Piekary Śląskie

[madohora1]

[madohora1]

Piekary Śląskie (niem. Deutsch Piekar, śląs. Pjekary Ślůnske) – miasto na prawach powiatu, położone w południowej Polsce, w województwie śląskim, w centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP). Miasto leży nad rzeką Brynicą, w południowej części Wyżyny Śląskiej.
Pierwsza wzmianka o Piekarach pochodzi z 1253 roku. Pierwotnie osada była nazywana Zwierzów i Pecare. Miejscowość posiada prawa miejskie od 1 stycznia 1947 roku. Piekary Śląskie są od XVII wieku ośrodkiem pielgrzymkowym oraz jednym z głównych w Polsce ośrodków kultu maryjnego z obrazem Matki Boskiej Piekarskiej. Miasto uznawane jest przez wielu za duchową stolicę Górnego Śląska

[madohora1]

[madohora1]

Piekary Śląskie leżą w środkowej części województwa śląskiego. Graniczą od północy z gminą Świerklaniec, od wschodu z Bobrownikami i Wojkowicami, od południa z Siemianowicami Śląskimi i Chorzowem, a od zachodu z Bytomiem i Radzionkowem. Piekary leżą w centrum konurbacji górnośląskiej

[madohora1]

[madohora1]

Miasto leży w centralnej części Wyżyny Śląskiej, na tzw. Garbie Tarnogórskim (Kozłowa Góra) oraz na Wyżynie Katowickiej (Brzeziny Śląskie i Dąbrówka Wielka). Między tymi dwiema wyżynnymi częściami znajduje się Kotlina Józefki oraz Obniżenie Szarleja-Brynicy, utworzone z dolin rzek: Szarlejki i Brynicy. Najwyższym wzniesieniem naturalnym Piekar jest Winna Góra (350 m n.p.m.) w Kozłowej Górze. Kopiec Wyzwolenia, który został usypany w latach 1932-1937, to najwyższy punkt w mieście (356 m n.p.m.). Wzgórze Cerekwica na którym wznosi się Kalwaria ma wysokość 316 m n.p.m.Najniższym punktem jest dno Brynicy (261 m n.p.m.) na południowo-wschodnim krańcu miasta w Dąbrówce Wielkiej. Krajobraz został przekształcony w wyniku intensywnej działalności górniczej w ciągu setek lat. Pojawiły się nowe formy rzeźby terenu: garby, doły, misy, niecki, a najwięcej jest hałd poodpadowych, oczek wodnych i zapadlisk.

[madohora1]

[madohora1]

Średnia roczna temperatura wynosi 8,12 ºC, średnia temperatura w lipcu 16,8 °C, a w styczniu –3 °C. Średnia suma opadów w skali roku wynosi od 750 do 888 mm i jest wyższa od średniej dla całej Polski. Liczba dni deszczowych wynosi 165. Wiatry wieją przeważnie z kierunków zachodnich i północno-zachodnich. Klimat całego Górnego Śląska różni się nieco od klimatu sąsiednich regionów, zwłaszcza Dolnego Śląska czy Wielkopolski. Różnice są widoczne w większości parametrów meteorologicznych. Przejawia się to między innymi w niższej temperaturze powietrza, zarówno latem, jak i zimą, oraz w większej sumie opadów, co z kolei przejawia się dłuższym okresem zalegania pokrywy śnieżnej, oraz większą jej grubością

[madohora1]

[madohora1]

Miasto znajduje się w całości w dorzeczu Wisły, a odwadniane jest przez rzekę Brynicę. Drugi, co do wielkości ciek na obszarze miasta to Szarlejka dawniej zwana Bielczą. Jest to skanalizowany silnie zanieczyszczony ciek, do którego dziennie dostaje się około 5 tys. m3 ścieków komunalnych. Brzegi jej obudowane są wysokim wałem, a w części miejskiej Piekar Śląskich w latach 90. została ona przykryta. W 2007 zapadła decyzja o przeznaczeniu miliona euro na projekt "Czysta rzeka Szarlejka” – rekultywacja terenów doliny rzeki Szarlejki na cele przyrodnicze. Liderem projektu jest Radzionków, ale beneficjentami projektu będą również Piekary Śląskie i Bytom. Początek wspólnej inwestycji rozpocznie się prawdopodobnie w 2009.
Na granicy Piekar oraz gminy Świerklaniec znajduje się zbiornik Kozłowa Góra. Obecnie przy zbiorniku działa "Stacja Uzdatniania Wody Kozłowa Góra" Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów.

[madohora1]

[madohora1]

Na granicy Piekar, Bytomia i Chorzowa znajduje się rezerwat ptactwa wodnego Żabie Doły. Inne obszary o dużej wartości przyrodniczej to: Kocie Górki , Winna Góra, Dolina Brynicy, Las Dioblina, Las Lipka oraz łąki i stawy w Kozłowej Górze.
Na terenie miasta stwierdzono 72 gatunki ptaków lęgowych, w tym gatunki chronione i zagrożone np. bocian biały, myszołów, pustułka, skowronek, remiz, ortolan, wilga. W Piekarach zaobserwowano także występowanie ponad 400 gatunków roślin, w tym grążel żółty, powojnik prosty oraz dziewięćsił bezłodygowy[14]. Do dużych ciekawostek przyrodniczych należy zaliczyć występowanie w mieście: podróżniczków, derkaczy, kszyków, krwawodziobów. W mieście występuje rzadki ssak będący pod ochroną prawną – chomik europejski. Przyrodę miasta bada i popularyzuje Piekarskie Stowarzyszenie Przyrodników

[madohora1]

[madohora1]

Dzielnice Piekar Śląskich

[madohora1]

Kozłowa Góra (niem. Koslowagora) – jedna z dzielnic Piekar Śląskich. W drugiej połowie XV wieku była wsią czynszową. Wzmiankowana jako wieś w roku 1532. W latach 1825-1830 była tu czynna kopalnia węgla kamiennego "Carlsgück" należąca do rodu Donnersmarcków. Na terenie Kozłowej Góry, w lesie Dioblina, hrabiowska rodzina organizowała dla miejscowej ludności festyny w strojach ludowych Górnego Śląska. W roku 1911 założone we wsi Towarzystwo Śpiewacze "Halka". W latach trzydziestych XX wieku powstała we wsi cegielnia, a w roku 1940 na Brynicy utworzono Zbiornik Kozłowa Góra. Na terenie miejscowości w czasie II wojny światowej działała Polska Organizacja Obywatelska, której członkowie po aresztowaniach w sierpniu 1942 roku zginęli. Po reformie administracyjnej z 1954 Kozłowa Góra została gromadą. W obrębie Piekar Śląskich od 1973 roku. W Kozłowej Górze znajduje się również 70-letni kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz kaplica (niegdyś kościół) pod tym samym wezwaniem, która w 2007 roku obchodziła swoje 100-lecie. Działa również klub piłki nożnej DKS Czarni Kozłowa Góra założony w 1952 roku. Na początku klub nazywał się Ludowy Klub Sportowy Czarni Kozłowa Góra, a od 2001 Dzielnicowy Klub Sportowy Czarni Kozłowa Góra, który gra do dziś i w sezonie 2008/2009 grał w A-klasie.

[madohora1]

Piekary Śląskie Centrum - w dokumentach urzędowych określana czasem jako Piekary Wielkie, dzielnica Piekar Śląskich o największej powierzchni, a także o największej liczbie ludności, na jej terenie znajdują się osiedla: Buczka, Wieczorka, Wieczorka-Wschód, Wyzwolenia i kolonia Józefka. Przy granicy z Kozłową Górą znajduje się Lipka z nowo powstałym osiedlem.
W Centrum znajduje się Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja, Kalwaria Piekarska oraz Kopiec Wyzwolenia.

[madohora1]

Szarlej (niem. Scharley) − dzielnica Piekar Śląskich. Znajduje się w niej Urząd Miasta, Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej oraz siedziba Radia Piekary.
W XIV wieku istniała tu już osada górnicza. Nazwa Szarlej prawdopodobnie pochodzi od demona górniczego zwanego "Szarlenem" lub "Szarlejem". Na terenie dzielnicy czynne były liczne szyby kopalń rud żelaza i metali nieżelaznych: "Wilhelmina", "Otto", "Szarlej" i "Nowa Helen
Kościół w Szarleju
zaprojektowany przez architekta Zygmunta Gawlika (twórcę katedry w Katowicach)
Kaplica Matki Bożej - Maria Hilf
wzniesiona w 1905 przez rzemieślnika z Bytomia, w miejscu śmierci jego córki zabitej przez złoczyńców, na granicy Piekar i Bytomia, zbudowana w stylu neogotyckim, nad wejściem widnieje napis: Maryjo Wspomóż - Erbaut Maria Hilf, to miejsce upamiętnia także postój wojsk króla Jana III Sobieskiego idącego na odsiecz Wiednia, w 1922 nastąpił podział Śląska, pierwsze granice były dość płynne i bywało, że w nocy starano się je przesunąć, przez to kapliczka raz znajdowała się na terytorium Niemiec, raz zaś na terytorium Polski, obecnie mocno zaniedbana
Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej im. Janusza Daaba
dawny Zespół Szpitala Spółki Brackiej, wzniesiony w latach 1916-1924

[madohora1]

Brzozowice (niem. Brzezowitz) − jedna z dzielnic Piekar Śląskich.Osada położona nad Brynicą była już wzmiankowana w XIII wieku. W XVI wieku były już tu 44 szyby kopalń rud, a w XVIII wieku istniał w Brzozowicach piec do odlewania żelaza sztabowego. Szybki rozwój osady datuje się dopiero od XIX wieku, związane to było z rozwojem górnictwa. W latach 1857-1934 czynna była kopalnia rud cynku "Cecylia", a w latach 1927-1990 huta "Krystyn". W roku 1933 Kamień wraz z Brzozowicami utworzył jedną gminę. Na początku II wojny światowej - 6 września 1939 roku, przed ratuszem zostali rozstrzelani: Emil Mutwil i Paweł Ogaza. Dyrektor szkoły podstawowej Jan Demarczyk został stracony 17 września 1939 w lesie pod Strzybnicą. W dniu 18 listopada 1941 roku odbyła się egzekucja - gestapo powiesiło: Józefa Hadasia, Huberta Hatko i Teodora Tomę. W roku 1947 wieś Brzozowice-Kamień uznano za gminę o charakterze miejskim, w 1954 roku awansowała ona do rangi osiedla, a w roku 1962 otrzymała prawa miejskie. Od 1975 w granicach miasta Piekary Śląskie.
Zabytki architektury, techniki i przemysłu
chata kryta papą z połowy XIX wieku, ul. Piekarska 36
dawna szkoła ludowa z 1896 roku, ul. Oświęcimska 1
szkoła z 1932 roku (obecna MSP nr 12 im. Jana Demarczyka), ul. Związkowa
krzyż kamienny z końca XIX wieku, róg ul. Oświęcimskiej i Konarskiego
domy i kamienice przy ul. Piekarskiej, Oświęcimskiej, I Armii Wojska Polskiego i Lotników
pozostałości huty "Krystyn" działającej w latach 1927-1990
Powierzchnie cenne przyrodniczo
Park Trzech Bohaterów
skwer nad Brynicą
Aleja Jesionów, ul. Konarskiego
Miejsca pamięci narodowej
pomnik ku czci poległych w latach 1939-1945 - Park Trzech Bohaterów
tablica na miejscu stracenia J. Hadasia, H. Hatki i T. Tomy - Park Trzech Bohaterów

[madohora1]

Kamień (niem. Kamin) - jedna z dzielnic Piekar Śląskich. Pierwsza wzmianka o istnieniu osady Kamień pochodzi z X wieku. W 1277 roku utworzono parafię rzymskokatolicką pw. św. Apostołów Piotra i Pawła, odłączając ją od parafii św. Małgorzaty w Bytomiu. Parafię erygowano 4 października 1277 roku. W latach 60. XIII wieku zbudowano tu kościół, który według przypuszczeń zbudował rycerz Emmeram Kołda herbu Oksza, ojciec zasłużonego dla Kościoła Krakowa i Wrocławia biskupa Nankera. Obecny kościół parafialny został zbudowany w roku 1899. W latach 1908-1911 zbudowano Kopalnię Węgla Kamiennego "Andaluzja". W roku 1933 Kamień wraz z Brzozowicami utworzył jedną gminę. W czasie II wojny światowej na terenie gminy działają Kompania Powstańcza pod dowództwem L. Siwego oraz Obóz Rewolucji Międzynarodowej Unii Słowian, którego przywódcy Józef Bartoszewski i Wilhelm Tomala zginęli. W roku 1947 z Kamienia i Brzozowic utworzono Brzozowice-Kamień, gminę wiejską o charakterze miejskim. W 1954 roku awansowała ona do rangi osiedla, a w roku 1962 otrzymała prawa miejskie. Od 1975 w granicach miasta Piekary Śląskie.

[madohora1]

Brzeziny Śląskie (niem. Birkenhain) – dzielnica Piekar Śląskich położona w południowej części miasta. Około 1750 na terenie Brzezin istniała tylko leśniczówka, dopiero w I połowie XIX wieku osiedliło się tu kilku chłopów (Kanibalów) .(około 1820 znajdowało się 13 zabudowań). W 1858 powstała kopalnia "Biały Szarlej" przemianowana w 1934 na "Orzeł Biały". Od tego momentu rozpoczął się rozwój Brzezin. Jako gmina Brzeziny powstały w 1882. Na jej terenie mieściły się kopalnie cynkowo-ołowiowe "Biały Szarlej" i "Szczęście Samuela". Wówczas gmina nosiła nazwę Birkenhain (z niemieckiego birke – brzoza, hain -gaj). Wraz z rozwojem kopalni rozwijały się Brzeziny oraz przybywali nowi mieszkańcy. W 1878 wybudowano pierwszą szkołę.
Pod koniec XIX wieku w Brzezinach dominowała zabudowa murowana, wszystkie domy budowano z cegieł co nadawało miejscowości wygląd miasta. Mieszkańcami byli w większości ludzie napływowi, którzy przyjeżdżali tu po to, aby pracować w kopalni. 29 marca 1883 Brzeziny stały się gminą. Liczyła ona 1050 mieszkańców, a jej pierwszym sołtysem został Kazimierz Szwedt. Początkowo była podporządkowana gminie Kamień. Brzeziny od 1922 znajdowały się w powiecie świętochłowickim. W kwietniu 1926 uzyskały status gminy o charakterze miejskim, a w 1931 zmieniono nazwę Brzeziny na Brzeziny Śląskie. W latach 1945-51 siedziba wiejskiej gminy zbiorowej Brzeziny Śląskie. W 1951 przyznano Brzezinom status miejski. W 1973 do miasta Brzeziny Śląskie włączono Dąbrówkę Wielką oraz Brzozowice-Kamień. W 1975 Brzeziny stały się częścią Piekar Śląskich.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół parafialny według projektu Ludwika Schneidera, pochodzi z 1915 roku, całość nie posiada jednolitego stylu architektonicznego, przeważa styl mieszany, gotycko-romański
Ratusz – znajdujący się przy ul. Roździeńskiego dawny budynek władz gminnych został wybudowany około 1892 roku, obecnie jest gruntownie wyremontowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji
Zespół stacji PKP Brzeziny Śląskie z początku XX wieku (zburzony)
Budynek Zakładu św. Antoniego z 1929 roku – obecnie Dom Pomocy Społecznej
Budynek Miejskiej Szkoły Podstawowej nr 14 z 1892 roku
Zabudowania przemysłowe kopalni Orzeł Biały z końca XIX wieku

[madohora1]

Dąbrówka Wielka (niem. Groß Dombrowka) − jedna z dzielnic Piekar Śląskich, ośrodek folkloru górnośląskiego. Słynie z tradycyjnych strojów ludowych. W XX wieku zanotowano zanikanie tradycji noszenia strojów ludowych na całym Śląsku, a miejski strój stawał się coraz bardziej popularny. Nie pomogły zachęty w postaci akcji mającej na celu ożywienie folkloru bytomskiego, którą rozpoczął w 1910 roku Henckel von Donnersmarck urządzając na zamku w Świerklańcu uroczystości strojów górnośląskich. W 1912 roku zorganizowano procesję ludności z ziemi bytomskiej do klasztoru w Panewnikach, wyłącznie w strojach ludowych. Wśród uczestników była grupa mężczyzn i kobiet z Dąbrówki Wielkiej. W 1922 roku weszła w skład państwa polskiego. Od tego roku do 1939 roku należała do powiatu świętochłowickiego. Od 1 kwietnia 1939 roku wchodziła w skład powiatu tarnogórskiego. W latach 1945−54 siedziba wiejskiej gminy zbiorowej Dąbrówka Wielka. W 1954 roku Dąbrówka Wielka została gromadą, a w 1958 roku osiedlem. W 1973 utraciła samodzielność i weszła w skład Brzezin Śl., a dwa lata później stała się dzielnicą Piekar Śl.. W Dąbrówce znajduje się nieczynny już szyb "Rozalia", który stał się popularnym miejscem rozgrywek ASG (Air soft guns) oraz Paintball. Przez dzielnicę przebiega linia polskich umocnień Obszaru Warownego "Śląsk". Odcinek tych fortyfikacji stanowił grupę warowną zdolną do samodzielnej obrony (p.o. "Dąbrówka Wielka")

Piekary Śląskie kalendarium

[madohora1]

1136 – bulla papieża Innocentego II wymienia Piekary jako miejscowość położoną pod Bytomiem o nazwie Zwersow (Zwierzów)
1277 – powstanie pierwszej parafii rzymskokatolickiej pw. św. Piotra i Pawła w Kamieniu
1303 – konsekracja drewnianego kościoła pw. św. Bartłomieja w Piekarach
1623 – przekazanie Piekar wraz z ziemią bytomską kupcowi Łazarzowi Henckelowi von Donnersmarckowi
1659 – ksiądz Jakub Roczkowski przenosi obraz Matki Boskiej do ołtarza głównego
1676 – mieszkańcy Tarnowskich Gór, po ustąpieniu epidemii cholery w tym mieście, składają ślubowanie corocznej pielgrzymki do Piekar
1680 – zaraza w czeskiej Pradze; na prośbę cesarza Leopolda I wizerunek Matki Boskiej Piekarskiej zostaje przewieziony do tego miasta; w drodze powrotnej uroczyste procesje z udziałem obrazu odbywają się w Hradcu Králové i Nysie
1683 – król Jan III Sobieski w drodze do Wiednia modli się przed obrazem NMP w Piekarach
1696 – August II Mocny zaprzysięga w Piekarach pacta conventa i ponawia wyznanie wiary katolickiej
1734 – przed cudownym obrazem modli się kolejny król Polski – August III, odwiedza on także kopalnie galmanu
1847 – Teodor Heneczek zakłada pierwszą polską drukarnię
1849 – konsekracja Bazyliki pw. NMP i św. Bartłomieja
1896 – konsekracja piekarskiej Kalwarii
1911 – pierwsze wydobycie węgla w kopalni Andaluzja
1922 – wkroczenie Wojska Polskiego, Piekary wcielone do Polski
1925 – koronacja obrazu Matki Boskiej Piekarskiej
1933 – połączenie Brzozowic i Kamienia w Brzozowice-Kamień
1934 – połączenie Piekar i Szarleja w gminę Szarlej-Wielkie Piekary
1935 – zastąpienie nazwy Szarlej-Wielkie Piekary, Piekarami Śląskimi
1937 – uroczyste odsłonięcie i poświęcenie Kopca Wyzwolenia
1939 – Piekary otrzymują od Sejmu Śląskiego prawa miejskie, nie dochodzi jednak do formalnego nadania statusu miasta (wybuch II wojny światowej)
1945-1946 siedziba gminy Piekary Śląskie.
1947 – pełne nadanie praw miejskich
1954 – uruchomienie KWK Julian (pierwsza z nowych kopalń węgla uruchomionych w Polsce po II wojnie światowej)
1975 – reforma administracyjna, w wyniku której powstał obecny kształt miasta (Piekary + Szarlej + Kozłowa Góra + Brzozowice-Kamień + Brzeziny Śląskie + Dąbrówka Wielka)
1990 – reaktywacja samorządu terytorialnego, odbywają się wybory do rady miejskiej w wyniku których wybrany zostaje zarząd miasta z prezydentem miasta Andrzejem Żydkiem na czele
1994 – nadanie Honorowego Obywatelstwa Miasta Piekary Śląskie Papieżowi Janowi Pawłowi II, który uczestniczył w pielgrzymkach mężczyzn do MB Piekarskiej, gdy był jeszcze biskupem krakowskim
1996 – założenie Radia Piekary
1999 – reforma administracyjna: Piekary Śląskie miastem na prawach powiatu
2005 – zmiana herbu miasta

[madohora1]

[madohora1]

Już w XVII wieku obraz Matki Boskiej Piekarskiej słynął z cudownych łask i przyciągał tutaj liczne rzesze pielgrzymów. Dziś Piekary Śląskie są duchową stolicą Górnego Śląska i jednym z najważniejszych ośrodków kultu maryjnego w Polsce. Cudowny obraz namalowano w drugiej połowie XVII wieku jest kopią pierwotnego, gotyckiego obrazu, który od XVIII wieku zdobi opolski kościół Świętego Krzyża.

[madohora1]

Pomnik Jana Pawła II

[madohora1]

Pomnik Jana Pawła II
poświęcony został w czasie 58. pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców – 29.05.2005 przez kardynała Franciszka Macharskiego, autorem pomnika jest prof. Zygmunt Brachmański. Jest to pierwszy pomnik Jana Pawła II w archidiecezji katowickiej, stoi on przy głównym wejściu na Kalwarię Piekarską, "witając pielgrzymów"

[madohora1]

Kalwaria

[madohora1]

Kalwaria - mieści się na wzgórzu Cerkwica, wzniesiona w drugiej połowie XIX wieku, znajduje się tu kompleks 14 kaplic Drogi Krzyżowej oraz 15 kaplic różańcowych, na szczycie stoi zbudowany w stylu neogotyckim kościół pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Kalwaria Piekarska w Piekarach Śląskich – wchodzi w skład Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej. Inicjatorem wzniesienia kalwarii w Piekarach Śląskich był proboszcz Bernard Purkop. W latach 1866-1871 na drodze zakupów i zamiany pozyskał on pod planowana kalwarię teren wzgórza, nazywanego Cerekwicą, usytuowanego sąsiedztwie wzniesienia, na którym stał kościół farny. Już po wykupieniu pierwszej części Cerekwicy, ksiądz Purkop rozpoczął obsadzanie jej drzewkami oraz ustawił kilka figur świętych. Czynił to jednak bez większego rozgłosu, nie informując ogółu wiernych o swoich planach dotyczących wzgórza. Wyjaśnienie sytuacji i przedstawienie powziętego przez proboszcza zamiaru budowy kalwarii przyniosła dopiero odezwa do parafian, opublikowana w 1869 roku w lipcowym numerze "Zwiastuna Górnoszlązkiego" i podpisana przez 14-osobowy komitet, w którego skład weszli m.in.: wydawca "Zwiastuna", znany drukarz, Teodor Heneczek, sołtys J. Gruszka i mistrz murarski Karol Ogórek. Już wcześniej na łamach tegoż czasopisma, którego redaktorem naczelnym był w tym czasie sam ksiądz Purkop, pojawiły się teksty zawierające aluzje do jego projektów, m.in. powieść Karola Miarki mówiąca o budowaniu w początku XVIII w. kalwarii w miejscowości Boedefeld koło Kolonii czy opis Kalwarii Zebrzydowskiej. Wg odezwy z 1869 roku projekt księdza Purkopa obejmować miał wzniesienie szeregu kaplic, których koszt obliczono na 500 talarów każda, oraz obszernego kościoła obejmującego trzy stacje. Plan całego założenia był już gotowy i miał być wręczany w formie litograficznej odbitki każdemu ze "współfundatorów", do których ofiarności apelowano. Tych ambitnych planów nie udało się jednak księdzu Purkopowi zrealizować. Za jego czasów zbudowano jedynie Grób Pański oraz pięć innych kaplic. Do zahamowania prac przy kalwarii w latach 70. XIX wieku przyczyniły się niewątpliwie prześladowania Kościoła katolickiego związane z polityką Kulturkampfu.

Nieukończona Góra Kalwaria, pozostająca dotąd prywatną własnością proboszcza, dopiero na mocy jego testamentu przejść miała na własność parafii piekarskiej. Bezpośrednio po śmierci ks. Purkopa (zm. 10.03.1882 r.) nie dopełniono jednak formalności związanych z przewłaszczeniem; następca zmarłego na urzędzie proboszcza – ks. Antoni Sobota nie podjął także w czasie swojego dwuletniego pobytu w Piekarach zalecanej w testamencie rozbudowy Kalwarii. Sądowne przyznanie własności wzgórza parafii katolickiej w Piekarach, poprzedzone uzyskaniem przez urząd parafialny stosownej zgody władz kościelnych, nastąpiło dopiero 17.05.1888 r., dzięki staraniom kolejnego proboszcza – księdza Leopolda Nerlicha, przeniesionego do Piekar w marcu 1886 roku. Nerlich zdążył już zasłużyć się prowadzeniem budowy kościołów w dwóch swoich poprzednich parafiach – Wołczynie i Kowalowicach. Po przybyciu do Piekar, jako doświadczony "budowniczy", z dużym zapałem zajął się on sprawą Kalwarii. Doprowadziwszy do końca formalności związane z przejęciem wzgórza przez parafię, powołując się na wyrażoną w testamencie wolę ks. Purkopa, zwrócił się do biskupa z prośbą o "generalne pełnomocnictwo" do budowy Kalwarii. Pełnomocnictwo to zostało mu udzielone 25.08.1888 r., po przedstawieniu projektów kilku kaplic oraz planu całego założenia. W tym czasie prace budowlane przy Kalwarii trwały już mniej więcej od roku – nie czekając bowiem na ostateczne wyjaśnienie sprawy własności wzgórza ani na pozwolenie biskupie, jeszcze w sierpniu 1887 r. dokonano uroczystego poświęcenia całego terenu i rozpoczęto budowę.
Budowę tę prowadzono od nowa, kaplice z czasów księdza Purkopa uznane zostały bowiem za zbudowane "bez żadnego planu i osobliwszego gustu". Stąd też zostały one przekształcone (np. pierwotny Grób Boży zamieniono na Grób Matki Boskiej) bądź zastąpione nowymi. Opracowaniem nowego planu Kalwarii zajął się zaproszony do Piekar przyjaciel księdza Nerlicha z czasów studiów we Wrocławiu – Edward Schneider – franciszkanin, znany głównie pod swoim zakonnym imieniem – Władysław. Do podjęcia pracy w Piekarach predestynowały go jego powiązania z klasztorem na Górze Świętej Anny, posiadającym rozległą kalwarię, oraz – przede wszystkim – znajomość Ziemi Świętej, z której właśnie po 12-letnim pobycie powrócił. Ojciec Władysław, wymieniany powszechnie jako autor piekarskiej Kalwarii, oprócz planu całości wykonał również rysunki poszczególnych kaplic i kościoła kalwaryjskiego. Te amatorskie najpewniej szkice przekazywane były architektowi Paulowi Jackischowi, który opracowywał właściwe projekty. Pracami budowlanymi kierował mistrz murarski Karol Ogórek, szwagier ks. Nerlicha, który – podobnie jak i ojciec Schneider – nie brał za swoją pracę żadnej zapłaty. Również bezpłatnie pomagali przy budowie mieszkańcy Piekar i okolicy. Ze spisanego przez ks. Nerlicha sprawozdania z prac wykonanych do końca roku 1888 wynika, że budowa posuwała się szybko – gotowych było już osiem kaplic oraz Dolina Jozafata, rzeczka Cedron i Góra Oliwna z Grotą i ogrodem Getsemani. W roku 1889 zdołano odkupić od właściciela przyległych do Cerekwicy działek – Korfantego ok. 10 mórg gruntu, powiększając w ten sposób obszar Kalwarii o dodatkowe cztery morgi w części południowo-zachodniej i sześć mórg w części północnej. Na ten rok przypadło też m.in. rozpoczęcie budowy najokazalszych kaplic Kalwarii: Wieczernika i Pałacu Kajfasza. W roku 1890 lub 1891 utworzono obok kościoła farnego tzw. Rajski Dwór – otoczony drewnianymi podcieniami duży plac z kaplicą św. Rafała, stanowiącą początkową stację nabożeństwa kalwaryjskiego.
W liście do biskupa z 20.09.1891 r. ks. Nerlich zawiadamia, że większość prac przy Kalwarii została wykonana. Do ukończenia brakowało jeszcze dwóch kaplic oraz – stanowiącego połączenie trzech stacji – kościoła, pod który kamień węgielny już poświęcono i którego gotowy projekt został właśnie przesłany biskupowi. Realizacja kościoła przypadła więc na okres od sierpnia roku 1891 do sierpnia roku 1893. W końcowym etapie budowy Kalwarii – w l. 1894-95 uzupełniono założenie ciągiem kaplic różańcowych, rozmieszczonych wzdłuż zachodniej i południowej części muru otaczającego całość wzgórza. Wyposażenie do poszczególnych kaplic zakupywano sukcesywnie wraz z ich wznoszeniem. Zamawianiem drewnianych i kamiennych grup rzeźbiarskich zajmował się ojciec Schneider. W 1888 roku prowadził on pertraktacje z Atelier für Kirchliche Kunst B. Knapa i J. Kirmeiera w Pfaffenhofen nad Ilm – małym miasteczku na terenie Bawarii. Ze złożonego tam zamówienia parafia jednak się wycofała. Czym było to spowodowane i skąd ostatecznie zdecydowano się sprowadzać rzeźby – nie wiadomo. Na podstawie umieszczonych na niektórych grupach sygnatur ustalić można, że część rzeźb ("Śpiący uczniowie", "Biczowanie", "Cierniem ukoronowanie", "Szymon Cyrenejczyk") wykonał Johannes Baumeister z Wrocławia, a co najmniej jedną grupę ("U Piłata") – Heinrich Fleige z Münster.
Poświęcenie Kalwarii, którego dokonać miał kardynał Georg Kopp, zaplanowane zostało na początek września 1895 roku. Jednakże z powodu ciężkiej – jak się okazało – śmiertelnej choroby księdza Leopolda Nerlicha uroczystość ta nie doszła do skutku. Następcą zmarłego 20.07.1895 r. proboszcza został jego młodszy brat – ks. Karol Nerlich, który zdążył się jeszcze zasłużyć przeprowadzeniem prac wykończeniowych na wzgórzu. Poświęcenie Kalwarii i nowego kościoła przez kardynała Koppa odbyło się ostatecznie rok później – 21.06.1896 r.

[madohora1]

[madohora1]

Kaplice - Stacje Drogi Krzyżowej - Kaplice zaprojektowane przez Edwarda Schneidera, zbudowane są w różnych stylach architektonicznych i urozmaiconym układzie urbanistycznym. Rozmieszczono je tak, aby pielgrzymom ułatwić swobodne przemieszczanie się. We wszystkich kaplicach nad drzwiami, w drewnianych krzyżach umieszczono pod szybkami kamyki z Jerozolimskiej Drogi Krzyżowej. We wschodniej części Kalwarii znajduje się Ogród Oliwny z Doliną Jozefata. W Ogrodzie Oliwnym już w 1890 roku posadzono 42 gatunki egzotycznych drzew i krzewów. Jest też Góra Oliwna z drewnianą rzeźbą Chrystusa modlącego się przed męką i nieco oddalone kamienne figury śpiących Apostołów Piotra, Jakuba i Jana oraz most na rzece Cedron. Historyczne sceny z ostatnich dni Chrystusa przedstawiają ponadto dodatkowe kaplice: Wieczernik, Dwór Annasza, Dom Piłata, Pałac Kajfasza, Pałac Heroda. Osobliwą Kaplicą są Gradusy - Święte Schody.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

PIEKARY ŚLĄSKIE

[madohora]

BIEG TROPEM WILCZYM - Nasze Miasto - 02.03.2018

[madohora]

PIEKARY OŁTARZ GŁÓWNY

[madohora]

PIEKARY ŚLĄSKIE - WIDOK OGÓLNY

[madohora]

PIEKARY ŚLĄSKIE - DZIEWCZYNKI W STROJACH LUDOWYCH

[madohora]

[madohora]

PIELGRZYMKA MĘŻCZYZN DO PIEKAR - Radio Katowice - 27.05.2018

[madohora]

Na pewno zaraz się dowiem, że jestem dewotką ale zgodzę się, że tego rodzaju festiwal nie za bardzo wpisuje się w Piekary Śląskie. Te mają zupełnie inną tradycję i nie dziwię się tej całej nagonce. A tak na marginesie kto wpadł na pomysł z tym festiwalem. Organizatorzy, urząd czy jeszcze ktoś chciał zaistnieć?

[madohora]

TRANSMISJA PIELGRZYMKI DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Radio Katowice - 19.08.2018

[madohora]

PIEKARY DZIŚ PIELGRZYMKA KOBIET - Gość - 18.08.2019

[madohora]

55-tysięczne Piekary Śląskie znajdują się w województwie śląskim, nad rzeką Brynicą.

[madohora]

ODPUST W PIEKARACH 12 WRZEŚNIA - Gość - 02.09.2022

[madohora]

Coś widać za drzewem

[madohora]

Sytuacja znacznie skomplikowała się w 1922 r., gdy w efekcie nowego układu granic Piekary i Chorzów znalazły się po polskiej stronie, a Bytom pozostał po niemieckiej. Tramwaje kursujące z Piekar do Chorzowa i Katowic przejeżdżały przez granicę na przejściu granicznym Stare Góreczko na Rozbarku (w okolicy dzisiejszego hotelu „Rezydencja”), a następnie wraz z pasażerami zaplombowane przejeżdżały przez Bytom do kolejnego bytomskiego przejścia granicznego prowadzącego w stronę Chorzowa, położonego przy ul. Łagiewnickiej. W Bytomiu nie wolno było wysiadać z wagonów. To powodowało znaczne utrudnienia, więc tramwaje jeździły rzadziej, a liczba korzystających z nich osób znacznie zmalała. Taka sytuacja trwała do 1937 r., gdy wygasła konwencja podpisana w 1922 r. W Genewie, a dotycząca stosunków narodowościowych na Górnym Śląsku. Od tego momentu tramwajowe kursy transgraniczne stały się niemożliwe. Z tego powodu w 1938 r. po polskiej stronie rozebrano odcinek torów prowadzący od niemieckiej granicy poprzez Szarlej do Bazyliki.

[madohora]

Na przystankach wywieszono rozkłady jazdy. Bilety sprzedawali konduktorzy za odliczoną sumę pieniędzy. Bilety jednorazowe kasowane były na określoną trasę
i osobę, bez prawa do zwrotu. Dzieciom poniżej 10 lat przysługiwała ulga, a te noszone na rękach jechały bezpłatnie. W tramwajach nie było miejscówek. Nie wpuszczano osób z widocznymi chorobami – uciążliwymi dla pasażerów, ewentualnie wysadzano je podczas jazdy. Konduktor ogłaszał ustnie nazwy przystanków i przesiadki, a potem otwierał drzwi po właściwej stronie. Bagaże należało przechowywać na kolanach lub na siatce (w II klasie), tak aby nie przeszkadzały pasażerom. Te, które były zbyt duże należało umieścić w schowku bagażowym (Gepäckraum) i nalepić znaczek opłaty. Zakazano przewozu zwierząt za wyjątkiem małych psów na kolanach, jeśli nie sprzeciwili się temu pozostali współpasażerowie. Palić tytoń wolno było tylko w III klasie i na peronach. Zakazano przewozu przedmiotów łatwopalnych, broni i prochu strzelniczego. Myśliwi i osoby w służbie policyjnej i wojskowej mogli przewozić broń lufą do góry z podręczną amunicją. Bilety okresowe (Zeitkarten) uprawniały do przejazdu wszystkimi pociągami w miarę wolnych miejsc. Bilety robotnicze (Arbeiterkarten) były wydawane pracodawcom, którzy przekazywali je swoim robotnikom. Miesięczne bilety uczniowskie uprawniały do jazdy 2 razy dziennie w dni robocze. Aby je zakupić, należało okazać zaświadczenie ze szkoły.

[madohora]

JUBILEUSZ ŻYWEJ STAJENKI W PIEKARACH - Gość - 27.12.2018

[madohora]

PIEKARY ŚLĄSKIE PIELGRZYMKA NAUCZYCIELI - Gość - 06.10.2019

[madohora]

TABP SKWORC U MATKI BOSKIEJ PIEKARSKIEJ - Gość - 21.03.2020

[madohora]

PIELGRZYMKA DO PIEKAR ŚLĄSKICH W ZMIENIONEJ FORMIE - Radio Maryja - 30.05.2020

[madohora]

PIELGRZYMKA MĘŻCZYZN DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Radio Piekary - 01.06.2020

[madohora]

PIELGRZYMKA KOBIET I KWARANTANNA - Radio Katowice - 18.08.2020

[madohora]

WICEPREZYDENT PIEKAR ŚLĄSKICH Z PROKURATORSKIMI ZARZUTAMI - www.wpolityce.pl - 25.02.2021

[madohora]

POŻAR W PIEKARACH ŚLĄSKICH - Radio Katowice - 24.05.2022

[madohora]

Obraz Matki Boskiej w Piékarach słynie cu
dami od początku 14. wieku. Kronika, założona
przez 0 0 . Jezuitów, którzy 1677 roku zarząd
kościoła w Piekarach przejęli, pisze o nim: „O
obrazie na desce lipowej długości dwuch łokci i
odpowiednio szerokiej malowanym wiadomo tyl
ko tyle, że w r. 1318 poświęcono na cześć P o
częcia Panny Marji lew y ołtarz przy zakrystji.“
W yglądał on po
dług starych zapis
ków, jak następuje:.
„W prawej ręce
Matka Boska trzsř-
ma jabłko przy pier
siach, a w lewej
piastuje maleńkiego
Pana Jezusa, który
rozkosznie na mat
kę swoją spogląda
tak żyw o, żebyś
rozumiał, iż dziś
dopiero odmalowa
ny jest ten obraz.
I tak jest lśniąca i
żyw a twarz obrazu
tego, że trudno po
wiedzieć, czy pięk
ność twarzy i mi
łosna przyjemność,
czy majestat albo
powaga więcej ni
żeli ludzka, czy o-
wej twarzy święta
układność i do- na
bożeństwa zachęca
jąca pobożność w
obrazie tym prze
w yższa“.
W r. 1659 pro
boszcz ks. Jakób
Boczkowski prze
niósł obraz do głó
wnego ołtarza. 0 -
braz nabrał rozgło
su, że się przed nim
cuda dzieją. Na ży
czenie cesarza Leo
polda I przewieziono obraz w roku 1680 na pe
wien czas do Pragi, gdzie straszna w ów czas pa
nowała zaraza i tam oddawano mu cześć nad
zwyczajną. Odtąd sława obrazu jako cudownego
była ustalona.
W dwa lata później schroniono go przejścio
wo do Nysy, gdyż po zajęciu Bielska przez W ę
grów obawiano się, że i ziemia bytomska zalana
zostanie wojskiem. W roku 1683 obraz był w
schowaniu u ks. ks. Jezuitów w Opolu. Król Jan
Sobieski, w pochodzie pod Wiedeń, wstępując do
Piekar, zastał tamże tylko kopię obrazu. Praw
dziwy obraz wrócił wprawdzie jeszcze raz do
Piekar, lecz w r. 1702 ze względu na niespokojne
czasy znowu go wyw ieziono do Opola i odtąd
już do Piekar nie wrócił pomimo dekretu cesar
skiego z dnia 7. lutego 1712 roku.
W dniach 26—29 lipca 1697 roku, Fryderyk
August saski, obra
ny królem polskim,
przyjmował w Pie
karach, przed obra
zem Matki Boskiej,
wiarę katolicką.
Uroczysta koro
nacja obrazu Matki
Boskiej Piekarskiej,
pierwsza na G. Ślą
sku, odbyła się dnia
5. sierpnia, w św ię
to Matki Boskiej.
Znany na Śląsku
pisarz ludowy, Jó
zef Gallus, tak ją o-
pisuje:
„Słynne nasze
Piekary przybrały
szatę godową. W i
dzieć było można
domy odnowione,
przystrojone cho
rągwiami, wieńca
mi, a w oknach o-
brazy Matki Bo
skiej.
Rychło rano, bo
już o godzinie 3 roz
legły się tony mu
zyki kapeli piekar
skiej mieszającej się
z pieśniami rozmo
dlonych pątników
na cześć Najś. Ma
rji Panny. Ruch na
ulicy robi się nie
zmierny. Ze w szy
stkich dzielnic Pol
ski i ze Śląska Opolskiego przybywrają pieszo,
tramwajami i koleją żelazną tłumne i w niezliczo-
nych rzeszach i procesjach tysiączne orszaki piel
grzymie, a ku 'niebu płyną pieśni pobożne, że
zdaje się, jakby nie tylko same Piekary, lecz cała
okolica rozśpiewała się w jeden potężny hymn
ku uczczeniu Matki Boskiej Piekarskiej.
O godzinie 10 w yruszyła uroczysta procesja
ze złotemi koronami i z cudownym obrazem
Matki Boskiej z kościoła parafialnego do ołtarza
oronacyjnego na kalwarię. Muzyka zagrała
pieśń: „Bogarodzico“.
Obraz cudowny wynieśli z kościoła ks. ks.
konsultorowie i dziekani: ks. Skowroński z Mi-
Ks. Ks. Biskupi w pochodzie.
Na czele Najprzewieleh. ks. Administrator Dr. Hlond.
kołowa i ks. Kubis z Załęża, ks. prob. Krupa z Ka
mienia i ks. rezydent Krupkowski z Bogucic, a
od bramy kościelnej aż do cmentarnej ponieśli
gospodarze z Piekar, a potem górnicy w swoich
strojach. Korony niosły na poduszkach w bieli
ubrane małe dziewczątka.
W procesji brali udział Najprzewielebniejsi
księża Biskupi w strojach pontyfikalnych z Nun
cjuszem Papieskim arcybiskupem Laurim na cze
le około 100 księży, jako też bardzo liczne grono
dostojników świeckich. Przed koronami nieśli
górnicy 2 duże po 40 funtów ważące świece w o
skowe, dar parafjan z Piekar i Szarleja. Delega
cje z chorągwiami najrozmaitszych bractw i to
w arzystw tw orzyły szpaler na Kalwarji. Nao
koło orszaku procesionalnego ze wszech stron
dążyły i napierały na siebie nieprzejrzane masy
ludu.
Za chwilę rozpoczął się uroczysty akt koro
nacji cudownego obrazu. Na wzniesieniu po oby
dwóch stronach ołtarza oprócz arcypasterzy sta
nęli: księża prałaci, ks. kanonicy, proboszczowie,
i inni księża. W narożniku zaś stał trębacz woj
skowy, który na znak oficera, w ygryw ał sygna
ły. Na niższem piętrze wzniesienia zajęli miejsce
■świeccy dostojni goście.
Ołtarz z cudownym obrazem był doskonale
widocznym, a gdy padły nań rzęsiste promienie
słońca, można było dopiero ocenić niezwykłą
piękność oblicza Matki Boskiej i Dzieciątka Jezus.
Blask bił od przepysznych mnogich pereł i dro
gocennych klejnotów, któremi sukienka na obra
zie jest ozdobiona.
Po krótkiej przemowie wystosowanej do ks.
proboszcza piekarskiego, złożył tenże uroczystą
przysięgę, że powierzonych mu koron tak on, ja
ko i jego następcy z obrazu, nie ruszą. Następnie
ks. dziekan Brandys po łacinie i po polsku od
czytał dekret papieski, zezwalający na koronację.
Potem prosił w imieniu ludu, ażeby Nuncjusz
Apostolski Lauri dokonał aktu koronacyjnego
obrazu cudownego. Lud zaśpiewał pieśń: „Pod
Twoją obronę“. Z infułą na głowie i pastorałem
w ręku wszedł Najprzew. ks. Biskup - Koronator
po przygotowanych schodkach na w ysokość oł
tarza i w łożył najprzód koronę na głow ę Dzie
ciątka Jezus, a potem na głow ę Matki Boskiej
wśród uroczystej ciszy ludu. Kiedy korony już
przytwierdzone były, żołnierz zatrąbił sygnał, a
wojsko zaprezentowało broń i oddało trzykrotne
salwy.
Potem Najprzew. ks. biskup sandomirski Ryx
celebrował uroczystą sumę pontyfikalną, podczas
której odśpiewał chór kościelny na głosy z or
kiestrą Stow. M łodzieży katolickiej: „Missa-pon-
tificalis“. W czasie sumy w ygłosił ks. biskup No
wak kazanie.
Podczas podniesienia przy M szy św . za
grzmiały znów głośne salw y żołnierzy, a równo-
Brama triumfalna w Piekarach.
cześnie gdzieś w pobliżu Piekar odezw ały się
głosy armatnie i przeciągiem echem niesionem
w dalekie przestworza niosły wieść, że Matka
Boska Piekarska jest już ukoronowana!
Po skończonej sumie Najprzew. Nuncjusz A-
postolski udzielił błogosławieństwa papieskiego
167 K oro n acja cudow nego o b ra zu M atki B oskiej w P ie k a ra c h . 168
Lud upadł na kolana. W końcu zaśpiewano: dżiny 1 po południu, a olbrzymie tłumy uczestni-
„Ciebie Boże chwalimy“, jedną zwrotkę: „Boże ków, których śmiało liczyć można około 150,000
coś Polskę“ i „Gwiazdo śliczna wspaniała*'. opuszczały powoli Kalwarię Piekarską.
Cała uroczystość zakończyła się około godziny 1 po południu

[madohora]

CHWALEBNE MISTERIUM MĘKI PAŃSKIEJ W PIEKARACH - Gość - 02.04.2023

[madohora]

URODZINY RADIA PIEKARY - Radio Piekary - 12.05.2023

[madohora]

MĘŻCZYŹNI SPOTKAJĄ SIĘ W PIEKARACH - Gość - 24.05.2023

[madohora]

piekary 2023 - Gość - 29.05.2023

[madohora]

MĘŻCZYŹNI Z KOSZUTKI NA PIELGRZYMCE DO PIEKAR ŚLĄSKICH - www.oblaci.pl - 30.05.2023

[madohora]

ODNOWIONE KAPLICE W PIEKARACH ŚLĄSKICH - Gość - 12.09.2023

[madohora]

PIELGRZYMKA KOBIET DO PIEKAR ŚLĄSKICH - www.wkatowicach.eu - 11.08.2024

[madohora]

Krzyż przy wejściu na Kalwarię

[madohora]

Kalwaria Piekarska w Piekarach Śląskich – kalwaria wchodząca w skład Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej.

[madohora]

Grota

[madohora]

Poświęcenie Kalwarii, którego dokonać miał kardynał Georg Kopp, zaplanowane zostało na początek września 1895 roku. Jednakże z powodu ciężkiej – jak się okazało – śmiertelnej choroby księdza Leopolda Nerlicha uroczystość ta nie doszła do skutku. Następcą zmarłego 20.07.1895 r. proboszcza został jego młodszy brat – ks. Karol Nerlich, który zdążył się jeszcze zasłużyć przeprowadzeniem prac wykończeniowych na wzgórzu. Poświęcenie Kalwarii i nowego kościoła przez kardynała Koppa odbyło się ostatecznie rok później – 21.06.1896 r.

[madohora]

Jesień na Kalwarii

[madohora]

Kalwaria piekarska składa się z:

kaplicy Świętego Rafała Archanioła, patrona pielgrzymów i podróżnych, znajdującej się na przyległym do kościoła farnego Rajskim Placu, przy której zaczyna się nabożeństwo kalwaryjskie
stacji "drogi pojmania", upamiętniających wydarzenia sprzed osądzenia Chrystusa
stacji "drogi krzyżowej"
kościoła kalwaryjskiego, na którego fasadzie umieszczone są stacje XI, XII i XIII drogi krzyżowej
kilku dodatkowych kaplic, niezwiązanych z programem pasyjnym (np. kaplica św. Szczepana, kaplica Znalezienia Krzyża, czyli św. Heleny, Grób Matki Boskiej)
15 kaplic różańcowych, przylegających do muru okalającego założenie.

[madohora]

[madohora]

Główna sala zawiera eksponaty prezentujące niezwykłe działanie Bożej Opatrzności na przestrzeni kilku wieków, które zaowocowało powstaniem prężnego ośrodka kształtującego po dziś dzień śląską pobożność. Wystarczy tylko wskazać, iż eksponowane pamiątki sięgają swym pochodzeniem czasów króla Jana III Sobieskiego, który zmierzając z odsieczą pod Wiedeń modlił się w drewnianym kościółku, stojącym niegdyś w miejscu obecnej bazyliki. Wystawę zdobią nadto liczne wizerunki Matki Bożej Piekarskiej, ukazujące zmiany, jakie dokonywały się wielokrotnie w wyglądzie Ikony Piekarskiej oraz repliki wszystkich trzech koron, jakie od 1925r. zostały nałożone na skronie Matki Bożej i Dzieciątka Jezus. Podziwiać można także reprodukcje zdjęć począwszy od lat 30-tych XX wieku, aż po chwilę obecną.

[madohora]

Górny Śląsk był komunikacyjnie zawsze w czołówce. Już w pięć lat po wybudowaniu w Niemczech pierwszej linii kolejowej rozpoczęto prace budowlane przy Oberschlesische Eisenbahn (Kolei Górnośląskiej), mającej połączyć Wrocław z odległą, jednak uprzemysłowioną, wschodnią prowincją. Trasę oddawano etapami, by 2 listopada 1845 r. osiągnąć Gliwice. Do Świętochłowic pociągi zaczęły jeździć dwa tygodnie później, a 3 października 1846 r. zakończono budowę w Mysłowicach.

[madohora]

Mimo tych kłopotów powstawały kolejne linie: w 1896 r. Katowice - Dąb - Królewska Huta i Katowice - Siemianowice, a w 1897 r. Królewska Huta - Alfred.

[madohora]

W październiku 1898 r. sieć trakcyjna na odcinku Gliwice (Wilhelmplatz)-Zabrze (hotel Kochmann, koło obecnego pl. Wolności) była już gotowa. Dnia 19 X 1898 r. zezwolono na jazdy próbne, a 9 listopada 1898 r. nastąpił odbiór tej trasy.
Z powodu wypadku, w pierwszym dniu eksploatacji wozów elektrycznych, zmieniono konstrukcję wózków i zmniejszono dopuszczalną prędkość.

[madohora]

🚋27 kwietnia 1979 – linię pomiędzy Szarlejem a Piekarami Śląskimi,
🚋10 maja 1981 – linię pomiędzy Rozbarkiem a Szarlejem,

[madohora]

Lata 70–te były początkiem upadku sieci tramwajowej w Piekarach Śląskich. Sieć stawała się nierentowna z powodu przestarzałej infrastruktury oraz spadku liczby pasażerów, dlatego w 1979 zlikwidowano połączenia z Szarleju do Bazyliki. Następnie w 1982 roku zlikwidowano linię tramwajową do Szarleju pozostawiając na kolejne lata tylko linię do pętli w Dąbrówce Wielkiej.

[madohora]

WIELKI PIĄTEK NA WZGÓRZACH KALWARII - Nasze Miasto - 19.04.2025

[madohora]

PIELGRZYMKA CHORYCH DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Gość - 30.04.2025

[madohora]

[madohora]

21 OSÓB TRAFIŁO W RĘCE POLICJI POD ZARZUTEM NIELEGALNEGO SKŁADOWANIA ŚMIECI W PIEKARACH - Radio Katowice - 21.08.2025

[madohora]

OBORNIK POD POSESJĄ RADNEGO W PIEKARACH. NIEPEWNE LOSY RANCZA W DOLINIE - www.tvp.pl - 10.04.2026

[madohora1]

[madohora1]

.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Równocześnie z budową kaplic sadzono drzewa. Wzdłuż kalwaryjskich ścieżek i między kaplicami rosną okazy buka zwyczajnego i robinii akacjowej, a także drzewa o pięknym pokroju jak klony zwyczajne, jawory, lipy drobno - i szerokolistne, kasztanowce zwyczajne, sosny zwyczajne i modrzewie europejskie. Pokryte bogatą roślinnością kalwaryjskie wzgórze stanowi jedyną w swoim rodzaju zacienioną i wyciszoną oazę, z niepowtarzalną atmosferą sprzyjającą wypoczynkowi, rozmyślaniom i modlitwie.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

We wschodniej części Kalwarii znajduje się Ogród Oliwny z Doliną Jozefata. W Ogrodzie Oliwnym już w 1890 roku posadzono 42 gatunki egzotycznych drzew i krzewów. Jest też Góra Oliwna z drewnianą rzeźbą Chrystusa modlącego się przed męką i nieco oddalone kamienne figury śpiących Apostołów Piotra, Jakuba i Jana oraz most na rzece Cedron

[madohora1]

[madohora1]

most na rzece Cedron.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

*

[madohora]

Włączyłam się wirtualnie.
Listopad 2019 - pielgrzymka przewodników - tłumy ludzi
Marzec 2020 - garstka wiernych
W ciągu kilku dni tak nam się zmienił świat

[madohora]

PIELGRZYMKA DO PIEKAR. SĄ NOWE ZASADY ZACHOWANIA W BAZYLICE - Dziennik Zachodni - 29.05.2020

[madohora]

Pewna sprawa z Piekar
Po latach mi dopiekła
Ale nie wiem bracie
Czemu po takim czasie
Jak ta babka dawno się upiekła*

*Sprawa już jest nie aktualna i to od dawna

[madohora]

PIELGRZYNKA KOBIET DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Gość - 22.08.2021

[madohora]

[madohora]

POLICJA POSZUKUJE SPRAWCÓW DEWASTACJI CMENTARZA W PIEKARACH - Gość - 10.05.2022

[madohora1]

[madohora1]

PAŁAC HERODA

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Wzniesiony został na szczycie wzgórza, w stylu neogotyckim według projektu architekta Juliusza Kapackiego. Budowany w latach 1893 - 1896 stanowi skupienie XI, XII i XIII stacji Drogi Krzyżowej w jednej budowli. Takie usytuowanie stacji warunkowało uzyskanie zgody władz pruskich na budowę najokazalszego obiektu na piekarskim wzgórzu. Pierwszą Mszę św. w kościele Kalwaryjskim celebrował w dniu 23 czerwca 1896 roku o. Władysław Schneider - projektodawca Kalwarii.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

BOHATERZY SPOD ZIEMI - Gość - 29.05.2022

[madohora]

PIELGRZYMKA KOBIET DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Radio Katowice - 21.08.2022

[madohora]

[madohora]

ZMIANA ORGANIZACJI RUCHU - www.piekary.pl - 12.05.2023

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja

wizytówka Piekar Śląskich, wznoszono ją w latach 1841-1846 z inicjatywy księdza Jana Nepomucena Ficka,zakonsekrowana w roku 1849. Znajduje się tu obraz Matki Boskiej Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, do którego co roku pielgrzymuje kilkaset tysięcy pątników, Matka Boska Piekarska jest patronką ludzi pracy na Śląsku

[madohora1]

[madohora1]

Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja w Piekarach Śląskich, wchodzi w skład Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej.
Znana z XII-wiecznych dokumentów historycznych osada Piekary, od 1303 roku posiadała niewielki drewniany kościółek pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła, w stylu romańskim. W bocznym ołtarzu mieścił się wizerunek Maryi Panny nieznanego autora i fundatora. Geneza cudowności wzięła początek w XVII wieku. Lud coraz częściej zaczął gromadzić się przed obrazem, by oddawać cześć Matce Bożej. Według relacji ks. proboszcza Jakuba Roczkowskiego po przeniesieniu obrazu w 1659 roku do ołtarza głównego nastąpiły liczne wypadki cudownych uzdrowień.
W 1676 roku w Tarnowskich Górach wybuchła zaraza, wtedy to pielgrzymi z miasta modlą się przed obrazem Matki Bożej, a gdy wracają zaraza zaczyna ustępować. Była to pierwsza tzw. pielgrzymka "ślubowana", kiedy to cała wioska podejmowała zobowiązanie, że co roku w określonym dniu odbędzie pielgrzymkę jako podziękowanie za otrzymane łaski. W 1680 roku wybuchła zaraza w Pradze, wtedy cesarz austriacki Leopold I Habsburg zwrócił się z prośbą o przywiezienie obrazu. 15 marca 1680 roku w uroczystej procesji przeniesiono obraz ulicami Pragi. Zaraz ustąpiła, a arcybiskup praski Jan Fryderyk Waldstein potwierdził urzędowo cudowność obrazu. W drodze powrotnej obraz zatrzymał się w miejscowości Hradec Kralowe, gdzie ludzie również cierpieli na skutek zarazy. W rok później miasto jako dowód wdzięczności ofiarowało Piekarom obraz wotywny.
20 sierpnia 1683 roku król Jan III Sobieski, zmierzając pod Wiedeń, gdzie stoczył zwycięską bitwę z wojskami wezyra Kary Mustafy pragnął pomodlić się w piekarskim kościele, gdzie wysłuchał mszy i przed obrazem Matki Bożej prosił o zwycięstwo.
W 1702 roku ze względu na bezpieczeństwo, które zagrożone było walkami religijnymi obraz Matki Bożej wywieziono do kościoła św. Krzyża w Opolu, gdzie znajduje się do dziś. Tam ikona przez długi czas nie wyróżniał się szczególną czcią i nie przyciągała pielgrzymek. Natomiast do Piekar, mimo iż w kościele znajdowała się tylko replika obrazu przybywały pielgrzymki, co jeden z ówczesnych księży skwitował słowami: Nie pędzel tu mocen, ni praca człowieka, ni drzewo, ni płótno, jeno Duch Boży, który sobie to miejsce i ten lud upodobał.
Rosnący kult maryjny pociągał za sobą takie ożywienie ruchu pątniczego w XIX wieku, że drewniany kościółek okazał się zbyt ciasny. W 1826 roku proboszczem został ks. Jan Alojzy Ficek, który postanowił wybudować nową, większą, murowaną świątynię. Budowali ją miejscowi ludzie, którzy także zbierali pieniądze na ten cel. Konsekracji nowego, neoromańskiego kościoła dokonał biskup wrocławski Melchior von Diepenbrock 22 sierpnia 1849 roku. Wokół świątyni według projektu Daniela Groetschla znajdują się cztery kaplice oraz Rajski Plac z piątą kaplicą św. Rafała, w której znajduje się ołtarz z pierwotnego kościoła św. Bartłomieja. Wzdłuż muru kościelnego, na kamiennych cokołach umieszczono wykute w kamieniu figury 12 Apostołów.
1 grudnia 1962 roku papież Jan XXIII nadał kościołowi piekarskiemu tytuł Bazyliki Mniejszej. W 1999 roku rozpoczął się gruntowny remont kościoła.

[madohora1]

[madohora1]

Początki parafii piekarskiej sięgają 1303 roku, kiedy to postawiono drewniany kościółek pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła. Nie wiadomo kiedy dokładnie w bocznej nawie tej świątyni pojawiła się ikona przedstawiająca Matkę Bożą. Prawdopodobnie została ona przyniesiona z przydrożnej kapliczki. Nieznany jest też autor obrazu. Historycy zgodni są jednak co do tego, że ikona pochodzi z XV wieku. Została namalowana na lipowej desce o wymiarach 129 cm długości i
92 cm szerokości. Przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem w lewej ręce. W prawej dłoni Maryja trzyma jabłko – symbol Ewy. Dzieciątko unosi prawą rączkę w geście błogosławieństwa, a w lewej trzyma ewangeliarz. Wizerunek jest utrzymany w typie Hodegetrii, czyli Przewodniczki malarstwa bizantyjskiego. W tym okresie malowano według żywego modelu, stąd więc przypuszcza się, że omawiany wizerunek jest podobizną przypadkowej kobiety z dzieckiem spotkanej na ulicy.

[madohora1]

MAKIETA PIERWSZEGO KOŚCIOŁA

[madohora1]

[madohora1]

WEWNĄTRZ MAKIETY JEST ODTWORZONE WNĘTRZE KOŚCIOŁA

[madohora1]

W ołtarzu znajduje się obraz Matki Boskiej Piekarskiej. Właściwy obraz znajduje się jednak w Opolu. Obecny obraz ma wymiary 99x77 cm, układ ma taki sam jak oryginał, tzn. Maryja trzyma Dzieciątko na lewej ręce, w prawej trzyma jabłko, jednak znikła widoczna w pierwowzorze bizantyjska surowość formy. Niewiele pozostało też z cech gotyckich: dłonie i palce zostały skrócone, fałdy szat nabrały płynności, przekształcono rysy twarzy i stonowano kolory. Namalowany pod koniec XVII wieku obraz początkowo pełnił rolę kopii, po wywiezieniu oryginału, sam zajął z czasem jego miejsce i zasłynął licznymi łaskami. 15 sierpnia 1925 roku obraz Madonny Piekarskiej został koronowany przez nuncjusza papieskiego Wawrzyńca Lauri, a korony podarował i poświęcił papież Pius XI. Podczas II wojny światowej, w nocy z 7/8 grudnia 1940 roku nieznani sprawcy ukradli z obrazu papieskie korony. Do dziś nie wiadomo czy była to prowokacja ze strony władz niemieckich, czy po prostu zwykły rabunek. Pierwszej rekoronacji dokonano w 1965 roku. Kolejna profanacja miała miejsce w nocy z dnia 29 lutego/1 marca 1984 roku. W kościele trwały wtedy prace konserwatorskie, m.in. polegające na wymianie witraży. Okoliczności te ułatwiły rabunek. Dnia 15 września 1985 roku biskup Herbert Bednorz dokonał drugiej rekoronacji cudownego obrazu, zaś biskup Damian Zimoń odmówił akt zawierzenia diecezji katowickiej Pani Piekarskiej. Od tej pory Matka Boska Piekarska jest główną patronką archidiecezji katowickiej.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

KAPLICA MATKI BOSKIEJ LEKARKI

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

Kościół na Kalwarii

[madohora]

W liście do biskupa z 20.09.1891 r. ks. Nerlich zawiadamia, że większość prac przy Kalwarii została wykonana. Do ukończenia brakowało jeszcze dwóch kaplic oraz – stanowiącego połączenie trzech stacji – kościoła, pod który kamień węgielny już poświęcono i którego gotowy projekt został właśnie przesłany biskupowi. Realizacja kościoła przypadła więc na okres od sierpnia roku 1891 do sierpnia roku 1893. W końcowym etapie budowy Kalwarii – w l. 1894-95 uzupełniono założenie ciągiem kaplic różańcowych, rozmieszczonych wzdłuż zachodniej i południowej części muru otaczającego całość wzgórza. Wyposażenie do poszczególnych kaplic zakupywano sukcesywnie wraz z ich wznoszeniem. Zamawianiem drewnianych i kamiennych grup rzeźbiarskich zajmował się ojciec Schneider. W 1888 roku prowadził on pertraktacje z Atelier für Kirchliche Kunst B. Knapa i J. Kirmeiera w Pfaffenhofen nad Ilm – małym miasteczku na terenie Bawarii. Ze złożonego tam zamówienia parafia jednak się wycofała. Czym było to spowodowane i skąd ostatecznie zdecydowano się sprowadzać rzeźby – nie wiadomo. Na podstawie umieszczonych na niektórych grupach sygnatur ustalić można, że część rzeźb ("Śpiący uczniowie", "Biczowanie", "Cierniem ukoronowanie", "Szymon Cyrenejczyk") wykonał Johannes Baumeister z Wrocławia, a co najmniej jedną grupę ("U Piłata") – Heinrich Fleige z Münster.

[madohora]

Dalej tropimy wiewiórkę

[madohora]

W każdej z nich uczestniczy około 100-150 tys. pątników – przede wszystkim wierni z Górnego Śląska. Od 1992 roku w przeddzień stanowej pielgrzymki mężczyzn do Matki Boskiej Piekarskiej organizowane są sympozja naukowe, poświęcone kulturowym i społecznym problemom Górnego Śląska w aspekcie katolickiej nauki społecznej.

[madohora]

Kościół Zmartwychwstania Pańskiego – kościół będący częścią Kalwarii Piekarskiej. Znajduje się w Piekarach Śląskich, w województwie śląskim.

[madohora]

Kościół na Kalwarii Piekarskiej

[madohora]

*

[madohora]

**

[madohora]

Drzewa

[madohora]

Niesamowity widok

[madohora]

***

[madohora]

Gdzie jest wiewiórka?

[madohora]

Drzewo

[madohora]

Fragment rzeźb na kościele

[madohora]

Ukrzyżowanie

[madohora]

Rzeżby na kościele

[madohora]

I mamy wiewiórkę!

[madohora]

****

[madohora]

Widok na Kościół

[madohora]

*****

[madohora]

Rzeźba na kaplicy

[madohora]

PIEKARY.PL

[madohora]

W 1702 roku ze względu na bezpieczeństwo, które zagrożone było walkami religijnymi obraz Matki Bożej wywieziono do kościoła św. Krzyża w Opolu, gdzie znajduje się do dziś. Tam ikona przez długi czas nie wyróżniała się szczególną czcią i nie przyciągała pielgrzymek. Natomiast do Piekar, mimo iż w kościele znajdowała się tylko replika obrazu przybywały pielgrzymki, co jeden z ówczesnych księży skwitował słowami: Nie pędzel tu mocen, ni praca człowieka, ni drzewo, ni płótno, jeno Duch Boży, który sobie to miejsce i ten lud upodobał.

[madohora]

Rosnący kult maryjny pociągał za sobą takie ożywienie ruchu pątniczego w XIX wieku, że drewniany kościółek okazał się zbyt ciasny. W 1826 roku proboszczem został ks. Jan Alojzy Ficek, który postanowił wybudować nową, większą, murowaną świątynię. Budowali ją miejscowi ludzie, którzy także zbierali pieniądze na ten cel. Konsekracji nowego, neoromańskiego kościoła dokonał biskup wrocławski Melchior von Diepenbrock 22 sierpnia 1849 roku. Wokół świątyni według projektu Daniela Groetschla znajdują się cztery kaplice oraz Rajski Plac z piątą kaplicą św. Rafała, w której znajduje się ołtarz z pierwotnego kościoła św. Bartłomieja. Wzdłuż muru kościelnego, na kamiennych cokołach umieszczono wykute w kamieniu figury 12 Apostołów.

[madohora]

Kaplica.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Rajski Plac

[madohora]

Epitafia

[madohora]

ks. Stanisław Diluszowicz (XVII wiek) – od 1657 tymczasowy proboszcz piekarski, w krótkim czasie zbudował przy kościele trzy domy gospodarcze i stodołę, zapewniając ekonomiczne funkcjonowanie parafii

[madohora]

ks. Sebastian Sebastiański (XVII wiek) – proboszcz piekarski do 1659 r., który krótko sprawował opiekę duszpasterską

[madohora]

ks. Jakub Roczkowski (XVII wiek) – proboszcz piekarski w latach 1659–1679; w bocznym ołtarzu odnalazł zapomniany i zakurzony obraz Matki Bożej, który po oczyszczeniu został przeniesiony do ołtarz głównego, po tym wydarzeniu należy upatrywać początku kultu maryjnego w okolicy, w 1678 odbył się jego proces w sądzie biskupim, za brak informacji o kulcie Piekarskiej Pani u władz zwierzchnich, skazany na miesiąc aresztu, wkrótce proboszcz złożył rezygnację z prowadzenia parafii, jednak cudowny obraz pozostał w ołtarzu głównym

[madohora]

Tablica

[madohora]

ks. Józef Nitsch (1822-1826)

[madohora]

ks. Bernard Purkop (1862–1882)

[madohora]

ks. kanonik Leopold Nerlich (1885–1895)

[madohora]

Tablica.

[madohora]

Tablica poświęcona Hlondowi

[madohora]

ks. Strzybny, administrator (1903–1913) – ksiądz wielkiego zapału, pracowitości i oddania się Matce Bożej, przez parafian nazwany „ks. Złotym”

[madohora]

ks. Eugeniusz Anders (1913–1924) – po I wojnie światowej rozpoczął odmalowywanie kościoła

[madohora]

ks. Franciszek Szulc, administrator (1924)

[madohora]

[madohora]

ks. Antoni Godziek, administrator (1947–1957), proboszcz (1957–1973)

[madohora]

ks. prałat Władysław Student, proboszcz i kustosz Sanktuarium (1973–1998) – rozpoczął remont kościoła, wież kościelnych oraz dachu, a następnie renowację malowideł Bazyliki, odnowił Rajski Plac i znajdujące się na nim kaplice

[madohora]

ks. prałat Władysław Nieszporek, proboszcz i kustosz Sanktuarium (1998–2018) – wyremontował wieże i stronę zewnętrzną kościoła oraz przylegające do muru otaczającego świątynię kaplice. Wybudował muzeum sanktuaryjne. Rozpoczął budowę Domu Rekolekcyjno-Pielgrzymkowego Nowej Ewangelizacji „Nazaret”

[madohora]

ks. Krzysztof Fulek, proboszcz i kustosz Sanktuarium (2018–2021)

[madohora]

W ostatnich latach nastąpiły w Piekarach Śląskich, jak i w całym regionie zmiany w strukturze gospodarczej, zatrudnieniu, wzroście obrotu gospodarczego. Zjawiska te wpływają na pojawienie się nowych jakościowo problemów społecznych, związanych z reformami gospodarczymi, przemianami w przemyśle państwowym i rozwojem prywatnej przedsiębiorczości. W grudniu 2013 roku w Piekarach Śląskich było zarejestrowanych 2916 bezrobotnych, stopa bezrobocia wyniosła wtedy 7,9%, a na 100 osób pracujących przypadało 26 bezrobotnych. Zmiany te nie są wyłącznie specyfiką Piekar Śląskich, bowiem północno-zachodnie pasmo GOP ma liczne wzajemne powiązania (np. rynki zbytu i pracy), które na siebie oddziaływają tworząc duży potencjał przemysłowy i ludnościowy. Pod względem przestrzennym i funkcjonalnym Piekary Śląskie związane są z Bytomiem, który również należy do tzw. obszarów rozwojowych (podobnie jak Katowice, Chorzów i Gliwice)

[madohora]

1939–1945 – siedziba gminy Scharley-Deutsch Piekar (‘Szarlej-Niemieckie Piekary’)

[madohora]

1 stycznia 1947 – powołanie organów miasta (w myśl ustawy Sejmu Śląskiego z 10 lipca 1939)

[madohora]

1954 – uruchomienie KWK Julian (pierwsza z nowych kopalń węgla uruchomionych w Polsce po II wojnie światowej)

[madohora]

1990 – reaktywacja samorządu terytorialnego, odbywają się wybory do rady miejskiej w wyniku których wybrany zostaje zarząd miasta z prezydentem miasta Andrzejem Żydkiem na czele

[madohora]

1996 – założenie Radia Piekary

[madohora]

2005 – zmiana herbu miasta

[madohora]

2015 – Chwalebne Misterium Męki Pańskiej (pierwsze po 100 latach), 90 rocznica koronacji obrazu Matki Boskiej Piekarskiej, po raz pierwszy w historii, przez miasto przejechał peleton Tour de Pologne

[madohora]

Na terenie Piekar Śląskich istnieją następujące parafie:
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich
Parafia Imienia Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja w Piekarach Śląskich
Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Dąbrówce Wielkiej
Parafia św. Józefa w Józefce
Parafia św. ap. Piotra i Pawła w Kamieniu
Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Kozłowej Górze
Parafia Świętej Rodziny na Osiedlu Wieczorka
Parafia Trójcy Przenajświętszej w Szarleju
Parafie te należą do archidiecezji katowickiej oraz dekanatu Piekary Śląskie.

[madohora]

W latach 1983–1990 w Piekarach Śląskich funkcjonowała kaplica Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, będąca częścią parafii Miłosierdzia Bożego w Bytomiu.

[madohora]

Piekary Śląskie to miasto o bogatych tradycjach górniczych i hutniczych. Eksploatowano tu pokłady rud cynku (galmanu) i ołowiu oraz węgla kamiennego. Na terenie Piekar udokumentowaną działalność górniczą rozpoczęto na początku XVIII wieku, jednak już wcześniej prowadzono tu na mniejszą skalę wydobycie różnych surowców. W 1704 roku wrocławski kupiec Jerzy Giesche założył dwie kopalnie galmanu „Jerzy” i „Bernard”. Od tej pory na terenie Piekar Śląskich do wybuchu II wojny światowej powstało 8 kopalń galmanu, 3 huty cynku, 2 huty cynku i ołowiu oraz 2 kopalnie węgla kamiennego założone przez Spółkę Giesche bądź ród Donnersmarcków. W 1954 roku powstała Kopalnia Węgla Kamiennego Julian

[madohora]

Każdego roku w życie kulturalne miasta i jego mieszkańców włączają się liczne festiwale, koncerty i inne wydarzenia organizowane przez władze miasta lub różne instytucje. Są to m.in.:

Dni Miasta Piekary Śląskie
Piekarskie Wieczory Bluesowe
Festiwal Pieśni Maryjnej „Magnificat”
Piekarskie Sympozja Naukowe
Festiwal Integracyjny „Skrzydła”
Festiwal „Dla Jezusa”
Muzyczne Niedziele
Oktoberfest po naszymu
Kabareton

[madohora]

Ośrodek Kultury Andaluzja w Brzozowicach-Kamieniu – organizuje on cieszące się dużym zainteresowaniem „Piekarskie Wieczory Bluesowe” na które przyjeżdżają goście z całego świata. W Ośrodku Kultury „Andaluzja” organizowane są koncerty, festiwale oraz wernisaże i wystawy.

[madohora]

Media działające na terenie Piekar Śląskich:

Radio Piekary (88,7 FM) – regionalna rozgłośnia radiowa założona w 1996 roku nadająca audycje głównie w gwarze górnośląskiej. Stacja zajmuje drugie miejsce w konkursie na najczęściej słuchaną rozgłośnię w aglomeracji górnośląskiej[31].
Przegląd Piekarski – bezpłatny dwutygodnik lokalny wydawany na terenie Piekar Śląskich. Znajdują się w nim bieżące informacje z miasta i wschodniego Górnego Śląska.
Piekary TV – oficjalna piekarska telewizja internetowa. Na jej stronie znajdują się materiały telewizyjne, relacjonujące ważne miejskie wydarzenia, imprezy oraz materiały związane z szeroko rozumianą działalnością gminy[32].
PAGFilm – Piekarska Amatorska Grupa Filmowa – amatorska piekarska telewizja internetowa. Na jej stronie znajdują się filmy dotyczące miasta oraz ważnych wydarzeń na jego terenie.

[madohora]

W 1999 w mieście powstała Piekarska Strefa Aktywności Gospodarczej, zlokalizowana została w rejonie ulic Podmiejskiej i Obwodowej Zachodniej. Teren inwestycyjny został z myślą o małych i średnich przedsiębiorcach. Strefa powstała w celu aktywizacji gospodarczej terenów zdegradowanych na skutek eksploatacji górniczej, utworzenie nowych miejsc pracy oraz nowych rodzajów działalności gospodarczej, a tym samym poprawę sytuacji ekologicznej, gospodarczej oraz jakości życia mieszkańców miasta

[madohora]

Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej
dawny Zespół Szpitala Spółki Brackiej w Szarleju, wzniesiony w latach 1916–1924, mający leczyć urazy powypadkowe, głównie ludzi pracujących w górnictwie, obecnie jest to jedna z lepszych w kraju placówek specjalizujących się w leczeniu schorzeń i urazów narządów ruchu, według Rankingu Szpitali 2008 „Rzeczpospolitej” placówka zajmuje 2. miejsce w zestawieniu szpitali publicznych: monospecjalistycznych bez onkologicznych

[madohora]

Schron bojowy zamaskowany w budynku cywilnym (Dom „Strzelca”)
mieści się w Kamieniu przy ulicy Długosza 84 w dawnym domu Organizacji „Strzelec”, cały budynek, wraz z częścią forteczną, wybudowano w 1938; schron bojowy umieszczono w północno-zachodnim narożniku budynku, obiekt jest jednoizbowy, z dwoma wejściami, wyjściem ewakuacyjnym i dwoma strzelnicami, zadaniem obiektu było wspieranie sąsiednich schronów i zamknięcie ogniem broni ręcznej i maszynowej wyjścia z ulic prowadzących do Kamienia od strony zachodniej; odkryty w 2001, prace remontowe rozpoczęto w 2005, obecnie udostępniony do zwiedzania

[madohora]

Urząd Miasta (dawna szkoła w Szarleju, koniec XIX w.)

[madohora]

Modernistyczny budynek I Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego przy ul. Gimnazjalnej 24 (w Szarleju, 1932) zaprojektowany przez Karola Schayera

[madohora]

Kopiec Wyzwolenia w Piekarach
miał być symbolem walki o polskość i przypominać przyszłym mieszkańcom bohaterskich powstańców. W ten sposób uczczono również przypadającą w 1932 roku 250. rocznicę przejazdu przez Piekary króla Jana III Sobieskiego spieszącego z wojskami polskimi pod Wiedeń

[madohora]

Park Wolności w Piekarach, przy ul. Bytomskiej
znajduje się w nim pomnik poległych w latach 1939–1945 i upamiętnienia 1000-lecia Państwa Polskiego

[madohora]

Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych (Dąbrówka Wielka)
kościół parafialny według projektu Ludwika Schneidera, został przebudowany z kaplicy w latach 1902–1904, styl neoromański

[madohora]

Kościół Trójcy Przenajświętszej (Szarlej)
budowany w latach 1929–1933 według projektu architekta Zygmunta Gawlika (projektanta archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach), wystrój wnętrza sporządził artysta plastyk Maciej Bieniasz

[madohora]

Pomnik Papieża Jana Pawła II

[madohora]

Centrum Pielgrzymkowe

[madohora]

Kalwaria Piekarska

mieści się na wzgórzu Cerkwica, wzniesiona w drugiej połowie XIX wieku, składają się na nią kaplice pasyjne tworzące tzw. Drogę Pojmania oraz Drogę Krzyżową, kilka kaplic dodatkowych, niezwiązanych z programem pasyjnym (np. kaplica św. Szczepana, kaplica Znalezienia Krzyża, czyli św. Heleny, Grób Matki Boskiej) oraz 15 kapliczek różańcowych, które przylegają do muru okalającego założenie; w centrum kalwarii, na szczycie wzgórza stoi neogotycki kościół pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego, na którego fasadzie umieszczone są stacje XI, XII i XIII Drogi Krzyżowej.

[madohora]

W czasie 58. pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców – 29.05.2005 kardynał Franciszek Macharski poświęcił pomnik papieża Jana Pawła II (autorstwa prof. Zygmunta Brachmańskiego), pierwszy w archidiecezji katowickiej, który stoi przy głównym wejściu na Kalwarię, "witając pielgrzymów".

[madohora]

Kalwaria w jesienno - zimowej szacie

[madohora]

Nieukończona Góra Kalwaria, pozostająca dotąd prywatną własnością proboszcza, dopiero na mocy jego testamentu przejść miała na własność parafii piekarskiej. Bezpośrednio po śmierci ks. Purkopa (zm. 10.03.1882 r.) nie dopełniono jednak formalności związanych z przewłaszczeniem; następca zmarłego na urzędzie proboszcza – ks. Antoni Sobota nie podjął także w czasie swojego dwuletniego pobytu w Piekarach zalecanej w testamencie rozbudowy Kalwarii. Sądowne przyznanie własności wzgórza parafii katolickiej w Piekarach, poprzedzone uzyskaniem przez urząd parafialny stosownej zgody władz kościelnych, nastąpiło dopiero 17.05.1888 r., dzięki staraniom kolejnego proboszcza – księdza Leopolda Nerlicha, przeniesionego do Piekar w marcu 1886 roku. Nerlich zdążył już zasłużyć się prowadzeniem budowy kościołów w dwóch swoich poprzednich parafiach – Wołczynie i Kowalowicach. Po przybyciu do Piekar, jako doświadczony "budowniczy", z dużym zapałem zajął się on sprawą Kalwarii. Doprowadziwszy do końca formalności związane z przejęciem wzgórza przez parafię, powołując się na wyrażoną w testamencie wolę ks. Purkopa, zwrócił się do biskupa z prośbą o "generalne pełnomocnictwo" do budowy Kalwarii. Pełnomocnictwo to zostało mu udzielone 25.08.1888 r., po przedstawieniu projektów kilku kaplic oraz planu całego założenia. W tym czasie prace budowlane przy Kalwarii trwały już mniej więcej od roku – nie czekając bowiem na ostateczne wyjaśnienie sprawy własności wzgórza ani na pozwolenie biskupie, jeszcze w sierpniu 1887 r. dokonano uroczystego poświęcenia całego terenu i rozpoczęto budowę.

[madohora]

1303 – konsekracja drewnianego kościoła pw. św. Bartłomieja w Piekarach

[madohora1]

[madohora1]

STACJE DROGI KRZYŻOWEJ

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

KIEDYŚ Z AMBONY PRZY KAPLICY WITANO PIELGRZYMÓW, DZISIAJ KAPLICA SPRAWIA TEŻ FUNKCJĘ KAPLICY PRZED POGRZEBOWEJ.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Z UWAGI NA TO, ŻE PIERWOTNIE NA RAJSKIM PLACU I POD KOŚCIOŁEM ZNAJDOWAŁ SIĘ CMENTARZ NIE BRAK TUTAJ EPITAFIUM NA MURACH - TO TE, KTÓRE W JAKIŚ SPOSÓB OCALAŁY

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

Kilka słów o rozkładach jazdy.

Rozkład jazdy WPK Stalinogród (tak wówczas nazywały się Katowice) z 01.01.1955 podaje, że linia 35 z Brzezin Śląskich do Bytomia odjeżdżała codziennie co 20 minut, a czas jazdy wynosił 21 minut. 01.01.1974 linia 8 (na trasie Dąbrówka Wielka - Bytom Pogoda - Piekary Śląskie) miała długość 9,64 km (czas przejazdu 36 min.), kursowała co 17 minut codziennie i była obsługiwana przez 5 pociągów (w dni robocze z doczepami, w dni świąteczne pojedyncze, w godzinach szczytu obsługę wspomagał jeden dodatkowy pociąg szczytowy obsługiwany wagonem silnikowym). Taka częstotliwość kursowania utrzymała się do roku 1980 - od 18.04.1980 zmieniono ją na 18-minutową (kursowały 4 pociągi wraz z doczepami). Pół roku później zlikwidowano linię do Szarleja i linia 8 ulokowała swój przystanek końcowy na Placu Sikorskiego w Bytomiu - od tego momentu linię przestały obsługiwać wagony typu N, a zaczęły 105N - początkowo kursowały trzy pociągi 2x105N (co 18 minut).

[madohora]

W drugiej połowie lat 70. rozpoczęła się pierwsza większa fala likwidacji linii tramwajowych. Główną przyczyną likwidacji linii była ich deficytowość związana z niskim zapełnieniem tramwajów, a także niski poziom świadczonych usług na niektórych liniach (głównie zły stan techniczny), przez co pasażerowie częściej korzystali z autobusów. Ruch tramwajowy zawieszono również na naszych liniach:

[madohora]

Wydarzenie to jest częścią drugiej fali likwidacji linii tramwajowych (początek XXI wieku), w związku z polityką oszczędnościową, niedochodowością linii oraz pro-autobusową polityką władz. W tym okresie zamknięto również 1 kwietnia 2006 linię pomiędzy Bytomiem, a pętlą w Dąbrówce Wielkiej.

[madohora]

OD ZAWSZE STĄD - www.piekary.net

[madohora]

Z początku Ósemka była tramwajem wąskotorowym, napędzanym lokomotywą parową, z doczepionymi do niej wagonami. Od 1899r. jeździła na napędzie elektrycznym, poszerzono także rozstaw jej torów. Od końca roku 1894, ponad 33 kilometrowa linia tramwajowa, pozwalała na przejazd trasą Gliwice – Zabrze – Chorzów – Piekary. W latach 1898-1900 planowano kontynuację rozszerzenia trasy aż do Świerklańca, jednak ostatecznie ten pomysł nie został zrealizowany.

[madohora]

W 1979 roku zamknięto fragment trasy między Piekarami Śląskimi a Szarlejem, a w kolejnych latach nastąpiło likwidowanie kolejnych odcinków. Ostatnim etapem była likwidacja trasy między Bytomiem, Brzezinami Śląskimi a Dąbrówką Wielką w 2006 roku.

[madohora]

Tablica pamiątkowa

[madohora]

Tramwaje w Piekarach Śląskich – element systemu transportu tramwajowego Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii funkcjonujący w latach 1894–2006 w Piekarach Śląskich.

[madohora]

Tablica i fragment szyn

[madohora]

[madohora]

DROGA KRZYŻOWA NA PIEKARSKIEJ KALWARII - Gość - 08.03.2025

[madohora]

PIELGRZYMKA MĘŻCZYZN DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Gość - 25.05.2025

[madohora]

PIELGRZYMKA KOBIET DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Radio Katowice - 17.08.2025

[madohora]

PIEKARY KOBIET - Gość - 17.08.2025

[madohora]

Pierwsza wzmianka o Piekarach pochodzi z 1136 roku, a prawa miejskie uzyskały w 1947 roku.

[madohora]

Na granicy Piekar Śląskich oraz Bytomia i Chorzowa znajduje się rezerwat ptactwa wodnego Żabie Doły

[madohora]

Bazylika Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja w Piekarach Śląskich znajduje się przy ul. księdza Jana Ficka 7. Już na początku XIV wieku stał w tym miejscu drewniany kościółek. Wewnątrz bazyliki znajduje się obraz Matki Boskiej Piekarskiej, patronki ludzi pracy na Śląsku. W 1683 r. przed obrazem modlił się król Jan III Sobieski, w drodze do Wiednia, a w 1734 r. król August III. Obraz uważany za cudowny sprawił, że Piekary Śląskie od XVII wieku są jednym z głównych w Polsce ośrodków kultu maryjnego.

[madohora]

Węgiel w Piekarach Śląskich wydobywany jest od 1911 r. Powstała wtedy kopalnia Andaluzja.

[madohora]

Pierwszą nową kopalną powstałą w Polsce po zakończeniu II wojny światowej była KWK Julian w Piekarach Śląskich.

[madohora1]

[madohora]

Linia nr 8 pojawiła się w wykazie Śląsko-Dąbrowskich Linii Komunikacyjnych od 1949r. Wówczas kursowała na trasie Bytom – Szarlej - Piekary Śląskie. W latach 1952-1958 w trzech etapach przedłużono linię z Kopalni "Nowy Orzeł Biały" do Brzezin. W dalszej rozbudowie linii przeszkodził zbyt wąski wiadukt drogowy na drodze do Dąbrówki Wielkiej, pod linią kolejową Chorzów Stary - Brzeziny Śląskie. Końcowy przystanek zlokalizowano przy granicy z miejscowością Dąbrówka Wielka - wiaduktu nie przebudowano i przed nasypem kolejowym wybudowano pętlę torową. Pod koniec 1956 roku rozebrano odcinek toru na ulicy Krakowskiej w Bytomiu (na odcinku od Pogody do Rynku) - od tego czasu tramwaje kursowały ulicą Katowicką.

[madohora1]

[madohora]

W 1949 roku przeprowadzono remont sieci polegającej na wymianie torów. Wówczas do obsługi połączeń do Piekar rozpoczęły obsługiwać wagony typu N. W latach 1951–1952 z okolic kopalni Nowy Orzeł Biały do Brzezin Śląskich, a w 1958 roku zostały uruchomione połączenia do Dąbrówki Wielkiej w Brzezinach Śląskich będących w późniejszych latach częścią Piekar Śląskich.

[madohora1]

[madohora]

[madohora]

Ludność miasta: ogółem — 55,1 tys. mieszkańców (2019)
Gęstość zaludnienia: 1 377,2 os/km2 (2019)
Powierzchnia: 40 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 18°57′E, szerokość geograficzna: 50°23′N
Data założenia miasta: 1934
Prawa miejskie: nadanie praw — 1939 (faktycznie od 1947)
Oficjalne strony WWW: www.piekary.pl

[madohora]

Powstały 1934 z połączenia miejscowości Szarlej i Piekary Wielkie; wieś Piekary wzmiankowana 1277, podobnie jak Szarlej w XIII i XIV w. ośr. górnictwa ołowiu i srebra, które upadło w XIV w. wskutek zalewu wód; od 1289 pod zwierzchnictwem Czech, dzieliły losy polit. Śląska; po 1742 w państwie pruskim W XIX w. ośr. kultury pol. na Śląsku (od 1840 pol. drukarnia T. Heneczka, czasopisma, śpiewniki, kalendarze); udział mieszkańców w powstaniach śląskich 1919–21; objęte plebiscytem 1921, zostały przyznane Polsce; prawa miejskie 1939 (faktycznie od 1947); w czasie okupacji niem. obóz dla wysiedlonych Polaków; 1943–45 oddział roboczy jeńców sowieckich obozu hitl. w Cieszynie oraz 2 obozy pracy przymusowej; 1975 do Piekar Śląskich włączono Brzeziny Śląskie, Brzozowice-Kamień i Dąbrówkę Wielką.

[madohora]

Miasto leży nad rzeką Brynicą, w północnej części Wyżyny Śląskiej. Pierwsza wzmianka o Piekarach pochodzi z 1253 roku. Pierwotnie osada była nazywana Zwierzów i Pecare. Do 1934 nazwa Wielkie Piekary (lub Piekary Wielkie); 1 kwietnia 1934 Wielkie Piekary połączono z Szarlejem w gminę Szarlej-Wielkie Piekary, po czym 3 września 1935 nazwę zmieniono na Piekary Śląskie. Miejscowość posiada prawa miejskie od 1 stycznia 1947 roku. Piekary Śląskie są od XVII wieku ośrodkiem pielgrzymkowym oraz jednym z głównych w Polsce ośrodków kultu maryjnego z obrazem Matki Boskiej Piekarskiej. Miasto uznawane jest przez wielu za duchową stolicę Górnego Śląska. Według danych GUS z 31 grudnia 2018 roku miasto liczy 55 299 mieszkańców, powierzchnia zajmuje 39,98 km², a gęstość zaludnienia wynosi 1383 os./km².

[madohora]

Pierwsza wzmianka o Piekarach pochodzi z 1253 roku. Pierwsze zapisy nazwy wsi w dokumentach średniowiecznych brzmiały Pecare, a później Peccari theutonicale (1332 rok). W okresie międzywojennym do 1934 roku obowiązywała nazwa Wielkie Piekary (lub Piekary Wielkie); 1 kwietnia 1934 roku Wielkie Piekary połączono z Szarlejem w gminę o tymczasowej nazwie Szarlej-Wielkie Piekary[ po czym 3 września 1935 roku nazwę gminy zmieniono na Piekary Śląskie[8]. W latach 1939–1945 przywrócono podwójną nazwę gminy w niemieckiej wersji językowej – Scharley-Deutsch Piekar

[madohora]

Według danych GUS z 30 czerwca 2020 roku, miasto liczyło około 55 tys. mieszkańców, jego powierzchnia zajmuje 39,98 km²; a gęstość zaludnienia wynosi 1372 osoby/km².

[madohora]

Miasto leży w centralnej części Wyżyny Śląskiej, na Garbie Tarnogórskim (Kozłowa Góra) oraz na Wyżynie Katowickiej (Brzeziny Śląskie i Dąbrówka Wielka). Między tymi dwiema wyżynnymi częściami znajduje się Kotlina Józefki oraz Obniżenie Szarleja-Brynicy, utworzone z dolin rzek: Szarlejki i Brynicy. Najwyższym wzniesieniem naturalnym Piekar jest Winna Góra (350 m n.p.m.) w Kozłowej Górze. Kopiec Wyzwolenia, który został usypany w latach 1932–1937, to najwyższy punkt w mieście (356 m n.p.m.). Wzgórze Cerekwica na którym wznosi się Kalwaria ma wysokość 316 m n.p.m. Najniższym punktem jest dno Brynicy (261 m n.p.m.) na południowo-wschodnim krańcu miasta w Dąbrówce Wielkiej. Krajobraz został przekształcony w wyniku intensywnej działalności górniczej w ciągu setek lat. Pojawiły się nowe formy rzeźby terenu: garby, doły, misy, niecki, a najwięcej jest hałd poodpadowych, oczek wodnych i zapadlisk.

[madohora]

Miasto znajduje się w całości w dorzeczu Wisły, a odwadniane jest przez rzekę Brynicę. Drugi, co do wielkości ciek na obszarze miasta to Szarlejka dawniej zwana Bielczą. Jest to skanalizowany silnie zanieczyszczony ciek, do którego dziennie dostaje się około 5 tys. m³ ścieków komunalnych. Brzegi jej obudowane są wysokim wałem, a w części miejskiej Piekar Śląskich w latach 90. została ona przykryta. W 2007 zapadła decyzja o przeznaczeniu miliona euro na projekt „Czysta rzeka Szarlejka” – rekultywacja terenów doliny rzeki Szarlejki na cele przyrodnicze. Liderem projektu jest Radzionków, ale beneficjentami projektu będą również Piekary Śląskie i Bytom. Początek wspólnej inwestycji rozpocznie się prawdopodobnie w 2009.

[madohora]

Na granicy Piekar, Bytomia i Chorzowa znajduje się cenna ostoja płazów oraz ptactwa wodno-błotnego Żabie Doły. Inne obszary o dużej wartości przyrodniczej to: Kocie Górki, Winna Góra, Księża Góra, Dolina Brynicy, Las Dioblina, Las Lipka oraz łąki i stawy w Kozłowej Górze.

[madohora]

Na terenie Piekar Śląskich występuje rzadki ssak będący pod ochroną prawną – chomik europejski. Przyrodę miasta bada i popularyzuje Piekarskie Stowarzyszenie Przyrodników

[madohora]

1270 – na terenie dzisiejszych Piekar urodził się Nanker herbu Oksza, późniejszy biskup krakowski i wrocławski, inicjator budowy katedry gotyckiej na Wawelu

[madohora]

1659 – ksiądz Jakub Roczkowski przenosi obraz Matki Boskiej do ołtarza głównego

[madohora]

1680 – zaraza w czeskiej Pradze; na prośbę cesarza Leopolda I wizerunek Matki Boskiej Piekarskiej (obecnie w Opolu) zostaje przewieziony do stolicy Czech; w drodze powrotnej uroczyste procesje z udziałem obrazu odbywają się w Hradcu Králové i Nysie

[madohora]

1696 – August II Mocny zaprzysięga w Piekarach pacta conventa i ponawia wyznanie wiary katolickiej

[madohora]

1847 – Teodor Heneczek zakłada pierwszą polską drukarnię

[madohora]

1896 – konsekracja piekarskiej Kalwarii; wydzielenie z terytorium Piekar Niemieckich samodzielnej gminy Szarlej

[madohora]

1911 – pierwsze wydobycie węgla w kopalni Andaluzja

[madohora]

1925 – koronacja obrazu Matki Boskiej Piekarskiej

[madohora]

1934 – połączenie Piekar i Szarleja w gminę Szarlej-Wielkie Piekary

[madohora]

1937 – uroczyste odsłonięcie i poświęcenie Kopca Wyzwolenia

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

W obrębie Piekar Śląskich - Kozłowej Góry - Daleszyc można spotkać wiele schronów i bunkrów z okresu II wojny światowej należących do Obszaru Warownego Śląsk

[madohora1]

[madohora1]

W Piekarach Śląskich poza obszarem Kalwarii oraz za Sanktuarium znajduje się trzy poziomowa kaplica Świętej Barbary. W dolnym poziomie znajdują się piwnice, na parterze właściwa kaplica, natomiast piętro zamieszkiwał kiedyś pustelnik. Ciekawostką jest to, że kaplica powstała na bazie dawnego szybu kopalnianego.

[madohora1]

[madohora1]

.

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Troszkę oddalona od Kalwarii i Sanktuarium (ok. 5 minut) znajduje się Kapliczka Świętego Ignacego Loyoli w środku której jest studzienka z cudownym źródełkiem

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

Kopiec Wyzwolenia

miał być symbolem walki o polskość i przypominać przyszłym mieszkańcom bohaterskich powstańców. W ten sposób uczczono również przypadającą w 1932 roku 250. rocznicę przejazdu przez Piekary króla Jana III Sobieskiego spieszącego z wojskami polskimi pod Wiedeń

[madohora1]

Park Trzech Bohaterów w Brzozowicach
znajduje się w nim pomnik ku czci poległych w latach 1939-1945 i tablica na miejscu stracenia J. Hadasia, H. Hatki i T.Tomy
Park przy ul. Bytomskiej
znajduje się w nim pomnik poległych w latach 1939 – 1945 i upamiętnienia 1000-lecia Państwa Polskiego
Pomnik Jana Pawła II
poświęcony został w czasie 58. pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców – 29.05.2005 przez kardynała Franciszka Macharskiego, autorem pomnika jest prof. Zygmunt Brachmański. Jest to pierwszy pomnik Jana Pawła II w archidiecezji katowickiej, stoi on przy głównym wejściu na Kalwarię Piekarską, "witając pielgrzymów"

[madohora1]

Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej

dawny Zespół Szpitala Spółki Brackiej, wzniesiony w latach 1916-1924, mający leczyć urazy powypadkowe, głównie ludzi pracujących w górnictwie, obecnie jest to jedna z lepszych w krajów placówek specjalizujących się w leczeniu schorzeń i urazów narządów ruchu, według Rankingu Szpitali 2008 "Rzeczpospolitej" placówka zajmuje 2. miejsce w zestawieniu szpitali publicznych: monospecjalistycznych bez onkologicznych

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

Jednym z istotnych postanowień Konwencji Górnośląskiej zawartej w Genewie 15 maja 1922 roku, określającej podział Górnego Śląska były zasady podziału linii tramwajowych. Granica przecięła tory tramwajowe w siedmiu miejscach. Efektem była nie tylko konieczność organizacji specjalnych tramwajowych przejść granicznych, ale również konieczność podziału przedsiębiorstwa "Schlesische Kleinbahn A.G.", które dotychczas zarządzało tramwajami. Była też druga niedogodność, bowiem pojawiły się nowe obyczaje przewozowe. Wsiadając do tramwaju trzeba było mieć w kieszeni oprócz skasowanego biletu również paszport. Na obszarach poplebiscytowych w okresie międzywojennym stosowano również inny dokument - kartę cyrkulacyjną - rodzaj przepustki, wykorzystywanej w małym ruchu granicznym po obu stronach granicy. Polskie i niemieckie tory przecinały przygraniczne terytoria, tworząc swoiste „korytarze eksterytorialne". Na trasie z Katowic do Bytomia przez Chorzów Batory i Świętochłowice znajdował się jeden z pierwszych posterunków granicznych - "Szyb Redensglück Granica / Hohenlinde West Grenze". Od tego miejsca tramwaj jechał "tranzytem" przez terytorium niemieckie do Piekar Śląskich. Tam tory znów przekraczały granicę w Szarleju (punkt graniczny "Scharley Grenze / Szarlej Granica").

[madohora]

Znana z XII-wiecznych dokumentów historycznych osada Piekary, od 1303 roku posiadała niewielki drewniany kościółek pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła, w stylu romańskim. W bocznym ołtarzu mieścił się wizerunek Maryi Panny nieznanego autora i fundatora. Geneza cudowności wzięła początek w XVII wieku. Lud coraz częściej zaczął gromadzić się przed obrazem, by oddawać cześć Matce Bożej. Według relacji ks. proboszcza Jakuba Roczkowskiego po przeniesieniu obrazu w 1659 roku do ołtarza głównego nastąpiły liczne wypadki cudownych uzdrowień.

[madohora]

W 1676 roku w Tarnowskich Górach wybuchła zaraza, wtedy to pielgrzymi z miasta modlą się przed obrazem Matki Bożej, a gdy wracają zaraza zaczyna ustępować. Była to pierwsza tzw. pielgrzymka „ślubowana”, kiedy to cała wioska podejmowała zobowiązanie, że co roku w określonym dniu odbędzie pielgrzymkę jako podziękowanie za otrzymane łaski. W 1680 roku wybuchła zaraza w Pradze, wtedy cesarz Leopold I Habsburg zwrócił się z prośbą o przywiezienie obrazu. 15 marca 1680 roku w uroczystej procesji przeniesiono obraz ulicami Pragi. Zaraza ustąpiła, a arcybiskup praski Jan Fryderyk Waldstein potwierdził urzędowo cudowność obrazu. W drodze powrotnej obraz zatrzymał się w miejscowości Hradec Králové, gdzie ludzie również cierpieli na skutek zarazy. W rok później miasto jako dowód wdzięczności ofiarowało Piekarom obraz wotywny.

[madohora]

Kaplica

[madohora]

20 sierpnia 1683 roku król Jan III Sobieski, zmierzając pod Wiedeń, gdzie stoczył zwycięską bitwę z wojskami wezyra Kary Mustafy pragnął pomodlić się w piekarskim kościele, gdzie wysłuchał mszy i przed obrazem Matki Bożej prosił o zwycięstwo.

[madohora]

[madohora]

Muzeum zostało oddane do użytku pielgrzymów i parafian 12 wrzesnia 2009 r. kiedy to obchodzony był jubileusz 350-lecia kultu Matki Bożej Piekarskiej. Ekspozycja podzielona została na 3 sale: główną – ukazującą historię kultu i burzliwe dzieje Obrazu Madonny, papieską – zawierającą pamiątki związane zobecnością kard. karola Wojtyły w Piekarach, kalwaryjską – przedstawiającą wybrane eksponaty z kaplic kalwaryjskich.

[madohora]

Niepowtarzalnym akcentem obecnym w jednej z dwóch mniejszych sal ekspozycyjnych jest ukazanie związków Karola Wojtyły, św. Jana Pawła II z Piekarami Śląskimi. Pielgrzymował tutaj wielokrotnie w latach 1965-1978 jako biskup i kardynał, wygłaszając słynne i szeroko komentowane słowa leżące u podstaw współczesnej katolickiej nauki społecznej. To on nazwał Piekarską Panienkę: Matką Sprawiedliwości i Miłości Społecznej. Z wdzięczności za Jego umiłowanie względem Sanktuarium poświęcono mu salę, w której zgromadzono wiele pamiątek potwierdzających całkowite oddanie i zawierzenie się Papieża Polaka przewodnictwu tej, która „cudami słynie z dawien dawna”. W ramach ekspozycji podziwiać można m.in. wota ofiarowane przez Ojca Świętego – złoty różaniec, stułę oraz świecę z herbem papieskim. Od roku 2018 w szklanej gablocie wystawiona została alba papieska – dar kard. Stanisława Dziwisza. Dla podkreślenia bliskości Piekar Śląskich dla serca Papieża Polaka, zostało mu nadane honorowe obywatelstwo Piekar Śląskich. Pamiątkowy klucz przekazany Papiezowi w 1994 r. także znajduje się w sanktuaryjnym muzeum.

[madohora]

Na parterze muzeum umiejscowiona jest aula – sala, która pomimo swej krótkiej historii gościła już wielu wybitnych gości. Miejsce to służy koncertom muzyki religijnej, a także spotkaniom promującym akcje o charakterze społecznym. Odbyło się tu m.in. spotkanie z Panią Rzecznik Praw Obywatelskich, która przekazała piekarskim seniorom cenne wskazówki dotyczące skutecznego radzenia sobie z nieuczciwymi ofertami biur pożyczkowych.

[madohora]

MUZEUM JEST DOSTĘPNE DLA PIELGRZYMÓW CODZIENNIE
PO UPRZEDNIM ZGŁOSZENIU CHĘCI ZWIEDZANIA WYSTAWY
pod numerem telefonu centrum pielgrzymkowego

kom. 500 278 677
[phone]
[e-mail]
(pod opieką przewodnika sanktuaryjnego)

[madohora]

Fortyfikacje Obszaru Warownego „Śląsk”[26]
punkt oporu wzg. 298 „Kamień” (3 ciężkie schrony bojowe, 2 schrony pozorne, Dom „Strzelca”, komora kabli telefonicznych)
grupa bojowa „Brzeziny” (ciężki schron bojowy, 3 lekkie schrony bojowe, 2 schrony pozorno-bojowe, 2 schrony „plebiscytowe”)
punkt oporu wzg. 304,7 „Dąbrówka” (północne skrzydło – tradytor artyleryjski, 8 ciężkich schronów bojowych, 2 schrony amunicyjne, 2 schrony pozorne, 2 schrony przykoszarowe)
Schron bojowy zamaskowany w budynku cywilnym (Dom „Strzelca”)
mieści się w Kamieniu przy ulicy Długosza 84 w dawnym domu Organizacji „Strzelec”, cały budynek, wraz z częścią forteczną, wybudowano w 1938; schron bojowy umieszczono w północno-zachodnim narożniku budynku, obiekt jest jednoizbowy, z dwoma wejściami, wyjściem ewakuacyjnym i dwoma strzelnicami, zadaniem obiektu było wspieranie sąsiednich schronów i zamknięcie ogniem broni ręcznej i maszynowej wyjścia z ulic prowadzących do Kamienia od strony zachodniej; odkryty w 2001, prace remontowe rozpoczęto w 2005, obecnie udostępniony do zwiedzania

[madohora]

W latach 1898-1900 planowano wydłużenie linii aż do Świerklańca, ale nigdy do tego nie doszło.

[madohora]

Tablica opisująca linię tramwajową

[madohora]

CZY W PIEKARACH POWSTANIE TABLICA PAMIĄTKOWA Z FRAGMENTEM TORÓW - Dziennik Zachodni (archiwum)

[madohora]

NAJSTARSZA LINIA TRAMWAJOWA NA ŚLĄSKU - www.piekary.info

[madohora]

TO BYŁA NAJSTARSZA LINIA TRAMWAJOWA NA ŚLĄSKU - www.piekarskiwerk.pl

[madohora]

Tramwaj, tak jak i kolej, zawdzięcza swoje istnienie temu, kto zauważył, że koń tym łatwiej ciągnie wóz, im podłoże jest twardsze, np. metalowe.

[madohora]

Tramwaj konny łączył się z kilkoma niedogodnościami. W szybko rozbudowujących się miastach przemysłowych XIX wieku wozy miały zbyt ograniczony zasięg i poruszały się ze zbyt małą prędkością. Trudnością było pokonanie każdego wzniesienia. Dla zapewnienia ciągłego ruchu należało utrzymywać średnio 8-11 koni na jeden wóz tramwajowy, w większych miastach powodowało to utrzymywanie ogromnych stad.

[madohora]

W kwietniu 1891 r. do magistratu Gliwic (a wcześniej do władz Bytomia) zwróciła się spółka komandytowa Kramer & Co. Mechanische Trambahnbetriebe – Dampf und Elektrizität z Berlina. Przedstawiła ona projekt budowy sieci linii tramwajowych z trakcją parową, mającej połączyć główne ośrodki okręgu przemysłowego Górnego Śląska. Centralnym punktem sieci miał być Bytom, a linie prowadziłyby do Piekar, do Katowic przez Siemianowice, do Królewskiej Huty i Wirka oraz przez Zabrze do Gliwic. Jak stwierdzono, nowy środek lokomocji miał tak niesłychane znaczenie i był tak ważny dla miast, powiatów i wsi, że musiał spowodować przewrót w dotychczasowych stosunkach komunikacyjnych.

[madohora]

W grudniu 1892 r. pod wpływem sugestii ministerstw robót publicznych i wojny zmieniono w projekcie szerokość toru tramwajowego z 1000 mm na 785 mm. Było to w interesie wojska, gdyż istniała już na Górnym Śląsku sieć kolei o tej szerokości toru (150 km) i potraktowano tramwaje jako jej rozszerzenie.

[madohora]

W maju 1893 r. były już zamówione nowe szyny żłobkowe o ciężkim profilu. Wykonawcą prac budowlanych była berlińska firma Internationale Eisenbahnbau-Gesellschaft Th. Schmidt, posiadająca swą filię w Gliwicach. Zaplanowano stacje wodne służące do zaopatrywania lokomotyw w Królewskiej Hucie, Chebziu, Zabrzu i w Gliwicach.

[madohora]

25 maja 1894 r. dokonano objazdu linii pociągiem próbnym (lokomotywa i jeden wagon) w Gliwicach, a potem ruszono do Zabrza i Piekar, objeżdżając całą trasę

[madohora]

Cena biletu III klasy wynosiła 10 fenigów, a II klasy 20 fenigów. Dzieci płaciły połowę tych stawek. Bilet robotniczy tygodniowy kosztował 1 markę (uprawniał do przejazdu wyłącznie w dni robocze), szkolny bilet miesięczny – 3 marki, a miesięczne bilety ogólnodostępne 5 marek w III klasie i 10 marek w II klasie. Można było nabyć również bilety kwartalne, półroczne i roczne – te ostatnie kosztowały odpowiednio 30 i 60 marek .

[madohora]

Linia ta liczyła łącznie 34,5 km długości. Pociągi tramwajowe składały się z lokomotywy parowej specjalnej konstrukcji, zdolnej poruszać się po ulicach, oraz wagonów doczepnych. Prędkość nie była oszałamiająca: w niezamieszkałej okolicy 22 km/godz., i to pod warunkiem że tory poprowadzono poza jezdnią, bo w przeciwnym przypadku co najwyżej 17 km/godz. A w miejscowościach tramwaje musiały zwalniać do 12 km/godz. - tak wymagały ówczesne przepisy.

[madohora]

Na trasie tramwaju parowego dochodziło często do różnych incydentów pociągających za sobą urzędowe dochodzenia. I tak na przykład 3 lipca 1895 r. w Łagiewnikach maszynista Johann Pogorzalek i konduktor Janik (obaj z Gliwic) minęli bez zatrzymania przystanek przy domu celnym (Zollhaus). Przyczyną był zakład o szybkość z posiadaczem welocypedu (roweru). Co ciekawe, pasażerowie nie mieli nic przeciwko temu, a wręcz kibicowali wyścigowi. Zdarzały się też przejazdy nieoświetlonych lokomotyw ulicami miast, co zagrażało zwłaszcza pijakom, którzy tłumnie wracali wieczorami z szynków do domu. Skargi mieszkańców na hałas i dym spowijający ulice doprowadziły do przestawienia się w śródmieściu Gliwic i Bytomia na trakcję konną. Parowozy dojeżdżały tylko do granic tych miast, natomiast na odcinkach Pogoda – Dworzec kolejowy w Bytomiu oraz Plac Inwalidów Wojennych - Dworzec kolejowych w Gliwicach kursowały tramwaje konne.

[madohora]

Po czterech latach eksploatacji tramwajów parowych postanowiono je zelektryfikować. Stało się to możliwe po uruchomieniu elektrowni w Zabrzu (1897) i Chorzowie (1898). Elektryfikacja była trudną decyzją, gdyż posiadany tabor dostosowany do trakcji parowej był prawie nowy. Koncesję na elektryfikację istniejącej linii Gliwice - Piekary, wydano 26 stycznia 1897 r. (właściwie Gliwice - Bytom; nie dotyczyła ona linii miejskiej w Bytomiu i odcinka Bytom - Piekary).
Z czasem przyjęło się powszechnie zasilanie tramwaju z drutu rozwieszonego nad torem, nie przyszło to jednak łatwo. Bywało, że z przyczyn estetycznych władze miejskie zabraniały wieszania sieci. Eksperymentowano więc z „trzecią szyną” umieszczaną z boku pomiędzy szynami jezdnymi, a nawet w podziemnym kanale (ten ostatni system był bardzo skomplikowany, należało osłonić przewód przed deszczem czy śniegiem). Próbowano wykorzystywać niedoskonałe jeszcze akumulatory, a także łączyć silnik dieslowski z prądnicą.

[madohora]

Warto dodać że w latach 1898-1900 stworzono plan przedłużenia linii tramwajowej z Piekar Wielkich przez Kozłową Górę aż do Świerklańca. Niestety projekt ten nie został wcielony w życie z niewiadomych powodów.

[madohora]

Polska transgraniczna linia do Piekar została zamknięta w 1937 roku po wygaśnięciu Konwencji Górnośląskiej. Co ciekawe była to jedyna na Śląsku linia trójtorowa, po której kursowały polskie tramwaje wąskotorowe i od około 1930 roku niemieckie szerokotorowe. Konwencja Górnośląska miała uregulować skomplikowane zależności gospodarcze po obu stronach dzielącej Śląsk granicy. Nie udało się. Polacy i Niemcy systematycznie likwidowali uciążliwe połączenia "przez granicę".

[madohora]

W roku 1938 postanowiono zdemontować tor biegnący od przejścia granicznego w Szarleju do Kalwarii, sytuacja zmieniła sie w roku 1949, kiedy to na biegu starego torowiska wytyczona na nowo linię tramwajową już z normalnym rozstawem szyn.

[madohora]

Najwyższy czas znowu gdzieś wyruszyć

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

Chcę się wybrać w najbliższym czasie i zobaczyć Piekary latem

[madohora]

***

[madohora]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Cudowny obraz Naj św. Marii Panny w Piekarach na Górnym Śląsku.

W blizkości miasta powiatowego Bytomia znajduje sie Zakład górniczy, w którym od
przeszło 600 lat ślązacy pracują. Ponieważ się tam osiedliło kilku piekarzy, którzy robotnikom dostarczali chleba, dlatego miejscowość tę nazwano "Piekary" Roku 1303 zaczęto
tamże budować kościół; nawieziony materyał do budowy na wyznaczone miejsce, przenosił
się dziwnym sposobem kilka razy na miejsce dzisiajszego kościoła. Za tem widocznie Boskiem życzeniem zbudowano kościół, w którym Najśw. .Marya Panna wiele cudów uczyniła, na
miejscu, gdzie dziś stoi. Tutaj to 27 lipca 1679 roku saski książe August obrany na króla Polskiego złożył wyznanie wiary. 'Tutaj korzył się i modlił ze swym dworem król polski
Jan Sobieski, w drodze do Wiednia Naj św. Panne u pomoc w wojnie tureckiej prosząc.
W czasie grasowania zarażliwej choroby w Pradze w Czechach za prośbą cesarza i arcybiskupa
sprowadzono obraz Najśw. Maryi Panny Piekarskiej w procesyi i oprowadzano go po
ulicach miasta, o oddalenie zarazy prosząc, a zarażliwa choroba latała. Z wdzięczności
cesarz, szlachta i obywatele miasta Pragi ofiarowali dary w złocie i drogich kamieniach.
Mały stary drewniany kościółek stał do roku 1842. świętobliwy kapłan X. kanonik Ficek
w roku 1849 dokończył budowy nowego kościoła, który też tego roku przez kardynała
i księcia biskupa Melchiora Diepenbroka został poświęcony. Za staraniem biskupiego komisarza ks. Purkopa stanął w 1878 główny ołtarz z marmuru za 16,000 talarów. Kaplice na
Kalwaryi przy kościele budować zaczęto za pomocą Najświetszej Maryi Panny, a pobożny
lud górnośląski przysłużył się do szybciejszego ukończenia składaniem obfitych ofiar.
Boga chwalcie, pozdrawiajcie :Marię Pannę. Wznoście głosy pod niebiosy tu nieustannie;
W utrapieniu Ją wzywajcie, bowiem przez Nią otrzymacie, co tylko do zbawienia prosić będziecie. Więc że się ja nie omylę, o Panno święta, Boś Ty w Twojem miłosierdziu jest niepojęta, Która w Piekarskim obrazie, Cieszysz wiernych w ciężkim razie, Maryo Panno.

Kalendarz Mariański na rok 1905

[madohora]

[madohora]

[madohora]

WYBURZONO OSTATNI SZYB KOPALNI ANDALUZJA - Polskie Radio Katowice - 10.03.2014

[madohora]

KONIEC KOPALNI ANDALUZJA - Gazeta Wyborcza - 10.03.214

[madohora]

PIELGRZYMKA MĘŻCZYZN DO PIEKAR ŚLĄSKICH - Polskie Radio Katowice - 25.05.2014

[madohora]

ROK 1927 GIMNAZJUM W SZARLEJU

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KOBIETO WIDZIMY SIĘ W PIEKARACH - Gość - 15.08.2014

[madohora]

PODPIS POD ZDJĘCIEM BRZMI ŚWIERKLANIEC DUŻY 1927 rok

Widziałam ten kościół ale teraz nie mogę sobie uzmysłowić gdzie? Być może jest to jeden z kościołów które zostały przeniesione w inne miejsce i ja go kojarzę z czymś zupełnie innym. Dzisiaj nie ma już czegoś takiego jak Świerklaniec duży

[madohora]

[madohora]

Brzeziny Śląskie (niem. Birkenhain) – dzielnica Piekar Śląskich położona w południowej części miasta.

[madohora]

[madohora]

Około 1750 na terenie Brzezin istniała tylko leśniczówka, dopiero w I połowie XIX wieku osiedliło się tu kilku chłopów. Około 1820 znajdowało się 13 zabudowań). W 1858 powstała kopalnia "Biały Szarlej" przemianowana w 1934 na "Orzeł Biały". Od tego momentu rozpoczął się rozwój Brzezin. Jako gmina Brzeziny powstały w 1882. Na jej terenie mieściły się kopalnie cynkowo-ołowiowe "Biały Szarlej" i "Szczęście Samuela". Wówczas gmina nosiła nazwę Birkenhain (z niemieckiego birke – brzoza, hain -gaj). Wraz z rozwojem kopalni rozwijały się Brzeziny oraz przybywali nowi mieszkańcy. W 1878 wybudowano pierwszą szkołę.

[madohora]

Pod koniec XIX wieku w Brzezinach dominowała zabudowa murowana, wszystkie domy budowano z cegieł co nadawało miejscowości wygląd miasta. Mieszkańcami byli w większości ludzie napływowi, którzy przyjeżdżali tu po to, aby pracować w kopalni. 29 marca 1883 Brzeziny stały się gminą. Liczyła ona 1050 mieszkańców, a jej pierwszym sołtysem został Kazimierz Szwedt. Początkowo była podporządkowana gminie Kamień. Brzeziny od 1922 znajdowały się w powiecie świętochłowickim. W kwietniu 1926 uzyskały status gminy o charakterze miejskim, a w 1931 zmieniono nazwę Brzeziny na Brzeziny Śląskie. W latach 1945-51 siedziba wiejskiej gminy zbiorowej Brzeziny Śląskie. W 1951 przyznano Brzezinom status miejski. W 1973 do miasta Brzeziny Śląskie włączono Dąbrówkę Wielką oraz Brzozowice-Kamień. W 1975 Brzeziny stały się częścią Piekar Śląskich.

[madohora]

[madohora]

##Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – kościół parafialny według projektu Ludwika Schneidera, pochodzi z 1915 roku, całość nie posiada jednolitego stylu architektonicznego, przeważa styl mieszany, gotycko-romański

[madohora]

[madohora]

##Ratusz – znajdujący się przy ul. Roździeńskiego dawny budynek władz gminnych został wybudowany około 1892 roku, obecnie jest gruntownie wyremontowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ZAKOŃCZONO REMONT KOPCA - Wyborcza.pl - 13.09.2014

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W tym roku znowu w październiku - jak co roku zresztą

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W niewielkiej odległości i w stronie północnej od Katowic, nad rzeką Brynicą wpadającą do Przemszy, leży miejscowość Wielkie Piekary (dziś Piekary Śląskie), które szeroko i daleko lud polski zwie "klejnotem Śląska". I naprawdę nie kłamią ci, którzy W. Piekary zwią klejnotem. Tym skarbem jest obraz Matki Boskiej, umieszczony w wielkim ołtarzu kościoła parafialnego, od wieków płynący na całą Polskę cudami. Piekary jest to osada bardzo stara. Powstała prawdopodobnie za Bolesława Chrobrego. Po raz pierwszy wymieniona jest w r. 1105, kiedy w Polsce panował Bolesław Krzywousty. Należała do zamku bytomskiego i była obowiązana dostarczać panom na Bytomiu chleba.

[madohora]

Około roku 1303 zbudowano tu drewniany kościołek pod wezwaniem św. Bartłomieja. (Dziś śladu niema po tern kościółku).

[madohora]

MAKIETĘ KOŚCIÓŁKA DOŚĆ WIERNIE ODTWORZONĄ ŁĄCZNIE Z WNĘTRZEM MOŻNA OGLĄDAĆ W MUZEUM PRZY BAZYLICE W PIEKARACH ŚLĄSKICH

[madohora]

Osada zaczęła słynąć dopiero od r. 1659, gdy proboszcz Jakób Roczkowski w ołtarzu wielkim umieścił cudowny obraz. W. Piekary były w tych czasach dość ważnym punktem. Tędy prowadziła jedyna droga z kraju Wiślan mieszkających nad górną Wisłą do kraju Polan nad jeziorem Gopłem, na Mazowsze i Kujawy, do Łęczycan i nad Nerem i Wienedów nad dolną Wisłą, do Lubuszan nad dolną. Wartą i Wkrzan przy ujściu Odry, a dalej do Słowian
nadłabskich: Łużyczan i Miśnian, do Obotrydów nadbałtyckich i Słoderan nad środkową Łabą. a wreszcie do Wagrów, mieszkających w krainie na północ od dzisiejszego Hamburga.
Spokojna wioska gościła nieraz u siebie wielkich panów, a nawet królów. Tutaj, w r. 1683, słuchał Mszy św. król polski, Jan Sobieski, ze swoją w żelazo zakutą husarją, która rozgromiła
Turków pod Wiedniem. Król polski, August II, bawił w W. Piekarach dwa dni wraz z całym dworem, gdy zdążał do Krakowa. Tutaj także przed cudownym obrazem Matki Boskiej, modlił
się o błogosławieństwo dla młodej armji polskiej generał Szeptycki, gdy po plebiscycie obejmował najpierw z woli Boga, a potem ludzkiej Śląsk dla Polski.

[madohora]

Obecnie stojący kościół zbudowany na miejscu starego, wykończony został w r. 1849. Wybudowany za wdowi grosz ludu śląskiego na cześć i chwałę Matki Bożej, a naszej Opiekunki i Królowej, nie mógł być od razu ozdobiony tak, jak przystało. Dopiero po 60 latach myśl ozdobienia kościoła podjął śp. ks. Anders. Plany przygotował ks. Szulc - a wprowadził w czyn myśl ks. Andersa ks. Kanonik Wawrzyniec Pucher ówczesny proboszcz, który z całym zapałem i poświęceniem oddał się sprawie ozdobienia przybytku Królowej nieba i Polski.
Kościół zadziwia - przecudny obraz Matuchny Bożej, w ślicznej złotej koronie, przepiękne o harmonijnych barwach, z artyzmem wykonane, malowidła kościoła i na wspaniałe marmury, któremi obecnie obłożono ściany i filary wewnętrzne (...)

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Z ODSIECZĄ ZANIEDBANEJ KAPLICZCE - Gość - 21.05.2015

[madohora]

PIEKARY ŚLĄSKIE. DO MIASTA WRACA KINO - Gazeta.pl - 18.07.2015

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W PIEKARACH ŚLĄSKICH BĘDZIE NOWE KINO - Gazeta.pl - 30.06.2015

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]