ŚWIĘTO TRZECH KRÓLI

[madohora]

Inne tradycje są tak żywe i różnorodne, jak miejsca, z których pochodzą. W Gruzji duchowni i ludzie w strojach religijnych paradują ulicami, śpiewając kolędy i zmierzając w stronę kościoła. Nazwa procesji, Alilo , pochodzi od nazwy piosenki tradycyjnie śpiewanej przez dzieci w Wigilię, gdy chodzą od drzwi do drzwi, zbierając pieniądze i drobne prezenty. Zwyczaj ten istnieje również w innych miejscach, takich jak Rumunia i Grecja .

[madohora]

Czy zamieszanie kalendarzowe ostatecznie doprowadzi do tego, że więcej prawosławnych chrześcijan wybierze inną datę obchodów? Być może. Ale do tego czasu radość Bożego Narodzenia — i całe to pyszne jedzenie — będą musiały poczekać w styczniu na wielu członków Kościoła prawosławnego.

[madohora]

Kim byli trzej królowie w historii Bożego Narodzenia?
Mędrcy ze Wschodu pojawiają się tylko raz w opowieści o narodzeniu Jezusa, ale wywarli trwały wpływ na wyobraźnię chrześcijan.

[madohora]

Według Ewangelii według św. Mateusza jasna gwiazda prowadziła mędrców ze wschodu, aż zatrzymała się „nad miejscem, gdzie było dziecię” i „weszli do domu i zobaczyli dziecię z Matką Jego, Maryją” (Mt 1, 24).

[madohora]

Król Herod usłyszał pogłoski o narodzinach nowego „króla” i zazdrośnie szukał dziecka. W Ewangelii Mateusza, magowie zatrzymali się w pałacu Heroda w drodze do Betlejem, a król poprosił ich, aby powiedzieli mu, gdzie znajduje się to nowonarodzone dziecko, abym „i ja mógł pójść i oddać mu pokłon”. Ale magowie zostali ostrzeżeni we śnie, aby nie wracali do Heroda, więc udali się do swojego kraju inną drogą” i nigdy więcej o nich nie słyszano (Ewangelia Mateusza 2:12).

[madohora]

Logo National Geographic - Strona głównaPrzejdź do treści
Login
Subskrybować

sztuka przedstawiająca trzech królów
W bazylice Sant'Apollinare Nuovo w Rawennie we Włoszech magowie i ich dary zostały uwiecznione na wspaniałej mozaice z początku VI wieku.

Zdjęcie autorstwa Adama Eastlanda, Alamy
KULTURA
LUDZIE W BIBLII
Kim byli trzej królowie w historii Bożego Narodzenia?
Mędrcy ze Wschodu pojawiają się tylko raz w opowieści o narodzeniu Jezusa, ale wywarli trwały wpływ na wyobraźnię chrześcijan.

Przez Jean-Pierre Isbouts
24 grudnia 2018




National Geographic przybliża nam znane postacie biblijne w serii Ludzie w Biblii, która stanowi część naszego cyklu poświęconego historii Biblii i poszukiwaniom świętych tekstów .
Wiele kolęd wspomina o trzech królach, którzy podążają za gwiazdą i przybywają, aby oddać hołd Dzieciątku Jezus w Betlejem. W Biblii nie są oni nazywani królami, a ich liczba nie jest określona — zamiast tego są to „mędrcy ze Wschodu”. Na wielu dworach na wschodzie, w tym w starożytnym Babilonie i Persji, uczeni astrologowie często służyli jako doradcy kapłańscy, zajmujący się sztuką magii. W kolejnych stuleciach trzej magowie byli interpretowani jako królowie.

Według Ewangelii według św. Mateusza jasna gwiazda prowadziła mędrców ze wschodu, aż zatrzymała się „nad miejscem, gdzie było dziecię” i „weszli do domu i zobaczyli dziecię z Matką Jego, Maryją” (Mt 1, 24).

ludzie zgromadzeni wokół Narodzenia

Trzej królowie składają dary Jezusowi w „Pokłonie Trzech Króli” Sandro Botticellego (ok. 1478). Botticelli, florentyńczyk, stworzył kilka...


Przeczytaj więcej
Ilustracja za pośrednictwem classicpaintings/Alamy
Mędrcy uklękli przed Dzieciątkiem Jezus i „złożyli mu dary: złoto, kadzidło i mirrę”. Ich dary prawdopodobnie nawiązują do wizji Izajasza o narodach składających daninę Jerozolimie: „Mnóstwo wielbłądów cię okryje. Przyniosą złoto i kadzidło, i będą głosić chwałę Pana” (Ewangelia Mateusza 2:11, Księga Izajasza 60:6). (Dowiedz się, jaka jest różnica między wielbłądami arabskimi a wielbłądami dwugarbnymi .)

Król Herod usłyszał pogłoski o narodzinach nowego „króla” i zazdrośnie szukał dziecka. W Ewangelii Mateusza, magowie zatrzymali się w pałacu Heroda w drodze do Betlejem, a król poprosił ich, aby powiedzieli mu, gdzie znajduje się to nowonarodzone dziecko, abym „i ja mógł pójść i oddać mu pokłon”. Ale magowie zostali ostrzeżeni we śnie, aby nie wracali do Heroda, więc udali się do swojego kraju inną drogą” i nigdy więcej o nich nie słyszano (Ewangelia Mateusza 2:12).

Tworzenie historii
Późniejsze wersje tej historii identyfikowały magów po imieniu i wskazywały ich ziemie pochodzenia: Melchior pochodził z Persji, Gaspar (nazywany również „Caspar” lub „Jaspar”) z Indii, a Baltazar z Arabii. Ich dary miały również specjalne symboliczne znaczenie: złoto oznaczało status Jezusa jako „Króla Żydów”; kadzidło reprezentowało boskość i tożsamość niemowlęcia jako Syna Bożego; a mirra dotyczyła śmiertelności Jezusa. (Dowiedz się, co archeologia mówi nam o prawdziwym Jezusie .)



3:30
The History of the Bible, AnimatedTime travel in this animation through the history of the Bible. Made with clay, wire, and recycle...Read More
Popularne przedstawienia Bożego Narodzenia zdają się kompresować historię narodzenia, sprawiając wrażenie, że Trzej Królowie pojawili się w Betlejem w Boże Narodzenie, ale tradycyjne obchody umieszczają ich wizytę 12 dni po Bożym Narodzeniu. Nazywane Objawieniem Pańskim lub Dniem Trzech Króli, jest oficjalnym upamiętnieniem przybycia Trzech Króli i jest jednym z najstarszych świąt chrześcijańskich. Rzymscy katolicy obchodzą Objawienie Pańskie 6 stycznia, a prawosławni świętują 19 stycznia.

[madohora]

Trzej królowie , także magowie ( gr. μάγοι ), Mędrcy – w tradycji zachodnioeuropejskiej Melchior , Kacper ( Kaspar, Kasper ), Beltasar ( Balthasar, Baltasar, Beltasar, Belthazar, Balthasar, Balthasar ) – ludzie, którzy przynieśli dary Dzieciątkowi Jezus Chrystusowi, narodzonemu w Betlejem (patrz: kult Trzech Króli ). Ich imiona i ranga nie są wymienione w Ewangelii; tradycja powstała w średniowieczu. Idea Mędrców jako królów Wschodu ostatecznie ukształtowała się w średniowiecznej Europie począwszy od IX wieku i została opublikowana w Złotej Legendzie .

[madohora]

Magi to słowiańskie słowo używane w tłumaczeniach na język rosyjski. W oryginale Ewangelii występuje greckie. μάγοι . W literaturze starożytnej spotyka się głównie dwa znaczenia tego terminu: ludzie należący do perskich kapłanów zoroastryjskich oraz babilońscy kapłani astrolodzy jako szczególna grupa zawodowa. Legenda o perskim pochodzeniu Mędrców najdłużej przetrwała w tradycji bizantyjskiej ( Jan Chryzostom, Cyryl Aleksandryjski), w Rosji tego samego poglądu wyznawał Józef Wołocki, zaś w kulturze europejskiej zagubieni: Mędrcy albo nie mieli żadnego pochodzenia etnicznego, albo byli na ogół kojarzeni z językiem arabskim lub bizantyjskim Wschód. W tradycji zachodniej Mędrcy częściej nazywani są „ magami ” (łac. magi) – tym słowem pierwotnie określano także członków kasty kapłańskiej Persji i Medii. Istnieje legenda, że ​​Persowie, którzy zdobyli Betlejem w 614 r., powstrzymali się od zniszczenia Bazyliki Narodzenia Pańskiego, gdyż zobaczyli w niej wizerunek Mędrców w perskich szatach. Grzegorz z Nazjanzu uważał Mędrców za astrologów chaldejskich.

[madohora]

Z biegiem czasu zaczęto przedstawiać Mędrców jako przedstawicieli trzech różnych epok człowieka i pochodzących z trzech różnych części świata. Tradycyjnie uważa się, że Melchior był starcem i królem Arabii, Caspar był młodzieńcem i królem Tarsu , Belszaczar był w średnim wieku i królem Etiopii. Mędrcy przynieśli dziecku dar w postaci złota jako daru dla króla, kadzidła jako daru dla Boga i mirry jako daru dla osoby, która miała być pochowana.

[madohora]

W Kościele syryjskim istnieje legenda o dwunastu mędrcach, którzy przybyli do Jerozolimy z ogromnym orszakiem.

[madohora]

W Kościele katolickim wspomnienie Trzech Króli obchodzone jest w święto Trzech Króli (6 stycznia, dzień wolny w niektórych krajach katolickich). Święto to otrzymało w Kościele katolickim nazwę „Święto Królów” (Festum regum) lub „ Święto Trzech Króli ” (Festum trium regum)

[madohora]

„ Opowieść o trzech królach ” (Białoruś. Apovests pra troh karalyoў) to zabytek literacki drugiej połowy XV wieku w zachodnio-rosyjskim języku pisanym, gatunku apokryficznego.

[madohora]

Western Johna Forda „ Trzej Ojcowie Chrzestni ” (1948), oparty na opowiadaniu Petera Kine’a, uważany jest za parodię opowieści o Trzech Mędrcach .

[madohora]

Przekazanie relikwii Trzech Króli arcybiskupowi Kolonii Rainaldowi von Dasselowi stanowi jeden z wątków powieści Umberto Eco Baudolino ( 2000).

[madohora]

[madohora]

OD‎‎SŁO‎ ‎NA‎ ‎I. (Grześ‎ ‎i‎ ‎Wałek‎ ‎siedzą‎ ‎przy‎ ‎ognisku‎ ‎i‎ ‎grze- ją‎ ‎się.‎ ‎Noc.‎ ‎Reszta‎ ‎pasterzy‎ ‎śpi.) GRZEŚ Strasnez‎ ‎to‎ ‎zimno‎ ‎po‎ ‎kościskach‎ ‎chodzi, W‎ ‎ten‎ ‎nocki‎ ‎iście‎ ‎ciek‎ ‎się‎ ‎wymrozi. WAŁEK Wymrozi,‎ ‎wymrozi,‎ ‎nom‎ ‎ta‎ ‎nie‎ ‎zawadzi, Cłek‎ ‎przy‎ ‎ognisku‎ ‎zawse‎ ‎se‎ ‎poradzi. Mnie‎ ‎jeno‎ ‎troska‎ ‎o‎ ‎nase‎ ‎owiecki. GRZEŚ Wcora‎ ‎biedactwa‎ ‎tak‎ ‎żywnie‎ ‎becały, Jedna‎ ‎pod‎ ‎drugom‎ ‎jeno‎ ‎się‎ ‎chowały. WAŁEK Coby‎ ‎zaś‎ ‎ludzie‎ ‎bez‎ ‎nich‎ ‎robili? Juz‎ ‎tak‎ ‎som‎ ‎Pon‎ ‎Bóg‎ ‎w‎ ‎niebie‎ ‎wymyślili, By‎ ‎owca‎ ‎wełnę‎ ‎cłekowi‎ ‎dała, (zatula‎ ‎się‎ ‎lepiej‎ ‎w‎ ‎kożuch) A‎ ‎lepiej‎ ‎jesce‎ ‎kozuskiem‎ ‎ogrzała. (składając‎ ‎ręce,‎ ‎spogląda‎ ‎nabożnie‎ ‎ku‎ ‎nie bu‎ ‎i‎ ‎mówi

[madohora]

Zstąpił‎ ‎na‎ ‎świat‎ ‎ten,‎ ‎ciałem‎ ‎przyodziany, By‎ ‎zbawiać‎ ‎ludzi,‎ ‎w‎ ‎ciemnościach‎ ‎błądzących, By‎ ‎cieszyć,‎ ‎wspierać‎ ‎tych‎ ‎z‎ ‎bólu‎ ‎plączących. Nie‎ ‎zwlekajcie‎ ‎tedy‎ ‎pastuszkowie‎ ‎mili, Gdybyście‎ ‎braci‎ ‎waszych‎ ‎prędko‎ ‎pobudzili, Zdążycie‎ ‎pierwsi‎ ‎złożyć‎ ‎hołd‎ ‎Dziecinie, Poprowadzi‎ ‎was‎ ‎Gwiazda,‎ ‎co‎ ‎na‎ ‎niebie‎ ‎płynie. (ANIOŁOWIE‎ ‎powoli‎ ‎wycofując‎ ‎się,‎ ‎znikają). SCENA‎ ‎3. WAŁEK (budząc‎ ‎śpiących‎ ‎pasterzy) Pietrku,‎ ‎Bartku! GRZEŚ (również‎ ‎budząc‎ ‎śpiących) Stachu,‎ ‎Antku!‎ ‎Nie‎ ‎słyseliśta? WAŁEK Nie‎ ‎widzieliśta? PIETREK Co‎ ‎tam,‎ ‎co‎ ‎tam,‎ ‎co‎ ‎się‎ ‎stało? BARTEK (budząc‎ ‎się‎ ‎ze‎ ‎snu,‎ ‎przeciera‎ ‎oczy) O,‎ ‎tak‎ ‎smacnie‎ ‎mi‎ ‎się‎ ‎spało. GRZEŚ Prendzej,‎ ‎wstawajcie,‎ ‎braciskowie‎ ‎drodzy. Chociaż‎ ‎jesteśmy‎ ‎mali‎ ‎i‎ ‎ubodzy, Wielkiejśmy‎ ‎łaski‎ ‎doznali‎ ‎od‎ ‎Boga.

[madohora]

ODSŁONA‎ ‎II. CHATA‎ ‎WIEJSKA SCENA‎ ‎1. (KASIA,‎ ‎JAGNA,‎ ‎MARYSIA,‎ ‎ZONIA. KASIA‎ ‎stoi‎ ‎przy‎ ‎kuchni‎ ‎i‎ ‎miesza‎ ‎w‎ ‎garn ku,‎ ‎JAGNA‎ ‎zamiata,‎ ‎Zonia‎ ‎bawi‎ ‎się‎ ‎pies kiem)‎ ‎. Marysia‎ ‎szyje‎ ‎i‎ ‎śpiewa‎ ‎przy‎ ‎tym‎ ‎kolędę: „Śliczna‎ ‎Panienka‎ ‎Jezusa‎ ‎zrodziła“‎ ‎Kiedy pieśń‎ ‎milknie‎ ‎odzywa‎ ‎się: KASIA Już‎ ‎ogień‎ ‎rozpaliłam, Wodę‎ ‎nastawiłam, Zaraz‎ ‎się‎ ‎ziemniaki‎ ‎obierze, Aby‎ ‎były‎ ‎na‎ ‎wieczerzę. Jeszcze‎ ‎i‎ ‎żurek‎ ‎zgotuję, Sama‎ ‎go‎ ‎popróbuję. JAGNA Tobie‎ ‎matka‎ ‎gotować‎ ‎kazali, Mnie‎ ‎zasie‎ ‎napominali, Abym‎ ‎izbę‎ ‎pięknie‎ ‎posprzątała, Wyczyściła‎ ‎i‎ ‎uszorowała. MARYSIA Jagna‎ ‎zawdy‎ ‎najlepiej‎ ‎sprzątać‎ ‎umie, Stół‎ ‎i‎ ‎ławę‎ ‎jak‎ ‎śnieg‎ ‎uszoruje.

[madohora]

SCENA‎ ‎2.
GWIAZDKA (mówi‎ ‎na‎ ‎tle‎ ‎cichej‎ ‎muzyki) Pod‎ ‎tą‎ ‎strzechą‎ ‎polską‎ ‎ujrzałam‎ ‎światełko, To‎ ‎serc‎ ‎waszych,‎ ‎dzieci,‎ ‎przeczyste‎ ‎źródełko. Usłyszałam‎ ‎głos‎ ‎wasz,‎ ‎co‎ ‎w‎ ‎przestworzach śpiewa, Więc‎ ‎sfrunęłam‎ ‎do‎ ‎was,‎ ‎ja‎ ‎gwiazdeczka‎ ‎z‎ ‎nieba, By‎ ‎oznajmić‎ ‎wam,‎ ‎że‎ ‎tu‎ ‎o‎ ‎stajanie, Znajdziecie‎ ‎Dzieciątko,‎ ‎złożone‎ ‎na‎ ‎sianie W‎ ‎żłobeczku,‎ ‎w‎ ‎stajence. A‎ ‎przy‎ ‎nim‎ ‎Józefa‎ ‎i‎ ‎Matkę‎ ‎Maryję, Panienkę‎ ‎Przeczystą,‎ ‎spowitą‎ ‎w‎ ‎lilije. W‎ ‎zachwycie‎ ‎spogląda‎ ‎na‎ ‎Synaczka‎ ‎Swego. Co‎ ‎świat‎ ‎przyszedł‎ ‎zbawić‎ ‎od‎ ‎wszelkiego‎ ‎złego. Idźcie,‎ ‎klęknijcie,‎ ‎szczery‎ ‎hołd‎ ‎Mu‎ ‎złóżcie, Mateczce‎ ‎Jego‎ ‎w‎ ‎czembądź‎ ‎dopomóżcie. (GWIAZDKA‎ ‎znika,‎ ‎dziewczynki‎ ‎patrzą za‎ ‎znikającą‎ ‎Gwiazdką‎ ‎a‎ ‎potem‎ ‎na‎ ‎siebie w‎ ‎osłupieniu.‎ ‎Pierwsza‎ ‎JAGNA‎ ‎zaczyna mówić) SCENA‎ ‎3. JAGNA Kasiu,‎ ‎Maryniu,‎ ‎Zoniu,‎ ‎drogie‎ ‎me‎ ‎siostrzyczki, Obujcie‎ ‎prędko‎ ‎skórzane‎ ‎buciczki, A‎ ‎każda‎ ‎z‎ ‎nas‎ ‎niechaj‎ ‎dar‎ ‎zabierze, By‎ ‎Dzieciątku‎ ‎dzisiaj‎ ‎złożyć‎ ‎go‎ ‎w‎ ‎ofierze. (Śpiewając‎ ‎II‎ ‎zwrotkę‎ ‎kolędy:‎ ‎„Panie!‎ ‎Ta Gwiazda‎ ‎co‎ ‎mędrców‎ ‎wiodła../‎4‎ ‎wkładają buciki,‎ ‎zabierają‎ ‎dary‎ ‎i‎ ‎wychodzą)

[madohora]

Różne‎ ‎obrazki‎ ‎ciekawe, W‎ ‎nich‎ ‎odtwarzać‎ ‎czyjąś‎ ‎sławę, (podnosi‎ ‎swój‎ ‎rysunek,‎ ‎a‎ ‎Krysia‎ ‎i‎ ‎Jędruś przyglądają‎ ‎się‎ ‎ciekawie) Jak‎ ‎to‎ ‎Krakus,‎ ‎książę‎ ‎dawny, Polski‎ ‎naszej‎ ‎rycerz‎ ‎sławny, Smoka,‎ ‎co‎ ‎naród‎ ‎ciemiężył, Mieczem‎ ‎Prawdy‎ ‎wnet‎ ‎zwyciężył. KRYSIA‎ ‎(odkładając‎ ‎igłę) Pantofelki‎ ‎już‎ ‎skończyłam Pięknie‎ ‎haftem‎ ‎ozdobiłam. Może‎ ‎Książę‎ ‎jakiejś‎ ‎ziemi Nóżki‎ ‎swe‎ ‎ozdobi‎ ‎niemi. JĘDRUŚ (w‎ ‎pewnej‎ ‎chwili‎ ‎poważnieje‎ ‎i‎ ‎mówi‎ ‎w‎ ‎stronę‎ ‎Ali) Cóż‎ ‎tam‎ ‎Alu‎ ‎wypatrujesz? Ciągle‎ ‎się‎ ‎przy‎ ‎oknie‎ ‎snujesz. ALA (tajemniczo) Mrok‎ ‎już‎ ‎okrył‎ ‎całą‎ ‎ziemię, Lecz‎ ‎z‎ ‎tej‎ ‎ciszy,‎ ‎z‎ ‎tej‎ ‎ciemności Gwiazdka‎ ‎błyska‎ ‎z‎ ‎wysokości. ZENEK Taki‎ ‎dziwny‎ ‎dzisiaj‎ ‎wieczór. Czeka‎ ‎jakby‎ ‎na‎ ‎coś‎ ‎serce, Myśli‎ ‎w‎ ‎ciągłej‎ ‎są‎ ‎rozterce.

[madohora]

ŚW.‎ ‎JÓZEF Powiedz‎ ‎mi‎ ‎tedy,‎ ‎święta‎ ‎Mateczko, Czym‎ ‎mógłbym‎ ‎tej‎ ‎chwili‎ ‎Ci‎ ‎służyć, Czyż‎ ‎nie‎ ‎potrzebuje‎ ‎czego‎ ‎Dziecią‎ ‎teczko‎ ‎? MATKA‎ ‎BOSKA Chwil‎ ‎jeszcze‎ ‎kilka‎ ‎sen‎ ‎Mu‎ ‎przedłużyć. Lecz‎ ‎na‎ ‎to‎ ‎rady‎ ‎nie‎ ‎zna‎ ‎Józef‎ ‎święty. Jezusek‎ ‎mały‎ ‎czeka‎ ‎na‎ ‎kolędy; Więc‎ ‎kołysankę‎ ‎mateńką‎ ‎zaśpiewa. Dopomagać‎ ‎jej‎ ‎będą‎ ‎aniołkowie‎ ‎z‎ ‎nieba. (Śpiewa‎ ‎kołysankę:‎ ‎„Teraz‎ ‎Syneczku‎ ‎bę- dęć‎ ‎kołysała.“‎ ‎Poczym‎ ‎Aniołkowie‎ ‎przy dźwiękach‎ ‎muzyki‎ ‎występują‎ ‎przed‎ ‎żło bek‎ ‎i‎ ‎śpiewając‎ ‎„Nuż‎ ‎my‎ ‎teraz‎ ‎Aniołko wie,‎ ‎Nuż‎ ‎ptaszkowie‎ ‎z‎ ‎nieba*),‎ ‎tańczą‎ ‎we soło.‎ ‎Odtańczywszy‎ ‎wracają‎ ‎przy‎ ‎dźwię kach‎ ‎muzyki‎ ‎na‎ ‎swoje‎ ‎miejsca.) MATKA‎ ‎BOSKA (która‎ ‎przyglądała‎ ‎się‎ ‎pląsom‎ ‎mówi‎ ‎do Aniołków‎ ‎z‎ ‎uśmiechem) 7‎ ‎a‎ ‎wasza‎ ‎zabawa‎ ‎Jezuskowi‎ ‎miła, Rumieńcem‎ ‎mu‎ ‎ślicznym‎ ‎liczko‎ ‎okrasiła. SCENA‎ ‎2 (Słychać‎ ‎za‎ ‎sceną‎ ‎śpiew‎ ‎PASTERZY.‎ ‎Za Zhwile‎ ‎ukazują‎ ‎się,‎ ‎niosąc‎ ‎Gwiazdę‎ ‎i‎ ‎kię- kają‎ ‎dookoła‎ ‎żłobka) PASTUSZKOWIE My,‎ ‎mali‎ ‎pastuszkowie,‎ ‎na‎ ‎anielskie‎ ‎wezwanie Przybiezeliśmy‎ ‎prędko,‎ ‎Tobie‎ ‎złożyć‎ ‎Panie.

[madohora]

Cekać‎ ‎będę Łask‎ ‎by‎ ‎promień‎ ‎spłynął. WOŁEK (śpiewa) Ja‎ ‎takoż,‎ ‎wołek‎ ‎Boży, Przed‎ ‎Jezuskiem‎ ‎klękom, Mu—mu—mu‎ ‎przyśpiewuję, Cale‎ ‎się‎ ‎nie‎ ‎lękom.
BARTEK Jakieś‎ ‎się‎ ‎przy‎ ‎Twym‎ ‎żłobku‎ ‎wielkie‎ ‎dziwy dzieją, Ze‎ ‎bydlątka‎ ‎ludzkom‎ ‎gwarę‎ ‎znagła‎ ‎rozumiej‎ ‎om, Widać‎ ‎z‎ ‎tego,‎ ‎ze‎ ‎je‎ ‎bardzo‎ ‎ukochałeś‎ ‎Boże. Więc‎ ‎myślę,‎ ‎ze‎ ‎Ci‎ ‎miłem‎ ‎ano‎ ‎będzie‎ ‎może Takie‎ ‎niewinne‎ ‎i‎ ‎maluśkie To‎ ‎jagniątecko‎ ‎bieluśkie. SCENA‎ ‎3. (Śpiewając‎ ‎dalszą‎ ‎zwrotkę‎ ‎swej‎ ‎kolęiv, wchodzą‎ ‎ze‎ ‎śpiewem‎ ‎dziewczynki‎ ‎wiejskie, klękają‎ ‎przy‎ ‎żłobku‎ ‎i‎ ‎stosownie‎ ‎do‎ ‎słów tekstu‎ ‎składają‎ ‎następnie‎ ‎swe‎ ‎dary) CHÓR‎ ‎DZIEWCZYNEK My,‎ ‎dziewczynki‎ ‎z‎ ‎polskiej,‎ ‎wiejskiej‎ ‎chatki, Idziemy‎ ‎Jezu‎ ‎do‎ ‎Ciebie, By‎ ‎Ci‎ ‎darować‎ ‎uczuć‎ ‎naszych‎ ‎kwiatki, Wykwitłych‎ ‎na‎ ‎serc‎ ‎naszych‎ ‎glebie.

[madohora]

A‎ ‎promień‎ ‎Gwiazdy‎ ‎prześlicznej,‎ ‎cudnej Wiódł‎ ‎nas,‎ ‎by‎ ‎nie‎ ‎wpaść‎ ‎w‎ ‎bezdroża. Serduszka‎ ‎nasze‎ ‎gorąco‎ ‎biją, Kochają‎ ‎światłość‎ ‎Twą‎ ‎Bożą, Do‎ ‎stóp‎ ‎Twej‎ ‎Matki‎ ‎ufnie‎ ‎się‎ ‎tulą, Dowód‎ ‎miłości‎ ‎swej‎ ‎złożą. Kiedy‎ ‎dorośniem,‎ ‎będziem‎ ‎pracować, Wspierani‎ ‎Twą‎ ‎Boską‎ ‎mądrością, W‎ ‎Ojczyźnie‎ ‎dużo‎ ‎dobrego‎ ‎budować, By‎ ‎promieniała‎ ‎światłością. ZENEK Przyjmij‎ ‎Jezusku‎ ‎ten‎ ‎obrazek‎ ‎mały, Mojej‎ ‎przyszłej‎ ‎pracy‎ ‎zadatek‎ ‎trwały. KRYSIA Te‎ ‎pantofelki‎ ‎racz‎ ‎przyjąć‎ ‎odemnie. JĘDRUŚ I‎ ‎ten‎ ‎domeczek,‎ ‎zrobiony‎ ‎przezemnie. ALA Te‎ ‎parę‎ ‎ptaszków‎ ‎przyniosłam‎ ‎w‎ ‎ofierze, Z‎ ‎ich‎ ‎śpiewania‎ ‎serce‎ ‎dziecka‎ ‎dużą‎ ‎radość‎ ‎bierze. Od‎ ‎dzisiaj‎ ‎przy‎ ‎Twym‎ ‎żłobku‎ ‎tylko‎ ‎śpiewać będą, Do‎ ‎snu‎ ‎Cię‎ ‎kołysać‎ ‎ptasią‎ ‎swą‎ ‎kolędą. BARTEK (wstaje‎ ‎z‎ ‎klęczek) Mozę‎ ‎tera‎ ‎troche‎ ‎potańcymy I‎ ‎Dzieciątko‎ ‎Boże‎ ‎nieco‎ ‎zabawimy. (Tańczą‎ ‎wesoło‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎dziewczynkami.‎ ‎Po skończonym‎ ‎tańcu‎ ‎wracają‎ ‎na‎ ‎swe‎ ‎miejsca)

[madohora]

KACPER
Po‎ ‎wielu‎ ‎dniach‎ ‎wędrówki‎ ‎i‎ ‎znoju Nareszcie‎ ‎światło‎ ‎ujrzałem. Lat‎ ‎tyle‎ ‎żyłem‎ ‎w‎ ‎dziwnym‎ ‎niepokoju. Dziś‎ ‎pokój‎ ‎jest‎ ‎mym‎ ‎udziałem. Za‎ ‎tyle‎ ‎łaski,‎ ‎której‎ ‎doznałem Od‎ ‎Boga‎ ‎mego‎ ‎i‎ ‎Pana, Ścielę‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎nóg,‎ ‎sercem‎ ‎moim‎ ‎całem. O‎ ‎Laski‎ ‎moc‎ ‎niesłychana. Myrrę‎ ‎Ci‎ ‎składam‎ ‎u‎ ‎stóp‎ ‎żłóbka‎ ‎Twego, Racz‎ ‎ją‎ ‎przyjąć,‎ ‎Jezu‎ ‎od‎ ‎sługi‎ ‎wiernego MELCHIOR Nad‎ ‎tą‎ ‎cichą‎ ‎Stajenką,‎ ‎tej‎ ‎najświętszej‎ ‎Nocy, Stanęła‎ ‎Gwiazda‎ ‎świetlana, Która,‎ ‎mając‎ ‎w‎ ‎sobie‎ ‎blaski‎ ‎dziwnej‎ ‎mocy, Wiodła‎ ‎mnie,‎ ‎sługę,‎ ‎do‎ ‎Pana. Szedłem‎ ‎pokornie‎ ‎za‎ ‎światłem‎ ‎tej‎ ‎Gwiazdy, Wierząc‎ ‎w‎ ‎nią‎ ‎niezachwianie, Dziś‎ ‎kres‎ ‎wędrówki,‎ ‎koniec‎ ‎mojej‎ ‎jazdy, Tu‎ ‎,,On“,‎ ‎złożony‎ ‎na‎ ‎sianie. Ty‎ ‎Mędrcu‎ ‎Najwyższy,‎ ‎Ty‎ ‎Królu‎ ‎nad‎ ‎Króle, Ty‎ ‎Boże‎ ‎w‎ ‎postaci‎ ‎Dziecięcia, Przyszedłeś‎ ‎ukoić‎ ‎biednych‎ ‎ludzi‎ ‎bóle, Twa‎ ‎miłość‎ ‎dla‎ ‎wszystkich‎ ‎do‎ ‎wzięcia. Przyjm‎ ‎to‎ ‎kadzidło‎ ‎odemnie‎ ‎Melchjora, Hołd‎ ‎Tobie‎ ‎złożyć‎ ‎przyszła‎ ‎dzisiaj‎ ‎pora.

[madohora]