Ostatki

[madohora]

Na Martynice tradycja karnawału sięga połowy xviii wieku , w czasach niewolnictwa.

[madohora]

Miejscami to tradycyjne święto nazywane jest także Wtorkiem Naleśnikowym. Wiele kościołów oferuje śniadania lub kolacje z naleśnikami, czasami prosząc o datki na cele charytatywne. Naleśniki podaje się z syropem klonowym (w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych) lub kompotem owocowym. Lokalnie w Anglii tradycyjny wyścig naleśników wymaga pokonania określonego dystansu, kręcąc naleśniki na trzymanej w dłoni patelni, tak aby ich nie upuścić.

[madohora]

Obchody Mardi Gras wywodzące się z Finlandii nazywane są Laskiainen . W niektórych społecznościach, takich jak Palo w Minnesocie , często kojarzone są z Ostatkami

[madohora]

Podobnie jak ich fińscy sąsiedzi , którzy świętują Laskiainen , ten dzień wiąże się z różnymi zajęciami, które zazwyczaj praktykujemy z rodziną lub przyjaciółmi. Tradycją jest więc w tym dniu zjeżdżanie na sankach , a na rozgrzewkę zajadanie się grochówką z szynką.

[madohora]

Szwedzi tradycyjnie jedzą semlę , brioszkę wypełnioną pastą migdałową i śmietaną , na Ostatki ( po szwedzku fettisdag ) .

[madohora]

Pochodzenie tego zwyczaju jest dość enigmatyczne: według kilku mieszkańców wsi mogło ono sięgać czasów wojen napoleońskich , około 1800 roku. Mogło mieć także swoje korzenie w starszych paradach.

[madohora]

[madohora]

Złote monety hiszpańsko-amerykańskie były bite w dwóch, czterech i ośmiu nominałach escudo, a każde escudo było warte około dwóch dolarów hiszpańskich lub 2 dolarów. Dwuescudo (lub moneta 4 dolary) to „dublon” lub „ pistolet ”, a duże osiem escudo (lub 16 dolarów) to „poczwórny pistolet”.

[madohora]

Dublony, wymieniane na 4 dolary lub 32 reale w srebrze, były notowane przy wysokim stosunku złota do srebra wynoszącym 16 (ponieważ każdy real zawierał 3,833 g srebra próby 0,917). Ponieważ przez większą część XVIII wieku w Europie przeważał stosunek 15, czasami dublony były sprzedawane z dyskontem do tej kwoty, wynoszącym 30–32 reali .

[madohora]

W Europie dublon stał się wzorem dla kilku innych złotych monet, w tym francuskiej monety Louis d'or , włoskiej doppii , szwajcarskiej duplone , północnoniemieckiego pistoletu i pruskiego Friedrich d'or .

[madohora]

Rote Funken zostało założone w tym samym roku co Komitet Festiwalu Karnawałowego w Kolonii , który organizuje kolońską procesję Róż w Poniedziałek , oraz Towarzystwo Wielkiego Karnawału z 1823 roku . Funkenowie chcieli maszerować pociągiem jako strażnicy karnawałowego księcia , znanego wówczas jako Hero Carnival . Razem z Helligen Knäächten und Mägden wzięli udział w pierwszej kolońskiej procesji róż w poniedziałek 10 lutego 1823 roku.

[madohora]

Uchwała Reichstagu z 1654 r. przewidywała utworzenie Wehrmachtu. Uchwała Reichstagu z 30 sierpnia 1681 roku określała, ile każdy okręg miał wnosić do armii cesarskiej. Według rejestru cesarskiego z 1681 r. okręg Dolnej Nadrenii-Westfalii, do którego należało także „wolne cesarskie miasto Cölln”, musiał zapewnić prosty kontyngent („simplum”) składający się z 1321 ludzi na koniach i 2708 pieszych. Udział „wolnego cesarskiego miasta Cölln” wynosił 383 pieszych. W 1784 roku dowódcą miejskim wojska został Caspar Josef Carl von Mylius (urodzony 11 listopada 1749 w Kolonii). Od niego pochodzą najstarsze znane źródła tekstu pieśni karnawałowej Wiernych Huzarów , którą podobno przywiózł z Austrii do Kolonii. W 1929 roku w jego majątku odnaleziono rękopis z 1781 roku

[madohora]

Dziś Czerwone Iskry dzielą się na iskry aktywne i nieaktywne oraz grupę promotorów iskier. Zgodnie ze statutem właściwy burmistrz miasta zostaje automatycznie członkiem korpusu czynnego. W rezultacie Henriette Reker została oficjalnie przyjęta w styczniu 2016 roku . Jest pierwszą kobietą w historii Funken i otrzymała przydomek „Agrippina Courage” w nawiązaniu do rzymskiej kolonii , z której rozwinęło się miasto Kolonia.

[madohora]

[madohora]

Błękitne Iskry powstały na wzór lekkiej artylerii polowej konnej, którą Fryderyk Wielki wprowadził do armii pruskiej i tym samym różniły się od żołnierzy miejskich Kolonii, którzy już od 1823 roku odgrywali ważną rolę podczas karnawału w Kolonii jako żołnierze „ Czerwone iskry ”. Błękitne Iskry są zatem artylerią , a nie korpusem kawalerii, nawet jeśli noszą mundury smoków . Krój i kolorystyka munduru wzorowana jest na smokach z Ansbach-Bayreuth . Na początku XIX wieku Ansbach-Bayreuth było własnością Prusów, a po roku 1814 przypadło Bawarii . Od tego czasu mundur Blue Sparks nosi kolory niebieski i biały.

[madohora]

Prinzen -Garde Köln 1906 eV jest jednym z dziewięciu tradycyjnych korpusów podczas karnawału w Kolonii i towarzyszy Karnawałowi Księcia w procesji Różanego Poniedziałku. Ze względu na białe mundury z kontrastującym czerwonym kolorem mieszkańcy Kolonii nazywają ich „Mählsäck” (worki na mąkę).

[madohora]

Do 1931 r. Gwardią Książęcą w Kolonii często dowodzili różni prezydenci. Jednym z najbardziej znanych jest były prezes Komitetu Festiwalu Karnawałowego w Kolonii Fritz Maaß. W 1931 roku późniejszy prezes Komitetu Festiwalu Karnawałowego w Kolonii, Thomas Liessem, przejął firmę jako prezes, a później także jako dowódca i kierował nią z krótką przerwą do 1968 roku.

[madohora]

Prinzen -Garde Köln 1906 eV liczy około 450 członków ze wszystkich grup wiekowych i zawodowych. Dino Massi jest prezesem od 2013 roku. Każdy członek należy do jednej z czterech tzw. części korpusu . Korpus piechoty i korpus kawalerii tworzą korpus czynny.

[madohora]

Członkowie długoletni, którzy działali w korpusie piechoty lub kawalerii, mają możliwość przejścia do korpusu rezerwy. W korpusie rezerwowym, w odróżnieniu od części korpusu czynnego korpusu pieszego i korpusu kawalerii, nie ma obowiązku uczestniczenia w wydarzeniach Gwardii Książęcej. Od 2017 roku dowódcą korpusu rezerwy jest Jürgen Wicharz .

[madohora]

Od 1981 roku Prinzen-Garde Köln 1906 eV znalazło swój dom w jednej z wież obronnych historycznych murów miejskich Kolonii , która znajduje się w jedynej pozostałej części toru Sachsenring . Wieża była wcześniej wykorzystywana jako budynek mieszkalny przez kolońskiego architekta Petera Neuferta z lat pięćdziesiątych XX wieku .

[madohora]

Wieżę można zwiedzać raz w roku w ramach Dnia Otwartego Zabytku w Kolonii w ramach wycieczki z przewodnikiem.

[madohora]

Nazwa pojawiła się we Francji na początku XVII wieku i prawdopodobnie wywodzi się od pistoletu zwanego smokiem , [1] zwanego także karabinkiem (patrz karabinek ). Dlatego w niektórych krajach europejskich piechota konna, zmotoryzowana lub zmechanizowana, na przykład w armii belgijskiej, była i jest również nazywana karabinierami

[madohora]

Jako hybryda piechoty i kawalerii, dragoni często byli wyśmiewani przez piechotę i jeźdźców, których nazywali „Stiegelhüpfer” i „Steifelschmierer”. [2] W krajach niemieckojęzycznych smoki posiadały liczne cechy piechoty, zanim zrezygnowały z nich, gdy pod koniec XVIII wieku przekształciły się w pełnoprawną kawalerię: Do tego czasu nosili flagi ( zamiast sztandarów ) jako sygnały, a jako urządzenia sygnalizacyjne służyły długie bębny i fify (zamiast trąb ), dowódcę kompanii nazywano kapitanem (zamiast kapitana ), a najmłodszego oficera nazywano chorążym (zamiast kornetu ); W przeciwieństwie do tego jednak najwyższy stopień podoficera nazywał się Wachtmeister (a nie Feldwebel , jak w piechocie).

[madohora]

Dragoni należeli zazwyczaj do ciężkiej jazdy i podobnie jak kirasjerzy atakowali pallaschami , w Prusach około 1800 roku weszli w skład lekkiej kawalerii i byli wyposażeni w szablę . W Austrii sześć pułków szwoleżerów utworzonych w połowie XVIII wieku nazywano w latach 1798–1801 lekkimi smokami, a następnie w 1851 r. przekształcono je w zwykłych smoków austro-węgierskich . W Wielkiej Brytanii od połowy XVIII wieku wprowadzono rozróżnienie na (ciężkich) smoków i lekkich smoków. Ci ostatni wkrótce przyjęli mundur, wyposażenie i styl walki husarii, zachowując jednak swoją poprzednią nazwę. Dopiero w latach 1806/1807 oficjalnie przemianowano niektóre pułki na husaria. Innych brytyjskich lekkich smoków przekształcono w ułanów (lansjerów) w 1816 roku.

[madohora]

Pomimo tego rozwoju, smoki w większości armii zachowali wyposażenie ( bagnet ) i wyszkolenie, które umożliwiło im walkę bez konia jako piechota. W umundurowaniu i tradycjach smoków pozostały echa początków piechoty. Często zamiast trąb używano bębnów , a zamiast chorągwi flagi . Podobnie jak piechota, niektóre armie miały grenadierów na koniach jako elitarne kompanie, które aż do początku XVIII wieku były również uzbrojone w granaty ręczne . Na początku XIX wieku cechy piechoty zostały w większości utracone wraz z pojawieniem się smoków, których obecnie uważano za pełnoprawnych kawalerzystów.