Kolędy polskie

[madohora]

Jezus malusieńki

1. Jezus malusieńki, leży wśród stajenki,
Płacze z zimna, nie dała Mu matusia sukienki.

2. Bo uboga była, rąbek z głowy zdjęła,
W który dziecię uwinąwszy, siankiem Je okryła,

3. Nie ma kolebeczki, ani poduszeczki,
We żłobie Mu położyła siana pod główeczki.

4. Gdy dziecina kwili, patrzy w każdej chwili,
Na dzieciątko boskie w żłóbku, oko Jej nie myli

5. Panienka truchleje, a mówiąc łzy leje:
O mój synu ! Wola Twoja, nie moja się dzieje

6. Tylko nie płacz, proszę, bo żalu nie zniosę,
Dosyć go mam z męki Twojej, którą w sercu noszę

7. Dziecina się kwoli, Matusienka lili
W nózki zimno, żłóbek twardy, stalenka się chyli.

8. Pokłon oddawajmy, Bogiem je wyznajmy
to Dzieciątko ubożuchne ludziom ogłaszajmy

9. Niech je wszyscy znają, serdecznie kochają
za tak wielkie poniżenie chwałę mu oddają.

10. O najmilszy Panie, waleczny hetmanie!
Zwyciężonyś mając rączki miłością związane

11. Leżysz na tym sianie, Królu nieba, ziemi
jak baranek na zabicie za moje zbawienie

12. Pójdź do serca mego, Tobie otwartego
przysposób je do mieszkania i wczasu swojego.

13. Albo mi daj swoje, wyrzuciwszy moje
tak będziesz miał godny pałac na mieszkanie swoje

[madohora]

Jezus, Królem naszym jest

Jezus, Królem naszym jest.
Jezus nasz umiłowany /2x
O wstań Święty Boże nasz,
o wstań i zajaśniej nad nami /2x

[madohora]

Jezusa narodzonego

1. Jezusa narodzonego wszyscy witajmy,
Jemu po kolędzie dary wzajem oddajmy;
oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło,
skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

2. Oddajmy za złoto wiarę, czyniąc wyznanie,
że to Bóg i Człowiek prawy leży na sianie;
oddajmy wesoło...

3. Oddajmy też za kadzidło Panu nadzieję,
że Go będziem widzieć w niebie, mówiąc to śmiele;
oddajmy wesoło...

4. Oddajmy za mirę miłość na dowód tego,
że Go nad wszystko kochamy, z serca całego;
oddajmy wesoło...

5. Przyjmij, Jezu, na kolędę te nasze dary,
przyjmij serca, dusze nasze za swe ofiary,
byśmy kiedyś w niebie, posiąść mogli Ciebie
posiąść mogli Ciebie na wieki wieków.

[madohora]

Józefie stajenki nie szukaj

Józefie stajenki nie szukaj,
i do gospody nie pukaj
z Maryją do nas przyjdź.

Zabierzcie ze sobą dziecinę
jest miejsce w naszej rodzinie,
dla Boga u nas zawsze otwarte drzwi x2

[madohora]

Judzką krainę noc okryła

1. Judzką krainę noc okryła
I w snu marzeniach zanurzyła,
Jej niwy, jej niwy, jej niwy
Pokój zajął szczęśliwy, szczęśliwy.
Gość w Betlejem mieście mnogi
I pasterze lud ubogi,
Cnotliwy, cnotliwy.
I w polu przy swej trzodzie,
I w polu przy swej trzodzie,
Posnęli w swobodzie,
Posnęli w swobodzie.

2. Wtem wskroś obłoki zajaśniały
I w nadzwyczajne przyodziały
Promienie, promienie, promienie,
Całe niebios sklepienie, sklepienie;
A w powietrzu się unosi
Anioł i radośnie głosi
Zbawienie, zbawienie,
Że Bóg się w polu rodzi,
Że Bóg się w polu rodzi,
Na ziemię przychodzi,
Na ziemię przychodzi.

3. Pasterze ze snu tymi głosy
Zbudzeni, trwogą pod niebiosy
Spojrzeli, spojrzeli, spojrzeli.
Widząc cuda, zadrżeli, zadrżeli;
Lecz im Anioł rzekł: by byli
Bez wszej trwogi i śpieszyli
Weseli, weseli,
By Zbawiciela swego
By Zbawiciela swego
Witać zesłanego
Witać zesłanego.

4. Gdy Mu swe dary już oddali,
Stanęli wkoło i śpiewali:
O, Panie, o, Panie, o, Panie
Tu leżący na sianie, na sianie,
Tyś w dobroci niepojęty
Żeś obrał sobie z bydlęty
Mieszkanie, mieszkanie,
Abyśmy przez to w niebie,
Abyśmy przez to w niebie
Mieszkali u Ciebie
Mieszkali u Ciebie.

[madohora]

Już gwiazdeczka

1.Już gwiazdeczka się kolebie wysoko na niebie
już ptaszkowie wyśpiewują lulajże Jezuniu

Ref.
Idą trzej królowie w koronach na głowie
niosą sute dary Panu na ofiare
i wy schylcie głowy mówiąc tymi słowy:
BĄDŹŻE POCHALONY JEZUSIE KOCHANY! /bis

2.Gdy w kościółku sygnaturka w cichy ton uderzy,
oko się otworzy w chmurkach i we dwa paciere

Ref. Idą trzej królowie...

[madohora]

Już sie pieśń rozlega

1. Już sie pieśń rozlega oto Bóg się rodzi.
Jezus malusieńki zbawić świat przychodzi.

2. Gwiazdy silniej płoną promieńmi złotymi,
Wieść radosna płynie po niebie i ziemi.

3. Błyśnij nam gwiazdeczko, błyśnij od Betlejem,
My przy twej jasności, miłością rozgrzejem.

4. Daj na świecie pokój, pokój ziemskiej doli,
Pobłogosław Boże ludziom dobrej woli.

[madohora]

Kiedy słyszę na obłokach

1. Kiedy słyszę na obłokach anielskie śpiewanie,
Zdumiewam się i pytam się, co to jest, mój Panie?
Aż mi miłość odpowiada Twa zbyt wielka Boże,
Iże Syn Twój Bóg wcielony, w stajni ma swe łoże.

2. Kędy członki święte sianem ostrym przyodziewa.
A mróz i wiatr bardzo przykry, zewsząd Go przewiewa.
Idę bliżej ku stajence, widzę, iże sobie
W dosyć lichym, bo bydlęcym, tron założył żłobie.

[madohora]

Kiej owiecek

1. Kiej owiecek pilnowali psy kosoze D G A D
To pastyze uwidzieli w nocy zoze
Nad górami nad stajenką
Kany Jezus był z Józefem i Panienką

2. Nad górami wielka światłość wtedy była
To Maryja Boga Syna porodziła
Położyła Go wezgłowie
I gloria śpiewali Mu janiołowie

3. A pastyze piknie grali i śpiewali
Ceść i chwałę Panu Bogu oddawali
Temu Bogu maluśkiemu
Pod Tatrami pod wirchami zrodzonemu

[madohora]

Kolęda andrychowska

O północy w Andrychowie
Byli wczoraj Aniołowie
I na pasterzy wołali
Żeby czem prędzej się brali
do Betlejem.

Kto tam pierwszy odda chwałę
Przywita Dzieciątko małe
I Maryję Matkę Jego,
Oraz Józefa Świętego
tam w Betlejem.

Pierwsi byli Brzezinianie
A za nimi Roczynanie
Bulowianie dobiegają
Wieprzowianie zachęcają
do podróży.

W Inwałdzie na pociąg wsiedli
Żeby czym prędzej dobiegli
Nie zdążyli osobowym
Pojechali osobowym
do Betlejem.

W Iwałdzie takich nie znajdzie
Żeby nie śpieszyli chętnie
Do Maryji- Matki Jego
I Dzieciątka zrodzonego
Tam w Betlejem.

Tak ludzie Andrychowszczyzny
Śpieszą do Bożej Ojczyzny
Podarunki z sobą wiozą
I Dzieciątku w stajni złożą
Na ofiarę.

Z Andrychowa wałek płótna
Bo Matuchna bardzo smutna
Dzieciąteczku na pieluszki
I na ciepłe koszuleczki
Do żłóbeczka.

Z Gierałtowic z cielętami
Wieprzowianie z prosiętami
A Rzyczanie masło, sery
Bo to naród bardzo szczery
Do ofiary.

[madohora]

Kolęda dla nieobecnych

A nadzieja znów wstąpi w nas C a
Nieobecnych pojawią się cienie F G C
Uwierzymy kolejny raz C a
W jeszcze jedno Boże Narodzenie F G C
I choć przygasł świąteczny gwar F C
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu F G
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj C a
Wbrew tak zwanej ironii losu F G C

Daj nam wiarę, że to ma sens D h
Że nie trzeba żałować przyjaciół G A D
Że gdziekolwiek są dobrze im jestD h
Bo są z nami choć w innej postaci G A D
I przekonaj, że tak ma być G D
Że po glosach tych wciąż drży powietrze G A
Że odeszli po to by żyć D h
I tym razem będą żyć wiecznie G A D

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat D A
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole GAD
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas D A
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole G A D

A nadzieja znów wstąpi w nas C a
Nieobecnych pojawią się cienie F G C
Uwierzymy kolejny raz C a
W jeszcze jedno Boże Narodzenie F G C
I choć przygasł świąteczny gwar F C
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu F G
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj C a
Wbrew tak zwanej ironii losu F G C

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat C G
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole FGC
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas C G
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole F G C

[madohora]

KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH

[madohora]

olęda dla Piotra

1. W słodkim Jeruzalem nocka już zapada
Śpiące stada bydła przeżuwają dzień
Zamyślona gwiazda kapelusz zakłada
Niesie nad Betlejem: ciepło, światło, cień

Ref.:
Gdzie taki malutki, najzłociej złociutki
Najczulej wybrany mały chłopiec śpi
Najcieplej cieplutka, najciemniej ciemniutka
Najdłużej czekana noc w Betlejem dziś

2. W słodkim Jeruzalem mijają godziny
W małej stajeneczce sennie kwili czs
Wtulony w kąt nocy tuż obok dzieciny
Czuwa święty Józef czuwa każdy z nas

Ref.: Gdzie taki malutki ...

3. Jezu miłośierny ofiarujesz siebie
Jak trudno to zrozumieć czy to nasza wina
Odpowiedz po prostu czy zawsze tam w niebie
Gdy stary zasypia budzi się dziecina?

Ref.: Gdzie taki malutki ...

[madohora]

Kolęda płynie z wysokości

Osioł pewny siebie, wół zarozumiały
Bóg się nie wstydzi, Bóg się nie wstydzi
Nie wstydzi, że jest taki mały.

Ref.: Kolęda płynie z wysokości,
Kolęda płynie...
Śpiewa na całego z wysokości, śpiewa na całego,
I uczy miłości... x 2

Herod postraszył, stajnia uboga,
Ludzkie kłopoty, ludzkie kłopoty,
kłopoty małego Boga...

Ref.: Kolęda płynie z wysokości...

[madohora]

Kropla morza

1. Myśleli, że już Go mają,
że już Go z trzewi wydarli,
a On był kroplą morza,
co drgnęło w łonie Marii.

2. Wołali: "Samozwaniec,
bluźnierca, obraza boża !",
a On był w łonie Marii
drgającą kroplą morza.

3. Wznosili ostre topory
dłonią krwawą, karzącą,
a On był w Marii łonie
morza kroplą drgającą.

4. Aż wypełniły się brzegi
gdy blask rozdarł ciemności
i wypłynęło na Ziemię
bezbrzeżne morze Miłości.

[madohora]

Któż o tej dobie

1. Któż o tej dobie płacze we żłobie?
A gdzie, gdzie?
W stajni ubogiej, lubo mróz srogi,
Niebieskie Pacholę.

2. Ubogi leży, w lichej odzieży;
A kto, kto?
Pan wszego świata, którego lata
Ogarnąć nie mogą.

3. Cud niesłychany, gość niewidziany
A kto, kto?
Bóg utajony, dziś narodzony,
Ludziom się pokazał!

4. Bóg dię dziś rodzi, na świat przychodzi
A po co?
Przyszedł na ziemie, by ludzkie plemię
Od piekła wybawił

5. Tegoż witajmy i Temu dajmy
A co co?
Serca skruszone, a oczyszczone
W miłości gorącej

6. Bo nas miłuje i nam daruje
A co co?
Czego pragniemy i znaleźć chcemy
Po śmierci zbawienie

7. Wolno wnijść lichym, pastuszkom cichym,
Do kogo?
Do Pana tego, co niebo Jego,
W żłobie leżącego!

[madohora]

Leć Kolędo

Spłoszony ptak, spłoszony dzień,
Grudniowy szron na szkle.
Podchodzi noc pod ciepłą sień
I śniegiem w oczy dmie.

Opada w dół zawiei ćma,
W zamknięte bije drzwi,
A w dali dzwon - kolęda gra
I konie krzeszą skry.

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Leć nad światem ośnieżonym,
Syp iskrami z gwiazd.

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Obudź serca, otwórz domy,
Popatrz ludziom w twarz.

Już tańczy noc, trzaskają drwa,
Przy stole miejsca dość.
Nie tylko dziś - każdego dnia
Wejdź, gościu! Przy mnie siądź!

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Leć nad światem ośnieżonym,
Syp iskrami z gwiazd.

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Obudź serca, otwórz domy,
Popatrz ludziom w twarz.

Spotkania rąk w półmroku świec,
Dzień dawno padł bez tchu.
Tak rodzi się serdeczność serc,
Pogoda jasnych słów.

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Leć nad światem ośnieżonym,
Syp iskrami z gwiazd.

Hej, kolędo, leć!
Hej, kolędo, leć!
Obudź serca, otwórz domy,
Popatrz ludziom w twarz.

[madohora]

Leć kolędo

Hej, kolędo, kolędo,
świąt ozdobo przedziwna!
Zawitałaś dziś do nas
jak wesoła nowina!

Leć do góry,
leć pod chmury!
Do samego wędruj nieba
i zapytaj Pana Boga
- czy się Mu podobasz!
//bis

Hej, kolędo, kolędo,
czasem smutna i cicha.
W najpiękniejsze dni roku
wśród radości cię słychać.

Leć do góry...

Hej, kolędo, kolędo,
ta najprostsza – dziecięca!
W jasnym blasku choinki
rozpromieniasz nam serca!

Leć do góry...

Hej, kolędo, kolędo,
nasza polska, rodzinna!
Taka ciepła jak promyk,
gdy drży z zimna Dziecina!

Leć do góry...

[madohora]

Lulajże Jezu mój drogi

1. Lulajże Jezu mój drogi D D7 G A7
Ja Cię kołyszę do snu G A D A
Zamknij oczka swe małe D D7
Irączki złóz białe G g
Bo Matka Twa tuli Cię D A A7

Aniołowie się radują D D7 G A7
W niebiosa wyśpiewują G A D A
Bo narodził się Zbawca D D7
Całego świata G g

Chwała na wysokosci głośmy Mu D G A D

[madohora]

Lulajże Jezuniu

C G G7 d G G7 C
1. Lulajże Jezuniu, moja perełko,
C G G7 d G G7 C
Lulaj ulubione me Pieścidełko.
C G7 G d G G7 C
Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj!
C G G7 d G G7 C
A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

2. Zamknijże znużone płaczem powieczki,
Utulże zemdlone łkaniem wardżeczki.
Lulajże...

3. Lulajże, piękniuchny nasz Aniołeczku.
Lulajże wdzięczniuchny świata Kwiateczku.
Lulajże...

4. Lulajże, Różyczko najozdobniejsza,
Lulajże, Lilijko najprzyjemniejsza.
Lulajże...

5. Lulajże przyjemna oczom gwiazdeczko
Lulaj najśliczniejsze świata słoneczko
Lulajże...

6. My z Tobą tam w niebie spocząć pragniemy,
Ciebie tu na ziemi, kochać będziemy
Lulajże...



(lub inne chwyty
C d G C
1. Lulajże Jezuniu, moja perełko,
C d G C
Lulaj ulubione me Pieścidełko.
C F G C
Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj!
a G C
A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

[madohora]

Maleńka miłość


Do naszych serc do wszystkich serc uśpionych
dziś zabrzmiał dzwon już człowiek obudzony
bo nadszedł czas i dziecię się zrodziło
a razem z nim maleńka przyszła miłośc.

REF: Maleńka miłośc w żłobie śpi maleńka miłośc
przy matce świętej dziś cała ziemia i niebo
lśni dla tej miłości maleńkiej.


2. Porzućmy zło przestańmy złem się bawić.
I czystą łzą spróbujmy serce zbawić.
Już nadszedł czas już dziecię się zrodzło.
A razem z Nim, maleńka przyszła miłość.

Ref: Maleńka Miłość w żłobie śpi,
Maleńką miłość chrońmy z lękiem
Dziś ziemia drży i niebo drży
dla tej Milosci maleńkiej.

lub inny refren:

Maleńka miłość zbawi świat,
maleńką miłość chrońmy z lękiem Dziś
ziemia drży i niebo drży
od tej miłości maleńkiej!

[madohora]

Kolenda

My przed wami dziś stajem
Staroświeckim zwyczajem
W Nowy Rok niesiem piosnkę w ofierze
Gdy nadzieją duch rośnie
Kolendujem radośnie
Posłuchajcie nas szczerze
Narodzony Syn Boży
Niech swe serce otworzy
Kędy skarb nieprzebrany, bogaty
Niechaj Gwiazda Trzech Króli
Promieniami otuli
Wasze głowy i chaty.

[madohora]

BOŻE NARODZENIE. CZAS KOLĘDOWANIA I SPOTKAŃ RODZINNYCH - www.tvp.pl - 25.12.2025

[madohora]

DLA JEDNYCH OZDOBA, DLA INNYCH SMAKOŁYK - www.tvp.pl - 19.0`.1016

[madohora]

Mędrcy świata, monarchowie

1. Mędrcy świata, monarchowie,
Gdzie śpiesznie dążycie?
Powiedzcież nam, Trzej Królowie,
Chcecie widzieć Dziecię?
Ono w żłobie, nie ma tronu,
I berła nie dzierży,
A proroctwo Jego zgonu,
Już się w świecie szerzy.

2. Mędrcy świata, złość okrutna,
Dziecię prześladuje.
Wieść okropna, wieść to smutna,
Herod spisek knuje:
Nic monarchów nie odstrasza,
Do Betlejem śpieszą,
Gwiazda Zbawcę im ogłasza,
Nadzieją się cieszą.

3. Przed Maryją stają społem,
Niosą Panu dary.
Przed Jezusem biją czołem,
Składają ofiary.
Trzykroć szczęśliwi królowie,
Któż wam nie zazdrości?
Cóż my damy, kto nam powie,
Pałając z miłości?

4. Tak, jak każą nam kapłani,
Damy dar troisty:
Modły, pracę niosąc w dani,
I żar serca czysty.
To kadzidło, mirrę, złoto
Niesiem, Jezu szczerze,
Co dajemy Ci z ochotą,
Od nas przyjm w ofierze.

[madohora]

Mizerna cicha, stajenka licha

1. Mizerna, cicha, stajenka licha,
Pełna niebieskiej chwały.
Oto leżący, na sianku śpiący
promieniach Jezus mały.

2. Nad Nim anieli w locie stanęli
I pochyleni klęczą
Z włosy złotymi, skrzydłami białymi,
Pod malowaną tęczą.

3. Wielkie zdziwienie:wszelkie stworzenie
Cały świat orzeźiony;
Mądrość Mądrości, Światłość Światłości,
Bóg - człowiek tu wcielony!

4. I oto mnodzy, ludzie ubodzy
Radzi oglądać Pana,
Pełni natchnienia, pełni zdziwienia
Upadli na kolana.

5. Długo czekali, długo wzdychali,
Aż niebo rozgorzało,
Piekło zawarte, niebo otwarte,
Słowo się Ciałem stało.

6. Hej ludzie prości Bóg z wami gości
skończony czas niewoli.
On daje siebie chwała na Niebie
i pokój ludziom dobrej woli.

7. Oto Maryja, czysta lilija,
Przy niej staruszek drżący
Stoją przed nami, przed pastuszkami
Tacy uśmiechający.

8. Radość na Ziemi Pan nad wszystkimi
roztacza blask poranny.
Przepaść zawarta, upadek czarta,
zstępuje Pan nad Pany.

9. Śpi jeszcze senne Dziecię promienne
w ciszy ubogiej strzechy
na licach niałych, na ustach małych
migają się uśmiechy

10. Jako w kościele, choć ludzi wiele,
cisza pobożna wieje
oczy się roszą, dusze się wznoszą
płyną w serca nadzieje

11. Lulaj Dziecino, lulaj ptaszyno
nasze umiłowanie
gdy się rozbudzi, w tej rzeszy ludzi
zbawienie nam się stanie

[madohora]

Mroźna cisza


1. Mroźna cisza świat okryła i na ziemię noc spłynęła, tylko gwiazda świeci.
W ciemnej szopie Maria miła tuli do snu Dziecię.
Luli, la-a-aj, luli, luli, luli laj,
luli, la-a-aj, luli, luli, luli laj, luli laj.

2. Pochowały się ptaszęta
w ciepłą słomę pod strzechami.
Dzieci śpią w łóżeczkach.
Zaśnij, prosi Matka Święta, zaśnij mój Syneczku.
Luli, la-a-aj...

3. Skrzy się mrozem śnieg na polach,
już ucichły leśne szmery.
Drzew wiatr nie porusza.
Maria płacze nad niedolą małego Jezusa
Luli, la-a-aj...

[madohora]

Na Boże Narodzenie

1. Na Boże Narodzenie
Aniołów ucieszenie
Gdy z weselem śpiewają
Bogu cześć, chwałę dają
Panna Syna powiła
Chrystusa porodziła,
Panną będąc, jak była

2. Pasterzom to wesele
Przyniósł anioł, że w ciele
Bóg się ludziom narodził
Z grzechu ich oswobodził
Panna Syna powiła
Chrystusa porodziła,
Panną będąc, jak była

3. Trzej Królowie przybyli
Darami Go uczcili
Jako Pana swojego
Zbawcę rodu ludzkiego
Panna Syna powiła
Chrystusa porodziła,
Panną będąc, jak była

[madohora]

Na tym niebie

1. Na tym niebie gwiazdeczka świeci x2
Bardzo sie dziwią starzy i dzieci x2
Co tam wysoko po niebie świeci x2
To chyba janioł po niebie leci. x2

2. Janioł leci a za nim gwiazda x2
Narodził sie największy gazda. x2
Będzie posoł łowce po świecie x2
Do Betlejemu zaraz pójdzieci. x2

3. Tak jak postali se zaśpiewali x2
Koleda, koleda pójdziemy dalej x2
Poszli po świecie- rozpowiadali x2
O narodzeniu kolede - dali x2

4. I się nie martwcie,że nic nie mocie x2
Piszczołki weźcie i mu zogrojcie. x2

(Czego byśmy wam tu życzyli
Byście wole Bożą pełnili.) x2

[madohora]

Nad Betlejem

Nad Betlejem w ciemną noc
śpiewał pieśń aniołów chór.
Ich radosny, cudny głos
odbijało echo gór.
Gloria, Gloria in exscelsis deo. x 2

Pastuszkowie, jaką pieśń
słyszeliście nocy tej?
Jakaż to radosna wieść
była tam natchnieniem jej?
Gloria, Gloria in exscelsis deo. x 2

[madohora]

Narodził się Jezus Chrystus

1. Narodził się Jezus Chrystus, bądźmy weseli,
chwałę Mu na wysokości nucą Anieli:
Gloria, gloria, in excelsis Deo!
Gloria, gloria, in excelsis Deo!

2. Na kolana wół i osioł przed Nim klękają,
Jego swoim Stworzycielem, Panem uznają
Gloria ...

3. Pastuszkowie przybiegają na znak im dany,
cześć oddają i witają Pana nad pany.
Gloria ...

4. Trzej Królowie przyjechali z wielkimi dary,
złoto, mirra i kadzidło, oto ofiary.
Gloria ...

5. I my także chwałę dajmy Dzieciątku temu,
jako Panu nieba, ziemi, Zbawcy naszemu.
Gloria ...

[madohora]

Narodził się Jezus w stajni ubogi

1. Narodził się Jezus w stajni ubogi,
Uniżył majestat, chociaż Pan srogi,
Będąc Synem Najwyższego,
Nie miał miejsca godniejszego
Swojej Osobie W stajni z bydlętami gospodą staje,
Ubogim pastuszkom w polu znać daje.
Wszyscy się ze snu porwali,
Skoro światłość oglądali
Ponad Betlejem
Ponad Betlejem.

2. A gdy usłyszeli anielskie pienie,
Że się narodziło ludzkie Zbawienie.
Krzyknął jeden na drugiego:
Pójdźmy oglądać nowego
Gościa na ziemi
Gościa na ziemi.

3. A gdy pastuszkowie pokłon oddali.
Wcielonemu Bogu powinszowali,
Potem kładli swoje dary:
Przyjmij od nas te ofiary,
Jezu nasz drogi
Jezu nasz drogi.

[madohora]

Narodził się nam Zbawiciel

1. Narodził się nam Zbawiciel,
Wszego świata Odkupiciel,
W Betlejem, żydowskim mieście,
Z Panny Maryi czystej.

2. Maryja, Panienka czysta,
Porodziła Jezusa Chrysta.
Tegoż w pieluszki powiła
I do żłobu włożyła.

3. Gdy pasterze w nocy paśli,
Stanął przy nich anioł jasny.
Widząc taką jasność boską,
Bali się bojaźnią wielką.

4. Rzekł im anioł: Nie bójcie się,
Ale się z tego weselcie;
Narodził się Zbawiciel wam,
Który rzeczon Chrystus Pan!

5. Tedy anieli śpiewali
A wielkim głosem wołali
Chwała Bogu z takiej łaski
W niebie na wysokości

6. Chwała, chwała Chryste Tobie
Z Ojcem, z Duchem Świętym w niebie
Żeś się dla nas tak uniżył
A lud swój wyswobodził

[madohora]

Narodził się w stajence

1. Mała stajenka, nic specjalnego
Jezus się rodzi dla ubogiego.
Nie mamy srebra, nie mamy złota
Dla wszystkich głodnych nowina dobra.

Ref. Narodził się w stajence
Chociaż mieszkał w niebie.
Tak bardzo kocha mnie,
Tak bardzo kocha ciebie.

2. Maryja Panna zrodziła syna,
To dla każdego dobra nowina,
Cieszą się ludzie prości i mali,
Tyle na Ciebie Jezu czekali.

Ref. Narodził się w stajence
Chociaż mieszkał w niebie.
Tak bardzo kocha mnie,
Tak bardzo kocha ciebie.

[madohora]

Nie było miejsca dla Ciebie

1. Nie było miejsca dla Ciebie,
w Betlejem w żadnej gospodzie.
I narodziłeś się Jezu,
w stajni w ubóstwie i chłodzie.
Nie było miejsca choć szedłeś,
jako Zbawiciel na ziemię,
by wyrwać z czarta niewoli,
nieszaczęsne Adama plemię.

Nie było miejsca choć szedłeś,
ogień miłości zapalić,
i przez swą mękę najdroższą
świat od zagłady ocalić.

2. Gdy lisy mają swe nory
i ptaki swoje gniazdeczka
dla Ciebie miejsca nie było,
musiałeś szukać żłóbeczka.
A czemuż, Jezu, na świecie,
tyle łez, jęków, katuszy?
Bo nie ma miejsca dla Ciebie,
w niejednej człowieczej duszy.

Nie było miejsca choć szedłeś,
ogień miłości zapalić,
i przez swą mękę najdroższą
świat od zagłady ocalić.

3. Nie było miejsca, choć chciałeś
Ludzkość przytulić do łona
I podać z krzyża grzesznikom
Zbawcze, skrwawione ramiona.
Nie było miejsca, choć zszedłeś
Ogień miłości zapalić
I przez swą mękę najdroższą
Świat od zagłady wybawić.

Nie było miejsca choć szedłeś,
ogień miłości zapalić,
i przez swą mękę najdroższą
świat od zagłady ocalić.

4. Nie było miejsca, choć chciałeś
Wszystkim otworzyć swe Serce
I kres położyć miłośnie
Ludzkiej nędzy, poniewierce.
A dzisiaj, czemu wśród ludzi
Tyle łez, jęku, katuszy,
Bo nie ma miejsca dla Ciebie
W niejednej człowieczej duszy.

Nie było miejsca choć szedłeś,
ogień miłości zapalić,
i przez swą mękę najdroższą
świat od zagłady ocalić.

[madohora]

Nie tylko tam w szopce

1. Nie tylko tam w szopce, w Betlejem pasterze witali Cię, Panie
Ty przecież zostałeś tu z nami na ciągłe radosne witanie.
Bo gdy ręce się mozolą w tym przyziemnym szarym trudzie,
Gdy geniuszem myśli pchnięci
W kosmos śmiało lecą ludzie.

Ref.:
Ty z nami wciąż jesteś, o Panie,
Na ciągłe radosne witanie.
Chwała Bogu z aniołami, pokój, pokój między nami.

2. O Jezu z Maryi zrodzony, rodzicom Ty - Bóg błogosławisz.
Bo nowe na świat wznoszą życie.
A Tyś je od śmierci wybawił.
Chrystus - człowiek narodzony z nami się na zawsze zbratał,
W każdym z nas uobecniony miłość niesie dziś dla świata.

Ref.:
Ty z nami wciąż jesteś, o Panie,
Na ciągłe radosne witanie.
Chwała Bogu z aniołami, pokój, pokój między nami.

[madohora]

Niechaj będzie głośno wszędzie


1. Niechaj będzie głośno wszędzie, z narodzenia Pana.
Niech stworzenie wyda pienie, witając Hetmana.
Witaj Jezu, Zbawicielu,
witaj nasz Odkupicielu,
witaj, witaj nasz Królu.

2. Niech brzmią głosy pod niebiosy, niech muzyka płynie;
z Aniołami mieszkańcami w niebieskiej krainie:
witaj, z Panny narodzony,
witaj w żłobie położony,
witaj, witaj nasz Zbawco.

3. Zna świat cały, jak Król chwały, poniżył się wiele,
Gdy z Boskiego tronu swego przyszedł w ludzkim ciele,
Aby gdy Bóg poniżony,
Człowiek został wywyższony;
Przebóg, przebóg, co za cud!

4. Kto więc zdoła, niech wesoła brzmi z ust jego chwała
Jezusowi Chrystusowi, a niech będzie stała!
I Maryi wsze stworzenie
niech zanuci głośne pienie:
witaj, witaj Maryjo!

[madohora]

Niepojęte dary


1. Niepojęte dary dla nas daje
dzisiaj z nieba Ojciec łaskawy,
gdy się Wieczne Słowo Ciałem staje,
mocą swojej cudownej sprawy.
a płaczliwe jęczenia,
w dźwięków głosy pod niebiosy
i w wesele zamienia;
skąd dziś wszyscy weseli
wyśpiewują Anieli:

Ref.:

Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!

2. Patriarchów świętych upragnione
spełniły się oczekiwania.
Kiedy Słowo z Panny narodzone
dopełniło wszystkich żądania.
Gwiazda nowa Jakubowa
wypuściła promienie,
ciemne błędy gasząc wszędy,
światła czyni zjawienie.
Skąd dziś każdy z Anioły wyśpiewuje wesoły:

Ref.: Niechaj chwała Bogu ...

3. Już prorockich przepowiedzeń skutki
odmieniły świat cały mile.
Oddalając uprzykrzone smutki,
przywróciły wesołe chwile.
Wszędy echo brzmi z pociechą,
że z daru Zbawiciela
upewnienie o zbawienie
dopełniło wesela.
Więc z niebieskimi szyki
wydajmy dziś okrzyki:

Ref.: Niechaj chwała Bogu ...

4. Niebo dzisiaj z ziemią połączone,
wyśpiewuje wdzięczności pienie,
dzięki Bogu czyni nieskończone
za zjawione ludziom Zbawienie.
Radość nasza z Mesyasza
i wszystkiemu stworzeniu,
że Pan chwały śmierci strzały
skruszył w swym narodzeniu.
Brzmijże, świecie, wesoło,
wydaj rozgłos wokoło:

Ref.: Niechaj chwała Bogu ...

5. Aby człowiek Bogiem był nazwany,
Jego postać Bóstwo przybrało,
by nie brząkał niewoli kajdany,
Słowo Ojca Ciałem się stało.
Sługa z Pana, ach, odmiana!
Niesłychane przykłady,
by z wdzięczności dla miłości
człowiek w Boga szedł ślady.
Więc niech pienia odgłosy
idą aż pod niebiosy:

Ref.: Niechaj chwała Bogu ...

[madohora]

Noc ciemna i zimna

1. Noc ciemna i zimna rozlała się w krąg,
W ubogiej stajence za miastem wśród łąk,
Maryja Dziewica, wybranka ze sług,
Powiła Dziecinę na świat przyszedł Bóg,
Li, li, laj, li, li, laj, li, li, laj.

2. Okryła w pieluszki, złożyła w żłób,
Rozbłysnął się jasnych, promiennych gwiazd słup;
Aniołów chór nuci przecudną tę pieśń,
Wzywając do szopki, by dać Zbawcy cześć.
Li, li, laj, li, li, laj, li, li, laj.

[madohora]

Nużmy wszyscy, zaśpiewajmy

1. Nużmy wszyscy, zaśpiewajmy z weselem
Że Pan Chrystus jest naszym Zbawicielem

2. Ten się czasu ostatniego narodził
A tym serca ludzi wszystkich ochłodził

3. Bowiem przez Jego święte Narodzenie
Poczęło się nas grzesznym odkupienie

4. Z Bogiem Ojcem nas wszystkich zjednoczenie
A wiecznego żywota przywrócenie

[madohora]

O gwiazdo Betlejemska

1. O gwiazdo Betlejemska,
zaświeć na niebie mym.
Tak szukam Cię wśród nocy,
tęsknię za światłem Twym.
Zaprowadź do stajenki,
Leży tam Boży Syn,
Bóg - Człowiek z Panny świętej,
dany na okup win.

2. O nie masz Go już w szopce,
nie masz Go w żłóbku tam?
Więc gdzie pójdziemy Chryste?
gdzie się ukryłeś nam?
Pójdziemy przed ołtarze,
Wzniecić miłości żar,
I hołd Ci niski oddać:
to jest nasz wszystek dar.

3. Ja nie wiem; o mój Panie,
któryś miał w żłobie tron,
Czy dusza moja biedna
milsza Ci jest, niż on.
Ulituj się nade mną, błagać Cię
kornie śmiem,
Gdyś stajnią nie pogardził,
nie gardź i sercem mym.

4. Czy zamieszkasz w tym sercu,
Zbawco mój i Panie,
Gdzie nędzniejsze ni w stajni
znajdziesz tam posłanie?
Ulituj się nade mną,
nad stworzeniem Twoim,
Jakoś stajnią nie wzgardził,
nie gardź sercem moim.

[madohora]

O Jezu, nasz Zbawicielu

F g C7 F
1. O Jezu, nasz Zbawicielu,
F g C7 F
Jedyny Odkupicielu,
F D7 g B C
przed wieki z Ojca zrodzony,
F F7 g d C7 F
z Matki w czasie narodzony!

2. Śliczna Ojcowska jasności,
nadziejo ludzkiej słabości!
Skłoń uszy Twe litościwe
na prośby nasze troskliwe.

3. Wspomnij, Zbawicielu, sobie,
żeś naszej ludzkiej osobie
równe ciało wziął z Rodzicy,
Niepokalanej Dziewicy.

4. To dzień Twego narodzenia
do wszego mówi stworzenia,
żeś sam z tronu Ojcowskiego
przyszedł dla zbawienia mego.

5. Przeto dziś niebo wykrzyka,
wesołość z morza wynika,
ziemia z niezmierną radością,
cieszy się Twoją bytnością.

6. My też, przez Cię odkupieni
i krwią Twoją oczyszczeni,
pamiątkę dziś w nowym pieniu
czynim Twemu Narodzeniu.

[madohora]

O Józefie coś szukał gospody

1. O Józefie coś szukał gospody
Gdzie Zbawiciel narodzić się miał.
Tyś stajenkę zgotował na gody,
Gdzie miłość, cud wielki się stał.
Tyś najmilszy był stróżem stajenki,
Gdzie niebiański zakwitną nam kwiat.
Tyś był stróżem Najświętszej Panienki
I Dzieciątka, co przyszło na świat.

2. Hołd Ci niesiem, ozdobo Kościoła,
Opiekunem kolebki Tyś był,
Żeś pasterzy zgromadził wokoło,
Z nimi w blaskach anielskich tam żył.
Z pasterzami śpiewajmy kolędy,
Aby radość dla dusz ludzkich nieść;
Z Aniołami roznieśmy je wszędy,
Niechaj serca pokrzepi ta wieść.

[madohora]

O maleńki Jezu mój

1. O maleńki Jezu mój, pewnie zimno Ci.
Między bydłem żłóbek Twój, Maria cała drży.
Nikt do domu nie wziął Cię, a stajni leżysz Ty.
O Maleńki Jezu mój, proszę, przebacz mi.

2. Jezu, gdybym wtedy żył, mieszkanie byś miał.
Byłoby nim serce me, gdybyś tylko chciał.
Jezu, proszę, przebacz mi, że wciąż ranię Cię,
W sercu moim zawsze żyj, nie opuszczaj mnie.

[madohora]

O mili Królowie

1. O mili Królowie, skądżeście tu przyszli?
O, z dalekich krain my za gwiazdą wyszli
By zobaczyć maleńkiego Jezusa narodzonego
Tu w stajence biednej.

2. Dary niesiem Jemu, by Mu dać z ochotą
Mirę i kadzidło, także i to złoto
By Dziecina się cieszyła i nas pobłogosławiła
Tu w stajence biednej

[madohora]

Oj maluśki maluśki


1. Oj maluśki, maluśki, maluśki, kieby rękawicka
Alboli tyz jakoby, jakoby kawałecek smycka.

Ref.:

Śpiewajmy i grajmy Mu,
Dzieciątku małemu.

2. Cy nie lepiej by tobie, by Tobie siedzieć było w niebie
Wsak Twój Tatuś kochany, kochany nie wyganiał Ciebie.

Ref.: Śpiewajmy....

3. Tam wciornaska wygoda, wygoda, a tu bieda wsędzie,
Ta Ci teraz dokuca, dokuca, ta i potem będzie.

Ref.: Śpiewajmy....

4. Tam Ty miałeś pościółkę, pościółkę i mietkie piernatki,
Tu na to Twej nie stanie, nie stanie ubozuchnej Matki.

Ref.: Śpiewajmy....

5. Tam kukiołki jadałeś, jadałeś z carnuską i miodem,
Tu się tylko zasilać, zasilać musis samym głodem.

Ref.: Śpiewajmy....

6. Tam pijałeś ceć jakie, ceć jakie słodkie małmazyje,
Tu się Twoja gębusia, gębusia łez gorskich napije.

Ref.: Śpiewajmy....

7. Tam Ci zawse słuzyły, słuzyły prześlicne janioły,
A tu lezys sam jeden, sam jeden jako palec goły.

Ref.: Śpiewajmy....

8. Hej, co się więc takiego, takiego Tobie, Panie stało,
Ześ się na ten kiepski świat, kiepski świat przychodzić zachciało

Ref.: Śpiewajmy....

[madohora]

Pan z nieba i z łona Ojca przychodzi

D h D A
1. Pan z nieba i z łona Ojca przychodzi,
D h D A
oto się z Maryi dziś Jezus rodzi;
e D
łaski przynosi temu, kto prosi,
e A7 D
odpuszcza grzechy, daje pociechy;
h7 A7 D
o Panie nasz święty, cud niepojęty!

2. Przystąpmy do Tego z swymi prośbami,
którego oczęta spłynęły łzami;
niech łaska, Boże, Twoja wspomoże,
zlituj się, Panie, oddal karanie
od nas grzesznych ludzi, gdy trąba wzbudzi!

3. Pamiętaj na dobroć! Co się to stało,
żeś przyjął z Maryi, Bóg, ludzkie ciało?
Panna nosiła, Panna powiła,
prości pasterze czcili Cię szczerze,
monarchy witali, gdy Cię poznali.

4. O Panie! Tyś z Ojca, Tyś światło z Boga,
ubogiś i Matka Twoja uboga
te czynią kroki Boskie wyroki,
aby stworzony człowiek korony
dostąpił przez Ciebie i mieszkał w niebie.

[madohora]

Pasterze bieżeli, gdy głos usłyszeli

1. Pasterze bieżeli, gdy głos usłyszeli
śpiewania anielskiego
Znaleźli w żłobeczku, w Betlejem miasteczku
Jezusa maleńkiego;
Osioł Mu z wołem usługują,
Klękają, znając adorują
Stworzyciela swojego.

2. Widząc to pasterze, i bydlęta szczerze,
Nieme, pokłon oddają,
Padli na kolana, tak wielkiego Pana
Zaśpiewawszy, witają:
Zawitaj, Boże utajony,
Z Panienki czystej narodzony".
Na twarze upadają.

[madohora]

Wątek zdublowany!

[madohora]

Poszłam w bieli do Wisełki,
W wianeczku z róż,
Ledwo błysła moja zorza,
To zgasła już.
Zapłakali po mnie kmiecie
I wojów rój,
Bom kochana taka była,
Jak rodzic mój!
Przyszedł Rytgier z obcej ziemi
I chciał mnie brać,
Lecz wrogowi swego serca
Nie mogłam dać.
W roga kraju umiłować?
Kończy się świat!..
Nigdy taki Polakowi
Nie będzie brat!
Więc by wojną owy Rytgier
Nie nękał nas,
Na omszony, ponadrzeczny
Wstąpiłam głaz!
Bądź mi zdrowy, drogi ludu
I kraju mój!
I wskoczyłam w nurty sine,
W szumiący zdrój.
Kmiecie ciało wydostali
Z serdeczną łzą,
Wielki kopiec usypali
Na pamięć mą.
W iatr go szumny nie przewróci,
Nie strawi pleśń,
A lud cały o mnie nuci
Żałosną pieśń:
„W anda leży w naszej ziemi,
Co nie chciała Niemca,
Lepiej zawsze mieć swojego,
Niźli cudzoziemca!"

[madohora]

A czemuż mój Jezus tak ubogo leży?
Ani po królewsku ni w drogiej odzieży?
Znać dlatego, by grzesznika,
Czartowskiego niewolnika
Od piekła wybawił, przez ubóstwo zbawił.

Czemuż nie w pałacach rodzi się Dziecina,
wszak świat, niebo, ziemia Jego: jest dziedzina,
ale w stajence ubogiej,
na sianeczku w ten mróz srogi?:
W kamiennym żłóbeczku zimno Paniąteczku.

Czemu nie w bogatej pościeli królewskiej,
nie pod pawilonem leży Pan niebieski?
Pajęczyna pawilonem, aby każdy był zbawionym,
kochaj Go serdecznie, będziesz żył z Nim wiecznie.

[madohora]

i D Z I E S T A R Y W I A RUS.
(Na nutę: Hej kolęda, kolęda.)
Idzie stary Wiarus do ludzi
w kolędzie
Witać nowe Latko i śpiewać wam będzie
Słuchajcie ludkowie !
Co wam wiarus powie
Na kolędę, koledę.
Małe dziecię Jezus
w stajence się rodzi.
Wszystkich wyswobodził, Polskę oswobodzi.
Jezus przybądź mały!
Woła -naród cały
Na kolędę, kolędę.
Oj przybędzie do nas dziecina,
Zyska wolność Polska, Litwa, Ukraina;
Tylko
z nim trzymajmy
Jemu chwałę dajmy
Na kolędę, kolędę.
Ślicznie słońce bije na niebie wysokiem
Skrzy się śnieżek biały na polu szerokiem
Bądź jak śnieżek biały,
Słońcem naród cały
Na koledę, kolędę.
Ojcze idź do pracy, domu pilnuj matko,
Dzieci hyc do szkoły, przyjdzie N6we latko
W olności, swobody
Jedności i zgody
Na kolędę, kolędę.
Żyje Ojciec wielki, żyje Ojciec
w niebie,
Wie ie naród Polski, w ostatniej potrzebie,
Zeszle nam ratunek,
Na ciężki frasunek,
Na kolędę, kolędę.
Wtedy to dopiero przyjdzie Wiarud stary,
Powinszować wszystkim wolności i wiary!
Wykrzykniemy razem.
Gardłem i żelazem.
Hej kolęda, kolęda.

[madohora]

WSPÓLNE KOLĘDOWANIE FUNDACJI BRACI GOLCÓW - Nasze Miasto - 15.01.2018

[madohora]

[madohora]

A cóż z tą Dzieciną. A cóż z tą Dzieciną, będziem czynili, — Braciszkowie mili, że się nam kwili? — Za śpiewajmy Mu wesoło, — I obróćmy się z Nim w koło, — Hoc, hoc, hoc, hoc. Podobno dzieciątko że głodne płacze, — Dla tego tak z nami nie rado skacze: — Więc ja mu dam kukiełeczkę, — I masełka osełeczkę, — Pa, pa, pa, pa. Czy bez Matuleńki płacze dziecina? — Więc ją do miłego zaprośmy Syna, — Ma, ma, ma, ma, do Dzićcięcia, — Utul tego płacz paniecia, — Ma, ma, ma, ma. Czy dla tego płacze mój złoty duszka, ■ Że nie ma Józefa w domu staruszka? Więc Józefa zawołajmy, — I ciesząc Go zaśpie wajmy: — Ta, ta, ta, ta. Albo pacholęciu w dudki zagrajmy, — I na piszczałeczkack rozweselajmy, Li, li, li, li, moje dudki, — Skacz robaczku mój malutki, — Li, li, li, li. . . Nie tak, nie tak cieszcie miłą Dziecinę, — Ja mu wnet laleczkę piękną uwinę, La, la, la, la, moje dziecię, — La, la, la, la, moje życie, — La, la, la, la. Jeszcze i kąpiołkę Mu nagotujmy, — Na kąpiel serdecznych łez nie żałujmy, — O dziecino hul, hul, hul, hul, — Ja już płaczę, ty się utul. — Hul, hul, hul, hul. Już-ci nie chce płakać Dziecina dłużej,— Ale ukojone oczęta mruży: — Więc go włóżmy w kolebeczkę, — Zaśpiewajmy Mu piosneczkę, Lu, lu, lu, IAle drżysz od zimna mój Aniołeczku, — Leżąc w tym kamiennym zimnym żłobeczku: Więc z osiołkiem razem z wołem, — Chuchać będziem na cię społem, — Chu, chu. chu, chu. Póldż tego będzie, dość tego dzieci, — A czemuż nie idzie spać drugi, trzeci: — Dosyć osioł i wół beczy, — Budzą dziecię, nie do rzeczy, — Spać, spać, spać," spać.

[madohora]

Paśli pasterze woły, paśli pasterze wo- ły _ U zielonej dąbrowy, u zielonćj dąbrowy. Aniół się im pokazał, do Betlehem iść kazał, —■ A oni się go zlękli, aż na kolana klękli. Więc go pytać nie śmieli, gdzie Pana szukać mieli, — ale na domysł biegli, aż do szopy przybiegli, _ . A on leży we żłobie, nie mają mc na sobie. — Będąc Panem nad pany, a na nę dzę zesłany. Pójdźże ty Kuba wprzódy, wrocwa się już do trzody. — A ty za nim, Michale, tę dy prosto po wale. Zagrajże Kuba w rożek, aż zagrzmi le śny bożek. — Ty Michale w fujarę, wziąwszy od Kuby miarę. Jednę piosnkę zagrajmy, a drugą za śpiewajmy! — Temu Panu naszemu, nowo narodzonemu. . Przez twoje narodzenie, daj grzechów odpuszczenie, — a odpuściwszy grzćchy, daj nam użyć pociechy.

[madohora]

Wszyscy słuchajcie
I pozór dajcie
Na to co wam będziem śpiewać
I dobrego wam winszować
Na ten przyszły czas
Wszystkim wespół wraz.
Żyjcie szczęśliwie
I też zgodliwie.
Niechaj wam się wszystko rodzi,
Zawsze dobrze się powodzi
Każdego wieku
I tego roku.
Lecz śpiewać darmo,
Bo boli gardło.
Gospodarzu bądź tak dobry,
Dajże nam też grosz choć szczodry
Nie opuszczaj nas,
W ten dzisiejszy czas.
Prze toż w tej dobie
Radzimy tobie:
Pokaż twoją szczodrobliwość.
Kolędnikom dobrotliwość,
Daj nam kolędę,
Niźli odejdziem.
Bo jeźli nie dasz.
Nami pogardzasz,
Nie będziesz miał powodzenia,
Ani w niebie przebywania
Dla twej skąpości
Nieżyczliwości.
Wy gospodynie
Bądźcie tak szczere,
Na korakiel księdzu dajcie
I na preceptora dbajcie,
Bóg to nagrodzi,
Szczęściem wygodzi.
Ślubujemy wam,
Że to dobry pan;
Za to co dacie do dzwonka
Da Klarusi Bóg małżonka
Jeszcze tej zimy,
Lub przede żniwy.
Dziewki, pachołcy
Mali i wielcy
I wy kolędę gotujcie,
Szczodre mi się pokazujcie
Nam tu szkolnikom
I niewolnikom.
Bo my to co dzieil
Przez rok każdy dzień
Za was śpiewamy w kościele
Bo was tam nie chodzi wiele.
By chwalić tego
Boga naszego.
Bo choć przyjdziecie,
To się ciśniecie.
Ze swawolą przychodzicie,
Drzemotami się bawicie,
Chociaż w kościele
Takich jest wiele.
A który stary,
Wspomnij na mary,
Tobie nieba winszujemy,
Bo się dalej iść strojemy
Innym zaśpiewać
I kolędę brać.

[madohora]

Mło.dzieniaszku miły,
Przy dzisiejszej chwili
Zyczymy ci szwarnej żonki,
Nadewszystko miłej.
2. Szwarną i bagatą
A dla cieb?:;: grzeczną;
Jeżeli nam co darujesz,
Będzie użyteczną.
3. Mięsopust nadchodzi,
Zenić ci się godzi;
Jeżeli nam co darujesz,
To. ci się na,d?rodzi.

[madohora]

Pasterze mili, coście widzieli

1. Pasterze mili, coście widzieli?
Widzieliście maleńkiego,
Jezusa narodzonego,
Syna Bożego, Syna Bożego.

2. Co za pałac miał, gdzie gospodą stał?
Szopa bydłu przyzwoita,
I to jeszcze źle pokryta,
Pałacem była, pałacem była.

3. Jakie łóżeczko, miał Paniąteczko?
Marmur twardy, żłób kamienny,
Na tym depozyt zbawienny,
Spoczywał łożu, spoczywał łożu.

4. Co za obicie miało to Dziecię?
Wisząc spod strzech pajęczyna,
Boga i Maryi Syna,
Obiciem była, obiciem była.

5. W jakiej odzieży Pan nieba leży?
Za purpurę, perły drogie,
ustroiła Go w ubogie,
pieluszki nędza, pieluszki nędza.

6. Czy toń spokojna, czy huczą fale,
Gdy Ty Twe dzieci w Swej opiece masz.
Wznosimy modły, dziś ku Twej chwale,
Boś Ty nam tarczą, Boże Ojcze nasz!

7. Czyli w gospodach? Czy spał w swobodach?
Na barłogu, ostrym sianie
delikatne spało Panię,
a nie w łabędziach, a nie w łabędziach.

8. Kto asystowal? Kto Go pilnował?
Wół i osioł przyklękali,
parą swą Go ogrzewali,
dworzanie Jego, dworzanie Jego.

9. Jakie kapele nuciły trele?
Aniołowie Mu śpiewali,
my na dudkach przygrywali,
skoczno wesoło, skoczno wesoło.

10. Kto więc śpieszył by Dziecię cieszył?
Józef święty z Panieneczką
melodyjną swą piosneczką
Dziecię cieszyli, Dzięcię cieszyli.

11. Jakieście dary dali, ofiary?
Sercaśmy własne oddali,
a odchodząc poklękali,
czołem Mu bili, czołem Mu bili.

[madohora]

Kiedy się po wszystkich kościołach kolędy śpiewają'), je szcze o nich słyszeć, to może za wiele tego dobrego; ależ znowu sam czas świąteczny naprowadza na ten przedmiot, i każe myśleć o tej części tak oryginalnej naszej rodzimej, bezimien nej, ludowej poezyi. Święta te wywarły na nią wpływ prze ważny, znać, że wywierać musiały wielki urok na wyobraźnię ludu, jak na wiele innych rzeczy w naszym świecie. Wiele natchnień cudownych, świętych, znalazła chrześciańska sztuka, włoskie malarstwo, zwłaszcza to naj pobożniej sze, przed-ra- faeliczne, w tych scenach Narodzenia! Wiele wszystkie ludy Europy wzięły ztamtąd swoich drogich, rzewnych, najpoe- tyczniejszych może zwyczajów? Nasza Wilia o pierwszej gwieździe, nasza Szopka, i gwiazda, którą chłopcy noszą na Trzech Króli, nawet nasze osobne śpiewy świąteczne nie są bynajmniej w Europie jedyne: obyczaje, obrzędy, śpiewy, odmienne, ale naszym pokrewne znajdują się i na południu, i na zachodzie, i na północy. Anglia jest protestancką, ale Christmass jest dla niej nie religijnem tylko, lecz narodowem i domowem świętem, a na wspomnienie tych dzwonów, które je zwiastują, Anglik naj sztywniejszy, gdzieby był, pod równikiem, czy pod biegunem, rozczuli się zawsze. I tam małe chłopcy obchodzą domy z latarniami i śpiewami, a zwyczaj bardzo piękny chce, żeby to święto przynosiło jakąś korzyść, jakąś ulgę, jakąś radość biednym; kobieta, która sama nie jest bardzo ubogą, mia łaby sobie za grzech, nie byłaby Angielką, gdyby choć jednemu ubogiemu nie dała a jeszcze lepiej nie zrobiła sama jakiej ciepłej odzieży, zwłaszcza też biednym dzieciom. Zdaje się, jak żeby Dzieciątku Jezus chcieli nagrodzić zimno, na które płakało podług naszej kolędy, odziewając w ciepłe suknie jak najwięcej dzieci. W Niemczech mniej ruchu po ulicach, mniej hałasu, i może mniej miłosierdzia, ale w domu święto także, i może jedyne oznaczone ładnym, symbolicznym i poetycznym zwy czajem, Christbaum. Francya miała swoje śpiewy kolędowe osobne, które tytuł swój nawet wzięły od tego święta, a choć z czasem te Noele stały się świeckiemi, nieraz satyrycznemi lub zgoła lekkiemi śpiewkami, to właściwa im forma prosta i naiwna przechowała się zawsze, świadczy o ich początku i o ich z naszemi kolędami jakiemś pokrewieństwie. A choć tam najmniej może zostało śladów dawnego obyczaju, to przecież gwar i ruch od mszy północnej do samego rana, nieustający hałas grzechotek, wieczerza późną nocą z osob- nem nazwiskism, a wreszcie zwyczaj podarunków tak po wszechny, że każdy je dawać i odbierać musi, wszystko to zabytki tej radości i tej uroczystości, z jaką niegdyś narody europejskie, jak były młode, święciły Boże Narodzenie. We Włoszech, kiedy w bocznej kaplicy każdego prawie kościoła widzi się ustawioną stajenkę ze wszystkiemi figu rami, które w niej być powinny, i kiedy od Bożego Naro dzenia do Trzech Króli można w wielu kościołach jeżeli nie we wszystkich widzieć po południu mnóstwo dzieci, które w tej kaplicy recytują dyalogi pobożne (o Narodzeniu po największej części), ma się żywe przypomnienie wieków średnich, kiedy dyalog w kościele hył nietylko przyjętą i przyzwoitą, ale konieczną ingredencyą każdej religijnej uroczystości: i zarazem przypomnieniem szopki. Tylko, że la leczki, pastuszkowie, Trzej Królowie, aniołowie i siepacze Heroda, żywe i zgrabne, świecą czarnemi oczyma i mówią głosikami dźwięcznemi jak dzwonki. Hiszpanie, kiedy wyszli z kościoła po mszy pasterskiej, palą ognie, strzelają z moźO kolędach. 5 dzierzy, śpiewają i tańcują po ulicach, a swoją wilię, swoją dobrą noc (noche buena) obchodzą jak my wieczerzą ro dzinną i przyjacielską, która ma swoje tradycyjne, przepi sane potrawy, tylko odbywa się dwa razy: jedna postna wieczorem, druga mięsna, huczniejsza, w nocy po nabożeństwie. A jak w zwyczajach daje się dostrzedz pewne pokre wieństwo, jak nasza Szopka i włoskie dziecinne dyalogi mają oczywiście wspólny początek w średniowiecznych religijnych przedstawieniach, tak i śpiewy z jednego może wypłynęły źródła, i początek naszych kolęd kryje się może w pieśniacli przez kościół układanych i rozpowszechnionych, które były nietylko pobożnemi pieśniami, ale wprost modlitwami. Ale czy to tak było wszędzie i od początku, czy też u nas tylko i później, pomysł był bardzo mądry i zręczny, żeby te pieśni o Bożem Narodzeniu miały zarazem i charak ter więcej świecki, żeby w domu były tak stósowne do śpie wania jak w kościele (albo może więcej) i żeby, zawierając zawsze i myśl pobożną i jakąś w końcu prośbę, modlitwę, były opowiadaniem, wspomnieniem. Czy pierwsze kolędy, jakie się u nas przed wiekami śpiewać zaczęły, były ukła dane przez księży lub nie, zawsze bez pozwolenia i aprobaty duchownej w kościele one śpiewać się nie mogły, a tego z pewnością domyślać się można, że one z kościoła dostały się do domu, nie zaś z domu do kościoła. Wyobraźmy sobie teraz, jakim mądrym i jakim dzielnym środkiem rozszerza nia wiary i pobożności były takie pieśni, które nietylko utrzymywały uczucie religijne, ale zarazem zajmowały, ba wiły, działały na wyobraźnię. Lud, który nie umiał czytać, ale który rad słuchał opowiadań i rad śpiewał, a zabawić się, rozerwać się potrzebował, znajdował w takiej pieśni przyjemność, bawił się jak powiastką, a zarazem przyzwy czajał się i przywiązywał do osób i zdarzeń, o których ta pieśń mówiła. Święty Józef, Najświętsza Panna, pasterze, mieli prawo obywatelstwa w jego wyobraźni. Trzej Królowie stawali przed nią w wielkiej paradzie złociści i brodaci j6 St. Tarnowski. królowie z bajek, i pierwsze chwile Nowego Zakonu, pierw szy artykuł wiary, wcielenie i odkupienie, wchodziły w Ż3'cie, stały ciągle na pamięci i w wyobraźni ludu, który te pieśni śpiewał, z pamięci i z wyobraźni przechodziły do jego serca. Był to więc środek doskonały nie tylko religijny ale moralizujący i cywilizujący. Rodzina, która się zabawiała śpiewaniem tych pieśni, nie potrzebowała bawić się uciechami światowemi, które nawet kiedy nie były złe, mogły być grube, gburowate, głupie. Wyobraźnia zajęta żywo Betleem- skiemi scenami, nie szuka rozrywki w obrazach, które mogły pomału stać się pokusami, a przez nią dostawały się do serca dobre uczucia i przechodziły w krew. Materyalnie na wet śpiewanie takie tysiące ludzi ustrzedz mogły od złego: dzieci od swawoli, dziewczęta od niepotrzebnych myśli lub roz mów, dorosłych od szukania zabawy po za domem w szynku, a w domu w obmowach. Gdyby zaś spojrzeć na to ze sta nowiska religijnego, i pomyśleć, jakie wrażenie robić musi na ludzi gorącej wiary i pobożności widok całej rodziny, kilku kilkunastu, i tak dalej aż do setek tysiąców rodzin, które wieczór trawią na śpiewaniu pieśni o Narodzeniu, ba wią się nabożeństwem, nie modląc się przecież Pana Boga chwalą, czy takiemu widok taki nie wydałby się wspania łym i po prostu cudownym? czy to nie rzeczywiste spełnienie tego przykazu „cokolwiek robicie, niech wszystko w was będzie na chwałę Bożą“? czy to nie jest nieustające Hosanna, które z każdego domu i z całej ziemi idzie w górę jak ka dzidło z ołtarza, a któż wie, czy jak to kadzidło podług słów modlitwy nie ściąga na ziemię niezliczonej obfitości zmiłowań i błogosławieństw? Religijnie mądra, moralnie i cy wilizacyjnie nie obojętna i skuteczna była ta myśl kościoła, żeby ludowi chrześciańskiemu dać do śpiewania pieśni, które odpowiadały jego potrzebom świeckim i ziemskim, a zarazem utwierdzały jego wiarę i krzewiły w nim uczucie religijne. I to jest główne znamię kolędy. Ona jest pieśnią reli gijną, ale nie jest prawie nigdy modlitwą. Nie mówiąc o tycO kolędach. 7 co mają charakter więcej świecki a nawet humorystyczny, i po kościołach nie śpiewają się wcale lub tylko przez nad użycie organisty, bo się tam śpiewać nie powinny: te naj poważniejsze, te naj pobożni ej sze, które się słyszy zawsze pny najuroczystszej chwili błogooławieństwa Przenajśw. Sa kramentem, te nawet nie są na prawdę a przynajmniej nie są całe modlitwami, ale opowiadają, że „Anioł pasterzom mówił“ lub pytają „Któż pobieży kolędować małemu". To jest charakter głó

[madohora]

Pasterzu, pasterzu, czy widzisz

1. Pasterzu, pasterzu, czy widzisz tam, o tam, o tam?
To szopa, to żłobek, dziś niebo je głosiło nam.
O, śpieszmy Dziecię uczcić czym prędzej!
Wszak to nasz Zbawca, Bóg nasz i Pan.
Sam chciał się w naszej urodzić nędzy,
I przyjąć biedny-biedny nasz stan.

Ref.:
O, śpieszmy więc uczcić czym prędzej to Dziecię,
to Bóg nasz i Pan.

2. Słyszałeś dzisiaj, jak nam niebiosa
głosiły dary wielkich swych łask,
Cudne to były Aniołów głosy!
Cudny ich twarzy piękności blask!
Pokój każdemu, kto dobrej woli!
Błogą nam z nieba przynieśli wieść.
Bóg się ku naszej skłonił niedoli,
Bóg między nami, nieśmy Mu cześć!
O Boskie Dziecię, przyjm naszą cześć.

Ref.:
O, śpieszmy więc uczcić czym prędzej to Dziecię,
to Bóg nasz i Pan.

[madohora]

Pastorałka czudecka

Na Czudeckim tronie zasiadła Maryja
spieszą do niej wszyscy ze śpiewem Gloria.

Ref. Boś Królową naszą
jesteś matką naszą
Hej kolęda, kolęda

Naprzód ci co w chórze grzmią het pod niebiosy,
potem ci z ołtarza nucą swymi głosy.

Ref. Że panna Dziewica
jest Bogarodzica
Hej kolęda, kolęda

[madohora]

Pastuszek

1. Był pastuszek bosy na fujarce grał,
w górach pasał owce i w szałasie spał,
nagle aniołowie z nieba w bieli przyfrunęli,
obudzili go gdy spał, gdy spał,
obudzili go gdy spał, gdy spał.

Ref: Dziś do Betlejem trzeba nocą iść,
bo narodzenia czas wypełnił dni,
tam gdzie stajenka razem z bydlątkami
leży dzieciąteczko i na sianku.
Świat na to czekał wiele już lat
i na rodzenia dziś wita czas biegnij pastuszku
jasną drogą niebo płonie,
a na niebie pierwszej gwiazdy blask,
a na niebie pierwszej gwiazdy blask.

2. Był pastuszek bosy zimne nóżki miał,
ale dobry anioł piękne butki dał,
wziął pastuszek owce,
pobiegł tak jak wiatr przed siebie,
a na niebie pierwszej gwiazdy blask,
a na niebie pierwszej gwiazdy blask.

Ref.: Dziś ...

[madohora]

Patrzcie bracia

Patrzcie bracia tam na niebie
gwiazda jasna świeci
to w Betlejem w starej szopie
przyszło na świat Dziecię.
To w Betlejem w starej szopie
przyszło na świat Dziecię.

W dzień Bożego Narodzenia
do złóbka pójdziemy
Panu nowo zrodzonemu
dary zaniesiemy.
Panu nowo zrodzonemu
dary zaniesiemy.

Noc przyniesie z gwiazd kapelusz
z gwiazd korali sznurek
dzień w kobiałce, promień słońca
i pierzynę z chmurek.
Dzień w kobiałce, promień słońca
i pierzynę z chmurek.

A my Panu zaniesiemy
wszystko to co mamy
przed stajenką przystaniemy
chórem zaśpiewamy.
Przed stajenką przystaniemy
chórem zaśpiewamy.

Wiwat, wiwat narodził się
Król świata całego
Witaj, witaj, Boże Dziecię
pobłogosław nas.
Wiwat, wiwat narodził się
Król świata całego
Witaj, witaj, Boże Dziecię
pobłogosław nas.

[madohora]

Pierwsza gwiazda

C G a e
1. Gdy pierwsza gwiazda niebo rozjaśni
F G C E7
Powrócę wtedy w mej wyobraźni
F C d E7
Do tej jedynej nocy na świecie
F C G7 C
Co dała Światłość, Boże Dziecię,
F C E7 a
Do tej jedynej nocy na świecie
F C G7 C
Co dała Światłość, Boże Dziecię.

2. Ludzie błądzili nie znając Boga,
Ciągle pytali:Gdzie Boża droga?
Światłość, co wyszła z Bożej mądrości,
Drogę wskazała, drogę miłości,
Światłość, co wyszła z Bożej mądrości
Drogę wskazała, drogę miłości.

3. Gdy służę ludziom w serca pokorze,
Odnajdę Ciebie, Zbawco, mój Boże.
I gdy po waśniach z kimś się pogodzę,
Gwiazdę zobaczę na mojej drodze,
I gdy po waśniach z kimś się pogodzę,
Gwiazdę zobaczę na mojej drodze

[madohora]

Piosenka na powitanie Świętego Mikołaja

Pozdrawiamy Ciebie, święty Mikołaju!
Pozdrawiamy Ciebie, święty Mikołaju!
Dziś prezentów dużo masz
i za chwilę nam je dasz,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!
Dziś prezentów dużo masz
i za chwilę nam je dasz,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!

Kogo spytasz dziś pacierza, Mikołaju?
Komu rózgę dzisiaj dasz, Mikołaju?
Komu powiesz miłe słowa,
każesz w brodę pocałować,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!
Komu powiesz miłe słowa,
każesz w brodę pocałować,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!

Pozdrawiamy Ciebie, święty Mikołaju!
Pozdrawiamy Ciebie, święty Mikołaju!
I dajemy ci w podzięce
sto uśmiechów w tej piosence,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!
I dajemy ci w podzięce
sto uśmiechów w tej piosence,
bo ty dobre serce masz, Mikołaju!

[madohora]

ZAPSI
NUTOWY

[madohora]

Piosenka pasterzy

1. Blask zorzy wieczornej na niebie już zbladł
noc ciemna spokojna otula nam świat
i jasny rój gwiazdek dziś z nieba znów lśni
a księżyc wciąż czuwa nad trzódką gdy śpi.

2. Pasterska piosenka niech z echem mknie w dal
niech płynie po górach wśród smerków i hal
o Wielki Nieznany usłyszeć ją chciej
nas, trzody i szałas w opiece swej miej.

3. Wesoły choć skromny pastuszków jest los
śpiewajmy niech w wieczór piosenki brzmi głos
i choć nasza chatka w dolinie gdzieś hen!
w szałasie i w górach czas płynie jak sen.

4. Gdy ranna jutrzenka zabłyśnie wśród chmur
pójdziemy znów z trzodą na hale do gór,
o Wielki Nieznany w opiece nas miej
i dawno czekany już ześlij nam dzień.

[madohora]

Płonie gwiazda nad Betlejem

1. Płonie gwiazda nad Betlejem
Nad Betlejem uśmiech Boży.
Płonie gwiazda nad Betlejem.
Boga Bóg w ofierze złożył.

Ref.:
Pokój ludziom dobrej woli,
Uśmiech Boga Przedwiecznego,
Pokój ludziom dobrej woli,
Pokój dla bliźniego twego.

2. Nad Betlejem uśmiech Boży,
Uśmiech Boży nad sercami.
Nad Betlejem uśmiech Boży,
A Betlejem to my sami.

Ref.:
Pokój ludziom dobrej woli,
Uśmiech Boga Przedwiecznego,
Pokój ludziom dobrej woli,
Pokój dla bliźniego twego.

[madohora]

Po kolędzie

Po kolędzie zacni goście do was spiesznie idziemy.
Obecność nam wasza wróży że się dobrze mieć będziemy.
Więc gloria naprzód Bogu śpiewajmy, śpiewajmy.
A wam goście dobry wieczór przyznajmy, przyznajmy.
Więc pozwólcie zacni goście niech rozpoczniem kolędę.
Słuchajcie nas pobłażliwie nudzić się wam nie będzie.
A my prosim salwadorem z Maryją z Maryją.
Wiwat nasi dobrodzieje niech żyją niech żyją.

[madohora]

Posłał go do nas ojciec Bóg

1. Posłała go do nas Ojciec Bóg
Synem swym z nami podzielił się
Powraca życie w nasz ziemski trud
słońcem napełnia się dziś kazdy dzień.

Ref: Raduj się dzisiaj wszelkie stworzenie
wdzięczną kolędę Panu graj.
Dziecina Boża, nasze zbawienie
Daje nam życie, przywraca raj.

2. Ptaki, zwierzęta - jeden chór
słońce i księżyc i z nocą dzień
anieli z nieba, królowie trzej
wszyscy chcą dzisiaj wychwalać cię.

Ref: Raduj się dzisiaj...

[madohora]

Pośpieszcie pastuszki z piosneczki

1. Pośpieszcie pastuszki z piosneczki!
Pośpieszcie pastuszki!
Pośpieszcie pastuszki, do stajeneczki!
Pośpieszcie pastuszki!
Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.

2. Zjawionemu na niskości,
Chwała Mu na wysokości
Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.

3. A w samym Twym narodzeniu,
Boże, Boże niezmierzony
W tym pasterskim prostym pieniu
Bądź na wieki pochwalony.
Zaśpiewajmy Jezusowi, zaśpiewajmy Dzieciątkowi.

[madohora]

Powiedzcie, pasterze mili

1. Powiedzcie, pasterze mili, Gdzieście pod ten czas chodzili?
Do Betlejem sławnego, witać narodzonego
Z Panny czystej Mesyjasza,
Skąd pociecha rośnie nasza
Ubogich pastuszków na ziemi,
Gdy Boga na oko widzimy.

2. I my byśmy tam bieżeli,
Gdybyśmy drogę wiedzieli.
Idźcie, pokażemy wam,
Tylko chciejcie wierzyć nam.
Do Betlejem prosto bieżcie,
Ale czyste serca nieście,
Bo ten Pan czysty stan szanuje,
Takowych sług nowych przyjmuje.

3. Po czymże Go poznamy,
Gdy żadnych znaków nie mamy?
W szopie leży powity,
Wół z osłem pracowity.
Parą swoją Nań chuchają,
Dzieciąteczko zagrzewają,
Jezusa Chrystusa małego.
Poznali Stwórcę w Nim swojego.

[madohora]

Pójdziemy bracia

1. Pójdziemy bracia zaraz z wieczora
wstąpimy najpierw do tego dwora
i będziemy śpiewać wszędzie
o tej wesołej kolędzie.
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

2. Jeden się wybrał z prędka za nami
zapomniał sobie butów z gaciami
nie wytrzymasz miły bracie
Idź po buty, idż po gacie
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

3. Jeden był taki co bardzo jesny
z nim była bieda po nie pospieszny
lada kedy sobie siędy
z torby kiełbasy do będy
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

4. Jeden się opił w karczmie na winie
i usiadł sobie tuż przy kominie
spalił sobie rękawice
i rękawy ugórnice
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

5. A nie żałujmy swojej ochoty
zaśpiewać Panu stojąc przed wroty
i śpiewajmy wielcy i mali
żeby nam gorzałki dali.
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

6. Stać nie będziemy długo przy chacie
bo gospodarze tutaj bogaci
a że tera dobre czasy
nie odmówią nam kiełbasy
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

7. I na życzenie coś dostaniemy
jak nic nie dadzą, to odejdziemy
i będziemy rozgłaszali
że tu skąpcy - nic nie dali.
Hej nam kolęda, hej nam kolęda.

[madohora]

Pójdźmy wszyscy do stajenki

E fis gis fis E E4 E E4
1. Pójdźmy wszyscy do stajenki,
E fis gis fis E E4 E E7
do J e z u s a i Panienki!
fis H7 E cis7
Powitajmy maleńkiego
H7 fis H7 E E7(E)
i Maryję, Matkę Jego.

2. Witaj, Jezu ukochany,
od Patryarchów czekany.
Od Proroków ogłoszony,
od narodów upragniony.

3. Witaj, Dziecineczko w żłobie,
wyznajemy Boga w Tobie.
Coś się narodził tej nocy,
byś nas wyrwał z czarta mocy.

4. Witaj, Jezu nam zjawiony;
witaj, dwakroć narodzony,
raz z Ojca przed wieków wiekiem,
a teraz z Matki człowiekiem.

5. Któż to słyszał takie dziwy?
Tyś człowiek i Bóg prawdziwy,
Ty łączysz w Boskiej Osobie
dwie natury różne sobie.

6. O szczęśliwi pastuszkowie,
któż radość waszą wypowie!
Czego Ojcowie żądali,
wyście pierwsi oglądali.

7. O Jezu, nasze kochanie,
czemu nad niebios mieszkanie
przekładasz nędzę, ubóstwo,
i wyniszczasz swoje Bóstwo?

8. Miłości to Twojej dzieło
z miłości początek wzięło.
Byś nas zrównał z Aniołami,
poniżasz się między nami.

9. Spraw to, Jezu, Boskie Dziecię.
niech Cię kochamy nad życie;
niech miłością odwdzięczamy
miłość, której doznawamy.

10. Święta Panno, Twa przyczyna
niech nam wyjedna u Syna,
by to Jego narodzenie
zapewniło nam zbawienie.

[madohora]

Pójdźmy, pójdźmy, aż do Betlejem

1. Pójdźmy, pójdźmy, ąż do Betlejem
a oglądajmy to Słowo, co stało się:
Maryję z Józefem, wraz z Dzieciąteczkiem
położonym w żłobie ubogim.

Ref.: "Gloria, gloria, in excelsis Deo"

2. Anioł Pański mówił pasterzom:
Oto wesele wielkie opowiadam wam,
I dziś się narodził, z nieba przychodził,
Chrystus, Pan wasz, w mieście Dawida".

Ref.: "Gloria, gloria, in excelsis Deo"

3. A natychmiast z onym Aniołem
Przybyło wiele Zastępów z niebieskich sfer.
Boga wysławiają, hymny śpiewają:
Chwała Bogu na wysokości".

Ref.: "Gloria, gloria, in excelsis Deo"

4. A kwapiąc się, przyszli pasterze,
I tam znaleźli w stajence tak ubogiej:
Maryję, Józefa, także Jezusa.
Niemowlątko w żłobie leżące.

Ref.: "Gloria, gloria, in excelsis Deo"

[madohora]

Północ już była

1. Północ już była, gdy się zjawiła
nad niską doliną jasna łuna,
którą zoczywszy i zobaczywszy,
krzyknął mocno Wojtek na Szymona:
Szymonie, kochany, znak to nie widziany,
że całe niebo czerwone!

Ref: Na braci zawołaj, niechaj wstawają,
Kuba i Mikołaj niech wypędzają
barany i capy, owce, kozły, skopy zamknione.

2. Na te wołania z smacznego spania
porwał się Stach z Grześkiem spadł z broga.
Maciek truchleje, od strachu mdleje,
woła: Uciekajcie, ach, na Boga!
Grześko żebro złamał, Stach na nogę chromał,
bo ją w kolanie wywinął.

Ref: Oj, oj, oj, oj, oj, oj - Pawełek wola,
uciekaj, olaboga, gore stodoła,
Pogorzały szopy i pszeniczne snopy, jagnięta!

3. Leżąc w stodole, patrząc na pole,
ujrzał Bartosz stary Anioły, które wdzięcznymi
głosami swymi okrzyknęły ziemskie padoły:
na niebie niech chwała Bogu będzie trwała,
a ludziom pokój na ziemi!

Ref: Pasterze wstawajcie, witajcie Pana,
pokłon Mu oddajcie, wziąwszy barana;
skocznie Mu zagrajcie, głosy zaśpiewajcie zgodnymi!

Inna wersja 2. zwrotki:

Tego wołania smacznego spania
przyszła nam nowa nowina Bóg sie nam narodził
i życie osłodził pójdźmy i my Go przywitać.
Weź Kuba indyka Bartosz weź cielę
a ja Mu łóżeczko z puchu wyściele
Grześko zagraj w dudki
by skakał malutki wraz z nami 2x

[madohora]

Prowadź gwiazdo

1. Prowadź gwiazdo promienista,
co świecisz na Wschodzie
Tam, gdzie Maryja Przeczysta z Józefem w zagrodzie
Gwiazdo mała coś wskazała tę zimną kołyskę
dzieciąteczko pokazałaś z aureoli błyskiem.

Ref.:
A dzieciątko kwili, kwili
Matuś jemu lili, lili
A dzieciątko kwili,kwili

2. Prowadź święta ma latarnio,
prosto do tej szopy
Aby Jemu mógł ogrzewać zimne rączki, stopy
Prowadź Gwiazdo Betlejemska po ścierzynach świata
Wiarę, miłość i nadzieję nieś ku sercu brata.

Ref.:
A Dzieciątko...

[madohora]

Przez wielkie miasta

1. Przez wielkie miasta, przez małe wioski.
Biegną ludzie, biegną ludzie do stajenki.
Aby powitać Pana Jezusa,
Który przyszedł i miłością świat napełnił.

Ref. Witamy Cię, witamy Cię.
Pośród naszych domów.
Przez wszystkie dni, dobre czy złe.
Chcemy zostać z Tobą.

2. Spraw Panie Jezu, aby do domu,
każdy człowiek odmieniony dzisiaj wrócił.
By choć na trochę, choćby na tydzień.
Poszły sobie gdzieś daleko wszystkie smutki.

[madohora]

Przy onej dolinie

D A7
1. Przy onej dolinie, w judzkiej krainie,
D A7
gdyśmy paśli owce w gęstej krzewinie.
D A7 D G D A7
Aż tu prędko Aniołowie krzyczą: bierzcie
D G D A7 D
pastuszkowie do Betlejem.

2. Witać Zbawiciela dziś zrodzonego,
na zimnie w stajence położonego.
Służy Mu tam osioł z wołem,
zagrzewając Pana społem: hu, hu, hu, hu.

3. Przyszliśmy do szopki aż Panieneczka,
piastuje Dziecinę jak aniołeczka.
My Mu dali swe ofiary, co kto może,
przyjmij Boże, utajony.

4. Dziecina przyjmuje, mruga oczkami,
wskazuje na dudki paluszeczkami.
Zagrać Panu chętnie trzeba,
On nam da zapłatę
z nieba, nieskończoną.

[madohora]

Przy onej górze

1. Przy onej górze świecą się zorze.
Pasterze się uwijają,
I na multaneczkach grają.
Nie wiem dlaczego.

2. Przybądźmy do nich, poznamy po nich,
Czyli nie wiedzą o Panu,
A kędy jest święte stanie
Narodzonego.

3. Graj, pasterzu, graj, Bóg ci pomagaj!
Powiedz, która tu gospoda,
Słodkiego grona jagoda,
Syna powiła.

4. Wszak zapłacimy i odwdzięczymy;
Ukaż nam gdzie ta pociecha,
Która nigdy nie zna grzechu,
W świat się zjawiła?

5. Pójdźmy do Niego, malusieńkiego!
Wiem, że On nas z chęcią przyjmie,
I wesoło nas obejmie,
Serce to czuje.

[madohora]

Przybieżeli do Betlejem pasterze

D D G A
1. Przybieżeli do Betlejem pasterze,
D D G A
grając skocznie Dzieciąteczku na lirze.

D H7
Ref: Chwała na wysokości,
e A7
chwała na wysokości,
D G A D A D
a pokój na ziemi.

2. Oddawali swe ukłony w pokorze
Tobie z serca ochotnego, o Boże!

Chwała na wysokości...

3. Anioł Pański sam ogłosił te dziwy,
Których oni nie słyszeli, jak żywi.

Chwała na wysokości...

4. Dziwili się napowietrznej muzyce
i myśleli, co to będzie za Dziecię?

Chwała na wysokości ...

5. Oto mu się wół i osioł kłaniają,
Trzej królowie podarunki oddają.

Chwała na wysokości...

6. I anieli gromadą pilnują
Panna czysta wraz z Józefem pilnują

Chwała na wysokości...

7. Poznali Go Mesjaszem być prawym
Narodzonym dzisiaj Panem łaskawym

Chwała na wysokości...

8. My go także Bogiem, Zbawcą już znamy
I z całego serca wszystko kochamy

Chwała na wysokości...

[madohora]

rzyjdź do mnie mały Jezusiczku

Ref: Przyjdź do mnie mały Jezusiczku,
Zamieszkaj w moim pokoiczzku,
w lalkowym łóżku cię położę,
przyjdż do mnie tylko mały Boże.

1. Lalka ci miejsca ustąpiła,
Teraz sie pięknie pokłoniła,
A miś pluszowy stanął z boku,
By nikt nie zrobił krzywdy Bogu.

Ref: Przyjdź do mnie...

2. Pieska uwiąże by nie szczekał
Pajac ukłonił się z daleka
A miś na straży stanie z boku,
By nikt nie zrobił krzywdy Bogu

3. A jeszcze lepiej mały Boże
w serduszku twoim cie ułożę
Będziesz cieplutkie miał mieszkanie,
Przyjdź tylko do mnie mały Panie

[madohora]

KOLĘDNICY - Radio Katowice- 02.01.2020

[madohora]

KATOWICE. ULICAMI MIASTA PRZESZŁY TRADYCYJNE GRUPY KOLĘDNIKÓW - Radio Em - 04.01.2020

[madohora]

KONCERT KOLĘDOWY ZESPOŁU MAZOWSZE - Moje Katowice - 20.01.2020

[madohora]

SA jei,ct:Ć nie bat~ zeby moje oey, Oglądaly kiedy takie ślicnt, noey, Jak diii;iejsa noeka, nie wil"m eo się dlil)je, Jesce gwiazdy świeeą, o północku dnieje. Wtem M:i,eiek spostrzega światło i z pnestri.ehu wola: Weno! ·weno·! slońe0 fwiedf Jakieś wojsko z nieba leci, Zdaje mi 1,:ię z11 P.piewi,.j~ Ogniem ziemię zapalają. Aniolowio w odd:.ltnin spie,v&j<} do tn<Jch razy: (Glo1y aniel.8ki6 eklopc!J 'Ra.ladu1q). Gloria in Excelsis Deo,zęśliwszy pastuszek w tiwojej prostocie, Niż!i Ksi:}żęta, którzy chodzą w zlocie; Choć pod gołem niebcm,-przeRpi się pod miedz~, Gdy tamci śpią w puchach i przysmaki jedzą, Ich rozkoszom taki skutek, Ze w weselu mają smutek. Pastuch choć ubogi, goJ'y, Jednak w biedzie swej wesoły.

[madohora]

W polskim dorobku zachowało się ponad 500 kolęd i pastorałek. Najpopularniejszymi autorami polskich kolęd są:
Piotr Skarga (W żłobie leży)
Franciszek Karpiński (Bóg się rodzi)
Mikołaj Sęp Szarzyński
Andrzej Morsztyn
Witold Lutosłuawski

[madohora]

Gorąco polecam. Oglądałam transmisję z 1 i 2 dnia przesłuchać. Wczoraj miałam trochę zamieszania w domu i zapomniałam. Moje wrażenia różne. Ja po prostu nie lubię udziwnień muzycznych w klasyce jaką są kolędy.

[madohora]

Gdy im w jakiej chacie szczodraków odmówią, wyszedłszy za próg wołają: Rośnij kąkol, stokłosa, Urwij babie pół nosa, Dziadowi pół głowy Aby nigdy nie był zdrowy

[madohora]

KONCERT KOLĘD I PASTORAŁEK - Gość - 12.01.2021

[madohora]

TYSKIE WIECZORY KOLĘDOWE - Radio Katowice - 16.01.2021

[madohora]

U naszych dzieweczek ,
Dobry porządeczek:
Świnie w piecu ryją,
Izby nie zamiecie,
Psy naczynie myją,
A łyżki pod ławą
Zarosły murawą.

[madohora]

Przylecieli aniołkowie

1. Przylecieli aniołkowie
jak ptaszkowie z nieba
I śpiewali Dzieciąteczku
wesoło, jak trzeba.

2. Hojże, hojże, Panie Jezu,
hojże, hojże, hoc, hoc!
Śpiewaliśmy, budziliśmy
pastuszków całą noc.

3. Powiadają niesłychaną
w świecie nowinę
Panna w całości panieństwa
zrodziła Dziecinę,

4. Syna Bożego Przedwiecznego,
pasterze, wstawajcie,
do Betlejem, nie mieszkając,
witać Go biegajcie.

5. Śpiewaliśmy i Gloryja
głosząc przyjście Twoje,
pokój ludziom, kiedy odkrył
Bóg naturę swoję.

6. A dla zbawienia ludzkiego
w ciele narodzony
Stwórca świata, Dawca skarbów,
w żłobie położony.

7. Biegnijcież prędko do szopki,
pokłon mu oddajcie
i wesoło: Hojże, hojże !
przed nim wykrzykajcie.

8. Hojże, hojże, Panie Jezu,
hojże, hojże, hoc, hoc.
Niech ci będzie wieczna chwała
za tę szczęśliwą noc.

9. Którejś się dla naszego
narodził zbawienia
Hojże, hojże, weselmy się,
bo czas odkupienia

10. Naszego się już przybliżył
przez Twe narodzenie,
hojże, hojże, bądź wesołe
dziś, wszystko stworzone !

11. Wychwalając to Dzieciątko,
hojże, hojże, hoc, hoc,
wykrzykujmy, wyśpiewujmy
przed Nim całą noc.

12. Cała noc niech nasza będzie
chwały nieskończonej,
daj ją wszystkim, Boże,
w ciele utajony.

[madohora]

[madohora]

Przylecieli tak śliczni

F d C F g F
Przylecieli tak śliczni anieli
g C F C7 F
Wszyscy w bieli, złote piórka mieli.
F B C F D g
Przynieśli nam wesołą nowinę
C7 F C F
Panna czysta zrodziła Dziecinę.

A zrodziwszy w pieluszki powiła,
A powiwszy na sianku złożyła.
Leży, leży Jezus malusieńki,
Leży, leży Jezus nagusieńki.

Zdjęła Panna swój rąbeczek z głowy,
Ściele w żłóbku Panu Jezusowi.
A nynajże Drogie Serce moje,
Bo cię kocham ponad życie swoje.

[madohora]

Przystąpmy do szopy uściskajmy

A D
1. Przystąpmy do szopy uściskajmy
A h E E7 A
stopy Jezusa maleńkiego,
A D
który swoje Bóstwo wydał na ubóstwo
A h E E7 A
dla zbawienia naszego.
A D A E A D E H7 E
Zawitaj Zbawco narodzony z Przeczystej Panienki.
A fis h
Gdzie berło, gdzie Twoje korony,
E D
gdzie berło gdzie Twoje korony,
A fis D E7 A
Jezu malusieńki.

2. Ten, co wszechświat dzierży,
w żłobie dzisiaj leży, ludzkiej pomocy czeka:
Jezus, Bóg wcielony w żłobie wyniszczony
dla zbawienia człowieka;
o Boże, bądźże pochwalony za Twe narodzenie!
racz zbawić ludzki ród, zgubiony,
racz zbawić ludzki ród zgubiony,
daj duszy zbawienie.

[madohora]

Przyszedł na świat

1. Już gwiazdka świeci nam
świeć gwiazdko światu świeć
bo w Betlejem Zbawiciel Jezus nam narodził się
W stajence Dziecię śpi ma pierwsze swoje sny
z trzech stron świata niosą Mu dary
twarz Dziecięcia śni.

Ref. Przyszedł na świat Ten który jest
Miłością jej wiatr już wieje gdy chcesz
Przyszedł na świat Ten który jest
Radością byś już nie pamiętał swych łez.

2 Już gwiazdka świeci nam
świeć gwiazdko światu świeć
Bo ciemności zła w ludzkich sercach
wnet nadejdzie kres.
W stajence Dziecię śpi ma pierwsze swoje sny
z trzech stron świata niosą Mu dary
twarz Dziecięcia śni.

[madohora]

Ptaki niby dzwoneczki

Ptaki niby dzwoneczki cieszą się kolędą
Chrystus nam się Narodził i nowe dni będą
do stajni betlejenskiej, aż od brzegów Wisły
z ptakami smugłe sarny dziwować się przysły
wiewiórka zęby szczerzy i w niebo się patrzy
jak gołębie płyną po błękitnej tarczy.

[madohora]

Raduj sie Świecie

Raduj sie Świecie przyszedł Pan, A D E A
niech zabrzmi chwały pieśń D cis fis
Niech każde serce mu zrobi miejsc A A
niech śpiewa wszelki twór A
niech śpiewa wszelki twór. E
Niechaj Niebo i cała Ziemia chwalą Go A D E A

Bóg sprawiedliwy pełen łask, A D E A
objawił miłość swą. D cis fis
Dał Światu syna swego,Świętego jedynego, A A
niech śpiewa wszelki twór, A
niech śpiewa wszelki twór. E
Niehcaj Niebo i cała Ziemia chwalą Go. A D E A

[madohora]

Raduj się

Gwiazdy Tańczyły w noc
gdy przyszedł Pan
ziema śpiewała w tak
niebiańskich gam?

Ref.:
Raduj się śpiewaj pieśń
Oto król narodził się
jemu cześć.

Maryja cieszyła się
widząc króla ziem
Pasterze w pokłonach
chylili głowy swe

[madohora]

Raduj się ziemio

1. Raduj się ziemio, gość z nieba przychodzi!
Co Boga z ludem, lud z Bogiem pogodzi;
Synów Adama z czartowskiej niewoli wyrwie, wyzwoli.

2. Raduj się ziemio, śpiewaj z Aniołami,
wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami;
już nie podnóżkiem jesteś Najwyższego, lecz tronem Jego.

3. Raduj się ziemio, oto światło wschodzi,
które każdego, co na świat przychodzi,
blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy ciemność i błędy.

4. Raduj się ziemio, masz Króla u siebie,
Pana, co włada na ziemi i w niebie;
Królestwo Jego końca mieć nie będzie, gdy tron posiądzie.

5. Raduj się ziemio, witaj tego Pana,
i ludy wszystkie zegnijcie kolana
bo wam przynosi przez swe narodzenie, wieczne zbawieni

Ref.:
Raduj się śpiewaj pieśń
Oto król narodził się
jemu cześć.

Maryja cieszyła się
widząc króla ziem
Pasterze w pokłonach
chylili głowy swe

[madohora]

Radujmy się, bracia mili

1. Radujmy się, bracia mili, gdyż dziw nad dziwy
Swego Syna zesłał na świat Bóg dobrotliwy,
Przyszedł Bóg na świat, by zbawić nas, ludzkie plemię.
Z mocy grzechu, przez to przyniósł radość na ziemię.

2. Obietnice się spełniły, od Boga dane,
Gdy to Dziecię dla nas biednych z nieba zesłane,
Wszak Zbawiciel dla nas zstąpił na ziemskie niwy,
Z tronu Swego niebieskiego, On, Bóg prawdziwy.

3. I Anieli się weselą i tak śpiewają,
Pan Bóg chwałę, ludzie pokój niechaj tu mają,
Gwiazda cudna nad stajenką wesoło płonie,
Która sprowadziła Królów w kornym pokłonie.

4. O, z ufnością i miłością doń się zbliżamy,
Pokłon boski, hołd królewski Dzieciątku dajemy,
Prośmy także, byśmy kiedyś, jak tu na ziemi,
Mogli śpiewać Jemu chwałę, będąc zbawieni.

[madohora]

Rozkwitnęła się lilija

F C7
1. Rozkwitnęła się lilija,
F C7
a ta jest Panna Maryja.
F D7 g C7
Zrodziła nam Syna,
F B G C C7 F
wesoła dla wszystkich nowina!

2. Złożyła Go na sianeczku,
w lichej stajence w żłóbeczku.
Pokłon Mu oddała,
jak Boga swojego witała.

3. O Święta Bogarodzico,
o Przenajświętsza Dziewico!
Tyś różdżka z Jessego,
dałaś kwiat zapachu wdzięcznego.

4. Niezmazanaś grzechu plamą,
stałaś się niebieską bramą,
przez którą Bóg wchodzi,
gdy się nam na ten świat dziś rodzi.

5. Pozwól, o Panno, prosimy,
niech prośby nasze złożymy,
bo Twoja przyczyna
jest w mocy skutecznej u Syna.

6. Spraw to, niech Syn Twój jedyny,
odpuściwszy nasze winy,
gdy na świat przychodzi,
przez łaskę w sercach się narodzi.

[madohora]

Skrzypi wóz

G C
1. Skrzypi mróz, wielki mróz
D e
wielki mróz na ziemi. (2x)
G D C e
Trzej królowie jadą, złoto, mirrę kładą,
C D G
Hej koleda, koleda. (2x)

2. A komuż, takiemu?
Dzieciątku małemu (2x)
Cóz to za dzieciątko,
musi być paniątko,
Hej koleda koleda (2x)

3. Ten Jezus malutki,
to Dzieciątko krasne (2x)
Cichutkie, malutkie,
jak słoneczko jasne.
Hej koleda, kolęda (2x)

4. Pasterze na lirze,
na skrzypeczkach grali (2x)
W tę stronę do szopy
prędko przybiegali,
Hej koleda, koleda (2x)

5. Pójdę ja do Niego, poproszę od Niego (2x)
Daj nam Boże Dziecię
pokój na tym świecie,
Hej koleda, kolęda (2x)

[madohora]

Słyszę z nieba muzykę

1. Słyszę z nieba muzykę i anielskie pieśni,
Sławią Boga, że się nam do stajenki mieści:
Nie chce rozum pojąć tego,
Chyba okiem dojrzy czego,
Czy mu to się nie śni.

2. Słyszę z nieba muzykę, już ci to na jawie!
Wyśpiewują o takiej dziwnej Boskiej sprawie;
Że Bóg przyjął stan człowieka,
Majestatu się wyrzeka,
Ku ludzkiej naprawie.

3. Pozwólcie mi, Mateńko szczęśliwa i święta,
Wziąć na ręce Syneczka, aby te rączęta,
Duszę moją zapaliły
I z więzienia uwolniły,
Zdjąwszy z onej pęta.

[madohora]

Szczęśliwy pastuszek

1. Szczęśliwy pastuszek przy swojej prostocie,
niżeli książęta co się błyszczą w złocie
choć pod gołym niebem prześpi się pod miedzą
gdy ci miękko leżą i przysmaczki jedzą

Ref.:
Pasterz biedny lecz szczęśliwy
może ujrzeć dziw nad dziwy
kiedy w górach owce pasie
i usiądzie przy szałasie

2. Szczęśliwy pastuszek dola jego błoga
skoro w sercu chowa tę nadzieję Boga
choć złowrogie wichry, mu nad głową wieją
przyjścia Mesyjasza cieszy się nadzieją

Ref.: Pasterz biedny ...

3. Jeszcze ja nie bace aby moje oczy
oglądały kiedy takie śliczne noce.
Jak dzisiejsza nocka nie wiem co się dzieje
jakaś dziwna jasność coś jak gdyby dnieje.

Ref.: Pasterz biedny ...

[madohora]

Śliczna gwiazda wschodzi nam

1. Śliczna gwiazda wschodzi nam
już na niebie światłem lśni
Bo w Betlejem przyszedł Pan,
Jezus się narodził dziś.

Ref. Panie Jezu, Boża radość tak nastaje
Bo Ty jesteś z nami już.
I przed żłóbkiem serce moje drży, o Panie
Tak ze szczęścia, Boże mój. (2x)

2. Aniołowie grają Mu,
Pastuszkowie niosą cześć.
I ja Tobie, Jezu mój
Serce moje daję też.

Ref. Panie Jezu ....

3. W ten narodzin wielki dzień,
Świat niech złoży Bogu cześć,
By nie było lęku, łez
Lecz, by Pokój ku nam szedł.

Ref. Panie Jezu.

[madohora]

Śliczna Panienka Jezusa zrodziła

1. Śliczna Panienka Jezusa zrodziła.
Monarchę świata w żłobie położyła.
O, żłobie, żłobie, tronie Najwyższego,
w tobie spoczęło Zbawienie grzesznego.

2. Matka Najświętsza zalewa się łzami,
gdy Dziecię zziębłe tuli pieluszkami.
O, nędzo, nędzo, jakżeś mi jest droga,
kiedy osłaniasz Syna Stwórcy, Boga.

3. O Boże wielki, umysł mój za mały,
by pojął wszystko, co wyroki chciały.
O, Panie, Panie, jakżeś niepojęty?
Jakież Twe prawa, jakiż rozkaz święty?

[madohora]

Śpij maleńki Jezu

Śniła mi się śliczna gwiazdka
na wysokim niebie,
co mnie wiodła do Betlejem,
Jezu mój, do Ciebie.

Śpij, maleńki Jezu.
Bądź radością moją.
Jeśli nie masz poduszeczki,
chętnie dam Ci swoją.

Sen mój skończył się – tak bywa,
lecz w mym domu za to
zaświeciła dziś choinka
z piękną, złotą gwiazdką.

Śpij, maleńki Jezu...

Jedna gwiazdka na choince,
a za oknem druga.
Trzecia gwiazdka nad Betlejem
Jezusowi mruga.

Śpij, maleńki Jezu...

[madohora]

ZAPIS
NUTOWY

[madohora]

Świeć gwiazdeczko świeć

1. Zaprowadź mnie, prosto do Betlejem
zaprowadź mnie, gdzie Bóg narodził się
zaprowadź mnie, nie mogę spóźnić się x2

Ref: Świeć, gwiazdeczko, mała świeć
do Jezusa prowadź mnie x2

2. Narodził się, Bóg stąpił na Ziemię
Narodził się, by uratować mnie
Narodził się i nie zostawił mnie x2

Ref: Świeć, gwiazdeczko, mała świeć
do Jezusa prowadź mnie x2

3. Czekaja tam, Józef i Maryja
Śpiewają nam, śpiewają gloriia
To gloriia, święta historiia x2

Ref: Świeć, gwiazdeczko, mała świeć
do Jezusa prowadź mnie x2

Zaprowadź mnie, prosto do Betlejem
zaprowadź mnie, gdzie Bóg narodził się
zaprowadź mnie, nie mogę spóźnić się x2

[madohora]

Świnty Scepon

Świnty Scepon po kolyndzie (rod chodził x7),
A świnty Jon sie ku niymu (przygodził x7).

Matka Bosko kolyndników (witała x7),
srybro, złoto za kolynde (im dała x7).

A kupcie se kolednicy (co kcecie x7),
a uciescie tóm kolyndóm (to dziecie x7).

[madohora]

Tej nocy anioł przyszedł do Józefa

Tej nocy Anioł przyszedł do Józefa:
"Zbudźcie dzieciątko co tak słodko śpi
Judea dziś to niebezpieczna strefa
I policzone małych chłopców dni."

Namiestnik Herod ciągle drży w obawie
Że chociaż władzę dzierży jego dłoń
I rzymski cesarz patrzy nań łaskawie
To w rączkach dziecka może kryć się broń.

Ref:
Uciekali uciekali uciekali
Na osiołku przez pustyni żar
Jak najdalej jak najdalej jak najdalej
Ukryć Dziecię największy ich skarb.

Ciężko ojczyznę wspominać w pustyni
Mieliśmy jakoś zapewniony byt
Choć czasem patrol mijał drzwi świątyni
Zawsze się modlić mógł pobożny Żyd.

Lecz może trzeba szlakiem iść wygnania
Tak jak przodkowie nasi kiedyś szli
Może nie tu jest Ziemia Obiecana
Może gdzie indziej będzie rósł nasz Syn.

Ref:
Uciekali uciekali uciekali
Na osiołku przez pustyni żar
Jak najdalej jak najdalej jak najdalej
Ukryć Dziecię największy ich skarb.

Jeszcze nie wiemy co nam przeznaczone
Lecz choć przeczucia czasem dręczą złe
Ojciec Niebieski weźmie nas w obronę
I znowu Anioł zjawi się we śnie.

Piasek przysypał szlaki do Betlejem
Zabłądzić łatwo trudny każdy krok
Tak mało mamy tylko tę nadzieję
Która rozjaśnia nam codzienny mrok.

Ref:
Uciekali uciekali uciekali
Na osiołku przez pustyni żar
Jak najdalej jak najdalej jak najdalej
Ukryć Dziecię największy ich skarb.

[madohora]

Teraz śpij Dziecino mała

1. Jakaś światłośc nad Betlejem się rozchodzi.
W środku nocy przerażony lud się budzi.
Dzisiaj właśnie tutaj Chrystus się narodził.
Przyszedł do nas, bo chce zbawic wszystkich ludzi.

Ref.: Teraz śpij Dziecino mała,
teraz śpij Dziecino miła
Ziemia bogactw Ci nie dała,
bo bez Ciebie biedną była.

2. Już pasterze, prości ludzie biegną z dala
oddać pokłon tobie Panu nad panami.
Myślą sobie: “Jakaś łaska nas spotkała”,
że Bóg przyszedł, że chce zostać razem z nami.

Ref.: Nie płacz już Dziecino Mała,
nie płacz Dziecino miła
Ziemia tym Cię uraziła,
że tak mocno w grzechu tkwiła.

3. Z wschodnich krain przyszli jeszcze trzej królowie.
Każdy myślał : “Coś wielkiego dziś zobacze.”
Lecz dziwili się ci wielcy monarchowie,
że ich Król jest malusieńki i że płacze.

Ref.: Zaśnij już, Dziecino Mała.
Zaśnij już, Dziecino Miła.
Ziemia tym Cie uraziła,
Że tak mocno w grzechu tkwiła.

[madohora]

To świąt czas

1. Narodził sie król i jest już wśród nas
nadchodzi czas, świat sie dziś odrodził
sny się spełnia, spełnią się
bo dzisiaj to jest ważne jak nigdy.

Ref.: To świąt czas i choinka jest
dzieci wokół śpiewają tak
dziś Bóg sie narodził w stajence gdzieś
i czas zmienia się bo spełniły sie sny.

2. Bo dziś sie stało i słowo i ciało
to czas na miłość, czas na miłość
Pora kochać i być kochanym
bo dziś nadchodzą na nowo marzenia.

Ref.: To świąt czas...

3. Pora już wybaczyć i czas zapomnieć
bo czas wybaczyć czas zapomnieć
święta są dziś, święta dziś są
to czas na miłość i czas na sny.

Ref.: To świąt czas...

[madohora]

To tylko dziś

To tylko dziś, słychać dzwonków dźwięk,
to tylko dziś, gwiazdy cieszą Cię
w ten jedyny dzień, otwórz serce swe,
choć tylko dziś, w wigilijny dzień.

Więc w niebo spójrz i uśmiechnij się
To właśnie dziś Bóg wysłucha Cię
On odmieni los, w pełną cudów noc
To tylko dziś – w wigilijny dzień

[madohora]

Triumfy Króla niebieskiego

F C F
1. Triumfy Króla niebieskiego,
zstąpiły z nieba wysokiego.
C G C
Pobudziły pasterzów,
C G C
dobytku swego stróżów,
C F g F g C7 F
śpiewaniem, śpiewaniem, śpiewaniem.

2. Chwała bądź Bogu w wysokości,
a ludziom pokój na niskości.
Narodził się Zbawiciel,
dusz ludzkich Odkupiciel,
na ziemi, na ziemi, na ziemi.

3. Zrodziła Maryja Dziewica,
wiecznego Boga bez rodzica.
By nas z piekła wybawił,
a w niebieskich postawił,
pałacach, pałacach, pałacach.

4. Pasterze w podziwieniu stają,
triumfu przyczynę badają.
Co się nowego dzieje,
że tak światłość jaśnieje, .
nie wiedzą, nie wiedzą, nie wiedzą.

5. Że to Bóg, gdy się dowiedzieli,
swej trzody w polu odbierzeli,
Śpiesząc na powitanie
do Betlejemskiej stajnie
Dzieciątka, Dzieciątka, Dzieciątka.

6. Niebieskim światłem oświeceni
pokornie przed nim uniżeni,
Bogiem Go być prawdziwym,
sercem, afektem żywym
wyznają, wyznają, wyznają.

7. I które mieli z sobą dary
Dzieciątku dają na ofiary.
Przyjmij o Narodzony,
nas i dar przyneisiony
z ochotą, z ochotą, z ochotą.

8. A potem Maryi cześć dają
Za Matkę Boską Ją uważają
Tak nas uczą przykładem
Jak iść mamy ichśladem
Statecznie, statecznie, statecznie

[madohora]

Uboga stejenka

Ogień nieziemski pod łukiem bramy
wspiętej wysoko jak dzwon lub ołtarz,
łuna ofiarna jak gałąź złota
spływa na głowę chłodną w konaniu -
zaśpiewajmy Mu, zagrajmy,
czekaj martwy na ulicznym posłaniu.

Krętych chmur stoi wieniec bogaty,
liczne dymy z miast ojczystych wołają,
a twe okno jak gwiazda maleńkie
nie przytuli do firanek białych;
i nad włosem zgiętym jak kwiatem
znów zahuczy śmiertelny metal -
zaśpiewajmy Mu, zagrajmy,
ach, uboga stajenka, lecz piękna.

Z lewej mur, z prawej cegła - i wszystko.
Jeszcze granie dalekie żelaza
i na piersi człowieczej złe pismo,
a to dar, a to ofiarna moc,
co do ziemi przechyla i każe
słuchać głosu jak echa wśród zmierzchu,
gdy zanika i wiedzie je leśny
obłok ciemny jak ziemia - bez gwiazd.

Ciemność przecież najlepiej kołysze,
w niej dostrzeżesz te ognie prędkie,
co z czerwonej na piersi kropelki
lecą wiotko, witają Twe przyjście.
I choć bydląt tu nie ma ni siana
to ulica darami usłana:
marmur kruchy, wapno i smoła,
ach, uboga stajenka, spokojna.

Niby gwiazda prowadząca ku źródłu
spłynie gołąb laurowy na nią
i zamienią Ci wówczas krwią rudy
kamień płaski na białe posłanie -
zaśpiewamy Ci smutny, zagramy:
w płytkim żłobku - nieopodal twej bramy
w Betlejem - narodziło się Dziecię.
Cierń na włosach, cierniowa koszula
i przebite nogi i ręce;
Lulaj, lulaj

[madohora]

KOLĘDY ŚWIATA - Radio Katowice - 20.12.2021

[madohora]

W polskim dorobku zachowało się ponad 500 kolęd i pastorałek. Najpopularniejszymi autorami polskich kolęd są min. Piotr Skarga - przypisuje mu się autorstwo "W żłobie leży". Franciszek Karpiński - "Bóg się rodzi", Mikołaj Sęp - Szarzyński, Andrzej Morsztyn i Witold Lutosławski

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL KOLĘD I PASTROAŁEK - Nowiny - 21.11.2023

[madohora]

Kolędy przyjechały
na lipowych saniach.
Sanie się zepsuły,
koszule się pobrudziły,
a kolędy zaginęły...

[madohora]

Eliminacje odbywają się w grudniu, w 33 ośrodkach w Polsce oraz na Ukrainie i Białorusi. W 2010 roku wzięło w nich udział 1780 wykonawców (ponad 22 tys. osób). Koncert galowy ma miejsce w styczniu w Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu w Będzinie-Syberce. Festiwal jest największą tego typu imprezą w Polsce. Opiera się w całości na pracy wolontariuszy. Co roku zwiększa się zainteresowanie festiwalem – tak ze strony uczestników, publiczności, jak i mediów lokalnych i ogólnopolskich.

[madohora]

Ucieczka do Egiptu

Tej nocy Anioł przyszedł do Józefa d a B7+
Zbudźcie Dzieciątko co tak słodko śpi g C F A7
Judea dziś to niebezpieczna strefa d a B7+
I policzone małych chłopców dni g A d
Namiestnik Herod ciągle drży w obawie g6 C F
Że chociaż władzę dzierży jego dłoń g Es A
I rzymski cesarz patrzy nań łaskawie d a B7+
To w rączkach dzieci może kryć się broń g A d

Ref.:
Uciekali, uciekali, uciekali F C d
Na osiołku przez pustyni żar g C
Jak najdalej, jak najdalej, jak najdalej F C d
Ukryć Dziecię bezcenny ich skarb g A d

2. Ciężko ojczyznę wspominać w pustyni
Mieliśmy jakoś zapewniony byt
Choć czasem patrol mijał drzwi świątyni
Zawsze się modlić mógł pobożny Żyd
Lecz noże trzeba szlakiem iść wygnania
Tak jak przodkowie nasi kiedyś szli
Może nie tu jest ziemia obiecana
Może gdzie indziej będzie rósł nasz Syn

Ref.: Uciekali. . .

3. Jeszcze nie wiemy co nam przeznaczone
I choć przeczucia czasem dręczą złe
Ojciec niebieski weźmie nas w obronę
I znowu anioł zjawi się we śnie
Piasek przysypał ślady do Betlejem
Zabłądzić łatwo trudny każdy krok
Tak mało mamy tylko te nadzieję
Która rozjaśnia nam codzienny mrok

Ref.: Uciekali. . .

[madohora]

Uciekali

Tej nocy anioł przyszedł do Józefa:
"Zbudźcie dzieciątko co tak słodko śpi,
Judea dziś to niebezpieczna strefa
i policzone małych chłopców dzni"

Namiestnik Herod ciągle drży w obawie,
że chociaż władzę dzierży jego dłoń
i Rzymski Cesarz patrzy nań łaskawie,
To w rączkach dziecka może kryć się broń

Ref.:Uciekali,uciekali,uciekali,
Na osiołku przez pustyni żar.
Jak najdalej,jak najdalej,jak najdalej
Ukryć dziecię,bezcenny ich skarb.

Trudno ojczyznę wspominać w pustyni,
Mieliśmy jakoś zapewniony byt.
Choć czasem patrol mijał dzwi świątyni,
Zawsze się modlić mógł pobożny Żyd.

Lecz moż trzeba szlakiem iść wygnania,
Tak jak przodkowie nasi kiedyś szli,
Może nie tutaj jest ziemia obiecana
Może gdzie indziej będzie rósł nasz syn.

Ref.:Uciekali.....

Jeszcze nie wiemy co nam przeznaczone,
I choć przeczucia czasem dręczą złe.
Ojciec Niebieski weźmie nas w obronę,
I znowu anioł zjawi się we śnie.

Piasek przysypał ślady do Betlejem,
Zabłądzić łatwo,trudny każdy krok.
Tak mało mamy, tylko tę nadzieję,
Która rozjaśnia nam codzienny mrok.

[madohora]

Uczyńmy z serc naszych.

1. Uczyńmy z serc naszych stajenkę Betlejem,
By mógł narodzić się dziś w każdym w nas.
Uczyńmy z dusz naszych mięciutkie posłanie,
By w żłóbkach naszych serc narodził się Pan.

Ref. Przyjmij Dziecię dziś
- patrz zimno mu na dworze chłód i skrzy się mróz,
Mały Jezus chce byś tulił Go w sercu swym.
Mario proszę Cię dziś nie ważne,
że za 30 lat umrze za ten świat,
Pozwól czuwać noc prze synku twym.

2. O nędzo tak ludzka, jakżeś mi jest droga,
Gdy chronisz straszny los Syna, Stwórcy-Boga.
Jak chciałbym Ci pomóc małe moje Kochanie,
Serce moje daję Ci, zamieszkaj w nim Panie.

Ref. Przyjmij Dziecię...

[madohora]

W dzień Bożego Narodzenia

1. W dzień Bożego Narodzenia,
Radość wszelkiego stworzenia
Aniołowie się radują,
Jezusowi wyśpiewują, wyśpiewują.

2. Niesłychana to nowina,
Panna porodziła Syna,
Syna Jednorodzonego,
Boga Ojca niebieskiego, niebieskiego.

3. To Anieli oznajmują,
Do Betlejem pokazują,
Gdzie narodził się Zbawiciel,
Wszego świata Odkupiciel, Odkupiciel.

4. Gdy pasterze usłyszeli,
Do stajenki pobieżeli,
Dzieciąteczku się kłaniają,
Podarunki oddawają, oddawają.

[madohora]

W grudniowe noce

1. W grudniowe noce
zimowe noce
dzieciątko Boże z zimna dygoce
idzie przez pola
wiatr Mu wydzwania piostki znajome

Ref: Hej kolęda kolęda
Hej kolędy to czas
kto ogrzeje rączęta
kto schronienie mu da

2. Tyle tych domów i okien tyle
może go schronią
choćby przez chwilę
może do serca przygarną ludzie
może nakarmią nim dalej pójdzie

Ref: Hej kolęda...

3. Świeczki się jarzą w świerkach zielonych
i złote gwiazdy wieńczą korony
i zewsząd dzwoni kolęda święta
lecz o nim o nim nikt nie pamięta

Ref: Hej kolęda...

[madohora]

W grudniowe noce, w zimowe noce

D e D A
1. W grudniowe noce, w zimowe noce,
D fis e A
Dzieciątko Boże z zimna dygoce.
G A fis h
Idzie przez pola pokryte szronem,
e E A
wiatr Mu wydzwania piosnki znajome.

D e
Ref. Hej kolęda, kolęda, hej kolędy to czas.
A D
Kto ogrzeje rączęta, kto schronienie Mu da?

2. A dookoła okna się srebrzą
Przy sutych stołach piją i jedzą
I Dobrą Nowinę świętują wszędzie
O tej Dziecinie, o tej kolędzie.

3. I tyle tych okien i domów tyle,
Może Go schronią choćby na chwilę,
I może przygarną do serca ludzie,
Może nakarmią nim dalej pójdzie.

4. A świeczki się jarzą na świerkach zielonych
I złote gwiazdy wieńczą korony,
I zewsząd płynie kolęda święta,
Lecz o Nim, o Nim, nikt nie pamięta.

[madohora]

W maleńkiej stajence

W maleńkiej stajence
w ubogiej stajence
Ty leżysz w żłobeczku a wszyscy w podzięce
przychodzą i składają Tobie dary
o Jezu przyjmij je

Maryja z Józefem stoją tuż obok
Pasterze spiewają
bydlęta klękają
A wszyscy w około głoszą tę radość żeś narodził się

Jak cudownie że jesteś Panie
bo przy Tobie nic złego sie nie stanie
i dziekujemy Ci że sie narodziłeś na naszej zemi

[madohora]

W maleńkiej stajence

W maleńkiej stajence rodzi się Bóg,
Po polach, po białych dojrzewa głóg...
A kiedy dorośnie nam Boży Syn,
Na głowę korona z cierniowych win.

Jeszcze nic nie wiedzą, jeszcze nie czas,
Płaczesz malusieńki, jak każdy z nas...
Ale już wkrótce zabraknie Ci łez,
Gdy na Golgotę krzyż będziesz nieść.

Na dworze wichura, zimowy chłód,
W domu tak ciepło, choinka, cud...
Śpiewamy kolędy, radości czas,
Może coś jednak odmieni się w nas

[madohora]

W najgorszą z zim

1. W najgorszą z zim na świecie tym C G a e
Tyś nam narodził się F C G
W prezencie Pan Syna nam dał
Nieś się nowino nieś

Ref.:
Luli luli laj, dzwonki na niebie C e F G
Luli luli laj, grają dla ciebie
Luli luli laj, ogrzej nam ręce
Luli luli laj, gwiazdko na wietrze

2. Bezbronny tak leżysz wśród traw
Kosmos u Twoich stóp
Pora by spać, uśnijże nam
Niechaj śpi świata król

Ref.: Luli luli laj...

3. Choć małą garść wiary nam daj
Pośród zimy, zimy tej złej
Serca tak drżą w tę wielką noc
Miłość wlej nam do serc

Ref.: Luli luli laj...

[madohora]

W Narodzin Bożych święty dzień

1. W Narodzin Bożych święty dzień
Śpiewajmy Panu chwały Pieśń,
Chwałę śpiewajmy, serca Mu dajmy,
W narodzin Jego święty dzień.

2. Śpiewom anielskim dajemy wtór,
Złączmy się z nimi w zgodny chór,
By rosła chwała Bogu wspaniała,
Przez naszych śpiewów zgodny wtór.

3. By Ojcu za nas spłacić dług,
Leży w ubogim żłobie Bóg,
Tak On już wcześnie, za nas boleśnie
Oddaje Ojcu Swojemu dług.

[madohora]

W stajni

1. W stajni narodził się człowiek,
W stajni narodził się Bóg,
Wszyszy go chwalic przychodzą,
Bo w stajni narodził sie Bóg.

Ref.:
Bóg w stajni, Bóg w stajni
człowiekiem się rodzi.
Klęknijmy, klęknijmy
I starzy i młodzi. /2x

2.Chwałę mu niosą anieli
Chwałe mu składa prosty lud
I my też chwałę oddajmy
bo w stajni narodził się Bóg.

[madohora]

W żłobie leży

G a D7
1. W żłobie leży, któż pobieży
G h a7 D7 G
Kolędować Małemu?
G a D7
Jezusowi, Chrystusowi,
G h a7 D7 G
Dziś nam narodzonemu?
h E7 a
Pastuszkowie przybywajcie,
D7 G H7 e
Jemu wdzięcznie przygrywajcie,
h G a D7 G
Jako Panu naszemu.

2. My zaś sami z piosneczkami
Za wami się śpieszmy,
I tak tego, maleńkiego,
Niech wszyscy zobaczmy:
Jak ubogo narodzony,
Płacze w stajni położony,
Więc go dziś ucieszmy.

3. Naprzód tedy, niechaj wszędy
Zabrzmi świat w wesołości,
Że posłany nam jest dany
Emmanuel w niskości!
Jego tedy przywitajmy,
Z aniołami zaśpiewajmy
Chwała na wysokości!

4. Witaj, Panie, cóż się stanie,
Że rozkosze niebieskie
Opuściłeś a zstąpiłeś
Na te niskości ziemskie ?
Miłość moja to sprawiła,
By człowieka wywyższyła
Pod nieba emipryjskie.

5. Przecz w żłóbeczku, nie w łóżeczku,
Na sianku położony.
Precz z bydlęty, nie z panięty,
W stajni jesteś złożony.
By człęk sianu przyrónany,
Grzesznik bydlęciem nazwany
Przeze Mnie był zbawiony.

6. Twoje państwo i poddaństwo
Jest świat cały, o Boże
Tyś polny kwiat, czemuż Cię świat
Przyjąć nie chce, choć może?
"Bo świat doczesne wolności
Zwykł kochać, Mnie zaś w złości
Ściele krzyżowe łoże".

7. W Ramie głosy pod niebiosy
Wzbijają się Racheli
Gdy swe syny bez przyczyny
W krawej widzi kąpieli
"Większe Mnie dla nich kąpanie
W krwawym czeka oceanie
Skąd niebo będą mieli"

8. Trzej Królowie, monarchowie
Wschodni kraj opuszczają
Serc ofiary z trzema dary
Tobie Panu oddają
"Darami się kontentuje,
Bardziej serca ich szacuję
Za co niebo niech mają"

[madohora]

W ŻŁOBIE LEŻY

[madohora]

W żłobku na sianie

1. W żłobku na sianie leży kochanie Dziecina,
Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna.
Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna.

2. Aniołów pienie światu zbawienie ogłasza,
Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza
Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza.

3. Biegną do Pana i na kolana padają
I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają
I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają.

4. A gwiazda złota już wzwyż migota i płonie,
Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie
Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie.

5. Jadą Królowie, wielcy panowie, magnaty,
Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej
Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej.

[madohora]

Wesel się ziemio

Dziś nad Betlejem gwiazda przedziwna
rozjaśnia wokół głęboką noc,
bo się w stajence Chrystus narodził,
Przedwieczna Światłość, Prawda i Moc.

Chóry anielskie chwalcie dziś Pana.
Pasterze grajcie w ten święty czas.
A dźwięki kolęd Jemu śpiewanych
radośnie niechaj popłyną w świat.

Dzieciątko małe oczęta mruży,
więc Je Maryja tuli do snu.
Wesel się, ziemio, bo Słowo Boże
rozbłyśnie prawdą wśród innych słów.

Przeminą wieki i pokolenia,
a Słowo Boże wciąż będzie trwać,
by ludzkim sercom, jak nad Betlejem,
świecił promienny zbawienia blask.

Chóry anielskie chwalcie dziś Pana...

[madohora]

Wesołą nowinę

D e A D
1. Wesołą nowinę, bracia słuchajcie,
h e A D
Niebieską Dziecinę ze mną witajcie.

D G e A D
Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina?
h e A7 D
Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.

2. Bogu chwałę wznoszą na wysokości,
pokój ludziom głoszą duchy światłości.

Jak miła...

3. Panna nam powiła Boskie Dzieciątko,
pokłonem uczciła to Niemowlątko.

Jak miła...

4. Którego zrodziła, Bogiem uznała,
i Panną, jak była, Panną została.

Jak miła...

5. Królowie na wschodzie już to poznali
i w Judzkim narodzie szukać jechali.

Jak miła...

6. Gwiazda najśliczniejsza ich oświeciła,
do szopy w Betlejem zaprowadziła.

Jak miła...

7. Znaleźli to Dziecię i Matkę Jego.
Tam idźcie, znajdziecie Syna Bożego!

Jak miła to nowina!
Już wiemy, gdzie Dziecina.
Wszyscy tam pobieżymy i ujrzymy.

[madohora]

Wigilia

1. Znowu minął rok,
Znów za oknem pada śnieg,
Blask choinki w domu lśni,
Bo świąteczne idą dni.
Kolędnicy już odwiedzają każdy dom
Dzwonią sanie pośród zasp,
Bo kolędy nadszedł czas.

Ref.:
Wigilia przystrojony biało stół,
Zaprasza siądź z nami wraz gościu nasz,
Opłatek weż i z nami dziel,
Bo dziasiaj radość gości w nas.

2. Świece płoną już,
Najjaśniejsza świeci z gwiazd,
Do wieczerzy siądźmy wraz,
cicha noc otuli nas.

3. Znowu minął rok,
kolędników słychać śpiew,
Trzej Królowie drogą mkną,
Do Betlejem spieszą się.

[madohora]

Witaj Jezu, ukochany

1. Witaj Jezu, ukochany
Na zbawienie ludziom dany,
Witaj, miłe Dzieciąteczko,
Witaj, śliczne Panięteczko,

Ref: Witaj Jezu, witaj Jezu!

2. Witaj, o klejnocie drogi,
Czemuś tak bardzo ubogi?
Leżysz w stajni położony
I w pieluszki owiniony.

Ref: Witaj Jezu, witaj Jezu!

3. Ach, dobroci niesłychana,
Ach, miłości niewidziana.
Cóż ja widzę, ach, mój Boże,
Twardy żłób, to Twoje łoże.
Witaj Jezu, witaj Jezu!

Ref: Witaj Jezu, witaj Jezu!

[madohora]

Witajmy Jezusa nam narodzonego

F C7 F C7 F
1. Witajmy Jezusa nam narodzonego,
C7 F C7 F
w ubogiej stajence, w żłobie złożonego;
F B C
Który leży bez odzieży.
F B C
Z zimna drżący Wszechmogący.
F g C7 F
Bóg prawdziwy.

2. Któż Ci jest przyczyną, mój Jezu kochany?
Od kogoś na ten świat w tę nędzę przysłany?
Tyś Pan nieba, czegóż trzeba
Tu na ziemi, między tymi
Bydlętami?

3. Za co Twój Majestat tak jest poniżony?
Przed którym najwyższe zwykły padać trony
Na kolana, wielbiąc Pana,
Stwórcę swego i wiecznego
Szczęścia Dawcę.

4. Niewinny Baranku, Boże, Stwórco świata,
idziesz z nieba do nas, boś nasza zapłata.
Witaj, Panie i kochanie,
ludu Twego mizernego
Zbawicielu.

5. Pobłogosław, Jezu, nas, lud Twój ubogi,
ciesz, wspomagaj, ratuj, oddal gniew Twój srogi;
a my Ciebie tu i w niebie
niech wielbimy i chwalimy
na wiek wieków!

[madohora]

Witajże Dzieciątko

1. Witajże Dzieciątko z Panny narodzone,
W ubogim żłóbeczku na sianie złożone,
Witaj, Królu nieba, Boże nieskończony,
Zawitaj nasz Zbawco nieprzezwyciężony.

2. Chwalą Go dziś wszyscy niebiescy Duchowie,
Sławią pod niebiosa święci Aniołowie;
Bo Jezus maleńki, Jezus ukochany,
Z nieba na świat zstąpił, ludziom pożądany.

3. Chwałę Mu oddają prości pastuszkowie
I dary składają ze Wschodu Królowie;
Chwalmy i my Dziecię, Jezusa małego,
Dziś z Panny Przeczystej nam narodzonego.

[madohora]

Wiwat dzisiaj Boskiej Istności

1. Wiwat dzisiaj Boskiej Istności
Gdy zstępuje z nieba niskości:
Już się ono spełniło,
To co w proroctwach było,
Wesoło na ziemi,
Gdy Boga widzimy,
Krzyknij, świecie, z wielkiej radości.

2. Już Proroków pismo spełnione,
Gdy widzimy Słowo wcielone;
Każdy się dziś weseli,
Gdy słyszy, że Anieli
Bogu wyśpiewują,
Pokój oznajmują;
Serce całe radość przenika.

[madohora]

Wody Cedronu

a E
1. Dróżki Kalwaryjskie
F a
Czemu nie biegniecie
a E
Bo się narodziło
F E
Dziś w Betlejem Dziecię

Ref.:
E
O, wody Cedronu
F E
Czemu nie płyniecie
a E
Bo kwili na sianku
F a
Dziś w stajence Dziecię


C G
Krzyżyku na wzgórzu
C E - G
Skąd ta noc tak czuła
F E
Dziecina spojrzała
F E a
Najmniejszy grzech umarł

2. Czemu ziemia cicha
Słynąca wojnami
Każdemu w Betlejem
Biegnijmy z darami

[madohora]

Wołek i Osiołek

Wołek, wołek, wołek i osiołek C
Dzieciąteczko w żłobie, a w stajence mróz F G F C
Kto stworzył świat cały? Tylko jeden Bóg! /x2 G C
Trzech królów magów
Czterech ewangelistów
Pięć przykazań kościelnych
Sześć stągwi kamiennych
Siedem Sakramentów
Osiem błogosławieństw
Dziewięć Chórów Anielskich
Dziesięć Przykazań Bożych
Jedenastu Filistynów
Dwunastu Apostołów

[madohora]

Wstańcie, wstańcie, wstańcie pasterze mili

1. Wstańcie, wstańcie, wstańcie pasterze mili
Boże Dzieciątko w stajence kwili.
Spieszcie się, śpieszcie do tej Dzieciny,
Ona wam wszystkie odpuści winy
Życie Ojcu na krzyżu złoży,
I śmiercią swoją niebo otworzy.

2. Biegną, biegną wierni druhowie,
Drogę wskazują im Aniołowie.
W stajence Bogu pokłon oddali
I dary serca ofiarowali.
Dziecię Jezus im błogosławi.
A oni pewni, że wszystkich zbawi.

3. Gwiazda, gwiazda nad stajnią płonie
Ona świeciła w dalekiej stronie,
Za jej promieniem Królowie biegli
W końcu Chrystusa tutaj spostrzegli
Mirrę, złoto, kadzidło dali,
W małej Dziecinie Boga uznali.

4. Śpieszmy, śpieszmy do tej stajenki,
Gdzie Bóg zrodzony z czystej Panienki.
WItajmy, prośmy Bożą Dziecinę!
Niech błogosławi naszą krainę,
Niech nas wesprze w każdej potrzebie
Stąd zaś zabierze do chwały w niebie.

[madohora]

ŚWIĄTECZNE KOLĘDOWANIE W SILESIA CENTER - Gość - 28.12.2023

[madohora]

KOLĘDOWANIE W BAZYLICE W PANEWNIKACH - www.24.kato.pl - 12.01.2024

[madohora]

TRWAJĄ PRZESŁUCHANIA DO MIĘDZYNARODOWEGO KONKURSU KOLĘD I PASTORAŁEK - Radio Katowice - 13.01.2024

[madohora]

.

[madohora]

KOLĘDY I PIERNIKI - Moje Katowice - 18.12.2024

[madohora]

Ojciec Wacława był księciem Czech i chrześcijaninem, ale uważa się, że jego matka mogła być przedchrześcijańska/poganką. Jego ojciec zmarł, gdy miał 12 lat, a ponieważ nie był wystarczająco dorosły, aby zostać księciem, dopóki nie skończył 18 lat, jego matka przejęła władzę nad krajem jako regentka. W tym czasie jego babcia, Ludmiła, opiekowała się Wacławem i wychowała go na chrześcijanina (przemycała księży do domu, aby pomogli mu się uczyć). Uważa się, że jego matka kazała wygnać Ludmiłę do odległego zamku, gdzie została zamordowana przez strażników królowej!

Wacław był nadal chrześcijaninem po tym wydarzeniu i nauczył się czytać i pisać, co było niezwykłe nawet dla króla/księcia w tamtych czasach! W nocy przemycano do niego lokalnych biskupów, aby uczyli go Biblii. Kiedy osiągnął wiek 18 lat, Wacław przejął władzę nad swoim księstwem. Następnie bronił Czech przed kilkoma najazdami książąt z sąsiednich regionów, a legenda głosi, że wygnał swoją matkę i jej przedchrześcijańskich/pogańskich zwolenników ze swojego zamku.

Wacław wprowadził dobry system edukacji oraz sprawnie działający system prawny, więc to, co w kolędzie na temat jego dobrego charakteru jest prawdą, to prawda!

Po czterech latach szczęścia, gdy Wacław miał 22 lata, jego brat Bolesław stał się bardzo zazdrosny o Wacława i uknuł (prawdopodobnie z przedchrześcijańskimi/pogańskimi zwolennikami swojej matki), aby zabić Wacława. Bolesław zaprosił Wacława, aby świętował z nim dzień świętego, ale w drodze do kościoła Wacław został zaatakowany i śmiertelnie dźgnięty nożem przez trzech zwolenników Bolesława!

[madohora]

KOLĘDNICY Z ŻYWCA W KATOWICACH - Moje Katowice - 02.01.2025

[madohora]

ↇZIADY NOWOROCZNE PRZESZŁY ULICAMI KATOWIC - Nasze Miasto - 03.01.2025

[madohora]

🌲🌲

[madohora]

[madohora]

Wśród nocnej ciszy

E fis7 H7 E gis cis7 E7 fis H7 E
1. Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi:
E fis7 H7 E gis cis7 E7 fis H7 E
Wstańcie, pasterze, Bóg się wam rodzi
E cis7 fis H7
Czym prędzej się wybierajcie,
E cis7 fis H7
Do Betlejem pośpieszajcie,
E cis7 fis H7 E
Przywitać Pana.

2. Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie
Z wszystkimi znaki danymi sobie.
Jako Bogu cześć Mu dali,
A witając zawołali
Z wielkiej radości:

3. Ach, witaj Zbawco z dawna żądany,
Cztery tysiące lat wyglądany
Na Ciebie króle, prorocy
Czekali, a Tyś tej nocy
Nam się objawił.

4. I my czekamy na Ciebie, Pana,
A skoro przyjdziesz na głos kapłana,
Padniemy na twarz przed Tobą,
Wierząc, żeś jest pod osłoną
Chleba i wina.

[madohora]

[madohora]

WŚRÓD NOCNEJ CISZY

[madohora]

Z Narodzenia Pana

E A E A E H7 E
1. Z Narodzenia Pana dzień dziś wesoły.
E A E A E H7 E
Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły.
E H7 E
Radość ludzi wszędzie słynie.
E H7 E
Anioł budzi przy dolinie
A E A E H7 E
pasterzów, co paśli pod borem woły.

2. Wypada wśród nocy ogień z obłoku,
dumają pasterze w takim widoku.
Każdy pyta: "Co się dzieje?
Czy nie świta? Czy nie dnieje?
Skąd ta łuna bije, tak miła oku!"

3. Ale gdy anielskie głosy słyszeli,
zaraz do Betlejem prosto bieżeli
tam witali w żłobie Pana,
poklękali na kolana
i oddali dary, co z sobą wzięli.

4. Odchodzą z Betlejem pełni wesela,
że już Bóg wysłuchał próśb Izraela
gdy tej nocy to widzieli,
co prorocy widzieć chcieli,
w ciele ludzkim Boga i Zbawiciela.

5. I my z pastuszkami dziś się radujmy,
chwałę z Aniołami wraz wyśpiewujmy,
bo ten Jezus z nieba dany,
weźmie nas między niebiany,
tylko Go z całego serca miłujmy!

[madohora]

Mesjasz przyszedł na świat prawdziwy i Prorok zacny z wielkimi dziwy, Który przez swoje znaki, dał wodzie winne smaki, w Kanie Galilejskiej. " Wesele bardzo znaczne sprawiono, Pana Jezusa na nie proszono ł zwolenników jego, by strzegli Pana swego, w Kanie Galilejskiej.
Z wielkim dostatkiem potrawy noszą, Pana jezusa aby jadł, proszą. Wszystkiego dosyć mają, tylko wina czekają, w Kanie Galilejskiej. Matuchna jego to ujrzała. Oblubieńcowi dogodzić chciała. Prosiła wego SYJ;la, by uczynił z wody wina w Kanie Galilejskiej. Pan Jezus chcąc uszlachetnić gody, kazał nanosić dostatkiem wody; Oj gody, gody, gody I wnet tu będzie wino z wody, w Kanie Galilejskiej. Wnet prawdziwego Boga poznali, gody miasto wody wino czerpali Ej wino, wino, wino I lepsze niż przedtem było w Kanie Galilejskiej. Najświętsza Panna gdy kosztowała, z pełnego sobie nalać kazała; Ej wina, wina, wina! będę ja go dzisiaj piła, w Kanie Galilejskiej. Piotr i Apostoły stojąc przy dzbanie, woła Da Jana; pij rychłe
do mnie; Ej wino. wino, wino! lepsze niż przedtem było w Kanie Galilejskiej, Pił Szymon garncem do Mateusza, Filip konewką do Tadeusza; Ej wino, w;no, wino ł lepsze niż przedtem było w Kan:e Galilejskiej. Gdy jakób mniejszy porwał garnuszek, judasz, Tadeusz nalał
kieliszek; Ej wino, wino, wino I lepsze niż przedtem było w Kanie Galilejskiej Pawle z Maciejem wam oskomina, żeście nie pili takiego wina; Ej wino. wino, wino! lepsze niż przedtem było, w Kanie Galilejskiej. Przez narodzenie Twojego Syna, każ nam nalewać Panienko wina. Ej wina, wina, wina I u dobrego Panny Syna, w Królestwie Niebieskiem.

[madohora]

Nowy rok bieży w jasełkach leży, a kto, kto? Dzieciątko małe, -dajcie Mu chwałę, na ziemi.
Leży Dzieciątko jako jagniątko, a gdzie, gdzie? W Betleem mieście tam się pospieszcie, znajdziecie. Jak go poznamy, gdy go nie znamy, Jezusa? Nędznie owity, nie w aksamity. ubogo. Wół, osiel ziewa, parą ogrzewa. a jakoż Klęcząc, padając, chwałę oddając, przy żłobie. Anieli grają, wdzięcznie śpiewają, a co, co? "Niech chwała bęfzie, zawsze i wszędzie, Dzieciątku t" Królowie jadą wielką gromadą, a skąd skąd Od wschodu słońca szukają końca, zbawienia. Skarb otwierają, dary dawają, a komu Wielcy królowie, możni panowie, Dzieciątku. Pójdźcież kapłani, do tej to stajni, a proście: Niech w rękach waszych i w ustach naszych, Bóg rośnie. Pójdź miła młodzi t Jezus się rodzi w stajence Daryć przynosi, Rączki podnosi, dziecięce. Pójdźcie panienki do tej stajenki, klęknijcie! Wasz oblubieniec, da. rajski wieniec: dziękujcie

[madohora]

Zajaśniała cudna zorza

1. Zajaśniała cudna zorza nad szopą Betlejemską,
Anioł głosi cuda Boże, nad krainą ziemską:
Wstańcie bracia pastuszkowie, Zbawca się narodził,
By wam smutek w radość zmienił, przykry los osłodził,
Śpieszcie się pasterze mili, Panu dary zanieście
Do Betlejem w jednej chwili, przywitać to Dziecię.

2. Witaj Jezu narodzony, dla nas poniżony,
Któryś zstąpił z wysokości, na ziemskie niskości.
Cieszcie się ludzie ubodzy z tej wielkiej nowiny,
boście temu Panu drodzy, wszak wam zgładzi winy.
Gwiazda świeci wam na niebie i wskazuje drogę,
Którą idąc każdy sobie, znajduje życie błogie.

[madohora]

Zamknij swe powieczki

1. Zamknij swe powieczki słodki Jezu mój,
poszły spać owieczki i Ty oczka zmruż.
Księżyc po dolinie rozlał srebrny blask,
prędko noc przeminie i nastanie brzask.

2. Do serca Matuchno przytul Dziecię swe,
śpiewaj Mu miluchno słodkie hymny Twe.
Aniołowie grajcie, Boskie Dziecię śpi,
o swym cudnym niebie nieustannie śnij.

3. Więc Cię adoruję Jezu w szopce tej,
Tobie dzięki składam za dar łaski Twej.
Z serca Cię miłuję, śliczny Jezu mój,
rączki Ci całuję i ten żłóbek Twój.

[madohora]

Zasypia świat mroźną nocą

F d
1. Zasypia świat mroźną nocą
g C
na niebie tysiąc gwiazdek lśni.
A7 d
Ta jedna świeci najmocniej,
G7 C
bo tam Dziecina śpi.
d F
A przy Niej klęczy Matka Święta
g C
z wielką radościa śpiewa tak
A7 d
" Śpij Jezu, mój Maleńki,
G7 C C7
niech Cie nie budzi świat".

Ref.:
F d
Obudź sie Panie zbudź sie z snu swojego,
g C C7
Do Ciebie woła z nadzieja cały świat.
F d
zapal w nas płomień serca radosnego.
g C
Przecież czekamy na Ciebie tyle lat.


2. Więc wyszedł Jezus ze stajenki
na powołania mroźny czas,
I chociaz jest maleński to On odkupi nas.
Padnijmy prze Nim na kolana dla nas uczynił wielki cud.
"O Panie, Tobie chwała" niech woła cały lud.

Ref. Przyjdź Jezu do nas, z radościa Cię witamy.
Napełnij serca pokojem mocy swej.
Twoją miłością świat cały pokochamy.
Pozostać w nas na zawsze Panie chciej.

F
Pozostać chciej

[madohora]

Zaśnij Dziecino

1. Zaśnij Dziecino, Boże Dziecię
Tyś nam pociechą na tym świecie

Ref. Zmróż oczęta swoje, Tyś serce moje
Modlitwa moja, niech uśpi Cię

2. Anielskie chóry chwałę głoszą
Pasterze hojnie dary znoszą

Ref. Zmróż oczęta swoje, Tyś serce moje
Modlitwa moja, niech uśpi Cię
Niech uśpi Cię ...

[madohora]

Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi

C E F G
1. Dziś w stajence Jezus Chrystus się narodził
C E F G
I pobożnie swoje małe rączki złożył
E a F
Chociaż jest maleńki-błogosławi już
C G C G
Wszystkim, którzy zaśpiewali Mu:

Ref.:
C F G a
Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi dziś
F G C G
Niech kolęduje z nami cała ziemia
C F G a
Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi dziś
F G C
Niech kolęduje z nami cały świat.

2. W takt kolędy wieją wiatry, szumią drzewa
Cały świat kolędę Jezusowi śpiewa
Niech kolędy nuta mocno w świecie brzmi
Maleńkiemu Jezusowi dziś:

Ref.: Zaśpiewajmy..

[madohora]

Zaśpiewajmy wszyscy razem

1. Miodem pachnie i wanilią
Uroczysty cały dom.
Wyczekaną dawna chwilą,
W której wszyscy braćmi są.
Spoglądamy sobie w oczy
Tak serdecznie pierwszy raz
I wzruszenia łza się toczy,
Że dobroci tyle w nas.

Ref.: Zaśpiewajmy wszyscy razem
Kolędową polska pieśń.
Jako obyczaj nam wykaże
Bogu w żłobie złóżmy cześć.
Pokój ludziom, pokój światu,
Choćby na tę jedną noc.
Zaśpiewajmy wszyscy razem
Pod niebiosa ile sił.
Zanim znowu serca nasze
Jednym rytmem zaczną bić.
Pokój ludziom, pokój światu,
Choćby na tę jedna noc.

2. Za oknami, świat się staje
Jakby lepszy, nie ten sam.
Wigilijnym obyczajem
Nagle domem nam się stał.

Ref.: Zaśpiewajmy wszyscy razem

[madohora]

Zawieja i beznadzieja

1. Zawieja i beznadzieja, złota Jerozolima,
A w biednym Betlejem Pani Syneczka w grocie powiła.
Zima się ludzi trzyma, złote denary wszędzie,
Bieda straszna w Betlejem - tam tylko Pan przybędzie.

Ref. Do szopy, do szopy wszyscy,
Kto ogrzać pragnie ręce.
Z darami, z darami, z darami,
By odtajało serce.

2. Nie do złota i mirry, nie do różanych pachnideł,
Ale do szopki w zawieję, tej nocy do nas Pan przybył.
Nie do wieży z księgami, gdzie mędrcy świata najwięksi,
Ale do szopki w zawieję, gdzie pastuszkowie są pierwsi.

[madohora]

Zjawiło się nam dziś coś nowego

C F G C
1. Zjawiło się nam dziś coś nowego,
C F G C
pokój na ten świat przynoszącego,
C F G C
który głosili i roznosili.
d C G C
Anieli, Anieli, Anieli

2. Chwała bądź Bogu na wysokości,
a ludziom pokój na tej niskości!
Dziwna nowina, zrodziła Syna
Maryja. Maryja, Maryja

3. Pasterze zaraz prędko śpieszyli,
aż do Betlejem miasta przybyli:
tam wraz witali, dary składali
Dzieciątku, Dzieciątku, Dzieciątku

4. "Oto przynosim, dary dla Ciebie,
nie gardź, lecz przyjmij wszystkich do siebie:
odpuść nam winy, Synu jedyny
Maryi, Maryi, Maryi"

[madohora]

[madohora]

Pastorałka [łac. pastoralis ‘pasterski’] - rodzaj udramatyzowanej kolędy,
wykonywana dawniej przez wędrownych muzyków i żaków, w której religijna tematyka
bożonarodzeniowa poszerzona została o warstwę obyczajową. Także ludowa pieśń
religijna o wesołym charakterze (utrzymana zazwyczaj w tonie sielankowym),
związana z tematyką Szczodrych Godów lub Bożego Narodzenia, wprowadzająca często
wątek pasterski[1]. Ich pochodzenie przypisuje się pogańskiej tradycji
Karoli[potrzebne źródło]. W Polsce rozpowszechniona szczególnie od XVII w.

[madohora2]

[madohora]

• Kolęda dwóch serc ( Last Christmas )

[madohora]

• Przybieżeli do Betlejem -IVAN & DELFIN

[madohora]

• Feel-Pójdźmy wszyscy do stajenki

[madohora]

Msza pasterska na Boże Narodzenie.
1.

Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi, Wstańcie pasterze Bóg się wam rodzi, Czemprędzej się wybierajcie do Betleem pospieszajcie, Przywitać Pana. Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie, Z wszystkiemi znaki danemi sobie: Jako Bogu cześć mu dali, A witając zawołali. Z wielkiej
radości :
Ach, witaj Zbawco z dawna żądany! Cztery tysiące lat wyglądany; Na Ciebie. króle prorocy czekali. a Tyś tej nocy, Nam się objawił. I my czekamy na Ciebie, Pana, A skoro przyjdziesz na głos kapłana; Padniemy na twarz przed Tobą, Wierząc. żeś jest pod
osobą, Chleba i wina. ..

[madohora]

Pienia aniołów brzmią pod niebiosy, Śpiewajmy z nimi wspólnemi głosy: Chwała Bogu w wysokości. A ludziom na tej niskości Niech pokój będzie. Ojcze przedwieczny, Królu na niebie I Coś nam dał Syna, wielbimy Ciebie: Chwała Bogu i t. d.
O Synu Boży? przyjm dziękczynienie, Za Twoje dla nas dziś narodzenie, Chwała Bogu i t. d.
Ty w chwale Ojca sam jesteś święty, Wraz z duchem świętym Bóg niepojęty, Chwała Bogu
i t. d.

[madohora]

Zawitaj Jezu dziś narodzony, A w Sakramencie tym utajony: Padamy na twarz przed Tobą. Wierząc żeś jest pod osobą chleba i wina. Błogosławiony I coś dla nas przyszedł, Z czystych wnętrzności panieńskich wyszedł! T obie śpiewamy Hosanna, Którego zrodziła Panna. Nienaruszona

[madohora]

Anioł pasterzom mówił: Chrystus się nam narodził, W Betleem nie bardzo podłem mieście, Narodził się w ubóstwie, Pan wszego stworzenia. Chcąc się tego dowiedzieć, Poselstwa wesołego, Bieżeli do Betleem skwapliwie, Znależli dziecię w żłobie, Marją z Józefem.
Jaki Pan chwały wielkiej, Uniżył się z wysokiej, Pałacu kosztownego żadnego, Nie miał zbudowanego, Pan wszego stworzenia.
o dziwne narodzenie, Nigdy nie wysłowione, Poczęła Panna Syna w czystości, Porodziła: w całości Panieństwa swojego. Już się ono spełniło, Co pod figurą było; Aronowa różdżka
zielona, Stała się nam kwitnącą, I owoc rodząca. Słuchaj'cie Boga Ojca.. Jako wam Go zaleca, T en Ci jest Syn naj milszy jedyny. Wam w raju obiecany, Tego wy słuchajcie.
Bogu bądź cześć i chwała, Któraby nie ustała. jak Ojcu tak i Jego Synowi, i świętemu Duchowi, W Trójcy jedynemu.

[madohora]

Anieli się radują pokój ludziom zwiastują, wołając że Słowo nieskończone, stało się ukrócone, w żłobie położone. Pasterze pobudzeni, od anioła sprawieni, natychmiast do szopy
przybiegają, Dzieciątku się kłaniają, z weselem witają. Toż od wschodu mędrcowie. przesłani monarchowie, pokornie z dary Pana witali, pokłony Mu oddali. Bogiem Go wyznali.
Więc i my się pospieszmy, serca ku niemu podnieśmy, by ten Pan, który leżał w żłobie, zawołał Nas ku Sobie, Bóg w ludzkie osobie

[madohora]

Ach ubogi w żłobie! coz ja widzę w tobie I droższy widok iż ma niebo w maleńkiej osobie. o jedyne Dziecię! wyjaw mi, proszę Cię, kto Cię złożył w tej jaskini, kto odbiegł na świecie.
Gdyby nie te lice i śliczne źrenice, już był Cię Był zwierz pochłonął lub łakome lwice.
Ale i zwierz dziki, i bydlęce ryki, czują skryty ogień wryty od Twojej twarzyczki. Niech znam Dziecię moje, Matuleńkę Twoję, a uproszę, że Cię w nasze dziś wniosę pokoje. Tam Ci będę nucił, łzy pieśniami krócił, gdybym Cię miał już by mi się dom w niebo obrócił. Czy nie zgadnę Syna, że słodka Dziecina z nieba rodem. Boskim płodem, Boska Krew jedyna. Takci jest jak słyszę, sercem Cię kołyszę, nie przestanę w tej miłości, póki stanie duszy.

[madohora]

Ach witajże pożądana perło droga, z nieba, Gdy cały świat upragniony Anielskiego chleba: W ciele ludzkiem Bóg jest skryty, Na pokarm obfity: Ciałem karmi, krwią napoi, By człowieka
w chwale swojej Między wybranymi policzył. Niedośćże to Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami, Ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami: Malusieńki Jezu w żłobie, Co za wielka miłość w Tobie' Czyliż nie są wielkie dziwy, W ludzkiem ciele Bóg prawdziwy, Przyszedł na zbawienie człowieka. O miłości niepojęta! jakżeś wielka była! lźeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła. A to do pustej szopiny. O niesłychane nowiny Ach pokorny Baraneczku, Twój odpoczynek w żłóbeczku, Z dalekiej podróży niebieskiej. Panna czysta gdy powiła, całuje członeczki. Nakarmiwszy Go piersiami, przywiera powieczki; Józef Go siankiem okrywa,' Maria
kołysząc śpiewa: Lulaj o moje kochanie; Synu mój, Stwórco i Panie: Lulajcie pieszczoty serdeczne. Dlaczegoż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna? Zlości nasze zawiniły: cóż winna dziecina? Uważ przeto każdy wierny, Jak wielce Bóg miłosierny I Odżałował Syna Swego, By krew przelał dla grzesznego czlowieka, by wiecznie nie zginął. Niech Ci Jezu będą dzięki, za T we narodzenie. Bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie: Miłość która to sprawiła, Iż Cię do nas sprowadziła, Niech swą iskrą nas zapali; Abyśmy Cię miłowali, Teraz i bez końca w wieczności.

[madohora]

Ach!- ta Ewa narobiła, Kłopotu nas nabawiła: Z wężem sama rozmawiała, I jabłuszka kosztowała, Narobiła. Adam z raju wypędzony, Zostawił płód zarażony: Ale go z kłopotu tego, Matka Syna przedwiecznego: Wybawiła. Robak chytry zwiódł mężatkę, Za tę winę sam wpadł w klamkę: Bo mu głowę podeptała, Która od wieków przyjść miała: Białogłowa. Czego dawno pożądali. Cni ojcowie oglądali: Już dziś są wypełnione, Od proroków objawione, Święte słowa.
Dziś we żłobie odpoczywa, Z nieba zszedłszy Prawda żywa: Która nie będzie zawarta, Owszem na wieki otwarta, Ze Zbawiciela." Od Aniołów ogłoszony, Z Panny 'W stajni narodzony: Skąd wesele nam przynosi, Miły pokój ludziom głosi, Odkupiciel.

[madohora]

A wczora z wieczora, z niebieskiego dwora, Przyszła nam nowina: Panna rodzi Syna, Boga prawdziwego, nieogarnionego. Za wyrokiem Boskim, w Betleem żydowskiem, Pastuszkowie mali, w polu wtenczas spali, gdy Anioł w północy, światło z nieba toczy. Chwałę oznajmując, szopę pokazując, gdzie Panna .z Dzieciątkiem, z wołem i oślątkiem, i z Józefem starym nad Jezusem małym. Chwalą Boga naszego, dziś narodzonego, Natychmiast pastuszy radzi z drogiej duszy, do onej to budki, bieżą, wziąwszy dudki. Chcący widzieć Pana, oddają barana, na kozłowym rogu, głoszą chwałę Bogu. Sam śpiewa i będzie, ludziom po kolędzie, W żydowskiej krainie, przy cudownym Synie, Niebiescy duchowie z daleka królowi pragną widzieć swego, Stwórcę przedwiecznego; Dziś Mu pokłon dają, w ciele oglądają, z czystą Panną w szopie, to malutkie Chłopie, cieszą podarkami, więc i piosneczkami. Witaj Zbawicielu i Pocieszycielu, witaj Krolu nowy, Synu Dawidowy, Ty masz nas wybawić i w niebie postawić.
W otchłani Ojcowie i Patryarchowie, dawno Cię czekali, "Rorate" śpiewali. O szczęśliwy żłobie, gdy Mesjasz w tobie. W pieluszkach związany, z dawna obiecany, Jezu' Najmilejszy ze wszech Najwdzięczniejszy, zmiłuj się nad nami grzesznymi sługami

[madohora]

Anielski chór pasterzom ogłasza zbawienie. Zwiastując mi Boskiego słowa wypełnienie; że w szopie z Panny czystej, 1£bawca się narodził, By nas dziedziców Nieba z więzow oswobodził.
W niedoli i ubóstwie Pan nieba przychodzi, On tem cieriJieniem nędzy wszystko nam osłodzi. Jak leżąc płacze żłóbku, tak i na krzyżu skona. Wielkim cudem odkupu dokona. Nućcie swe wdzięczne pienia Dzieciątku pasterze, Nieście Mu wasze dary w uprzejmej ofierze; z uśmiechem przyjmie miłym a z nocnych ciemności, Wywiedzie na dzień jasny niebieskiej światłości.

[madohora]

Banek. A spis Bartek, Symek, Wojtek. Maciek, Walek, Tomek. Kuba, Stach? Ozwijcie się przecie który z was, bo umrę od wielkiego strachu. - Ono coś takiego. jak słońce jasnego świeci na niebie. Wojtek. Obyześ spał! cego wrzeszczys, cy cię pono nie fortuna łupi? ,- Spis a gadas, mazy ci się lada Judas, a ty bajes: głupi. Ze się coś zjawiło, znać ci się przyśniło, żeś widział słońce. Banek.. Oj nie spięć ja mój Wojtalu, ani ci tez lada cego prawię, - Już to chwila jak nie przez sen światłość widzę, lec na sce w rym jawie: - słysę i śpiewanie i prześliczne granie, hań za górecką. Wojtek. Nie pleć plotka. nie budź drugich, tak ci się to cosik przewidziało;

[madohora]

-2-
Ryby w wodzie lochy, gniazda w krzakach mają wygodne ptasęta: A Ty Pan stwozenia wsystkiego, schronienia słusnego, nie mas. Nie mógłześ se to przynajmniej ciepłej jakiej obrać izdebecki - Nie tę sopę, gdzie na sianku leząc musis drzeć bez pościułecki; a tu zewsąd wieje: ledwo Cię zagrzeje ten osioł z wołem. Ale ześ sam tak chciał tak się świętej Twojej podobało woli. - Cierpieć nędzę, byleś tylko wyzwoliwsy nas ludzi z niewoli - Carta przeklętego, w niebie nas na jego posadził miejscu. Bądźze Panie za tę łaskę od wsystkiego pochwalon stwozenia - Ze przez Ciebie z Bogiem Ojcem pojednani, nasego zbawienia - Pewni być mozemy, jeśli zyć będziemy, tak jak należy. Jakże Ci to odwdzięcymy, jako za to Ci Panie oddamy. Ty wiesl epiej ze zawdzięcyć, by na miazkę zbił nas, nie zdołamy: - Więc na jakie stanie nas podarki, Panie takie dajemy. Przyjmijże je wdzięcznie od nas; wsak wies, ześmy ubodzy pastusy. Na cośmy się mogli zdodyć, to dajemy chętnie z serca z dusy : Wybac, na ostatek patrząc nie na datek, lec chęć dających. Pójdźciez tedy i wy parobcy. a na wasej muzyce zagrajcie - któzy z was podarunki jakie macie. to je tez oddajcie: Kładźcie je ostroznie, a wy tez naboznie, grajcie Dzieciątku, Nie ciśnijcie się jak bydło pod sam cepuch z swojemi basami;- Ty zaś Jaros i z Kaperskiem z drugiej strony stańcie ze skrzypcami:
a ty Sobku chudy, podle nich graj w dudy, a zgadzajcie się. T o juz nam nic nie zostaje, tylko jesce zebyśmy ślicniuchne to Dzieciątko pozegnali. nim pójdziemy i jego matuchnę - i staruszka tego, a potem do swego sedł kazdy domu. Więc klęknowszy mówcie za mną: Zegnamy Was nasę święte Państwo I My pastusi z parobkami, wiernie Wasych miłości poddanstwo; luz od Was idziemy bo się tez spiesymy do nasej trzody. Wprzód jednak, niz stąd pójdz:iemy, prOf! l my Was, a najbardziej Ciebie, - Utajony w małem ciałku wielki Boze, aby "nam na chlebie - Nigdy nie schodziło, wszystko się darzyło, po naszej myśli. Lec to fraska, o coś więcej prosimy Cię nas Boze Jedyny: - Ucyńze to dla staruska tego i Twej Matuchny przycyny ; Jak światu pomzemy, niech z Tobą zyjemy na wieki w niebie. Juzze idźmy, a kto się nas w drodze pytać będ:a:ie, skąd idzIemy, - To, co się stało w Betleem, o tym Panku kazdemu powiemy; - Ze się Bóg narodził, by nas wyswobodził od wsego złego.

[madohora]

Bóg się rodzi moc truchleje, Pan niebiosów obnażony, Ogień krzepnie blask ciemnieje, Ma granice Nieskończony, Wzgardzony, okryty chwałą, śmiertelny KroI nad wiekami. A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami.
Cóż masz niebo nad ziemiany? Bóg porzucił szczęście twoje. Wszedł między lud ukochany, Dzieląc z nim trudy i znoje. Nie mało cierpiał, nie mało, żeśmy byli winni sami. A Słowo Ciałem się stało, i mieszkało między nami.
W nędznej szopie urodzony! żłób za kolebkę dano! Cóż jest czem był otoczony? 'bydło pasterze i siano! Ubodzy was to spotkalo, Witać Go przed bogaczami! A Słowo Ciałem się stało, i mieszkało między nami.
Potem i króle widziani, Cisną się między prostotą. Niosąc dary Panu w dani; Mirrę. kadzidło i złoto. Bóstwo to razem zmieszało z wieśniaczymi ofiarami, A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami.
Podnieś rękę, Boże Dziecię! Błogosław Ojczyznę miłą! W dobrych radach, w dobrym bycie, W spieraj moc jej Swoją siła. Dom nasz i majętność całą. I wszystkie wioski z miastami I A Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami

[madohora]

Bracia patrzcie tylko. niebo już goreje, Znać. że coś w Betleem cudnego się dzieje. Rzućmy budy. warty. stada, Niech tu niemi Pan Bóg włada, A my do Betleem. Patrzcie o to gwiazda światem swojem miga, Pewnie do uczczenia Pana swego ści.ga, Spieszmy śmiało i wesoło. I uderzmy w ziemię czoło. Przed Panem w Betleem. Wszakże powiedziałem, że cuda znajdziemy, Dzięcię. Boga świata w żłobie zobaczymy, Patrzmy, jak już okryte. W chusty Panię znakomite, W szopie przy Betleem. Jak prorok powiedział, Panna zrodzi Syna, Dla ludu całego szczęśliwa godzina, Nam zaś radość w tej chwili. Gdyśmy Pana zobaczyli, W szopie przy Betleem Betleem miasteczko, w Juda sławnem będzie, Pamiętnem Się stanie w tym kraju i wszędzie. Ucieszymy się więc ziomkowie Pana tego już uczniowie, W. szopie przy Betleem.

[madohora]

Porwawszy się biegli drogą, Gdzie widzieli jasność srogą:
W Betlem miasteczku gdzie Dziecię było, Które się dla wszyskich
z nieba zjawiło.
Wbiegliśmy zaraz do szopy, Uściskaliśmy Mu stopy; Jan do-
był fujary, a Kuba riJgu, Graliśmy co żywo na chwałę Bogu.
Stach do obrony wiązał struny. Sobek skakał jak spaJ;zony =
A Maciek musiał stać u drzwi z obuchem, bo się nie mogł zmieścić
ze swym wielkim brzuchem.
Jacek chudy zagrał w dudy, A my w taniec koło budy, A ty
też Michale zagraj na flecie, a za to kolację dobrą weźmiecie.
Szymek w taniec stroił minę. \Vymuskał sobie czuprynę; Bo mu
się zagrzała w szopie czupryna. Wyciągnął do kropli pięć garncy wina.
Na niczem nam nie zbywało, Z szopy się nam iśś nie chciało';
Aleśmy ustąpić wprędce musieli, Gdyśmy trzech monarchów jadąc
ujrzeli.
Pójdźmy i my tam ostatni, Czeka nas tam bal dostatni, Pastu-
szków ochota, królewskie dary, Które z rąk Jezusa będziemy brali.

[madohora]

Porwawszy się biegli drogą, Gdzie widzieli jasność srogą: W Betlem miasteczku gdzie Dziecię było, Które się dla wszyskich z nieba zjawiło. Wbiegliśmy zaraz do szopy, Uściskaliśmy Mu stopy; Jan dobył fujary, a Kuba riJgu, Graliśmy co żywo na chwałę Bogu. Stach do obrony wiązał struny. Sobek skakał jak spaJ;zony A Maciek musiał stać u drzwi z obuchem, bo się nie mogł zmieścić ze swym wielkim brzuchem. Jacek chudy zagrał w dudy, A my w taniec koło budy, A ty też Michale zagraj na flecie, a za to kolację dobrą weźmiecie. Szymek w taniec stroił minę. \Vymuskał sobie czuprynę; Bo mu się zagrzała w szopie czupryna. Wyciągnął do kropli pięć garncy wina. Na niczem nam nie zbywało, Z szopy się nam iśś nie chciało'; Aleśmy ustąpić wprędce musieli, Gdyśmy trzech monarchów jadąc ujrzeli. Pójdźmy i my tam ostatni, Czeka nas tam bal dostatni, Pastuszków ochota, królewskie dary, Które z rąk Jezusa będziemy brali. A mój miły Franek, wziąwszy obważanek, Stach, masła garnuszek, Kuba koszyk gruszek: Niosą Panu po kolędzie, Jeśli tego mało będzie, Przydam jabłuszek. Mazur mówi: hojze moja. do oboja, i do piszczałecki, Dla tej dziecineczki; Zagramy Mu wdzięcnie miło, By się z nami uciesyło To Paniątecko. Rusin każe: hałyłuja, pomyłuja. Odnych zakłykaty, druhych
poprachaty: By wsi chutko prychodyły, Knyszi, pyrohy znosyły Panu dawały. Moskalowi gdy znać dano, nakazano, Kak stupa; batiuszka. Rody t sia Ditiuszka, Druhych brat y zakłykaty, Sołdat brat y poprachaty, Stup aj do Betleem. Litwin z lapa, jak kiełbasa, hasa, hasa. Przyprawia boćwinę, karmiąc tę dziecinę: A kałuchę kraje palcem, Katiuchę stawia ze smalcem, Wiotalis kieptas. Węgrzyn kusy z olejkami, z kropelkami, Do szopY' przybywa.
w toż głosu dobywa; Legem, legem maletan Sem prynosim tu dla pana, Sdref olejki.
Niemiec bieży marsz w te tropy, do tej szopy, Ach! ach? meine Kinder. in der grossen \Vinter; ist geborem, auserkoren. In der Krippe nicht erfroren, Im Betleem Stall. Holenderczyk gdy przybywa, z sobą wzywa, Pobliższe narody, do szopy w zawody; Angielczyka i Duńczyka, Kichenenich, wart ein wenig, T uch und Gold ist da. Vłóch z daleka nadskakuje, wykrzykuje, Doviod siniore, Nostro grand amore: Aportasto um bel piasto, De limoni, macaroni, Sider-
lata, efretata, Com Jellini, biscoctini, periot bambini. Hiszpan słucha w niebo dmucha. koło ucha, Pyta czy w ,Madrycie, Narodzone Dziecię? Valga dies sener miges, T e le geros,
CavaleTos, Sicero mecieu. Francuza choć nie proszono, obaczono, Mą diu co się dzieje;'
w Betleem jaśnieje; Notr Dam święta Panieneczko, \Vitam Twego
Jezusieczko, Bą żur o bą diu. cygan bieży z dary swemi za drugiemi, F urdyt sołonynka, dla
Bożoho synka; Gziaś pryndy gzia kulina. Pereskoczyt i dolina, Do Betleem. Także żydom nakazano i znać dano, By Pana witali do szopy legali: Pokłon Panu oddawali, Mesjasza wyznawali \Vinnym ukłonem. Lydzi mówią: skąd Mesjasz To Pan nie nasz, Nie tak Win
.przychodzi, Jak w bublii chodzi, My go czekamy wielkiego. Wy go macie maleńkiego, \Vinder dzieciątko. Łacinnik spieszy hukając i śpiewając: Verbum Caro factum, nobis Coelo datum, Atque genti, confidenti, Et in terra permanenti, Salus aeterna. Przyjmijże nas za Twe sługi. na wiek długi, Jako Twych poddanych, Jezu T obie danych, Przyjmij i to CI:' dajemy, Bo się więcej nie możemy, Czem Ci przys!użyć.

[madohora]

Dzisiaj w Betleem (2 razy) wesoła nowma, Że Panna czysta (2 razy) porodziła Syna. Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi, Anieli grają, królowie witają, Pasterze śpiewają, bydlęta klękają, Cuda, cuda ogłaszają. Marja Panna, Dzieciątko piastuje, l Józef stary Ono pielęgnuje,
Chrystus się rodzi i d. t. Chociaż w stajeneczce Panna Syna rodzi, Przecież On wkrótce
ludzi oswobodzi. Chrystus się rodzi i t. d. 'I trzej królowie od wschodu przybyli, I dary Panu kosztowne złożyli. Chrystus się rodzi i t. d. Pójdżmy też i my przywitać Jezusa, Króla nad królami, uwielbić Chrystusa. Chrystus się .rodzi i t. d. Bądżże pochwalon, dziś nasz wieczny Panie, Któryś złożony na zielonym sianie. Chrystus się rodzi i t. d. Bądź pozdrowiony, Boze nieskończony, Sławimy Ciebie Jezu niezmierzony. Chystus się rodzi i t. d.

[madohora]

Dzieciątko się narodziło, wszystek świat rozweseliło, wzięło na się człowieczeństwo, Co pokryło Jego bóstwo; poznał ci to wół i osiel, iż to niebieski Poseł. Trzej królowie przyjechali, troje mu darow dawali, wchodząc do szopy klękali, Bogu cześć i chwałę dali; przynieśli Mu dary za to: mirę, kadzidło i złoto. Na to Boże Narodzenie, wesel się wszystko stworzenie, Świętą Trójcę wyznawajmy, Bogu cześć i chwałę dajmy.

[madohora]

Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi, ciemna noc w jasnościach promienistych brodzi, Aniołowie się radują, pod niebiosa wyśpiewują: Gloria, gloria, in excelsis Deo . Mówią do pasterzy, którzy trzód swych strzegli, aby do Betleem czemprędzej pobiegli, bo się narodził Zbawiciel wszego świata Odkupiciel: Gloria, gloria i t. d.
o niebieskie duchy i posłowie nieba, powiedzcieź wyrazme co nam czynić trzeba: bo my nic nie pojmujemy, ledwie 'od strachu żyjemy: Gloria, gloria i t. d. '
Idźcie do Betleem gdzie Dziecię zrodzone, w pieluszka ch poite w żłobie położone, oddajcież Mu pokłon Boski, On osłodzi wasze troski: Gloria, gloria i t. d.
A gdy pastuszkowie wszystko zrozumieli, zaraz do Betleem spiesznie pobieżeli i tam wszystko tak zastali, jak im Anieli zeznali: Gloria, gloria i t. d.
Stanąwszy na miejscu pełni zumienia, iż się Bóg tak zniżył do swego stworzenia, padli przed Nim na ,kolana i uczcili swego Pana: Gloria, gloria i t. d.
Nareszcie gdy pokłon Panu już oddali. z wielką wesołością do swych trzód wracali, że się stali być godnymi. Boga widzieć na tej ziemi I Gloria, gioria in excelsis Deo

[madohora]

Gruchnęła, gruchnęła nowina w mieście, Co żywo, co zywo przez miasto bieżcie. Idzie gość, idzie gość Jazd z Marją: Z synaczkiem, z synączkiem, w ręku z liliją, Józefie, Józefie powiedz
w mieście trwoga. Nie bój się, nie bój się was z weselem. To Dziecię, to Dziecię jest obiecane. Mesjasz, mesjasz z nieba zesłane. Z Marji oz lilji czystej zrodzone W opiekę, w opiekę mnie powierzone. Witajcież, witajcież Gościa takiego, Gotujcie, gotujcie pałac dla Niego. Józefie, Józefie nie chodźcie dalej, Bo tu jest, bo tu jest naród zuchwały. Nie dadzą, nie dadzą ani gospody, Połają, sfukają miasto wygody. Prosimy, prosimy do domku swego, Do serca do serca wam otwartego. Mieszkajcie, mieszkajcie zawsze jak w waszym, Bądźcie nam bądźcie nam wy państwem naszem. My słudzy, my. słudzy wasi będziemy. Na wieki na wieki nie
odstąpiemy. Będziemy będziemy wiernie służyli, Na łaskę. na łaskę waszą robili dla Boga, Ktoście wy ktoście WY. bo miasto Betleem, Idziemy, idziemy do Już u nas, już U nas Ojczeńku drogi, Z Jezusem, z Marją spoczywaj z drogi. Osiołek. osiołek z ńami pospołu, Będzie jadał, będzie jadal z jednego stołu. Będzie tu, będzie tu na dobrym wczasie, Le nosił, że nosił
zbawienie nasze.

[madohora]

Hej bracia; czy spicie. czy wszyscy baczycie Dziwy niesłychane I Trwoga dla Boga: co się dzieje, Jasność w nocy choć nie dnieje. 1 my też baczymy, Ale się, bajemy, Patrząc na te dziwy Trwoga dla Boga ł co się dzieje I Od strachu serc truchleje. Niebo otworzone. Wojska niezliczone Anielskie widzimy. Trwoga dla Boga I co się dzieje I Na ten widok wzrok tępieje.
Hej bracia .Iucbajcie. Nic się nie strachajcie, Coś to wesołego;Nie ominie nas ta trwoga, Posłowie to są od Boga. Anieli śpiewają, Nam opowiadają, Pokój pożądany; Więc się
niczego nie lękajmy, Bogu z niemi chwałę dajmy. Hej pastt:u,e mili I Dzisiaj od tej chwili Chrystus sit; narodził; T cwoga dla BOiIa I niechaj minie, gdy nowina taka słynie.
Do Betleem bieżcie, Tam dzie'cię znajdziecie, W żłobie położone j Pójdźmy, pójdźmy nie czekajmy, A dzieciątko oglądajmy. Hej I nie bój się Kuba, Nie spotka nas zguba od wilka sro-
giego; Trzody swe Bogu polecajmy, A w drogę się pospieszajmy. Wszak drogi nie wiele, Pójdźmy jeno śmiele Do Betleem prosto: pójdźmy, pójdźmy nie czekajmy, Dzieciątko poszukajmy. Otóż pożądane, miejsce ukazane, Stajnia z dzieciąteczkiem; Wnijdźmy i pokłon Bogu dajmy, Dzieciąteczko przywitajmy. Lecz wprzód Staszku śmiele, Zajrzyj co się dzieje, Po cichu, zdaleka; Byśmy znać nie przszkodzili. Dzieciątka nie przebudzili. Stajnia nie za mkniona, Wszystka napełniona, Światłością niebieską;; Aniołowie usługują. Wielką radość pokazują.
Nie wzgardzi i nami, chociaż pastuszkami, Pan ten narodzony: Boć do Niego przystęp mają: Bydlęta, co mu cześć dają. Bądź zdrowa Matuchno I Ty' coślubożuchno, Boga porodziła:
Puśćże nas do lS;yna Twego, z Ciebie dziś narodzonego. Pójźdcież, oglądajcie, a bracia pokłon oddajcie, W ciele maluchnem: Cuda, dziwy niesłychane, Bóstwo na ziemi widziane.
Witajże Dzieciątko! małe pacholątko, Z dawna pożądane: Witajże nasz Zbawicielu, Dusz naszych Odkupicielu. Bardzośmy pragnęli, I sobie życzyli Narodzenia Twego: Dziś sę z niego weselimy, Tobie dzięki oddajemy. leś się nam objawił. Wesela nabawił Prawnie niebieskieg o
Niechże Twe pocałujemy Nóżki, niż odejdziemy. Już bracia wracajmy, Hej, hej, wykrzykujmy, Z miłości ku Bogu: \Vesoło wszyscy $piewajmy, Zbawiciela: wychwalajmy.

[madohora]

Hej w dZIeń narodzenia Syna jedynego, Ojca Przedwiecznego, Boga prawdziwego, wesoło śpiewajmy, Chwałę Bogu dajmy Hej kolęda, kolęda! Panna porodziła niebieskie Dzieciątko, w żłobie położyła małe pacholątko, Pasterze śpiewają, na multankach grają, Hej i t. d.
Skoro pastuszkowie o tem usłyszeli, Zaraz do Betleem czemprędzej bieżeli, Witając Dzieciątko, małe Pacholątko, Hej i t. d. A Klimas porwawszy barana jednego, l Staszek czemprędzej, schwytawszy drugiego: Tych bydlątek parę, Panu na ofiarę, Hej i t. d.
Kuba nieboraczek nierychło przybieżał, Spieszno ni tak, ni siak. wszystkiego odbieżał, Panu nie mIał co dać, kazali mu śpiewać, Hej kolęda, kolęda. Dobył tak wdzięcznego głosu baraniego, aż się Józef stary przestraszył od niego: Już uciekać myśli, ale drudzy przyszli, Hej
kolęda, kolęda.

[madohora]

Jakaż to gwiazda świeci na wschodzie, Gwiazda nowego Imienia Mędrcy wołają: ciesz się narodzie, T o gwiazda twego zbawienia. Biegną królowie za jej promieniem, A za królami tłum ludu I Bo im ta gwiazda świeci zbawieniem, Bo im zwiastuje cud cudów. Ten co nam później miał być przykładem; W miłości i poświęceniu, Dziś niezgłębionych wyroków śladem, Zrodzon w nędzy, poniżeniu. \V garstce barłogu skrył świętą głowę, Palmę światłości, męczeństwa, Co światu źycie miało dać nowe, Nad błędem odnieść zwycięstwo, Zadrżała zbrodnia, bledną tyrany, gdyś Boże zstąpił na ziemię. Sam plamą grzechow nic nie zmazany, Ludzkie z nich wybaw plemię, I do człowieka zniżon postaci, Wśrod ziemskich ciel pień i znoju, Ucząc, jak w bliźnich kochać wspołbraci, Rzucasz nam gałąź pokoju. Jak czcić winniśmy nie ul'odzenie. Lecz osobistą zasługę, W nędzarzu Twoje widzieć stworzenie, Słodzić mu przykrą żeglugę; Jak
mamy Ciebie o wielki Boże I Nad wszystko wielbić, miłować, w Clernistem życIU zrywając rozę, Stałość męczeńską zachować. Panie, ta gwiazda co mędrców wiodła, Do Chrystusowej kołyski, Niech nas do Twe o prowadzi źródła, światowe przyćmi połyski; Do ostatniego życia poniku, Boskiego światła udziela, Byśmy też zaszli po jej płomyku, Do stóp świętych Zbawiciela.
--

[madohora]

Jezus malusieńki, leży nagusieńki: Płacze z zimna, nie dała Mu matusia, sukienki. Bo ubogą była, rąbek z głowy zdjęła, W który Dziecię owinąwszy, siankiem Go okryła. Niema kolebeczki. ani poduszeczki, We żłobie Mu położyła siana pod główeczki. Dziecina się kwili, Matusienka liIi, W nóżki zimno, żłóbek twardy, stajenka się chyli. Matusia truchleje, serdeczne łzy leje, O moj Synu! Wola Twoja nie moja się dzieje. Przestać płakać proszę, bo żab nie zniosę, Dosyć go mam z męk.i Twojej, którą w sercu noszę. józefie stareńki, daj z ogmem fajerki, Grzać dziecinę, sam co prędzej podpierał stajenki. Pokłon oddawajmy, Bogiem Zo wyznajmy, To Dzieciątko ubożuchne ludziom ogłaszajmy. Niech Go wszyscy znają. serdecznie kochają, Za tak wielkie poniżenie chwałę Mu oddają. O najwyższy Panie I waleczny Hetmanie! zwyciężonyś, mając rączki miłością związane. Leżysz na tem sianie, Królu nieba, ziemi, jak baranek na. zabicie, za moje zbawienie. P0jdż do serca mego, T obie otwartego. Przysposób je do mieszkania i wczasu swojego. Albo mi daj swoje. wyr7uciwszy moje, Tak bedziesz miał
godny pałac na mieszkanie Twoje.

[madohora]

judzką krainę noc okryła, I w snu marzeniach zanurzyła, jej niwy pokój zajął szczęśliwy, Gość w Betleem mieście mnogi, I pasterze lud ubogi, Cnotliwy, w polu przy swej trzodzie, Posnęli w swobodzie. Wtem wskróś obłoki zajaśniały, I nadzwyczajne przyodziały, Promienie całe niebios sklepienie, A w powietrzu się unosi anioł i radośnie' głosi zjawienie, Bóg Się w ciele rodzi, Na ziemię przychodzi. Coraz się licznie zgromadzali, Posłowie z nieba i śpiewali: Bądź
chwała Bogu hojna i trwała, Pokój zaś w ziemskim padole ludZiom, Którym lepszą dolę nadała Marja w tej dobie Rodząca we żłobie. Pasterze ze snu temi głosy Zbudzeni, z trwogą pod niebiosy spojrzeli: widząc cuda zadrżeli, Lecz im Anioł rzekł, by byli bez wszej trwogi, i spieszyli weseli Zbawidziela sw.ego, Witać zesłanego. Wtedy pasterze młody, stary, Różne z sobą wziąwszy dary, W te tropy pobieżeli do szopy, A gdy niebieskie pacholę Znaleźli
w żłobie przy wole, Pod stopy korząc się upadli i ofiary kładli. Gdy mu swe dary już oddali, Stanęli wokoło i śpiewali: O Panie tu leżący na sianie, Tyś w dobroci niepojęty, Leś obrał sobie z bydlęty Mieszkanie, byśmy przez to w niebie Mieszkali u Ciebie.

[madohora]

Lulajże Jezuniu, nasza perełko; lulaj ulubione nam pieścidełko, Lulajże Jezuniu, lulajże lulaj, a Ty Go Matulu w płaczu utulaj. Wejrz okiem łaskawym na ten świat cały, błogosław go rączką
Jezuniu Mały; Łzy i cierpienia wiernych otulaj, Lulajże Jezuniu, lulajże lulaj i t. d. Na ziemię pokoju, spuść znak widomy, a Ojca Świętego chroń nam wśród Romy; W Twej łaski i mocy płaszcz Go otulaj. Lulajże Jezuniu, lulaj że Mały i t. d. . Do Ciebie błagalny głos nasz domierza, miej w pieczy naszego Arcypasterza; Miej w pieczy Biskupów Ojczyzny całej, Lulajże Jezuniu. lulaj ze Mały. I ziemię ojczystą, kędy łzy cieką, pod świętej Twej dłoni trzy-
maj opięką; Kapłanów wygnanych w zalu utulaj, Lulajze jezuniu, lulajze lulaj. Oddalaj nieszczęścia od naszej winy, a miłość i zgodę daj wśród rodziny; Pasterza naszego błogosław Panie, Lulajże Jezuniu, nasze Kochanie. T wa łaska i miłość niech takze spłynie i na Dobrodziejów Twojej Świątyni; Niechaj ich doznaje człek zatwardziały, Lulajże Jezuniu. lulajże Mały. Ach przebacz grzesznikom i odpuść winę, zapewnij zbawienie w śmierci godzinę; By niebo i piekło i ten świat cały Lulajże Jezuniu, Zbawco! śpiewały. Ze skruchą, w pokorze, padłszy na twarze, serc naszych niewinność niesiem Ci w darze; Strzeż duszę! ciało, wiarę otulaj. Lulajże Jezuniu, lulaj że lulaj.

[madohora]

Mędrcy świata Monarchowie, gdzie spiesznie dążycie Powiedzcie nam trzej królowie, chcecież widzieć Dzięcię Ono w żłobie niema tronu i berła nie dzierży, A proroctwo Jego zgonu już się
w ,świecie szerzy. Mędrcy świata, złość okrutna Dziecię prześladuje! Wieść to straszna wieść to smutna Heród spisek knuje; Nic Monarchów nie ostrasza, ku Betleem spieszą, Gwiazda Zbawcę im ogłasza, nadzieJą SIę cIeszą. Przed Marją stają społem, niosą Dziecku dary, Przed jezusem biją czołem, składają ofiary ; Trzykroć szczęśliwi Królowie, ktoż wam nie zazdrości
Cóż my damy, kto nam powie pałając z miłości Ot, jak każą nam kapłani, dajmy dar troisty: Modły, pracę niosąc w dani i żal serca czysty; T o kadzidło, mirę złoto, niesiem Jezu szczerze, Dajem to z serca ochotą, przyjm od nas w ofierze,
--

[madohora]

Narodził się w stajnI Jezus ubogi, Uniżył Majestat, chor.iaż Pan srogi, Będąc Synem Naj wyższego, nie miał miejsca godniejszego Swojej osobie. W stajni z bydlętami gospodą staje, Ubogim pastuszkom w pole znać daje. Wszyscy się ze snu porwali, skoro światłość oglądali
ponad Betleem. A gdy ustyszeli anielskie pieaie, Ze się narodziło ludzkie zbawienie, Krzyknął jeden na drugiego: pójdźmy oglądać nowego, Gościa na ziemi I Kuba wbiegł do trzody, porwał barana, żeby nie szedł darmo Przywitać Pana, Staszek owieczkę za nogi, a Bartek kozę za rogi, Janek jagniątko. Jacf'k na nich wuła: nie odbiegajcie. I ja z wami pójdę, trochę
czekajcie, Tylko chodaczki obuję, zaraz z wami powędruję, do Betleeem. Ej Jacku nieboże wskok się obuwaj, A do mnie na pomoc prędko przebywaj, Koza mnie chce wziąć za rogi, daj jej kijem popod nogi, niechaj nie bodzie. Pójdżże i ty Szymku za nami w drogę. Ach! nie zdołam, bo mam kulawą nogę; T o cię wsadzimy na kozę. a przecie niechaj będziemy, w społeczności. A gdy pastuszkowie pokłon oddali, W cielonemu Bogu powinszowali. Potem kładli swoje dary: przyjm od nas te ofiary, Jezu nasz drogi! jedni pastuszkowie Panu śpiewali, drudzy na piszczałkach i dudkach grali. Inni po szopie pląsali, wiwat wesoło krzyczeli. Jezusowi. Grajże Kuba dobrze i my będziemy, Tylko sobie dudki nasmarujemy. Będziemy wszyscy tańcować. nie trzeba dudków żałować. bo to Pan 'dobry. l Szymek kulawy, malutkie chłopię, choć na jednej nodze, skakał po szopie. I najbardziej wyskakiwał, ten co na nogę chorował z" pomniał bolu. Mówi józef stary: już dosyć tego. Idźcie pastuszkowi do bydełka swego. Jużeście się naskakali. mieście głowę skłopotali. także Marji. Jozefie staruszku, Ojcze kochany. jakże mamy odejść od Pana nad pany My się radzi doczekali. żeśmy Boga oglądali, w ludzkiem ciele. Na dobranoc panu jeszcze zagrajmy, Starego Józefa mowy słuchajmy, Już mu się nie naprzykrzajmy, a do bydlątek wracajmy idżmy już bracia!

[madohora]

Narodził się Jezus Chryttus bądźmy weseli. Chwałę Mu na wysokości nucą Anieli: Gloria, gloria in excelsis Deo! Na kolana wół i osieł przed Nim klękają, A swoim Go Stworzycielem, Panem uznają: Gloria, gloria in excelsis Deo! Trzej królowie z podarunki gdy przyjechali, Mirę, ka-dzidło i złoto Jemu oddali: Gloria. gloria in excelsis Deo! I my także chwałę dajmy Dzieciątku temu, jako Panu i ZbawicieloWlnaszemu; Gloria, gloria in excelsis Deo!
--

[madohora]

Najświętsza Panienka gdy porodzić miała, Józefa staruszka o pokój pytała: Józefie staruszku. opiekunie drogi, A gdzie będzie dla mnie pokoik ubogi A Józef staruszek poszedł o gospodę, Starać się, oraz wziął dzbanuszek na wodę; Lecz ani gospody, ani wody dano, jeszcze
złajano i jeszcze skrzyczano. Nie pukajże stary, mam tu ludzi dosyć: Napróżno mnie będziesz o gospodę prosić; Bo ja sam w gospodzie niemam miejsca swego, U ludu takiego, u ludu takiego. A Józef staruszek 7ważywszy tę mowę, Skłonił tylko na dół swoją siwą głowę: Frasunku jest dosyć, ratunku potrzeba; Skądże? tylko z nieba. skądże -ł tylko z nieba.
Wtem jeden mieszczanin będąc żalem zdjęty, Bojąc się, by nie był na wieki przeklęty, Ukazuje drogę staruszkowi temu Zafrasowanemu, zafrasowanemu. Udał się staruszek tam gdzie jasność była; I tam też Marja Jezusa powiła. Tam to był pokój i ów nocleg święty, Ze dwoma
bycllęty, ze dwoma bydlęty.

[madohora]

Nie należy T obie, Jezu leżeć w żłobie: Lecz pałace materace służą Twej Osobie, Nie leż z bydlem w sianku, niebieski Baranku; Serce moje za pokoje, przyjmijże Kochanku. Gdy będę mieć Ciebie już będę jak w niebie. Twej pomocy w mej doznając potrzebie. Pastuszkowie mali Twej łaski doznali, Gdy zbawienie odkupienie przez Cię odebrali. Przynieśli Baranka do swojego Pana, Tryumf dali, przywitali swojego Hetmana. A my Ci co damy -ł swego nic nie mamy; Serce memu Stwórcy swemu otworzyło bramy.

[madohora]

O gwiazdo Betleemska? zaświeć na mem niebie, Ja cię szukam wśród nocy, ja tęsknię bez ciebie; Prowadż mię do stajenki, gdzie Chrystus złożony, Bóg-człowiek z Panny świętej dla nas narodzony. Niema Go w stajence, niema Go już w żłobie, Gdzież pójdziemy Chrystusie, pokłonić się Tobie? Pójdziemy upaść na twarze przed Twoje ołtarze, I serce, duszę, ciało, odniesiem Ci w darze Czy zamieszkasz w twym sercu, Zbawco mój i Panie! Gdzie nędzniejsze niż w stajni znajdziesz tam posłanie? Zlituj się nademną nad T wojem stworzeniem I jakoś stajnią nie wzgardził, nie wzgardzi sercem majem. Marjoi Tyś przy żłóbku czuwała nad Synem, I uboga stajenka sżczęściem T welll jedynem; Nędza Cię nie odstrasza, boś z Dziecię'"
ciem T wojem, Czuwaj nad T wyro Synem w nędznem sercu majem.,

[madohora]

Pasterze bieżeli, gdy głos usłyszeli, śpiewania anielskiego. znałeżii w żłóbeczku, Betleem miasteczku, Jezusa maleńkiego, osiel z wołem usłuiują, klękając znając adorują, Stworzyciel. swojego. Widząc to pasterze, iż bydlęta szczerze, niemy ukłon oddają, padli na -kolana, tak wielkiego Pana, zaśpiewajmy witają: Zawitaj Boże utajony, z Panienki czystej narodzony, na twarze upadają. v'qe Oddawszy ukłony,n'a$tróilistruny, i wesoło :zagrali':' na basach

[madohora]

Pan z nieba i z łona Ojcu przychodzi. Oto się z Marii dziś Jezus rodzi, Łaski pizynosi ,kto nie prosi, 'Odpuszcza grzechy: daje pociechy O Panie "iJasz święty, cud nlepojęty. Pan z nieba i z
Przystąpmy do tronu z swemj pro$bami, Którego oczęta splynęły łzami, Niech łaska Twoja, Boże wspomoże, zlituj się Panie, oddal karanie Od nas grzesznych ludzi, gdy trąba zbudzi.
Pamiętaj na dobroć, co się sŁało. Ześ przyjął z Marji nikczemne Ciało; Panna' powiła, Grzała pieluszki. czcili pustuszki, Monarchy witali, gdy Go poznali. A siano i żłóbek, bydląt dwoje, bawiły pieszczotne Ciałeczko Twoje. Powieczki łzami, jakby perłami. Przy piersiach snęły. gdy
zatonęły, Sam robaczek w głodzie, a świat w wygodzie. O Panie! Tyś z Ojca, Tyś .światło z Boga, Ubogiś i Twoja matka uboga, T e czynią kroki Boskie wyroki, Aby stworzony czło'
wiek korony Dostąpił przez Ciebie i mieszkał w niebie. Wejrzyj o nadziejo, Dawco zbawienia I Na nędznych ubogich, któremu pienia, oddają zorze, ziemia i morze. Co tylko czuje. kołem
'się snuje, Jan jeszcze w żywocie znał Cię w istocie. T o samo czynimy Tobie i Twemu, Ojcu i Duchowi w Bóstwie równemu, Brzmiące okrzyki przez swe języki. Głębokie dzięki, święty
na wieki, Troisty jedyny odpuść nam winy! Amen.
--
MADOHORA FORUM NIKISZOWIEC

[madohora]

Północ już była. gdy się zjawiła nad bliską doliną jasna luna; Którą zoczywszy i zobaczywszy, krzyknął mocno Wojtek na Szymona: Szymonie kochany znak to niewidziany, że całe niebo czerwone I Na braci zawołaj niechaj wstawają, Kuba i Mikołaj niech wypędzają, barany i capy, owce, kozły, skopy zamknione. Na te wołania z smacznego spania porwał się Stach z Grze-
śkiem i spadł z broga: Maciek truchleje od strachu mdleje woła: uciekajcie ach dla Boga! Grześko żebro złamał, Stach na nogę chromał, bo ją w kolanie wywichnął. Oj, oj, oj, Dla Boga I Pawełek woła, uciekajcie prędko, gore stodoła, pogorzały szopy i przeniczne snopy jam zginął. Leżąc w stodole patrząc na pole, ujrzał Bartosz stary anioły: Które 'wdzięcznemi głosami swemi. okrzyknęli żiemskie padoły, Na niebie niech chwała, Bogu będzie trwała, a ludziom pokój na ziemi Pasterze wstawajćie. witajcie Pana, pokłon Mu oddawszy wziąwszy
barana, skoczno Mu zagrajcie, głosy zaśpiewajcie, wdzięcznemi. Więc ich hamuje i perswaduje Bartosz jako stary w te słowa: Czego krzyczycie, gwałty czynicie nie gore, lecz to jest rzecz nowa: Bóg się na świat rodzi, witać Go się godzi, pójdźmyż do Niego z darami: Weź Kuba indyka, ty Wojtku cielę, a ja Mu łóżeczko z puchu uścielę, Grześko zagra w dudki; by skakał Malutki wraz z nami. Bieżą więc w skoki. nabrawszy w troki. jabłek, obwarzanków
i gruszek. Miodu przaśnego, masła młodego. mleka i śmietany dzbanuszek, Kurcząt młodych czworo, kur starych sześcioro, przytem jaj świeiveh dwie-kopy.
- -
MADOHORA FORUM NIKISZOWIEC

[madohora]

,Przybieżeli do Betleem pasterze, Grają skocznie Dzieciąteczku na lirze, A jedni Mu grali, a drudzy śpiewali, pasterze na lirze. (Albo leż zamiast: a jedni Mu grali, i t. p., śpiewają: Chwała na wysokości, chwała na wysokości, a pokój na ziemi!) Oddawali swe ukłony w oborze, Tobie z serca ochotnego: O Boże! A jedni Mu grali - i t. d., lub Chwała i t. d. Anioł pański sam zwiastował te dziwy, Których oni nie słyszeli, jak żywi! A jedni Mu grali - i t. d. Zdziwili się na powietrzu muzyce. i myśleli" co to będzie za Dziecię. A jedni Mu grali - i t, d, Któremu się wół osieł kłaniają, Trzej królowie podarunki oddają. A jedni Mu grali - i t. d. I Anieli gromadami pilnują, Panna czysta i z Józefem piastują A jedni Mu grali - i t. d. Poznali Go' Mesjaszem być prawnym, Narodzonym dzisiaj Panem łaskawym, A jedni Mu grali - i t. d.

[madohora]

Pasterze mili, coście widzieli, Widzieliśmy maleńkiego, Jezusa narodzonego, Syna Bożego. Co za pałac miał? gdzie gospodą stał? Szopa bydłu przyzwoita to jeszcze źle pokryta, Pałacem była. Jakie łóżeczko miał Paniąteczko Marmur twardy, żłób kamienny. Na tem depozyt zbawienny, Spoczywał łożu. Co za obicie miało to Dziecię? Wisząc z pod strzech pajęczy-
na, Boga i Marji Syna. Obiciem była. W jakiej odzieży Pan nieba leży? Za purpurę, perły drogie.. Ustroiła Go w ubogie Pieluszki nędza. Czyli w wygodach, czy spał w swobodach
Na barłogu, ostrem panie. Delikatne spało Panie, A nie w łabędziach. Co za bankiety
co miał za wety? Piersi niewinnej Mateńki" Na kanar słodszych, maleńki, Kosztował Panie.
Kto asystował? kto Go pilnoW'an Wół i osieł przyklękali, Parą Go swą zagrzewali, Dworzanie Jego. Jakie kapele nuciły trele? Aniołowie mu spiewali, My na dudkach przygrywali, Skoczno przygrywali. Kto więcej spieszył, by Dziecię cieszył? Józef stary z Panieneczką Za melodyjną piosneczką. Dziecię cieszyli. Jakieście dary, dali w ofiary? Kuba tłustego barana, Michał
Mu wina pół dzbana, Ofiarowali.

[madohora]

o szczęśliwi pastuszkowie? któż radość waszą wypowie: Czego Ojcowie żądali, wyście pierwsi oglądali. Obietnica w raju dana, dziś .zostala wykonana: Boże jakżeś: miłosierny, w darach hojny w słowach wierny. Takeś ten świat umiłował; iżeś Syna nie żałował, Zesłać Go
na cierpienia, od samego narodzenia. O Jezu nasze kochanie, czemu nad niebios mieszkanie, Przekładasz nędzę, ubóstwo, i wyniszczasz swoje Bóstwo, Miłości to Twoje dzieło. z miłości początek wzięło: Byś nas zrówndł z aniołami. pcniżasz się między nami. Spraw to Jezu, Boskie Dziecię, niech Cię kochamy nad życie; Niech miłością odwdzięczamy, miłość którą oznawamy.
Swięta Panna, Twa przyczyna, niech nam wyjedna u Syna, By to Jego narodzenie, zapewniło nam zbawienie.

[madohora]

Śliczna Panienka Jezusa zrodziła, w stajni powiwszy, siankiem Go okryła: O siano, siano, siano jak lilia, Na, które m kładzie Jezusa Marja. Czemuż litości niemasz Panno droga, Żeś w liche siano uwinęła Boga; O siano, siano, kwiecie drogi, Gdy się na tobie kładzie Pan ubogi.
Dziwna na świecie stała się odmiana, Le nazarański kwiat rzucon do siano: O siano siano, co ci się zdarzyło, Le będąc sianem w kwiatyś się zmieniło. Lecz to dziwniejsza, Le Pan ogniem bywszy, W siano się ukrył. siana nie spaliwszy: O siano siano, czemu nie gort;.jesz. Czemu
przynajmniej Pana nie zagrzejesz. Już to nie w cierniu ten kwiat liliowy, jest z siana wyrósł
przez grzech Adamowy! O siano siano. o błogosławione! Na którem Jezus, dziecię jest złożone. Szczęśliwa łąko. któraś temu sianu, Stać się kazała za pościółkę Panu; O siano siano. wszystek świat różany, Przechodzisz dzisiaj narcyz, tulipany. Szczęśliwa kosa co ścięła siano, Bo Jezusowi za łoże je dano O siano siano, zapach w tobie zdrowy, Przechodzisz bowiem i kwiat fiołkowy. Szczęśliwe ręce te zaprawdę były, Co dla Jezusa to siano kosiły: O siano siano, godneżeś to było, By się na tobie bóstwo położyło. Przekląłby ludzkie Bóg dla grzechu plemię, Leżąc na sianie dziś pojedlłał ziemię: O siano siano, gdy piastujesz Boga, Nam się przez Ciebie w niebie ściele droga.

[madohora]

Tryumfy Króla niebieskiego, zstąpiły z nieba wysokiego, Pobudziły pasterzów. dobytku swego stróżów Śpiewając, śpiewając. "Chwała bądź z wysokości, a ludziom pokój na niskości I Narodził się Zbawiciel, dusz ludzkich odkupiciel na ziemi, na ziemi". Zrodziła Marja Dziewica, wiecznego Boga bez rodzica, By nas z piekła wybawił, a w niebieskich postawił. Pałacach, pałacach. Pasterze w podziwieniu stają. tryumfu przyczynę badają. Co się nowego dzieje, że tak świa,tłośc jaśnieje, Nie wiedząc, nie wiedząc. Ze to Bóg, gdy się dowiedzieli, swej trzody w polu odbieżeli, Spiesząc na powitanie. do Betleemskiej 'stajni, Dzieciątka, dzieciątka.
Niebieskiem światłem oświeceni, pokornie przed Nim uniżeni, Boskiem Go być prawdziwym. serca afektem żywym, Wyznają, wyznają. I które mieli z sobą dary, Dzieciątku dają na ofiary, przyjmij o Narodzony I dar od nas przyniesiony, Z ochotą, z ochotą.

[madohora]

W dzień Bożego Narodzenia, weseli ludzie, błogo im będzie, Chwałę Bogu wyśpiewują wesoło wszędzie. Anioł pasterzom zwiastował, że się narodził. nas uweselił, król, Herod się zafrasowal, dziatki pobić dał. Bili, siekli, mordowali, srodzy katowie, właśni ojcowie krzyczą
dziatki, płaczą matki, bardzo serdecznie. Od piersi ich wydzierali i rozcinali, rycerze mali z matkami się pożegnali. żal to nie mały. Tak krwawe łzy wylewały płaczliwe matki. kiedy ich dziatki, leżą jakby barankowie, lub w polu snopki. Ręce matki załamują, włosy targają i omdlewają: Niebo głosy przebijają, serdecznie łkają. Rachel pani tak rzeczona, pociechy niema, prawie umiera, patrząc na swe syny, często omdlewa. O Herodzie, okrutniku! wielka to wina, że twego syna. między dziatkami zabito, co za przyczyną chciałeś trafić na Chrystusa Pana Bożego ale go nie wykorzenisz z Królestwa bo niebo jest jego

[madohora]

W dzień Bożego narodzenia, radosć wszystkiego stworzenia: ptaszki w górę podlatują. Jezusowi przyśpiewują, przyśpiewują. Słowik zaczyna dyszkantem, szszygieł mu dobiera altem szpak tenorem krzyknie czasem, a gołąbek gruchnie basem. Wróbel ptaszek nieboraczek, uziąbłszy, śpiewa jak żaczek: dziw, dziw dziw, nad dziwy, narodził się Bóg prawdziwy.
A mazurek z swoim synem, tak świergocze za kominem: cierp. cierp, cierp, cierp miły Panie, póki' mróz nie ustanie. l żurawie w swoje nosy, wykrzykują pod niebiosy; czajka w górę podlatuje, chwałę Bogu wyśpiewuje. Sroka wlazła Da jodIine, obdarła sobie łysinę. 'i choć. gołe swieci czolo, gwarzy jednak dość wesoło. Kur na grzędzie krzyczy wszędzie: wstańcie ludzie, bo dzień będzie, do Betleem popieszajcie, Boga w ciele przywitajcie. W stacie pasterze mali; pókiż będziecie spali Ogłoszona nam nowina: Panienka powiła Syna, Maleńkiego, rozkosznego, Syna Bożego. Idźcie do pustej szopy, do Betleem w okopy. Znajdziecie tam
osła z wołem. Klęczących przy żłobie społem, Przy Dziecięciu, Niemowlęciu ś\icznem Panięciu.
Weźcie też z sobą dary, dla złożenia ofiary, Jezusowi maleńkiemu, Ubogo narodzonemu. Czem kto C może niech wspomoże Ciebie o Boże. janie weź barana, zanieś prędzej do .Pana; Niech tym darem ucieszany, w żłobie twardym położony; Wszystkie chwile pędzi mile, jak. Krotochwile. Grzesiu! schwytaj jagniątko, przyjmie chętnie Paniątko; Oddaj
jego Matuleńce ,; Marji, ślicznej Panience, józef stary, rad bez miary - z takiej ofiary.
Wojtlcu ty nabierz siana pościel w żłobie pod Pana. Aby niebieską Dziecinę, Uśpić można chodź na godzinę, Bo w barłogu nie rzecz Bogu - leżeć przy progu. Staśko weźmie fujarę, zagra Panu w tę miarę, Lulu, lulu me pieszczoty, jezu Zbawicielu złoty; W tym żłóbeczku, jak w łóżeczku śpij kochaneczku. Wstawszy pasterz bardzo rano, Wyszedł z budy wlazł na siano,
Boc go czczyca zdejmowała. jaka przedtem nie bywała, Czeka długo czeka mało, co się w polu będzie działo; Strach go przytem obejmuje, Bo śpiewanie z nieba czuje. Porwawszy się poszedł w pole. szukając tam w onym dole, Skąd się śpiewy dobywały, Jakie przedtem nie bywały. A tak sobie przechadzając, Z podziwem rozmyślając, Pojrzy w górę: aż Anieli - Pod niebiosy się weseli, Pokój ziemi ogłaszają. Chwałę Bogu powtarzają, Ze zbawienie oglądało - Pożądane wszelkie ciało. Wraca prędko z te. doliny, I od bydła do drużyny, Chcąc oznajmić co się stało, P o północy nim świtało, Lecz ich słyszy z Aniołami," Krzyczą w polu pod niebami,
Bieży do nich już weselszy, Azaście wy najmilejsi Braciszkowie moi mili, Nie miałem ci takiej chwili Jako się tej nocy stała, Z czego radość ziemia brała. Panna Syna cudownego. Porodziła niebieskiego: Róża piękna i lilija - Zbawiciela nam powiła. Dziś pasterze wykrzykują, Piękne głosy nam wydają,. Grają w dudki i multanki, Drudzy czynią wywijanki. Na kolanach osioł z wołem

[madohora]

Wszelkie stworzenie zważaj te dziwy, Któ..e się stały dzisiaj na świecie: Najpotężniejszy Stwórca Prawdziwy, Zmienił się dziwnie na małe Dziecię. Na pomieszkanie pustą 'stajenkę, Za Matkę obrał czystą panienkę; Zwierzęta podłe za kalwakatę, A za bogatą pieluszki szatę.
Gdy w takim stanie jest wyniszczenia, Obfite z ocząt świętych łzy leje, Od głodu zimna, od upokorzenia, Już prawie cały z boleścią mdleje. I gdy ratować niema sposobu, Innego Matka wabi do żłobu, Bydlęta, aby społem chuchali, Dziecineczkę swą parą zagrzali. Sama zaś jego chłód temperuje, Piersiami Swemi, a ciężko wzdycha. Ze się kochany Syn mizeruje, Od srogich żalów krew w Niej usycha. Jazd uważa jako świat dumny, W takowej wierze jest nierozumny ; Że króla, Boga, Stwórcę swojego, wypędził z miasta, jako obcego. Dowiedziawszy się o tem pasterze, Biegną do szopy z wielką ochotą. Uznają Boga, witają szczerze, Jak tylko mogą swoją prostotą. l płaczącego cieszą wesoło, Obracając się w taneczne koło, Nakoniec dary Mu oddawali, Z wielką radością, skoczno śpiewali. Więc i my wszyscy z chęci śpiewajmy, Weseląc Dziecię w tern utrapieniu; Jego Wcielenie dla nas wsławiajmy, W serca szczerego upokorzeniu. Śluby i serca dajmy za dary, Przyjmie On od nas takie ofiary tak smutnego rozweselimy, A sami siebie uszczęśliwimy.

[madohora]

Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły. Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły; Radość ludzi wszędzie słynie. Anioł budzi przy dolinie Pasterzy pod borem co paśli woły Wypada wśród nocy ogiem z obloku. Dumają pasterze w takim widoku: Każdy pyta co się dzieje? Czy nie świta czy nie dnieje skąd ta łuna bije tak miła oku Ale gdy anielski głos usłyszeli Zaraz do Betleem prosto bieżeli. Tam witali w żłobie Pana. pokląkali na kolana i oddali dary co z sobą wzięli. Potem wykrzyknęli w głos na przemiany. Jezu maleńki na świat wydany, Niech Ci Panie od nas chwała, Nieustannie wieczna trwała, 'żyj Zbawicielu z nieba zesłany. Odchodzą z' Betleem pełni wesela. że już Bóg wysłuchał próśb Izraela. Gdy tej nocy to widzieli. Co prorocy widzieć chcieli, W ciele ludzkiem Boga i Zbawiciela. I my z pastuszkami dziś się radujemy, Chwałę z aniołami wraz wyśpiewujemy: Bo ten Jezus z nieba dany. Weźmie nas między
niebiany, Tylko go z całego serca miłujmy

[madohora]

Z nieba wysokiego Bóg zstąpił na ziemię. Ażeby do nieba wywiódł ludzkie plemię: Bierze osobę Dzieciny. Opłakuje ludzkie winy. Syn Boga jedyny. Zniża swój majestat kroi całego świata. Opuszcza tron nieba a z ludźmi się brata: Bóg niezmiernie w ciele mały. Zapomina:
Bóstwa chwały, By zbawił świat cały. Mieści się w żłobie, nieograniczony . W pieluszki powity na sianku złożony. Choć mu zimno, nie narzeka. Chętnie cierpi dla człowieka. Łez pokutnych czeka. Więc pospiesz grzeszniku I Dziecina cię wzywa: Łatwy masz. do szopy przystęp, gdzie spoczywa, Wszak nie grozi. ani łaje. Ale rączki Ci podaje. Odmień obyczaje.

Kolady

[madohora]

I. Boh predwicznyj nariJd,yw sia 2. PnjsLOw dneś so nebes Aby wzriw lud swij wcś. I utiszyw sia. - Wo Wyfjemi narodyw sia 2. Messija. .Chrystos nasz. Hopod naSl, dla wsich nas, Nam narodyw sia, - Wozwistyw to Anheł Bożij. 2. Naperet pastyrjam a potom zwizdarjam. I zemnym zwiriam. - Diwa Syna jak porodyła 2. Zwizda sta, hde Chrysta Newista preczysta Syna rodyła. - T rije Cary iclut so dary 2. Do W),fłejem mista, hde Diwa preczysta Syna powyła, Zwizda im sia objawyła: 2. W dorozi. uDozi, Pry woli i ośli. Im oznajmyła. - Trije cary. hde idete 2. Idemo w Wyfłejem. Z pokłonom :z:pokojem. I powernem sia. - Inszym putem po," ernuły 2. Pohanu, bezstydnu. Bezbożnu {rodu, Ne powidyły. - Josyfu Anheł mowy t : 2.
Z Dytiatkom i z Matkom. Z bydlathm. z oś!atkom., Naj sia choronyt. - Sława Bohu zaś
Diwajmo; 2. Czest' Synu Bożomu, I Panu naszomu pokłon widdajmo. bezstydnu. Bezbożnu {rodu, Ne powidyły. - Josyfu Anheł mowy t : 2. Z Dytiatkom i z Matkom. Z bydlathm. z oś!atkom., Naj sia choronyt. - Sława Bohu zaśDiwajmo; 2. Czest' Synu Bożomu, I Panu
naszomu pokłon widdajmo.

[madohora]

[madohora]

II. W sełenaja west:ły sia: Boh od Diwy dneś rodvw sia; Wo wertepi miż bydlaty Tam Chrystowy pokłon daty Try Car}'. try Cacy prychodiat.

[madohora]

Ul. Nebo i zemla (2) nyni torźestwujut. Anheły.ludy (2) wesoło prazdnujut : - (Po !eażdim slychu śpiwoje sia): - Chrystos rodyw sia, Boh wopłytyw siał Anheły śpiwajut, Carije wytaj:ut. pokłony oddajut, Pasterije hrajut; czudo. czuclo.powidajut. - Wo Wyfłejemy (2) wł
seła -nowyna: Czystaja Diwa (2) porodyła Syna. - Słowo Otczeje (2) wziało na sia tiło. W temnostiach zemnych (2) Sońce zaśwityło. - Anheły służat (2) swojemu Kor.lu. l wo wertepi (2) tworiat Jeho wolu. - T rije Carije (2) ot W os tok prijdosza. Smyrnu i ływan (2) dato pryne-
..sosza. - Cariu i Bohu (2) toje ofirujut. Pastirije wsim (2) ludiam weszcz: skazujut. - I my rożclennomu (2) Bohu pokłin dajmo: Sława wo wysznych (2) Jemu zaśpiwajmo.

[madohora]

IV. Nowaja radist świtu sia zjawyła: 2. Preczysta Diwa Syna porodyłB'. - Wo Wyfłyjemi mi!'ti duże rano, 2. Wytaty Pana pastyriam kazano. - Zwizcla usłuchu tuju widprawlała. 2. Carej persydskim k Nemu prowadżała. Prynesły Jemu ływan, smyrnu, złato. 2. Wziały
zapłatu nebesnuju za to. - Irod złosływyj z toho zasmutyw sia. 2. Szczo Car predwicznyj na świt naroclyw sja. - Kazaw woinam powsiudy szuka ty. 2. W peń otroczaty dwolitnj stynaty. Josyf Starec Mariju poj maje. 2. I do Ehypta z Chrystosom utikaje. - Nechaj że lrod
wiczno pohybaie, 2. Nasz car rożdenyj wsich nas potiszaje - My nyni o Nem hojno weselim siał 2. Rożdestwu Jeho nyzko pokłonim sia. - Szczoby nam zwoływ szczasływyj wik daty. 2. A po smerty z Nym w nebi carstwo waty.

[madohora]

V. Wo Wyfłyjemi nyni nowy na. Diwa Preczysta zrodyła Syna, 2. W jasiach spowytyj. pomiż bydlaty. Tam spoczywaje Boh neobnia. tyj. - Wże Cheruwymy sławu spiwajut. AnheIski Chory Spasa wyta. jut. 2. Pastyr ubohyj nese szczo może. Szczob podaryty Dytiatko, Boźe. - A jasna zorja świtu hołosyt: Messija radist. szczastie prynosy t l 2. "Do Wyfłejema spis zyt wsinyni. Boha zwytajte w bidnyj dytyni!" - Za świtłom zirky. hdeś aż zi wschodu,Idut try Władyki kniażoho rodu. 2. Złoto w dary. ływan i myru wraz z sercem szczyrym nesut w ofiru. - Maty Marija Syna łełije. Josyf starenkyj pełenu. hrije. 2. A Car wseświta w zymni i bolu Błahosłowyt nas na lipszu dolu. - 2. lsuse myłyj. my ne bohati. Zołoto w dari ne możem daty. 2. No dar cinnijszyj nesem ot myra: Se wira serćia. se lubow szczyra. - Hlań okom szczyrym o Bożij Synu. na rusku zemlu. rusku rodynu. 2. Ziszły jij z neba dar prewełykij. Szczob Tia sławyła wowiczni wiki...

[madohora]

VI. W Wyfłejemi dneś Marija Preczysta Porodyła wo wertep i Nam Chrysta. - Sława wo wysznych Bohu. Sława wo wysznych Bohu. l myr wsim na zemły! - Anheł z neba pastyriam sia jawlaje. I weselu tu nowynu zwiszezaje... - Prybihajut do wertepu pastiri I z soboju prynosiat dary w otori... - I Dydiatku kłaniajut siał W obori. Do Jeho nih prypadajut, W pokori.. - A z wos
oka za zwizdoju 'dut cari, T ry presławni i preumni Zwizdari... - I do Iroda po puty wstupajut. - Hde Messija narodyw sia - Pytajut... - Knyżki im i uczeni Skazały. Szczob Messiju w Wynejemi szukały... - Idut cari, Chrysta znachodiat W chramyni, Miż bydlaty. w bidnych jasłach na . sini... - Tam w smyreniju swij Mu pokłin oddały. Pred Nym złato ływan, myro. poldały. .

[madohora]

VII. Wy taj (suse Z Preczystoi Diwy Zrodźenyj. 2. Wy taj nam Boże u ludskim tili Zjawłenyj. - Ty dobrotoju Nad wsimy ktasszij Synamy. 2. A myłosierdie Hranyc ne maje nad namy - T y w sław. riwnyj Otcu i Duchu Światomu. 2. Czomuż zijszow jeś Do nas w smyreniu takom u... - Dneś Twojej sławy nychto ne wydyt w jaskyni 2. T woja syła sucho; ne złomy t byłyny... - No Ty pro toje O Bożij Synu ne dbajesz. 2. Szczo sia w ubohij Stajni na sini Raźdajesz..

[madohora]

VIII. Nowa. radist' stata Jaka ne buwała. Nad wertepom zwizda jasna Świtło rozsijała. - Hde Chrystos rodysia, Z Diwy ypłotysia 2. Jak czełowik pełenamy Uboho powyłsia. -'- Anheł y spiwajut. .,Sława" woskłvkajut. 2. Na nebesy i na zemły Pokuj wozhłaszajut. -_ Dawid wy hrywaj et. W husły udarjajet. 2. Melodyjno i predywno Boha wychwalaje. 1 my toż śpiwajmo, Chrysta prosławIajmo. 2. lz Marii Rożdennoho Smyrenno błahajmo. - Prosymy Tia Carju.
Nebesnyj włodarju. 2. Daruj lita szczasływi Semu ho ,podarju W myri prowodyty. febi uhodyty. 2 Iz z Toboju Sotworytełem Wo wik wikow żyty.

[madohora]

IX. Radost się nam zjawiajet. Diwa Syna rażdajet. Nebesa nebesa. nebesa pojut. pojut. 2. Anheły sia udywlajut. Pastyrije pokłon dajut. Narożdennomu. - Josyfe staren"ij. Płaczet Isus małeńkij. Pomahaj; pomahaj. pomahaj Jeho, Jeho, 2. Czystoj Diwi kołysaty, I piśń Jemu zaśpiwaty ; Lulaj Pane nasz. - Uboho sia narodył Bohato zasmutył, (lOda. (roda. 'roda złaho. zlaho. 2. On bo ditej zabywajet, Chrysta ubyty szukaj et Narożdennoho. O Irode be:lUm-
nyj. Czomuś tak małoumnyj. Newidy;. newidyj. newidyj toho. toho 2. Szczo Chrystos tut wiczno. żijet, Nam błahodat' swoju dajet, Ty wiczno zhynesz. - Trije cary so dary. Chrystu pokłon oddały, Rożdennomu. rożdennomu, rożdennomu Bohu. Bohu 2. Na ciłyj świt
stawu dały. Chrysta w jasłach prywytały. W onom wertepie - I my Jeho prywytajmo. Wraz Jemu zaspiwajmo: Lulajże, lulajże. lu!ajże Pane. 2 Dażd' nam w tim w myri prożyty. Wo wik wika Tia chwalyty: Narożdennoho.

[madohora]

X. Chrystos rodysia. Boh wopłotysia U W y£łejemskij jaskini; W stajnI ubohoj. nyszczeti mnohoj, Wełyja radist" wsim nyni. 2 Anheły spiwajut. Czest' Jemu otdajut. Bohu i T worcu swojemu Łykuj czołowicze z rożdestwa toho. Chrystos bo od ada spase dusz mnoho l od raboty wrażija. Maria czysta rodywszy Chrysta W jasłach woskłony na sini. Nedoumijut. czto to sia dijet. Boh womistysia w jaskini. 2. Pełeny hotujet. Presładko ciłujet. W ozlubłennaho mładenca Kim Ty obrazom wo mni wmistyłsia W Diwstwi bez holizny Czado rodyłsia
Radoste moja bezmirna? - Josyf sije W opłoszczenie Wydia predywnyj chranytel, W nyszezem obrazi, na ostrom mrazi Jak In to strażdet Sotworytel. 2. od zymna chraniajet. Bydlata zbł)".
żajet. Da ohriwajut dyszuszcze Bydlata że woli jeho służajut, Kupno, na koli na nyc prypadajut T worca poznawszy swojeho. - Pastyrem wisty tija rozwisty Anheł strehuszczym stad w Timże
utiszno. w Wyfłejem spiszno Biżat. jak tilko wozmoszczy 2. Umylno wzyrajut Darunki otdajut, Jakija miły Władyci. Radujsia Pastyrju z neba zisłanyj. W ubohom wertepi nam pokazanyj Zabłudszych rady pryszedyj. - Strani cary idut so dary Ot wostok ko Wyfłejemu Ływan i zla.to i smyrnu na to Uhodowaty sut' Jemu: 2. Tamosia zbłyżajut, Iroda pytajut : Hde jest rożdejsia Car sławy Zwizda bo. jasna toho jawyła, jehoże preczysta Diwa powyła Pożadanoho
Messiju. - Skoro predstasza. dary wozdasza I czest' z pokłonom Carewy,. Bohu Wysznemu wsemohuszczemu, Wseja twary Hospo.dewy. 2. Anheł sia poka?:ał, Wo sni put lm skazał. Wo strasznu 'Swoju otity. Radujut. sia welmy z posolstwa seho. Jako obritosza Caria swojoho. Iroda łżywa otwerhły. - My wirujuszcze i Chrysta eztuszcze. Sohłasno pisny spiwajmo. So wesełijem i smyrenijem Sławu i pokłon otdajmo. 2. Radost' wsim wełija Hdy Syna Marja
iCzystaja Diwa porody: Porody wsiakija tway Perwenca lstynnaho Boha bywszy Mładencu. Wo spasenie wsich wirnych.

[madohora]

XI. Anheł pastyrjam mo wył, Chrystos sia nam narodył 2. W Wyfłejemi w mistoczku ubohim I w rodi Dawydowim. iz Diwy Marji. - O dywnoje Rożdestwo. Wełykoje Torżestwo I 2. Poc<!:ała
Diwa Syna w czystosty Porodyła w radosty Z diwotstwija swojeho. Pastyrje uwiryły. Do neho posplszyły 2. Z ochotow myło tam spiwały. Dytia w jasłach wytały Mal'iju z Josyfom. - Uże sia toje społnyło. Szczo u proroka było. 2. Aarona rozha zełeń pustyła I cwil oZ sebe wydała. I owoszcz zrodyła. - - Słuchajte Boha otca Neba i zemli T worca: 2. ..Se jest Syn moj wozlublenyj! Switu z neba posłanyj. Toho posłuszajte I" Budy Bohu-czest chwała Na wik wikiw dawna: 2. Jak Otcu tak i Jeho Synowy I światomu Duchowy W T rojcy jedynomu.

[madohora]

XII. Nyni Adame rozwesełysia. Jewo pramatv ot słez otysia. to jecho żeste czekały. I z pokoju ożydały, - 2. Nyni z Diwy predyzbrannoj. W Wyfłejemi małom domi. Rodysia. jawysia. JemU'
cary nesut dary, Złato szczyro. ływan. myro. Ot wostok rekł prorok. - \Vsi Patriarchy i wsi Prorocy, Łyk Bohootec z nymy Otrocy. T orżestwujte kupno weś swite. T y ustupaj wetchij zawite. - 2. Nowyj z nebat jeho treba Buło dawno nyni jawno Nastajest. Boh dajet. Hdy z' empiru. w raclost t miru Otec Syna nam jedyna. Nyzposłał. darowaw. - Sława wo wysznych duchy spiwajut. Ze Boh rodysia nam ohłaszajut. Kotoroho noworożdenna I wo jasłach woskłonenna. 2. Zwizda jasna i prekrasna Ozariajet. nauczajet t Szczo to Pąn z neba dano A u jasłach woł i oseł Hdy stojały. tak poznały Wsieh roda Hospoda. - Wy taj małoje wy taj, Dytiatko. Złatorunneje z neba jachniatko. Pastyrije tak powidały. Hdy so dary Jeho wytały. 2.
Kładut bułku i homułku t A do to ho masła mnoho Iz jahniam IJred Dytiam. Potom hrały wo kim wały, Wo srniryły isopiły Spiwały. plasały. - Łykujmo i my lykujmo cito Hdy Boh na sebe wzial nasze tiło. By do neba nas zaprowadył, I na troni swojem posadył. 2. Za to Bohu sławu mnohu. 50 anheły. Archanheł y , Spi.vajmo wozdajmo. Za ti dary ot wsej twary. O by chwała ne ustała, Boiestwu Rożdestwu.

[madohora]

XIII. Dywnaja nowyna nyni Diwa Syna porodyła w Wyfłejemi Maóa jedyna. - Ne w carskoj pałati. no meży bycllaty wo pustyni.. wo jaskyni, a treba wsim znaty. - Ze to Boha ista, Marja preczr ta, l rażdajet, i pytaj et Jeho jak ne.W ta. - Na rukach trymajet. ... tak Jemu spiwajet, Wsemohuszczym S;worytełem swoim nazywajet. Mowy t: lulaj .synu, bud so mnG.
u wy nu, Ibo Ty mia sobi nedcstyżymyj I Spysz l y dołho. m-s!}' SKoTD Młactencze błazennyj. - Ja w T obi nadiju. Jubyj mij imiju. Hde sam budesz i mene tam woźmesz Dobrodiju. -
Skaźy prawosude, hde kto z wirnych bude! Da so mnoju pred T o- boju stanut sii lude.Tebi sia mołyty. i T ebe prosyty : Dabyś dał Dam w r woimcarstwi wo wik wikow żyty.

[madohora]

XV I. Radujte sia wsi lude, Raclost nam z neba spadaje - 2. Weselaja nam nowyna, Porodyła Diwa Syna. Maria, Maria, Maria. Zstupył do nas z wysokosty. Szczob y Win nas mihł wsich spasty 2. Wesełaja nam nowyna i t. d. - Prijszły k<Nemu trije cary. Poklon daj ut. kładut dary. - 2. Wesełaja nam nowyna i t. d. - Ływant smyrnu takoż zdato. Z riżnych krl'jiw w dar pryniato. - 2. Wesełaja nam nowyna i t. d, Pastyrje daj ut chwału Prijmy wid nas Christe Carju I 2. Wesełaja nam nowy na i t d. - Swiatu T rojcu wyznawajmo. Bohu czest. chwału oddajmo. - 2. Wesełaja nam nowy na i t d. - Ałłyłuja zaspiwajmo. Diwu czystu wychwalajmo. 2. Wesełaja nam nowyna. Porodyła Diwa Syna Maria. Maria, Maria.

[madohora]

Z głębokości mego grzechu

1. Z głębokości mego grzechu G
Panie wołam usłysz mnie e
i z otchłani mych slabości C
wolam Ciebie odpowiedz mi D

Ref.:
Nakloń me ucho G
usłysz mą skargę e
zobacz mą nędzę C
i odpuść winy moje D

2. W Tobie cała ma nadzija G
moja dusza nie lęka się e
Twoje słowo przynosi pokój C
wołam Ciebie odpowiedz mi D

Ref.: Nakłoń me ...

[madohora]

Z gór zejdziemy

1. Z gór zejdziemy chwalić Ciebie,
Do stajenki, do Betlejem.
Pasterz Ojciec z garstką sianka
Zesłał Ciebie, jak baranka.

Ref.:
Góry klęczą, klęczą stada
Tyś baranek wszego świata. (2x)

2. Świat upada na kolana,
Paś swe owce, paś swe stada.
A skrzypeczki Ci zagrają,
Zbawiciela świata mają.

Ref.:
Maleńkiego w górskim wichrze
Grajcie mu góralskie skrzypce!

[madohora]

Znany nam już humor i wesołość tej ?sarmackiej" epoki będą się i na tym motywie bujnie rozrastać.
Jeden z pasterzy ?dobył tak wdzięcznego głosu baraniego, a i się Józef stary przestraszył od niego,
już uciekać myśli...? Kolęda ?My też pastuszkowie" reprodukuje cały taki koncert już błazeński. Po prostu można powiedzieć, że każdy z poszczególnych motywów zasadniczego tematu służyć będzie zarówno do podniosłego, szlachetnego i pięknego traktowania, jak i do żartów, do ? i niewinnej zresztą ? satyry obyczajowej, do wesołości idącej bardzo daleko a wyrażającej się w formach dość pierwotnych, ale charakterystycznych. To samo oczywiście jest i w dalszych fazach adoracji. Przyszli pasterze do szopki; po momencie rozczulenia nad Dzieciątkiem, po momencie ekstazy, następuje radość, zabawa, wesele. Grają, śpiewają, tańczą. Z początku znowu dyskretnie; tylko dla tego na przykład tańczą, aby płaczące Dzieciątko rozweselić:
A cóż z tą Dzieciną będziem czynili,
pastuszkowie mili, że się nam kwili?
zaśpiewajmy Jej wesoło,
i obróćmy się raz w koło,
hoc, hoc, hoc, hoc.
Ale potem idzie zabawa na wielką skalę dla samej zabawy ? cale wiejskie wesele. Że uczestnicy tego
wesela nieraz przekraczają miarę, to było do przewidzenia. Tak n. p. pozwalają sobie na stanowczo
za wielką poufałość ze św. Józefem:
a że Maciej nie miał pary,
tańcow ał z nim Józef stary,
w ziąwszy w rękę laskę.
Przychodząc do szopy z darami, przynieśli ?dla Józefa starego... winka dobrego, by się dziaduś napił?. Upoili też staruszka:
Napił się wina ? stary dziadowina,
i tak mocno zasnął.
Zasnął na żłobie ? zaśpiew ał sobie,
aż się Jezus rozśmiał.
Panna woła: stójcie, stójcie,
a przecie się Boga bójcie,
dziadka nie mordujcie
Przypominamy, że dzisiaj podobne traktowanie tematu byłoby pod każdym względem niemożliwe.
Ten dawny poeta jednak, niewątpliwie na wskróś religijny, nie miał poczucia, że traktuje rzecz nieodpowiednio. On tylko w danej chwili w św. Józefie widział człowieka, staruszka, ?dziadka",
takiego, jakich na około siebie widział; może portretował własnego dziadka. Czuje więc dla niego
miłość, przywiązanie, sympatję, ale nie ma przed nim tej obawy, jak przed wielkimi potentatami,
obawy, która trzyma zdała i nie dopuszcza bliższej poufałości. Za to nie ma tej poufałości wobec Najświętszej Panny i Dzieciątka Jezus. Tylko że i tu trzeba sobie dobrze uprzytomnić ten fakt, że przecież pastuszkowie przyszli do s z o p y , nie do Heroda żadnego; przyszli uczcić nie straszliwego
Jehowę Starego Testamentu, ale Boga-człowieka, Dzieciątko Boskie ale i ludzkie zarazem, więc
blizkie ludziom, blizkie zw łaszcza im biedakom, ludziom prostym. Więc z tern Dzieciątkiem łączy ich i uczucie czułości, rozrzewnienia. Zachowują dystans należyty, ale też czują się i bliskimi temu
Panu. To też w tej szopce kolędy polskiej Przenajświętsza Rodzina nie siedzi z hieratyczną surową
powagą i nieruchomością ikonów bizantyńskich. Jest żywą, ludzką, skłania się ku pastuszkom;
wdzięczna za ich miłość, za proste dary, za serca gorące, bierze szczery udział w ich weselu
Zatrzęsła się z nami cała stajenka,
cieszyło się Dziecię, śmiała Panienka.
Święty Józef cieszy się pierwszy. Ale i Dzieciątko:
i gra była i śpiewanie,
tak że aż niebieskie Panię
rączkami klaskało, nóżkami tupało.
Albo:
dziecię się cieszyło,
dary przytuliło,
i pasterzów i pasterki.
Najświętsza Panna najdłużej utrzymuje powagę,
ale i Ona musiała się rozśmiać, patrząc na radość
pasterzy, na ich zabawy i figle:
Marya, choć się trzymała
długo, ? ? Ta się rozśmiałal,
tak że sam a zachęca do wesołości:
P an na w oła: dalej, dalej!
aż się w szyscy dziw ow ali
tak wielkiej ochocie.

[madohora]

Wśród ciemnej nocy
Przedziera się blask
Nad nędznym złóbkiem
Zbawienia lśni brzask
Tam w żłóbeczku, tam w stajence
Bóg urodził się Panience
Cześć Maryu, cześć

Anielskie pienie
I blask jasnych zórz
Woła Dziecino
Złóż rączęta, złóż
Złóżcie ręczki, dzieci małe
Nućcie Matki Bożej chwalę
Część Maryi, cześć,

[madohora]

Pod sadybą Piasta
Gości stoi wiele,
Czyli to biesiada?
Czyli to wesele?
Onych wielkich godów
Inne są przyczyny:
Piastowego syna
Dzisiaj postrzyżyny.
Oj, ty mój synaczku,
Ciemnyś był od mała,
Ale cię moc Boża
Na światło po-dała.
W światłości i w bieli
Zeszli dwaj anieli
Źrenic się dotknęli
I ciemność odjęli.
A przez tego Mieszka,
Piastowego syna,
Przejrzała ta polska
Serdeczna kraina.
Chrztu świętego zdrojem
Obm yta z pogaństwa,
Stała się przedmurzem,
Tarczą chrześcijaństwa.
S tary Piast-kołodziej
Zasiada na tronie
W sukmance włościańskiej
I w złotej koronie.
I taki on będzie
W potomnych pamięci —
Cześć pracy i cnoty
Niech się u nas święci

[madohora]

1. Betlejem święte, miasteczko wsławione
Tyś przez proroków z dawna ogłoszone,
Według proroctwa Micheaszowego,
Z ciebie miał wynijść wódz ludu Bożego.



2. To się już dzisiaj spełniło na tobie,
posiadasz Boga w maluczkiej osobie.
O, jakże wdzięcznie brzmią anielskie pienia,
wyśpiewując hymny uwielbienia.



3. Tych więc Aniołów i my naśladujmy,
uczcijmy z nimi, z nimi się radujmy,
wołając: Witaj, o, Panie nad pany,
przez Twych proroków z dawna obiecany.

[madohora]

Przykłady bluźnierczych kolęd:

O choinko
Dzwoneczki
Białe Boże Narodzenie

[madohora]

KOLĘDUJĄ JUKACE - www.tvp.pl - -02.01.2026

[madohora]

BOŻONARODZENIOWE SPOTKANIE BOŻOGROBCÓW - Gość - 18.01.2026

[madohora]

PRZYBIEŻELI DO BETLEJEM

[madohora]

W Boże Narodzenie wszystko się weseli

1. W Boże Narodzenie wszystko się weseli
Radują się ludzie, radują anieli,
Chwała Panu chwała, śpiewa ziemia cała,
Witaj Jezu drogi.

2. Śnieg łany pokrywa, bo przecież potrzeba,
W nowej szacie przyjąć Pana ziemi, nieba,
Który świat wybawił, w nędzy nie zostawił,
Witaj Jezu drogi

[madohora]

W cichą noc, w śnieżną noc

W cichą noc, w śnieżną noc
Wśród gór szliśmy poprzez las.
Nie straszne nam są ciemne smreczyny,
Ni wichura, ni lawiny,
Popatrz ilu tu nas ! (2 x)

Cicha noc, śnieżna noc,
Rusinowa bielą lśni.
Śnieg spowija jodły, ziemię,
A w góralskim Betlejemie
Bóg-Dziecina śpi. (2 x)

Cicha noc, śnieżna noc,
Z Wiktorówek niesie dzwon
Ponad wierchy i doliny
Radość spełnionej Nowiny
Uśpionym miastom i wsiom. (2 x)

W cichą noc, w śnieżną noc
Jaworzyńska Pani daj
Nowonarodzoną Nadzieję,
Byśmy nieśli ją przez zawieję
I przez cały nasz Kraj ! (2 x)

[madohora]

Z nieba wysokiego

E A E A H7 E
1. Z nieba wysokiego Bóg zstąpił na ziemię,
E A E H
ażeby do nieba wywiódł ludzkie plemię.
E H7 E A H7
Bierze osobę Dzieciny,
E H7 E A H7
opłakuje ludzkie winy.
E A H7 A E
Syn Boga jedyny.

2. Zniża swój Majestat Król całego świata,
opuszcza tron nieba, a z ludźmi się brata.
Bóg niezmierny, w żłóbku mały,
zapomina Bóstwa, chwały,
by świat zbawił cały.

3. Mieści się we żłobie Nieograniczony,
w pieluszki spowity, na sianku złożony,
choć Mu zimno, nie narzeka,
chętnie cierpi dla człowieka,
łez pokutnych czeka.

4. Pośpiesz więc grzeszniku, Dziecina cię wzywa,
łatwy masz do szopy przystęp, gdzie spoczywa.
Wszak nie grozi, ani łaje,
ale rączki ci podaje,
odmień obyczaje.

5. Zbawienie jest twoje w ręku tej Dzieciny,
proś tylko ze łzami, odpuści ci winy.
Patrz, na rączkach ma powicie,
karać nie może, bo dziecię,
tylko dawać życie.

[madohora]

JEZU MALUSIEŃKI