OPOLE

[madohora]

[madohora]

Na obszarze muzeum odbywa się wiele imprez propagujących kulturę ludową oraz folklor, m.in. Żniwniok Opolski i Jarmark wielkanocny.

[madohora]

STODOŁA Z RUDZICZKI

[madohora]

Z HISTORII BUDOWY MUZEUM WSI OPOLSKIEJ

[madohora]

W 1964 roku opracowane zostały „Założenia programowe MWO”, które zakładały docelowo przeniesienie na teren przyszłego muzeum ok. 70 obiektów małej i dużej architektury wiejskiej. W oparciu o te założenia powstał projekt zagospodarowania przestrzennego Muzeum Wsi Opolskiej. Przyznany dla Muzeum teren obejmował obszar 10 ha płaskiego, mało zadrzewionego dawnego poligonu wojskowego we wsi Bierkowice, ok. 6 km od centrum Opola. Teren ten kształtem zbliżony do kwadratu w dużym stopniu wpłynął na opracowany w 1967 r. projekt zagospodarowania przestrzennego muzeum oraz na jego obecny stan i ekspozycję.
Do realizacji zatwierdzono koncepcję takiego sytuowania przenoszonych obiektów, aby grupowały się one z jednej strony w zagrody reprezentatywne dla poszczególnych warstw społeczno-ekonomicznych, z drugiej strony – w większe zespoły przedstawiające subregiony Śląska Opolskiego. Przy wejściu usytuowano w większości obiekty z terenów lewobrzeżnych (południowych), w środku – obiekty z powiatu opolskiego, a od strony północnej – obiekty z terenów prawobrzeżnych (północnych) Śląska Opolskiego. Pierwszym obiektem postawionym na terenie Muzeum w 1967 r. był mały spichlerz pochodzący ze wsi Sternalice z powiatu oleskiego.

[madohora]

Ekspozycję muzeum na wolnym powietrzu tworzą zabytkowe budynki, ich wnętrza oraz otoczenie przyrodnicze – odtwarzane są dawne sposoby uprawy, ogródki przydomowe i sady, dzięki czemu można zobaczyć stare odmiany drzew, krzewów owocowych, kwiatów i warzyw.
Wnętrza prezentują wyposażenie użytkowane w poszczególnych okresach historycznych – od połowy XIX wieku do połowy XX wieku. Większość prezentuje kulturę chłopów śląskich, jedna ekspozycja przedstawia dom ekspatriantów z Kresów Wschodnich, odtworzony wraz z wystawą dokumentującą trudy drogi do nowych siedzib.

[madohora]

Nad łóżkami i stołem zawieszano obrazy religijne. Stół z wiszącymi nad nim oleodrukami i krucyfiksem tworzył tzw. święty kąt, czyli miejsce, w którym rodzina odmawiała modlitwy. Stół pełnił wtedy rolę ołtarza, dlatego nigdy na nim nie siadano i nie kładziono niepotrzebnych przedmiotów, np. czapki zdjętej z głowy.
W ciemnych komorach za izbami przechowywano rzadziej używane sprzęty i narzędzia kuchenne i gospodarcze. Gdy rodzina była liczna, urządzano w nich dodatkowe miejsca do spania.

[madohora]

Młyn wodny wraz pozostałymi budynkami (dom młynarza, olejarnia, stodoła, spichlerz) tworzy zagrodę przemysłową. Także wiatraki-koźlaki i wiejska kuźnia reprezentują budownictwo związane z rzemiosłem i przemysłem wiejskim.

[madohora]

[madohora]

W czasie PRL uchodził za najważniejszy i najbardziej wpływowy polski festiwal muzyczny, obok prezentującego muzykę polską i zagraniczną Sopot Festivalu. Jest także sztandarową imprezą Opola, które zostało określone przez Jerzego Waldorffa podczas I edycji jako stolica polskiej piosenki

[madohora]

„Muszę powiedzieć jako muzyk i jako krytyk, że dawno nie miałem do czynienia z audytorium, które by reagowało na muzykę tak trafnie, tak celnie, z takim smakiem i jednocześnie z taką kulturą, jak Opole. Wszystko to, plus wasze miasto, które samo jest jak jedna piosenka, nakłania do tego, abym przede wszystkim namawiał wszystkich, (…) do wspólnego wysiłku o to, żeby Opole było stale miejscem festiwalu, corocznym miejscem festiwalu. Każde miasto ma jakiś swój tytuł, który zazwyczaj dodaje się do nazwy, żeby je scharakteryzować. Chciałbym, żeby Opole miało tytuł: Opole – stolica piosenki polskiej”

[madohora]

Do 1989 program festiwalu, zwłaszcza występy kabaretowe, był kontrolowany przez komunistycznych cenzorów z GUKPPiW. Zabezpieczeniem festiwalu, przeciw ewentualnym niepożądanym wystąpieniom politycznym, zajmowała się lokalna SB w ramach sprawy obiektowej kryptonim „Amfiteatr”. Kontrola tekstów piosenek i scenariuszy programów kabaretowych przebiegała dwustopniowo, najpierw wszystkie teksty były przedstawiane do akceptacji w Warszawie w GUKPPiW, a następnie występy artystów w Opolu nadzorowali lokalni cenzorzy, którzy obecni byli zarówno na próbach, jak i podczas festiwalowych koncertów. W 1992 organizatorem była firma Brawo, znana z piractwa fonograficznego, jak również promocji disco polo. Ze względu na kontrowersje z tym związane kilkoro wykonawców (m.in. Armia, Ireneusz Dudek czy Formacja Nieżywych Schabuff) odmówiło udziału.

[madohora]

W 2007 roku powstało Muzeum Polskiej Piosenki w celu przechowywania informacji i pamiątek dotyczących kolejnych edycji opolskiego festiwalu. Po kilku lata rozszerzono formułę o archiwizowanie informacji o całym nurcie polskiej piosenki. Muzeum wchodzi w skład Narodowe Centrum Polskiej Piosenki i od sierpnia 2016 roku można zwiedzać muzeum, mieszczące pod Amfiteatrem Tysiąclecia

[madohora]

AMFITEATR

[madohora]

Od czerwca 1963, oprócz 1982, 2010 roku, odbywa się tutaj Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej. W amfiteatrze działa Narodowe Centrum Polskiej Piosenki oraz Muzeum Polskiej Piosenki.
Amfiteatr zbudowany został na miejscu najstarszej słowiańskiej osady w Opolu, gdzie prowadzone były przez wiele lat badania wykopaliskowe, w wyniku których odkryto dobrze zachowane drewniane konstrukcje budynków oraz drewniane moszczenia ulic. Zgodnie z postulatami archeologów na tym miejscu miało powstać muzeum, w którym miały być prezentowane zakonserwowane pozostałości najstarszej zabudowy Opola.

[madohora]

[madohora]

Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu zostało utworzone na mocy decyzji władz miejskich, które w 2007 roku postanowiły stworzyć instytucję, która zajęłaby się dokumentowaniem i popularyzacją dziedzictwa polskiej piosenki. Instytucja, wpisana do Rejestru Instytucji Kultury (RIK 5/2012), gromadzi zbiory obejmujące archiwalia, fotografie, nagrania dźwiękowe oraz dokumenty, które odzwierciedlają rozwój i przemiany polskiej piosenki na przestrzeni lat.

[madohora]

Zgodnie ze Statutem Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, w jego strukturze organizacyjnej znajdują się:
dział wystaw i edukacji
dział zbiorów muzealnych
dział promocji
dział organizacyjno-informacyjny
dział księgowo-finansowy
dział techniczno-administracyjny
Muzeum kieruje dyrektor, który jest powoływany i odwoływany przez Prezydenta Miasta Opola. Nadzór nad działalnością muzeum sprawuje 9-osobowa Rada Muzeum, powoływana przez Radę Miasta Opola.

[madohora]

MUZEUM PIOSENKI POLSKIEJ W OPOLU

[madohora]

– Najistotniejsze dla nas jest pokazanie, że piosenki powstają dzięki współpracy kompozytora z autorem. Zauważam, że od pewnego czasu, media mówią jedynie o wykonawcach, pomijając twórców piosenek, najprawdopodobniej z tego powodu, że ci drudzy są dla nich mniej atrakcyjni medialnie. W naszym muzeum chcemy podkreślić, że gdyby nie spotkali się kompozytor z autorem, nie byłoby wielu wspaniałych przebojów – mówi Jarosław Wasik, dyrektor Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu.

[madohora]

Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki – aleja znajdująca się w Opolu, między ratuszem a kamieniczkami po wschodniej stronie rynku, od 2004 roku. Jej inicjatorami są: Jerzy Golczuk, Janusz Kowalski i Joanna Wanot-Stauffer z Fundacji Stolicy Polskiej Piosenki.

[madohora]

Wieża Piastowska – okrągła wieża wolno stojąca w południowo-wschodnim narożniku nieistniejącego obecnie Zamku Piastowskiego w Opolu. Pełniła niegdyś funkcję strażnicy na wyspie Pasiece, od północy sąsiaduje z nią Ostrówek – średniowieczna osada – gród obronny Opolan.

[madohora]

Hełm wieży często ulegał przebudowie, lecz same mury były bardzo trwałe. Wieża przetrwała wielki pożar Opola w 1615 roku, lecz w trakcie pożaru w 1739 r. zniszczeniu uległ pierwotny, stożkowaty hełm, który zastąpiono blankami. Później umieszczono na wieży stożkowaty hełm z granitowym szpicem, a w 1906 r. zamieniono go na dach namiotowy, pokryty dachówką. W 1934 r. dach zastąpiono cynkowym stożkiem z orłem projektu prof. Giesa. W 1957 r. nadbudowany został 11-metrowy graniasty hełm: wraz z nim wieża ma 42 m wysokości. W 1962 r. na wieży umieszczono ostrosłupową iglicę, ozdobioną orłem piastowskim, wykonanym przez Mariana Nowaka

[madohora]

Wieża jest udostępniona dla zwiedzających
od poniedziałku do piątku w godzinach: 9:00 -17:00,
sobota i niedziela 11:00-16:00.
W dni świąteczne godziny otwarcia mogą ulec zmianie. Kasa biletowa zamykana jest na pół godziny przed zamknięciem Wieży Piastowskiej.

[madohora]