Kłopoty ojca z córką.

[skorpio1]

Proszę o pomoc, bo jestem już u kresu wytrzymałości. Mam ogromne problemy z
córką, które trwaja już kilka lat. Nie potrafię do niej dotrzeć. Córka jest
19-letnią dziewczyną, uważajacą się za osobę dorosłą, ale nie potwierdza tego
swoim postępowaniem. Otacza sie ludźmi lekko traktujacymi życie, wałęsa się z
nimi, nie opowiada się gdzie przebywa i z kim, a potrafi zniknąć na kilka
dni, by wrócic np. z podbitym okiem. Okłamuje nas, kradnie. Przerwała naukę w
szkole. Próbuję z nią rozmawiać, ale ona uważa, że nie powinienem się wtrącać
w jej życie i nie chce ze mną rozmawiać na ten temat. Nie wiem jak pomóc jej
i sobie. Jesteście moja ostatnią deską ratunku, może tu znajdę jakieś wyjście
z tego zaklętego kręgu, sam już nie potrafię, a o pójściu do specjalisty
razem z córką nie ma mowy. Córka urodziła się 10.10.1983 o godz. 4 rano w
Olsztynie. Skorpio.

[mii.krogulska]

Witam serdecznie,

postaramy się pomów, w miarę możliwości. Jeśli może Pan
podesłać nam datę swojego urodzenia i datę żony, będzie
nam trochę łatwiej. Czy córka ma rodzeństwo?

Pozdrawiam, Mii

[skorpio1]

Serdecznie dziekuję za zainteresowanie moim problemem. Ja urodziłem się
29.10.1945 r. o godz. 4.15, Września, moja żona 7 stycznia 1951 r. O 7.00 -
Lidzbark Warm. Córka jest moim jedynym dzieckiem, ma jednak przyrodnią, starszą
o 5 lat siostrę (z nią nie było i nie ma takich problemów), córkę żony z
pierwszego małżeństwa. Pozdrawiam. Skorpio.

[mii.krogulska]

Witam serdecznie,

nie dziwię się, że troszczy się Pan i martwi o córkę.
Jest ona silnym charakterem i chciałaby, aby cały świat
kręcił się wokół jej życzeń. Poniekąd wszyscy tacy
jesteśmy, że wolelibyśmy bawić się i spać do południa,
niż uczyć się i pracować. Pana córka ma w sobie niezwykle
silne pragnienie niezależności, wolności osobistej i
przygód. Trudno jej skupić się na dłużej na jednym
zadaniu lub sprawie, szybko się zniechęca. Jako
zodiakalna Waga zawsze stara się postawić na swoim, nawet
jeśli wymaga to mijania się z prawdą. Jej problemem może
być brak zainteresowań i inspiracji – po co się starać,
skoro nie to nie daje? Wiem, że trudno teraz wymyślać
nowe hobby dla tak dużej dziewczyny – sama musi je
odnaleźć, a Państwo mogą jedynie dawać jej przykład swoim
odpowiedzialnym postępowaniem i przyzwoitym życiem.
Jest Pan osobą, która chciałaby widzieć świat bezpiecznym
i sympatycznym - sam Pan jest takim Skorpionem, który
chciałby raczej naprawiać błędy, a nie wciąż o nich
dyskutować i pamiętać. To dobrze wróży waszemu dialogowi,
ale z drugiej strony powoduje, że córka wciąż posuwa się
coraz daleko w swoich żądaniach.
W tej chwili ona rzeczywiście jest dorosłą kobietą,
przynajmniej według litery prawa. Nie zdoła Pan siłą
zmusić jej do zmiany środowiska. Jedyne, co można zrobić,
to odebrać jej pieniądze na rozrywki i imprezy, ale to
spowoduje jej dalszy bunt. Pozostaje wam tylko dialog i
jasne sprecyzowanie tego, co w waszym domu wolno, a czego
nie wolno. Dorosłe dzieci muszą mieć swój wkład w
gospodarstwo – skoro nie zarabiają pieniędzy, to powinny
mieć swój udział w obowiązkach całej rodziny. Radzę
naradzić się z żoną i omówić szczegóły takiej domowej
rewolucji, a potem przedstawić je córce w formie domowego
układu. Skoro na przykład Pan robi zakupy, żona gotuje,
to córka zmywa. Taki plan trzeba konsekwentnie zastosować
do całego życia domowego. Skoro nie wykona swojej części
obowiązków – nikt jej nie zastępuje, ale też nie robi z
tego powodu wykładu. Wprowadzenie układu radzę uzasadnić
stanem zdrowia, zmęczeniem rodziców, sytuacją finansową.
Córka powinna po prostu zrozumieć, że nie będziecie jej
ciągle utrzymywać i nie będziecie pobłażać wybrykom.
Z drugiej strony skoro na wyprawach dochodzi do podbitego
oka, to zapewne jest uwikłana w jakieś historie, które i
dla niej mogą być trudne do zniesienia. Dlatego nie
powinna mieć wrażenia, że ją całkowicie potępiacie. To
delikatne zadanie dla Pana żony – może trzeba zapytać,
czy nie potrzebuje wsparcia i pomocy w jakiejś historii
miłosnej lub czy ktoś przypadkiem nie zmusza jej do
czegoś, czego ona nie chce.
Wydaje mi się, że jej aspołeczne zachowanie spowodowane
jest wydarzeniami, jakie miały miejsce w jej życiu w roku
1997. Te wydarzenia musi świadomie przemyśleć. Córka
przeżyła wtedy bardzo niesprzyjające traznyty planet,
które mogły popychać ją w stronę różnych krańcowych
doświadczeń. Mogło wydarzyć się wtedy coś, co
przekreśliło waszą komunikację i sprawiło, że córka
odpuściła sobie realizację marzeń. Mogła to być równie
dobrze niespełniona miłość. Drugą datą, która zaważyła na
jej losie jest rok 2000, kiedy pewne decyzje dotyczące
edukacji okazały się dla niej zbyt trudne do
udźwignięcia. Mogła też wtedy odkryć smutny rodzinny
sekret lub coś, co wydawało się jej sekretem. Jednak nie
jest jeszcze za późno, aby naprawić błędy. Rok 2003 może
okazać się dla córki trudniejszy od pozostałych. Okazji
do zabawy będzie mniej, spostrzeże też, że jej decyzje
mają konsekwencje, które trzeba ponieść. Dlatego tak
ważne jest, abyście nie stracili z nią kontaktu. Jest ona
inteligentną i bystrą dziewczyną, a jej wadą jest brak
konsekwencji. Jednak wady tej można się pozbyć. Ten rok
sprzyja bardziej refleksyjnemu podejściu do życia i w
zasadzie dopiero teraz córka zacznie się zastanawiać nad
kierunkiem swojego rozwoju. Obudzi się w niej ambicja,
proszę więc ją w tym wspierać – nawet jeśli wybierze inną
szkołę niż tą, do jakiej wcześniej chodziła. Córka w tym
roku zacznie być poważniejsza niż do tej pory. Będzie też
miała lepszy kontakt ze starszymi osobami – dziadek lub
inna starsza osoba może porozumieć się z nią lepiej niż
ktokolwiek inny. Następny rok, czyli koniec 2004 i
początek roku 2005 sprzyjają zdobywaniu wykształcenia i
pozycji społecznej. Niewykluczone więc, że córka sama
przejrzy na oczy i po prostu znudzi się niektórymi
znajomymi. Radzę też dbać o jej zdrowie. Planeta Saturn
przez lata 2003 – 2005 będzie wywierała na nią silny
wpływ, co czasem przejawia się jako osłabienie zdrowia.
Innym przejawem wpływu Saturna jest brak wiary we własne
siły, przez co człowiek odpuszcza sobie realizowanie
swoich pomysłów. Myślenie typu „I tak się nie nadaję”,
„Jestem głupsza i nic nie umiem” potrafi zabić każdą
pozytywną ideę. Dlatego ważne jest, aby w nadchodzących
latach córkę wspierać i wypatrywać każdej możliwości
obudzenia jej własnej ambicji i zaradności. Nadchodzi
więc szansa poprawy i powinien Pan w nią wierzyć. Warto
też odwiedzić jakiegoś sympatycznego psychologa (doradzam
mężczyznę lub starszą kobietę, która sama ma dzieci),
który poznawszy waszą sytuację będzie mógł doradzić
strategię wzajemnego komunikowania się. Nie mówię tu od
razu o terapii, bo nie każdego na nią stać. Zwykła porada
może Pana zainspirować, podobnie jak lektura różnych
popularnych poradników, a także rozmowa z doświadczonym
pedagogiem. Sytuacja córki nie jest przecież obojętna dla
całej rodziny – piszę to w tym znaczeniu, że i Pan
powinien wiele spraw przemyśleć, a nie być może obwiniać
się za powstałą sytuację. Myślenie typu „Gdybyśmy o nią
dbali wcześniej” do niczego teraz nie doprowadzi.
Postępki córki nie zawsze się będą Panu podobać i będzie
ona miała tendencję do denerwowania Pana swoim
zachowaniem. Może mieć Pan przez to nawet w pewnym sensie
poczucie rodzicielskiej klęski. Dlatego ważne jest, aby
Pan do tego nie dopuścił i w całej sytuacji pamiętał
także o kondycji psychicznej swojej, żony i drugiej
córki. Ten rok może przynieść córce moment opamiętania, w
którym dojdzie do wniosku, że wybryki młodości mogą nie
być dobrą drogą na resztę życia.

Pozdrawiam serdecznie i życzę Państwu wytrwałości i siły,
Mii Krogulska

[skorpio1]

Droga Pani Mii!
Dziękuję za tak szybką reakcję i zadanie sobie aż tyle trudu.
Muszę to wszystko dokładnie przemyśleć, przeanalizować..., tym bardziej, że w
poniedziałek (6-go) o 20.00 pod moją nieobecność (byłem w pracy na nocnej
zmianie) córka się wyprowadziła i nie wiem dokąd. Najgorsze jest to, że moja
żona ma z córką jeszcze mniejszy kontakt niż ja.
Jeszce raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam.
Skorpio.

[mii.krogulska]

Witam ponownie,

skoro nie pracuje, to zapewne wróci kiedy skończą się pieniądze. Jednak jeśli
przez kilka dni jej nie będzie, to radzę zgłosić zaginięcie na policji - może
ona potrzebuje pomocy. Kiedy się odnajdzie proszę z nią jak najwięcej
rozmawiać, ale nie krzyczeć i grozić. Najblizsze dni, w których ma gorsze
trazyty planet będą dopiero 20-24 stycznia, wtedy może być bardziej nerwowa i
po prostu zła na Państwa. Radzę się nie poddawać i robić wszystko, aby
odbudować wasz kontakt. Skoro uciekła, to zapewne sytuacja nie wydaje jej się
już do uratowania. Radzę też szybko wybrać się do psychologa lub pedagoga, być
może dobrze Państwu doradzą.

Pozdrawiam i mam nadzieję, że dacie sobie radę,
Mii

[skorpio1]

Dziękuję serdecznie za wsparcie. Będę próbował stosować sie do Pani rad,
chociaż wydaje mi się, że próbowałem juz różnych argumentów. Na razie czekam z
niepokojem. Skorpio.

[irona.sonata]

Elektryzujące i nurtujące