Kołobrzeg

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

Pomnik kmdr. Stanisława Mieszkowskiego
u podnóża Latarni Morskiej – odsłonięty w roku 2007 z inicjatywy Ligi Morskiej i Rzecznej – Oddział Kołobrzeski. Autor pomnika i wykonawca odlewu – rzeźbiarz Romuald Wiśniewski.

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora]

Kołobrzeg leży w środkowej części wybrzeża województwa zachodniopomorskiego, w północnej części powiatu kołobrzeskiego u ujścia rzeki Parsęty do Zatoki Pomorskiej. Miasto jest położone na pograniczu dwóch makroregionów Pobrzeża Szczecińskiego i Pobrzeża Koszalińskiego. Ujściowy odcinek doliny Parsęty i wschodnia część miasta należy do Wybrzeża Słowińskiego, natomiast zachodni kraniec Kołobrzegu należy do Wybrzeża Trzebiatowskiego.

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

Pomnik walk o Kołobrzeg
w parku naprzeciw poczty głównej 18 marca 1948 r. osadzono piastowskiego orła oraz dokonano odsłonięcia pomnika z napisem: Żołnierzom poległym w walkach o wyzwolenie Kołobrzegu w marcu 1945 roku

[madohora2]

[madohora2]

[madohora2]

[madohora4]

Opis pochodzi z 1906 roku

Przyjechałem późno wieczorem do Koło brzega. Każdy, przybywający po raz pierwszy do nieznanej miejscowości, wytęża umysł, ażeby jak najwięcej zobaczyć nowych rzeczy. Ale nie stety, co można w nocy zobaczyć ? To też rad byłem, gdy po całodziennych prawie tarapatach ostałem się do wygodnego pokoju w zakładzie św. Marcina. Nazajutrz pospieszyłem jak naj wcześniej zobaczyć Bałtyk, opiekuna naszych rzek polskich, które w łono swe przyjmuje. Znam Bałtyk, bo nieraz i nie w jednej stronie mu się przyglądałem, ale tutaj inaczej mi się przedstawił. Co prawda, widziałem go dotąd spokojnym, lekko tylko pomrukującym, a tutaj przy wietrze północnym lub zachodnio-półno cnym huczał potężnie, jwkby okazać chciał swą wielkość i siłę. Pochodzi to ztąd, że przy Koło brzegu jest otwarte morze, przy Gdańsku zaś niejako zamknięte z lewej strony półwyspom Helą, z prawej zatoką Kuryjską, a bałwany w ką pielach: Sopotach, Nowymporcie, Brzeźnie itd., są o wi6le słabsze. Nad brzegiem morza ciągną się na kilka kilometrów pyszne parki i lasy ze starym drze wostanem, które przez kuracyuszów chętnie jako miejsce przechadzek bywają używane. Piękny dom kuracyjny — olbrzymi gmach w stylu mie szanym niedawno zbudowany, panuje nad całem wybrzeżem, w około którego gromadzi się całe towarzystwo kąpielowe. Chociaż już w drugim sezonie tu stanąłem, ruch i gwar bawiących się i szukających zdrowia i wypoczynku gości był nadzwyczaj liczny, a mnie w drugiej połowie sierpnia dostał się bilet kąpielowy nr. 6991. Li cząc i członków rodziny, z którymi przybywają goście, osiągniemy dość poważną ich liczbę w kąpielach kołobrzeskich.

[madohora]

[madohora]

Według podziału geobotanicznego szaty roślinnej Polski, miasto Kołobrzeg należy do strefy klimatycznej pobrzeża bałtyckiego w środkowoeuropejskiej prowincji niżowo-wyżynnej. Strefa Pobrzeże Południowobałtyckie charakteryzuje się zatorfionymi dolinami przymorskimi, wydmami z roślinnością piaskową oraz płaskimi płatami pomorskiej moreny dennej i wzgórzami moreny czołowej zajętymi przez lasy. Charakterystyczną roślinnością tej krainy są torfowiska wrzosowiskowe (właściwie wrzoścowe) oraz lasy bukowe i mieszane, olszyny, wilgotne bory sosnowe i lasy sosnowo-mieszane. Osobliwościami florystycznymi tych lasów są: jarząb szwedzki i wiciokrzew pomorski[

[madohora]

W uzdrowisku prowadzone jest leczenie w następujących kierunkach: choroby ortopedyczno-urazowe, choroby układu nerwowego, choroby reumatologiczne, choroby kardiologiczne i nadciśnienie, choroby górnych dróg oddechowych, choroby dolnych dróg oddechowych, cukrzyca, otyłość, choroby endokrynologiczne, osteoporoza, choroby skóry
Na terenie uzdrowiska znajdują się udokumentowane następujące naturalne surowce lecznicze zaliczane do kopalin podstawowych: wody lecznicze i podziemne, peloid leczniczy (torf)
W Kołobrzegu znajdują się 24 zakłady lecznictwa uzdrowiskowego

[madohora]

[madohora]

W ujściu rzeki znajduje się port morski z funkcjami: handlową, pasażerską, rybacką i jachtową. W mieście i okolicach występują źródła wody mineralnej, solanki oraz pokłady borowiny. W Kołobrzegu leczy się głównie choroby górnych dróg oddechowych, krążenia i choroby stawów. Kołobrzeg jest także regionalnym ośrodkiem kulturalnym. W okresie letnim odbywają się tu liczne koncerty popularnych piosenkarzy, muzyków, kabaretów. Miasto jest siedzibą kapituły kolegiackiej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Kościoła katolickiego.

[madohora]

[madohora]

W 1807 twierdza Kołobrzeg (niem. Festung Kolberg) została oblężona przez wojska Napoleona. Polskie oddziały na Kołobrzeg prowadził płk Sułkowski. Komendantem twierdzy był hrabia pruski, major Gneisenau. Miasto broniło się aż do podpisania traktatu pokojowego w Tylży, który zakończył wojnę. Wydarzenie to urosło w Prusach do rangi legendy. Major Gneisenau otrzymał awans na podpułkownika i zyskał znaczną sławę jako dowódca.

[madohora]

W 1933 roku dużą liczbę głosów otrzymała tu NSDAP Adolfa Hitlera, który został honorowym obywatelem miasta.

[madohora]

Wykorzystując podmiejskie tereny bagniste, rzekę Parsętę i Kanał Drzewny, Niemcy w 1944 roku rozpoczęli rozbudowę umocnień w mieście. W 1945 roku zbudowano system barykad, przystosowano do obrony budynki i stare forty ziemne położone w węzłowych punktach miasta. Siły obronne, liczące około 10 tysięcy żołnierzy, walczyły we współdziałaniu z jednostkami Kriegsmarine, dysponowały ciężkimi działami artylerii nabrzeżnej, artylerią okrętową, pociągiem pancernym, czołgami i działami pancernymi. W marcu 1945 roku miasto było przepełnione cywilnymi uchodźcami z Pomorza.

[madohora]

W nocy z 17 na 18 marca, po przegrupowaniu oddziałów i przygotowaniu artyleryjskim, rozpoczął się generalny szturm trzeciego pierścienia obrony. W godzinach rannych zostały zdobyte rejon stacji kolejowej i port. Nieprzyjacielowi udało się część sił ewakuować morzem. Reszta została zniszczona lub wzięta do niewoli (około 8000 jeńców). Własne straty wyniosły 1206 poległych i zaginionych bez wieści oraz około 2500 rannych.

[madohora]

Kolberg był kręcony z wielkim rozmachem, nie licząc się niemal z kosztami produkcji – 8,5 mln marek, zdjęcia do filmu powstawały w Kołobrzegu i na jego przedpolach, Trzebiatowie i pod Berlinem. W celu realizacji scen ze zniszczonego i palącego się miasta wybudowano w okolicach Berlina wiele budynków mających imitować Kołobrzeg. Podczas gdy niemiecka armia miała coraz większe trudności z odbudowywaniem swojego stanu liczebnego, do kręcenia filmu jako statyści były wykorzystywane jednostki Wehrmachtu, by zapewnić filmowi wiarygodnych wizualnie żołnierzy w scenach batalistycznych. Dla ukazania Kołobrzegu w zimowej scenerii w okresie letnim, kiedy realizowano zdjęcia, Harlanowi dostarczano 100 wagonów soli mającej być filmowym śniegiem. Sam Goebbels obiecywał sobie po Kolbergu „nadzwyczajny sukces”, pisząc w swoim dzienniku po obejrzeniu pierwszej wersji filmu w grudniu 1944 r., iż „(...) z punktu widzenia nastrojów narodu niemieckiego będzie można jego oddziaływanie porównać z efektem wygranej bitwy

[madohora]

W latach 1950–1975 oraz do 1998, Kołobrzeg był trzecim co do wielkości miastem województwa koszalińskiego. W 1998 w Kołobrzegu odnotowano największą liczbę ludności – 48 tys. ludzi. Od 1999 roku siedziba powiatu w granicach województwa zachodniopomorskiego. 30 września 2006 r. Kołobrzeg otrzymał Honorową Flagę Rady Europy

[madohora]

Po ustaniu działań wojennych w gruzach leżało prawie 90% budynków Kołobrzegu. Niektóre obiekty udało się odremontować, ale w większości odgruzowanego miasta postawiono dużą liczbę bloków z tzw. wielkiej płyty. Dopiero w latach 80. zaczęto przebudowę centrum miasta. Wokół dawnego Rynku i katedry powstała nowa dzielnica, która nie odtwarzała ani dawnych podziałów własnościowych, ani też przedwojennej zabudowy, lecz była raczej próbą stworzenia nastroju staromiejskiego.

[madohora]

Pomnik Arcybiskupa Marcina Dunina
znajduje się na ul. Armii Krajowej przy bazylice, wykonał go Zygmunt Wujek, rzeźbiarz koszaliński, pomnik ukazuje Arcybiskupa w stroju liturgicznym, spoglądającego na mieszkańców miasta i turystów z dwumetrowego cokołu.

[madohora]

W 1812 roku w Kołobrzegu został założony cmentarz żydowski, następnie w 1845 r. wzniesiono synagogę przy ul. Budowlanej. Liczba żydowskich mieszkańców wzrastała stopniowo i w 1897 roku w mieście żyło już ok. 600 osób pochodzenia żydowskiego. W wyniku I wojny światowej oraz późniejszego kryzysu gospodarczego liczba Żydów uległa zmniejszeniu. W 1933 roku, czyli gdy Hitler doszedł do władzy, gmina żydowska w Kołobrzegu liczyła już tylko ok. 200 członków. W 1938 roku podczas Nocy kryształowej zniszczono synagogę, zdemolowano część żydowskich domów, a wielu Żydów ucierpiało w wyniku napaści. Większość tych, którzy pozostali w mieście aż do wybuchu II wojny światowej, w dniach 11-12 lutego 1940 r. deportowano do gett na Lubelszczyźnie, skąd później trafili do obozów zagłady.

[madohora]

Pomnik Kołobrzeskim Żeglarzom na Wiecznej Wachcie
w porcie jachtowym – autorstwa rzeźbiarza Romualda Wiśniewskiego.

[madohora]

Tablica upamiętniająca pierwszych mieszkańców, którzy po zakończeniu II wojny światowej przybyli do miasta nad Parsętą aby budować przyszłość polskiego Kołobrzegu
tablica z 18 marca 2007

[madohora]

kościół rektoralny Niepokalanego Poczęcia NMP – Wybudowany w stylu neogotyckim w 1832 roku w miejscu wcześniejszej świątyni przy której istniał klasztor, a później konwent dla panien. W okresie międzywojennym świątynia odgrywała rolę kościoła garnizonowego. W 1945 r. reaktywowana została tutaj parafia katolicka św. Marcina, odprawiono tu pierwszą mszę świętą po II wojnie światowej dla katolików;
klasztor i dom księży emerytów, ob. dom parafialny, wybudowany w latach 1889-1895.

[madohora]

Elewacja domu przy ul. Granicznej 4 z 1910 roku.

[madohora]

Ruiny baszty więziennej – w średniowieczu przetrzymywano w niej ludzi oczekujących na proces lub wykonanie wyroku.

[madohora]