TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR

[madohora]

Sudety chronione są poprzez utworzenie w nich parków narodowych, krajobrazowych, rezerwatów oraz obszarów chronionego krajobrazu i obszarów Natura 2000.
Parki Narodowe:
Karkonoski Park Narodowy – należy do sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO
Park Narodowy Gór Stołowych
Parki Krajobrazowe:
Ślężański Park Krajobrazowy
Śnieżnicki Park Krajobrazowy
Rudawski Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Góry Opawskie
Park Krajobrazowy Chełmy
Park Krajobrazowy Doliny Bobru
Park Krajobrazowy Gór Sowich

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zbocza południowo-zachodnie są zboczami lawinowymi i w okresie zimowym stwarzają poważne zagrożenie

[madohora]

Rzopiki były budowane w kilku wersjach oznaczonych kolejnymi literami alfabetu A, B, C, D, E

[madohora]

Typ C to proste gniazda karabinów maszynowych, pozbawione specjalnego wyposażenia. Używane wyjątkowo w trudnym terenie do zabezpieczania martwych pól ostrzału głównej linii obronnej.

[madohora]

Studniční hora lub Studničná hora (niem. Brunnenberg, Brandkoppe lub Steinboden, 1554 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Zachodnich w czeskiej części pasma Karkonoszy.

[madohora]

[madohora]

Górę ograniczają: od północy przełęcz U Barborky oraz dolina potoku Biała Opawa (cz. Bílá Opava), od wschodu przełęcz o wysokości 1018 m n.p.m. w kierunku szczytu Hradečná, od południowego wschodu dolina potoku Bělokamenný potok, przełęcz o wysokości 1206 m n.p.m. w kierunku szczytu Temná oraz przełęcz o wysokości 1028 m n.p.m. w kierunku szczytu Ráztoka, od południowego zachodu szczyt Kamzičník oraz dolina potoku Divoká Desná i od północnego zachodu dolina potoku Sviní potok[6]. Otaczają ją liczne szczyty: od północy Petrovy kameny, od północnego wschodu Ostrý vrch i Hradečná, od wschodu U pecí, od południowego wschodu Temná i Ráztoká, od południa Kamzičník i od południowego zachodu: Nad soutokem, Zámčisko–SZ i Zámčisko–S

[madohora]

Na niektórych mapach występuje na stoku północno-wschodnim góry dodatkowy szczyt o nazwie Suť (1224 m n.p.m.). Z uwagi jednak na słabe zróżnicowanie i ekspozycję tego szczytu na tle stoku, nowsze opracowania i pomiary sugerują, aby tę nazwę przypisać raczej do części stoku, na którym występuje tzw. Kamienne morze, obszar pokryty gruzem skalnym, powstałym na skutek działania erozji

[madohora]

Orientacyjne dojście na szczyt główny następuje z czerwonego szlaku turystycznego Szlak czerwony od którego biegnie przez połać szczytową, słabo widoczna, nieoznakowana zarośnięta droga. W kierunku szczytu Petrovy kameny znajduje się przełęcz o nazwie Sedlo u Petrových kamenů, położona na wysokości 1432 m n.p.m.

[madohora]

Góra leży na tej granicy, na zlewiskach Morza Bałtyckiego (dorzecze Odry) na stokach: wschodnim, północno-wschodnim i południowo-wschodnim oraz Morza Czarnego (dorzecze Dunaju) na stoku zachodnim[6]. Na stoku południowo-wschodnim góry ma swoje źródło rzeka: Moravice, na stoku wschodnim potok Bělokamenný potok, a na stoku zachodnim rzeka Divoká Desná

[madohora]

Ponadto wzdłuż grzbietu głównego wytyczono w 2009 roku inną ścieżkę dydaktyczną (cz. Naučná stezka Po hřebenech – světem horských luk) o długości 12 km na odcinku:
Ovčárna – Skřítek (z 12 stanowiskami obserwacyjnymi na trasie)

[madohora]

Na stokach góry położone są dwie chaty, ale nie mają one charakteru typowych schronisk turystycznych, zalicza się je do tzw. chat łowieckich.

[madohora]

Góra Petrovy kameny położona jest niemalże w centrum pasma Wysokiego Jesionika, leżąca w części Wysokiego, Jesionika, w środkowo-wschodnim obszarze (mikroregionu) o nazwie Masyw Pradziada (cz. Pradědská hornatina), położona na jego grzbiecie głównym (grzebieniu), ciągnącym się od przełęczy Červenohorské sedlo do przełęczy Skřítek. Jest szczytem dobrze rozpoznawalnym z daleka (widocznym w pobliżu wieży Pradziada). Ma charakterystyczny kształt „zęba” grupy skalnej wystającej ze szczytu góry. Dobrze widoczna i rozpoznawalna z drogi okalającej połać szczytową góry Pradziad (widoczna w linii patrzenia na tle góry Vysoká hole) czy też z innego charakterystycznego punktu widokowego – z drogi okalającej szczyt góry Dlouhé stráně. Jest czwartym co do wysokości szczytem Wysokiego Jesionika (po szczytach: Pradziad, Vysoká hole, Vysoká hole–JZ) i jednocześnie czwartym w Masywie Pradziada.

[madohora]

Szczyt jest grupą skalną o wymiarach około (45 × 10) m i wysokości około 7 m, złożoną z trzech głównych skalisk. Wyszczerbiony kształt grupa skalna zawdzięcza procesowi intensywnego wietrzenia mrozowego. Szczyt jest punktem widokowym na otaczające szczyty gór i pasma górskie w okresie ośnieżenia, natomiast w okresie mniej więcej od wiosny do jesieni, z uwagi na ochronę cennego ekosystemu utworzonego tu narodowego rezerwatu przyrody Praděd przebywanie na szczycie jest zabronione. Ostrzegają o tym specjalnie ustawione tablice przy wytyczonym w pobliżu czerwonym szlaku turystycznym Szlak czerwony oraz dodatkowo przy samym szczycie. Ponadto wokół połaci szczytowej góry przebiega droga na trasie od skrzyżowania turystycznego Ovčárna (chata, bus), z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1302 m, do czerwonego szlaku turystycznego Szlak czerwony , która jest zagrodzona szlabanem (dostępna jedynie służbom leśnym). Od drogi tej biegnie orientacyjna ścieżka do szczytu. Na połaci szczytowej i grupie skalnej nie ma punktu geodezyjnego z określoną wysokością. Na podstawie szczegółowej mapy Państwowego urzędu geodezyjnego o nazwie (cz. Český úřad zeměměřický a katastrální (CÚZK)) najwyższy punkt grupy skalnej (mniej więcej środkowe skalisko) ma wysokość 1447,2 m n.p.m. oraz współrzędne geograficzne (50°04′06,58″N 17°14′01,73″E). Połać szczytowa pokryta jest na ogół łąką wysokogórską

[madohora]

Rezerwat przyrody Petrovy kameny został utworzony na stoku północno-wschodnim, powyżej hotelu górskiego Ovčárna na obszarze około 19,1 ha w celu ochrony unikalnej w skali europejskiej, rzadkiej roślinności wysokogórskiej, która od czasów epoki lodowcowej przetrwała około 12 000 lat. Przedmiotem ochrony są gleby oraz flora i fauna. Występują tu cenne rośliny jak np. porosty i mchy oraz krzewy. Stwierdzono tu między innymi występowanie gatunków endemicznych. Należą do nich: dzwonek jesionicki (łac. Campanula gelida)[25] oraz wiechlina jesionicka (łac. Poa riphaea)[26]. Poza tym występuje tu wiele innych cennych gatunków, takich jak: jastrzębiec alpejski (łac. Hieracium alpinum L.), zawilec narcyzowaty (łac. Anemone narcissiflora L.), dzwonek brodaty (łac. Campanula barbata L.), wierzba zielna (łac. Salix herbacea L.), sit skucina (łac. Juncus trifidus L.), rzeżucha rezedolistna (łac. Cardamine resedifolia L.) czy widlicz alpejski (łac. Didhasiastrum alpinum L.)

[madohora]

W odległości około (450–600) m w kierunku północno-wschodnim od szczytu, przy drodze Hvězda – Pradziad, na stoku góry Petrovy kameny znajdują się hotele górskie: Ovčárna i Figura oraz schronisko Sabinka[8]. Nieco dalej, bo około 1,6 km na północ od szczytu, na wieży Pradziad: hotel Praděd, około 900 m na północ od szczytu schronisko Barborka i około 1 km na północny wschód od szczytu hotel Kurzovní chata. Ponadto w odległości około 600 m na północny zachód od szczytu, blisko drogi Hvězda – Ovčárna znajduje się chata Finsterlovka. Nie ma ona jednak charakteru typowego schroniska turystycznego.

[madohora]

Od Smogorni odchodzi ku północnemu wschodowi ramię, w którym występują Pielgrzymy, Suszyca, Czarna Góra, Skalnica i Przełęcz pod Czołem, która łączy go z Czołem

[madohora]

Szczyt nie jest dostępny dla turystów. 300 metrów na północ od szczytu, przechodząc przez Słonecznik, prowadzi szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny – Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej. Przez Kocioł Smogorni na wysokości około 1200 m n.p.m. przebiega szlak turystyczny zielony zielony szlak prowadzący od Pielgrzymów w kierunku Przełęczy Karkonoskiej. Na południe od szczytu biegnie czeski zimowy szlak wyznaczony tyczkami. Z powodu braku szlaków jest jednym z najrzadziej odwiedzanych szczytów karkonoskich.

[madohora]

Kotel (niem. Kesselkoppe) – szczyt (1435 m n.p.m.) w północnych Czechach w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy. Wcześniej górę Kotel nazywano Kokrháč

[madohora]

Wysokość 1492 m; w okolicy P. źródła Opawy (dopływ Odry), Desny (dopływ Morawy) i in.; popularny cel turystyczny.

[madohora]

W latach 1903–1912 według projektu wiedeńskiego architekta Franza Rittera von Neumanna została wzniesiona przez organizację turystyczną o nazwie Morawsko-Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie (niem. Mährisch-Schlesischer Sudetengebirgsverein (MSSGV)) pod nadzorem Františka Gregera z Jesionika kamienna, neogotycka wieża widokowa o niemieckiej nazwie Altvaterturm, do 1921 roku nazywana Habsburgwarte, a po przyłączeniu Kraju Sudetów do III Rzeszy nazywana Adolf Hitler Turm o wysokości 32,5 m oraz wymiarach poziomych (15 × 14,5) m. Była to masywna budowla z grubymi ścianami, głębokimi oknami, gotyckimi występami, zwieńczona blankami. Budowla ta miała 23 pokoje rozmieszczone na 7 piętrach. Na parterze znajdowała się restauracja, nad nią pokoje, a na szczycie platforma widokowa o wymiarach (7,8 × 7,8) m. Przy wieży znajdowała się drewniana chata, służąca jako bar. Odbiór techniczny wieży nastąpił 4 lipca 1912 roku.

[madohora]

Jak każdy region czy mikroregion tak i góra ma swoje ograniczenia wynikające z usytuowania względem sąsiednich gór czy szczytów, gdzie granicami są przełęcze czy inne załamania stoków, jak np. żleby czy doliny płynących rzek lub potoków. Górę ograniczają: od północnego wschodu dolina potoku Środkowa Opawa (cz. Střední Opava), mało wybitna przełęcz o wysokości 1160 m n.p.m. w kierunku szczytu Sokol, dolina potoku o nazwie Sokolí potok, przełęcz o wysokości 1147 m n.p.m. w kierunku szczytu Prostřední vrch i dolina potoku Videlský potok, od wschodu przełęcz o wysokości 1197 m n.p.m. w kierunku szczytu Ostrý vrch, od południowego wschodu dolina potoku Biała Opawa (cz. Údolí Bilé Opavy), od południa przełęcz U Barborky (najwyższa drogowa przełęcz Wysokiego Jesionika i Masywu Pradziada z asfaltową drogą o ograniczonym ruchu pojazdów i skrzyżowaniem turystycznym o nazwie U Barborky[) w kierunku szczytu Petrovy kameny, od południowego zachodu dolina potoku Velký Dědův potok, płynącego w żlebie Důl Velkého Děda, dolina rzeki Divoká Desná, dolina potoku Malý Dědův potok, przełęcz o wysokości 1283 m n.p.m. w kierunku szczytu Divoký kámen i dolina nienazwanego potoku, będącego dopływem rzeki Divoká Desná, płynącego w żlebie Divoký důl, od zachodu przełęcz o wysokości 1407 m n.p.m. w kierunku szczytu Velký Děd oraz od północnego zachodu dolina potoku Česnekový potok (1), płynącego w żlebie Česnekový důl i przełęcz o wysokości 1341 m n.p.m. w kierunku szczytu Malý Děd. W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od zachodu Velký Děd, od północnego zachodu Medvědí hřbet, Velký Jezerník–JZ, Velký Jezerník i Malý Děd, od północy Kamzičí vrch, od północnego wschodu Sokol, Sokolí skála (1), Bučina i Prostřední vrch, od wschodu Ostrý vrch, od południowego wschodu Hradečná i Temná, od południa Petrovy kameny, od południowego zachodu Vysoká hole–JZ, Kamzičník, Zámčisko, Zámčisko–S, Nad soutokem, Velká Jezerná–SV i Divoký kámen.

[madohora]

południowy, krótki, ciągnący się od szczytu do przełęczy U Barborky