, za Gierka
łątwiejsze, ale też wcale nie były takie proste. I raczaj się do
tego dokładało, kupując dolary u cinkciarzy, żeby móc pojechać na
zachód i skorzystać z tamtejszej biblioteki, jesli już dostało się
paszport, niż zarabiało tam na życie.
Co do płacenia "inteligencikom" za pozorowaną pracę - cóż, może
pisanie książek z dziedziny humanistyki, np. polonistyki, jakie
pisała mój Ojciec, uważasz za pozorowaną pracę, bo prawdziwą pracą
jest tylko praca w agencji reklamowej - co kto uważa za pożyteczne
społecznie.
Jeśli Michale preczytałeś moje wypowiediz, to powinieneś zauważyć,
że właśnie odradzam autorce wątku wysyłanie dziecka do "lepsiejszej"
podstawówki po to, by dziecko miało różnych kolegów.

ad wyboru szkoły

[triss_merigold6]

Jesli publiczna podstawówka jest przyzwoita, w dobrej okolicy i
zapewnia sensowne zajęcia pozalekcyjne to wybrałabym publiczną.
Jeśli natomiast okolica fatalna to zdecydowanie szkołę
społeczną/prywatną.
Nie widzę żadnego powodu dla ktorego moje dziecko miałoby integrować
się z dziećmi, które jako pierwsze słowo poznają "ku..." i ganiają
cały dzień po podwórkach, bo w domu nikt się nimi nie interesuje.
Owszem współczuję tym dzieciom gorszego startu, biedy i zaniedbania
ale to jeszcze nie powód, żeby towarzystwo blokowiskowe zapraszać do
domu czy pozwalać, żeby mojemu pokazywało czym jest szkoła
przetrwania w kręgach patologii społecznej. Nie widzę powodu dla
którego moje dziecko miałoby chodzić do klasy z dziećmi osiedlowych
bandytów i dilerów, którzy teraz mają legalne interesy ale
mentalność im została specyficzna.

[michal_powolny12]

Dlaczego nie chcesz aby twoje dziecko zaprzyjaźniło się z dziećmi
uboższymi których rodzice są mniej wykształceni? Zarażą twojego
cyborga jakimś wirusem kłopotów w uczeniu się? Dom ci ukradną?

Mylisz dwie kwestie

[triss_merigold6]

Mylisz dwie kwestie: niezamożność i patologię. Nie życzę sobie aby
moje dziecko przyjaźniło się z dziećmi dawnych dilerów, mimo, że są
to obecnie ludzie bardzo zamożni i posiadający legalne interesy.
Dresiarstwo w mojej okolicy akurat biedy nie klepie, wręcz
przeciwnie. Owszem, nie mam ochoty na integrację syna z ludźmi,
którzy z domów powynosili kompletnie inne systemy wartości.

[srebrnarybka]

Jeżeli nie chcesz, żeby Twoje dziecko przyjaźniło się z dziećmi
dilerów, którzy teraz mają legalne interesy, to nie posyłaj go do
szkoły prywatnej. Ich na pewno na taką stać, a w publicznej dziecko
może sobie nie poradzić.

[michal_powolny12]

No cóż moje relacje pochodzące od rodziny są inne. A co płacenia za
pozorowaną pracę za PRL płacono za publikacje których nikt nie
czytał, płacono za prace redakcyjne w pismach których nikt nie
czytał, za wykłady których nie było, za udział w konferencjach które
polegały na piciu. Płacono za badania typu wyższość klsy
robotniczej. Tak było. I niestety część inteligencików nie zmieniła
swojej mentalności. Część uczciwie pracuje.

[srebrnarybka]

W PRL w ogóle wszystkim płacono za pozorowaną pracę, bo cała
ekonomia PRL opierała się na jednym wielkim poorowaniu. A co do prac
naukowych: oczywiście, jak wszędzie i zawsze, byli ideolodzy i
karierowicze. Teraz też są, tylko piszą o wyższości Solidarności nad
PZPR i o prześladowaniu Kościoła w PRL. I są to często ci sami
ludzie, którzy pisali o klasie robotniczej. Natomiast zasadnicza
większość naukowców pracowała uczciwie, tyle, że efekty ich pracy
były wykpiwane jako niepraktyczne, bo co kogo interesuje np. rola
karczmy w XVII w. Wtedy wykpiwali sekretarze partii (pamiętam sama
wykpienie takiego tematu pracy mgr z historii na zebraniu
sekretarzem dzielnicowym PZPR, na które zgonionono nas w klasie
maturalnej), a teraz wykpiwają japiszony, dla których najważniejszą
wiedzą są kursy walut. Ale prawdziwi inteligenci sie tym nie
przejmują, psy szczekają, karawana idzie dalej.

[triss_merigold6]

Bycie inteligentem nie musiało oznaczać klepania biedy. W PRL moi
rodzice obydwoje mieli wyzsze wykształcenie i standard życia
zupełnie przyzwoity jak na owe czasy.
Również dziś bycie inteligentem nie musi być tożsame z żeromszczyzną
i nobilitacją braku kasy na wszystko.

[srebrnarybka]

Nie musi, ale często jest. Zawsze dobrze zarabiali np. lekarze i
adwokaci, także inżynierowie, ale humaniści kiepsko. I nie o to
chodi że inteligent MUSI być biedny, tylko, że dla inteligenta jego
powołanie jest wazniejsze niż pieniądze. Oczywiście musi utrzymać
rodzinę, ale to nie znaczy, że musi żyć w luksusie. Po prostu dla
inteligenta ważne są inne wartości niż co roku nowa bryka.

humanisci :)

[anndelumester]

srebrnarybka napisała:

> Nie musi, ale często jest. Zawsze dobrze zarabiali np. lekarze i
> adwokaci, także inżynierowie, ale humaniści kiepsko. I nie o to
> chodi że inteligent MUSI być biedny, tylko, że dla inteligenta
jego
> powołanie jest wazniejsze niż pieniądze. Oczywiście musi utrzymać
> rodzinę, ale to nie znaczy, że musi żyć w luksusie. Po prostu dla
> inteligenta ważne są inne wartości niż co roku nowa bryka.


No znowu Cie zmartwie, bo oboje z m. jestesmy humanistami po
uniwerku. I nie narzekamy. Jako humanisci cenimy dobre ksiazki i
zeby byc na biezaco z tematow które nas interesują, stac nas na
zakypy jezeli nie w polskich ksiegarniach i antykwariatach to na
ebayu czy amazonie. Cenimy wypady tu i tam by pokazac dziecku pewne
zabytki /muzea, bo jednak albumy to nie wszystko, choc porównując to
na czym sie wychowałam, a oferte Arkad np. teraz czy Taschena -
kosmiczna roznica. Lekcje jezyków obcych dla nas tez kosztują -
podobnie jak zagraniczne czasopisma. Meble i obrazy po przodkach tez
czasem wymagaja renowacji, podobnie jak ksiazki czy gazety starsze
niz sto lat. Masz racje inne wartosci - z gatunku duchowych sa dla
nas bardzo wazne. Ale nowa bryka tez nie jest zła.
Generalnie w byciu humanista widze same plusy i dlatego
chciałabym by moje dziecko otrzymało staranne humanistyczne (tez)
wykształcenie.

[srebrnarybka]

Dlaczego mam się martwić, że komuś powodzi się dobrze? Ja się
cieszę, jeżeli komukolwiek cokolwiek się udało. Tyle, że humanistom
pracującym naukowo rzadko udaje się osiągnąć duże dochody, chyba, że
są np. anglistami i dużo tłumaczą.
Ja od paru lat, ale dopiero od paru, zarabiam przyzwoicie, a
ponieważ potrzeb wielkich nie mam, daję sobie radę. Ale bryki nadal
nie posiadam i nie widzę potrzeby.

[anndelumester]

A to jak sobie ktoś radzi - to juz sprawa jego zdolnosci.
Osobiscie do szału mnie doprowadza biadolenie i utyskiwanie, z
którego niewiele wynika. Oczywiscie, kazdy ma inne potrzeby (choc
idea zajec pozalekcyjnych poza szkoła w duzym miescie wymusza
korzystanie z samochodu), ale wracajac do kwestii wychowania i
edukacji - dla mnie ideałem wychowania jest grecki wzorzec kalos
kagathos. A trudno o wyrafinowaną nadbudowę, mając braki w bazie.

[srebrnarybka]

Cóż, gratuluję pięknego marksizmu, dawno już nie słyszałam o bazie i
nadbudowie. I zupełnie się nie zgadzam: znam wielu zamożnych chamów
i wielu ludzi kulturalnych, którzy nie mają zbyt wielu pieniędzy,
ale te, które mają, wydają mądrze.

[anndelumester]

Oj widze ze Ty juz tylko dwubiegunowo potrafisz myslec i widzisz
tylko manichejski swiat biednych inteligentów i zamoznych Edków vel
chamów.
Osmielam sie twierdzic, ze linia podziału biegnie dzisiaj inaczej.
Trudno, imo, wychowac dziecko tylko opowiadając mu o pewnych
sprawach czy pokazując ksera reprodukcji i ksera ksiazek. Uwazam by
móc wprowadzac wiarygodny swiat wartosci musi byc jakas stabilna
baza - tak teraz uzyłam metafory, a jak Ci sie ona źle kojarzy to
proponuje piramide Maslowa - i świadomy wybór. A trudno zwłaszcza z
dzieckiem mowic o przezyciach szczytowych i samorealizacji w
dziurawych butach (tak, to tez metafora). Pewnie sie da, ale
prowadzi to w efekcie do frustracji i syndromu oblezonej twierdzy.
Przynajmniej ja mam takie obserwacje.

[srebrnarybka]

Nie patrzę manichejsko i widzę inteligentów, których los stopniowo
sie poprawia, zwłaszcza po tzw. podwyżce Łybackiej sprzed paru lat i
w wyniku coraz częstszego płaceni honorariów autorskich.
Cóż, byłam wychowana w czasach zgrzebnych i np. za granicę jeździłam
mało. Ale na to, by w dziecku wyrobić zamiłowanie do zwiedzania
zabytków architektury, nie trzeba jeździć od razu do Włoch,
wystarczy na początek np. Kazimierz nad Wisłą. To, że kiedyś mnie
tego nauczono w głębokim dzieciństwie, owocuje tym, że dzisiaj
samodzielnie jeżdżę za granicę, jeśli mnie stać.
I druga rzecz - jeśli się umie oszczędzać, to i pieniądze się
znajdą. Tylko trzeba np. zrezygnować z TV albo bryki, a mieć
pieniadze na dodatkowy angielski dla dziecka albo teatr, nawet tylko
dla siebie (też wychowuje dziecko, bo uczy je, że takie są rozrywki
ludzi kulturalnych). Ale o to chodzi, by pieniądze były środkiem, a
nie celem.

[anndelumester]

ALez ja o tym cały czas mowie - srodek, srodek do ciekawego zycia.
Ze jak jedziesz do tego Kazimierza czy na Jure czy do Gdanska, to
stac cie na bilety wstepu , na kupno przewodników, na to zeby kupic
płyte z muzyka organową z koncertu własnie z tej katedry itd. itd.
czy ksiazke z muzeum , ktora akurat zaciekawi Twoje dziecko.
Nie ukrywam, ze dla mnie to jest fajna sprawa.
Tak samo jak brak przymusu oszczedzania na czyms, co ma z edukacją
ciekawego swiata dziecka.
pozdrawiam!

[michal_powolny12]

Z tym się zgodzę. Niestety. Niestety prawdziwy etos ma niewielu
ludzi wykształconych. Widać to po poziomie polskiej polityki,
plagiatach prac na uczelniach, oszustwach w biznesie (wbrew pozorom
większość z nich jest dziełem ludzi bardzo dobrze wykształconych).
A wracając do wychowania dziecka-dziecko do prawidłowego rozwoju obo
intelektu musi ćwiczyć na WF nawet gdy wywołuje to salwy śmiechu
kolegów i musi rozwijać relacje międzyludzkie.

[srebrnarybka]

Przeciez ja cały czas piszę o rozwianiu relacji międzyludzkich i
dlatego zachwalam szkołę publiczną, a Ty cały czas uważasz mnie za
zwolennika wychowywania cyborgów tylko dlatego, że mój Ojciec jest
profeorem.
A co do inteligencji - ja też ubolewam nad upadkiem jej etosu, ale
to nie oznacza, że tego etosu w ogóle nie ma. A kiedyś, w tych
czasach, kiedy mojego Ojca nie było stać na TV, ogólny etos
inteligencji był wyższy, mimo, że bywali karierowicze.
A co do ideologii cóż, jedyna w klasie nie chodziłam na pochodzy
pierwszomajowe (udało mi się nie być ani razu), podczas, gdy dzieci
klasy robotników, lumpenproletariatu, alkoholików i prostytutek, z
którymi chodziłam do podstawówki, chodziły wszystkie, bo to była
świetna zabawa. Ja gorszyłam koleżanki, ale mój Ojciec, jako
inteligencik, tez na takie pochody nie chodził i tego mnie uczył.

[michal_powolny12]

Witam sąsiadkę. I co te straszne dzieci główkę ci oderwały?Nie łaska
było się z nimi zaprzyjaźnić? Sam miałem takich kolegów (też okolice
Wschodniej i Włókienniczej w Łodzi) i jakoś potrafiłem się dogadać.
I to pomimo że by byłem z profesurskiego domu. Niestety tak ułożyło
się moje życie że musiałem szkołę zmienić. Podobno na lepszą bo do
liceum skutecznie egzaminy zdawało aż 30 procent jej absolwentów.
W starej ten procent wynosił góra pięć. I ta druga podstawówka dla
mnie osobiście to była klęska także towarzyska-dużo profesurskich
dzieci i nuda. Potem się klasa rozkręciła gdy trafił do nas n-
krotnie repetujacy delikwent. Bo szkoła to nie tylko nauka to także
relacje międzyludzkie. I to one decyzdują o dalszym losie a nie
mityczne doskonałe szkoły.I nawyki.Pracowitości,
uczciwości,otwartości.

[srebrnarybka]

Główki nie oderwały, ale byłam atakowana nożem. Grożono mi też
gwałtem, co nie było czczą pogróżką, bo w szkole była próba gwałtu.
Przez cały wątek próbuję wytłumaczyć, że nie trzeba chodzić do szkół
elitarnych, wystarczy do normalnych, a nawet tam jest lepiej, bo nie
ogląda się świata sztucznego i dlatego przestrzegam przed szkołami
prywatnymi pełnymi dzieci nowobogakich snobów. Natomiast szkoła, do
której chodziłąm w Łodzi, była nienormalna, była prawie
poprawczakiem. I nie można od dziecka wymagać, by dostoowywało się
do arunków nienormalnych.

[agatka_s]

w malych kameralnych szkolach, funkcjonowanie nie jest oparte tylko
o klasy, raczej o cala spolecznosc szkolna (nasza np szkola
funkcjonuje w 3 budynkach, i w kazdym uczy sie razem okolo 50
uczniow-kazdy wiec zna kazdego). Duzo jest zajec ktore realizowane
sa w grupach laczacych dzieci z kilku klas, duzo jest tzw projektow,
w ktorych czesto uczestnicza nawet dzieci z roznych rocznikow. Poza
tym dodatkowo takie male szkolki mieszcza sie na bardzo malej
powierzchni i niejako z przymusu wzyscy sie z wszystkimi koleguja,
bo czesto zeby rozegrac mecz pilki noznej trzeba budowac druzyny ze
wszystkich uczniow szkoly...)))

Duzo jest tez wyjazdow typu zielone szkoly, biale szkoly,wymiany
zagraniczne, zawody sportowe itp gdzie czesto lamie sie podzialy
klasowe.


Nuda i brak towarzystwa w szkole malej i kameralnej napewno nie
wystepuje. Troche tylko inna jest idea takiej szkoly, klasa-nie
jest tak istotna, istotna jest cala szkola.

[rycerzowa]

Na twoim miejscu wybrałabym szkołę państwową.
1. Poznań jest miastem specyficznym - aczkolwiek i tu są "szemrane miejsca", to
nie ma całych złych dzielnic. Mało prawdopodobne, by twoje dziecko trafiło do
szkoły, gdzie przeważa "element".
2. Szkoła podstawowa to czas, gdzie największy wpływ na osiągnięcia szkolne
dziecka ma środowisko rodzinne. Dlatego podstawowe szkoły "prywatne" mają lepsze
wyniki, gdyż są tam dzieci troskliwych rodziców.
Czyli troska o dziecko, rozmowy, lektury, podróże - to jest najważniejsze, i to
zależy od rodziców.
3.Szkoła podstawowa to czas, gdy dziecko szuka swego miejsca w społeczności,
poznaje siebie, poznaje środowisko społeczne.
Szkoła "demokratyczna" daje mu taką szansę. W klasie będą różne dzieci, łącznie
z niepełnosprawnymi. Rodzice wtedy martwią się o "poziom", ale poziom nauczania
mogą zapewnić rodzice,a rozeznania społecznego - nie. Jest to czas
kształtowania się wrażliwości społecznej oraz odporności psychicznej.
W dużej, zróżnicowanej grupie, każde dziecko może znaleźć swoje miejsce, będzie
w czymś dobre.
Nie martw się,że córeczka jest cicha i wrażliwa. Być może czeka na nią rola
"wzorowej, grzecznej uczennicy", rola bardzo ceniona, i przez nauczycieli, i,
wbrew pozorom, przez (małe)dzieci.
Wcale nie musi stale podnosić reki i krzyczeć "ja wiem, prosę pani".
Nauczyciel szybko się zorientuje,że ona "zawsze wie".
4. Dziecko jest nieśmiałe, tym bardziej powinno mieć dużo znanych koleżanek
blisko do domu, być chciało w ogóle wyjść na podwórko, nie zamknęło się w
samotności.
5. Dodatkowy angielski to w Poznaniu żaden problem, i żadne "korepetycje".
6. Zaoszczędzone pieniądze warto przeznaczyć na ciekawe podróże. Niech ci Agatka
powie, ile jej chłopak zawdzięcza podróżom.
Małe dziecko powinno jeździć przede wszystkim z rodzicami.
Na wyjazdy z grupą przyjdzie czas trochę później.

[paszczakowna1]

Popieram rycerzową. A angielskim bym się nie przejmowała - nauka języka w
młodszych klasach szkoły podstawowej to w ogóle często fikcja. Przekonałam się,
że dziecko po kilku latach takiej nauki umie tyle, ile zmotywowany nastolatek
może nauczyć się przez dwa miesiące, tak że czy dwie, czy trzy godziny,
niewielka różnica. Zapisz do publicznej, i nastaw się na dodatkowy angielski,
ale dopiero od 4 klasy wzwyż.

Poza tym, pomyśl o jeszcze jednym aspekcie. Jeśli córka jest faktycznie
nieśmiała, bardzo ważna dla niej będzie najbliższa przyjaciółka (lub
przyjaciel). Czy będzie miała możliwość utrzymywania takiego kontaktu poza
lekcjami w przypadku szkoły bardziej oddalonej?

[agatka_s]

> że dziecko po kilku latach takiej nauki umie tyle, ile zmotywowany
nastolatek
> może nauczyć się przez dwa miesiące, tak że czy dwie, czy trzy
godziny,
> niewielka różnica.



Akurat z tym bym sie nie zgodzila. Moj syn zaczal sie "uczyc"
angielskiego w przedszkolu, a niemieckiego w 4 klasie popdstawowki-
majac przez ostatnie 3 lata teraz tyle samo lekcjo obu jezykow.

Roznica miedzy znajomoscia angielskiego (moze sie swobodnie
porozumiec zagranica, czyta teksty po angielsku, koresponduje po
angielsku, jest aktywny na anglojezycznym portalu dla fanow F1), a
nauka niemieckiego (zna bardzo duzo gramatyki, ale nie bardzo umial
nawet przyslowiowego piwa zamowic jak bylismy w Austrii)-jest
ogromna.

Ja tez przez bardzo dlugi okres myslalam ze wszystkie te
przedszkolne zabawy itp to strata czasu i pieniedzy-az przyszedl
taki moment ze syn nagle zaskoczyl (bo nagle ten angielski zaczal mu
byc przydatny i potrzebny),i nagle okazalo sie ze on strasznie duzo
umie, az mnie sama zaskoczyl. Spopro jeszcze przed nim, ale juz ten
jezyk zna.

[paszczakowna1]

Może ja mam specyficzne doświadczenia, ale mi rok nauki angielskiego w liceum (a
później niemieckiego) dał bez porównania więcej niż kilka lat nauki francuskiego
w podstawówce. A angielski w podstawówce u moich siostrzeńców... Szkoda gadać -
nędza zupełna, nawet u młodszego, który jest bardzo uzdolniony werbalnie (i
piątki ma, ale tego piwa też by zamówić nie potrafił).

A w przypadku Twojego syna podejrzewam, że dużą rolę odgrywa też motywacja (po
co mi niemiecki, jak i tak z Niemcem się dogadam po angielsku), i pozaszkolny
kontakt z językiem. Pewnie jakby znalazł superciekawą społeczność internetową
wyłącznie niemieckojęzyczną, nastąpiłby astronomiczny postęp.

[agatka_s]

Paradoks, jest taki ze moj syn uwielbia niemiecki (juz kiedys o tym
pisalam, ze podejrzewam ze to wplyw nauczycieli-slicznej mlodej
dziewczyny) i sam z siebie sie uczy (ja nie znam, wiec nawet gdybym
chciala to nie pomoge).

Angielskiego nigdy nie lubil i zawsze sie buntowal (tez o tym kiedys
pisalam, ze to byla moja idee fix, i jedyna rzecz gdy uwazalam ze
terror i przymus ze strony rodzica jest usprawiedliwiony).

Nie , nadal twierdze, ze te przedszkolno-wczesnoszkolne nauki,
gdzies tam sobie jednak siedzialy i teraz wylazly na wierzch.

Niewykluczone ze tak bedzie za jakis czas i z niemieckim, ale teraz
mimo ze syn chetnie sie uczy niemieckiego narazie d...a blada.

[anndelumester]

> Jest to czas
> kształtowania się wrażliwości społecznej oraz odporności
psychicznej.
> W dużej, zróżnicowanej grupie, każde dziecko może znaleźć swoje
miejsce, będzi
> e
> w czymś dobre.
> Nie martw się,że córeczka jest cicha i wrażliwa. Być może czeka na
nią rola
> "wzorowej, grzecznej uczennicy", rola bardzo ceniona, i przez
nauczycieli, i,
> wbrew pozorom, przez (małe)dzieci.
Rotfl
Rycerzowa, chyba nie do końca wiesz o czym piszesz.
Byłam cichą dobrą wzorową uczennicą z wyksztalciuchowskiej od
pokolen rodziny w 30osobowej klasie wielkiej szkoly, gdzie prym
wiodły dzieci z polswiatka i patologii, gdzie w modzie był
analfabetyzm do 8 klasy, picie, palenie i kończenie edukacji na 6
klasie i szkołach OHP. Gdzie dzieci lepiej uczące się i "inne" z
pochodzenia byly bite, wysmiewane, a w najlepszym przypadku
odrzucane towarzysko.
Faktycznie - fantastyczna szkoła (prze)życia w sam raz dla dziecka
wrazliwego.

[srebrnarybka]

Ja też byłam w takiej sytuacji, co opisałam parę postów wyżej. Tyle,
że nawet w mieście Łodzi (znowu ta Łódź) szkoła ta stanowiła
patologię, a nie normę, usytuowana była blisko słynnej ulicy
Wschodniej, a każdy łodizanin czy eksłodzianin wie, co to była ulica
Wschodnia. Inne szkoły, nawet w mieście Łodzi były normalne, tylko
mnie rodzice ciągali do tej przez pół miasta, bo mama sobie mogła
pogadać z miłą wychowawczynią. Nie wierzę więc, że jest to sytuacja
typowa w publicznej szkole, zresztą i moje doświadczenie wskazuje,
że nie jest, bo wcześniej byłam krótko w całkiem fajnej klasie,
tylko mama uznała wychowawczynię za chamowatą i mnie zabrała.

[anndelumester]

Byc moze są fajne, dobre szkoły publiczne. Ja po prostu nie
znalazlam takiej, ktora by mi odpowiadała.
Na moj ostateczny wybór rzutowało oczywiscie moje
doświadczenie "roznorodnosci" - tak tu gloryfikowanej, ktorej ja z
kolei jestem zdecydowaną przeciwniczką.

[anndelumester]

Nie znalazłam szkoły publicznej spełniającej nasze oczekiwania –
jednozmianowość, odpowiedni poziom nauki, bezpieczeństwo,
wyposażenie, świetlica, zajęcia dodatkowe do wyboru. Zdecydowałam
się na płatną szkole społeczną polecaną przez wielu znajomych, która
to wszystko zapewnia.
Dla mnie bardzo ważne jest to, by dziecko po szkole miało tez czas
wolny dla siebie, dlatego wolę by to , na czym nam zależy było w
pakiecie szkolnym. Poza tym nie bardzo sobie wyobrażam logistykę
zajęć pozalekcyjnych i to jeszcze w szkole pracującej na zmiany.
Jeżeli chodzi o języki obce – w naszym przypadku nauka dala efekty
już na etapie nauczania przedszkolnego, wiec tym bardziej zależy mi
na przyzwoitym poziomie w szkole.
BTW – osobiście uważam, ze lepiej jest być gorszym uczniem w dobrej
wymagającej szkole , niż wybitnym uczniem w szkole słabej. Mniej
rozczarowań na kolejnych etapach życia.
Poza tym mam świetne doświadczenia z niepublicznej edukacji
przedszkolnej i nie bardzo sobie ewentualne starcia z „systemem”
edukacji publicznej i bezsilność z tego wynikającą.

Dobrego wyboru życze

[srebrnarybka]

Coś o szkołach niepublicznych w Poznaniu. Mam nadzieję, że
skutecznie zniechęci.

wiadomosci.onet.pl/2702,1730030,6_5_roku_za_wielokrotne_zgwalcenie_16_latki,wydarzenie_lokalne.html

[anndelumester]

Przeczytalam ze zrozumieniem, choć konczylam szkoły publiczne
I szkole tu nie ma ani słowa.
Jest o gwałcie i gwałcicielu.

Jestem przekonana, ze aby robic czarne PR trzeba miec choc minimalne
kompetencje ku temu A po to by dyskutowac na pewne tematy
minimalną tematu znajomosc. Tego rodzaju "argumenty", niestety Cie
dyskwalifikują jako interlokutora.
A szkoda, bo zapowiadało sie interesująco.
Rozumiem niechec do instytucji oswiatowych z innej półki spoleczno-
ekonomicznej, ale metoda kwasnych winogron niczemu nie słuzy,
osmiesza natomiast tylko nieszczesnego lisa zgłodniałego.

[agnieszka_gk]

Już na forum przedszkolnym można poczytać jak wiele negatywnych
emocji wśród "zwolenników" publicznych przedszkoli budzą przedszkola
niepubliczne. To samo obserwuję tutaj; rodzice posyłający dzieci do
szkół niepublicznych bardziej lub mniej zachwalają swój wybór, ale
nie dyskredytują szkół państwowych jako-takich; inaczej wyglada to u
niektórych rodziców posyłajacych dzieci do szkół państwowych - oni
częściej idą w całkowitą negację oświaty niepublicznej, starając się
sdykredytować tamtejszych uczniów i ich rodziców jako obrzydliwych
nuworyszy i nowobogackich. Brak zrzoumienia dla wyboru innych nie
uprawnia do tak prstackiego zachowania.

[agatka_s]

agnieszka_gk napisała:

> Już na forum przedszkolnym można poczytać jak wiele negatywnych
> emocji wśród "zwolenników" publicznych przedszkoli budzą
przedszkola
> niepubliczne. To samo obserwuję tutaj; rodzice posyłający dzieci
do
> szkół niepublicznych bardziej lub mniej zachwalają swój wybór, ale
> nie dyskredytują szkół państwowych jako-takich; inaczej wyglada to
u
> niektórych rodziców posyłajacych dzieci do szkół państwowych - oni
> częściej idą w całkowitą negację oświaty niepublicznej, starając
się
> sdykredytować tamtejszych uczniów i ich rodziców jako obrzydliwych
> nuworyszy i nowobogackich. Brak zrzoumienia dla wyboru innych nie
> uprawnia do tak prstackiego zachowania.



Z przedszkolami to w ogole jest nieuzasadnione. (ze szkolami tez, no
ale przynajmnie szkoly sa)

Tu gdzie mieszkam, zapisanie dziecka do publicznego przedszkola to
tyle samo co wygranie miliona w totka. Za to przedszkola
niepubliczne powstaja jak grzyby po deszczu i maja sie bardzo dobrze.

[myszmusia]

rodzice posyłający dzieci do
> szkół niepublicznych bardziej lub mniej zachwalają swój wybór, ale
> nie dyskredytują szkół państwowych jako-takich; inaczej wyglada to u
> niektórych rodziców posyłajacych dzieci do szkół państwowych - oni
> częściej idą w całkowitą negację oświaty niepublicznej, starając się
> sdykredytować tamtejszych uczniów i ich rodziców jako obrzydliwych
> nuworyszy i nowobogackich. Brak zrzoumienia dla wyboru innych nie
> uprawnia do tak prstackiego zachowania.

i tu moim zdaniem w dużym stopniu trafiłas w sedno
Tak mniej więcej rok temu czytałam podobną dyskusje tylko to było o konkretnych gimnazjach w warszawie. I w pewnym momencie niejako "mimochodem" jedna z osób określających bodajże snobami osoby posyłające dzieci do jednej z tych szkół przyznała,że chciałaby żeby ją było na to stac po prostu.
Tak,że czasami - podkreślam czasami - coś w rodzaju zazdrości tez chyba jest motorem takiego potepienia szkół nie państwowych.


Ja napisałam już wyżej i w takich i w takich szkołach można trafić źle i dobrze. Dlatego takie wybory moim zdaniem powinny dotyczyć konkretnej szkoły i konkretnego dziecka a nie systemu jako takiego.

znalazłam zeszłoroczną dyskusję

[myszmusia]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=57685057&a=57688168
może komus się przyda

do myszmusi

[olek.kwiatkowski]

Z ciekawoscia, przeczytalam caly watek. Troche mi sie od tej pory
(ponad rok !!!!) w glowie poustawialo (ale nie wiele pozmienialo).

A tak z ciekawosci, jesli oczywiscie masz ochote o tym opowiedziec-
gdzie dostal sie syn ? jak mu idzie ?

[agatka_s]

Wpadka

zalogowana bylam na koncie syna....

sorry

[myszmusia]

czyli agatka= olek

a co do mojego dziecięcianie syn a córka
Zdawała i dostała się na Raszyńską.ALe sama (podkreślam sama) zrezygnowała i chodzi gdzie indziej też nie pańśtwowa jest zadowolona.
Raszyńska teraz jeszcze dodatkowo po utworzeniu filli chyba się za bardzo rozrosła jak na nasze chęci.Istnieje ryzyko,że ilośc nie przejdzie im w jakość

Ale przecież tamten wątek był "twój" interesowałaś się właśnie raszyńską tyle ,że na ten rok - startujecie tam?

[agatka_s]

Nie, olek to olek, agatka to agatka. Tylko ze my mamy 2 laptopy i
napisalam z kuchni, nie widzac ze tam sie syn rano zalogowal, no coz
juz mi sie to zdarzalo kilkakrotnie....

Nie "my" (znowu mnie ktos od czci i wiary odsadzi za te liczbe
mnoga), probujemy zdawac na Nowowiejska-ktora strasznie sie synowi
spodobala (a chyba jeszcze wazniejsze ze idzie tam kolezanka ktora
mu sie podoba chyba bardziej niz szkola, i to jakakolwiek-ale to
tylko moje spekulacje).

Sprobujemy tez do Reytana-bo to skolei byloby niezwykle odciazenie
finansowe, no i ja mam taki sentyment do tej szkoly (syn jest za, bo
tam idzie tez jego bardzo dobry kolega z klasy, no i podziela tez
moje rozumowanie ze zaoszczedzona kase, mozna przeznaczyc na cos
innego...).

[myszmusia]

agatka_s napisała:

> Nie, olek to olek, agatka to agatka.

żartowałam chciałam się upewnić czy ty to ty

> Nie "my" (znowu mnie ktos od czci i wiary odsadzi za te liczbe
> mnoga)

na pewno nie ja - dla mnie to normalne

NOwowiejska? czyli "2" tak?
Próbuje sobie przypomnieć co nas zniechęciło w tamtej szkole.
CHyba zajęcia w dwóch miejscach, stosunkowo dużo uczniów, i długie zajęcia obowiązkowe (ale nie jestem pewna co jeszcze)

o Reytanie wiem tyle co z netu.

A swoją droga wybór gimnazjum jest chyba najtrudniejszym wyborem - przez to ,że to odbywa się w takim "dziwnym " wieku i może o tak wielu rzeczach zadecydować .(teraz mnei się pewnie oberwie od zwolenników gimnzjum "byle blisko a później można wszystko" rym mi wyszdł niechcący

[agatka_s]

mnie w zeszlym roku na Nowowowiejskiej, przerazila okolica i zajecia
w 2 miejscach(samo centrum, sporo meneli wkolo, podroze z 1 na 2
miejsce). Ale przez rok syn tak dorosl i tak sie usamodzielnil, ze
jakos przestalo mnie to przerazac (1 rok w zyciu dziecka 12/13 lat
to jakis nieprawdopodobny skok, u nas niebo a ziemia).


Reytan-ma te tzw klasy 2-jezyczne, w tym roku znow w pelni poza
rejonowe (bo w zeszlym to mialo byc tak nioe bardzo z ta poza
rejonowoscia). No i ma ten tzw POZIOM wysoki....

Gimnazjum-to jest trudny wybor-dla dziecka stres, a dla rodzicow
wysilek. Moim zdaniem kompletnie zbedny.

[myszmusia]

u nas te 12/13 wypadło właśnie w pierwszej gimnazjum a nie w 6 podstawówki.Ale prawde mówiąc i tak nie podoba mi się to przemieszczanie w trakcieA okolica masz rację mało przyjemna.W sumie może ja patrzę na takie cos jeszcze ostrzej przez fakt posiadania córki a nie syna

[triss_merigold6]

Tia, byle blisko. Moje najbliższe rejonowe gimnazjum jest okreslane
powszechnie mianem ZLEWU, bo rządzą tak powszechnie dresy i
tipsiary. Owszem kadra jest niezła, dyrekcja bardzo się stara ale
skład społeczny uczniów jest fatalny i szkoła ma słabe wyniki.

[myszmusia]

no ale niektórzy nawet w tym wątku uznaliby to za zaletę - kontakt z różnymi środowiskami itp... - ja na pewno nie.

[triss_merigold6]

Naturalnie. Ile kasy bym musiała dawać małolatowi tygodniowo na
haracz? Mogłabym nie dawać i załatwiać sprawy typowo dla tych
środowisk czyli przez obicie ryja nękającym ale nie sądzę, żebym w
ogóle chciała testować takie metody. Może powinnam zapraszać do domu
nastoletnie lachociągi zbierające na kosmetyki w galeriach
handlowych i martwić się, że syn coś takiego puknie? A może cieszyć,
że w tak zróżnicowanym środowisku będzie miał w klasie samodzielnych
kolegów pracujących przy dilerce i w branży samochodowej?

Wystarczy, że ja w podstawówce miałam kontakt z różnymi
środowiskami, w liceum się jednak z ulgą odnalazłam w gronie
podobnych sobie dzieci.

[agatka_s]

Nasze rejonowe tez niestety jest fatalne. Nawet ma dobre wyniki
egzaminu gim, zblizone do ursynowskich szkol niepublicznych, ale ma
fatalna opinie jesli chodzi o kwestie bezpieczenstwa i roznych
zjawisk patologicznych.

W podstawowce bliskosc jest wazna, w gimnazjum juz nie tak bardzo.
Mysle ze nawet oddalenie od domu jakos nobilituje takiego smarkacza,
no w kazdym razie wiem ze moj syn chetnie by sie juz wyrwal w
szeroki swiat, a nie tylko tkwil w tym naszym ursynowskim "zascianku"

[myszmusia]

> W podstawowce bliskosc jest wazna,

ale uwierz mi nie najwazniejsza.

[triss_merigold6]

Wiesz, o ile w kwestii społecznej podstawówki się waham o tyle
gimnazjum albo przy super publicznym liceum albo społeczne. Rejonowe
jest kategorią "po moim trupie". Nie po to się staram wychowawczo i
inwestuję we wszechstronny rozwój dziecka, żeby trafił do
patologicznej dżungli. Jak będzie chciał zobaczyć inne środowiska to
mu pokażę reportaż albo zrobię wycieczkę etnograficzną.

[myszmusia]

triss_merigold6 napisała:

> Wiesz, o ile w kwestii społecznej podstawówki się waham

do dobrej naprawde warto

>przy super publicznym liceum (ale ostrożnie tam gdzie sa w gimnazjum poza tym klasy rejonowe

Jak będzie chciał zobaczyć inne środowiska to
> mu pokażę reportaż albo zrobię wycieczkę etnograficzną.

triss_merigold6 PS

[myszmusia]

a najbardziej mnie śmieszy dorabianie ideologii jakie to nie państwowe szkolnictwo jest niedobre tam gdzie po prostu wystarczyłoby podac prawdziwy powód- nie dam rady

(oczywiście to nie jest zawsze tylko ten powód) Ale jak ktoś wyżej napisał - zwolennicy nie państwowej oświaty są bardziej elastyczni w ocenach i nie potępiają "w czambuł" państwowych szkół.

[srebrnarybka]

to ciekawe, bo ja spotkałam się tylko z pogardliwymi uwagami, że do
państwowych szkół chodzą tylko złodizeje, bandyci i margines
społeczny.
A ja osobiście nie zapłaciłabym ani grosza za szkołę prywatną, do
której chodzi mój bratanek. Same minusy i jeszcze miałąbym płącić?

[myszmusia]

> A ja osobiście nie zapłaciłabym ani grosza za szkołę prywatną, do
> której chodzi mój bratanek. Same minusy i jeszcze miałąbym płącić?

to po prostu źle wybrana szkoła jeżeli same minusy.A te minusy twoim zdaniem czy zdaniem tych którzy posyłaja tam dzieci i dzieci chodzących?

[srebrnarybka]

1. Wybór był niewielki, bo z 2 szkół w "uroczym" podwarszawskim
miasteczku, jedna państwowa, druga prywatna. Żadna nie jest
specjalnie dobra, więc w tej sytuacji wybrałabym tańszą.
2. Zdaniem moim i także mojego brata, który jednak boi się zabrać
stamtąd dziecko, bo czułby się gorszym ojcem, że na dziecku
oszczędza. Przecież teraz jest ta kretyńska presja, że dobrym
rodzicem jest się wtedy, kiedy na dziecko się dużo wydaje i dużo się
nad dzieckiem kwokcze, nawet wtedy, gdy to jest ze szkodą dla
dziecka. Jak w tym wypadku, ale nie wypada zabrać dziecka z płatnej
szkoły do bezpłatnej, bo wychodzi się na skąpca, który własnemu
dziecku żałuje.
3. Przypuszcam, że większość rodziców kolegów mojego bratanka jest
zadowolona, gdyż są to nowobogackie japisozny i nie przeszkadza im,
że dzieci wzajemnie licytują się, jaką markę ubrania które nosi, ile
kosztowały skarpetki (młody domagał się za 60 zł), domagają sie
fryzjera za 70 zł (ja damskiego za 50 zł uważam za zbyt drogiego dla
mnie etc.), bo są to ludzie, których na to stać i w ten sposób
określają swoja wartość. A mój brat martwi się tym, że jego syn
wynosi stamtąd takie nawyki. Dodam: za jego ciężkie pieniądze.

[myszmusia]

srebrnarybka napisała:

> 1. Wybór był niewielki, bo z 2 szkół w "uroczym" podwarszawskim
> miasteczku, jedna państwowa, druga prywatna. Żadna nie jest
> specjalnie dobra, więc w tej sytuacji wybrałabym tańszą.

ja mając podobny wybór wybrałam (coś co czesto jest uważane za złe wożenie dziecka do szkoły znajdującej się dalej.

[srebrnarybka]

Ja tez uważam to za złe, a nie uniknęłonby się minusu, który jest w
tej szkole prywatnej, tn. towarzystwa dzieci snobistycznych
japisznów, dumnych z tego, że ich na to stać.
I jeszcze musiałoby być brata stać na codzienne wożenie syna
samohoddem do innej miejscowości. Bo jak na razie stać go na
prywatną szkołę, ale nie stać na codzienne dojazyd do pracy do Wwy
samochodem i jeździ pociągiem.

[srebrnarybka]

Oczywiście rozumiem, że człowiek, któego nie stać na codzienne
wożenie dziecka samochodem do szkoły w innej miejscowości nie
zasługuje na szacunek osób z tego forum. Zwłaszcza, że jest panem
mgrem pedagogiki specjalnej i pracuje w swoim zawodzie, z
upośledzonymi dziećmi. Gdyby poszedł do agencji reklamowej, mógłby
zaorbić 5 razy więcej, tylko jaki przykład dałby swojemu synowi? Że
sens życia polega na zarabianiu pieniędzy?

[agatka_s]

srebrnarybka napisała:

> Gdyby poszedł do agencji reklamowej, mógłby
> zaorbić 5 razy więcej, tylko jaki przykład dałby swojemu synowi?
Że
> sens życia polega na zarabianiu pieniędzy?


Przepraszam ale co jest zlego w pracy w agencji reklamowej ?

[anndelumester]

No ze sie zarabia pieniadze.
A pieniadze to straszne zło , tfu tfu

[srebrnarybka]

To, że jest to produkowanie wirtulanej piany nikomu niepotrzebnej. A
opieka nad dziećmi upośledzonymi jest chyba dużo szlachetniejszym i
potrzebniejszym społecznie zajęciem.

[anndelumester]

> ja mając podobny wybór wybrałam (coś co czesto jest uważane za
złe wożenie d
> ziecka do szkoły znajdującej się dalej.

he he ale benzyna jest droga )
We wszelkich raportach dotyczacych decyzji Polaków - kryterium jest
jedno - cena, nie jakośc, nie poziom usług ...I pewnie jeszcze długo
tak bedzie. To jest proces - dojrzewanie do swiadomego wyboru.
Znam wiele osób, ktorym sie w głowie nie miesci , ze nie dosc ze
mozna dziecko wozic przez poł miastado szkoły/przedszkola, to
jeszcze mozna za przedszkole czy szkołe płacic. Albo - co juz jest
totalnym wstrzasem, ze mozna sie przeniesc tak, zeby mieszkac w
poblizu szkoły/przedszkola.

[srebrnarybka]

Rozumiem, że Twoje uwagi nie biorą się z pogardy do większości
ludzi, którzy, mimo, że uczciwie pracują, nie zarabiają tyle, by
było ich stać na prywatną szkołę. Rozumiem, że nie gardzisz takim
plebsem, często dużo lepiej wykształconym (bo to dotyczy większości
nauczyieli czy pracowników naukowych) od prywaciarzy. Rozumiem, że
nie oceniasz ludzi wg zawartości ich portfeli.
A co do wożenia dziecka do szkoły do innej miejscowości - uważam to
za ostateczność, bo dziecko ma wtedy małą szansę na pozaszkolne
kontakty z kolegami.

[anndelumester]

Z pewnoscią mam duzy dystans do osób, które z pozoru zaopatrzone w
sprawny i nienajgorszy aparat poznawczy nie robia z niego uzytku i
ich decyzje zyciowe prowadzą w koncu na manowce frustracji i
pseudowyzszosci objawiajacej sie dosc agresywnymi postami
obrazajacymi np. uczniow szkół niepublicznych, ich rodziny czy
pracowników agencji reklamowych.
Napisze jeszcze raz - na diecie z kwasnych winogron nie pozyje sie
długo, a na pewno nie w poczuciu spelnienia.
Wiecej zadowolenia i mniej megalomanii zycze ))

[triss_merigold6]

Można jeszcze do niemożności finansowych dorobić ideologię "posyłam
dziecko do szkoły państwowej żeby nie było snobem i poznało
towarzystwo z różnych środowisk".

Podkreślam - jesli uznam najbliższą podstawówkę ze przyzwoitą to
potomek pójdzie tam aczkolwiek i tak będę musiała zatrudnić niańkę,
żeby sześcio-siedmiolatek nie siedział do 17 w świetlicy. Być może
szkoła społeczna będzie się bardziej opłacać niż niańka w takim
układzie? Jeśli natomiast przekrój społeczny dzieci z ewentualnej
państwowej podstawówki nie będzie mi pasował to małolat idzie do
społecznej bezdyskusyjnie. W kwestii gimnazjum wątpliwosci nie mam.

[myszmusia]

triss_merigold6 napisała:

> Można jeszcze do niemożności finansowych dorobić ideologię "posyłam
> dziecko do szkoły państwowej żeby nie było snobem i poznało
> towarzystwo z różnych środowisk".

nic dodać nic ująć

i tak będę musiała zatrudnić niańkę,
> żeby sześcio-siedmiolatek nie siedział do 17 w świetlicy. Być może
> szkoła społeczna będzie się bardziej opłacać niż niańka w takim
> układzie?
NO co ty a sam to nie łaskaniech się hartuje
a rano to ma go kto odprowadzić? bo świetlica przed 8 to o ile wiem nie czesto jest.

I co np. z posiłkami - tez nie najlepsza opcja dla kilkulatka - cały dzień na kanapkach albo wątpliwej jakości jedzenie stołówkowe?

[verdana]

Mozna też do snobizmu dorobic ideologie, ze wszystkie szkoly
panstwowe to oaza bandytyzmu, a chodzace tam dzieci to potomkowie
nieudaczników.

[agatka_s]

mozna, tylko wlasnie caly problem, ze takiej ideologii nikt z nas
(przynajmniej na tym forum) nie dorabia....

[kkokos]

no jak to nie, właśnie z bardzo wielu postów przebija pogląd, że jak kogoś nie
stać na szkołę płatną, to znaczy że plebs i półświatek. myślenie dwubiegunowe -
albo szkoła z dresiarzami, albo elitarna. po środku (czyli tam, gdzie de facto
jest jakieś 80 proc. społeczeństwa) nic nie ma.

a co złego w pracy w agencji reklamowej? bardzo wiele. od ideologii - nie tworzą
niczego po ludzku pożytecznego, tylko przygotowują ładne opakowanie do dowolnego
g** , byle im za to zapłacili; spora część ich pracy polega na wykazywaniu
własnej niezbędności i sztucznemu kreowaniu własnego wizerunku (na proste
pytanie nie można dostać prostej odpowiedzi, tylko odpowiedź w formie
prezentacji lub tabelki, bo tylko wtedy są "profesjonalni", równie sporą część
pracy zajmuje udowadnianie, ze trzeba im zapłacić więcej, choć i tak jest to
jedna z prac najbardziej zdemoralizowanych, biorąc pod uwagę stosunek
zysków/zarobków do rzeczywistej wartości moralnej i społecznej ich pracy; i
wreszcie - dla mnie (niejednej) najbardziej wkurzające codzienne doświadczenie:
jak wiele pustych, głupich, nic-nieumiejących istot tam siedzi (siedzi, nie
pracuje), jak bardzo są przekonane o swej wyższości (no pewnie, skoro właśnie
okazało się, że ludzie kupują kolejne g** w ich złotym papierku; znowu zrobili w
konia i klienta, i konsumenta), jak straszne braki w wykształceniu ogólnym mają,
jak bardzo myślą "od - do" i jak bardzo nie mają skrupułów w przypisywaniu sobie
cudzej (nie mojej, żeby nie było) zasługi, obrażając (nie tylko moją)
inteligencję. i nawet gdy się wyda, nie zaczerwienią się i dalej okazują
wyższość reszcie świata.

oczywiście na pewno są wyjątki. ale to wyjątki.

[srebrnarybka]

Jak to nie? Przecież z większości postów zwolenników szkół
publicnzych takie przekonanie przebija.

[agatka_s]

srebrnarybka napisała:

> Jak to nie? Przecież z większości postów zwolenników szkół
> publicnzych takie przekonanie przebija.

Raczej zwolennikow dobrych, dobrze dopasowanych do dziecka i
rodzicow (np trybu pracy) szkol, ktore czasem okazuja sie byc
szkolami niepublicznymi.

[triss_merigold6]

Chyba znam osiedle na którym mieszkam od dobrych 20 lat? Co do
najblizszej podstawówki to się nie wypowiem, bo różne opinie
słyszałam ale gimnazjum jest beznadziejne. Taki rejon. Dresiarski po
prostu i nie ma co zaklinać rzeczywistości.

[myszmusia]

agatka_s napisała:

> mozna, tylko wlasnie caly problem, ze takiej ideologii nikt z nas
> (przynajmniej na tym forum) nie dorabia....
>

i każdy podkreśla,że są dobre i tu i tu.

Zaczyna mnie męczyć takie gadanie w kółko tego samego - cos czytanie ze zrozuminiem w narodzie "siada"

[aluc]

hmmm, w takim razie dorabiam sobie ideologię do własnej możności
finansowej

[kkokos]

> I co np. z posiłkami - tez nie najlepsza opcja dla kilkulatka - cały dzień na k
> anapkach albo wątpliwej jakości jedzenie stołówkowe?

jasne, jeszcze nie wiesz, jaka jest twoja rejonowa podstawówka, ale już wiesz,
że jedzenie stołówkowe jest tam wątpliwej jakości.

> a rano to ma go kto odprowadzić? bo świetlica przed 8 to o ile wiem nie cze
> sto jest.

guzik wiesz. owszem, często.



>>>>>Podkreślam - jesli uznam najbliższą podstawówkę ze przyzwoitą to
potomek pójdzie tam aczkolwiek i tak będę musiała zatrudnić niańkę,
żeby sześcio-siedmiolatek nie siedział do 17 w świetlicy.

jeśli podstawówka przyzwoita, to nie będzie tam "siedział", tylko odrobi
wszystkie lekcje, pobawi się z kolegami, a jeszcze raz w tygodniu go na basen
zaprowadzą. tak jest w szkole mojego syna, rejonowej podstawówce.

[agatka_s]

ale czy naprawde myslicie (osoby ktore potepiaja w czambul, rodzicow
wybierajacych szkolnictwo niepubliczne), ze zdrowy na umysle
czlowiek wydaje 10 tysiecy rocznie przez kilka lat, czyli jakas
rownowartosc dobrego samochodu np Volvo S40 (jesli ma szczescie miec
tylko jedno dziecko, bo jak kilka to idziemy juz w strone Mercedesa
C klasa) na cos, co za darmo moze znalezc w publicznej podstawowce
za rogiem ? Tak jak w tym dowcipie o kogucie "tak tylko dla jaj "?

Decyzja o wyborze szkoly jest zazwyczaj przemyslana decyzja, i tym
bardziej to ze oznacza wyrzeczenia finansowe, jest decyzja
podejmowana w sposob odpowiedzialny, biorac wszystkie za i przeciw
(wezcie mnie, ja juz drugi rok gimnazjum wybieram...)

To naprawde nie jest tak ze rodzice decydujacyu sie na szkoly
prywatne to banda snobow, nowouryszy i tfu tfu pracownikow agencji
reklamowych (choc oni wszyscy sie pewnie tez zdarzaja, tak samo jak
i sie zdarzaja wsrod rodzicow "publicznych")

Pozdrawiam i zycze madrych wyborow niezaleznie czy w ramach edukacji
publicznej czy nie.

[michal_powolny12]

Tyle że wtedy dziecko nie ma żadnego życia towarzyskiego. I jeszcze
jedno dojazdy dla dziecka są szalenie męczące. Naprawdę warto to
przemyśleć niż skazywać dziecko na szkołę-fermę cyborgów. Publiczne
podstawówki wbrew pozorom są na niezłym poziomie, nawet te w których
99 procent uczniów to dzieci nie pochodzące z profesurkich domów.
Chdziłem do takiej szkoły-fermy (podstawówka i liceum) i nie
wyobrażam sobie aby mój wnuk przechodził przez to samo.
Posyłajcie sobie swoje cyborgi do ferm a potem kupicie im (albo
sobie kupią) złote klatki. Najlepiej na osiedlach dla cyborgów.

Jaki Ty masz problem?

[triss_merigold6]

Zawsze mogę wybrać szkołę gdzieś na trasie do pracy. Życie
towarzyskie? No sorry ale poza weeekendami to życia towarzyskiego u
dziecka do lat 10 nie widzę, chyba, że na podwórku po południu. Ok.
17 wracam z pracy i dzieci szalejące po domu to ostatnia rzecz na
jaką mam ochotę a nie widzę opcji, żeby kilkulatek spraszał dzieci
pod moją nieobecność.
Coś wiem o poziomie publicznych podstawówek w mojej dzielnicy i nie
są to informacje zachęcające. Moja osobista podstawówka z chlubnymi
wyjątkami KILKU nauczycieli była denna.
Jedno dziecko mam a nie stado i o jedno mam zamiar zadbać możliwie
najlepiej czyli posłać do szkoły dającej możliwości rozwoju i
przyjaznej a nie zdominowanej przez dresiarzy i tipsiareczki.
BTW z blokowiska ładnych parę lat temu przeprowadziłam się na
zamkniete osiedle i bardzo sobie tę zmianę chwalę - czysto, żadnych
meneli, żadnych pomazanych ścian, żadnych grupek małolatów plujących
i palących na klatkach schodowych.

[srebrnarybka]

To współczuję dziecku, jeżeli nie pozwalasz mu na życie towarzyskie.

[triss_merigold6]

Na razie ma 3,5 roku i życie towarzyskie w przedszkolu oraz na placu
zabaw, czasem kontakt ze znajomymi z dziećmi i ciotecznym
rodzeństwem. IMO jak na ten wiek w zupełności wystarczy.

Napisałam wyraźnie, że nie widzę opcji aby kilkulatek w wieku
szkolnym podczas mojej nieobecności spraszał dzieci, starszy owszem
pod warunkiem, że niczego w domu nie zniszczą.

[srebrnarybka]

To z kim będzie przebywał pod Twoją nieobecność? Nie lepiej, żeby
przebywał w świetlicy? A jeśli będzie przebywał w domu, to chyba
lepiej z kolegami niż samemu?
Co do niezniszczenia: oczywiście, trzeba starać się, ale radziłabym
cenne, a kruche rzeczy pochować. Tego, żeby dziecko/dzieci nigdy
niczego nie zniszczyły, osiągnąć się nie da.

[triss_merigold6]

W prywatnej szkole po lekacjach miałby pakiet zajęć dodatkowych do
wyboru (sportowe, plastyczne, język, kółka zainteresowań etc.). W
państwowej nie zostawiłabym dziecka w świetlicy bez podziału
wiekowego dzieci, bo jakoś nie wyobrażam sobie sześciolatka wśród 10-
11 latków więc musiałabym zatrudniać opiekunkę. Opiekunka
przyprowadzałaby dziecko, dawała obiad, pilnowała odrobienia lekcji
etc. Siedmiolatek sam w domu z kolegami przez kilka godzin
codziennie?! Wolne żarty.

W sumie to za rok będę się interesować konkretnymi szkołami, na
razie biorąc pod uwagę organizację czasu po lekcjach to zarówno
ojciec dziecka jak i moj aktualny partner optują za prywatną szkołą.
Bo bezpieczniej, płacę i wymagam, dziecko dopilnowane. Zakładam,
że "egzamin dla rodziców" zdam konkursowo, bo pracuję w takim
miejscu, że parę atrakcyjnych rzeczy mogę szkole załatwić (znaczy
nie szkole a uczniom).

[srebrnarybka]

W prywatnej szkole po lekacjach miałby pakiet zajęć dodatkowych do
> wyboru (sportowe, plastyczne, język, kółka zainteresowań etc.).
- owszem, zajęcia dodatkowe bywają potrzebne, ale nie jako
przechowalnia na czas, kiedy matka w pracy. Lepiej jednak, żeby
dziecko miało też trochę odpoczynku i luzu.
W
> państwowej nie zostawiłabym dziecka w świetlicy bez podziału
> wiekowego dzieci, bo jakoś nie wyobrażam sobie sześciolatka wśród
10-
> 11 latków
- a niby dlaczego? Przecież dzieci miewają rodzeństwo w różnymi
wieku, także dzieci znajomych bywają nie zawsze rówieśnikami i
dobrze, by umialy się razem bawić. Poza tym w świetlicy nie byłby
jedynym 6latkiem.
A jeżeli chciałabyś, by odbierała go ze szkoły opiekunka i był pod
jej opieką parę godzin, to nie rozumiem, dlacego pod okiem opiekunki
nie mógłby bawić się z kolegami? Ograniczanie dziecku kontaktów
koleżeńskich uważam za znacznie gorsze wygodnictwo niż posłanie go
do najblizszej publicznej skzoły.

[michal_powolny12]

I znowu bajka. W szkole publicznej także są:
-zajęcia pozelekcyjne,
-dobra świetlica
-indywidualne podejście do ucznia.
Pomijamy tak naprawdę jedną rzecz. W wybranych szkołach publicznych
czy też niepublicznych choduje się dzieci-geniuszy. Takie cyborgi na
fermie nie są wstanie potem zrozumieć iż świat jest nieco bardziej
skomplikowany. Takie fermy (bo to nie są szkoły) niszczą dzieci.
Rodzice nakręcają się nawzajem. Widziałem to wśród moich znajomych.
pamiętam jak dla nich szokiem było to że syn gdy przenieśliśmy się
na stałe do Łodzi zamiast pójść do najlepszej łódzkiej szkoły (bo do
takiej chodził w W-wie) poszedł do zwykłego rejonowego gimnazjum a
potem choć zdał świetnie egzamin pogimaazjalny złożył papiery
do "Sorbony". Teraz szykuje się na studia na SGH. I wiem że mu się
uda tak samo jak jego kolegom. Oczywiście można dzieciaka zajeździć
zajęciami dodatkowymi, szkołą, tylko po co? Co z tego że będzie
jakoby świetnie wykształcony tylko że bez pasji? Świetnie
zaprogramowany tyle że bez kolegów? Chcecie mieć dzieci cyborgów? No
to miejcie tylko potem nie płaczcie że wasze ratośle muszą chodzić
do psychiatry. Ja tam wolę wolną zwykłą edukację z samodzielnym
doborem przez dziecko szkoły i zajęć pozalekcyjnych. A szkół nie
oceniam czytając tak zwane rankingi. W tym tak zwanej Zdawalności na
studia. Bo czego one mają dowodzić? Tego że w klasie X w roczniku
Y/Z w danej szkole znalazła się grupa uczniów która była
zainteresowana danymi studiami.

[kkokos]

riss_merigold6 napisała:

> Na razie ma 3,5 roku

bożesz ty mój, tyle awantur w kwestiach, które cię na razie nie dotyczą?????

no i juz wiadomo, skąd tyle pogardy dla tipsiar w podstawówkach - bo ty tych
szkół po prostu nie znasz. no bo skąd?

[triss_merigold6]

Tipsiary widzę jak panienki do gimnazjum się udają. Obok jest
przychodnia w której z potomkiem bywam i nie da się nie zauważyć.

Nie wiem na ile znasz realia warszawskie ale do wielu szkół
społecznych trzeba dziecko wpisać na listę zainteresowanych sporo
wcześniej, dlatego rozważam kwestię juz teraz. Zwłaszcza, że szykują
sie lata wyżu - skoro teraz przedszkola pękają w szwach to akurat za
2-3 lata ów wyż pójdzie do szkół.

[agatka_s]

A tak w ogole to juz mi sie nie chce pisac, bo to juz nudne...

Powiem krotko: autorka-jagoda, chyba bedzie juz mogla zdecydowac,
chociazby biorac pod uwage jakimi argumentami kieruja sie rodzice
ktorzy juz dokonali wyboru-i zdecydowali sie na szkole niepubliczna,
a jakimi rodzice ktorzy dokonali wyboru szkoly publicznej. Z tymi
lub tymi rodzicami spedzisz nastepne 6 lat, wez to pod uwage...

Zycze udanych decyzji.

[myszmusia]

agatka_s napisała:

> A tak w ogole to juz mi sie nie chce pisac, bo to juz nudne...
>
> Powiem krotko: autorka-jagoda, chyba bedzie juz mogla zdecydowac,
> chociazby biorac pod uwage jakimi argumentami kieruja sie rodzice
> ktorzy juz dokonali wyboru-i zdecydowali sie na szkole niepubliczna,
> a jakimi rodzice ktorzy dokonali wyboru szkoly publicznej. Z tymi
> lub tymi rodzicami spedzisz nastepne 6 lat, wez to pod uwage...
>
> Zycze udanych decyzji.


z ust (z klawiatury mi to wyjęłas
idę pogadac z moim snobistycznym cyborgiem (znaczy z córką)
A swoją drogą kto dał temu komus (nie chce mi się nika szukac) prawo do obrażania.
dla mnie EOT

[mharrison]

agato_s,
czy twoi znajomi polecają jakieś konkretne szkoły w
Śródmieściu/Żoliborzu/Bielanach?

Niestety swego czasu nacieszyłam się już szkołą publiczną, obecnie
jakby coraz mniej się cieszę z publicznego przedszkola(choć
początkowo niezłego)

anne, szkoda, że nie jesteś z Warszawy.

[jagoda2]

Rzeczywiście temat raczej wyczerpany, a i skręcił trochę nie w tym
kierunku, w którym się spodziewałam.
Dziękuję wszystkiem za podzielenie się swoimi uwagami,
spostrzeżeniami i doświadczeniami życiowymi.
Póki co - po lekturze tego wątku - skłaniam się bardziej ku szkole
prywatnej, mimo wszystko. Piszę mimo wszystko, bo obiektywnie rzecz
biorąc, niespecjalnie mnie na nią stać. Z drugiej strony, ktoś
napisał, że kiedyś edukacja była płatna i ludzie mieli wybór -
kształcić dzieci i odmawawiać sobie, czy nie. Część kształciła,
większość nie i to nie dlatego, że nie chciała sobie odmawiać.
Obecnie większość chce kształcić, wiele osób płaci za wykształcenie
bez większych wyrzeczeń, część odmawiając sobie tego i owego.
Osobiście sądzę, że to nie jest nawet kwestia chęci/możliwości
odmawiania sobie czegokolwiek, ile raczej kestia pewnych
priorytetów. Dla jednych priorytetm jest szkoła z wysokim poziomem
nauczania, dla innych szkoła bezpieczna, a dla jeszcze innych szkoła
z wykładowym angielskim. Dla większości ludzi priorytetem jest
szkoła rejonowa, blisko domu i czasem sobie myślę, że może ci ludzie
mają rację. Oni się specjalnie nie zastanawiają nad wyborem szkoły
podstawowej, tak jak nie zastanawiali się nasi rodzice. Dzieci
szły/idą do szkoły, która była/jest najbliżej miejsca zamieszkania i
koniec. Żadnego wymyślania, udziwniania, udoskonalania. Większość
ludzi zatem posyła dzieci do zwykłych podstawówek, ale i to się
powoli zmienia. Coraz więcej osób szuka innych szkół, myślę, że
przede wszystkim bezpiecznych. Kwestia poziomu nauczania jest na
drugim/dalszym planie. Wydaje mi się także, że tzw. snobów i
nowobogackich jest coraz mniej w szkołach prywatnych. Sądzę tak na
podstawie obserwacji znajomych, którzy zamierzają posłać dzieci do
prywatnych lub społecznych szkół, a którzy naprawdę snobami
i "chamami" nie są.
Ja rozważam wszystkie za i przeciw i wciąż nie mogę zdecydować. Boję
się trochę takiej spirali, że jak córka pójdzie do prywatnej
podstawówki, to potem nie będzie umiała się odnaleźć w publicznym
gimnazjum i znowu trzeba będzie ją zapisać do prywatnego gimnazjum i
tak każdy kolejny etap edukacji.
Moja mama, będąc już na emeryturze, uczyła przez pewien krótki czas
w prywatnym liceum w Poznaniu. Wcześniej, przez 25 lat uczyła w
jedym z najlepszych poznańskich liceów. Jako doświadczony i
wymagający nauczyciel zupełnie nie mogła się odnaleźć w prywatnym
liceum. Po dwóch latach zrezygnowała z pracy. Pamiętam tylko, jak
opowiadała, że jej najsłabsi uczniowie w I klasie publicznego liceum
byli o niebo lepsi niż "najlepsi" uczniowe w ostatniej klasie tegoż
prywatnego liceum. Kiedy mama pytała o ich kolejne etapy edukacji,
wyglądało to tak: prywatna podstawówka, prywatne liceum (bo słabo
zdali egzaminy wstępne do szkół średnich, kiedy jeszcze takowe się
odbywały), liceum - wiadomo, a po liceum z góry wiedzieli, że pójdą
na studia do prywatnych szkół, bo żadna państwowa ich nie przyjmie -
sami mieli tego świadomość. To tyle a propos prywatnego nauczania.
Chociaż wiem, że w ostatnich latach to się bardzo zmieniło.

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za podjęcie tematu i wypowiedzi.
Będę pewnie jeszcze się z tym tematem wozić przez dłuższy czas.

Pozdrawiam,
Jagoda

[aluc]

jagoda, myślę, że co do wybierających szkoły rejonowe czy
nierejonowe, ale publiczne, jednak trochę upraszczasz, bo w wielu
przypadkach to jest świadomy wybór, przynajmniej w moim tak jest

przeprowadzając się do tzw. starej dzielnicy Warszawy, braliśmy pod
uwagę również szanse edukacyjne naszych dzieci, w tym właśnie
większą dostępność dobrych szkół publicznych, jednocześnie posłanie
dziecka do szkoły prywatnej nie byłoby dla nas finansowym
wyrzeczeniem, w każdym razie niczego nie musielibyśmy sobie
odmawiać, żeby czesne zapłacić, z drugiej strony na posłaniu do
szkoły publicznej z pewnością nie zaoszczędzimy

poza tym uważam, że mecyje odprawiane przez pewną grupę rodziców
przy wyborze szkoły podstawowej są przerostem formy nad treścią,
jakoś trudno mi sobie wyobrazić, że u dziecka z tzw. porządną bazą
domową, nienajlepszy wybór podstawówki przesądza o przyszłym
życiowym sukcesie bądź braku tegoż, ludzie natomiast popadają z
jednej skrajności (chilli rejonówka bez głębszej refleksji, jak za
starych dobrych czasów) w drugą, a mianowicie w mitologizowanie
miejsca edukacji, co moim zdaniem nie służy również dziecku

co do dzieci własnych - moim głównym zamiarem jest wychowanie ich w
możliwie największej nieświadomości tego, że są uprzywilejowani,
przez miejsce, w jakim żyją, rodzinę, w jakiej żyją, możliwości
finansowe tej rodziny etc. Im później sobie to uprzywilejowanie
uświadomią, tym lepiej dla nich.

[agnieszka_gk]

Poziom nauczania w szkole podstawowej, a zwłaszcza w klasach 0-III
jest dla mnie rzeczą wtórną wobec komfortu nauczania jaki zapewnia
rozważana przeze mnie szkoła prywatna (klasy 14-osobowe, po jednej
klasie w roczniku) i publiczna szkoła rejonowa (klasy 25-30 osobowe,
po 9-11 klas w KAŻDYM roczniku, czyli w sumie z zerówką ponad 1600
uczniów w szkole). Dodatkowo moja córka jest dzieckiem wrażliwym,
doskonale radzi sobie w środowisku znanym, ale aby je poznać
potrzebuje dużo czasu i dużo wsparcia i indywidulanego podejścia ze
strony nauczyciela (w przedszkolu jej adaptacja trwała prawie rok
przy dużym zaangażowniu personelu). ZASADNICZO nie jestem
przeciwniczką szkoły publicznej, ale tak jak nie da się w jednym
szeregu postawić wszystkich nauczycieli, tak i szkoły publiczne
zasadniczo róźnią się między sobą - wielkością, organizacją, kadrą
nauczycielską, lokalizacją w "gorszych" i "normalnych" dzielnicach,
podejściem pedagogicznym, np. są tzw. "Szkoły z klasą" itp.
Szkoły niepubliczne też są różne i te stereotypy o nowobogackich i
innych frajerach z kasą oblegajacych te placówki są mocno
przesadzone.

[michal_powolny12]

A jaką masz pewność że w małej szkole społecznej proces adaptacji
twojej córki przebiegnie sprawnie?Nie masz.

[agnieszka_gk]

MAM PEWNOŚĆ, że w tym naszym kombinacie rejonowym moje dziecko
zginie w tłumie i nikt mu nie pomoże. W tej rozważanej szkole
kameralnej, o której słyszałam pozytywne opinie zwłaszcza w aspekcie
indywidualnego podejścia do dziecka MAM NADZIEJĘ, że adaptacja
przebiegnie łatwiej i moje dziecko polubi to miejsce.

[michal_powolny12]

Przejrzałem jeszcze raz ten wątek i nadal nie znalazłem odpowiedzi
na zasadnicze pytanie: gdzie jest dobro dziecka?
Czy dobre dla niego jest codzienne dojeżdzanie 1,5-2 godzin na
zajęcia (korki, odległość)i brak szans na samodzielny rozwój?
Katorga bo szkoła zamiast uczyć i wychowywać produkuje
olimpijczyków? Wielu rodziców zwariowało i zabiera dziedziństwo swoim
potomkom.
Chodziłem do bardzo dobrej podstawówki i dobrego liceum a tak
naprawdę skrzydła rozwinąłem w łódzkiej "Sorbonie".
Mój syn tak samo. Siostra tak samo.Jedna kuzynka tak samo. Inna
skończyła stołeczną Sorbonę i jest świetną studentką SGH. I jakoś w
nauce nie przeszkadzały ani mało oczytane koleżanki ani jakoby niski
poziom szkoły-który realnie był wysoki-ale opinia głosiła co innego.
Gdzie leżał klucz? Otóż owe byle jakie szkoły (Sorbony)miały to coś
w sobie. Nauczyciele nie dołowali uczniów, każdemu pokazywano że ma
szansę-nieważne kim byli jego rodzice.

[srebrnarybka]

Co to jest łódzka Sorbona? UŁ? Dawno wyjechałam z Łodzi i tego
określenia nie kojarzę. A generalnie popieram Twoje wypowiedzi, ja
też jestem za integracją w normalnej szkole, a nie sztucznej
hodowli. Co do problemu przewrażliwionego dziecka, które lepiej
poradzi sobie w małej szkole: otóż jeżeli będzie cały czas w
warunkach cieplarnianych, to nigdy nie nauczy się życia w
społeczeństwie.

[michal_powolny12]

Łódzką Sorboną nazywaliśmy Centrum Kształcenia Ustawicznego szkołę
dla dorosłych oraz małolatów które miały problemy z nauką w
normalnych placówkach. Jestem dumny że ukończyłem Liceum które
powstało na bazie CKU.

[agnieszka_gk]

michal_powolny12 napisał:
"Nauczyciele nie dołowali uczniów, każdemu pokazywano że ma szansę-
nieważne kim byli jego rodzice."
O mało nie spadłam z krzesła jak to przeczytałam; przez cały okres
mojej edukacji w szkołach państwowych nauczyciele NON STOP gnębili
uczniów mniej zdolnych, leniwych, a w podstawówce - gdzie przekrój
dzieci jest znacznie szerszy niz w liceum - równiez tych
pochodzacych z rozbitych domów. Ilekroć była jakaś awantura czy
kradzież, podejrzenie padało zawsze na te same osoby - słabouczące
się, pochodzące z gorszego środowiska; notabene niektóre z nich były
po prostu zaniedbane, ale nie patologiczne, ale nauczyciele juz w to
nie wnikali.

W zasadzie juz chyba wszystko tutaj zostało powiedziane i każdy i
tak pozostał przy swoim zdaniu; zwłaszcza przeciwnicy szkół
prywatnych, którzy co chwila wyszukują kolejnych absurdalnych
argumentów dyskredytujacych szkoły prywatne (BTW, olimpijczycy to
zmora i duma szkół publicznych a nie prywatnych, gdzie poziom jest z
grubsza wyrównany, i nie ma potrzeby koncentrować się na rodzynkach,
żeby dyrekcja mogła wykazać sie wynikami). Nie rozumiem wielu
wydumanych zastrzeżeń, jak np. zabieranie dzieciństwa dzieciom
uczęszczajacym do szkół prywatnych. I niech tak zostanie.

[michal_powolny12]

Ty spadłaś a takie właśnie są moje wspomnienia z pierwszej
podstawówki (97 % ucniów pochodziło z rodzin dysfunkcyjnych) oraz
ogólniaka który powstał na bazie szkoły dla dorosłych. Miałem
nieszczęście poznać dwie "doskonałe" i "prestożowe" szkoły-jakoby
mające wysoki poziom. Na własnej skórze poznałem co to ferma
cybrogów. I nie ważne czy publiczna czy nie publiczna. To były
szkoły miażdzące równo. Czy naprawdę uważacie że dziecko nie
potrzebuje chwili dla siebie? Tak żeby trochę poleniuchować. MNie
osobiście najwięcej dało owo bylejakie liceum-egzamin wstępny na
prawo(UŁ)ustny w 1992 zdałem bardzo dobrze i co ciekawe NIE
CHoDZIŁEm na żadne kursy,nie miałem żadnych korepetycji, nie miałem
żadnych dodatkowych lekcji. Mój kolega złożył skutecznie egzamin na
geodezję i studia ukończył ze średnią 4,9. I też bez żadnych ekstra
WSPOMAGACZY.A w prestiżowych szkołach byliśmy nazywani .....tymi co
do niczego nie dojdą. Ciekawe prawda? On ze zwykłego domu, ja z
profesurskiego.

[agnieszka_gk]

Piszesz tak chaotycznie, że własciwie trudno się połapać o co ci
chodzi.
1) Jeśli chodziłeś do szkoły z 97% udziałem uczniów z rodzin
dysfunkcyjnych to nic dziwnego, że nauczyciele nie mieli kogo
nadwyczajniej gnębic, bo wszyscy mieli te same problemy; swoją drogą
chyba musiałeś chodzić do podstawówki przy poprawczaku, bo nawet w
najgorszych rewirach Wschodniej takiego udziału dysfunkcyjnych nie
ma;
2) Ja chodziłam do normalnych szkół, nie miałam żadnych korepetycji
ani wspomagaczy (cokolwiek to oznacza), skończyłam studia z bdb
średnią i nie bardzo rozumiem jakie to ma znaczenie dla dyskusji
wyższości szkół publicznych nad niepublicznymi czy odwrotnie.
3) Dlaczego uważasz, że dzieci uczace się w szkołach prywatnych nie
maja czasu dla siebie ? Z moich doświadczeń wynika coś zupełnie
innego, bo (a) kameralna świetlica stwarza warunki do odrabiania
lekcji i po szkole dziecko ma wiecej czasu na zabawę, (b) wybrane
zajęcia dodatkowe ma na miejscu w szkole i nie musi popołudniami
jeździć z rodzicami na takowe. Posyłanie dzieci do prywatnych szkół
z reguły nie oznacza chorych ambicji edukacyjnych rodziców ale chęć
zapewnienia harmonijnego i bezpiecznego rozwoju dziecka; choć
oczywiście poziom kształcenia w takiej szkole może być wyższy ze
względu na starannie dobranną kadrę (łatwiej znaleźć jedna 3 dobre
nauczycielki do nauczania zintegrowanego niż 30 w mojej rejonowej
szkole) czy mozliwość wykorzystania róznorodnych metod dydaktycznych
w pracy z mniejsza grupą.

[michal_powolny12]

To ci łopatologicznie wyjaśnię.
Po pierwsze chodziłem do szkoły której rejon obejmował słynną w
Łodzi ul. Włókienniczą (odpowiednik ul.Brzeskej w W-wie). Moja klasa
niemal w całości składała się z dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. I
atmosfera tam panująca była FANTASTYCZNA.
Po drugie jako absolwent "Sorbony" i człowiek który poznał tak zwane
szkoły prestiżowe wiem że te drugie (publiczne i niepubliczne) to
prawdziwe fabryki cyborgów.
Po trzecie wybierając szkołę rodzice kierują się absurdalnymi moim
zdaniem przesłankami. Patrzą na rankingi które o nicznym nie
świadczą. Patrzą na zajęcia dodatkowe (im więcej tym lepiej). Chccą
zaplanować cały dzień. Uważam że dziecku trzeba dać wolność.
Nie jest ważne do jakiej szkoły się chodziło. Liczą się pasje.
Po czwarte uważam iż im bardziej zróżnicowany społecznie jest skład
klasy tym lepsza jest atmosfera.

[agnieszka_gk]

michal_powolny12 napisał:
"Po drugie jako absolwent "Sorbony" i człowiek który poznał tak zwane
szkoły prestiżowe wiem że te drugie (publiczne i niepubliczne) to
prawdziwe fabryki cyborgów."
Między szkołą na Włokienniczej a "prestiżowymi" szkołami (znam
szkoły łodzkie, które to niby takie dla cyborgów ?) jest ogromna
przestrzeń do zagospodarowania i wyboru szkoły odpowiedniej dla
dziecka i rodziców. BTW, czy swoje dzieci też zamierzasz posłać do
szkoły z 97% uczniów dysfunkcyjnych ?

"Po trzecie wybierając szkołę rodzice kierują się absurdalnymi moim
zdaniem przesłankami. Patrzą na rankingi które o nicznym nie
świadczą. Patrzą na zajęcia dodatkowe (im więcej tym lepiej). Chccą
zaplanować cały dzień. Uważam że dziecku trzeba dać wolność."
Rodzice mają różne kryteria wyboru szkoły; są też tacy, którzy
chca "zajeździć" swoje dzieci przez własne rozbujałe ambicje, ale to
dotyczy raczej stylu wychowania i aspiracji rodziców, i nie
przekłada się tylko na placówki niepubliczne; znam wiele dzieci ze
szkół publicznych, które kazdego popołudnia są wożone na zajęcia -
pianino, angielski, francuski, tenis, konie itd.
A co do zróżnicowania społecznego klasy, to nie odnajduję go w
twojej klasie z 97% uczniów dysfunkcyjnych (czyli chyba tylko ty
byłeś "normalny"); i zupełnie nie wiem co cię tak fascynuje w tym
środowisku...

[michal_powolny12]

Tak mój syn chodził do zwykłych szkół. Nie patrzył na rankingi tylko
przyglądał się jaka jest atmosfera w szkole. Czy panuje tam wyścig
(patrz I LO) czy też szkoła jest na luzie. Bo taka uczy. Teraz
wybiera się na SGH. I gwarantuję ci że się dostanie.

[anndelumester]

> Teraz wybiera się na SGH. I gwarantuję ci że się dostanie.
Czy "teraz wybiera się " oznacza rekrutacje w tynm roku? Czy sa to
plany raczej odległe?

[michal_powolny12]

W tym roku.

[anndelumester]

Tak sie własnie zastanawiam na ile Twoje poglady dotyczace edukacji
dziecka, a zwłaszcza dotyczace cyborgów wynikają z bardzo
wczesnego ojcostwa
(tu forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=78243221&a=78377517
napisałes ze jestes rocznik 1973, a powyzej ze dziecko twoje zdaje w
tym roku mature), a na ile z pozytywnych doswiadczen z Twojej
edukacji.

[michal_powolny12]

Nie wczesnego-to jest syn mojej żony z I małżeństwa. Dla mnie
cyborgami są ludzie którzy świata nie widzą po szkołą.
Lekcje,kursy,kursy,kursy,olimpiady i olimpiady. I to przekonanie że
jestem najlepszy.Jestem najlepszy, lepszy od dzieci z prostych domów.
A tak na marginesie to są na SGH specjalności na których nie ma
wyścigu szczurów. A że wybrał SGH?Sam chciał.

[agnieszka_gk]

michal_powolny12 napisał:
> Nie wczesnego-to jest syn mojej żony z I małżeństwa. Dla mnie
cyborgami są ludzie którzy świata nie widzą po szkołą.
Lekcje,kursy,kursy,kursy,olimpiady i olimpiady.

To nie znam i nie znałam żadnego cyborga, nawet z I LO.
A uczucie wyższości wobec innych dotyka różne jednostki z
przeróznych środowisk, niestety najwiecej osób z ze środowisk
patologicznych, obciązonych kompleksami. Szkoda mi tych dzieciaków,
ale też ani ja, ani moje dziecko nie są od nparwy całego zła tego
świata.

[michal_powolny12]

Dziwne. Przecież od lat I LO im. M.Kopernika w Łodzi chwali się że
jest fermą cyborgów. A tak na poważnie znam wielu absolwentów Kopra
i wiem że w tej szkole panuje niezbyt normalna atmosfera. To
poczucie wyższości, poczucie że wszystko jest im dane.

[agnieszka_gk]

Chodzenie do zwykłej szkoły to właśnie coś co miesci się miedzy
szkoła na Włókienniczej a szkoła dla cyborgów. A co do tej
ostatniej, to chyba zupełnie nie rozumiem co masz na myśli mówiąc
cyborg. Czy cyborgiem jest ktoś kto zdał na wymarzone studia i robie
terazw życiu coś co lubi, albo (tfu, tfu) karierę ? Czy jest w tym
coś złego ? A czy Twój syn dostajac się na prestiżowy SGH nie jest
czasem takim cyborgiem - tam to dopiero będzie wyścig szczurów...
Oj kolego, troche się zapętliłeś w tych swoich rozważaniach. Swoją
droga pogratulować takiego dorosłego syna w tam młodym wieku...