Dzień Matki

[madohora]

2 maja 1941 roku marszałek Pétain oficjalnie ustanowił Narodowy Dzień Matki, wysyłając okólnik do prefektur, w którym zwrócił się do szkół z prośbą o „przygotowanie go z uczniami w klasach ”. Na tę okazję Generalny Komisariat ds. Rodziny przygotował plakat. Wydrukowano go w nakładzie 80 000 egzemplarzy i wywieszono w szkołach 21 maja. „ Twoja mama zrobiła dla ciebie wszystko… Marszałek prosi, abyś serdecznie jej podziękował. […] Wymyśl najpiękniejszą niespodziankę, jaką możesz sobie wyobrazić, taką, która sprawi jej największą przyjemność ” – głosił napis. Uczniowie otrzymali różne propozycje : zrywanie kwiatów, rysowanie, naukę pięknej recytacji lub dobre zachowanie w klasie i w domu. Nauczyciele zostali wezwani do zapewnienia sukcesu tego święta, które miało charakter zarówno publiczny, jak i prywatny .

[madohora]

Dzień Matki wykracza poza sferę rodzinną i wkracza w świat zawodowy. W 1949 roku Pierre Schneiter, minister zdrowia publicznego i ludności, „ zaapelował do prefektów o odwołanie się do dobrej woli pracodawców, prosząc ich o udzielenie matkom, których grafik pracy wymagał wykonywania obowiązków w Dzień Matki, urlopu specjalnego, pozwalającego im na świętowanie tego święta z dziećmi ” . Święto obchodzone jest również wewnątrz przedsiębiorstw. W 1953 roku przedsiębiorstwa Bon Lait (Nicea) i Renault-Billancourt obchodziły to wydarzenie .

[madohora]

Unikalny francuski zwyczaj : druga niedziela maja nie jest obchodzona jako Dzień Matki, ponieważ jest to święto narodowe Joanny d'Arc i patriotyzmu, ustanowione w 1920 roku. Dzień Matki obchodzony jest w ostatnią niedzielę maja. Jeśli przypada ona w Niedzielę Zesłania Ducha Świętego, święto jest przenoszone na pierwszą niedzielę czerwca.

[madohora]

W obliczu rosnącej popularności Walentynek i Dnia Ojca, władze potwierdziły swoje stanowisko w 1954 roku : „ Chociaż obchody Dnia Matki słusznie przybierają formę hołdu dla samej matki, to jednak cała rodzina jest w ten sposób honorowana. Władze publiczne nie mogą zatem popierać pewnych inicjatyw zmierzających do ustanowienia nowych „święt” dla innych członków rodziny, które mogłyby zmienić znaczenie narodowego Dnia Matki, zapisane w prawie

[madohora]

W Belgii, Szwajcarii i Kanadzie Dzień Matki obchodzony jest w drugą niedzielę maja.

[madohora]

Pomysł ustanowienia Dnia Matki w Szwajcarii podobno wyszedł od Armii Zbawienia już w 1917 roku. Praktyka ta rozpowszechniła się w latach 30. XX wieku, po oficjalnym uznaniu jej w Niemczech w 1923 roku.

[madohora]

Cześć Mamo!
Krótka wiadomość z okazji Twojego wyjątkowego dnia.
Chciałam Ci podziękować za wszystko, co mi dałaś w życiu i za to, że zawsze byłaś przy mnie.
Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Matki, Mamo !
Dużo miłości

[madohora]

Cześć Mamo,
Piszę ten krótki list, aby złożyć Ci życzenia z okazji Dnia Matki i podziękować za Twoje wsparcie, wysłuchanie i miłość.
Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Matki, Mamo !
Buziaki

[madohora]

[madohora]

pisaki i kredki do ładnego rysowania lub kolorowania ;
naklejki we wszystkich kolorach dla najmłodszych ;
różnokolorowy papier do wycięcia i sklejenia ;
proste lub wyszukane szablony do wykonania przy pomocy pisaków lub gwaszu ;
Gwasz pozwoli również na wykonanie klasycznych odcisków dziecięcych dłoni ;
W sklepach dostępne są różne stemple, niektóre można łączyć także ze szablonami ;
bawełna, liście, wełna, pióra, piasek i wszelkiego rodzaju materiały do ​​przyklejenia na kartkę ;
brokat we wszystkich kolorach, aby nadać całości blasku.

[madohora]

Mamo, aby uczcić Twoje święto, umieściłam
w tym małym koszyczku te piękne kwiaty. I daję Ci również, aby Ci podziękować, całą miłość, jaką mam w sercu.

[madohora]

Mamo, oto prezent urodzinowy dla Ciebie:
pudełko z stokrotkami,
pudełko na biżuterię,
sekretne pudełko.
Wiesz, co jest w środku ?
Tysiące buziaków
i moje wielkie serce !

[madohora]

Moje życie jest czarujące,
Kiedy zasypiam,
Kiedy się budzę,
Lub kiedy się bawię,
W każdej chwili
łagodna wróżka czuwa nade mną
I otacza mnie uroczą opieką.
Ten cud,
To Mama !

[madohora]

Moja droga, chodźmy zobaczyć, czy róża,
która dziś rano rozpostarła
ku słońcu swoją szkarłatną szatę,
nie straciła już dziś wieczorem
fałd swojej szkarłatnej szaty
i cery podobnej do twojej.
Ach ! Spójrz, jak w tak krótkim czasie,
moja droga,
ach, ach ! pozwoliła, by jej piękno opadło !
O doprawdy okrutna Naturo,
skoro taki kwiat trwa
tylko od rana do wieczora !
Dlatego, jeśli mi wierzysz, moja droga,
póki twoja młodość rozkwita
w najświeższym kwiecie,
zrywaj, zrywaj swoją młodość, bo starość przyćmi twoją urodę,
tak jak z tym kwiatem .

[madohora]

Gdy dryfowałem w dół niewzruszonych Rzek,
nie czułem się już prowadzony przez holowników :
Wrzeszczący Czerwoni Indianie wzięli ich za cel
, Przybiwszy ich nagich do kolorowych słupów.
Byłem obojętny na wszystkie załogi,
Niosące flamandzką pszenicę lub angielską bawełnę.
Kiedy te zamieszki z moimi holownikami się skończyły ,
Rzeki pozwoliły mi dryfować, gdziekolwiek chciałem.
W szaleńczym plusku pływów,
ja, zeszłej zimy głuchy jak dziecięce umysły,
biegłem ! A Półwyspy, dryfujące,
Nie doznały bardziej triumfalnych wstrząsów.
Burza pobłogosławiła moje morskie przebudzenia.
Lżejszy niż korek, tańczyłem na falach,
Które są zwane wiecznymi wałkami ofiar,
Dziesięć nocy, nie żałując głupiego spojrzenia latarni !
Słodsza niż miąższ kwaśnych jabłek dla dzieci,
zielona woda przeniknęła mój kadłub jodłowy i obmyła mnie
plamami niebieskiego wina i wymiocin , rozrzucając ster i hak.

[madohora]

Jutro, o świcie, gdy krajobraz skąpany będzie w świetle,
odejdę – widzisz, wiem, że na mnie czekasz.
Pójdę przez las, przejdę przez góry.
Nie mogę dłużej trzymać się z dala od ciebie.
Będę szedł z oczami utkwionymi w myślach,
nie widząc niczego wokół, nie słysząc żadnego dźwięku,
samotny, nieznany, z pochylonymi plecami, splecionymi dłońmi,
smutny, a dzień będzie dla mnie jak noc.
Nie będę patrzył na złoto zapadającego wieczoru
ani na żagle w oddali schodzące ku Honfleur,
a kiedy dotrę, położę na twoim grobie
bukiet z zielonego ostrokrzewu i kwitnącego wrzosu.

[madohora]

Księżyc był spokojny i igrał na falach.
Okno, wreszcie wolne, jest otwarte na bryzę .
Sułtanka patrzy, a morze,
tam, srebrnym strumieniem, haftuje czarne wysepki.
Z jej wibrujących palców wyrywa się gitara.
Słucha... Głuchy dźwięk uderza w stłumione echa.
Czy to ciężki turecki statek przybywający z wód Kos,
uderzający w grecki archipelag swoim tatarskim wiosłem ?
Czy to kormorany nurkujące po kolei
i przecinające wodę, która toczy się w perłach na ich skrzydłach ?
Czy to dżin, który w górze gwiżdże cienkim głosem
i zrzuca blanki wieży do morza ?
Kto tak mąci fale w pobliżu seraju kobiet ?
Ani czarny kormoran, kołysany na fali,
ani kamienie muru, ani rytmiczny dźwięk
ciężkiego statku, pełzającego po fali z wiosłami.
To ciężkie worki, z których wyłaniają się szlochy.
Sondując morze, które ich niesie, można było dostrzec
poruszającą się wśród nich ludzką postać...
Księżyc był spokojny i igrał na falach.

[madohora]