Stary tramwaj

[madohora]

TRAMWAJE WRÓCIŁY DO SZOPIENIC - www.katowice24.info - 05.08.2023

[madohora]

TRAMWAJE WRACAJĄ DO DĄBROWY GÓRNICZEJ - Dziennik Zachodni - 15.08.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA NA GLIWICKIEJ - www.tramsikesia,pl - 18.08.2023

[madohora]

REMONT W OKOLICACH WESOŁEGO MIASTECZKA - www.tram-silesia.pl - 25.08.2023

[madohora]

KATOWICE MOGĄ BUDOWAĆ TRAMWAJ NA POŁUDNIE - Wyborcza - 25.08.2023

[madohora]

SPORE UTRUDNIENIA W CHORZOWIE - Nasze Miasto - 27.08.2023

[madohora]

Chory w tramwaju.
W drugiej klasie tramwaju elektrycznego
siedzi znany z głupoty Maier Eierglas, trzyma-
jąc ręce w ten sposób, że oba palce wskazu-
jące zwrócone są w górę. Wchodzi konduktor.
Po rozdzieleniu biletów pyta Eierglasa, dokąd
jedzie.
— Mnie proszę dać 2 sekcye, ale musi
pan sobie sam wybrać groszy z te kieszeni z
kamizelki i tam włożyć reszyty z biletem.
Konduktor tak zrobił, a Eierglas podzię-
kował. Po krótkiej pauzie zwraca się Eierglas
do sąsiada:
— Panie Springer, niech pan będzi taki
grzeczny i wyciąga mi z prawy kieszeni chu-
steczki do nosa i niech mi pan wysiąka
mój nos.
Springer wyciąga mu chustkę i postąpił
w myśl życzenia pana Eierglasa. Po uskutecz-
nieniu tej sąsiedzkiej grzeczności, odzywa się
Springer: — Panie Eierglas, pan pewnie jest bardzo
chory na rymatys albo na gieht, co pan tak
nie może ruszać rękami?
— Jakto ja chory? — odpowiada Eier-
glas — co panu wpadło do głowy, co ja cho-
ry, ja tylko jady do miasta, do sklepu kupiez
pary trzewiki dla moji żony, i wziąłym sobie
miary z ji nogi, to to musze trzymać w jedny
pozycyi ręki, abym wiedział, jaka miara jest...

[madohora]

TRAMWAJ NA POŁUDNIE OPŁOTKAMI - www.transport-publiczny.pl - 30.08.2023

[madohora]

Przegub – połączenie ruchowe dwóch członów mechanizmu. Człony te mogą wykonywać tylko względne obroty wokół jednej, dwóch lub trzech osi.

[madohora]

Autobus szynowy (potocznie szynobus) – lekki wagon silnikowy lub zespół trakcyjny o napędzie spalinowym, służący do obsługi ruchu pasażerskiego na liniach o niewielkich potokach podróżnych.

[madohora]

Współcześnie w Polsce autobusami szynowymi (szynobusami) określane są błędnie także ciężkie wagony spalinowe o dużych mocach i gabarytach, a także niektóre elektryczne wagony silnikowe. Model EN81 jest określany przez producenta jako „elektryczny autobus szynowy”.

[madohora]

Aby odciążyć konstrukcję szynobusu, w porównaniu z klasycznym taborem kolejowym, stosowane są szeroko elementy wykonane z tworzyw sztucznych i typowe podzespoły produkowane masowo w przemyśle samochodowym, rezygnuje się z klasycznych, masywnych urządzeń sprzęgowych (lub stosuje się sprzęgi i zderzaki o lżejszej konstrukcji).

[madohora]

Do rozwoju szynobusów powrócono z początkiem lat 50. XX wieku, gdy masowa motoryzacja zagroziła poważnie istnieniu kolei lokalnych i szukano sposobu potanienia produkcji i eksploatacji taboru kolejowego do ich obsługi. W wielu krajach europejskich powstały udane pojazdy tego typu, produkowane w setkach i tysiącach egzemplarzy, pozwalając na racjonalną i atrakcyjną dla pasażerów eksploatację lokalnych linii kolejowych (np. seria VT98 kolei niemieckich, seria 810 kolei czeskich i słowackich).

[madohora]

[madohora]

W pojeździe znajdowały się przedziały dla kilkunastu osób. Z przodu na tak zwanym koźle siedzieli konduktor i woźnica, natomiast z tyłu pojazdu oraz na dachu były miejsca przeznaczone na przesyłki i bagaże pasażerów. Kabina do XVIII wieku była zawieszona na skórzanych pasach, później resorowana, występowała w wielu odmianach, np. z przykrytą częścią środkową oraz odkrytymi przodem i tyłem. Do czasu wprowadzenia kolei był to najszybszy i najwygodniejszy środek lokomocji w Europie i Ameryce Płn.

[madohora]

Dyliżans wprowadzono we Francji w XVI wieku. W XVII wieku upowszechniły się w całej Europie. Kursowały według ustalonego planu jazdy, służąc do przewozu pasażerów i przesyłek pocztowych na długich trasach krajowych i zagranicznych. Zmiana koni następowała na rozmieszczonych co około 40–50 km stacjach postojowych.

[madohora]

[madohora]

Słowo pochodzi od łacińskiego słowa omnibus „dla wszystkich”, gdzie -bus jest końcówką dativu pluralis (odpowiednika polskiego celownika). Z połączenia tej końcówki z cząstką auto (grecki zaimek αυτο – ono, samo) powstał wyraz autobus. Pojazdy silnikowe określano w Niemczech jako Automobil-Omnibus (omnibus samochodowy), a następnie Auto-Omnibus, co skrócono na autobus, jakkolwiek Niemcy nadal używają słowa Omnibus na określenie autobusu. Nazwy omnibus użyto na znaczenie autobusu międzymiastowego w encyklopedii Samochody od A do Z, WKŁ, Warszawa 1961, gdzie podjęto próbę unormowania nazw różnych rodzajów autobusów.

[madohora]

Upowszechnienie się omnibusów w miastach wiązało się z budową dworców kolejowych, bowiem pasażerowie kolei często za ich pomocą podróżowali od stacji do oddalonych dzielnic lub pobliskich miejscowości (tak było np. w przypadku stacji Hamburg-Altona).

[madohora]

Szczególnymi omnibusami, z racji miejsca funkcjonowania, były konne omnibusy − po wstrzymaniu komunikacji Tramwajowej − warszawskiego getta, nazywane tam popularnie „konhellerkami”, od nazwisk twórców i właścicieli tego przedsiębiorstwa - Kona i Hellera.

[madohora]

[madohora]

Pierwsze omnibusy konne pojawiły się w Warszawie w 1822 roku. Kursowały wówczas w dni wolne od pracy, zabierając do kilkunastu pasażerów podróżujących do takich miejscowości rekreacyjnych, jak Młociny, Bielany, Marymont, lub do Łazienek. Regularne kursy realizowała jako pierwsza firma Godecki, uruchamiając w 1836 codzienne połączenia „żurnalierami” z pl. Saskiego do Królikarni. W 1844 Piotr Steinkeller uruchomił linię plac Mostowskich - ul. Rymarska, pl. Bankowy, ul. Senatorska, pl. Saski, pl. Warecki, ul. Bracka, Al. Jerozolimskie – ul. Marszałkowska (Dworzec Wiedeński), obsługiwaną dwukonnymi omnibusami zwanymi potocznie „sztajnkellerkami”.

[madohora]

W 1907 roku Zarząd Tramwajów ze środków pochodzących z likwidacji tramwajów konnych zakupił 12 omnibusów w kolorze żółtawym z 15 miejscami siedzącymi i 6 stojącymi, które 16 października 1908 roku skierowano na trasę Nowe Miasto – Krucza, obsługiwaną w godzinach 7 – 23. Do upadku tego rodzaju transportu przyczynił się rozwój tramwajów konnych (od 1866) i elektrycznych. Ostatnią linię omnibusową z ulicy Nowowiniarskiej na Pragę zlikwidowano w 1911 roku

[madohora]

Po długiej przerwie omnibusy wróciły na stołeczne ulice w roku 2005. 12 osobowy pojazd przewiózł w ubiegłym roku ponad 4 tysiące osób.

[madohora]

OMNIBUSY W WARSZAWIE - www.um.warszawa.pl