Lubecko

[madohora]

Fundatorami kościoła była pochodząca z Moraw rodzina Dzierżanowskich. Początkowo kościółek miał charakter kaplicy leśnej, utrzymywanej dzięki fundacji w wysokości 1200 talarów. W 1718 roku Boronów stał się samodzielną kuracją. Kościół boronowski został poświęcony dopiero w 1732 roku. Od wieków istniał tutaj cmentarz, o którym dokumenty bardzo rzadko wspominały. W 1718 roku powstała przy kościele samodzielna stacja duszpasterska, zaś parafię erygowano w 1868 roku.

[madohora]

Pod koniec września 1914 roku zawieszony w czynnościach kapłańskich zamieszkał w rodzinnym domu. Dopiero po pierwszej wojnie wrócił do normalnego życia kapłańskiego, włączył się w akcję plebiscytową i w końcu przeszedł w służbę diecezji katowickiej. W latach 1921 - 1923 był kuratusem parafii w Knurowie. Po przejściu na emeryturę przebywał najpierw w zakładzie sióstr elżbietanek w Katowicach, a następnie u bonifratrów w Bogucicach, tam zmarł 15 lutego 1942.

[madohora]

Czuł się Polakiem, wszystkich jednak parafian, zarówno Polaków będących w ogromnej większości w parafii, jak też Niemców traktował w sposób równoprawny. Grupa niemieckich parafian Popielowa 12 marca 1907 wystosowała do generalnego wikariatu pisemną skargę na proboszcza, zarzucając mu złe traktowanie ich przez proboszcza. Władze biskupie przekazały tę sprawę do rozsądzenia rejencji opolskiej, informując o niej księdza dziekana Musioła w Starych Siołkowicach (powiat opolski). Rejencja wyrażała opinię, że "proboszcz w Popielowie przez faworyzowanie polskich mieszkańców swojej parafii doprowadził do wielkiego wzburzenia po niemiecku myślących parafian", czemu jednak dziekan Musioł zdecydowanie zaprzeczył.

[madohora]

Tymczasem w Popielowie nowy proboszcz - ks. Klosa - usiłował wobec czynników niemieckich zdyskredytować ks. Adamka i jego działalność do 1921 roku, mówiąc z ambony, że jego poprzednik przed plebiscytem otrzymywał pieniądze z Warszawy, aby w kazaniach agitował za Polską („Nowiny Raciborskie" 1924 nr 42 z 20 kwietnia). Ks. Adamek zdecydowanie temu zaprzeczył. Sprawa ta była przedmiotem obfitej korespondencji między Administracją Apostolską w Katowicach, władzami biskupimi we Wrocławiu i ks. Adamkiem, ale to nie doprowadziło do jej ostatecznego wyjaśnienia.

[madohora]

W chwili wybuchu wojny w 1939 roku przebywał w Boronowie. Od września 1941 roku do 16 lutego 1942 leczył się w szpitalu św. Józefa w Zabrzu, skąd znowu wrócił do Boronowa. W 1945 roku, w rocznicę złotego jubileuszu kapłańskiego, otrzymał nominację na radcę duchownego. Od 16 grudnia 1945 do 31 stycznia 1946 przebywał w szpitalu kamilianów w Tarnowskich Górach. Zmarł 12 listopada 1952 w szpitalu św. Jadwigi w Chorzowie. Zgodnie z jego życzeniem został pochowany w Boronowie.

[madohora]

[madohora]

Urodził się 11 września 1939 w Przyszowicach. Ukończył Szkołę Podstawową nr 1 w Knurowie i Liceum Ogólnokształcące w Rybniku. Święcenia diakonatu otrzymał 20 maja 1962, a święcenia kapłańskie przyjął 23 czerwca 1963 w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach z rąk bpa Herberta Bednorza. Mszę świętą prymicyjną odprawił w kościele pw. św. Jana Nepomucena w Przyszowicach.

[madohora]

W 1985 roku otrzymał tytuł kanonika honorowego Kapituły Katedralnej w Katowicach.

[madohora]

[madohora]

Szpital w Boronowie został ufundowany 25 marca 1686 przez Jadwigę Salomeę von Kottolin z d. Dzierżanowska, w pobliżu kaplicy w Boronowie. Kapitał będący podstawą utrzymania szpitala wynosił 1200 florenów. Procenty z kapitału pozwalały na darmowe utrzymanie 5 biednych. Kandydatów do przytułku wybierał właściciel Boronowa spośród mieszkańców Boronowa i okolicznych wsi oraz miejscowości należących do Dzierżanowskich (Tumpen i Lissagora). Zarządzany był przez kościelne kolegium w Boronowie.

[madohora]

Znajdując się często na Odpuście w Lubecku słyszałem pomiędzy nabożnymi pątnikami z dalekich stron na święte miejsce przychodzącymi o znalezieniu obrazu cudownego różne rozmowy. Niektórzy zastanawiali się nawet, że nic o owym kościele drukowanego dostać nie można.

[madohora]

Gdy to wykonano poczęli ludzie znów konie smagać i wóz silnie pchać za niemi, ale i to znowu podaremnie, chociaż połowa gnoju już tylko na wozie była i konie tak silnie ciągnęły, że aż narzędzie sobie stargały wszelako wóz się z miejsca nie poruszył. Tym bardziej rozgniewawszy się pan rozkazał aby do ostatniej mierzwy z wozu zrzucili. Czyniąc to czeladka spostrzegła, że na spodku pod gnojem leżący i w promieniach się błyszczący obraz NMP podobien do częstochowskiego a na drugiej stronie postać Pana Jezusa w tej postaci jak go Piłat ludowi przedstawiał mówiąc:
- Oto Człowiek
A niedaleko obok niego małą podługowatą koronę. To wziąwszy ów wyżej namieniony mąż rozkazał aby ten z wozu zrzucony gnój nazad na wóz włożono i te same konie do wozu przyprzęgnięto. Chciał on się bowiem przekonać czy to przez ten obraz konie nie mogły ruszyć wozu. Gdy to się stały wóz ruszył leciuteńko na miejsce przeznaczone.

[madohora]

Obraz zaś pozostał tu na ołtarzu aż do dni naszych zaczem Bóg przez obraz tu cuda czynił....Tam bowiem każdy zobaczy co miłość prawdziwa Bogarodzicy uczynić zdoła.

[madohora]

Święta Boża Rodzicielko
Ubogich pocieszycielko
Pod twą obronę
My z każdej strony
Garniemy

Ach nie radź gardzić prośbami
Pokornych Dziatek modłami
Gdy ciebie wzywają
O pomoc żadają
Ratuj ich

Zmiłuj się a błagaj syna
Niech nas broni twa przyczyna
Gdy w ostatniej dobie
Ciało duszę tobie
Oddamy

Wtenczas na polecaj jemu
Zbawicielowi naszemu
Bądź nam pośredniczką
I orędowniczką
Przy śmierci

[madohora]

Wieka królowo Matko Boga mego
Pozwól wychwalać cię tu z miejsca tego
Któreś tu sobie - na to ulubiła
Abyś wątpiących tu zawsze cieszyła

Tu z dawnych czasów twój obraz zjawiony
Światu cudownie został przedstawiony
Choć go do gnoju złość kacerska skryła
Twoja moc jednak dziwnie go odkryła

Tutaj co ciebie idą z dala ludy
Że im pomagasz świadczą mnogie cudy
Które za twoją przyczyną się stały
Kiedy w potrzebie do ciebie wołały

I ja cię wzywam, zewsząd opuszczony
Boć tylko przez ciebie będę pocieszony
Śpuśćże swe oczy na sługę grzesznego
Przytul go pani do serca twojego

Wiem żem niegodny bym cię sławić zdołał
Jednak do ciebie będą zawdy wołał
Zmiłuj się, zmiłuj, wysłysz prośby moje
Niechaj wychwalam Święte imię Twoje

NIe tajno wiermym o twej władzy wielkiej
Do ciebie bieżą zawdy w nędzy wszelkiej
I o ratunek ciebie matko proszę
Otrzymawszy go twoją chwałę głoszę

Prawdać że równie pomagasz każdemu
Do ciebie pani się udającemu
I wszędzie równie dosięga twa siła
Gdzie cię wzywają o matuchno miła

Jednak żeś różne miejsca wyobrala
Byś z nich najbardziej ludziom pomagała
Że między takie - Lubecko należy
Dla tego wierny - z daleka tu bieży

Tu cię wzywają ubogie sieroty
Zwątpieni nędznie przez różne kłopoty
Wszyscy nieszczęśiem zewsząd utrapieni
Tylko przez ciebie tu są pocieszeni

Nawet niewierny - grzechem obciążony
Gdy się tu uda bywa nawrócony
I tu przed tobą krwawe łzy wylewa
I odpuszczenie win swoich tu miewa

I nigdy o tym nigdziej nie słyszano
Gdy się do ciebie w potrzebie udano
Żeby od ciebie kto był opuszczony
Lecz zawżdy bywał przez cię pocieszony

Kiedy więc teraz do ciebie wołamy
Niechaj twą pomoc tutaj otrzymamy
Usłysz o pani twoje nędzne dziatki
Które szukają ratunku u matki

Dozwól że teraz niech ci z miejsca tego
Z dawna od ciebie tu wyobranego
Dzięki czynimy o laski doznane
W Twoim imieniu stąd otrzymane.

[madohora]

[madohora]

Lubecko to jedna z najstarszych miejscowości ziemi lublinieckiej. Usytuowany na wzgórzu (300 m n.p.m.) kościół parafialny jest z daleka widoczny. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1342. Parafia lubecka powstała 20 lat później. Od 14 sierpnia 1994 r. dekretem biskupa gliwickiego kościół lubecki jest sanktuarium diecezjalnym. W 1716 r. odnaleziono tutaj niewielki — 12,5 x 7,5 cm — medalion przedstawiający z jednej strony wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, z drugiej Jezusa w koronie cierniowej. Medalion Matki Boskiej Lubeckiej zasłynął licznymi cudami i otoczony jest szczególną czcią wiernych przybywających tutaj z całej Polski.

[madohora]

Lubeckie freski to malowidło na sklepieniu oraz mniejsze sceny na ścianach bocznych. Obecnie trwają przygotowania do III etapu pracy, tj. technicznej i estetycznej konserwacji malowideł na ścianach prezbiterium. W poprzednich etapach odnowiono przede wszystkim malowidła na beczkowym sklepieniu. Podczas tych robót odkryto także podłużne, wąskie okno znajdujące się na zwieńczeniu prezbiterium.

[madohora]

Freski na ścianach przedstawiają sceny z życia Pana Jezusa i Maryi: Zwiastowanie, Boże Narodzenie, Pokłon Trzech Króli oraz rzadko spotykane w ikonografii Obrzezanie Jezusa w świątyni. Kolejne sceny ukazują pocałunek Judasza, Chrystusa przed Annaszem i Kajfaszem, umywającego ręce Piłata, mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Znajdująca się na ścianie wschodniej scena ukrzyżowania jest fragmentem jeszcze wcześniejszego malowidła. Specjaliści nadal pracują nad dokładnym odczytaniem scen.

[madohora]

W chwili obecnej nieznani są jeszcze fundatorzy owego dzieła. Przypuszczalnie mogli nimi być patronowie kościoła, tacy jak książęta opolscy czy okoliczna szlachta. W grę wchodzą także paulini z odległej o 35 km Jasnej Góry, których kontakty z lubecką parafią wymagają bliższego opracowania.

[madohora]

W roku obecnym parafia lubecka będzie obchodzić jubileusz 650-lecia, a jej stary, rozbudowywany w ciągu wieków kościół może skrywać jeszcze wiele cennych tajemnic. Możliwe, że dobudowywane części kościoła również są pokryte malowidłami, czekającymi na odkrycie spod warstw farby i tynku.

opoka.org.pl/biblioteka/P/PR/2012-07-posl/skarb

[madohora]

W LUBECKU TRWA FESTYN RODZINNY - Radio Katowice - 11.08.2024

[madohora]