Odpust

[madohora]

Po zapachu i głosie rozpoznaje swojego gwałciciela, którym okazuje się być lekarz. Zabija się z poczucia winy, a jednak Kirsty nigdy nie wybacza mu tego, co zrobił.

[madohora]

Pomijam współczesne prawodawstwo. Tutaj raczej chodziło o rytualne zabójstwa dzieci. Złóż je na ołtarzu a twoje winy zostaną odkupione.

[madohora]

Jest to praktykowane jeszcze prościej w tym samym czasie, co zakaz i ekskomunika w Kościele greckim.

[madohora]

W swojej najsurowszej formie pokuta kościelna trwała wśród Braci Czeskich , Kościołów morawskich , mennonitów , kwakrów i niektórych wolnych kościołów amerykańskich.

[madohora]

Od synodu w Seligenstadt w 1028 r. dni czwartorzędu są dniami postu i wstrzemięźliwości. Reforma Brewiarzowa papieża Jana XXIII. przeniesiono kwartał wrześniowy na środę po 17 września zamiast na środę po święcie Podwyższenia Krzyża. (potem piątek i sobota); w tej kolejności sprawowano je aż do reformy liturgicznej . Reforma liturgiczna, która nastąpiła po Soborze Watykańskim II, zachowała kwatermber, ale pozostawiła poszczególnym konferencjom biskupów określenie terminu i struktury . Konferencja Episkopatu Niemiecw 1972 r. postanowiono umieścić kwartał w następującym kalendarzu regionalnym w Niemczech: w pierwszym tygodniu Wielkiego Postu (kwartał wiosenny), w tygodniu poprzedzającym Zesłanie Ducha Świętego (kwartał letni), w pierwszym tygodniu października (kwartał jesienny) pierwszy tydzień Adwentu (kwarta zimowa). W kalendarzu liturgicznym Nadzwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego kwatermber pozostał w swoich pierwotnych datach.

[madohora]

Elul ( hebr . אֱלוּל , z akadyjskiego elūlu ) jest dwunastym i ostatnim miesiącem cywilnego kalendarza żydowskiego i szóstym religijnego kalendarza żydowskiego, licząc w kalendarzu żydowskim . Ma 29 dni i według kalendarza gregoriańskiego przypada na okres od sierpnia do września .

[madohora]

Jednak żydowska nazwa miesiąca Elul nie jest jedyną, której korzenie sięgają miesiąca babilońskiego: wrzesień nazywany jest także po turecku „Eylül” .

[madohora]

Wielu Żydów odwiedza także groby przyjaciół i krewnych, aby ich uczcić i uczcić.

[madohora]

[madohora]

Ponieważ Islamskie Święto Ofiarowania odbywa się również 10. dnia miesiąca według kalendarza księżycowego, co 32–33 lata oba święta obchodzone są w tym samym dniu kalendarzowym przez 2–3 kolejne lata.

[madohora]

W tym dniu w świątyni jerozolimskiej składano specjalne ofiary.Był to jedyny dzień, w którym arcykapłan – sam i ściśle zakryty – mógł wejść do Najświętszego w świątyni , aby otrzymać odpuszczenie grzechów w imieniu ludzie. Tam skropił Arkę Przymierza krwią dwóch zwierząt ofiarnych. Losy rzucono także o dwa kozły ( Kpł 16,5-22 UBG ). Osoba posiadająca los „dla Boga” została złożona w ofierze w celu oczyszczenia świątyni. O koźle ustalonym losowo „dla AsaselaArcykapłan upublicznił wszystkie grzechy ludu Izraela. Bestia została następnie zabita „dla Azazela” poprzez wysłanie jej za krawędź górskich klifów na pustyni Judzkiej.

[madohora]

[madohora]

Rytuałem nadal praktykowanym przez ultraortodoksyjnych Żydów w przeddzień Dnia Pojednania jest rytualny ubój kurczaka w ramach pokuty (kapparot), którego nie ma w Torze ani w Talmudzie. Aby to zrobić, bierze się białego, zdrowego, żywego kurczaka - koguta dla mężczyzny, kurę dla kobiety. W przypadku kobiety w ciąży używa się koguta i kury, ponieważ nienarodzone dziecko może być chłopcem. Następnie poprzez modlitwę grzechy osobiste zostają przeniesione na zwierzę. Następnie trzykrotnie obraca się kurczaka nad głową, za każdym razem mówiąc: „To jest moje zastępstwo. To jest mój wyzwalacz. To jest moje pokuta. Ten kurczak umrze, ale ja idę do dobrego życia i spokoju.” Następnie zwierzę zostaje uśmiercone poprzez podcięcie gardła. Po wykrwawieniu biedni ludzie każą zjeść kurczaka

[madohora]

W Nowy Rok są wypisane, a w Dniu Pojednania zapieczętowane, ilu zginie, ilu się narodzi, kto będzie żył, a kto umrze, kto w swoim czasie, a kto przed swoim czasem, kto przez ogień, a kto przez wodę, kto przez miecz i kto przez głód, kto przez burzę, a kto przez zarazę, kto odpocznie, a kto będzie niespokojny, kto znajdzie odpoczynek i kto zbłądzi, kto będzie wolny od trosk i kto będzie cierpiał, kto będzie wysoki, a kto niski, kto będzie bogaty, a kto biedny. Ale pokuta, modlitwa i czynienie dobra zapobiegną złemu losowi”

[madohora]

W Izraelu wszystkie restauracje i kawiarnie są tego dnia zamknięte (z wyjątkiem arabskich). Całe życie publiczne zatrzymuje się. Wszystkie przejścia graniczne (w tym lotniska) są zamknięte. Choć nie ma oficjalnego zakazu jazdy, ulice są prawie całkowicie wolne od samochodów, jeżdżą jedynie karetki pogotowia, straż pożarna i policja. W ostatnich dziesięcioleciach świeccy Żydzi zaczęli wykorzystywać tę sytuację do przejażdżek rowerowych po pustych autostradach. Jedzenie i słuchanie muzyki w miejscach publicznych w tym dniu uważane jest za niegrzeczne. Nie ma programów radiowych i telewizyjnych. W październiku 1973 roku Syria i Egipt wykorzystały fakt, że Izrael był tego dnia praktycznie sparaliżowany i wyjątkowo bezbronny, i rozpoczęły wojnę Jom Kippur. Dzięki temu doświadczeniu w Jom Kipur zostanie w pełni utrzymana wojskowa zdolność operacyjna; istnieje „ciche” radio i telewizja, które nie nadają żadnych programów, a jedynie nadają komunikaty w sytuacjach awaryjnych

[madohora]

Modlitwę wieczorną rozpoczyna się modlitwą „ Kol Nidre ”, którą czyta się przed zachodem słońca. Centralnym punktem liturgii jest wyznanie grzechów (וִדּוּי Widui ), która w tradycji żydowskiej, w przeciwieństwie do spowiedzi w kościołach chrześcijańskich , zawsze jest składana w kolektywie, który tworzymy, a prośby o przebaczenie,סְלִיחוֹת Nazywa się Slichot (niem.Wymówki„Nie jesteśmy bowiem odważni i uparci w mówieniu przed wami, że jesteśmy sprawiedliwi i że nie zgrzeszyliśmy; wręcz zgrzeszyliśmy”.

[madohora]

Cztery razy w roku – w Jom Kippur, Szmini Atzeret (ósmy [dzień] zgromadzenia), w ostatni dzień Paschy i drugi dzień Szawuot – odprawiana jest specjalna modlitwa pamiątkowa.יִזְכֹּר Jiskor („pamięć”), wypowiadane w synagodze dla upamiętnienia zmarłej duszy ojca i / lub matki. Obejmuje to prośbę do Zedaki na ich rzecz. Podczas modlitwy Yiskor w synagodze pozostają tylko ci, których ojca i/lub matki już nie ma. Wszyscy pozostali opuszczają salę, dając potomstwu poważną, prywatną chwilę na ponowne połączenie się ze wspomnieniami swoich rodziców.

[madohora]

W okresie pomiędzy Jom Kippur a ostatnim dniem Sukot ( Hoszana Rabba ) włącznie ludzie składają sobie życzenia po hebrajsku גמר חתימה טובה gmar chatima tova , angielski „niech Twój wpis (w księdze życia ) będzie dobrze wypełniony” . „Gmar” oznacza ostateczny, pragnący ostatecznej, dobrej pieczęci. Ten czas daje ostatnią szansę do końca Sukkot na zmianę na lepsze.

[madohora]

Jako dziesięć dni pokuty ( hebr עשרת ימי תשובה Assereth Jemej Teschuva ) lub dziesięć dni czci lub Jamim Noraim (pol.: dni czci ) to dni od żydowskiego Nowego Roku Rosz ha-Szana do Dnia Pojednania Jom Kippur , pierwszych dziesięciu dni żydowskiego miesiąca Tishrei

[madohora]

Rosz ha-Szana ( hebr רֹאֹשׁ הַשָּׁנָה „Głowa roku, początek roku” , zwana także Rosz ha-Szana , w języku aszkenazyjskim Rausch ha-Schono lub Roish ha-Schono lub popularnie nazywana w jidysz Rosheschone , Rosheschune ) to żydowski Nowy Rok . Miszna , najważniejszy zbiór tradycji religijnych judaizmu rabinicznego , określa to święto jako początek roku i na tej podstawie oblicza się lata kalendarzowe .

[madohora]

Rosz Haszana teżיום הדיןJom haDin , „Dzień Sądu”: Według Talmudu (traktat Rosz ha-Szana 16b) w święto Nowego Roku otwierane są trzy księgi. W pierwszej kolejności wchodzą sami „sprawiedliwi”, którzy natychmiast „otrzymują pieczęć życia”. W drugiej książce wpisują się bardzo „źli ludzie”, którzy otrzymują „pieczęć śmierci”. A trzecia książka jest dla „przeciętnych”, którzy mają zarówno grzechy, jak i zasługi. Sąd ostateczny pozostaje otwarty w okresie od Nowego Roku do Dnia Pojednania. Poprzez kontemplację i nawrócenie można otrzymać pieczęć życia.

[madohora]

Święto Rosz ha-Szana jest biblijnie poświadczone w Księdze Kapłańskiej 23,24-25 UE , Liczb 29,1-6 UE oraz w zarysie w Ez 40,1 UE . Rozpoczyna się jesienią, pod koniec dnia następującego po 29 dniu żydowskiego miesiąca Elul . Oprócz tego Tora zna także datę wiosenną, 1 Nisan , jako początek nowego roku Wj 12.2 UE . Horsta Dietricha PreussaZgodnie z tym datą jesienną, po zakończeniu żniw, była w Palestynie starsza data Nowego Roku. Data wiosny odzwierciedla warunki rolnictwa w Mezopotamii i może być ustalona sztucznie jedynie w Palestynie. Zostało ono narzucone w Palestynie przez Asyryjczyków i Neobabilończyków, kiedy podbili ten region. [2] Samarytanie świętują Rosz ha-Szana wiosną, na początku miesiąca Abib (odpowiednik miesiąca Nisan ). Niektórzy badacze uważają, że jest to pierwotny, ogólnoizraelicki zwyczaj. Talmudyczny _W literaturze pojawiają się spory na temat tego, czy należy obchodzić datę wiosenną czy jesienną, opowiadając się za datą jesienną ( Misznatraktat – Rosz ha-Szana ).

[madohora]

Rosz ha-Szana przypada 163 dni po pierwszym dniu Paschy . Zgodnie z obecnym kalendarzem gregoriańskim Rosz Ha-Szana nie może przypadać wcześniej niż 5 września, np. w 1899 r. i ponownie w 2013 r. Po roku 2089 różnice między kalendarzem żydowskim a kalendarzem gregoriańskim spowodują, że Rosz ha-Schana nie może przypadać wcześniej niż 6 września . Rosz ha-Szana nie może przypadać później niż 5 października, np. B. w 1967 r. i ponownie w 2043 r. Kalendarz żydowski jest skonstruowany w taki sposób, że pierwszy dzień Rosz ha-Szana nigdy nie przypada w środę, piątek ani niedzielę

[madohora]

W czasach Drugiej Świątyni dźwięk szofaru kojarzono z nabożeństwem noworocznym w Świątyni Jerozolimskiej , ale Filon potwierdza również ten zwyczaj w synagodze w Aleksandrii, gdzie znajdowała się duża zbór mówiący po grecku. Po zniszczeniu Świątyni przez wojska rzymskie w roku 70 n.e. Johanan ben Zakkai nakazał dmuchanie w szofar w Jawne zamiast w Jerozolimie . Wprowadzono go teraz wszędzie tam, gdzie był rabiniczny Beth Din , ponieważ instytucję tę postrzegano w symbolicznym związku ze Świątynią.

[madohora]

Taschlich to zwyczaj nieznany jeszcze w czasach talmudycznych, a potwierdzony dopiero od późnego średniowiecza ( Sefer Maharil ). Prawdopodobnie pod wpływem nieżydowskich wierzeń ludowych, otrzymał rozszerzenie od kabalistów w Europie Wschodniej . Rabini nie aprobowali Taschlicha, ale nie mogli po prostu zakazać tego niezwykle popularnego zwyczaju, lecz zamiast tego starali się zastąpić interpretacje magiczne interpretacjami symbolicznymi, zgodnymi z ich przekonaniami teologicznymi