KATASTROFY, WYPADKI, KRYMINALNE, PROTESTY, POŻARY

[madohora]

Początkowo wszystko przebiegało pomyślnie. Uczestnikom wycieczki udało się już pokonać znaczną część trasy. Trzech uczniów wraz z opiekunem znajdowało się bardzo wysoko, poniżej podchodzili pozostali, podzieleni na dwie grupy. Około godziny 11 zdarzyła się tragedia. Potężna lawina ruszyła z charakterystycznej rysy przecinającej urwisko najwyższego szczytu w Polsce. Rozpędzony śnieg przebył drogę ok. kilometra i z impetem uderzył w taflę Czarnego Stawu. Chwilę później TOPR odebrał dramatyczną wiadomość. Jeden z kolegów licealistów obserwował zejście lawiny znad Czarnego Stawu. Informacja była przerażająca: na drodze zejścia lawiny znalazła się prawie cała grupa uczniów… Tylko nauczyciel wraz z trójką uczniów w chwili tragedii podchodził powyżej obrywu.

[madohora]

Pogoda stawała się coraz gorsza. Na następny dzień ogłoszono już trzeci stopień zagrożenia lawinowego. O 6 rano poszukiwania wznowiono. W rejonie Buli pod Rysami ze śmigłowca desantował się sam Włodek Cywiński. Jego zadaniem była ocena zagrożenia i ewentualne ostrzeżenie pozostałych ratowników. Ponoć zapytany o warunki, miał odpowiedzieć: „Jest strasznie”. Na lawinisko dotarli strażacy wyszkoleni do ratownictwa wodnego, którzy ocenić mieli możliwość podjęcia akcji przez nurków. Ich diagnoza była jednak negatywna – jakiekolwiek działanie pod wodą było w tym dniu niemożliwe. Niewiele wskórali także słowaccy ratownicy HZS, którzy przybyli z pomocą. Nikogo nie udało się odnaleźć… Dodatkowo w rejon lawiniska dotarła kolejna niepokojąca wiadomość: w toprowskim śmigłowcu zepsuły się obydwa silniki. Pilot z trudem wylądował w Murzasichlu, poważnie uszkadzając przy tym maszynę. Stało się jasne, że dalsza akcja pozbawiona jest sensu. Poszukiwania przerwano…

[madohora]

Seria lawin, które zeszły 8 lutego 2010 roku w okolicach przełęczy Salang w Hindukuszu w Afganistanie. Około 35 lawin zasypało 3,5 km drogi, na której znajdowały się setki pojazdów z około 2500 osobami. Lawiny zasypały także wjazdy do tunelu Salang. W lawinie zginęły 172 osoby. Osoby, które pozostały odcięte od drogi wyjścia w tunelu Salang były narażone na mróz oraz dwutlenek węgla wydostający się z aut.

[madohora]

Lawina została spowodowana obfitymi opadami śniegu, które nastąpiły przed kataklizmem. Według lokalnych władz, zespoły ratownictwa miały trudności dostać do wioski. Wszystkie drogi zostały zablokowane z powodu lawiny i dalszego osuwania się ziemi. Do wioski wysłano helikoptery oraz ciężki sprzęt biorące udział w akcji ratunkowej.

[madohora]

2013 rok – lipiec, Leśna i Miłoszów

[madohora]

2001 rok – lipiec/sierpień – dorzecze Wisły w południowej Polsce (zobacz: Powódź w Polsce (2001))

[madohora]

1980 rok – podczas lata

[madohora]

1962 rok – wezbranie opadowe w czerwcu objęło znaczny obszar kraju – od Nysy Łużyckiej, przez Wyżynę Małopolską, dopływy środkowej i dolnej Wisły, lokalnie wystąpiło też na dopływach Narwi.

[madohora]

1934 rok – lipiec, dorzecze Wisły, woda zalała 1260 km², zginęło 55 osób, także zostało zniszczonych 22 059 budynków, 167 km dróg, zerwanych 78 mostów, zostały też przerwane wały (zobacz: powódź w Polsce (1934))

[madohora]

1829 rok – kwiecień, Gdańsk – pod wodą znalazło się 75% powierzchni miasta[3] (zob. powódź w Gdańsku (1829))

[madohora]

1468 rok – wylew Odry

[madohora]

1310 rok – „...Drugiego dnia w Kłodzku zatopiło całe przedmieście, tak, że tam utonęło przeszło dwa tysiące ludzi.”

[madohora]

1221 rok – powódź roztopowa

[madohora]

1998 r. – w wyniku powodzi w Chinach i Korei Południowej straciło życie ponad 3,5 tys. ludzi, ucierpiało ok. 240 mln osób, zniszczonych zostało 21,5 mln ha upraw, straty materialne wyniosły 30 mld $,
1998 r. – powodzie w Bangladeszu w okresie od czerwca do września pochłonęły życie 4,5 tys. osób, 1998 r. – wezbrania rzek w Polsce i Czechach, zginęły 52 osoby,

[madohora]

1993 r. – lipcowa powódź Missisipi i Missouri związana z działaniem El-Nino, w 9 stanach USA rzeki zalały 44 tys. km², zniszczyły 50 tys. domów, powodując śmierć 50 osób i straty materialne szacowane na 125 mld $,

[madohora]

1974 r. – wielka powódź w Australii – w ciągu 17 godzin zanotowano 480 mm opadu, w miejscowościach Darwin i Broome (Australia Zachodnia i Północna) poziom wody sięgnął wysokości słupów telegraficznych. Zginęło 200 osób, a ponad 20 tys. straciło dach nad głową.

[madohora]

1948 r. – w Kolumbii Brytyjskiej (Kanada) wielka powódź roztopowa pozbawiła dachu nad głową 2000 osób,

[madohora]

1911 r. – wylała chińska rzeka Jangcy, zginęło ok. 100 tys. osób,

[madohora]

W nocy z 8 na 9 kwietnia 1829 r., w wyniku przejścia orkanu atlantyckiego nad Zatoką Gdańską, doszło do cofnięcia wody morskiej, która zablokowała spływ kry z Wisły. Wezbrane wody zalały Żuławy Wiślane, Stare Przedmieście, Wyspę Spichrzów i Ołowiankę na Motławie, Główne i Stare Miasto, Dolne Miasto, a także obszar obecnych dzielnic Stogi, Olszynka i Nowy Port. Była to największa w historii tego miasta powódź, która zalała 3/4 ówczesnej powierzchni Gdańska i trwała prawie 3 tygodnie (do 28 kwietnia). Zginęło w niej kilkadziesiąt osób, a ok. 12 tysięcy ludzi straciło dach nad głową. Powódź upamiętniono m.in. tablicami na ścianach spichlerza „Panna” na Ołowiance i Śluzy Kamiennej na Dolnym Mieście

[madohora]

Powódź w r. 1997 została spowodowana przez dwie następujące po sobie fale obfitych opadów, spowodowanych sytuacją meteorologiczną określaną jako Vb, podczas której tworzy się nad północnymi Włochami niż wywołany napływem chłodnego powietrza z Europy Zachodniej. Niż ten przesuwał się na północny wschód, kierując się nad Bałkany, układ ten wywołał napływ mas gorącego powietrza pochodzenia morskiego znad morza Czarnego i Śródziemnego na północ. Zetknięcie się ciepłego wilgotnego powietrza z chłodnym znad Bałtyku spowodowało obfite opady na granicy obu mas powietrza. Od 4 do 8 lipca 1997 na obszarze między Wrocławiem, Katowicami i Brnem zanotowano opady powyżej 200 mm, a na części ponad 300 mm; największe opady zanotowano na Pradziadzie – 455 mm i w Raciborzu – 244 mm. Na czeskiej stacji Lysá hora w Beskidach Morawsko–Śląskich spadło od rana 4 lipca do rana 9 lipca, 586 mm, z tego 510 mm w ciągu 72 godzin. W obszarze, na którym wystąpiła powódź (od Polski do Austrii) w ciągu kilku dni spadła miesięczna ilość opadów, a w górach nawet dwumiesięczna

[madohora]

W dniach 3–10 lipca 1997 na obszarze południowej Polski, Czech i Austrii wystąpiły obfite opady deszczu. Opady w Sudetach Wschodnich oraz południowej części Śląska objęły dorzecze Odry i spowodowały, że już 6 lipca pierwsze wsie i miasteczka zostały zalane przez Nysę Kłodzką, Odrę, Prudnik i Złoty Potok. Pierwszymi zalanymi polskimi miastami były Prudnik i Głuchołazy, które w dniu następnym (7 lipca) odwiedził ówczesny premier Włodzimierz Cimoszewicz. W dniu tym powódź objęła zlewnię górnej Odry (w okolicach Chałupek i Olzy). W Prudniku woda wdarła się na teren licznych zakładów przemysłowych, w tym ZPB „Frotex”, PZO „Primus“ i Spółdzielni „Pionier”, a z miasta i okolicznych wsi ewakuowano 192 osoby. 8 lipca w pobliżu Wodzisławia Śląskiego i Raciborza przepływ na Odrze wynosił około 3500 m³/s. Woda rozlała się na odcinku od Chałupek aż do Raciborza.

[madohora]

Następnie Odra zalała część Głogowa oraz pobliskie miejscowości. Najbardziej ucierpiała dzielnica Ostrów Tumski. Linia kolejowa na trasie Głogów–Wrocław była całkowicie zalana, tworząc miejscami kilkumetrowej głębokości kanał wodny. Pociągi na tej trasie były odwołane. Na terenie Ostrowa Tumskiego w Głogowie woda sięgała do 1,5 metra wysokości zalewając praktycznie całą wyspę i podtapiając most Tolerancji oraz most na Starej Odrze w Głogowie. Pobliskie miejscowości również ucierpiały m.in. Serby, Sobczyce, Kotla, Głogówko, Grodziec Mały. Wyjazd z Głogowa w kierunku Leszna i Poznania był praktycznie niemożliwy z powodu podtopienia mostu oraz drogi.

[madohora]

Kłodzko w walce z żywiołem okazało się bezsilne. Nikt nie spodziewał się, że przepływająca przez miasto Nysa Kłodzka, okaże się rwącą rzeką o wielometrowej fali, która może zniszczyć wszystko, co znajduje się na jej drodze. Władze miejskie i mieszkańcy nie przygotowali się na nadchodzącą katastrofę. Brakowało ostrzegawczych komunikatów o grożącym niebezpieczeństwie, a także nie podjęto żadnych działań mających za zadanie ochronić ludność cywilną. Kiedy nastąpiło zerwanie łączności telefonicznej, Kłodzko zostało odcięte od świata.

[madohora]

Bezpośrednio po ustąpieniu powodzi, 8 lipca 1997 roku, wieczorem Urząd Miasta w Kłodzku, Miejski Komitet Przeciwpowodziowy na czele z Ryszardem Jastrzębskim jako przewodniczącym oraz sekretarzem Bolesławem Niemczukiem i władzami wojewódzkimi, rozpoczęli działania mające na celu złagodzić skutki powodzi. O konieczności dalszych poczynań zawiadamiały komunikaty wydawane przez Urząd Miejski, gdzie wprowadzono całodobowe dyżury. Zajęto się organizacją letniego wypoczynku dla dzieci i młodzieży z terenów objętych powodzią. Ogłoszono zbiórkę pieniędzy, żywności, artykułów pierwszej potrzeby, uruchomiono numery kont, z których pieniądze przeznaczono na powodzian. Podobną akcję na szeroką skalę prowadzono także w innych gminach województwa wałbrzyskiego. Pomocy poszkodowanym udzielali także pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, a całodobowe dyżury pełniła stacja sanepidu w Kłodzku przy ul. Bohaterów Getta, wydając ostrzegawcze komunikaty. Do akcji pomocy powodzianom włączył się także Caritas diecezji nie objętych wielką wodą

[madohora]

Pamięć o powodzi pozostała żywa w pamięci jego mieszkańców, czego dowodzą miejsca, w których pamięć o niej została uwieczniona. W kościele franciszkanów na Piasku została zaznaczona linia z poziomem powodzi. Podobnie uczyniono to na budynku zakładu fotograficznego, mieszczącego się przy ul.Zawiszy Czarnego. Rok później w 1998 roku proboszcz parafii Matki Bożej Różańcowej, ks. Wojciech Piętowski, OFM poświęcił dwa krzyże ku czci ofiar kataklizmu, w tym jeden znajdujący się przy Moście 15-lecia, a drugi w ogrodzie franciszkanów.