ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

PODRÓŻ ŚWIĘTYCH TRZECH KRÓLI DO BETLEJEM


Widziałam orszak Teokenona w kilka dni po wyruszeniu z ojczyzny, stykający się w podupadłym mieście z orszakiem Menzora i Saira. Stały tutaj rzędy wysokich kolumn, a na niektórych miejscach także wielkie, piękne figury. W gruzach miasta osiadła hołota napastników. W zwierzęce skóry byli przybrani i nosili oszczepy, mieli brunatną barwę ciała, wzrostu niskiego i krępego, lecz bardzo zwinni. Wszystkie trzy orszaki, opuściwszy o świcie pospołu to miasto, po południowej podróży odpoczywały w pewnej dosyć urodzajnej okolicy, gdzie była studnia, a naokoło kilka obszernych szop. Było tu zwykłe miejsce odpoczywania dla takich orszaków. Każdemu królowi towarzyszyło razem z orszakiem czterech przedniejszych plemienia.

[madohora]

W tym miejscu był zbiornik, który nieco głębiej leżał i miał upust z trzema za pomocą czopów zamkniętymi rurami. Zbiornik zamknięty był wiekiem. Szedł z nimi jakiś człowiek z owego opustoszałego miasta i otworzył zbiornik za zapłatą. Mieli skórzane naczynia, które zupełnie płasko składać było można; były one na 4 przegrody podzielone, które wodą napełniali i z których zawsze 4 wielbłądy razem piły. Obchodzili się też z wodą tak ostrożnie, aby żadnej kropli nie uroniono. Potem zaprowadzono zwierzęta w ogrodzone, nie pokryte miejsca blisko studni, każde przegrodą oddzielone.

[madohora]

Mieli krótsze płaszcze, lecz w tyle nieco dłuższe, aniżeli z przodu, pod spodem kurtki aż do kolan szczelnie zapinane, przyozdobione na piersiach sznurkami, błyskotkami i licznymi świecącymi guzikami. Po jednej stronie piersi mieli błyszczącą tarczę, podobną do gwiazdy. Wszyscy mieli bose nogi sznurkami oplecione, do których przylegały podeszwy. Przedniejsi mieli krótkie pałasze lub wielkie noże za pasami, a niektórzy także worki i puszki. Pomiędzy królami i ich krewnymi byli mężowie, mniej więcej lat 50, 40, 30 i 20 liczący.

[madohora]

Niewymownie wzruszającą była dziecięca prostota i dobroduszność tych mężów. Przybiegającym ludziom dawali z wszystkiego, co mieli. Podawali im nawet złote naczynia, dając im pić jak dzieciom.

[madohora]

Od obozu Menzora mieszkał Sair trzy dni drogi, na każdy po 12 godzin licząc, a Teokeno o pięć takich dni był oddalony. Menzor i Sair byli razem, gdy z gwiazd dowiedzieli się o narodzeniu Jezusa, i nazajutrz wybrali się z orszakiem swoim w drogę. Teokeno miał to samo widzenie w domu i szybko podążył za nimi.

[madohora]

Ogon gwiazdy był blady i długi. Szli jeszcze kawał drogi obok swych zwierząt pieszo z odkrytymi głowami, modląc się. Droga tu była taką, iż nie można było szybko postępować; gdy przyszli na równą drogę, dosiedli zwierząt, które bardzo szybko biegły. Czasem szły wolniej, a wówczas wszyscy nader wzruszająco śpiewali wśród nocy. Widząc tych królów w takim porządku i nabożnym skupieniu ducha i z radością wędrujących, myślałam sobie: gdyby to nasze procesje z nich przykład sobie brały! Raz widziałam orszak zatrzymujący się w nocy na polu przy studni

[madohora]

Od swego spotkania się aż dotąd odbyli 53 lub 63 godzin drogi. Opowiedzieli królowi Kausuru wszystko, co widzieli w gwiazdach. Był bardzo zdziwiony i patrząc lunetą na gwiazdę, która ich prowadziła, ujrzał w niej dzieciątko z krzyżem.

[madohora]

Kilku podróżnych zsiadło, a mieszkańcy pomogli im napoić zwierzęta. Myślałam tu jeszcze o czasach Abrahama, jak to wówczas wszyscy ludzie tak dobrzy byli i usłużni. Liczni mieszkańcy prowadzili orszak przez miasto, niosąc gałązki, i szli godny kawał drogi z nimi. Gwiazda nie zawsze przed nimi świeciła, nieraz była zupełnie ciemna, zdawało się, jakoby jaśniej tam świeciła, gdzie żyli dobrzy ludzie, a ilekroć ją gdzie podróżni bardzo jaśniejącą widzieli, czuli osobliwsze wzruszenie, i myśleli, iż tam zapewne Mesjasz być musi. Lecz królowie obawiali się też, iżby ich wielki orszak wielkiego wrażenia i gwaru nie wywołał.

[madohora]

Mędrcy świata monarchowie
Gdzie spiesznie dążycie
Powiedzcież nam Trzej Królowie
Chcecie widzieć Dziecię
Ono w żłobie nie ma tronu
I berła nie dzierży
A proroctwo jego zgonu
Już się w świecie szerzy
Mędrcy świata złość okrutna
Dziecię prześladuje
Wieść okropna wieść to smutna
Herod spisek knuje
Nic monarchów nie odstrasza
Do Betlejem spieszą
Gwiazda zbawcę im ogłasza
Nadzieją się cieszą
Przed Maryją stoją społem
Niosą Panu dary
Przed Jezusem biją czołem
Składają ofiary
Trzykroć szczęśliwi królowie
Któż wam nie zazdrości
Cóż my damy kto nam powie
Pałając z miłości

[madohora]

Mateusz na początku swojej Ewangelii często nawiązuje do Starego Testamentu , być może także tutaj. Ponieważ jednak triada złota , kadzidła i mirry nie pojawia się nigdzie w Starym Testamencie, nie jest jasne, który fragment ma na myśli. [ 4 ] Możliwa jest aluzja do Izajasza 60,6 LUT lub Hld 3,6 LUT . Iz 60,6 i tym samym pielgrzymka ludów do Syjonu wybrzmiewa jako odniesienie intertekstualne w Mt 2,11, ale ulega przemianie w sposób mesjanistyczny, ponieważ magowie chcą oddać cześć królowi, a ich podróż nie dociera do celu w Jerozolimie, ale w Betlejem. Jerozolima ma w całej Ewangelii Mateusza negatywne konotacje. „Dodawanie narodów nie jest już możliwe jako przyjście do Jerozolimy, ale jest przekształcone jako przyjście do Mesjasza , do Emmanuela

[madohora]

Interpretacja trzech darów w następstwie Ireneusza i Orygenesa została zawarta w liturgii święta Objawienia Pańskiego (Trzech Króli, 6 stycznia):

[madohora]

Można go usłyszeć także we współczesnych hymnach kościelnych, m.in. B. w Mędrcach ze Wschodu ( Maria Luise Thurmair 1952): „Na ofiarę składali złoto, kadzidło i mirrę / dziecku, / które tak biedne w stajni z bydłem / było ich bogiem i król.”

[madohora]

Cenne dary materialne mędrców ze Wschodu stały się darami duchowymi, które każdy mógł ofiarować Dzieciątkowi Jezus. Tutaj także szlak prowadzi dalej w stronę muzyki kościelnej, m.in. B. w kantacie Oni wszyscy będą pochodzić z Saby (BWV 65):

[madohora]

Czcigodne dary trzech mędrców są czczone w klasztorze Athos w Agiou Pavlou . Jest to 28 złotych wisiorków (trójkątnych lub kwadratowych, dużych talerzy o średnicy od 5 do 7 cm ozdobionych filigranowymi zdobieniami) i przymocowanych do nich paciorków wielkości oliwki z kadzidła i mirry, nawleczonych na srebrne nitki, w sumie 70. Według tradycja Według Marii przed śmiercią przekazała te skarby dwóm sprawiedliwym kobietom. Przetrzymywano ich najpierw w Jerozolimie, skąd przewieziono do kościoła św. Zofii w Konstantynopolu; Po upadku Konstantynopola Mara Branković przekazała ich klasztorowi klasztoru Athos, gdzie przebywają do dziś. Mnisi Athos uważają, że relikwie miały moc uzdrawiającą i w ten sposób świadczyły o przyjściu Jezusa Chrystusa na świat.

[madohora]

W chrześcijaństwie biblijni Trzej Królowie [ a ] ( / ˈm eɪ dʒ aɪ / MAY - jy lub / ˈm æ dʒ aɪ / MAY -eye ; l. poj.: magus ) , znani również jako Trzej Mędrcy , Trzej Królowie i Trzej Magowie , to wybitni cudzoziemcy, którzy odwiedzają Jezusa po jego narodzeniu, przynosząc mu dary w postaci złota , kadzidła i mirry na cześć. Są oni upamiętniani w święto Objawienia Pańskiego — czasami nazywane „Świętem Trzech Króli” — i powszechnie pojawiają się w obchodach narodzenia Bożego Narodzenia .

[madohora]

Tradycyjne szopki przedstawiają trzech „mędrców” odwiedzających małego Jezusa w noc jego narodzin, w żłobie w towarzystwie pasterzy i aniołów, ale należy to rozumieć jako konwencję artystyczną pozwalającą na połączenie dwóch oddzielnych scen Pokłonu pasterzy w noc narodzin i późniejszego Pokłonu Trzech Króli dla wygody. Pojedyncza relacja biblijna w Ewangelii Mateusza 2 po prostu przedstawia wydarzenie w nieokreślonym momencie po narodzinach Jezusa, w którym niezliczona grupa nienazwanych „mędrców” ( μάγοι , mágoi ) odwiedza go w domu ( οἰκίαν , oikian ), a nie w stajni. Nowa Zrewidowana Standardowa Wersja Ewangelii Mateusza 2: 1-12 opisuje wizytę Trzech Króli w następujący sposób:

[madohora]

KATOWICKI ORSZAK TRZECH KRÓLI - Gość - 07.01.2025

[madohora]

CZEKOLADOWE ROGALIKI

Składniki
na zaczyn

50 ml wody
5 g świeżych drożdży
1 łyżeczka cukru


Składniki
na ciasto właściwe

40 g skrobi kukurydzianej
20 g mąki z sorgo + 20 g do podsypania
15 g mąki ryżowej
15 g mąki ziemniaczanej
15 g mąki migdałowej
10 g mąki z ciecierzycy
5 g łuski babki jajowatej
20 g ksylitolu lub cukru
1 jajko
2 łyżki oliwy z oliwek

40 g orzechów włoskich
30 g dowolnej czekolady
15 g ksylitolu lub cukru

Składniki zaczynu mieszamy ze sobą, odstawiamy.
Mąki przesiewamy do miski, dodajemy łuskę, zaczyn, rozbełtane jajko, mieszamy składniki.
Następnie dodajemy ksylitol, zagniatamy ciasto. Odstawiamy do wyrośnięcia na ok. 1,5 godziny, w międzyczasie po 30 minutach składamy je.
Orzechy wraz z ksylitolem mielimy. Czekoladę siekamy na drobne kawałki.
Ciasto wykładamy na posypany mąką sorgo blat, wgniatamy ją w ciasto. Rozwałkowujemy je na grubość ok. 0,5 cm, dzielimy nożem na 8 równych części.
Na tak uformowane trójkąty wykładamy zmielone orzechy i kawałki czekolady, zwijamy w formę rogala. Przed pieczeniem spryskujemy wodą.
Pieczemy wraz z sauną przez 10 minut w temperaturze 210 stopni C, a następnie wyjmujemy saunę, zmniejszamy temperaturę do ok. 190 stopni C i kontynuujemy pieczenie przez kolejnych 10 minut lub do zarumienienia wypieku.

[madohora]

OPONKI KARNAWAŁOWE

4 żółtka
100 g drobnego cukru
500 g twarogu sernikowego
250 ml kwaśnej śmietany
1 łyżeczka spirytusu
500 g mąki pszennej ( do podsypania stolnicy)
1½ łyżeczki sody oczyszczonej
olej roślinny (do smażenia)
cukier puder (do dekoracji)

Utrzyj żółtka z cukrem na jasną, puszystą masę. Wmieszaj ją w twaróg wraz ze śmietaną i spirytusem.
Przesiej przez sitko mąkę i sodę. Połącz z masą twarogową i zagnieć (ręcznie lub mikserem) na jednolite ciasto.
Rozwałkuj ciasto na podsypanej mąką stolnicy na placek o grubości około 1,5 cm. Wykrój z ciasta kółka (np. szklanką). W każdym kółku wykrój otworek (np. kieliszkiem do wódki). Ciasto, które pozostanie, ponownie zagnieć i wykorzystaj w taki sam sposób.
Rozgrzej na głębokiej patelni lub w garnku z grubym dnem tyle oleju, by powstała około centymetrowa warstwa. Partiami wysmażaj oponki na złocisty kolor – około 45 sekund po każdej ze stron. Gotowe oponki odkładaj na kratkę. Wysmaż w ten sposób całe ciasto.
Kiedy oponki przestygną, oprósz je cukrem pudrem.

[madohora]

Inaczej było ze średniowiecznymi księgami japońskich i arabskich uczonych, którzy to wyjątkowe zjawisko odnotowali, a przecież gwiazda była widoczna na całym świecie. Naukowcy na łamach pisma „European Journal of Science and Theology” wyjaśniają, tego przyczynę.

[madohora]

W lipcu 1054 roku rozpoczęła się wielka schizma wschodnia, czyli rozłam w chrześcijaństwie na Kościół Wschodni (prawosławie) i Zachodni (katolicyzm), który utrzymuje się aż po dziś dzień.

[madohora]

[madohora]

Za czasów króla Heroda , po narodzeniu Jezusa w Betlejem Judzkim , mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Widzieliśmy bowiem jego gwiazdę na wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon”.Gdy król Herod to usłyszał, przestraszył się, a z nim cała Jerozolima; zwołał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Oni mu odpowiedzieli: „W Betlejem Judzkim; bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś wcale najmniejsze między książętami Judy; albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mojego, Izraela ” . Wtedy Herod potajemnie przywołał mędrców i dowiedział się od nich dokładnego czasu, kiedy ukazała się gwiazda. Potem wysłał ich do Betlejem, mówiąc: „Idźcie i szukajcie pilnie dziecka; a gdy je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać mu pokłon”. Gdy usłyszeli króla, ruszyli; a oto przed nimi szła gwiazda, którą widzieli na wschodzie, aż zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecko. Gdy ujrzeli, że gwiazda się zatrzymała, ogarnęła ich radość. Wchodząc do domu, ujrzeli dziecko z Maryją, matką jego; i uklękli, i oddali mu pokłon. Potem, otwierając skrzynie ze skarbami, złożyli mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A ostrzeżeni we śnie, aby nie wracali do Heroda, udali się do swojego kraju inną drogą.

[madohora]

Mędrcy są popularnie nazywani mędrcami i królami . Słowo magi jest liczbą mnogą łacińskiego magus , zapożyczonego z greckiego μάγος ( magos ), użytego w oryginalnym greckim tekście Ewangelii Mateusza (w liczbie mnogiej: μάγοι , magoi ). Samo greckie magos pochodzi od staroperskiego maguŝ, które z kolei pochodzi od awestyjskiego magâunô , odnoszącego się do irańskiej kasty kapłańskiej zoroastryzmu . W ramach tej tradycji kapłani zwracali szczególną uwagę na gwiazdy i zyskali międzynarodową renomę dzięki astrologii , która w tamtym czasie była wysoko ceniona jako nauka. Ich praktyki religijne i zdolności astrologiczne spowodowały, że pochodne terminu Magi zaczęto stosować do okultyzmu w ogóle i doprowadziły do ​​powstania angielskiego terminu magic .

[madohora]

Imiona i pochodzenie Mędrców nigdy nie zostały podane w Piśmie Świętym, ale zostały podane przez różne tradycje i legendy