Podawanie leków

[tarantella]

Witam. Czy podajecie leki dzieciom w przedszkolu? Mam na myśli
choroby przewlekłe, ataki epilepsji itp
Znalazłam w sieci - wklejam:
"Nie ma przepisów wprost regulujących kwestię poruszoną w pytaniu.
Moim zdaniem wskazane jest otrzymanie przez nauczyciela, który
podejmie się czynności podania leku dziecku, pisemnego polecenia
rodziców. Powinno ono zawierać dokładny opis leku który ma być
podany, dawki jaka ma być podana, o jakiej porze dnia, w jakiej
postaci itp.
Jeżeli jednak nauczyciel nie podejmie się czynności, moim zdaniem
nie można go do tego przymusić, poprzez np. wydanie przez dyrektora
polecenia służbowego.
Skoro dziecko wymaga podania leku, można przyjąć, że jest ono chore
a zatem nie powinno uczęszczać do przedszkola.
Generalnie, takie kwestie powinny zostać uregulowane w statucie
przedszkola."

Napiszcie, proszę, jak to wygląda w przedszkolach, w których
pracujecie.
Pozdrawiam

[nauczycielka_przedszkola]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=47465&w=62296269
uregulowania prawne

Nie podajemy zadnych lekow.
Nawet najlepszy statut nie przewidzi wypadku kiedy dziecko po
zwyklym syropku moze dostac zapasci (a tak sie zdarzylo w sasiedniej
placowce).
Pozdrawiam
Beata

[tarantella]

Bardzo dziekuję

[meg_2]

Też nie podejmy leków. Sama nie biorę na siebie odpowiedzialności. Dziecko z
lekarstwem to dziecko chore. Jesli to choroba przewlekła to mozna lekarstwo
podac w domu.

[rudakitka5]

a co z astmatykami?
choroba przewlekła, jednak nie dyskwalifikująca dziecko przed
uczęszczaniem do przedszkola.

gimnazjalista inhalator może trzymać w plecaku a przedszkolak???

[tarantella]

Generalnie dylemat jest ogromny. Nie podam leku - może dojść do
tragedii, podam niewłaściwie, źle ocenię sytuację czy dziecko
zareaguje np.wstrząsem - efekt podobny.
Odpowiedzialnosć moralna, odpowiedzialność prawna nauczyciela to
jedna sprawa, ale pamiętać należy o tym, że w takiej sytuacji
poszkodowane jest PRZEDE WSZYSTKIM DZIECKO.
Myślę, że gdyby w przedszkolach były pielęgniarki(kiedyś były), to w
znacznym stopniu rozwiązywałoby to problem dzieci chorych przewlekle
i nie tylko. Nie chodzi tylko o choroby takie jak epilepsja.
Wystarczy, że dziecko zareaguje drgawkami na wysoką temperaturę,
która wystąpi nagle.

[mariwu]

> Generalnie dylemat jest ogromny. Nie podam leku - może dojść do
> tragedii, podam niewłaściwie, źle ocenię sytuację czy dziecko
> zareaguje np.wstrząsem - efekt podobny.
Więc właśnie.
Dylemat jest ogromny, ale zawsze staram się, żeby decydowało dobro
dziecka.
Jestem w nieco innej sytuacji niż większość nauczycielek przedszkoli.
Prócz bycia nauczycielem, jestem także właścicielem małego
przedszkola, więc odpowiadam ZA WSZYSTKO, co się w nim dzieje.
Świadomie przyjmuję odpowiedzialność na siebie, nie obarczając nią
nauczycielek, które u mnie pracują.
Ale jestem także w tej dobrej sytuacji, że znam dobrze rodziców i
dzieci. Z niektórymi rodzicami pracuję wiele lat (oddają mi kolejne
swoje dzieci), więc wiem jaki jest poziom ich dbałości o zdrowie
dziecka. To często moi sąsiedzi, przyjaciele przyjaciół.

Sprawę leków rozwiązuję tak: informuję rodziców, że właściwie nie
powinnam ich podawać, ale w sytuacjach, które uznam za uzasadnione
decyduję się to zrobić. Nauczycielki wiedzą, że jeśli rodzic prosi o
podanie leku zostaje odesłany do mnie. Oczywiście nie godzę się na
podawanie w przedszkolu leków, które dziecko powinno przyjmować w
domu, bo jest chore zakaźnie (antybiotyki, leki zbijające gorączkę w
sytuacjach przewlekłych itp.). Unikam też podawania dużych tabletek
(ryzyko zakrztuszenia), których nie można rozkruszyć. Godzę się
czasem na podanie leków homeopatycznych (najczęściej wzmacniających
odporność lub kończących kurację), bo one rzeczywiście wymagają
systematycznego podawania w małych odstępach czasu.
Uznałam także, że będę na terenie przedszkola przechowywać lek
(czopki), który trzeba będzie podać dziecku w przypadku wystąpienia
ataku padaczki (na szczęście nie musiałam go nigdy wykorzystać) i
leki przeciwastmatyczne, których także należałoby użyć natychmiast w
przypadku silnych duszności (ale tu miałam duże doświadczenie w
używaniu tego typu leków, bo sama mam astmatyczne dziecko).

Jeśli stwierdzę, że dziecko ma gorączkę natychmiast dzwonię do
rodziców i ustalamy dalsze działania (zwykle rodzice możliwie szybko
odbierają dziecko z przedszkola). Gdybym dostała informację, że
dziecko ma skłonność do reagowania drgawkami na podwyższoną
temperaturę zdecydowałabym się, na prośbę rodziców, podać lek
obniżający ją (czasem dojazd rodziców z drugiego końca miasta może
trwać ponad godzinę).

Jeśli decyduję się podawać dziecku lek, rodzice zostawiają pisemną
prośbę i dokładny sposób dawkowania.

I, nie ukrywam, podawaniu leków zawsze towarzyszy pewien stres, bo
reakcje, rzeczywiście, mogą być nieprzewidywalne. Dlatego robię to w
sytuacjach naprawdę koniecznych, a i rodzice nie nadużywają tego
typu próśb.

[elle132]

na szkoleniu medycznym z pierwszej pomocy wyraźnie i ponad wszelką wątpliwość lekarz i bhp-owiec twierdzili, że nauczyciel nie może podać dziecku żadnego leku. Gdyby coś się stało, to odpowiada prawnie.

[mariwu]

elle132 napisała:

> na szkoleniu medycznym z pierwszej pomocy wyraźnie i ponad wszelką
>wątpliwość lekarz i bhp-owiec twierdzili, że nauczyciel nie może
>podać dziecku żadnego leku.

>Gdyby coś się stało, to odpowiada prawnie.
Jak za wszystko, co dzieje się z dzieckiem będącym pod jego opieką.

Prócz bycia nauczycielem trzeba pamiętać także o tym, że jest się
człowiekiem. Szczególnie w sytuacji zagrożenia czyjegoś życia.

[beata_3]

W moim przedszkolu zrobiłyśmy zapis w statucie ,że nie podajemy żadnych
leków.Nasza dyrektorka dość często o tym przypomina.Nie wezmę na siebie takiej
odpowiedzialności, nigdy bowiem nie wiadomo jak dziecko zareaguje.Niedawno
usłyszałam od koleżanki takie same słowa, które napisała mariwu,że trzeba być
człowiekiem.Owszem trzeba, tylko czy kiedy coś się stanie z dzieckiem po podaniu
leku jego rodzice wezmą pod uwagę,że ja mam mam dzieci i zachowają się po
ludzku?Na pewno nie,nikt nie weźmie mnie w obronę tylko jeszcze zniszczy mnie i
moją rodzinę.A w wypadku zagrożenia życia wzywa się pogotowie.

[scher]

Mariwu, chciałbym posyłać dziecko do Twojego przedszkola. Nieczęsto
spotyka się nauczycielkę nieowładniętą paranoicznym strachem przed
każdym ryzykiem związanym z wykonywaniem swoich obowiązków.

Bardzo podobają mi się Twoje zasady podawania leków (w ramach
sprawowanej _opieki_ nad dzieckiem). Moim zdaniem nawet w razie
(odpukać!) wypadku bronisz się w każdym sądzie.